Dag 334 – Wie ben ik en Wie is Desteni?

Ingrid’s Desteni Witness Blog

Mijn naam is Ingrid Schaefer. Ik ben geboren in Nederland op 16 februari 1973 – en nu dus 40 jaar. Ik heb na het volgen van de middelbare school en 2 jaar kunstacademie – richting fotografie gekozen voor de opleiding aan de Academie voor Natuurgeneeskunde in (destijds) Hilversum, waar ik in het jaar 2000 ben afgestudeerd. Ik werk in de Vitaminstore, een winkelketen in Nederland en ook uitbreidend naar buiten, waarin ik advies geef en producten verkoop op het gebied van voedingssupplementen (vitamines, mineralen, kruiden), natuurlijke lichaamsverzorging en sport.

Sinds september 2011 participeer ik in de groep Desteni en ben ik gestart met de opleiding SRA-1, welke valt onder de Desteni-Pro cursus. Op het moment ben ik bezig met het 2e jaar, SRA-2, en werkzaam als buddy in de Dip-Lite en Dip-Pro cursus ter ondersteuning van elkaar in het proces van zelfverandering.

In oktober 2012 ben ik een maand op de Desteni-farm geweest in Zuid-Afrika, waar ik met de groep die daar woont, heb samengeleefd. Op de farm wonen en werken rond de 15 mensen die zich dag en nacht inzetten voor en als het proces van wereldverandering en zelfverandering, welke gestart is door Bernard Poolman, Sunette en Esteni.

Wie en wat is Desteni?

Desteni is een naam van een groep mensen, verspreid over de wereld en gestart in Zuid-Afrika, die samenwerken – voornamelijk online, afhankelijk van woonplaats – om verandering in de ongelijkheid in de wereld tot stand te brengen. Wat een ieder zich hierin realiseert, is dat wereldverandering alleen mogelijk is als we onszelf veranderen, aangezien wij de wereld tot stand, of liever gezegd, ten val hebben gebracht. Als we als mens niet opstaan en onszelf veranderen tot een menselijk wezen dat te vertrouwen is, dan hoe is het mogelijk om de wereld te veranderen tot een plek waarin ieder mens – en hieruit volgend ieder dier, iedere plant en al het leven wat aanwezig is op Aarde – recht heeft op een veilig en ondersteund leven, waarin we geven zoals we zouden willen ontvangen. En hoe kunnen we geven zoals we zouden willen ontvangen als we bezig zijn met het uitstippelen en uitvoeren van een overlevingsstrategie om voldoende geld bij elkaar te krijgen om te eten en om een dak boven ons hoofd te hebben, krijgen of behouden.

Langzaam aan wordt steeds meer duidelijk dat de wereld geen prettige en eenvoudige plek is om te verblijven, en dat wij als mens geen prettig en eenvoudig wezen zijn om mee samen te leven. Hier moet dus iets veranderen, voordat het te laat is en we met z’n allen de aarde tot een onomkeerbare hel hebben gemaakt, iets wat het voor vele wezens al is.

Desteni biedt praktische oplossingen die veelvuldig en door iedere deelnemer onderzocht en bevestigd zijn door toepassing van de oplossingen in het eigen proces in het eigen leven, gewoon op de plek waar een ieder op het moment woont.

Alle persoonlijke processen en veranderingen zijn te volgen in de blogs in de Reis naar Leven, waarin we 2555 dagen schrijven ter zelfonderzoek en zelfbevrijding van de structuren van de geest waarin we verstrikt zijn geraakt en welke vernietigend werken op het fysieke leven, van onszelf en van al het leven op de gehele aarde.

Het gereedschap, de tools, zijn eenvoudig en effectief, en bestaan uit zelfoprechtheid ten aanzien van wie we zijn, welke zichtbaar wordt in het uitschrijven van de structuren van de geest, en hierop toegepast zelfvergeving en zelfcorrectie, waarin we onszelf vergeven wie we zijn, en onszelf zo vrijmaken zodat we onszelf daadwerkelijk veranderen in het fysieke leven. Het fysiek is het referentiepunt, de adem is een tool om onszelf hier aanwezig te houden en niet weg te dwalen in al deze structuren in de geest.

De tools zijn eenvoudig; het proces zelf is een ander verhaal en duurt minimaal 7 jaar, 2555 dagen van schrijven, aangezien we vele weerstanden hebben opgebouwd in onszelf in ons bestaan in eigenbelang/zelfzucht, en de geest en hierin het ego zal deze positie in eigenbelang niet zomaar opgeven, zo ondervind ik dagelijks. Ook dit geeft aan waardoor het zo erbarmelijk gesteld is in de wereld en we maar door en door gaan zonder een keer op te staan en de vernietiging in onszelf en in de wereld een halt toe te roepen.

Tevens werkt Desteni aan een oplossing voor wereldverandering, waarin de mensenrechten herzien zijn in een document, en waarin er een fatsoenlijk bestaan dient te worden geboden aan ieder wezen. Aangezien we beheerd worden door geld, zal de verandering zich voltrekken via geld, te beginnen bij een Gegarandeerd Basisinkomen voor ieder mens vanaf de geboorte tot aan de dood op aarde.

In dit blog zal ik de veranderingen beschrijven die ik zelf wandel in het proces als Getuige van Zelfverandering met toepassing van de tools die gedeeld worden door de mensen in de groep onder de naam Desteni, waaraan ik vanaf nu kort refereer als Desteni. Het gaat veelal om hele kleine veranderingen, zeker in het begin, welke zich steeds meer en meer uitbreiden. Mijn proces van het uitschrijven, zichtbaar maken en vrijmaken van de structuren in de geest als Reis naar Leven in 2555 dagen is te volgen in het blog ‘Reis van Ziel naar Leven’, waar ik ook deze blogs zal plaatsen als dag van schrijven.

Wandel mee en zie voor en in jezelf wat er werkelijk gezegd wordt door Desteni, door deelnemers van Desteni als mensen die wandelen als getuige van zelfverandering. Onderzoek de hoeveelheid informatie die beschikbaar is en zie wie je zelf bent hierin, wat je eigen reacties zijn en waarom – waar ben je bang voor om te verliezen.

Stel jezelf de vraag hierin: Hoe kan een groep die wandelt als getuige van zelfverandering en samenwerkt aan en voor een oplossing voor wereldverandering, als een wereld waar een ieder een rechtvaardig bestaan heeft met gedegen voedsel, water, onderdak, educatie en gezondheidszorg, afgedaan worden door een lezer als een scam, een leugen? Wie is hier de leugenaar? Heeft de lezer werkelijk gelezen en onderzocht in zichzelf wat er staat? Of reageert de lezer in eigenbelang, in angst voor verlies van persoonlijk bezit?

En wat zegt dit over wie wij zijn en zijn geworden als mens, als we niet meer kunnen herkennen wat het beste is voor al het leven, en waarin we vergeten dat ‘al het leven’ in gelijke mate inhoudt ‘inclusief onszelf’? Betekent dit dat we niet weten wat ‘leven in gelijkheid’ is, dat we niet fysiek aanwezig zijn en eigenlijk nooit geweten hebben wat Fysiek Leven is en niet kunnen bevatten wat Gelijkheid werkelijk inhoudt en betekent, laat staan leven in en als dit principe?

Een zorgwekkende situatie, zichtbaar in de zorgwekkende toestand waarin het leven op aarde verkeert.

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 255 – Expressie en de Darm – Opgeven

Vervolg op Dag 254 waarin probleem, oplossing en beloning genoemd staan; hier onderverdeeld in de verschillende dimensies.

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232 (inclusief disclaimer)

Ik heb al opgegeven; ik zit al in de fysieke dimensie waarin mijn fysiek gereageerd heeft en zich heeft samen getrokken, met totale uitputting en verstopping tot gevolg.

Angstdimensie:

Dat ik hier nooit meer uit kom.

Dat ik voor eeuwig in deze cirkel blijf rondlopen en steeds dit opgeven fysiek manifesteer, en dus constant in deze hel leef.

Dat ik in een depressie blijf zitten.

Dat ik hier niet mijn proces loop en het werkelijk opgeef, en in de dimensies terug zal zien hoe ik het wel had kunnen doen, en hier het fysiek zijn misloop.

Voor mezelf die gewoon beslist het niet te doen.

Verminking/misvorming van mijn fysiek, terwijl ik ervaar dat het niet klopt, dat het beter kan.

Voor eeuwig lijden zonder dood te gaan en zonder de oplossing te vinden/te zijn.

Gedachtendimensie:

Ik weet niet of ik dit ga doen.

Verbeeldingsdimensie:

Ik ga allerlei verbeeldingen creeren door bijvoorbeeld het lezen van verhalen van mensen die in de natuur leven; ik vlucht in verbeeldingen in de natuur.

Backchatdimensie/interne gesprekken:

Ik red het niet

Ik wil niet meer

Ik houd dit niet vol

Ik ben het niet waard om te leven want ik kan niet eens opstaan en voor mijn eigen fysiek zorgen

‘Nee, dit ga ik niet doen’.

Reactiedimensie (emoties en gevoelens):

Verdriet, wanhoop, moedeloosheid, radeloosheid, lamgeslagen

Fysieke gedragsdimensie:

Bij de pakken neerzitten/niet rechtop kunnen staan

Volledige uitputting

Kromme rug

Obstipatie

Doffe ogen

Geen eetlust/niet kunnen verteren

koude rillingen/het koud hebben

Niet kunnen concentreren

Consequentiedimensie:

Niet effectief doen wat ik zou kunnen doen

Niet willen communiceren

*

Ik heb gemanifesteerd aan consequentie in het fysiek, hetgeen ik bang voor ben, en door het in het fysiek te manifesteren heb ik een consequentie gecreeerd waarin hetgeen ik bang voor ben, niet meer mogelijk is, en ik dit dus niet hoef te doen van mezelf.

Ondertussen voel ik mezelf doodziek, en blijkbaar is de angst zo groot dat ik het ervoor over heb ziekte te creeren in plaats van mijn angsten onder ogen te zien. Het is niet best, oftewel, het is niet het beste.

Ik zie dat als ik alles in mezelf onder ogen zie, de angst voor ‘anderen’ weggaat, aangezien er niets meer is wat me zou kunnen raken/kwetsen, en dan zal ik werkelijk kunnen communiceren.

Ik realiseer me dat ik in theorie gezien heb wat het allemaal betekent, dus in/als kennis en informatie in de geest, en nu het werkelijk fysiek gewandeld moet worden, ik in me een weigering ervaar. En die weigering is waar ik steeds bang voor ben; welke de limiet is van mijn programmering, en als ik voorbij ga dan….dan weet ik dus niet wat er gebeurt, maar het is heel erg. Dus enERGie. Een rush, een possessie, aan aanval binnenin mezelf.

Verder zie ik relaties van de darmwerking/fysieke gemanifesteerde darmreacties met eten en seksualiteit en er zal ongetwijfeld meer zijn, aangezien ik zo’n beetje elke reactie wegstop/heb weggestopt in de darm. Ik heb nog een hoop uit te schrijven.

Zelfvergevingen en zelfcorrecties volgen.

www.eqafe.com

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 21 – Hoe word ik rustig?

Na een dag samen met iemand weer rustig gaan schrijven. Dit impliceert al dat ik samen niet rustig ben. En waarom moet ik rustig zijn om te schrijven? Ik probeer steeds ‘rust’ te vinden in mezelf. Wat is dat, rust? Hierin werk ik (mezelf en de ander) steeds tegen, tegen antwoorden op een vraag van de ander, tegen teveel rumoer om me heen. Wat inhoudt dat ik als energie reageer op mijn omgeving en dit moeilijk kan stoppen waardoor ik geen rust ervaar als mezelf. Deze rust vraagt om een her-defenitie want wat ik zie in mezelf is rust iets waaraan ik vasthoud in mezelf, iets wat ik in mezelf heb gedefinieerd als nodig. Steeds een rust/rustig moment vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik rust nodig in mijn omgeving, in plaats van in mijn fysiek te rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en da ander tegen te werken door steeds een rust moment te willen waarin ik niet meer wil antwoorden/communiceren met de ander, en ik hierin juist creeer dat de ander aan me gaat trekken.

Het lijkt erop dat ik de neutrale energie van het onderbewustzijn als rust als mezelf ervaar, en dit gebruik ik dan om negatieve energie te creeren in het onbewuste doordat er conflict uit voortkomt in mezelf en met de omgeving als het niet lukt deze rust te ervaren, wat zich weer kan omzetten in de neutrale energie en vervolgens in de positieve energie van het bewustzijn, en deze zich dus kan opladen. Dus hierin lees ik dat ik deze rust zoek om mezelf als bewustzijnssysteem op te kunnen laden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb rust te zien als iets wat ik nodig heb en echt is in mezelf, in plaats van in te zien dat ik hiermee mezelf als bewustzijnssysteem oplaad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen vasthouden aan rust in mezelf, wat feitelijk vasthouden is aan het onderbewuste wat ik gedefinieerd heb als mezelf, en via het onderbewuste en onbewuste mijn bewustzijn op te laden, waardoor ik weer ‘uitgerust’ ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik rustig moet zijn als ik ga schrijven en dat ik me anders niet kan concentreren, in plaats van in te zien dat ik hierin de concentratie als bewustzijn aan het bewaren ben want alleen het bewustzijn heeft concentratie nodig om te kunnen lezen en schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen te weten hoe ik als bewustzijn kan lezen en schrijven en niet als zelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moe te worden en te gaan gapen als ik Heavens Journey lees die geschreven is in de Adem, wat me laat zien dat mijn bewustzijn weerstand in de strijd gaat gooien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in strijd ben met mijn  bewustzijn, in plaats van in te zien dat ik kan samenwerken met mijn bewustzijn door er gelijk aan te gaan staan en te zien in wat het bewustzijn me laat zien waar ik mezelf heb afgescheiden van mezelf, zonder hier weer een laag van weerstand overheen te creeren dan wel bewaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik naar mijn moeheid moet luisteren, dat mijn lichaam aangeeft rust nodig te hebben, in plaats van in te zien dat het bewustzijn rust vraagt om zichzelf te kunnen opladen.

Als ik mezelf zie gapen tijdens het lezen van Heavens Journey dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik als bewustzijn weerstand ga bieden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb door de weerstand heen te duwen doordat ik ‘geen zin heb’ om verder te lezen en belangrijker dingen te doen heb zoals een blog schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een blog schrijven belangrijker is dan een blog lezen, waarmee ik ongelijkheid in mezelf creeer en bewaar in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het blog geschreven in de Adem als moeizaam te ervaren wat mede komt door de lange engelse zinnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vaak te vergeten te ademen als ik een blog schrijf en/of lees.

Als ik mezelf zie participeren in geen zin hebben en vermoeidheid, voortkomend uit moeite moeten doen en hier geen zin in hebben, tijdens het lezen van een Heavens Journey (of ieder ander blog), dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat er weerstand opkomt als de mind. Ik duw mezelf door de weerstand heen door te ademen, te lezen woord voor woord en niet te kijken hoelang het blog is. Ik hoef het blog niet ‘uit’ te krijgen, ik kan ook elke dag een alinea lezen, totdat het gemakkelijker gaat.

Als ik mezelf zie participeren in het zoeken naar rust, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een moment zoek om mijn bewustzijn op te laden zodat ik me weer uitgerust voel. hierdoor laat ik mezelf steeds beperken door de mind, en kan ik niet zien waartoe ik in staat ben als mezelf als Leven in het Fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat mijn fysiek beperkt is, in plaats van in te zien dat ikzelf als mind beperkt ben, en door dit te geloven en te bevestigen in mezelf beperk ik mezelf als fysiek.

Ik sta mezelf niet toe mezelf als Leven in het fysiek te bepreken ja bepreken je beperken/defineren als de beperkingen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als Leven in het fysiek te bepreken en bepreken en bepreken en mezelf hiermee te beperken door het bepreken tot een gelimiteerd bestaan in/als de mind; gelimiteerd door de preken van God als de mind.

Ik verbind mezelf met mezelf door te stoppen met het bevestigen van mezelf als de limitaties van het mind-systeem door de limitaties die de mind me laat zien serieus te nemen door het toepassen van zelfvergevingen op alles wat me limiteert in/als mind.

Herdefenitie Rust:

Aanwezigheid in de Adem in samenwerking met mijzelf en mijn omgeving, inclusief met mezelf als de ander als mindsysteem, waarin geen onnodige weerstand gecreeerd wordt als excuus voor het bewustzijn om zich op te laden door te geloven dat de mindsystemen me uit mijn rust halen en ik me hier tegen me moet beschermen/verzetten en dus rust geloof nodig te hebben, wat juist de weerstand creeert waardoor ik uit moet rusten zodat het bewustzijn zich op kan laden.

http://www.desteniiprocess.com

http://www.equalmoney.org

http://www.desteni.net