Dag 715 – Iemands eeuwige liefde winnen

eeuwige-liefde

Ik was op werk waar we muziek draaien op de achtergrond en omdat er maar 1 rustige zender is zet ik deze altijd op – hierin worden grotendeels ballads gedraaid. Dat is dus een goede oefening om fysiek aanwezig te blijven en niet te verdwijnen in de ervaringen die deze muziek kan oproepen en tevens zie ik dat ik hierin kan zien welke muziek, welke tonen en woorden, ervaringen in me activeren.

Er was een liedje met de woorden ‘she found my heart, like only a woman can’. Hierin zag ik een punt waarin ik emotioneel vast blijf houden aan een liefdeservaring zonder exact te begrijpen waar ik nou aan vast houd en dus zonder in staat te zijn om het te vergeven.

Ik zag een egopunt: een man willen redden en hiermee zijn eeuwige liefde winnen.

Punt is: dit heb ik 1x gedaan, ik heb het gegrond toegepast en toen ik eenmaal had gezorgd voor datgene wat hij miste als basis voor stabiliteit, zodra dit ‘binnen’ was, nam ‘de geest’ het over liet de man zelf het afweten, ik werd buitengesloten en als het ware ‘liet hij me vallen’. Wat natuurlijk niet echt kan, een ander ‘laten vallen’ en dus wat er ook snel gebeurde, is dat hij zelf viel en hij viel hard en verloor binnen korte tijd alles wat hij had opgebouwd en ik bleef staan.

Dus ik heb gezien dat het zo niet werkt, hoeveel iemand ook zegt ‘van me te houden’ – het zegt niets over de werkelijke zelftoewijding en commitment. En toch bestaat deze gedachte nog in mij als ‘liefdes-ervaring’ en dit werd zichtbaar voor me door de woorden van dit liedje. Aangezien ik een praktijkvoorbeeld heb geleefd waarin ik zelf heb gezien dat het zo niet werkt en ik toch blijf vasthouden – dan heb ik een punt van eigenbelang gemist hierin en zo ‘mis’ ik (een deel van) mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik vanalles voor een man doe en maar laat zien hoeveel ik kan geven en waartoe ik in staat ben, dat hij die zegt van me te houden, hierdoor ook werkelijk ‘bij me blijft’ en zal veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een man zal veranderen ‘voor een vrouw’ waarvan hij zegt te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ervaring van liefde een man ertoe aanzet om te veranderen, dat dit sterker weegt dan de weerstand en het eigenbelang, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat een ‘houden van’ als ervaring tevens als eigenbelang bestaat als tegenpool van angst en als ‘ophoping’ (van een ‘hopen op’) van allerlei negatieve ervaringen en gedachten gebaseerd op angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf vanuit angst, te geloven dat de liefde sterk genoeg is om de angst te overwinnen zodat ik de ervaring van liefde en ‘te worden bemind’ kan blijven bewaren, zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat deze positieve ervaring van liefde bestaat als de andere kant van de medaille van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus vast te willen blijven houden aan angst, gemaskeerd als liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een man niet bij me blijft vanuit zichzelf en dus probeer ik zijn liefde te winnen waarna hij eigenlijk niet meer weg kan zo denk ik, aangezien hij ‘aan me gebonden is’ door alles wat ik voor hem gedaan heb en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo een ruilhandel te maken van een zogenaamde liefdesrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘liefde moet winnen’ en dat ‘liefde eeuwig is’ en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op deze manier mezelf vast te zetten voor eeuwig in een rondcirkelende ervaringscyclus in en als de geest.

De woorden in deze ‘lovesong’ maken ook duidelijk hoeveel verantwoordelijkheid we (als mensheid al geheel) hebben afgeschoven en geprojecteerd op de liefde als ervaringstoestand, zonder deze liefde te herdefiniëren als een praktische toepassing die plaatsvindt vanuit een punt van zelfoprechtheid, zelfverantwoordelijkheid en gelijkheid en tevens is hier in mezelf zichtbaar hoeveel impact zo’n ‘geloof’ heeft op mezelf, op mijn vermogen om een situatie met gezond verstand te benaderen en van hieruit, mijzelf richting te geven en mijn leven op te bouwen op een manier die stabiel en zelfzorgzaam is en wederzijds ondersteunend en zo het beste voor mijzelf en anderen.

Maar ook, hoe met zo’n liedje over ‘liefde’ als deze, de verantwoordelijkheid bij de vrouw wordt gelegd en hierin een man zich afhankelijk maakt van haar en zo niet langer verantwoordelijk is voor zichzelf om zichzelf te verbeteren, alsof de man deze eigenschappen niet voor/in zichzelf kan ontwikkelen en alsof een vrouw dit voor een man zou moeten/kunnen zijn. Het is een vreemde afhankelijkheid die we hebben gecreëerd in liefdesrelaties.

De relaties die we nu aan gaan, zullen al deze punten naar voren brengen zodat we hier stuk voor stuk verantwoordelijkheid voor kunnen gaan nemen en zodat ieder, man en vrouw, op en als zichzelf kan leren staan. Waarin we als punt van ondersteuning aanwezig leren zijn. Dit brengt de pijn mee van het onder ogen zien van de cycli die we gecreëerd hebben en het stoppen ervan.

black-woman(…)

“A near death experience is a mental pain where you access the design of the mind – not the real mind, the real mind has no design, it has no perception, it has no experience, it cannot be seen, it does not exist as anything. Because to be something, means to be limited…..come on common sense.

We at Desteni don’t have to do this. We are here therefor we do it. To support so that the amount of suffering and pain, if possible, could be alleviated a little bit but there will be pain, much pain, much suffering for everyone because of the dishonesty, understand;

for every little cycle you have allowed, you will have to walk through it; even if you forgive it will not stop. You will pay for it, meaning you will have to face it again and go through the pain of stopping it. It will not go away. If your life is without pain, you are dishonest. You are creating your life without pain if you are suppressing what is real. You are not considering the pain that takes place in this consistence. Hear me.

There is no infinity. You are not an infinite being – you are infinitely fucked. Realize that.”

Uit: The Design of Infinity


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

 

 

Advertenties

Dag 699 – Isolatie

iglo

Zoals in het vorige blog beschreven beweeg ik me langzaam van ‘liefde’ naar ‘gelijkheid’. Oude bestaande relaties brokkelen af, vallen uiteen. Dit proces is al tijden gaande maar wordt nu meer duidelijk voor mezelf – ook de relaties waarin ik het meeste vasthield en geprobeerd heb om in de fysieke werkelijkheid te brengen, houden op te bestaan, simpel omdat hiervoor beide partijen nodig zijn om het in stand te houden/tot staan te brengen en als één van de twee nog niet staat/wil/kan staan in een principe van gelijkheid, beginnend binnenin zelf, zal de fysieke werkelijkheid de situatie zo tonen waarin een samenzijn niet meer mogelijk is – of nog niet mogelijk is.

Hierin zie ik mezelf onder ogen in een ervaring van isolement. Het oude valt weg, het nieuwe is nog niet gecreëerd. De zelfbeweging die nodig is voor de creatie van het nieuwe, het onbekende, hierin ervaar ik behoorlijk wat onzekerheid en weerstand (dus angst). Echter ook komt er een standvastigheid in door, als een zekerheid van hoe ik het wel wil, zodat ik een fundament kan leggen in vanuit een startpunt van gelijkheid. Zodat het fundament de stevigheid en duurzaamheid zal geven in een eventuele nieuwe situatie in de toekomst, om op voort te wandelen en er niet opnieuw ‘break ups‘ nodig zijn.

Nu eerst zelfvergevingen op de ervaring van isolement.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, mezelf te isoleren van mezelf door geheimen te bewaren in mezelf vanaf zeer jonge leeftijd en hierin mijn openheid af te leggen, alsof dit hetgeen was wat ik ‘moest doen’ zonder mezelf af te vragen wat ik eigenlijk aan het doen ben en wat de gevolgen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me opgesloten in mezelf te ervaren en niet te weten hoe uit te reiken naar anderen behalve door te ‘vragen’ en me hierin  – van tevoren en automatisch – aan te passen aan wat (ik denk dat) een ander wil, in plaats van mezelf in expressie te brengen in wat ik wil/zou willen vanuit een fundament van gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik nooit in staat zal zijn om mezelf uit te drukken en uit te reiken naar anderen en hierin vanuit gelijkheid samen te werken en een overeenkomt tot stand te brengen, simpel omdat ik (denk dat ik) niet weet uit te reiken, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit een geheel nieuwe expressie is vanuit zelfbeweging die ik tot nu toe niet heb uitgevoerd en waarin ik me dus oncomfortabel ervaar als ‘buiten het bekende’ als hoe ik altijd en automatisch geleefd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren – dus feitelijk gedachten te hebben en deze te geloven als ‘waarheid’ – dat het me niet lukt om voorbij mijn automatismen en comfort te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door automatisch in een ervaring van vragen – als archetype van de bedelaar – te blijven verkeren, niet toe te komen aan het uitdrukken van mezelf en hierin dus steeds opnieuw niet te laten zien wie ik ben en waar ik voor sta en dus, te creëren dat ik niet gezien word en me zo geïsoleerd te ervaren in wie ik werkelijk ben, alleen met/als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik angst ervaar om uit te reiken, te stoppen, te ademen en te zien welke energie er onder deze angst als gedachten/ervaringen in me spelen zodat/waarin ik deze benoem en vergeef in en als mezelf, dit vanuit de realisatie dat de energetische ervaringen maken dat ik me ongemakkelijk voel en dat ik hiervoor de tijd kan nemen om mezelf hierin te omarmen en ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik NU uit moet reiken en op deze manier door de angst heenga, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik inderdaad op een gegeven moment door de angst zal heen bewegen in fysieke werkelijkheid om werkelijk tot een verandering te komen, echter een ervaring van NU is vanuit de geest gestuurd en houdt eerder een forceren in en als ik een uitdrukking forceer in mezelf, zal dit ook zo resoneren in wat ik naar voren breng en dus een gevolg/reactie teweeg brengen in anderen naar wie ik me uitdruk die niet wenselijk is.

Ik stel mezelf ten doel om de tijd te nemen om mezelf op mijn gemak te stellen en de surrealistische ervaringen en verwachtingen die in me opkomen, eerst eens goed te bekijken en vergeven voor mezelf en uiteindelijk, als ik hierin stabiel en helder ben, mezelf in uitdrukking te brengen in hetgeen ik zie dat er overblijft in gelijkheid met/als mezelf als wat ik uit wil drukken zonder iets te verwachten als resultaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de ervaring van NU kracht inhoudt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de ervaring van NU gebaseerd is op en bestaat uit angst als onderdrukte gedachten en emoties en dat het daarom NU moet gebeuren alsof er anders een verlies plaatsvindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te luisteren naar en geloven in de energie van een ervaring van NU alsof dit kracht inhoudt en zo niet werkelijk en fysiek af te stemmen op mezelf en van hieruit, een passend moment te vinden en hierin te openen in wat ik wil uitdrukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik iets kan verliezen als ik het niet NU doe, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik wat ik wil uitdrukken als mezelf, niet werkelijk kan verliezen en dat hetgeen ik eventueel ‘verlies’, niet werkelijk en gefundeerd was in eenheid en gelijkheid met mijzelf en/in mijn fysieke werkelijkheid maar gebaseerd op een energetische ervaring, gecreëerd als relatie (in gedachten/ervaringen/projecties) in/als de geest.

Als en wanneer ik het gevoel heb NU te moeten handelen, benaderen of uitdrukken en ik hierin een soort van ‘kracht’ ervaar, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf forceer vanuit de geest, vanuit een angst dat als ik het NU niet doe, ik het nooit zal doen omdat ik teveel angst ervaar en/of, dat ik zo snel mogelijk van de angst ‘af wil’ en het dus maar liever ‘NU’ doe dan is het maar gedaan. Echter hierin resoneer ik dus feitelijk angst (interessant genoeg de energetische tegenpool van de ervaring van liefde) en ook al spreek ik woorden van gelijkheid, ik resoneer een ongelijkheid aangezien ik ben afgestemd op een ervaring van angst in mezelf en zal dus ook iets van angst in een ander opwekken of, een ervaring van liefde als de angst wordt onderdrukt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te oefenen in het benaderen van anderen (en/of het benaderd worden) vanuit een comfortabele toestand in en als mezelf, dus zonder haast en zonder forceren en hierin de tijd te nemen om mezelf mijn ongemakkelijke ervaringen te vergeven, te onderzoeken wat ik werkelijk wil en hoe ik dit in woorden kan uitdrukken.

comfortabel2

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to accept breakups to be the natural  condition of human relationships instead of acquiring relationship agreement skills to manage the relationships as equals and to support the integrity of the commitment to each other as the expression of self respect and respect of each other as living beings to prevent the fear of being hurt and the fear of vulnerability that is the key to complete trust and intimacy.

Uit: Day 14: Do you Love Breakups?


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 698 – Van liefde naar gelijkheid

hartje bladFalling Head over Heals

Ik vind het nog niet zo eenvoudig om te wandelen van liefde (zoals we liefde kennen als gevoelservaring als ‘oud concept’) naar gelijkheid (wat feitelijk werkelijk ‘liefde’ inhoudt in gedachte, woord en daad als ‘nieuw concept’). Terwijl gelijkheid hetgeen is waar ik voor sta en wat ik wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de stap van liefde naar gelijkheid niet eenvoudig te vinden doordat ik in die stap, niet weet wie en wat er komen gaat en wie er mee wandelt en wie niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het een ‘stap’ is van liefde naar gelijkheid, in plaats van het te zien als een proces die stap voor stap gaat, alle lagen door waarin de gekoppelde emotionele en gevoelservaringen kunnen worden losgelaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden om het oude los te laten en me open te stellen voor het nieuwe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oude het liefste mee te nemen van liefde naar gelijkheid zodat ik me niet hoef open te stellen voor het nieuwe en dit ‘samen’ met het oude kan wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het nieuwe, wat eigenlijk niet zo is, ik ervaar angst voor a. dat er geen ‘nieuw’ zal zijn en b. dat ik het nieuwe met het oude ga blijven vergelijken en zo niet los kom van het oude.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus eigenlijk angst te ervaren voor mijn eigen vergelijkingen en hierin oordelen als beter of slechter, in en als de geest en voor een ‘alleen staan’ en mijn reacties hierop, dus oordelen, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus feitelijk angst te ervaren voor mijn eigen oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken niet te weten waar ik het nieuwe moet zoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het nieuwe niet te willen tegemoet treden en het liefste bij en met het oude te willen blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oude te hebben willen forceren zodat het oude, mee wandelt van liefde naar gelijkheid en ik dit niet alleen hoef te doen, zonder het oude.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren over het loslaten van het oude.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben voorkomen dat ik mensen los moet laten als ik wandel van het oude naar het nieuwe, van liefde naar gelijkheid, juist doordat ik in de liefde geloofde en hoopte dat dit sterk genoeg zou zijn om mee te bewegen naar het nieuwe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van liefde te hebben overschat en mezelf – en tevens ongetwijfeld anderen – hierin verdriet te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van liefde als geloofssysteem te hebben aangenomen en dit te overschatten en dus groter dan mezelf als leven in/als gelijkheid te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik sta voor het nieuwe/gelijkheid, ik het oude definitief los moet laten en niet meer, nooit meer met de ‘oude’ deelnemers kan wandelen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik het onvoorwaardelijk loslaat in het moment als wat het beste is als de enige wezenlijke mogelijkheid en dat in een later moment, een andere mogelijkheid zich kan voordoen in en als het nieuwe als gelijkheid, afhankelijk van waar de deelnemers ieder zelf toe beslissen te leven en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te leiden door de deelnemers en me hierop te focussen in en als de geest, in plaats van mijn focus te houden op waar ik voor sta en van hieruit te zien wie er met mij wil en kan staan en met wie ik kan en wil staan ter ondersteuning van elkaar.

Als en wanneer ik angst ervaar dat er geen ‘nieuw’ zal zijn dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf oordeel als dat ik het oude niet los had moeten laten, dat ik beter het oude kan behouden als in ‘iets is beter dan niets’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven in ‘iets is beter dan niets’ en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik ‘samen’ beter (af) ben dan alleen met/als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel steeds opnieuw te zien in mezelf waar ik voor sta en waar ik nog onduidelijkheden ontwaar in mezelf en ik stel mezelf ten doel te wandelen tot in helderheid met mezelf in wat ik wil en waar ik voor sta in gelijkheid met en als mezelf in wezen ten aanzien van het aangaan van een relatie/partnerschap/overeenkomst.

Als en wanneer ik verdriet ervaar over het loslaten van het oude, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik deelneem in plaatjes van het oude waarin ik focus op het fysieke en de fysieke aanwezigheid, waarin op zichzelf geen probleem is maar waarbinnen andere aspecten ten aanzien van communicatie en/of zelfverantwoordelijkheid, nog niet aanwezig zijn wat de fysieke samenkomst saboteert of zelfs onmogelijk maakt en hierin realiseer ik me dat ik delen van het geheel weglaat in en als de geest en het zo laat doen lijken voor mezelf alsof ik het ‘fout gedaan’ heb en ‘alles eigenlijk oké is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘oké’ ben met een situatie waarin ik ogenschijnlijk in orde lijk maar waarin ik onder de oppervlakte niet volledig tot expressie kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter maar genoegen kan nemen met een situatie die in orde is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is je eigen schuld dat je alleen bent’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het niet mijn schuld is maar wel mijn verantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel mijn zelfverantwoordelijkheid ten aanzien van relaties verder uit te breiden, stapje voor stapje waarin ik bemerk dat de dingen nog niet op z’n plek liggen en ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen binnen deze wandel.

balloongirl1-e1340132014629

Day 1083 – Make Peace and Let Go


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Dag 679 – Een oneindige ervaring

verdriet

Ik merk dat ik verdriet als oneindig ervaar. Totdat ik een punt in expressie heb gebracht en de ervaring stopt. Dus is het niet oneindig en kan ik concluderen dat (ikzelf in) de geest er een oneindige ervaring van maak, Waardoor het me zinloos lijkt om er iets mee te doen.

Voor degene die dit leest en hierin eventueel gedachten heeft bijvoorbeeld ‘over mij’ of als er ervaringen opkomen in relatie tot verdriet; dit geeft een mooie gelegenheid aan voor ieder om zelf te onderzoeken, hoe je eigenlijk zelf in relatie staat tot verdriet en hiermee omgaat! Het schrijven van een blog met zelfvergevingen is een voorbeeld van een manier om onszelf te ondersteunen en verantwoordelijkheid te nemen voor (onderdrukte) ervaringen en gedachten. Om de ingewikkelde patronen binnenin onszelf beetje voor beetje te openen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn ervaring van verdriet oneindig is omdat ik het zo ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring te geloven en aan te nemen voor waarheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van verdriet te onderdrukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van verdriet als ‘mijn’ te benoemen en dus alsof het van mij is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik het heb eigen gemaakt maar dat het geen deel uitmaakt van wie ik werkelijk ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb loslaten te koppelen aan verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan loslaten maar gek genoeg niet aan verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te houden van verdriet en hierin vast te houden aan verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘geen kwaad’ te zien in verdriet, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het een emotie is die me niet dient aangezien het een emotie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat verdriet nodig is als ik loslaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verwilderd om me heen te zoeken als ik loslaat en geen verdriet ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor verdriet, wat dan de polariteit inhoudt van de liefde als in ‘ik houd van verdriet’ en door de angst, het verdriet te onderdrukken en vast te zetten, op te slaan in mijn lichaam als oneindig reservoir waardoor het oneindig lijkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als mezelf, een oneindig reservoir van verdriet te hebben opgebouwd en opgeslagen in mijn lichaam zonder me gewaar te zijn hoe precies en dus zonder er werkelijk bij te kunnen om het los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te koppelen aan liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat liefde bij verdriet hoort en verdriet bij liefde en zo steeds een bron van verdriet aan te leggen en boren in een zogenaamde liefdesrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liefde niet te hebben vrij gemaakt van verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik iemand kan missen zonder verdriet te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me kwetsbaar te ervaren in de liefde door de ervaring van verdriet die op de loer ligt, in en als de koppeling aan het woord liefde in liefdesrelatie en hierin dan zo gekozen dat ik of de ander verdriet zal creëren en dus ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er verdriet hoort bij een relatie, wat ook zo is aangezien ik een relatie niet geleefd heb als gelijkheidsrelatie maar in ongelijkheid van mezelf, in een uitgangspunt van ‘mezelf als leven compromitteren’ en dus leven algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als leven te compromitteren in een relatie en zo een voedingsbodem te leggen voor de ervaring van verdriet, in en als de afscheiding van mezelf in het gebied waarin ik mezelf heb gecompromitteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb eerst los te laten en vervolgens weer vast te willen grijpen als ik in de ervaring van verdriet kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in de ervaring van verdriet te gaan in plaats van de ervaring van verdriet hier halen en los te laten door zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen een ervaring te ervaren zonder die te kunnen koppelen aan iets en zo de ervaring vast te voelen zitten in mijn lichaam zonder dat ik er bij kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben opgesplitst in een ervaring en in een zienswijze ergens over om niet in de ervaring te vervallen, en zo in en als afsplitsing van mezelf, de ervaring te onderdrukken in mijn fysiek en deze vervolgens niet naar boven te kunnen halen aangezien ik mezelf ervan heb afgescheiden op het moment dat het plaatsvond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in een zogenaamde liefdesrelatie mijn ervaringen te herleven en naar boven te halen in plaats van werkelijk iets substantieels op te bouwen, door mezelf te compromitteren voor het aangaan van een liefdesrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven, angst te ervaren dat ik niet bij de fysieke pijn kan als ik de ervaringen niet herleef en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het herleven van ervaringen als consequenties te veroordelen, terwijl het feitelijk een ondersteuning is om zichtbaar te maken wat er in me huist.

Wordt vervolgd

the eye of the needle

Eqafe Store – Free

———————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 629 – Manipulatie

manipulatie

In een buddy-chat werd de volgende suggestie gedaan:

“That is also a cool step in one’s process in general, to ‘dare’ to be open to manipulation for example, see what comes up and then stand through it”

Dit was direct ondersteunend voor me; ik probeerde zelf al vrij lang om te blijven staan als er manipulatie plaatsvond in woorden – laten we zeggen direct zichtbare/merkbare manipulatie aangezien we ons allemaal nog bewegen in een gemanipuleerde toestand zolang we ons bewegen vanuit gedachten, gevoelens en emoties en zo onszelf feitelijk manipuleren – echter ik bleef in reactie gaan en deed het meer vanuit een punt van ‘ik moet hierin kunnen blijven staan, het is manipulatie, het is niet persoonlijk’ alsof ik hier ‘sterk’ in moest zijn., vanuit een ‘ik moet dit toch kunnen’ vanuit beredenering / kennis en informatie.

Ik ben nu in de positie waarin ik mezelf niet meer ‘groot en sterk’ hoef te houden (waarin ik mezelf feitelijk al manipuleerde hiertoe) om te blijven staan in een bepaalde situatie en zo kan ik vanuit deze meer stabiele grond in en als mezelf, “durven open te zijn voor manipulatie, te zien wat er op komt en dan hierin blijven staan.”

Woordenboek:

Manipulatie: 1. bewerking (met de vingers), handgreep, hantering; 2. bedrieglijke methoden (vaak in meervoud gebruikt op de effectenbeurs als werkzaamheden om kunstmatige prijsbewegingen te veroorzaken; 3. beïnvloeding; stuwing in een bepaalde richting.

Manipulatie (figuurlijk): slim te werk gaan om zijn doel te bereiken; handig werken, goochelen met minder gepaste middelen; (handig, slim) bewerken, hanteren; door overreding een bepaalde voorstelling van zaken sturen in een richting.

manipulatie genetisch

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren door te geloven in een concept van liefde vanuit gedachten, gevoelens en emoties en vanuit opslag hiervan in en als de zielsconstructie en zo mezelf van ‘herkenning naar herkenning’ in gedachten, gevoelens en emoties voort te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door te geloven in woorden van liefde, vanuit de wens om hetzelfde doel te bereiken als dat deze woorden doen voorhouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als een ander te manipuleren door een doel te willen bereiken en zo niet geheel hier aanwezig te zijn en dag voor dag te bewegen in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door in toekomstprojecties van het te bereiken doel te gaan waarin ik een risico creëer voor mezelf dat deze doelen niet verwezenlijkt worden zolang betrokkenen niet aanwezig zijn in en als zelfverantwoordelijkheid en er dus geen levend wezen en geen wezenlijke sturing aanwezig is in en als onszelf en zo, in en als de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien, gerealiseerd en begrepen dat zolang iemand volledig aanwezig is in en als de geest, de manipulatie vanuit de geest in gedachten, gevoelens en emoties plaatsvindt en zich dus manifesteert in deze fysieke realiteit, in en als een zogenaamde ‘consequentie’ en hoe ‘goed’ de intentie ook mag zijn, hetgeen men in participeert in gedachten, gevoelens en emoties zonder gewaarzijn en zelfsturing, zal zich manifesteren (al dan niet in polariteit) in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren tegenover manipulatie van een ander in woord en daad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf hier nog een doel te willen bereiken wat niet mogelijk is zolang de ander niet wil zien in zichzelf in woord en daad, waarin de ander deze woorden en daden zal manifesteren en ik me gewaar ben dat ik hierin niet mee zal gaan en dus, mijn doel niet bereikt zal worden en zo ervaar ik me machteloos in emotionele hechting aan een ander waarin de beslissing tot zelfoprechtheid uiteindelijk bij de ander zelf ligt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren in emotionele ervaringen van ‘behoefte’ vanuit een gedachte ‘dat ik die ander nodig heb’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen in en als en met een gedachte dat ik die ander nodig heb als blijkt dat die ander niet hier is/niet hier wil/kan blijven en van hieruit ‘pijn’ te ervaren als de ander manipuleert met woorden die niet geleefd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘groot en sterk’ te houden om te kunnen blijven staan in een zelf toegestane en aanvaarde, gemanipuleerde situatie (wat feitelijk de wereld inhoudt waarin we momenteel bestaan).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren vanuit een angst voor verlies van hetgeen ik in eerste instantie vanuit manipulatie in en als de geest, fysiek gemanifesteerd heb als consequentie om door te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat iemand de beslissing zal nemen tot zelfverandering, in en als het besef dat als dit niet gedaan wordt, alles verloren zal worden en vanuit deze verwachting de beslissing te nemen te staan als support in en als leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de uitkomst niet hoeft te zijn zoals ik ‘verwacht’ en dat de uitkomst zal inhouden wat het beste is in en als leven wat niet overeen hoeft te stemmen met ‘wat ik wil’ en als ik iets ‘verwacht’ zit er een aspect aan in en als de geest wat ik nog niet heb losgelaten/vergeven in en als mezelf en is mijn ‘wil’ nog niet geheel en onvoorwaardelijk in overeenstemming met mezelf in en als leven maar gekleurd door emotionele behoefte.

Als en wanneer ik mezelf pijn zie ervaren door woorden van een ander in en als manipulatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf pijn doe vanuit een gedachte dat ik die ander of iets in die ander of iets of iemand buiten mij, nodig heb in en als de geest en van hieruit sta ik manipulatie toe terwijl ik het hier niet mee eens ben in en als mezelf. Ik realiseer me dat ik mezelf dus pijn doe door het niet eens te zijn met en als mezelf en zo niet in eenheid en gelijkheid met en als mezelf te bewegen maar mezelf in afgescheidenheid bewaar, in en als ge geest in gedachten, gevoelens en emoties, in dit geval gerelateerd aan dat ik (iets van) die ander nodig heb.

Ik realiseer me dat we tevens in een wereld leven waarin we elkaar fysiek nodig hebben maar waarin we absoluut onbetrouwbaar zijn voor en als onszelf en dus, voor elkaar wat leidt tot een voortbewegen vanuit manipulatie in bedrieglijke methoden om ons doel te bereiken en om onszelf in en als de geest, te hanteren.

Ik realiseer me dat we niet bewegen in eenheid en gelijkheid met en als onszelf als leven, in overweging van wat het beste is voor al het leven en zo ervaren we een constante angst voor ‘de dood’ als angst voor verlies van de illusie van onszelf in en als de geest en zolang we dit doen, is er manipulatie.

Ik stel mezelf ten doel de emotionele behoefte die ik ervaar specifiek te benoemen, mezelf te vergeven en te zien met welke gedachte ik mezelf pijn doe in afscheiding van mezelf en als ik die zie, mezelf (deelname in) deze gedachte te vergeven en een eventuele oorsprong te vinden in herinnering, echter als ik die niet direct zie, te werken met wat hier is.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met onderwijzen voor wie wil horen en zien, hoe we bestaan in een toegestane en aanvaarde wereld van manipulatie zoals we bestaan in en als onszelf van waaruit we allen bewegen om onszelf te hanteren in en als de geest en om ons doel te bereiken met bedrieglijke methoden, vaak zonder dat we het bewust door hebben echter ergens in en als een gewaarzijn van dat het ‘niet klopt’ wat we accepteren/toestaan/aanvaarden in en als onszelf en in en als de wereld.

Ik stel mezelf ten doel mijn uitgangspunt zo volledig mogelijk te onderzoeken alvorens ik beslissingen neem die van invloed zijn op mijn leven en die van anderen en daar waar ik consequenties creëer – wat nog onvermijdelijk is in dit stadium – mezelf te vergeven, corrigeren en veranderen in en als het fysiek en zo dag tot dag te wandelen, steeds meer in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel de toekomstprojectie waarin ik heb deelgenomen te onderzoeken en mezelf de emotionele hechtingen te vergeven en vervolgens hetgeen te leven dat wat voor mij het beste en nog steeds van toepassing en eventueel/uiteindelijk mogelijk is en hierin mezelf dag voor dag te bewegen en bij te stellen waar nodig, waar nodig in communicatie met anderen.

Ik stel mezelf ten doel te durven open te zijn voor manipulatie, te zien wat er op komt en dan hierin blijven staan.

Ik stel mezelf ten doel te leren onderscheiden tussen emotionele behoefte en fysieke behoefte en me te bewegen tot het vragen om fysieke/praktische ondersteuning waar nodig zodat en waarin ik de emotionele behoefte los kan laten en vice versa, de emotionele behoefte te vergeven en hierin los te laten zodat ik me kan bewegen tot het vragen om fysieke/praktische ondersteuning waar nodig.

verantwoordelijkheidDesteni I Process

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Dag 628 – De zielsconnectie en het genereren van energie

hartjes

Ik ben door de weken heen de connecties die ik heb gemaakt binnen zogenaamde ‘intieme relaties’ aan het inzien en vergeven in/als mezelf tot aan het punt van werkelijk begrijpen zodat ik de connectie kan laten gaan. Door het luisteren van het interview ‘Marduk’s Experiements in Control’ leer ik hoe energie ‘een programmering kan vervangen’. Hierin kan het dan dus lijken alsof de programmering stopt, ophoudt te bestaan. Een activatie van een enorme hoeveelheid energie heb ik ervaren gedurende een connectie van zoveel herkenning in en als de geest dat tot fysieke uiting is gekomen gedurende fysieke intimiteit maar eigenlijk ook in ieder minimaal contact dat we hadden.

Het was eigenlijk ‘teveel’ om langere tijd te ervaren, mijn lichaam kon het niet volhouden zonder volledig te verkrampen en juist op afstand, in afwezigheid van de ‘geliefde’ werd het extra geactiveerd (aangezien er geen fysiek lichaam aanwezig was ter cross-referentie van de ideëen in de mind) maar hield het niet zolang aan en zo op afstand heb ik het door de jaren heen, in mezelf en in samenleven met een ander, door kunnen wandelen – met een ander nadat ik bereid was om het ‘eeuwige wachten op die ene’ op te geven. Echter ik ervoer nog steeds dezelfde energetische verbinding. Ik heb dit destijds proberen te plaatsen als ‘zielsconnectie’ waarbij ik me hierin een tijdlang verdiept heb en van hieruit begrepen dat ‘sommigen hun zielsconnectie zouden ontmoeten die zou leiden tot onszelf’ en dat vaak één van beiden hiervoor wegloopt. En zo was dit vanaf het begin als wat ik in overweging nam dat zou kunnen gebeuren: ik zou zo iemand ontmoeten en zou alleen ‘achter’ blijven. Want ik zag niet hoe we samen konden blijven, echter het ‘alleen achterblijven’ begreep ik wel.

Uit deze theorie en zoals de zielsconstructie voorheen was opgezet, zouden we als mens dus afhankelijk zijn van het al dan niet ontmoeten van zo’n zielenmaatje en dan hierin tevens van de wil tot toenadering van een ander om werkelijk tot onszelf te komen. En op dit punt bleef ik steeds steken, ik begreep niet hoe ik zonder partner mezelf toch geboren kan laten worden in en als het fysiek.

Tot aan het luisteren van dit interview waar wordt uitgelegd hoe energie en substantie een connectie maken en hoe energie – als er voldoende geproduceerd wordt – in staat is om een programmering te vervangen. En zo’n hoeveelheid energie wordt bijvoorbeeld binnen relaties geactiveerd bij zoveel herkenning als in een zielsconnectie (en/of herkenning van systemen die we ervaren als ‘fysieke aantrekkingskracht’). Hebben we hier dan ‘de uitverkorenen’ die als voorbeeld voor de mensheid kunnen dienen hoe het is om ‘zichzelf te verwerkelijken, echter gevangen in het concept van liefde, binnen de zielsconstructie (en/of de gelukkigen onder ons die ‘de ware’ ontmoeten) en dus ‘onder controle’ en als manifestatie van een uitverkorene dat weer een energieproductie teweeg brengt bij al diegenen die denken dit niet te kunnen verwerkelijken? Hier is het nog steeds een verwerkelijking van en als zelf in en als de mind, in en als eenheid en gelijkheid met/als energie als Liefde (=angst).

Dat is geen werkelijke zelfverwezenlijking in eenheid en gelijkheid in en als het fysiek. Aangezien werkelijke eenheid en gelijkheid voor iedereen te verwezenlijken moet zijn, anders is het immers geen eenheid en gelijkheid. Hoe kunnen we als mensheid zoiets toch missen – hoe kunnen we als mensheid vasthouden en geloven in de ‘ervaring van eenheid in en als de geest’ waarin slechts 1% zoveel meer zou kunnen bereiken dan de overige 99% van de mensheid en hiermee, van al het leven op aarde. Dat is geen gelijkheid, dat is ongelijkheid, dat zien we allemaal. En hiervoor hebben we heel veel ‘verklaringen’ aangemaakt om dit volstrekt onaanvaardbare concept, aanvaardbaar te maken voor onszelf zonder compleet in ervaringen van woede en verongelijking te ‘ontbranden’.

We hoeven geen energie te genereren om een programma te vervangen, het is nodig dat we verantwoordelijkheid nemen voor de energie die we genereren binnen een programma (in gedachten, gevoelens en emoties) en dit houdt een gestructureerd proces in van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrigerende toepassing en hierin leren we zelfoprecht te zijn. Partnerschap kan hierin zeker ondersteunen maar is niet ‘nodig’ om zelfverantwoordelijk te zijn/worden.

Het is ‘geen wonder’ dat ik relaties nooit begrepen heb, echter mijn poging om het zinvol te maken binnen een concept van ‘soulmates’ gaf niet echt een blijvende oplossing en het ziet ernaar uit dat ik juist door het geloven in een concept, steeds meer energie ben gaan genereren. Door het wandelen van dit proces zie ik stukje bij beetje hoe ingewikkeld en fantastisch (dus vol fantasie) ik het leven en partnerschap gemaakt heb in en als de geest.

Het is niet aanvaardbaar hoe het concept van liefde en relaties zich gemanifesteerd heeft in de wereld, dit door acceptatie en toestemming van ieder van ons mensen. Op zoek naar de ervaring van liefde om dit onaanvaardbare concept te verdoezelen – met de mantel der liefde te bedekken – zodat ten minste IK een prettige ervaring heb hier in een wereld waar we door de bomen het bos niet meer zien. En ik heb hier zeker mijn bijdrage in geleverd door bijvoorbeeld te willen geloven in deze zielsconstructie en te denken dat ik misschien wel één van die uitverkorenen ben/zou zijn en door de ‘liefdeservaringen’ te voeden, ondertussen de angst ervarende (want aan het voeden) dat ik het niet zou kunnen ‘vervullen’ dat zo zie ik nu, voortkomt vanuit een sprankje gezond verstand dat in mij aanwezig is en steeds aanwezig is geweest, vanuit een gewaarzijn dat er ‘iets niet klopt’.

Er is pas werkelijke rust in mij, onafhankelijk van een ander, als ik volledig begrijp waarin ik energetische connecties maak en heb gemaakt met anderen vanuit een gedachte als geloof in en ervaring van liefde en welke ik vervolgens probeerde te ‘bevestigen’ met kennis uit bestaande concepten. Echter die bestaande concepten bevatten dezelfde misleidende informatie omdat ze uit dezelfde bron naar voren waren gekomen: namelijk het concept van  ‘Liefde’ dat zoals we nu weten, in grondslag Angst inhoudt als meest verslavende ervaring om fysieke substantie om te zetten in een energetische ‘stress’-ervaring in en als de geest (via productie van adrenaline?), ter vervulling van onszelf in eigenbelang, in afgescheidenheid van de fysieke eenheid en gelijkheid. En zo ‘bevestig’ ik een illusie in en als mijn eigen lichaam en van hieruit, in de fysieke wereld door te proberen om dit concept ‘vorm te geven’.

Angst heb ik veelvuldig ervaren, vanuit een geloof dat ik geen relatie zou kunnen vormen en dat ik dan mezelf niet zou kunnen verwezenlijken en hierin bleef ik maar in onbegrip (en dus een staat van niet vergeven van mezelf) ten aanzien van ervaringen van connecties.

Zolang ik in dit onbegrip verkeer blijf ik in afhankelijkheid en ontkracht ik mezelf. Zo ben ik niet in staat werkelijke beslissingen te nemen voor en als mezelf maar blijf ik verwikkeld in ogenschijnlijke keuzemogelijkheden in en als de geest. Stap voor stap ontrafel ik dit concept binnenin mij en leer ik te zien wat werkelijk is.

Het is voor een ieder mogelijk om zichzelf te verwezenlijken – met of zonder partner – en iedereen zal hierin een gelijke kans hebben, dan wel in dit leven, dan wel bij de dood aangezien er op dit moment op aarde geen gelijkheid bestaat met gelijke kansen voor iedereen en we de ongelijkheid die we gemanifesteerd hebben op aarde door moeten wandelen, vergeven en corrigeren en dat is een heel proces.

Luister naar de interviews op Eqafe ter ondersteuning van het inzicht in zelf en in de wereld met volledige, wezenlijke en gedetailleerde informatie. Het is aan een ieder om dit te onderzoeken en na te gaan binnen de gemanifesteerde relaties en context van het eigen leven.

Volg de gratis cursus Desteni I Process Lite om te leren zien hoe we onszelf gevangen houden in energetische ervaringen en hoe we onszelf hiervan kunnen bevrijden. Niet van de ene op de andere dag maar wandelend in proces.

Gerelateerde (recente) blogs:

Dag 627 – Illusies van Liefde

Dag 621 – Neediness en emotionele afhankelijkheid

From Relationship to Agreement – Part 1 – Part 5 (in English by Gian)

molOnze voorbeelden in fysiek gewaarzijn: Animal Life Review Series

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 627 – Illusies van liefde – zelfvergevingen

illusie van liefde

Vervolg op Dag 625- Liefde is geen ervaring

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen in te willen zetten als ik liefde ervaar en niet in te willen zetten als ik geen liefde ervaar en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen in te willen zetten als ik angst ervaar als angst=liefde / liefde=angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet door te willen zetten als ik weerstand ervaar terwijl dit ook een vervormde ervaring van angst is maar wel door te willen zetten als ik liefde ervaar.

Waarin ik zie dat juist de ander niet doorzet als diegene liefde ervaart maar juist achterover gaat hangen. Is dit dan de polariteit in en als het energetische systeem waar man en vrouw (als het mannelijke en het vrouwelijke) in terecht komen dat het vrouwelijke alles uit de kast gaat halen en het mannelijke achterover gaat hangen zodra er seks aan te pas is gekomen als fysieke bevestiging van de ervaring van liefde?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘pijn’ te ervaren van de gedachte dat ik (als verpersoonlijking van het vrouwelijke?) in en als een ervaring van liefde=angst, alles uit de kast heb gehaald terwijl mijn ex-partner (als de verpersoonlijking van het mannelijke?) in en als een ervaring van liefde=angst, steeds meer achterover is gaan hangen totdat de hele boel instort doordat de resonantie het overneemt daar waar geen gewaarzijn is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te hebben gehecht aan de fysieke aanwezigheid van desbetreffende man en gemis te ervaren van de fysieke aanwezigheid van desbetreffende man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fijn te voelen in zijn fysieke aanwezigheid en het fijn te vinden als hij in huis is en tegelijkertijd angst te ervaren door het onverantwoordelijke gedrag van desbetreffende man als gevaar voor de stabiliteit van hemzelf en daarmee van mijzelf en de fysieke leefomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘pijn’ te ervaren als blijkt dat hij zelf opstaat zodra hij weg is en hierin aangeeft dat ik beter een ander kan zoeken omdat ik niet wil samenwonen (aangezien hij hierin onverantwoordelijk gedrag heeft getoond en dit van hieruit, voorlopig niet meer mogelijk is) en hij wil alleen samenwonen met een vrouw, waaruit ik opmaak dat hij wederom geen werkelijke moeite wil doen om iets op te bouwen, net als hij hier in huis geen werkelijke moeite deed om iets op te bouwen (ook al gaf hij aan dit wel te willen maar te druk was met de bewegingen in en als de geest die opkomen binnen een relatie) en alles in grondslag en uiteindelijk van mij uit moest komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen door geloof en deelname in gedachten van verongelijking, in plaats van gelijk te staan in en als de fysieke omstandigheden en van hieruit verder te zien en bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren vanuit de gedachte dat iemand die veelvuldig zei ‘van me te houden’ een leven met mij, zo gemakkelijk opgeeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat hij een leven met mij zo gemakkelijk opgeeft terwijl hij aangeeft zich te realiseren alles te hebben verloren en benoemt dit wellicht nodig gehad te hebben om tot een punt van ‘tot hier en niet verder’ te komen in en als zichzelf met betrekking tot een verslaving waarin ik me realiseer dat ik op dit moment iets anders wil dan hij kan en/of wil en dat hij me daarin aangeeft verder te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben gedacht dat ik meer voor hem betekende en nu denk dat ik niets voor hem betekende, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat een ervaring van liefde op zich, niets substantieels betekent en voortbrengt en dus ook dat een uitblijven hiervan niets substantieel betekent en voortbrengt binnen de mogelijkheid of een relatie wel of niet stand houdt en een substantiële agreement als fysieke overeenkomst wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat als iemand zoveel liefde ervaart, niet meer moeite doet om de liefde in substantiële mogelijkheden om te zetten, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat deze ervaring van liefde zo groot, een enorme ervaring van angst inhoudt om zelf onder ogen te zien in relatie tot een ander waarin een ieder zelf dient te beslissen hoever hierin te zien, afhankelijk van vele invloeden gedurende het hele leven.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van liefde, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik deelneem in een ervaring van angst en zie in mezelf wat het is dat ik bang voor ben. Ik stel mezelf ten doel te benoemen en mezelf te vergeven voor hetgeen ik angst ervaar en hierin te zien hoe verder te bewegen in en als een praktisch, fysieke voortbeweging door de angst in en als de geest heen, de fysieke realiteit in.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van weerstand, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik deelneem in een ervaring van angst, evenzo als dat ik liefde ervaar en zie in mezelf waarmee ik mezelf me bang maak als energetische ervaring. Ik stel mezelf ten doel te benoemen waar ik angst voor creëer/gecreëerd heb en dus ervaar en hierin mezelf onder ogen te zien in een component van eigenbelang als wat ik wil bewaren in en als mezelf, in en als de geest en vervolgens mezelf te vergeven. Ik stel mezelf ten doel mezelf te bevrijden van de ervaringen van weerstand en hier voorbij te zien in praktische, fysieke mogelijkheden als waar ik zelf op dit moment bereid/ter wille en toe in staat ben.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een uitblijven van een ervaring van liefde en hiernaar zoek in mezelf dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik feitelijk zoek naar een ervaring van angst, als herkenning van mezelf als systeem (in en als angst, in en als de geest als hoe het systeem is opgebouwd) wat een ‘veilig gevoel geeft’ aangezien ik het ken en dus, realiseer ik me dat de ervaring van liefde=angst feitelijk dient als herkenning waarin we ons ‘veilig’ voelen en durven voort te bewegen, de onzekerheid van een relatie in zonder werkelijk en fysiek te onderzoeken of het passend en duurzaam is als werkelijke, fysieke basis voor een delen in expressie zonder angst voor oordeel en afwijzing. Ik stel mezelf ten doel een situatie te onderzoeken op praktische mogelijkheden tot een delen in expressie zonder angst voor oordeel in en als de geest oftewel, in en als zelfbegrip als zelfvergeving als enige werkelijke veiligheid als vertrouwen in en als zelf en van hieruit begrip en vergeving naar een ander als zelf en ziende waartoe een ander in staat is ten aanzien van zelfbegrip als zelfgeving en van hieruit begrip en vergeving van een ander als zelf.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van ‘ik wil niet’ omdat ik geen liefde ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat er meer zelfonderzoek nodig is ten aanzien van de wil en wat dit inhoudt voor en als mezelf en zo stel ik mezelf ten doel te onderzoeken wat mijn wil inhoudt en waarom die wel of niet naar voren komt als ‘ik wil’ of ‘ik wil niet’. Ik stel mezelf ten doel te benoemen wat maakt dat ik wel wil en wat maakt dat ik niet wil en hier zelfvergeving op toe te passen en zo de energetische ervaringen (in en als angst, in en als de geest) te verwijderen en van hieruit praktische mogelijkheden en overeenstemming, bestaanbaarheid en combineerbaarheid te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben of dus eigenlijk de emotie te ervaren dood te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘alles is voor niets geweest’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘laat maar’ en hierin op te geven.

Als en wanneer ik een ervaring van opgeven bemerk in mezelf dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe mezelf op te geven en in plaats van het opgeven van mezelf als wezen in het naar voren vallen van de energetische ervaringen, blijf ik staan en stel ik mezelf ten doel de relatie in en als de geest die niet stand houdt in en als het fysiek, op te geven en zo energetische ervaringen in en als zelfvergeving, los te laten en zelf op te staan in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben als de emotie te ervaren, dat ik de ander (=de mind) ‘achterlaat’ waarin ik me realiseer dat het gaat om ervaringen gebaseerd op herinneringen en gekoppeld aan toekomstprojecties in en als mezelf die ik achterlaat ( en dus feitelijk een deel van mezelf in en als de geest ‘achterlaat’ als achterwege laat) en niet zozeer diegene, aangezien diegene gewoon hier aanwezig is in en als het fysiek en zelf in orde is, alleen niet langer in relatie tot mij zoals voorheen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of ik wel zonder hem kan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander in relatie tot mij als voorheen, niet te willen loslaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ander in relatie tot mij als voorheen, te willen vasthouden en ‘bij me te willen houden’ zelfs als in en als het fysiek blijkt dat het anders loopt en zo beter is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan een fysieke manifestatie van een ervaring van ‘houden van’ in en als mezelf, geprojecteerd op een leven in de fysieke aanwezigheid van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat leven met mij voor hem het beste is omdat ik wil staan voor wat het beste is voor en als leven en zo de zaken om te draaien in en als de geest en dat wat het beste is, in te willen zetten in mijn eigen belang in en als de geest en hierin vast te willen houden, vanuit een ervaring van angst om zelf alleen door te gaan en onbekende gebieden te onderzoeken en tevens te onderzoeken wat werkelijk het beste is voor en als mezelf, in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oneerlijk te vinden dat ik hier niet met de ander in en als het fysiek kan samenleven zoals ik had gewild waarin ik zie dat wat ik had gewild, uit elkaar is gevallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben gedacht en verwacht dat wat ik wilde, plaats zou vinden als dat wat het beste is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er een mogelijkheid was en dat er altijd een mogelijkheid is, echter die dient fysiek gewandeld te worden om werkelijkheid te worden en of dit gebeurt beslissen de deelnemers door te staan als wat het beste is en zoniet, dan valt het uit elkaar, aangezien leven doorzet en richting geeft en zich toont in consequenties van ‘uit elkaar vallen’ als ervaringen van verlies zolang de fysieke wetten van wat het beste is niet worden toegepast en als er één iemand staat zal die blijven staan in en als de fysieke wetten als principes van leven echter niet zoals gewild/verwacht in en als de geest, geprojecteerd als voorkeur op personen en omstandigheden, dit aangezien leven, geen voorkeur heeft maar zich manifesteert in eenheid en gelijkheid, in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat ik weerstanden naar hem toe ben doorgewandeld en ben gekomen tot een fysieke omarming van mezelf en/als hem en als ik het één keer kan, kan ik het ook meerdere keren en als ik ervaar van niet, zijn het nieuwe dimensies van ervaringen van angst als weerstand die opkomen waarin zelfonderzoek nodig is en zo stel ik mezelf ten doel nieuwe dimensies van ervaringen van angst als weerstand die eventueel opkomen in en als mezelf, te onderzoeken, benoemen en zelfvergeven zonder hier verdere conclusies aan te verbinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conclusies te verbinden aan ervaringen van angst als weerstand en zo mezelf te misleiden en laten misleiden, door mijn eigen programmering en voorprogrammering in en als de geest, in plaats van me te realiseren dat een weerstand niet inhoudt dat ik terugtrek maar juist inhoudt dat ik daar moet wezen, in wezen en juist het beste door kan zetten, en en als een punt om te transcenderen en van hieruit verder te zien.

Ik stel mezelf ten doel weerstanden te zien als mogelijkheden als punten van transcendentie in en als mezelf en zo door te wandelen/door te zetten zonder hier verdere conclusies aan te verbinden en van hieruit verder te zien in praktische mogelijkheden en al dan niet, in bestaanbaarheid en combineerbaarheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in eindconclusies en zo mezelf angst aan te jagen en de ervaring van angst als weerstand (als liefde!) te vergroten in en als mezelf en het zo voor en als mezelf te bemoeilijken om door ervaringen van angst als weerstand heen te bewegen.

Ik stel mezelf ten doel te onderscheiden in mezelf tussen wezenlijke ervaringen van bijvoorbeeld ‘lowness’ en wezenlijk ‘gemis’ als dat iemand hier werkelijk niet meer fysiek aanwezig is en energetische ervaringen die ik hiervandaan produceer. Ik stel mezelf ten doel vrede te maken met de wezenlijke ervaringen en hier tijd voor te nemen om door te wandelen en te stoppen met deelname in de energetische producties in en als de geest en zo, hier met en als mezelf ‘in wezen’ aanwezig te blijven en/of mezelf hier te brengen door middel van zelfvergeving in klank en schrijven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek te ondersteunen met de klank van mijn eigen stem en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren (dus angst!) om mezelf te ondersteunen met de klank van mijn eigen stem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren in relatie tot anderen/een partner – huidig, ex of toekomstig – dus in en als energetische ervaringen in en als de geest en ik stel mezelf ten doel de zelfdefinitie in relatie tot partners in en als de geest, verder te onderzoeken, vergeven en hier voorbij te zien en zo te wandelen in en te komen tot wat het beste is voor mijzelf in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, gedurende een bepaald moment van seksuele uitwisseling, me emotioneel te verbinden met mijn ex in plaats van mezelf wezenlijk en in en als het fysiek uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘seksueel iets uit te wisselen’.

Ik stel mezelf ten doel mezelf terug te halen vanuit een geprojecteerde ervaring in en als de geest in relatie tot een partner en mezelf zo meer ruimte te geven in en als zelfexpressie en ik stel mezelf ten doel om mezelf hierin te ondersteunen met de toepassing van fysieke masturbatie, het spreken van zelfvergeving en ademhaling op gebieden die omhoog komen vanuit mijn fysiek als energetische connecties die ik gemaakt heb en fysiek heb opgeslagen gedurende seksuele uitwisseling en ik stel mezelf ten doel door te gaan met het oefenen om mezelf fysiek uit te drukken in en als de toepassing van masturbatie.

schildpadAnimal’s Life Review Series

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive