Dag 761 – Opening up the word ‘waiting’

From what I have understood from a horoscope that has been made of my birthdate years ago and what I have kept with me, is that there is a theme within the familyline, within my grandparents marriage, that played a role with them and that plays a role within me as well. This is about the balance between voicing myself within a partnershap – where I tend to do this too little – and voicing myself in a work environment, where I tend to ‘speak up’ too strongly.

It is not so that I take a horoscope as an absolute guideline, but what I find interesting in it is that a theme like this, can be used as a point that needs my attention and understanding to resolve within and as myself.

Related to this, I remember my grandmother mentioning more than once the words ‘well, then we keep on waiting again’ (‘dan gaan we maar weer wachten’ <Dutch>) where this was related to something in her marriage where she more or less needed to wait untill her husband gave ‘green sign’ for something so to speak.

This brings me to the point of how I am living the word waiting within a relationship. I do not like to ‘wait’ with bringing up something, I actually want to immediately speak about an issue that gives some friction and I experience a lot of impatience within me when a partner is not willing or ready to open up on something. This is mainly because I then have already resolved the point within myself and then ‘I am ready’ to speak about it. Where I also remember that in the year before my start of walking the Desteni I Process, I was many times not ready to open up and let go of some beliefs and related feelings or unresolved emotions. It basicely ‘hurted’ too much to speak about it with common sense and I needed time to firstly embrace and process the related experiences. So what I see already is that, when and as I am in an experience, I am not so much willing to open up either.

It is more that an experience of fear that is coming up when I do not have the information of what is going on within another close to me and what the consequences are of this. Basicely I fear to ‘loose the relationship’, where my impatience is then based on a point of self-interest and so I am not really standing in understanding and support for another unconditionally; something that I am very well able to if the other is not so much ‘close’ related to me and my daily life.

Let’s start with self-forgiveness on experiences coming up here within me:

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel like dying and feeling this physically at the height of both the upper corners of my large intestine and feeling like it is too much, like I cannot handle this or accept this.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to have given up completely in this experience of it ‘being too much’ where in I then conclude that I have given up on myself completely.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to keep on cycling in drama of the experience or idea of giving up on myself completely, as if I can never fix this again or as if I can never forgive myself in this because I actually do not exactly see how I did it.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to make myself a victim of the experience or idea of giving up on myself, where in I do not see where this starts as why I did it.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to keep searching for the reason of giving up on myself and the experience of dying, instead of voicing myself out of it and moving myself foreward to what I see that is best to do, no matter how I feel or where I come from.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to use my emotions as a reason or excuse to not move myself forward, where in I am locking myself in, in an experience of despair of not getting out of this.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel through and through victimized in this point of ‘waiting’ within and as myself.

What I see here is that I have strengthened a main-system within myself through spiraling down in emotions where in I lock myself in, within secrecy actually, as a hidden and locked system within and as myself where there seems no way out.

What I also realize is that being open and vulnerable is a solution to work with and something that can be practised in a partnership, but actually in any relationship or situation that I am in – according to what the situation and/or relationship allows in that moment as I cannot now blund jump in and ‘be open and vulnerable’ where ever I am. This needs to be approached within alignment and common sense. However, Life is open and vulnerable and living these words can be of support to move myself out of the comfortzone of ‘how I feel’ or out of a general experience of ‘waiting’ for a ‘confirmation’ before I move myself or voice myself. I see it is more a decision of moving myself into the direction that I see required and from a point of self-trust to do so, as the only way actually to establish the self-trust as well.

To be continued.

Here are some blogs to be found that describe the encryption if systems from Creation’s Journey to Life and a paragraph out of it that we are actually walking now in real time in this physical existence:

(…)

So, back to the Encryption point: so as we take down these Encryptions and we have already taken down virtually all of the Encryptions of the Interdimensions, of Multi-Universes of…you cannot even begin to Comprehend, from a Human perspective, what has actually existed. 
So, for some years now we are busy with the Physical Encryption. A little bit more difficult, because – you have to take down the Complete Program, Decode the Encryption; and – these Programs are Programmed to Activate similarly, to say, the Seed of a Plant. The Seed of a Plant requires a certain amount of Rain, a certain amount of Heat, a certain type of Environment before it Activates and it Grows. 
The System is Designed like a Plant. It requires a Very Specific Environment before it Activate. So, before we can Find the System, because it’s hidden into uncountable Dimensions – we have to first Create the Environment within which the System Activates. And when the System Activates – we can find the bloody thing. When we find the bloody thing, then we can deal with it, Decrypt it, take it out. And then – we have to take it out in the Physical, because it is a Physical System that is Creating Control within the Physical. And as you’ve Noticed, that stuff is like Really Effective. 

Taking out a System in the Physical, is like walking through the Valley of the Shadow of Death. It is absolutely Hell, because – the Physical Body Believe itself to be the System. So, you have to get it to See, and Realize that it is Not and that it can be something else, because it’s Complete Image and Likeness, it is the Physical. And then, you have to take it out – and its got to then Willingly Release the System and itself from the Ideas and the Ideologies that the System Represents…and only then, can the System be Removed. 

How long will this take us? We don’t know. We are working as fast as possible, as fast as the Physical can Recuperate. Because, after every event – the Physical needs to Repair itself. 

So, this is very fascinating stuff – we are Moving and Removing this. And eventually, it will Assist in allowing the Human to See what they have allowed. So slowly but surely, like pulling hens teeth, we are Moving, little step at a time, baby steps at a time, Forward. 

From: Creation’s Journey to Life: 301: The Encryption of Systems (Part Two)


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Advertenties

Dag 415 – Uitsluiting en insluiting

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb uitsluiting te laten bestaan en manifesteren door een geloof in het bestaan van de ervaring van liefde en exclusiviteit hierin, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat deze ervaring van liefde direct gekoppeld is aan overleving in de geest in en als energie van binnen en overleving in het huidige geldsysteem van buiten, waarin we afhankelijk opgroeien van degenen ‘die van ons houden’ oftewel, die ons geld dus voedsel en huisvesting geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb me te realiseren dat als er werkelijk communicatie plaatsvindt in gelijkheid en er werkelijk voor een ieder gezorgd wordt, dat er dan geen ervaring van liefde nodig is om een lijntje te leggen in en als de geest ter overleving in en als de geest van binnen, gelijkstaande aan de overleving in en als het geldsysteem van buiten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als leven als communicatie als zelfexpressie buiten te sluiten in en als een geloof in de noodzaak en voldoening van de ervaring van liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘specialness’ te manifesteren binnenin mezelf en buiten mezelf en mezelf hierin te vervormen en verbuigen in en als zelfexpressie in een poging om speciaal te zijn en een speciaal gevoel als liefde te delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan die speciale, exclusieve ervaring van liefde in en als de geest van binnen, hier heel lang over te doen om hieraan ‘toe te geven’, aangezien ik wel voel dat het ‘niet veilig is’ als niet stabiel, en als ik er dan eindelijk aan heb toegegeven, niet meer vanaf te komen en het vast te willen houden als laatste strohalm.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan een ervaring van liefde in en als de geest van binnen als laatste strohalm bij gebrek aan communicatie in gelijkheid in/als realiteit, en als er wel communicatie is, langzaam geactiveerd te worden door alle systemen die aanslaan welke ik vertaal als een ervaring van liefde dus angst, welke activatie door blijft sijpelen in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus vast te willen houden aan een ervaring van angst in en als de geest van binnen, zoals ik geprogrammeerd ben, zoals angst geprogrammeerd is binnenin mij, ter controle in en als de geest, ‘locked in’ en dus mezelf buitengesloten, om nooit te zien wie ik werkelijk ben/zijn kan als levend wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te sluiten in en als een ervaring van angst vertaald in een ervaring van liefde en deze vervolgens speciaal te maken en hieraan vast te houden, opnieuw in en als een ervaring van angst om het werkelijk los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te sluiten in en als een angst om de angst/liefde los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor een ‘nooit meer’ samen zijn met die ene speciale waarvoor ik de ervaring van liefde heb bewaard van binnen, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om ‘nooit meer’ deze ervaring in en als de geest te leven met die ene en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren nooit meer in de geest te leven in en als die speciale ervaring welke feitelijk een herinnering is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een herinnering aan een ervaring van liefde te bewaren van binnen, binnenin mezelf, ter generatie van energie als houvast in de geest, om niet alleen te hoeven zijn/staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf te realiseren, zien en begrijpen dat de ervaring van angst voor het ‘nooit meer zien’ en dus ‘nooit meer ervaren van liefde/angst hetgeen is welke me juist gevangen, ingesloten houdt in en als de geest, dus in angst.

Ik realiseer me dat een gedachte als ‘nooit meer’ het vasthouden manifesteert, de angst ‘om zonder te leven’ manifesteert het vasthouden aan gedachten/ervaringen dus het verblijf in de geest. Dus hetgeen ik dien te stoppen, zijn de gedachten en ervaringen van ‘nooit meer’.

Ik realiseer me tevens dat uitsluiting als insluiting, alleen in de geest bestaat en niet werkelijk fysiek en leven is, en dus door specialness en uitsluiting sluit ik mezelf in in de geest, en dus uit van leven, wat hetgeen is wat de werkelijke angst voortbrengt, als angst voor mezelf in en als de geest, in uitsluiting van mezelf van leven door een vasthouden/insluiten aan een ervaring/gedachte. Ik realiseer me dat dit een trucje is van de geest waarin de angst verschoven is in een poging om mezelf in te sluiten in/vast te houden aan de geest.

Ik realiseer me dat ik niet een ander kan ‘redden’, dit is slechts een excuus om op deze manier mezelf te willen redden in en als de geest, en hetgeen ik dien te doen, is mezelf hier te ondersteunen, ieder moment opnieuw.

Ik realiseer me dat ik nooit alleen heb gestaan en altijd heb vastgehouden aan de ander in de geest/projecties op de ander in de geest.

Ik realiseer me dat ik iets probeer uit te leggen als reactie op een uitsluiting naar mij toe in en als wrok, waarin ik me realiseer dat in uitleggen, ik mezelf alleen maar meer insluit in de geest, wat dus niet het beste is voor leven, en dat hoe meer ik ‘uitleg’, hoe meer ik neig uit te blijven leggen om het uitleggen weer uit te leggen. Ik realiseer me dat ik iets voor een ander niet uit kan leggen maar dat diegene zichzelf dient te realiseren, en mijn uitleg is hierin wellicht helemaal niet verhelderend maar juist vertroebelend.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een angst om nooit meer samen te leven en/of die ene te zien, te stoppen, te ademen, en hier te zijn met en als mezelf in de adem.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik mis als wat ik geprojecteerd heb in en op (de ervaring met) de ander en hierin te zien hoe dit naar zelf te halen en dit te leven in en als mezelf via toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met uitleggen aan een ander en hetgeen ik me realiseer, te leven in en als zelfcorrectie en levend in en als zelfcorrectie, te leren zien wat effectief is om te verwoorden.

—————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/