Dag 480 – Blanco? Doe geen moeite

blanco-kaartIk vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen onderwerp te zien waarover ik kan schrijven in een staat van zogenaamd blanco zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb een onderwerp dat gisteren opkwam waarover ik over zou kunnen schrijven, te noteren op papier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb blanco als excuus te gebruiken om geen moeilijke onderwerpen aan te pakken en geen moeite te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen het aanpakken van moeilijke onderwerpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er moeilijke en makkelijke onderwerpen zijn om over te schrijven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat bij ieder onderwerp dezelfde principes worden toegepast en dat hetgeen moeilijk lijkt niet persé moeilijker is en dat hetgeen makkelijk lijkt, snel gelaten wordt als zijnde ‘niet belangrijk’ terwijl dit mogelijk meer energie genereert dan ik door heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onderwerpen op te delen in de polariteit van moeilijk en makkelijk en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf dus op te delen in de polariteit van moeilijk en makkelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te delen in polariteit als verdeeldheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een moeilijk persoon ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf een moeilijk persoon te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een moeilijk persoon ben om mee samen te leven en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mezelf een moeilijk persoon vindt om mee samen te leven wat niet direct zo is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeilijke persoonlijkheden te creëren en gecreëerd te hebben in afscheiding van mezelf en dus met deze zogenaamd moeilijke persoonlijkheden te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te leven met en als moeilijke persoonlijkheden in plaats van in en als mezelf aanwezig in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb andere persoonlijkheden te gemakkelijk te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat moeilijke persoonlijkheden ‘beter zijn’ en ‘meer inhoud hebben’ dan gemakkelijke persoonlijkheden en dus heb ik meer moeilijke persoonlijkheden gecreëerd om mezelf beter te voelen en hierin (wederom) positieve energie te genereren in en als mezelf als ‘meer inhoud’ dan hier met en als mezelf aanwezig in en als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik tot last ben van iets of iemand als en wanneer ik participeer in wat ik als een moeilijke persoonlijkheid ervaar en/of bestempel.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte dat ik een moeilijke persoon ben, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in een persoonlijkheid waarvan ik heb aangenomen dat die moeilijk is.

Ik realiseer me dat er vroeger met enige regelmaat tegen me gezegd is ‘dat ik altijd zo moeilijk doe’ als ik iets wilde bespreken waarover ik geen duidelijkheid had in mezelf wat feitelijk altijd te maken had met een punt waarin geen zelfverantwoordelijkheid genomen werd, zowel in en als mezelf als in en als de ander.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het participeren in de gedachte dat ik een moeilijk persoon ben.

Ik stel mezelf ten doel te zien in welke persoonlijkheid ik me bevind die ik als moeilijk ervaar/omschrijf en hierin hardop zelfvergevingen en zelfcorrecties toe te passen op specifieke gedachten, energetische ervaringen, interne gesprekken, angsten, eventuele afbeeldingen en fysiek gedrag en te zien welke consequenties ik voortbreng in en als participatie in deze persoonlijkheid.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik het inderdaad ‘moeilijker maak’ dan nodig en eenvoudig te stoppen, zelfvergeven en zelfcorrigeren en zo de woorden ‘jij doet altijd zo moeilijk’ als ondersteuning te gebruiken om te zien of en waar ik inderdaad moeilijk doe bij iets wat eenvoudig kan worden gestopt en/of opgelost door zelf verantwoordelijkheid te nemen voor hetgeen in mij opkomt.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een oordeel als dat een persoon(lijkheid) te gemakkelijk is, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets wil van deze gemakkelijke persoonlijkheid wat niet gebeurt en dus moet ik het zelf doen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te bewegen tot hetgeen ik graag zou zien dat de gemakkelijke persoonlijkheid zou doen.

Ik stel mezelf ten doel de gedachten en ervaringen die hierin opkomen hardop zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte en/of ervaring om iets of iemand tot last te zijn in en als de gedachte dat ik ‘moeilijk doe’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me bezwaard voel als iemand moeite doet voor mij en mezelf neig weg te cijfer als ‘doe geen moeite’.

Ik realiseer me dat ik mezelf zo bescherm als dat ik zelf ook geen moeite hoef te doen als ik daar geen zin in heb.

Ik realiseer me dat ik mezelf bescherm in en als de geest om geen moeite te hoeven doen in en als de gedachte dat moeite doen ‘toch geen zin heeft’ welke ik vertaal als ‘geen zin hebben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat moeite doen ‘geen zin heeft’ en zo een ervaring van zinloosheid fysiek te manifesteren als ‘geen zin hebben’.

Ik realiseer me dat ik geen verantwoordelijkheid neem/heb genomen voor en als mezelf in bepaalde punten en dus geen ‘moeite’ van een ander durf te accepteren aangezien dit de zelfonoprechtheid benadrukt en bloot legt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te beschermen in het niet nemen van verantwoordelijkheid voor en als mezelf door geen moeite van een ander te accepteren welke dit achterwege laten van het nemen van en staan in zelfverantwoordelijkheid aan de oppervlakte brengt als zelfonoprechtheid en zodra het aan de oppervlakte komt, is het tijd om er iets mee te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te beschermen in en als het wegcijferen als ‘doe geen moeite’ waarin ik mezelf bescherm om ook eventueel geen moeite te hoeven doen als ik daar geen zin in heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik kan kiezen om wel of geen moeite te doen en wanneer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat iets ‘teveel moeite’ kan zijn en dat ik hiervan moe word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een angst te hebben ontwikkeld moe te worden van moeite doen, zo moe dat ik me niet meer kan bewegen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik moe word van de weerstand als gedachten als angsten waarin ik participeer in en als de geest in de tijd waarin ik eenvoudig de moeite kan nemen om fysiek uit te voeren wat gevraagd en/of gedaan dient te worden.

Ik realiseer me dat ik moe wordt van participatie in de weerstand in de vorm van gedachten en ervaringen in en als de geest die ik fysiek gemanifesteerd heb.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in de gedachte of ervaring van iemand tot last zijn.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik lastig vind aan mezelf in een specifiek moment en hiervoor verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf door toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie en zo de zelfonoprechtheid te stoppen en moeite te doen voor en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte dat iets teveel moeite is, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar moe te worden en/of dat ik gewoon geen zin heb en lui ben.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in de gedachte dat iets teveel moeite is.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in de gedachte als angst dat ik moe word en/of te moe ben.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte en/of ervaring van zinloosheid en mezelf hier te brengen in en als de adem in de fysieke bezigheid.

Ik stel mezelf ten doel op te pakken wat gevraagd en/of gewenst is in overweging van mijn fysieke mogelijkheden.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik zie dat dit oppakken niet haalbaar is,  hier verantwoordelijkheid voor te nemen in en als mezelf in en te kijken naar andere oplossingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een onderwerp die in me opkomt om over te bloggen, wel onthoud omdat het zo duidelijk is in het moment.

Ik stel mezelf ten doel een onderwerp om over te bloggen, op te schrijven op het moment dat deze helder opkomt en later te zien wat ik ermee wil en kan in het uitschrijven ervan.

PenDesteni I Process Lite is een gratis online cursus met buddy om de geestbewustzijnsstructuren in en als onszelf zichtbaar te maken en te leren hier zelf verantwoordelijkheid in te nemen door toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie. Niet langer blanco! (Binnen de Engelstalige website is een Nederlandse vertaling aanwezig).

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 342 – Angst, tijdsdruk, luiheid en perfectionisme maken me minder effectief

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om niet effectief te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen ineffectiviteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik loop te lummelen en hieraan teveel tijd besteed, waardoor ik niet toekom aan wat ik wil doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tijdsdruk te ervaren en hierin een ervaring van haast te creeren, welke me buiten adem doet raken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb buiten adem te raken van de ervaring van haast en tijdsdruk in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten neerdrukken door de ervaring van tijd in de geest, in plaats van te ademen, in de tijd te zijn, hier aanwezig, en in en als de adem mezelf voort te bewegen en op te pakken wat ik wil doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren niet op te pakken wat ik wil doen, en hierin mijn zelfwil onder te laten sneeuwen door zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in een ervaring van tijdsdruk perfectionistisch te gaan worden en handelen, en zo ‘mijn tijd te verdoen’ met futiliteiten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb luiheid te ervaren in het oppakken van wat ik wil doen, en hierin angst te ervaren voor mijn  eigen luiheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen luiheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat luiheid en moeheid echt is, in plaats van in te zien dat er fysiek niets aan de hand is, en dat ik de luiheid en moeheid in de geest creeer en eventueel fysiek manifesteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen doen wat gedaan dient te worden, en zo mijn eigen weerstand te creeren en fysiek te manifesteren.

Als ik mezelf zie lummelen, dan stop ik, ik adem.

In plaats hiervan, haal ik adem, pas ik de 4×4 ademhaling toe, en beweeg me tot wat ik wil doen als wat gedaan moet worden.

Als ik mezelf zie verkeren in angst voor ervaring in de geest ten aanzien van tijd en tijdsdruk, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf ineffectief maak in de geest in de ervaring ten aanzien van tijd, en zo niet in de fysieke tijd aanwezig ben, maar mijn tijd verdoe in futiliteiten in de geest.

Dus ik stop, ik adem. Ik stop participatie in futiliteiten in de geest, en indien nodig en terugkerend, schrijf ik op waar ik mee bezig ben in de geest voor nader onderzoek en toepassing van zelfvergeving.

Als ik mezelf zie verkeren in angst voor luiheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de angst slechts de luiheid als ervaring manifesteert als ik blijf vasthouden aan en geloven in de angst.

Dus ik stop, ik adem, en ik vergeef mezelf de ervaring van luiheid, ik omarm mezelf in de ervaring van luiheid en wat hierin verborgen ligt, zodat ik gelijk sta aan de ervaring van luiheid en me hier niet langer van afscheid, aangezien hetgeen ik me van afscheid in en als de geest in een ervaring van angst, mij zal najagen in en als de geest, totdat ik de ongelijkheid in mezelf stop.

Als ik mezelf zie dralen in perfectionistische handelingen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat perfectionistisch niet gelijk is aan zelfperfectionisme, en juist het perfectioneren van zelf uitstelt en vertraagt door bezig te zijn met een perfectionisme in de geest, welke verbonden is aan een verlangen naar uiterlijke bevestiging.

Ik stel mezelf ten doel mijn verlangen naar uiterlijke bevestiging, welke me minder effectief maakt ten aanzien van mezelf in zelfperfectionisme, nader te onderzoeken en zelf te vergeven wat ik hierin tegenkom, zodat ik mezelf kan (be)vestigen in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in de punten en oorzaken waardoor ik mezelf minder effectief maak en dus verminder, en hierin adem voor adem door te wandelen, mezelf te vertragen en zelf te vergeven, totdat en zodat ik bij mijn eigen effectiviteit kom en hierin blijf staan.

Life Review – External Perfectionism = Escaping Self

———————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 254 – Expressie en de Darm – Beperking van Beweging

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232

Probleem:

Het moment is er weer, dat de darmwerking er opeens min of meer mee stopt na een aantal weken soepele doorgang. Ik zie niet hoe ik het creeer. Ik zie alleen mijn reacties en die zijn afschuwelijk om te ervaren. Ik kan ze niet eens goed onderverdelen in dimensies dus ik schrijf ze uit onder elkaar.

Ik word er razend van.

Ik ben in staat om iemand te vermoorden.

Ik snap het niet, wat me razend maakt, want ik doe toch alles ervoor? En blijkbaar is dit niet genoeg. (Hier zit ik dus vast in de versleuteling van mijn eigen systematische oplossing die niet werkt). Ik ga meteen zoeken wat ik ‘fout’ gedaan heb, waarin ik voorbij ga aan het samenwerken en dus zien in wat mijn fysiek me laat zien in dit moment, welke ik in dit moment kan zelfvergeven. terwijl ik dit opschrijf zie ik dat ik dit niet wil zelfvergeven. Ik wil het niet. Ik ben zo boos, ik wil het niet. En vanaf hier ga ik projecteren, het buiten mezelf leggen, zoals zichtbaar wordt in de opvolgende reacties:

Dan doe ik het toch niet? Dan bekijken jullie het allemaal maar. Dan doe ik het gewoon niet, als het toch geen zin heeft.

Ik vertrouwde op je, en nu laat je me vallen, net als ik weer een beetje ging vertrouwen.

Ik vind het ZO oneerlijk.

Laat maar – Afkeer – me afkeren.

Weglopen.

Kop in het zand.

Hier kan ik niet in blijven staan (welke blijkbaar een besluit is wat ik genomen heb, dat ik hier niet in kan blijven staan, en dus heb ik het opgegeven, mezelf opgegeven, en besloten niet te gaan staan).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er razend van te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als in staat te ervaren om iemand te vermoorden, en hierin niet in staat om nog te communiceren met iemand en dus tevens niet in staat om me voort te bewegen deze dag en op te pakken wat gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet staat te voelen om nog te communiceren met iemand en om op te pakken wat gedaan moet worden deze dag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet nog zo’n dag te kunnen verdragen, ik kan het gewoon niet meer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet te kunnen voorstellen hoe ik ooit zoveel dagen op deze manier heb door kunnen brengen, hoe ik dit heb volgehouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de lading van al deze dagen en de angst voor herhaling hierin nog me mee te dragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor herhaling van dagen en dagen waarin ik me voortsleep en doorduw in constante fysieke pijn en ongemak, dodelijk vermoeid bij iedere stap zoals ik ervaren heb in het verleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze lading nog altijd op de achtergrond te ervaren, bij alles wat ik doe, waarin niets vanzelf gaat, ook niet als ik me ‘goed’ voel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe het is om te bewegen zonder deze lading in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin geen oplossing voor mezelf te willen vinden maar gewoon te willen blijven zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf hierin te laten zitten, te laten vallen, en deze cyclus keer op keer te herhalen, waarschijnlijk al veel eerder zoals ikzelf geprogrammeerd heb in mijn fysiek, en welke programmering ik dus leef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me uit het nest verstoten te voelen en hierin te vallen in plaats van zelf op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds als ik wat rust neem en wat tijd neem om te lezen en ontspannen, dit eindigt in een stilvallen van de darmwerking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het oneerlijk te vinden dat mijn darmen stilvallen als ik zelf wat rust neem, waarin dit rust nemen gepaard gaat met geen zin hebben, en ik hierin minder oppak dan tot wat ik in staat ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet te zien zitten om constant bezig te zijn, dag in dag uit, terwijl ik tegelijkertijd ervaar dat ik niet optimaal effectief mijn werk doe, maar iets laat liggen en alleen doe wat gedaan moet worden, maar hier niet voorbij ga.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet voorbij hetgeen gedaan moet worden ga, en hierin binnen de lijnen van mijn eigen programma blijf en een geloof en rechtvaardiging dat dit voldoende is, waarin ik verval in een verlamming in onderhevig zijn aan mijn programma.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als zo tegennatuurlijk te ervaren om meer te doen dan hetgeen nodig is in mijn optiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb lui te zijn en telkens te proberen de kantjes er vanaf te lopen en dit te rechtvaardigen met dat ik toch oppak wat gedaan moet worden, om vervolgens boos te worden als in mijn fysiek deze luiheid – vertaalt in chemische relaties in het fysiek – de overhand neemt en de fysieke darmbeweging stopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten of ik mezelf de volgende keer wel doorduw, en hierin mezelf dus niet te vertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet eens te vertrouwen in het schrijven van zelfcorrecties, aangezien ik een twijfel ervaar om deze te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het wel best te vinden om mijzelf zo op te geven zolang mijn fysiek het wel doet, en pas in actie te komen als mijn fysiek reflecteert wat ik zelf laat liggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb totale onverschilligheid in mezelf te ervaren naar mezelf toe hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is dat het moet, anders zou ik het niet doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom ik de hele tijd zo hard moet werken en niet gewoon leuke dingen kan doen, en in dit niet begrijpen een reden te zien om het niet te doen, en dus mijn niet begrijpen als excuus te gebruiken in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet begrijpen als excuus te gebruiken in zelfinteresse om te kunnen blijven doen wat ik wil, hetgeen gelijk is als ik in mijn omgeving in moeder en ex-partner gereflecteerd gezien heb in uitvergroting, waar ik wederom razend van werd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb razend te worden van het niet begrijpen te gebruiken als excuus om te blijven doen wat ik wil doen in zelfinteresse – welke ik zo fysiek gemanifesteerd heb als vermoeidheid – waarin ik dus razend word van mezelf in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat ik dit ooit kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen moorden in het razend worden in zelfinteresse, in plaats van in te zien dat ik mezelf vermoord in het razend worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel te willen dat mijn darmen veranderen en de luiheid stoppen, maar niet zelf te willen veranderen en mijn luiheid in zelfinteresse op te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om mijn bezigheden in zelfinteresse welke ik ervaar als ‘ontspanning’ op te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren op degenen die dit patroon hebben doorgegeven, in plaats van zelf te gaan staan en dit patroon te stoppen in mezelf, en hierin voorbij mezelf als programmering te gaan, aangezien de boosheid voortkomt uit het feit dat ik geloof dat ik hiertoe niet in staat ben, en hierin toegeef aan wat ik altijd ‘bevochten’ heb, namelijk dat je een familieprogrammering kunt veranderen in zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het onderhevig zijn aan de familieprogrammering te hebben bevochten in plaats van samen te werken door in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de familieprogrammering te onderschatten in de invloed welke deze heeft op mijzelf.

Oplossing:

Ik stel mezelf ten doel mijn reacties op mijn fysieke hoedanigheid op het moment, in mezelf te stoppen, aangezien dit geen enkele zin heeft en het proces verlengt. Ik realiseer me dat ik weer in de fysieke consequentie zit, en dus deze consequentie door moet aangezien ik deze al gecreeerd heb; hetgeen is wat me zo boos maakt.

Ik realiseer me dat ik niet effectief preventief geleefd heb. Ik realiseer me tevens dat ik dit patroon zal blijven creeren totdat ik er werkelijk in detail inzie en in opsta in preventie; hetgeen is wat me zo bang maakt als angst dat ik dit niet doe/dat het me niet lukt.

Ik realiseer me tevens dat ik een laag ben doorgewandeld, en dat direct de volgende laag zich aandient, wat niet betekent dat ik het ‘fout’ gedaan heb, maar dat ik deze laag dien te gaan door wandelen. Het is niet ondersteunend om mezelf hierin aan te vallen in razernij; echter ik dien hier wel in veranderen als ik wil dat ik dit werkelijk oplos in mezelf.

Ik realiseer me dat ik mijn vertrouwen gelegd heb in een verandering in voedingspatroon, welke ondersteunend is, maar welke niet de oplossing is, en dat weet ik al heeeel lang. de enige werkelijke oplossing in de fysieke darmbeweging ligt in het komen tot zelfbeweging in het effectief samenwerken met mezelf als programmering en hier in op te staan en voorbij te bewegen.

Ik stel mezelf ten doel elke dag 1 ding op te pakken op het moment dat ik normaal zou stoppen in een ervaring van ‘gedaan hebben wat ik moet doen’, en hierin mezelf te trainen om voorbij mijn eigen limiet in/als programma te gaan.

Ik zie in dit moment wat er in me opkomt, en pas hier zelfvergevingen en zelfcorrecties op toe, waarna ik zie wat ik op zal pakken om te doen.

Beloning:

Tevredenheid met mezelf in ieder moment waarin ik meer doe dan ik gewend ben, waarin ik mezelf train in zelfbeweging voorbij de beperkingen van het programma, en hierin mezelf ondersteun in het vrijmaken van mijn programmering in zelfinteresse in luiheid.

——————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/