Dag 770 – Zelfvergevingen gerelateerd aan ‘structuur’

Dag 769 – Structuur – structure

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik teveel structuur heb en dat ik te gestructureerd ben en hierin geen ruimte laat voor ‘spontaniteit’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik spontaan moet zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet spontaan te willen zijn als hoe ik spontaan interpreteer als ‘onecht’ en overdreven en tevens als soort van ‘mode’ als dat het goed zou zijn om spontaan te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik geen spontaniteit in me heb waarvan ik zie dat dit ook weer niet klopt, dus het is meer iets anders wat me hierin dwars zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb spontaniteit te veroordelen als mode frats waar iedereen aan mee moet doen en dus, doe ik er niet aan mee en ‘ben ik niet spontaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom iemand geen structuur zou willen of kunnen aanbrengen aangezien ons lichaam bijvoorbeeld ook uit bepaalde structuren bestaat, anders zou de boel niet bij elkaar blijven hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van bepaalde structuren in mezelf als ‘patronen’ waarin ik ervaar vast te zitten zonder exact te zien waarin ik me als vastzittend ervaar en fysiek gemanifesteerd, dus dan op onbewust niveau, dus vandaar dat ik het (nog) niet zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik ongestructureerd te werk ga ten aanzien van mijn geestbewustzijnspatronen en maar ergens ‘begin’ en dan zie waar ik uitkom, zonder duidelijk begin of eindpunt, wat het niet eenvoudig maakt om te omschrijven wat ik aan het doen ben zodat een ander het eveneens kan begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeite te hebben met het benoemen en omschrijven wat er in me speelt in een duidelijke structuur maar meer hapsnap, wat voor mijzelf eigenlijk geen probleem is of lijkt binnenin mijzelf maar wat wel onduidelijkheid lijkt te geven ten aanzien van het mijzelf in de wereld zetten in hetgeen ik begrijp van wat er in mij omgaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus een verschil te bemerken ten aanzien van mijn binnen- en buitenwereld en hoe ik mezelf manifesteer in woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woorden te vermijden en mezelf ‘onduidelijk’ te houden zodat een ander geen grip op mij krijgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen weg te glippen uit het ‘begrip’ als grip als eventueel oordeel van een ander zijn/haar mind / geestbewustzijnsstructuren en zo weg te glippen tussen de mazen door (misschien tussen de ‘grid-lines’ door? – grid-lines als fysiek gemanifesteerde structuren als patronen als oordelen in en als de geest) in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik zo ook weg glip van mijn eigen fysieke manifestatie / verwerkelijking in mijn beste kunnen in en als een opstaan en een gelijkstaan aan mijn eigen geestbewustzijnssysteem en aan mijn eigen (zelf)oordelen.

Ik herinner me dat binnen een sjamanistische sessie, er gezegd werd dat ik ‘opzettelijk vaag ben gehouden’ waarin ik zie dat ik dit zo heb voortgezet binnenin en als mezelf en mezelf opzettelijk vaag houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf opzettelijk vaag te houden zodat niemand me begrijpt en eventueel grip op me kan krijgen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf zo tevens weg houd van zelfbegrip en van een werkelijk zien wat ik hierin doe en hoe ik dit gecreëerd heb als een patroon van ‘bescherming’ van mezelf maar wat in grond, tevens zal bestaan uit wrok en wraak intenties als hoe de geest zich manifesteert in een poging om zichzelf ‘in leven’ te houden in en als een energetische manifestatie, weg van ‘het donker’ in en als zelfoprechtheid, in en als het fysiek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor ‘grip op mij’ en hiervan weg te gaan, de geest in, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf weg houd van een ervaring van ‘inzinking’ als ‘opgeven’ als ‘niet meer willen’ als een toegeven aan mijn eigen angst in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een angst voor ‘grip op mij’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het woord ‘begrip’ hierin kan ondersteunen als een zelfbegrip van wat er gebeurt binnenin mij als ik ‘reageer vanuit angst’ (wat tevens een reactie in een ander zou kunnen activeren) en dat ik via zelfbegrip, grip op mezelf kan krijgen in het moment en mezelf dan richting kan (leren) geven binnen een ervaring van weg willen vluchten, de geest in.

Ik stel mezelf ten doel een moment te nemen om te ademen door de angst heen of even bij de angst ‘stil te staan’ zonder hierop te reageren in bijvoorbeeld een ‘weggaan’ binnenin mezelf of buiten mezelf en hierin mijn aandacht te richten op wat er gebeurt binnenin mij en dit voor mezelf zo goed als mogelijk te benoemen en vergeven.

Als en wanneer ik bemerk dat ik mezelf vaag uitdruk, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een duidelijke expressie in woorden vermijd en dat ik hier een ‘reden’ voor heb – reden als bijvoorbeeld een reactie binnenin mezelf die ik nog niet onderzocht heb op waar het vandaan komt.

Ik stel mezelf ten doel mijn ‘reden’ als aanleiding voor een ‘vaag houden’ te benoemen als bijvoorbeeld een emotie die opkomt en hier even bij stil te staan en mezelf te vergeven en als ik hier duidelijkheid in heb, te zien op welke manier ik mezelf wil uitdrukken in dat moment, wat wellicht niet hetzelfde moment is aangezien ik dit misschien achteraf onderzoek maar wat ik dan in een volgend moment kan toepassen en uitproberen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf door te gaan met het oefenen in het uitdrukken en manifesteren van mezelf in de toepassing van gesproken zelfvergevingen.

Wordt vervolgd



Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Advertenties

Dag 597 – De creatie van mijn eigen angst

rad

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als een ander geen verantwoordelijkheid wil nemen voor de ‘pijn’ in en als gedachten, gevoelens en emoties, dit mij belemmert om dit wel te doen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit juist het punt betreft waar de ervaring van pijn vandaan komt, vanuit herinneringen als interpretaties van het leven met iemand die in mijn ogen geen verantwoordelijkheid neemt/wil nemen en ikzelf die mij hieraan aanpast en ook geen verantwoordelijkheid neemt en mijzelf hierin dus ‘pijn’ doe omdat ik me afscheid van en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen door me af te scheiden van en als mezelf in gedachten, gevoelens en emoties als reactie en vanuit interpretatie in en als de geest, op de fysieke werkelijkheid om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me aan te passen in en als de geest aan hetgeen ik waarneem als dat een ander buiten mij doet, als de ‘easy way out’ waarin ogenschijnlijk geen conflict ontstaat, waardoor en waarin ik het conflict binnenin mezelf manifesteer, in en als mijn eigen fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conflict in en als mijn eigen fysiek te manifesteren door aanpassing in en als de geest in een ontwijken van eventueel conflict als confrontatie met en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me bezig te houden in de geest met futiliteiten die niet werkelijk het praktische leven beïnvloeden en zo conflict te creëren buiten mezelf als reflectie van het conflict binnenin mezelf, in plaats van het conflict binnenin mezelf onder ogen te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door mijn reactie op (mijn interpretatie van) het gedrag van een ander en hierin angst voor verlies te ervaren/creëren, en zo keer op keer dezelfde situatie te manifesteren waarin ik deze angst voor verlies ervaar, waardoor ik een situatie niet durf aan te gaan, uit angst voor deze ervaring van verlies die ik blijf creëren waardoor ik in een risicovolle situatie terecht kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus feitelijk door mijn eigen creatie van angst voor verlies, mijn eigen angst/risico te creëren en zo angst te ervaren voor mijn eigen creatie als risico die ik dan ook creëer door een soortgelijke situatie te manifesteren waarin ik deze angst her beleef en zo, blijf ik rondtollen in mijn eigen geest en blijf ik consequenties opruimen die ik creëer en waar een ander een rol in speelt waarop ik deze angst projecteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijzelf en een ander dus te dwingen in ‘rollen’ in en als de geest, in en als reactie.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een boosheid, voortkomend uit angst voor verlies voor mijn eigen creatie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me op deze manier verantwoordelijk maak voor de gecreëerde situatie en hierin de reactie van een ander, doordat ik een rol uitspeel in en als reactie en hierin, een ander in een rol duw/uitlok in en als reactie. Ik stel mezelf ten doel, mijn rol, mijn reactie in en als mezelf te stoppen en verantwoordelijkheid te nemen voor mijn rol (in en als gedachten, gevoelens en emoties) en zo, het hele toneelstuk te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik – als ik mijn deelname in reactie in geactiveerde gedachten, gevoelens en emoties stop in en als mezelf – hierin verantwoordelijkheid neem ‘voor een ander’ waartegen ik me verzet, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik op deze manier verantwoordelijkheid neem voor mijn aandeel, mijn rol in en als de geest en zo verandert het hele toneelstuk als interactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten en wachten – verzetten dus eigenlijk want niet meewerken is tegenwerken – totdat een ander verantwoordelijkheid neemt voor zijn/haar rol, terwijl ik ten eerste een aandeel heb in de creatie van het toneelstuk en dus de hele rol min of meer kan voorkomen doordat ik het toneelstuk voorkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te weigeren het toneelstuk te voorkomen en zo te weigeren om verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in dit toneelstuk en dit wel te verwachten van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat een ander iets doet wat ik zelf niet doe/wil doen en de ander te gaan pushen en ‘wijzen’ op de verantwoordelijkheid, in plaats van zelf en eerst verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf en mijn ‘rol’ in en als de geest in een toneelstuk.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van angst voor verlies, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik ergens geen verantwoordelijkheid voor neem/heb genomen in en als mezelf waardoor en waarbinnen ik een situatie instap, in en als een uitgangspunt van angst voor verlies. Ik realiseer me dat ik dit doe omdat ik niet helder heb hoe ik mezelf hierin verbonden heb in en als de geest en dus heb ik de situatie nodig als consequentie in en als het fysiek, om mezelf te zien en mezelf te vergeven en corrigeren binnen de situatie en zo stapje voor stapje de consequentie te stoppen en op te staan in en als mijn uiterste potentieel, mijn beste kunnen binnen de situatie. Ik stel mezelf ten doel, mezelf onder ogen te zien binnen een fysieke situatie waarin ik me bevind en mezelf te vergeven en corrigeren binnen de situatie en van hieruit voort te bewegen en communiceren. Ik stel mezelf ten doel om de situatie waarin ik me bevind, te gebruiken om op te staan in en als mezelf en deelname in angst te stoppen. Ik stel mezelf ten doel om – in plaats van weg te lopen en/of in plaats van een situatie te stoppen – adem voor adem, stapje voor stapje met behulp van de toepassing van het spreken en schrijven van zelfvergeving en zelfcorrectie, mijn uitgangspunt te veranderen binnen de huidige situatie, wandelend van angst voor mezelf in en als de geest – in deelname in gedachten gevoelens en emoties – naar leven in en als het fysiek, in verantwoordelijkheid voor en als mezelf tot in eenheid en gelijkheid

bite-of-the-apple-desteni_thumb

Fear of Conflict – Quantum Systemization – Part 60

Self-Image and Fear of Others

Relationship Success Support: Loneliness & Fear of Being Alone

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 491 – Hoe gebruik ik een punt van ‘tegenhouden’ als zelfondersteuning?

canstock6786384-slakVandaag zie ik in mezelf op de achtergrond een gedachte of eigenlijk een algehele ervaring van ‘het gaat me toch niet lukken’ of van een ‘opgeven voordat ik begonnen ben’ in en als een ervaring van ‘het heeft toch geen zin’. Het zijn geen rechtstreeks zichtbare gedachten, het is hoe ik algemeen besta, deze ervaring bestaat in en als mij op de achtergrond. Het beneemt me de adem merk ik nu. Het is een mechanisme van tegenhouden in en als de geest, een terughouden, een ‘begin er maar niet aan’, een op veilige gronden blijven, welke niet werkelijk gegrond is maar eerder ‘vastgezet’ als veilige overtuiging in en als de geest.

Vervolgens zie ik mezelf boos willen worden op mezelf vanuit een oud patroon van machteloosheid ten opzichte van dit patroon en benader ik het alsof het afgescheiden bestaat van mij, alsof ‘iemand anders mij dit aandoet’ en dus zie ik ‘de geest’ als afgescheiden van mij in plaats van als een onderdeel van en als mezelf, als hoe ik besta/bestaan heb en dus wie ik ben op dit moment.

Dus ja, het is een ‘tegenhouden’ wat opkomt, echter waarom komt dit op? Er boos op worden heeft geen zin, ik kan er beter in gaan zien en dan bekijken hoe ik mezelf hierin kan ondersteunen. Wat laat dit me zien? Waarom houd ik in hier? Zijn er misschien gebieden onvoldoende onderzocht en wil ik iets doorduwen in en als mezelf zonder ieder detail te wandelen? Zonder onvoldoende grondig onderzoek is er geen grond om op te stappen, om op voort te wandelen. Dus ik ga vertragen, mogelijkheden onderzoeken, patronen in mezelf zien en zelfvergeven, adem voor adem. En bekijken waarom ik onvoldoende onderzoek doe en ook hierop zelfvergevingen toepassen. Waarin ik me ‘gaandeweg’ corrigeer, in en als woorden en vervolgens in en als de fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf door te duwen zonder voldoende en uitgebreid onderzoek in detail wat inhoudt dat ik mezelf door duw in en als de geest waarin ik een angst genereer in en als mezelf, voor mezelf in dit tegenhouden welke ik in feite zelf manifesteer door in eerste instantie de angst dat ‘iets niet gaat lukken’, welke ik ook zelf manifesteer door iets ‘te willen laten lukken’ en door niet fysiek te wandelen adem voor adem, stap voor stap, in en als zelfonderzoek en evenzo in en als fysiek onderzoek in realiteit op mogelijkheden door toepassing van communicatie, waarneming en gezond verstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mezelf een weerstand als angst te manifesteren op fysiek niveau in en als de geest en vervolgens angst te gaan ervaren voor deze zelfmanifestatie van fysieke weerstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manifesteren in en als angst, gemanifesteerd op fysiek niveau dus in en als mijn fysiek en vervolgens mezelf in en als de fysiek gemanifesteerde weerstand te vrezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vrezen in en als de fysiek gemanifesteerde weerstand.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van doorduwen in en als de geest zonder volledig onderzoek op fysieke mogelijkheden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een startpunt van angst bevind als angst dat ‘iets niet gaat lukken’ en dus wil ik het zo snel mogelijk doorduwen, bevestigen als het ware in en als de geest, waarin ik mezelf bevestig, vastzet in en als de geest, in plaats van mezelf te gronden in en als het fysiek en fysieke stappen te maken en te onderzoeken in detail wat de mogelijkheden zijn en wat de onmogelijkheden zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor eventuele onmogelijkheden en dus stop ik liever mijn hoofd in het zand en ga duwen in en als de geest.

Ik realiseer me dat werkelijk fysiek onderzoek tijd inneemt en dus dat er geduld nodig is, geduld en doorzettingsvermogen met toepassing van gezond verstand, waarin ik aanwezig ben, blijf en/of mezelf terugbreng in en als de adem, keer op keer, in en als zelfvertrouwen en alleen hierin zal ik vertrouwen opbouwen in en als mezelf en mezelf hierin gronden en dus mijn ‘leven’ gronden zoals ik mezelf grond in en als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfvertrouwen te willen bouwen op ‘mijn leven’ als op leefomstandigheden in plaats van uit te breiden vanuit en in zelfvertrouwen in afstemming met de fysieke mogelijkheden in het moment en zo mezelf – en dus ‘mijn leven’ te gronden in en als Leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertragen in en als de adem in en als de realisatie dat wat hier aanwezig is, werkelijk is en dat ik van hieruit kan uitbreiden.

Ik stel mezelf ten doel zelfvertrouwen op te bouwen in en als mezelf, in en als Leven en hierop ‘mijn leven’ uit te breiden, onafhankelijk van wat anderen wel of niet doen buiten mij maar wel in overweging van wat anderen wel of niet doen buiten mij.

Ik realiseer me dat hierin de communicatie ontstaat, in deze overweging van wat wel of niet plaats vindt. Hierin komt er een interactie tot stand, een afstemmen, een samenwerken zonder mijn eigen grond te verliezen door te blijven staan in het uitgangspunt van wat het beste is, wat praktisch is, wat mogelijk is, wat ik wil, wat een ander wil waarin deze wil in overeenstemming is of wordt gebracht met praktische mogelijkheden die het beste zijn voor Leven in en als zelf als alles als iedereen.

Ik realiseer me dat een uitgangspunt in en als de geest star is, onwrikbaar en geen ruimte laat voor overeenstemming, afstemming, interactie, communicatie aangezien (ik als) de geest mijn uitgangspunt in eigenbelang zal verdedigen zonder nog te zien of dit werkelijk het beste is, voor mezelf en alle betrokkenen in en als Leven.

Ik stel mezelf ten doel te wandelen in communicatie en interactie in overweging van Leven als wat het beste is, wat praktisch mogelijk is zonder iets of iemand te schaden waarin ik me realiseer dat dit het beste is voor mijzelf en dat er dan geen reden is voor angst voor verlies welke slechts verlies betreft van een idee of aanname in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf af te stemmen op wat hier aanwezig is in overweging van (de zelfwil van) alle betrokkenen in en als het uitgangspunt van ondersteuning van en als Leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mezelf af te stemmen op het fysieke tempo in en als geduld in en als de realisatie dat het fysiek geen haast heeft en tevens geen reden heeft om zichzelf tegen te houden dus in beweging is en blijft en dus, als ik een tegenhouden bemerk in en als mijn fysiek, weet ik dat ik participeer en/of geparticipeerd heb in een geestbewustzijnspatroon welke ik nader ga onderzoeken door middel van de toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel mezelf werkelijk te vergeven en omarmen in de angst en manifestatie van ‘doorduwen en tegenhouden’ in en als de geest en zo zelfverantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf hierin in hoe ik besta in deze gebieden.

slak

The Spirituality of the Snail – Part 1

——————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

 

 

 

Dag 312 – Expressie en de Darm – Verdriet als Energetische Beloning in de Hel van Zelfoordeel

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb, als ik in mezelf zie dat ik ergens waarde aan hecht en een gemis ervaar als dit weg is, ik een reactie in mezelf ga creeren als verdriet, in plaats van in mezelf te onderzoeken waarom ik een gemis ervaar in mezelf en hier zelfvergevingen op toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te ondersteunen door zelfoprecht zelfonderzoek, maar in plaats hiervan mezelf onder te dompelen in een ervaring van verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van verdriet in plaats van zelfvergeving te hebben gecreeerd, en hierin een soort van verlichting van de pijn te vinden in het manifesteren van tranen, waardoor ik in een ervaring van gemis, steeds opnieuw neig tranen te creeren om enigszins verlichting te ervaren, in plaats van mezelf werkelijk te bevrijden van de ervaringen in en als mezelf, door zelfoprecht zelfonderzoek in en als schrijven, toepassing van zelfvergeving en toepassing van zelfcorrectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik verdriet moet creeren als ik gemis ervaar, in plaats van in en als mezelf te onderzoeken waarvan ik me heb afgescheiden in en als mezelf, dat ik zo’n gemis ervaar, zodat ik mezelf hierin kan omarmen, zelfvergeven en zelfcorrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een energetische verslaving aan de ervaring van verdriet te hebben gecreeerd, en hierin mijn fysiek te belasten en ziek te maken, en pas door de fysieke klachten te zien, realiseren en begrijpen dat verdriet niet echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren mezelf alleen onder ogen te zien, en in en als deze weigering, relaties te willen behouden in en als de geest, en bij het kwijt raken en/of missen van deze relaties, verdriet te ervaren als energetische manifestatie van de afscheiding van mezelf in gedachten in en als het geloof in relaties in en als de geest.

*

Als ik mezelf zie neigen tot participatie in en als de geest in de ervaring van verdriet, dan stop ik, ik adem.

Ik stop, ik adem, en doe dit totdat ik helder ben.

Ik sta mezelf toe, zonder oordeel, rechtstreeks te zien in wat mis in mezelf zonder er direct een draai aan te geven om het minder vreselijk te laten lijken. Ik realiseer me dat door er een draai aan te geven, ik mezelf toesta weg te draaien en verdriet te creeren, aangezien ik iets veroordeel in mezelf en dit niet onder ogen wil zien.

Ik realiseer me dat dit het werkelijke verdriet is, dat ik mezelf veroordeel en niet onder ogen wil zien, waardoor ik steeds relaties in en als de geest, buiten en binnen mijzelf, nodig heb om me af te leiden van het zelfoordeel, in een poging om me af te leiden van en me beter te voelen dan ik ben in en als zelfoordeel.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verlangen dat een ander me opvangt in de gaten van zelfoordeel in en als mezelf, en ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een ander moet opvangen in de gaten van het zelfoordeel van die ander, om zo een relatie te creeren als veilige haven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een relatie te hebben gezien als veilige haven in de wereld van oordeel, niet werkelijk ziende, realiserende en begrijpende dat hierdoor binnen de relatie de hel losbreekt in en als onopgeloste zelfoordelen die geprojecteerd worden op de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een relatie als een hel te creeren en  ervaren en tevens een ervaring van gemis te ervaren naar een relatie welke in en als hel heeft bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus een ervaring van gemis te ervaren ten aanzien van de hel in en als (zelf)oordeel, aangezien er in en als (zelf)oordeel, er altijd ergens een hoop blijft bestaan op een energetische beloning welke alles goed moet maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de hel te accepteren ten behoeve van de sporadische energetische beloningen in een relatie in en als mezelf, en hieraan vast te houden, en als de relatie niet meer in werkelijkheid bestaat, mezelf in verdriet vast te houden in relatie in de geest, waarin het verdriet fungeert als energetische beloning welke alles goed moet maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als verdriet, een relatie te behouden in de geest met hetgeen ik mis en dit als laatste houvast te bewaren in relatie tot hetgeen ik afscheid van heb genomen, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik afscheid heb genomen doordat ik me van iets en/of iemand heb afgescheiden in mezelf, en in die afscheiding mezelf al mis voordat ik de relatie leg met hetgeen ik als gemis in mijzelf ervaar, buiten mijzelf gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van gemis – welke bestaat door en in afscheiding van mezelf – op te vullen met iets en/of iemand buiten mijzelf die de ervaring van gemis binnen in mij vertegenwoordigt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een vertegenwoordiger te zoeken in relaties in/als de geest, van hetgeen ik mezelf heb afgescheiden binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet als energetische beloning als automatische reactie te creeren op een ervaring van gemis in mezelf, welke het gemis/hetgeen het gemis veroorzaakt heeft, namelijk de afscheiding,  goed moet maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te proberen de afscheiding goed te maken met een ervaring van verdriet, in plaats van mezelf in en als de adem te bewegen en zelfvergeving toe te passen op hetgeen ik me van heb afgescheiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven in de ervaring van gemis en in de ervaring van verdriet, en in en als dit geloof, mezelf in en als afscheiding in en als de geest, te laten voortbestaan, en zo in en als verdriet te blijven bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren in en als dit geloof in mezelf in de ervaring van gemis en in de ervaring van verdriet, angst voor mezelf in zelfoordeel als een niet te stoppen mechanisme, welke leidt tot verdriet en verwoesting van mijn fysiek.

*

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het hercreeren van en dus recreeren in en als de hel in zelfoordeel in en als een energetische manifestatie van verdriet.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met iedere projectie op een ander, en de projectie naar zelf terug te halen en te onderzoeken in zelf in zelfoprecht zelfonderzoek en hierin helder te worden in en als mezelf, waarin ik de afscheiding in en als mezelf stop, en er dus niet langer verdriet nodig is om de ervaring van afscheiding in mezelf op te vullen.

Ik stel mezelf ten doel de relaties in mezelf in de geest in en als zelfoordeel, te onderzoeken in schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te omarmen in ieder zelfoordeel wat ik tegenkom in en als mezelf, en mezelf te vergeven voor en als dit oordeel en de consequenties die dit met zich mee brengt/heeft gebracht, waarin ik mezelf vrijmaak tot de mogelijkheid van werkelijke, fysieke verandering in en als mezelf.

Desteni I Process Lite (Free Course)

Desteni I Process

——————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 233 – Expressie en de Darm – Patroon Verwachting Geloof

Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Ik zit totaal vast in een ervaring van verstopping welke zich fysiek gemanifesteerd heeft. En ik snap het niet! Ik snap er geen zak van, ik weet niet waar ik moet beginnen, ik weet niet wat er gebeurt in mij, ik snap de uitleg van Bernard niet. Ik voel me alleen maar ellendig gevangen in deze vervelende fysieke toestand welke nooit meer lijkt te veranderen en welke ik als afschuwelijk ervaar, wat komt doordat ik bang ben dat het altijd zo blijft. Dat is de afschuw, de angst. Fysiek is het vervelend, de gedachte dat het altijd zal duren, nooit zal veranderen, en als het verandert, toch weer terug komt, is de afschuw als vermomde angst die ik ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te snappen wat er gebeurt in mij en hoe ik dit op kan lossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te zitten in dit niet begrijpen wat er gebeurt en hierdoor niet weten hoe dit op te lossen, terwijl Bernard steeds zegt dat ik het op kan lossen en dat ik beslis hierin, maar ik begrijp niet hoe, en ik beslis toch dat ik het op ga lossen maar als ik het niet begrijp, hoe kan ik het dan oplossen? Dus beslis ik het blijkbaar niet want ik weet niet hoe dus ga ik er al vanuit dat het me toch niet gaat lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat het me toch niet gaat lukken om deze fysieke gemanifesteerde toestand op te lossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten lijden/leiden door een niet weten en hierop mijn beslissingen te baseren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niets meer te willen in deze toestand, niet eten, niet drinken, alleen maar poepen en dat kan niet, waarin ik door dit willen poepen nog meer druk zet op polariteit in mijn lichaam, aangezien ik hierin de tegendruk versterk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de tegendruk in mezelf te versterken en dit zoveel gedaan te hebben dat het een patroon is geworden in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel spijt te ervaren dat ik dit tot patroon heb gemaakt in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo stom te vinden dat ik dit tot patroon heb gemaakt in mijn fysiek.

Patroon:

Woordenboekdefinitie:

1. beschermer van een ontslagen krankzinnige, voorwaardelijk veroordeelde

2. oudejaarsstudent, door een eerstejaars tot beschermer gekozen

3. beschermheer van een stichting etc.

4. hij die aan het hoofd van de zaak staat

5. metalen papieren kokertje met buskruitlading

6. model, vorm, voorbeeld

7. decoratieve tekening

8. wijze waarop iemand, een groep, een land enz. werkt, geld besteedt, consumeert enz.

Opvallend hierin:

Bescherming, voorbeeld en wijze waarop ik functioneer als geest bewustzijn systeem.

Dit heb ik gemanifesteerd in de wijze waarop ik mezelf fysiek ontlast, waarin het ontlastingspatroon wederom een bescherming, voorbeeld en wijze waarop ik functioneer als geest bewustzijn systeem is geworden.

Lading: negatief

Klank: pat – ‘levenspad’ dus voorprogrammering; troon, oon, hoon, honen, gehoond worden, uitgejouwd worden, weggehoond worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ontlastingspatroon als bescherming te manifesteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ontlastingspatroon als een voorbeeld te zien van wie ik ben, welke ik in eerste instantie heb gemanifesteerd door een voorbeeld te leven van de ouders en voorouders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het voorbeeld van de ouders en voorouders te manifesteren in mijn fysiek waarmee ik bevestig dat ik dit voorbeeld heb aangenomen als zijnde ‘dit ben ik’, zodat ik niet iets of iemand anders hoef te zijn (mezelf bijvoorbeeld?) en hoef te zien in dit niet weten van wie ik ben als ik niet dit voorbeeld ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb totale paniek te ervaren in dit niet weten wie ik ben, waarin ik niet weet of het paniek is wat ik ervaar of iets anders, aangezien ik eerder een ervaring vertaalde als paniek wat ‘lust’ blijkt te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van lust en paniek door elkaar te halen/als gelijk te zien, waardoor ik niet in de lust ga zien aangezien ik die als paniek vertaal en hiervan weg blijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan het voorbeeld wat ik ben geworden als opgevolgd patroon als consument, waarin ik als consument energie consumeer ten koste van mezelf als fysiek aangezien de substantie als fysiek gebruikt wordt voor omzetting in energie, zodat ik kan voortbestaan als energie-consument als geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als wie ik ben te definieren als energie-consument als geest bewustzijn systeem en hierin mezelf als substantie en de aarde als substantie consumeer ten behoeve van mezelf als energie in/als de geest/het bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit ontlastingspatroon, welke ik als voorbeeld heb overgenomen ter bescherming van mezelf in niet-weten wie ik ben, wederom als bescherming gebruik om mezelf in stand te houden in dit niet-weten wie ik ben en in plaats hiervan een geest bewustzijn systeem ben geworden welke ik in leven moet houden waarvoor ik energie nodig heb, en welk patroon ik dus moet beschermen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf als volslagen krankzinnige moet beschermen, in plaats van in te zien dat deze bescherming op zich als geest bewustzijn systeem volslagen krankzinnig is, waarin alle voorbeelden als geest bewustzijn systeem volslagen krankzinnig zijn waartegen ik me moet beschermen, en dus creeer ik een gelijkend patroon om me te beschermen, als enige oplossing die ik als bescherming gezien heb tegen deze volslagen krankzinnige leefomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een patroon in/als geest bewustzijn systeem als energie-consument me beschermt tegen de geest bewustzijn systemen als energie-consumenten in mijn leefomgeving, in plaats van in te zien dat ik hierin mezelf onderhevig gemaakt heb aan mezelf als geest bewustzijn systeem als energie-consument, waarin ik me nu tegen mezelf moet beschermen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te onder te gaan aan mijn eigen verdedigingsmechanisme, welke in mijzelf in mijn fysiek volledige vastzetting creeert van twee tegenwerkende krachten welke zich vertaald hebben in chemische delen die het fysiek besturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een chemische oorlog in mijzelf als fysiek gecreeerd te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het ontlastingspatroon en het patroon van mezelf als geest bewustzijn systeem als negatief te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het patroon wat ik gekopieerd en gemanifesteerd heb als levenspad te zien, waarin ik niet leef maar een voorprogrammering als pad wandel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me veilig en beschermd te voelen in dit voorgeprogrammeerde pad waarin ik niet leef maar een voorprogrammering volg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me veilig en beschermd te voelen in een voorprogrammering aangezien ik dit ken, waarin ik hetgeen ik niet ken als leven ervaar als onbekend als onveilig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te houden aan de bekende weg in/als zogenaamde veiligheid/onder bescherming van God de Geest, waarin ik mijn hele leven al ervaar dat dit alles behalve veilig is aangezien ik hierin mezelf aanval, waarin ik me nu tegen mezelf ben gaan beschermen maar waarin ik toch blijf geloven als veiligheid aangezien het het enige is wat ik ken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een niet-weten te staren en dus niet te weten wat te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te honen in dit patroon wat ik fysiek gemanifesteerd heb, welke ik bv in fysieke werkelijkheid ervaar als ik verhuisd ben en weggehoond wordt door iemand uit de buurt als ik opkom voor een expressie van leven maar nog spreek in angst, waarin ik mijn eigen angst en pijn ervaar die dus getriggerd worden in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ontzettende angst te ervaren als ik word weggehoond door iemand en langzaam begin te zien dat ik ontzettende angst ervaar voor mezelf in/als angst als geest bewustzijn systeem waarin ik mezelf als expressie van leven weg hoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als geest bewustzijn systeem op de troon heb gezet in een fysiek gemanifesteerd patroon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren en hierin te geloven dat dit altijd zo blijft en als het verandert, dat het toch weer terug komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin dus een verwachtingspatroon te creeren, wederom als negatief geladen, als bescherming, voorbeeld en wijze waarop ik functioneer als geest bewustzijn systeem waarin ik mezelf als geest bewustzijn systeem op de troon zet en mezelf als expressie van leven weg hoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als expressie van leven weg te honen en mezelf hierin als volslagen krankzinnige, voorwaardelijk veroordeelde te zien, waarin ik mezelf vastzet in een voorwaardelijk oordeel.

Hoe kan ik Patroon gebruiken:

Hetgeen ik leef/geleefd heb als geest bewustzijn systeem en welke ik fysiek gemanifesteerd heb, welke ik kan gebruiken om te zien wie ik geworden ben in reacties, gedachten, gevoelens, emoties en fysieke disbalans, waarin ik het gereedschap toepas van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie om mezelf vrij te maken van deze patronen waarin het vrij maken van deze patronen mijzelf als expressie laat zien en ik als expressie tot leven kom.

Verwachting:

Woordenboekdefinitie:

1. het verwachten; hoop: op verwachting leven

Opvallend hierin:

Ik leef dus op hoop en verwachting in plaats van zelf als expressie van leven; ik wacht dus als het ware op wat gaat gebeuren als patroon in/als verwachtingspatroon, dus wat gaat gebeuren in mezelf als geest bewustzijn systeem, waarin ik geen richting geef maar wacht op ‘wat komen gaat’ waarin ik ‘hoop’ dat het is wat ik hoop, in plaats van de hoop in de wc te leggen.

Lading: positief

Klank: wachten, achten, ing. Wachten op ing, achting, ach, ach en wee, ver, er, er was eens. Een verhaaltje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven op hoop en verwachting in plaats van zelf als expressie van leven te leven/zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te wachten op wat gaat gebeuren als patroon in/als verwachtingspatroon in mezelf als geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf geen richting te geven maar te wachten op wat komen gaat waarin ik hoop dat het is wat ik hoop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb de hoop in de wc te leggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik de hoop in de wc kan leggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de hoop op iets te hebben gevestigd buiten mij, en als er geen hoop meer is op iets buiten mij, het op te geven/me over te geven aan mijn geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me over te geven aan mijn geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hoop als verwachting als positief te ervaren en hierin een ervaring van hoop op betere tijden te creeren, waarin mijn hart een sprongetje maakt bij de gedachte aan iets wat komen gaat, al weet ik niet wat, en als dit dan niet komen gaat, het op te geven en niet meer te weten wat ik moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet meer te weten wat ik moet doen als hetgeen ik hoop niet komen gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hopen dat dit patroon zich vanzelf oplost als ik er maar niet teveel aandacht aan besteed.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te houden aan het laatste beetje hoop aangezien ik niet in de ervaring van wanhoop van niet meer weten wat ik moet doen wil vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van wanhoop zelf te creeren door te hopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ’s ochtends te hopen dat ik een hoop kan leggen in het toilet en als dit niet lukt, wanhoop te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen aandacht te willen besteden aan mijn hoop en wanhoop uit angst dat het dan nog sterker wordt, waarin ik het niet oppak maar wel met grote oplettendheid elke ochtend mezelf in de gaten houd of ik wel of niet de hoop kwijt kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan stoppen met hopen dat ik naar het toilet kan, aangezien de fysieke manifestatie hiervan zo aanwezig is dat ik het niet kan negeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de fysieke manifestatie van hoop-wanhoop moet negeren om de hoop kwijt te kunnen, in plaats van de fysieke manifestatie van hoop-wanhoop in te zien, uit te schrijven en zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als fysiek te negeren aangezien ik mezelf in deze fysieke manifestatie maar lastig vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf maar lastig te vinden in deze fysieke manifestatie en hierin mezelf als last te ervaren welke ik probeer te negeren, alsof het er dan niet zou zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de pijn die ik ervaar in de fysieke manifestatie van hoop-wanhoop, en hierin met name de wanhoop, niet te willen dragen zo vervelend wanhopig ervaar ik mezelf hierin dat ik niet meer weet wat ik moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn te worden verzwolgen door de wanhoop, waardoor ik deze wegdruk en hoop op morgen als een dag waarop het misschien beter gaat.

Ik stel mezelf ten doel ’s ochtends direct op te staan en tijd te nemen om in dit patroon te zien en te schrijven voordat ik naar werk ga. Ik realiseer me dat ik door langer blijven liggen, mezelf als geest bewustzijn systeem versterk, waardoor ik niet in zelf kan zien en tevens geen tijd heb om in zelf te zien. Ik realiseer me dat het zwaar is om in de ochtend op te staan als ik fysiek mezelf zwaar heb gemaakt door overvloedig afval als hoop en wanhoop in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zwaar te maken met overvloedig afval van hoop en wanhoop. Ik stop met mezelf veroordelen voor de zwaarte in de ochtend aangezien dit niets oplost en het werkelijk zwaar is. Ik realiseer me dat ik dit zelf zo gecreeerd heb maar dat ik mezelf hier niet voor hoef aan te vallen.

Ik stel mezelf ten doel mijn aanvallen op mezelf te stoppen zodat de fysiek gemanifesteerde chemische delen, gerelateerd aan de aanvallen, ook kunnen stoppen, al weet ik nog niet hoe dit exact in zijn werk gaat.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysiek te blijven ondersteunen in het aanreiken van de juiste chemische stoffen die een balans die leven ondersteunt, bevorderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen vertrouwen op mijn fysiek als leidraad, maar dat kan niet, en hierdoor niet meer te weten waarop ik kan vertrouwen als leidraad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen leidraad te ervaren als geest en fysiek beiden niet als leidraad genomen kunnen worden.

Ik stel mezelf ten doel geest en fysiek als leidraad te zien van wat ik dien te stoppen, in plaats van wat ik dien te volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets of iemand te willen volgen, en als ik niets of niemand om te volgen heb, paniek en wanhoop te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb paniek en wanhoop te ervaren als ik niets of niemand heb om te volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geest en fysiek als leidraad van wat ik dien te stopen, niet leuk te vinden waardoor ik ga zoeken naar iets leuks om te volgen buiten mezelf en ondertussen boosheid te ervaren dat ik niets leuks heb om te volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren dat ik niets leuks heb om te volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets te willen volgen, een soort draad, in plaats van hier te zijn in deze fysieke vervelende toestand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vertrouwd te hebben op een leidraad en me hierin trots en blij te voelen als ik deze kon vinden en volgen, waarin ik niet zag dat dit mijn eigen voorprogrammering was als geest bewustzijn systeem, waarin ik wel ervoer dat ik hierin nog steeds dezelfde vervelende fysieke klachten had maar niet zag dat deze door het volgen van de draad in stand gehouden worden en zelfs versterkt worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als geest bewustzijn systeem te versterken in het zoeken naar en volgen van een leidraad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog steeds niet te kunnen geloven dat deze leidraad echt niet is waar ik wezen moet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven te hebben gebouwd op het trainen van het volgen van deze leidraad waarin ik geloofde dat ik mezelf hierin richting gaf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf richting geef in het volgen van de leidraad als levenspad van het geest bewustzijn systeem als voorprogrammering in/als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hebben geloofd dat pure zuivere energie het hoogst haalbare is wat een mens kan bereiken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de hoogte in te gaan in het behalen van het hoogst haalbare, in plaats van mezelf te vestigen in/als aardse substantie in/als het fysiek.

Hoe kan ik Verwachting gebruiken:

Hetgeen ik op zie komen in de geest bestaat allemaal uit verwachting als zijnde wat ik altijd geleefd heb, welke ik kan stoppen, in kan zien, uitschrijven, zelfvergeven en corrigeren waarin ik in het schrijven onverwacht mezelf als expressie kan zien.

Geloof:

Woordenboekdefinitie:

1. het vertrouwen in de waarheid van iets

2. een vast en innig vertrouwen op God en Gods woord zoals dit gepredikt wordt in de godsdienst die men belijdt

3. godsdienst, geloofsleer

“twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen”

Opvallend hierin:

Vertrouwen in de waarheid van iets; wat als dit geen waarheid is?

“twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen”; wat als je in een geloof hierin geboren wordt?

Lading: voorzichtig positief

Klank: ooooh, zit dat zoooo

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op een waarheid van iets wat geen waarheid is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen wat er gebeurt als je tussen twee geloven in geboren wordt, in/als de duivel dus in/als persoonlijkheden in plaats van als menselijk wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven en ervaren dat ik als de duivel in/als persoonlijkheden geboren ben, waardoor ik niet weet waarop te vertrouwen aangezien ik geen enkel referentiekader heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat anderen wel een referentiekader hebben, in plaats van in te zien dat dit het probleem is van alle mensen, dat we geen referentiekader hebben maar alleen maar persoonlijkheden waarop we voortleven in/als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geloof als voorzichtig positief te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ooooh zit dat zoooo te missen als aha-moment van het geest bewustzijn systeem als ik hierin iets geloof te ontdekken wat gewoon een informatieve ervaring is uit het geest bewustzijn systeem waar ik toegang tot heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben vastgezet in een Fysieke Manifestatie van een Geloof en Verwachting van een Patroon waarin ik een Moeizame Ontlasting van Hoop/Afval gecreeerd heb en dit Patroon vervolgens zo ervaar, er opnieuw in Geloof en dit Verwacht als erop Wacht en zo in stand houd.

Hoe kan ik Geloof gebruiken:

Als ik mezelf zie zoeken naar een ooooh zit dat zoooo moment, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een geloof zoek om me aan vast te houden. Ik stop, en zie in mezelf waarom ik in dit moment me ergens aan vast wil houden. ik zie in mijn woorden wanneer ik geloof gebruik, zodat ik zie waar ik allemaal in geloof of juist niet in geloof als houvast. Ik schrijf het uit, ik vergeef mezelf, ik corrigeer mezelf waarin ik mezelf vrij maak van de beperking van de Hoop van Geloof in en Verwachting van een Patroon welke ik geworden ben.

Ik stel mezelf ten doel discipline te leven ter ondersteuning van mezelf door in de ochtend op te staan, in zelf te zien, de patronen als angst uit te schrijven en hierin mezelf als expressie te zien en te bewegen in dit schrijven van wie ik ben geworden, waarin de expressie die niet tot uiting is gekomen en hierdoor vast zit in het lichaam – eruit geduwd wordt en hierin wordt tegen gehouden dus frictie creeert – tot expressie kan komen waarin ik mijn fysiek kan ontlasten van de Hoop van Geloof in en Verwachting van een Patroon in/als Geest Bewustzijn Systeem en van alle energetische ervaringen en reacties die ik hierin gecreeerd en hieraan gerelateerd heb.

2 Blogs over Asthma:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/01/day-286-care-for-asthmatic-and.html

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/01/day-287-asthma-how-i-prevented-it-in-my.html

Human Reasoning

http://marlenlife.tumblr.com/post/20389372691/humanreasoning

———————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 77 – Leven in polariteit als potentiaal om me weg te houden bij Zelf als Leven als potentieel

Al jaren zie ik een patroon gemanifesteerd in mijn darmen, waarin het op en neer gaat tussen ‘goed en slecht’ met mijn darmen, oftewel verkrampt en geobstipeerd tot rustig-normaal tot verkrampt en iets te snel, het bekende patroon van een spastische darm. op het moment van schrijven realiseer ik me dat dit de wisseling in energie is van negatief naar neutraal naar positief en terug naar negatief. Hierin heb ik een angst gecreeerd voor het weer terug gaan naar negatief als verkrampt en geobstipeerd, en dus ga ik van tevoren al inhouden. Op deze manier heb ik mezelf eigenlijk stil gelegd, uit/in angst voor de energie die me leeft, en zonder gereedschap van zelfvergeving en zelfcorrectie blijf ik dus stil zitten/liggen/liegen in deze angst. Waardoor mijn darmen ook gaan stil liggen, welke mij nog meer in deze verlamming houdt.

Een angst om het fout te doen en een angst om er niet meer uit te komen. Een ongeloof in het werkelijk in staat zijn om mezelf hieruit te halen, of liever gezegd om hierin op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren in het ongeloof in het werkelijk in staan zijn om hierin op te staan als mezelf als leven en te stoppen met participeren in de stroomwisselingen van energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn nooit meer op te staan als ik de stroomwisselingen in mezelf stop, aangezien dit het enige is waarin ik nog beweeg, in plaats van in te zien dat ik de stroomwisselingen niet stop als stil leg, wat ik gedaan heb en ervaren heb als mezelf stil leggen, maar dat ik mijn participatie, mijn deelname aan deze energiestroom stop zodat ik zelf in/als de adem op kan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf stil te leggen in/als de stroom van energie, zonder gereedschap voor handen te hebben om mezelf als zelf te bewegen, en dus heb ik een ervaring opgebouwd van (angst voor) dit stil leggen in/als de energiestroom zonder nog te kunnen bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfvertrouwen compleet te ondermijnen door het stilleggen van mezelf als energiestroom zonder mezelf te kunnen ondersteunen met gereedschap om mezelf als zelf te bewegen, aangezien dit gereedschap als zelfvergeving en zelfcorrectie niet voor handen was/niet in zicht was/niet ooit als mogelijkheid overwogen is door mijzelf of iemand om mij heen tot voor kort.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek uitgebreid ondersteund te hebben maar mijzelf als mind niet gezien heb als bepalende factor, waardoor de fysieke ondersteuning steeds in het niet valt en ik het vertrouwen in mezelf, al dan niet met behulp van de ondersteunende middelen, steeds meer verloren ben en ik mezelf steeds verder weg zag glijden, terwijl ik er alles aan deed wat ik voor handen had om het fysiek te ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren om het feit dat ik er alles aan gedaan heb om mezelf fysiek te ondersteunen en desondanks mezelf steeds verder weg zag glijden in de krampen van mijn darmen doodat ik mijzelf als mind niet als bepalende factor heb gezien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel gezien en geweten te hebben dat ik de fysieke klachten zelf creeer, voortkomend uit doorgegeven familiepatronen, maar niet in staat was om hierin op te staan, waarin ik een ongeloof had en nog steeds heb dat het me lukt om de fysieke klachten te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongeloof in mezelf te ervaren in het stoppen van mezelf in/als fysieke klachten, in plaats van in te zien dat ik er niet in hoef te geloven, wat voortkomt uit oude programmeertaal: ‘je moet er wel in geloven  anders werkt het niet; als je erin gelooft dan komt het go(e)d (?!)’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik ergens in moet geloven om het te manifesteren, en aangezien ik er niet in geloof lukt het me niet om te manifesteren, geloof ik, en dus zit ik vast in het geloof en ongeloof van het Gods-systeem, heen en weer geslingerd tussen geloof en ongeloof, en dan vooral geloof uit angst dat het me zonder geloof niet gaat lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als lukken als geluk afhankelijk te maken van geloof, in plaats van in te zien dat hierin geluk afhankelijk is van God en Geld, en als ik dus niet geloof heb ik geen geld, maar aangezien ik wel een van de gelukkigen ben die geboren is met geld, heb ik dus toch wel geld, maar geen geluk als lukken van wat ik zie in mezelf als potentieel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik dit geld zelf gecreeerd heb, in plaats van in te zien dat ik gewoon een van de gelukkigen ben die geboren is met geld voldoende om van te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat ik mezelf als potentieel als leven kan manifesteren, waarin ik me afvraag of manifesteren hierin niet als creeren staat geschreven, potentieel als potentiaal, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf moet manifesteren als creeren wat creatie als energiepotentiaal inhoudt, wat me niet gelukt is, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het me niet lukt om op te staan als Zelf als Leven in/als de Adem als potentieel aangezien ik dit in/als de mind gekoppeld heb aan manifestatie/creatie in/als energie, in plaats van in te zien dat ik mezelf niet hoef te manifesteren als creeren als energie, maar dat ik stop met participatie in/als energie-manifestatie/-creatie, waardoor ik in/als de adem op kan staan; Adem voor Adem, Breath by Breath.

Ik stel mezelf ten doel mezelf als geloof en ongeloof onder ogen te zien, te stoppen en zelf te vergeven, zodat ik in/als de Adem op kan staan in/als Zelf als Leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te zien wie ik geworden ben in/als energie, bewegend op de stroomwisselingen van negatief naar neutraal naar positief en weer terugvallend naar negatief, zodat ik mezelf kan stoppen met participatie in/als energie door mezelf als energie te vergeven en te corrigeren in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te zien hoe ik het bewegen op deze stroomwisselingen manifesteer en gemanifesteerd heb in het fysiek in het spierweefsel van de dikke darm, zodat ik mezelf in/als het fysiek in/als darmspierweefsel vrij kan maken van de onderdrukking van de emoties en gevoelens opgeslagen in dit darmspierweefsel, waarin de emoties en gevoelens voortkomen uit gedachten in/als polariteit die ik, uit angst om in te zien, onderdrukt heb en hierdoor heb gemanifesteerd in het fysiek, aangezien deze gedachten als energie ergens heen moeten als ik ze niet inzie en zelfvergeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mijn eigen gedachten in/als polariteit, waardoor ik mezelf als gedachten heb onderdrukt en als emoties en gevoelens heb gemanifesteerd in/als het fysiek in het darmspierweefsel, waar het vervolgens mijzelf als Leven opnieuw gaat onderdrukken door te reageren op gelijke of polariserende patronen die worden aangetrokken door het aanwezig zijn van/in deze gedachtenpatronen als energie.

Ik stel mezelf ten doel te zien welke gedachtenpatronen ik onderdrukt en gemanifesteerd heb in het fysiek  als gevoelens en emoties, door te stoppen met participatie in/als gevoelens en emoties en deze uit te schrijven en zelf te vergeven, waarin ik mezelf als deze gedachtenpatronen als participatie in deze gedachtenpatronen kan stoppen en zelfvergeven, waardoor ik stop met het aantrekken en creeren van gelijke en polariserende energieen waardoor ik mijn leven laat bepalen, zodat ik zelf op kan staan als leven en mezelf als Leven in/als de Adem kan bewegen.

www.desteniiprocess.com

www.equalmoney.org

Did you know?