Dag 571 – Vrijheid van meningsuiting, wat houdt dit eigenlijk in?

meningsuiting

In Nederland zijn de woorden ‘vrijheid van meningsuiting’ lange tijd behoorlijk populair geweest. Tot aan de dood van Theo van Gogh. Hierbij is het voor iedereen duidelijk en waren velen het erover eens dat, iemand vermoorden voor de woorden die hij/zij spreekt, dat is onacceptabel.

Maar hoe zit het met dit gegeven van ‘vrijheid van meningsuiting’? Is dat een vrijbrief om alles maar te kunnen roepen, schrijven, tekenen, kortom ventileren? Is het acceptabel om iemand te denigreren in woorden, belachelijk te maken om bepaalde waarden die iemand aanhoudt, zogenaamde ‘grapjes’ te maken over iemands leefwijze? Zouden we willen dat dit met onszelf gebeurt?

Iedereen weet hoe vervelend pesten als bijvoorbeeld uitschelden is voor kinderen op de lagere school en wat een enorme invloed dit heeft/kan hebben op hun gehele leven. Bij volwassenen is de invloed nog net zo indringend alleen denken we dat we hiermee om moeten kunnen gaan, we gaan ons ‘harden’ ter verdediging. En deze ‘verharding’ ter verdediging, tegen de pijn en verongelijking die we ervaren van woorden die gesproken zijn in ongelijkheid, verandert vroeg of laat in een aanval, in ‘harde woorden’ naar iets of iemand buiten onszelf en tevens naar onszelf toe, met de rechtvaardiging dat het ‘ter verdediging’ is en dus ‘gerechtvaardigd’. En zo is een kleine oorlog begonnen.

Wat houdt het woord ‘vrijheid’ in?

We denken dat we vrij zijn als we ons bevrijd hebben van hetgeen we ervaren als beklemmend en belemmerend. Dit kan voor iedereen iets anders betekenen, echter in de basis is het gelijk. Het zijn de systemen waarin we ons ‘gevangen’ voelen. Het geldsysteem is hier een voorbeeld van, we zijn ‘gedwongen’ om geld bij elkaar te verzamelen om te overleven en hiervoor moeten we voldoen aan allerlei regels binnen hoe het geldsysteem bestaat en dus bepaalt dit hoe wij bestaan. Over het algemeen is dit een bekend gegeven voor iedereen.

Minder bekend is het geestbewustzijnssysteem binnenin onszelf waarin we onszelf gevangen hebben gezet. Hierin bestaan we in en als een geloof in de waarheid van onze gedachten, gevoelens en emoties. En dit is dan hetgeen waar vandaan we spreken en waarin we denken ‘vrijheid van meningsuiting’ te hebben. Echter, wat is het dat we ‘uiten’? Het zijn gedachten, overtuigingen, zaken die gebaseerd zijn op de ervaringen van aanval en verdediging die we hebben opgedaan in ons leven, zoals we opgevoed zijn en geleerd hebben ter overleving in de maatschappij. Dit zijn geen woorden van gelijkheid in overweging van (al) het leven binnenin onszelf en buiten onszelf. Het zijn over het algemeen, geen woorden die voortkomen uit gezond verstand. Gezond verstand als ‘geven zoals je zou willen ontvangen’. Het zijn met name woorden ter verdediging van onze overtuigingen en bezittingen, ter aanval op hetgeen we bedreigend ervaren ten aanzien van deze overtuigingen en bezittingen, ter verdediging van ons individuele ‘geloof in de waarheid’ die feitelijk gebaseerd is op maar één ding: overleving en verdediging van ‘ons bezit’.

Deze woorden worden dus gesproken in een uitgangspunt van een ervaring van ‘verongelijking’, in en als ongelijkheid en dus, brengen deze woorden ongelijkheid voort. Zonder dat we het weten, zetten we het ongelijke systeem waarin we onszelf gevangen ervaren en houden, voort in de buitenwereld door de woorden die we spreken, onder het mom van ‘vrijheid van meningsuiting’.

Natuurlijk zijn we boos. We zetten iets voort en houden iets in stand zonder dat we exact weten dat en hoe we dit doen. We maken onszelf in feite machteloos alleen zien we niet dat en hoe we dit doen. Het enige wat we zien is de ongelijke verdeling (van geld en goederen) buiten onszelf en ja, hiervoor moeten we vechten, ter overleving.

Is dit vechten, dit verdedigen en aanvallen, deze oorlog van binnen en van buiten – is dit een oplossing voor de problemen in de wereld en voor de beknellende ervaringen binnenin ons?

Het zal nooit werkelijke vrijheid geven en het zal van kwaad tot erger worden. Dat is ook zichtbaar in de wereld. Veel gehoorde woorden zijn dat het ‘vroeger allemaal beter was’ en ‘de jeugd van tegenwoordig’. We zien dus dat het van kwaad tot erger wordt en neigen hierin ernaar ‘de jeugd’ of ‘de economie’ de schuld te geven. Echter, wie heeft de jeugd opgevoed? Wie heeft de economie gecreëerd? Dat zijn wijzelf, ieder van ons. Natuurlijk moet de jeugd verantwoordelijkheid leren nemen, echter dan moet het hen ook geleerd worden. En het is overduidelijk dat velen dit niet geleerd hebben, net zoals we allen niet geleerd hebben om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf, in de woorden die we spreken. We hebben niet geleerd om te zien, begrijpen en realiseren dat we in gedachten, gevoelens en emoties aanwezig zijn, de hele dag door en zelfs ’s nachts en dat we hierin in afscheiding bestaan van onszelf en zo, afscheiding als ongelijkheid voortbrengen in de wereld. Via de woorden die we spreken.

Het is een ‘ongelooflijk’ concept, dat een ieder van ons, de wereld schept en geschapen heeft zoals die op dit moment bestaat. En toch is het zo. Ergens weten we het, diep van binnen. We merken het in onze reactie op suggesties van beperking van deze vrijheid van meningsuiting. Hierin zien we dat er een beperking plaatsvindt tot het uitdrukken van onszelf die we niet ‘oké’ vinden. En zo blijven we in een polariteit bewegen van ‘vrijheid van meningsuiting’ tot ‘onderdrukking van expressie’.

Echter, zolang we niet leren zien hoe we met onze woorden, gesproken in verdeeldheid, verdeeldheid creëren en zolang we hiervoor geen verantwoordelijkheid leren nemen, heeft ‘vrijheid van meningsuiting’ geen enkele zin. Onze mening bestaat namelijk niet in vrijheid, het bestaat in verdeeldheid, ter overleving van onszelf in en als de geest, in aanvaarding van onze gedachten, gevoelens en emoties en ter overtuiging om geld te verzamelen, binnenin een wereld die ongelijk verdeeld is.

Onze behoefte aan voldoende geld en goederen om van te leven is de gemeenschappelijke deler in ieder van ons, in ieder levend wezen en in al het leven op aarde. Dit is dus hetgeen waar we als eerste zorg voor moeten gaan dragen. Niet alleen voor onszelf en eventuele naasten, maar voor iedereen, voor al het leven.

Werkelijke vrijheid zal er pas zijn als een ieder voldoende geld en goederen heeft om van te leven zonder angst voor uitbuiting. Dit zal enorm veel stabiliteit geven en hierbinnen kunnen we leren om verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf in hoe we bestaan in de woorden die we spreken en van hieruit, leren om werkelijke vrijheid te leven en voort te brengen in de wereld, voor al het leven, voor iedereen. Door de toepassing van het purificeren van ons taalgebruik, tot in expressie van onszelf, in eenheid en gelijkheid met – oftewel in overweging van al het leven.

Er zijn dus twee systemen die veranderd dienen te worden als we werkelijk in vrijheid willen leven:

Het geldsysteem – voor gelijkheid in onze buitenwereld

Het geestbewustzijnssysteem – voor gelijkheid in onze binnenwereld

Zo binnen zo buiten. Een andere, blijvende oplossing is er niet. Zolang binnen en buiten niet overeen stemmen in en als een uitgangspunt van wat het beste is voor iedereen, binnen de woorden ‘geef zoals je zou willen ontvangen’ zal er ongelijkheid bestaan en dus, zullen we niet werkelijk vrij zijn en is het woord vrijheid in feite zinloos.

What is Freedom of Speech? – by Marlen

Onderzoek de mogelijkheden via de links.

The-Future-is-Written

—————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 126 – Iedereen heeft zijn eigen mening

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hebben geleefd in toestaan van alle verschillende eigen meningen als zijnde ok, als zijnde vrijheid van mening, als zijnde het recht hebben op de eigen mening, zonder te zien dat er consequenties verbonden zitten aan alle eigen meningen die we hebben en die we hiermee bewaren als zijnde eigen, ei-gen, die ik nog niet begrijp, als zijnde doorgegeven in de genen via het ei?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit steeds van mensen om me heen weerspiegeld te zien, dat het mijn mening is dat het desteni-i-process het beste is voor alle leven, en dat ik dat kan doen maar dat dat niet wil zeggen dat iedereen dit moet doen, en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin geen passend antwoord te hebben en zelf ook niet volledig te zien hoe dit eigen mening hebben niet het beste is voor alle leven en dat we dezelfde principes zullen moeten leven willen we in eenheid en gelijkheid op aarde leven, zonder dat dit betekent dat we in dogma’s en onder autoriteit leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het geen eigen mening meer hebben alleen maar te kunnen benaderen vanuit/in/als de mind, waarin het een polariteit wordt als zijnde ‘ik mag geen eigen mening hebben’ welke geassocieerd wordt met godsdiensten waarin God de macht heeft en wereldstaten waarin een wereldleider de macht heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alle meningen van iedereen te hebben toegestaan gelovende dat ik er niets over te zeggen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op een gegeven moment ‘geen mening’ te hebben aangenomen aangezien ik al die meningen zo vermoeiend vind, en het zo vermoeiend vind als iedereen zijn mening wil/gaat uitspreken als reactie op het uitspreken van een ander in zijn mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien dat mijn eigen mening een mening is die ik meen te hebben over mezelf; deze neem ik voor waar, voor ei-gen aan, en dus geloof ik deze mening over mezelf en dus ga ik hiernaar leven als in een karakter als wat ik meen en geloof over mezelf, waarin ik vervolgens deze eigen mening moet gaan verdedigen tegenover anderen als zijnde ‘mijn mening’, aangezien ik het geloof te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te menen dat ik mezelf moet verdedigen in het hebben van een eigen mening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen maar een polariteit te kennen in/als de mind waarin ik blijf steken in deze polariteit aangezien het allebei niet praktisch toepasbaar is.

Ik stel mezelf ten doel mijn ei-gen meningen te onderzoeken als zijnde meningen over mezelf die ik geloof te zijn geworden en dus meen te moeten verdedigen, waarin ik, als ik ze zie, mezelf kan bevrijden van deze beperkende meningen in/als de mind als aangenomen karakters door het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties binnen het deconstrueren van deze ingewikkelde mindconstructies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ingewikkelde mindconstructies te hebben aangenomen als mijn ei-gen mening als geloof wie ik ben, waarin ik heel druk ben met al deze wikkels te verdedigen als zijnde van mij en dit ben ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik onderdrukt zal worden als ik geen eigen mening meer heb/mag hebben, in plaats van in te zien dat ik mezelf als leven onderdruk met de ei-gen meningen en dus mijn ei-gen onderdrukking in stand houd, ondertussen degenen beschuldigend van onderdrukking, die het niet langer toestaan dat deze meningen als ei-gen een rol blijven spelen en waarin ik deze rol als karakter aan heb genomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen mening als onderdrukking van mezelf als leven te projecteren op de ander die niet langer meedoet en toestaat dat ei-gen meningen het leven blijven bepalen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het uitspreken van ei-gen meningen, ook als het een mening als informatie betreft inzake desteni-‘kennis’ welke ik nog niet gelijk als zelf heb gemaakt, door de verandering eerst zelf te leven alvorens te spreken.

Ik stel mezelf ten doel te spreken als de verandering die ik gewandeld heb en te zwijgen als ik reageer in/als de mind als eigen mening, en als er toch een vraag beantwoord dient te worden die ik weet in kennis maar niet als levend voorbeeld, kan ik deze benoemen als zijnde gewandeld door anderen maar nog niet door mijzelf.

Ik stel mezelf ten doel de eigen meningen van anderen te zien als wat het is, een mening van die ander over zichzelf als zijnde doorgegeven en aangenomen informatie, ei-gen, en dus hierin de ander te kunnen zien in de ei-gen mindconstructie en eventueel, als ik zelf niet reageer, hierin die ander te ondersteunen door dan wel te spreken of dan wel te zwijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ei-gen reacties te onderzoeken op de ei-gen meningen van de ander(=de mind) en deze te gebruiken om mezelf te zien als ei-gen-constructie zodat ik mezelf kan deconstrueren in deze  in-gen-gewikkelde beperking door het toepassen van schrijven, zelfvergevingen en zelfcorrecties, met ondersteuning van het desteni-i-process.

(Dank aan Sylvie voor het wijzen op de ei-gen).

We worden gevolgd door onze ei-gen meningen als karakters en hierin zijn we allemaal schizofreen geworden als afgescheiden van onszelf als Leven als over-levenden in/als de mind, en dus gaan we ‘over’ levens om te overleven als mindenergie in doodsangst.

——————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life