Dag 622 – Waarom ben ik niet aanwezig?

sweet-living-metalen-tekstbord-42x13-cm-ivm-met-mi

Ik realiseerde me van de week dat ik mezelf in een moment waarin ik iets doe zonder gewaar te zijn en hierin iets ‘verkeerd’ aanpak, alles wat ik daarvoor consequent en fysiek gewandeld heb, in één keer teniet doe door dit zelfoordeel waarin ik alleen nog dit zelfoordeel (als gedachte) waarneem in mezelf en niet langer zie wat ik wel gewandeld heb en fysiek heb geleefd. Dit gebeurt in een moment waarop ik denk ‘de ander te verliezen’ en waar voorafgaande aan dit moment, de ander mijn attentie vraagt op een manier die bij mij reactie oproept.

Ik heb dit ook een keer zo bij een huisdier ervaren die vlak voor haar dood mijn attentie zeer opvallend vroeg met haar gedrag waarvan ik me niet gewaar was en in plaats hiervan reageerde ik alsof het een ‘aandacht trekken’ was en dus negeerde ik het min of meer. (Uitgebreid over geschreven – cavia Roos). Ik zag eenzelfde reactie van negeren in mezelf ten aanzien van een menselijk wezen die mijn attentie vroeg met bepaalde woorden waarop ik reageerde en ik wist niet wat ik moest doen dus deed ik niets en bleef weg en zag ik niet de ervaring van angst die juist in de woorden aanwezig is. Hierna leek het een laatste moment te zijn waarop ik nog iets had kunnen uitwisselen met deze persoon en toen ik dit door had, verloor ik mezelf in een zelfbeschuldiging over het niet gewaar zijn van mezelf in dit moment.

Juist door het moment met Roos te herinneren, kon ik vrij snel bij mezelf terugkomen en realiseerde ik me dat ik altijd fysiek aanwezig ben geweest voor diegene en dat als ik nu net dit ene moment niet aanwezig ben, dit niet betekent dat de rest ervoor er niet toe doet. De zelfbeschuldiging kwam voort uit een plaatsvervangende ervaring van hoe het voor de ander moet zijn om op zo’n laatste moment genegeerd te worden en hierbij ervaar ik dan een enorm verdriet. Dit is ook een punt wat ik nog niet heb uitgewerkt in de situatie met Roos.

Nu werd me duidelijk dat zowel Roos als deze mens, zichzelf hebben kunnen uitdrukken en dat ik het gehoord/gezien heb, alleen dat ik op dat moment niet ben ingestapt om te delen. Dus de ervaring van ‘hoe het voor een ander moet zijn’ is een projectie van een onverwerkte ervaring in mezelf. En ik vermoed dat ik me onbewust afsluit in zo’n moment in en als de geest om de ervaring van ‘angst voor verlies’ te ontlopen in mezelf. Of reageer ik puur instinctief en ontloop ik enkel de herinnering en gekoppelde ervaring(en) in mezelf die ik als ‘pijnlijk’ waarneem en ervaar ik eigenlijk angst voor het verliezen van een compromitterende ervaring?

Ik begrijp door Roos dat het een uitdrukking van de ander is die iets wil delen en zij heeft natuurlijk opgemerkt/fysiek ervaren dat ik de periode ervoor juist altijd aanwezig was in mijn beste kunnen op dat moment (ik zeg op dat moment aangezien ik niet gewaar ben in die mate dat ik nog deelneem in en als de geest en dit door aan het wandelen ben, dus niet fysiek gewaar zoals dieren dit zijn). Dus ik mis een moment van terugkoppeling van een ander die iets wil delen met me waaruit blijkt dat mijn voorgaande aanwezigheid is opgemerkt.

Echter die ander heeft zich gewoon kunnen uitdrukken, zowel het dier als de mens en ik kan mezelf direct vergeven voor dit moment en de dimensie onderzoeken die maakt dat ik ‘afwezig’ ben en iets negeer in de ander doordat ik ervaar ‘niet te weten’ wat ik hiermee aan moet.

Als ik hier in dit ‘niet weten’ zie komt mijn moeder in beeld naar voren en zie ik eigenlijk een constant niet weten van wat ze met me aanmoet. En dus ‘niets’ doet.

Ik zou zeggen dat dit dan ook voortkomt uit een ervaring van angst voor verlies. Wat houdt die ervaring dan in? Want ik was zo klein dat ik echt nog niet weg ging lol. Dus is het een ervaring van angst voor verlies van een illusie van zelf want als ik werkelijk aanwezig ben/wil zijn in en als ondersteuning voor een ander zal de illusie in en als eigenbelang moeten wijken, ander kan ik de ander niet onvoorwaardelijk ondersteunen en zien wat diegene op dat moment nodig heeft.

En dit is hetgeen ik ervaar als ‘gemis’ in mijn opvoeding want het lijdt tot een niet aanwezig zijn en negeren en niet begrijpen van wat er zich afspeelt in een ander, dus gedurende de opvoeding, van wat zich afspeelt in mij. Ik sta er ‘alleen voor’ als kind en ben mijn expressie in gaan houden. En op cruciale momenten zet ik dit gedrag zelf voort en zo mis ik een moment van uitwisseling in en als expressie die kan toevoegen zowel voor mijzelf als voor de ander.

En dit is wat ik wil leren, onvoorwaardelijk aanwezig zijn en uitdrukken wat het beste is voor mezelf en/als een ander – dier, mens, plant – leven en open zijn voor de uitdrukking van een ander hierin. Ook al weet ik niet wat te doen of spreken, ik kan beginnen met leren aanwezig te zijn en blijven en te zien wat er is, wat er gebeurt in mij. En hiervoor heb ik de ondersteuning en het vertrouwen van mezelf nodig, in dat ik mezelf niet ‘afval’ of veroordeel als ik in dat moment nog niet iets uitspreek wat bijvoorbeeld zou kunnen ondersteunen, of dat ik het verkeerde uitspreek in en als de geest. Zo bouw ik vertrouwen op in en als mezelf. Zodat ik met en als mezelf aanwezig leer en durf te zijn in ieder moment en hierin aanwezig ben voor een ander.

Want wat ik nu doe is dat ik van tevoren maar gewoon weg blijf en het negeer en net doe alsof er niets aan de hand is en ik het niet zie. Maar ik heb het allang waargenomen, ik weet alleen niet goed wat te doen en door ‘weg te gaan’ in en als mezelf, in en als de geest kan ik niet gaan zien in het moment wat ik zou kunnen doen of uitspreken of misschien alleen maar aanwezig zijn om te beginnen.

Dit zou ik kunnen omschrijven als ‘angst voor mislukking’ en ‘er niet eens aan beginnen dan kan het ook niet fout gaan’. Dus er speelt een ervaring van ‘angst voor verlies’ en ‘angst voor mislukking’ die ik kan onderzoeken. En wat heb ik dan ‘nodig’ van die ander in en als de Neediness persoonlijkheid.

Zelfvergevingen volgen.

gebrokenhart1

“Het Ontwerp van de Ziel, had als haar Grondvesting – de Intentie om Controle door het Bestaan heen in te bedden. De Belichaming van de Controle, was om een Doel te Creëren en het Doel had een Grondvesting nodig. Het Grondvestingsuitgangspunt van het Doel: was Mislukking. Die het Wezen dan zou Ontwerpen om hun eigen Motivatie te Creëren om proberen weg te komen van Mislukking. Hierin – zullen zij Mislukking Rechtvaardigen en komen tot het Accepteren ervan als Deel van hun Wezenlijkheid. Als dat eenmaal Geaccepteerd is – zou het Concept van Geboren Worden in Zonde, zogezegd, zelfs Deel worden van de Fysieke Realiteit. Dit is Gedaan voor Miljoenen en Miljoenen en Miljoenen Jaren, totdat niemand zich kon Herinneren wie ze werkelijk waren, of zouden kunnen zijn. Omdat, het ‘kunnen zijn’ Vervangen was door Motivatie om proberen weg te komen van de Mislukking die elke Ademhaling lijkt te Plagen als Gedachten die omhoog komen, als Gevoelens en Emoties en Visioenen en Stemmen in de Geest – Vragend, Hopend, Wensend, Negerend, Ontkennend, voor Altijd Zoekend naar een Gevoel waarvan iedereen Gelooft dat het ‘moet Bestaan’ en dat uiteindelijk de Naam ‘Liefde’ kreeg. Maar alles dat het was, was in feite Mislukking in een andere Naam. Zelf Gecreëerd – Complete Controle, Absolute Afscheiding.”

(…)

Uit: Dag 468 – Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

boom beige

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 397 – De Mens is niet Aard-ig

De grond voorbereiden

Ik begin langzaam in te zien dat de mens niet ‘aard-ig’ is. Dit betreft natuurlijk inclusief mezelf, wat ik mezelf regelmatig kwalijk heb genomen in en als een ervaring van mezelf niet aard-ig vinden (doen). Hierin denkende en gelovende dat andere mensen wel aardig zijn. Dit is een realisatie voor me die ontnuchterend is. Want….zo kan ik alleen nog op mezelf vertrouwen, en dien ik natuurlijk mezelf te veranderen in een aard-ig menselijk wezen om werkelijk te vertrouwen te zijn/worden, voor/als mezelf en hierin voor een ander. Aard-ig als geaard, fysiek aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat andere mensen aardig zijn en ik niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat ik niet aardig ben en dat andere mensen niet aardig zijn.

Waarom ervaar ik verdriet? Omdat ik vertrouwd heb op andere mensen en goede bedoelingen, en hierin op bedoelingen in en als de geest, welke niet werkelijk aard-ig als geaard zijn en niet alles en iedereen in overweging nemen. Door mijn vertrouwen buiten mezelf te plaatsen en zo relaties te ontwikkelen als ‘vertrouwensbanden’. Welke niet werkelijk te vertrouwen zijn maar slechts voorwaarden stellen. Waarin ik niet werkelijk te vertrouwen ben, doordat ik vertrouw op en hang aan deze ontwikkelde, gecreeerde, ‘ingewikkelde’, relaties, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op ontwikkelde, ingewikkelde vertrouwensbanden als relaties in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aardig te doen in en als deze vertrouwensbanden, om deze banden als relaties in de geest, in stand te houden, in plaats van aard-ig te zijn in en als mezelf, aanwezig in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een aardig personage te creeren, waarachter ik verberg dat ik niet aard-ig, dus niet geaard ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet geaard te zijn, en dus een aardig personage nodig denk te hebben om mezelf staande te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gedesillusioneerd te zijn door de ontdekking dat mensen niet aardig zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen wat ik hier doe, in deze onaardige wereld, vol onaardige mensen, zelf bestaande als een ontaard wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds opnieuw te schrikken als er iets onaardigs, iets ontaardends, plaatsvindt, in plaats van in te zien dat ik schrik van mezelf in hoe ik mijn vertrouwen buiten mezelf geplaatst heb, en/om hierin geen zelfverantwoordelijkheid te nemen/hoeven nemen, waarin ik zelf ontaard, onaardig en ontaardend ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf ontaard, onaardig en ontaardend te zijn door geen zelfverantwoordelijkheid te nemen, en mijn vertrouwen, dus verantwoordelijkheid, bij/in een ander buiten mij te plaatsen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik aardig moet zijn, in plaats van mezelf te aarden, door gelijk aan en een als mijn fysiek te zijn/wo(o)rden door mijn reacties in en als de geest te stoppen, zelf te vergeven, zelf te corrigeren, waarin ik mezelf Hier breng en verantwoordelijkheid neem voor en als mezelf in wie ik ben (geworden).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het nodig te denken te hebben om aardig gevonden te worden, welke komt doordat ik zelf niet leef, gelijk aan en een als de aarde, in en als het fysiek, als wat het beste is voor leven.

De grond voorbereiden

Als en wanneer ik mezelf zie schrikken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mijn vertrouwen, dus mijn verantwoordelijkheid bij een ander heb gelegd, wat een afschuiven is van mijn zelfverantwoordelijkheid in ieder moment, gerelateerd aan het punt en/of de situatie waardoor/waarin ik schrik.

Ik stel mezelf ten doel het punt waarin ik mijn zelfverantwoordelijkheid heb afgeschoven terug naar zelf te halen voor nader onderzoek in schrijven en toepassing in zelfvergeving en zelfcorrectie, zodat en waarin ik op sta in en als zelfverantwoordelijkheid in desbetreffend punt.

Als en wanneer ik iemand zie die ik aardig vind/aardig vind doen, dan stop ik, ik adem.

Ik zie in mezelf wat ik aardig vind in een ander en wat mijn reactie hierop is, in en als afscheiding van mezelf. Ik onderzoek in mezelf of het werkelijk aard-ig als aardend is, of dat ik in en als een persoonlijkheid van ‘aard-ig vinden en gevonden worden’, dit wel aardig vind.

Ik stel mezelf ten doel, hetgeen ik zie bij/in een ander wat ik aardig vind, te onderzoeken in mezelf, en te zien hoe ik mezelf heb afgescheiden van dit punt in en als mezelf, en pas hier zelfvergeving op toe en zelfcorrecties ter voorbereiding van het leven van de fysieke correctie in werkelijkheid, zodat ik, indien dit een werkelijk aardende eigenschap is als wat het beste is voor leven in en als het fysiek, ik zelf dit aard-ig/aardende punt leef in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel tevens te onderzoeken of en hoe de persoonlijkheid van aardig vinden en gevonden worden hier een rol speelt welke ik juist dien te stoppen als wat het beste is voor leven in en als het fysiek, zodat en waarin ik mezelf werkelijk aard/grond als hier breng, op aarde, met beide benen op de grond.

Ik stel mezelf ten doel, en sta mezelf toe hierin, mezelf te vergeven en mezelf hierin te bevrijden van mijn ontaarde, onaardige aard en tegelijkertijd, van mijn ‘aardig vinden en aardig gevonden worden’ persoonlijkheid, zodat en waarin ik gelijk sta/ga staan, adem voor adem, als mezelf als ontaarding en gecreeerde, bedekkende, aardige persoonlijkheid, waarin ik de mogelijkheid voor mezelf creeer mezelf te veranderen/corrigeren hierin, tot een geaard menselijk wezen, gelijk aan en een als Aarde, in en als het fysiek, gegrond aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf toe te staan mezelf te vergeven, doordat ik het toestaan in en als mezelf misbruikt heb voor en door het toestaan te leven ten behoeve van verrijking van mezelf in en als de geest als energetische ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf onder ogen te zien als onaardig/ontaard wezen, waar zolang ik dit niet werkelijk zie, ik niet in staat ben tot zelfvergeving en zelfverandering, en waarin ik zo een ervaring van ‘ik kan het niet‘ manifesteer en in stand houd.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van ‘ik kan het niet’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan een ervaring, waarin/waaronder ik iets verstop in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik verstop in mezelf, zodat ik mezelf hierin kan bevrijden door toepassing van zelfvergeving, mezelf voorbereid op verandering door toepassing van zelfcorrigerende uitspraken, waarin/waardoor ik mezelf in staat stel de corrigerende toepassing als zelfverandering, werkelijk te leven in en als het fysiek.

grond

Writing and Speaking Support

DESTENI-I-PROCESS-Lite

—————————————————————————————————————————————————————-
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 345 – Waar begint Politiek?

Politiek heeft nooit mijn volle aandacht gehad, al vond ik gaan stemmen wel altijd belangrijk en dat heb ik dus ook altijd gedaan, en doordat ik me er niet voldoende in verdiept heb, heb ik het niet volledig begrepen. Ik vond voornamelijk dat er erg veel en erg lang gepraat werd en dat er agressief werd aangevallen en verdedigd ten aanzien van standpunten van een politieke partij. En ik merkte dat als ik het wel echt zou gaan volgen, het interessant werd. Sinds mijn participatie in Desteni is politiek iets wat erbij hoort, waar de mogelijkheid en noodzaak ligt tot verandering. Ik vind het nog steeds lastig te volgen als we praten over de problemen op wereldniveau, hoe deze aan te pakken en op te lossen aangezien er zoveel mensen en zoveel geld bij betrokken zijn; ik heb hier nog geen overzicht in. Wat ik echter wel direct begrijp, is hoe de politiek begint bij en in de mens zelf, bij de ‘gewone’ mens zoals jij en ik, hier op straat. Dus laten we het eens dicht bij huis halen en zien hoe we ieder kunnen starten om een levende samenleving te vormen.

Want is het niet zo dat politiek start hier op straat? In de buurt waar we wonen, met de buurman en de buurvrouw? Rondom ons is een directe afspiegeling van wat er op wereldniveau, of in ieder geval op landniveau, afspeelt. Alleen in het klein. Laat ik mezelf de vraag stellen: durf ik hier de straat op om iets te vragen aan de buurman waarvan ik zie dat het niet het beste is voor al het leven, zoals in het voorbeeld met de stationair draaiende auto’s? Nee, ik durf het niet. Ik ervaar angst voor een reactie in boosheid van de buren aan wie ik het vraag, en uiteindelijk angst dat het juist erger wordt gemaakt, dat ik een doelwit word in de buurt. Ik realiseer me dat dit gebeurde met het voorval met de kinderen en de voetbal hier in de buurt, en dus zal dit gestoeld zijn op een herinnering uit kindertijd, welke niet direct naar mij toe heeft plaats gevonden, maar welke ik wel gezien heb naar anderen toe, en deze ook volledig toegestaan heb naar anderen toe. Zo zijn we allemaal opgegroeid, en dus hebben we geleerd groepjes te vormen en mensen buiten te sluiten.

Terug naar politiek in de buurt. Zou het niet zo moeten zijn dat er in de buurt een gezamenlijk startpunt is waarin je als buur naar buiten kunt stappen en een vraag kunt stellen aan de ander om iets in overweging te nemen en in te zien als eventuele mogelijkheid als wat het beste is, zonder dat hier direct een aanval in wordt geopend? Zonder dat er onverschillig, schamper of agressief gereageerd wordt? Waarin we aan elkaar geven zoals we zouden willen ontvangen? Zou jij uitgejouwd willen worden? Agressief of onverschillig benaderd willen worden als je iets vraagt om in overweging te nemen, waarvan je ziet dat de buur dit niet doet en er dus een correctie nodig is? Waardoor de situatie ontstaat die het beste is voor al het leven, dus alle mensen en kinderen, maar ook zeker inclusief plant en dier in gelijkheid?

Hoe anders zou het dagelijks leven eruit zien als dit aan de orde van de dag is, als we in vertrouwen hierin rond kunnen lopen en een gesprek kunnen voeren met elkaar. Er wordt gezegd in de buurt, we helpen elkaar, en als iemand bijvoorbeeld te hard rijdt, wordt diegene hierop aangesproken. Echter, dit aanspreken gebeurt in dreiging en boosheid; er wordt bijvoorbeeld gezegd: ‘ik zou het maar corrigeren, want als die en die erachter komt dat je dat niet doet, dan pakken ze je’, en ja hoor, het gedrag wordt gestopt. Maar het wordt gestopt in een startpunt van angst; angst voor reprimande, angst voor afrekening, en niet in en als het startpunt van wat het beste is, bezien in gezond verstand, in samenspraak met elkaar en ondersteuning van elkaar. En zo is hetgeen gecorrigeerd wordt, dus afhankelijk van de sterkste. Wat mist hier is het verplaatsen in de schoenen van een ander, zowel van de hardrijder als van degene die agressief een reprimande uitspreekt.

Dit is waar politiek begint, in de buurt waarin we wonen. In samenspraak in gezond verstand, waarin alles en iedereen in overweging wordt genomen als leven, en niet in eigenbelang, waarin een ‘motor laten brullen’ getolereerd wordt omdat iemand dit ‘leuk’ vindt, of waarin een auto stationair kan staan draaien omdat ‘iemand haast heeft en zo weg moet en dit gemakkelijker is’. Het wordt ook niet geleid door voorkeur of je nu wel of niet van planten houdt, en als je niet van planten houdt hoef je er dus niet voor te zorgen en kun je de auto dus laten gassen bovenop de planten en degene die ervoor opkomt, afdoen als iemand die moeilijk doet; nee, het wordt gezien in en als het startpunt van gelijkheid in leven; in plant, mens en dier, en dus wordt de plant en het dier in gelijkheid in overweging genomen, met gezond verstand, en dus wordt hier voor gezorgd, of je dit nu leuk vindt of niet. Wat betreft het hard rijden en laten brullen van een motor, hier kan eens nader ingezien worden wat er nu zo leuk in is, wat de ervaring geeft hierin die behaald moet worden. Vaak heeft dit te maken met een ontlading van onvrede als energie, welke onverschillig maakt naar het leven om ons heen, en welke is ontstaan doordat wijzelf onverschillig benaderd zijn, door anderen en door onszelf. Doordat we niet gehoord zijn en dus maar gaan brullen in de vorm van een brullende motor. En is er de mogelijkheid om te zien of er ergens op een geschikte plaats een vorm van hardrijden kan plaatsvinden die geen schade aanricht.

Hoe kunnen we een regering vormen in samenspraak, in overeenstemming in gezond verstand, waarin alles en iedereen – als Leven – in overweging wordt genomen als wat het beste is als we in een eenvoudige woonwijk niet eens het respect kunnen opbrengen voor elkaar om naar elkaar te luisteren, werkelijk te luisteren en te horen wat er gezegd wordt? Hoe ver zijn we afgedwaald als mens van een werkelijk zorgzame samenleving? En waarom loopt dit steeds verder uit de hand en is niemand in staat hier werkelijk verandering in te brengen, terwijl 99% van de mensen over het algemeen hetzelfde wil hierin: in overweging genomen worden als levend wezen. Wat zegt dit over wie we zijn als mens? Als we hiertoe niet in staat zijn en steeds meer in eigenbelang handelen en/of handelen in eigenbelang toestaan in zelf en in de ander?

Politiek begint in onszelf. Het startpunt in onszelf dient te veranderen. Waarmee ik bedoel, verplaatsen van de geest in afscheiding, in eigenbelang – welke onverschilligheid en vernietiging met zich meebrengt – naar het fysiek in gelijkheid. waarin leven als wat het beste is in overweging wordt genomen. Het eigenbelang moet echt een stapje terug doen, in ieder opzicht, in ieder-een.

Aan mijzelf hierin de taak om de angst volledig te onderzoeken en stoppen in mijzelf ten aanzien van de onverschilligheid in de wereld, welke verbonden is aan onverschilligheid in mezelf en waarin ik veroordeel, anders zou ik niet in angst verkeren. Een startpunt in en als angst maakt me ineffectief en zal angst en/als oordeel in stand houden en voortbrengen. De angst vindt plaats in en als eigenbelang. Het betreft eigenbelang in dit specifieke onderwerp en/of eigenbelang in het algemeen, als het willen vasthouden aan het eigenbelang, de zelfzucht, in en als een aspect in de geest, in en als voorprogrammering als een vorm van controle.  Als ik namelijk werkelijk het eigenbelang opgeef, dien ik ook mijn ‘voordeel’ van mijn positie in deze voorprogrammering – mijn ‘voordeelpositie’ – op te geven. Voordeel in en als oordeel, welke mij een ervaring van controle geeft en waarin ik dus niet gelijk sta. Pas als ik vrij ben van oordeel ben ik in staat effectief richting te geven aan mezelf in situaties van onverschilligheid en ben ik in staat om een ander hierin te ondersteunen. Zolang als ik spreek en beweeg in een ervaring van angst en/als oordeel, wek ik reactie op, in mezelf en in de ander. Welke niet effectief is en niet werkelijk zorgzaam, ook al kom ik met de boodschap als wat het beste is voor al het leven. Als mijn startpunt niet gelijk is en ik me niet werkelijk verplaats in de schoenen van een ander, breng ik geen gelijkheid voort en dus niet wat het beste is voor al het leven.

Hieraan werk ik in het schrijven in de blogs, de Reis naar Leven, waarin dit ‘opgeven’ plaatsvindt in zelfvergeving, en het opgeven van het eigenbelang een terug geven wordt aan zelf van leven. Want voordeel als oordeel in eigenbelang is niet het beste voor ieder-een, en dus ook niet voor mijzelf, al ‘lijkt’ dit soms wel zo. Niets is wat het lijkt. Onderzoek het ‘lijk’ in jezelf in de Reis naar Leven.

Bedenk hierin dat hoe meer mensen hierin opstaan, hoe sneller de angst in onszelf zal afnemen aangezien er dan een samenwerking kan plaatsvinden in vertrouwen. Echter, het werkelijke vertrouwen start in en als onszelf als Zelfvertrouwen, onafhankelijk van wie er wel of niet opstaat buiten onszelf. De beslissing is aan ieder zelf.

Geef zoals je zou willen ontvangen

Full the crucifixion of jesus part 3Full the crucifixion of jesus part 5

The Crucifixion of Jesus – Part 3

The Crucifixion of Jesus – Part 5

Degenen die een huis, geld om te eten en beschikking tot internet hebben, zijn degenen die hierin op zullen moeten (gaan) staan om verandering wereldwijd plaats te laten vinden, zodat ook een ieder die nu de dag moet doorkomen met een kopje witte rijst, een startpunt in gelijkheid heeft die hem of haar toekomt: Leven als Geboorterecht met recht op voedsel, water, huisvesting, onderwijs en gezondheidszorg, onvoorwaardelijk, net als ieder ander, net als jij en ik zouden willen ontvangen.

Hoe anders zou de wereld eruit zien als dit plaatsvindt.

Start de Zelfverandering, stop de onverschilligheid in jezelf ten aanzien van de medemens en al het leven op aarde – en met medemens bedoel ik niet alleen je naaste ‘geliefden’ maar ieder mens op aarde: het oorlogskind aan de andere kant van de wereld en de buurman waar je zo’n hekel aan hebt – en wees deel van de Oplossing.

De informatie/educatie hoe hiermee te starten wordt gratis aangeboden via internet als online-cursus met begeleiding van een buddy (nu alleen nog in het engels):

Desteni I Process – Lite

——————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 334 – Wie ben ik en Wie is Desteni?

Ingrid’s Desteni Witness Blog

Mijn naam is Ingrid Schaefer. Ik ben geboren in Nederland op 16 februari 1973 – en nu dus 40 jaar. Ik heb na het volgen van de middelbare school en 2 jaar kunstacademie – richting fotografie gekozen voor de opleiding aan de Academie voor Natuurgeneeskunde in (destijds) Hilversum, waar ik in het jaar 2000 ben afgestudeerd. Ik werk in de Vitaminstore, een winkelketen in Nederland en ook uitbreidend naar buiten, waarin ik advies geef en producten verkoop op het gebied van voedingssupplementen (vitamines, mineralen, kruiden), natuurlijke lichaamsverzorging en sport.

Sinds september 2011 participeer ik in de groep Desteni en ben ik gestart met de opleiding SRA-1, welke valt onder de Desteni-Pro cursus. Op het moment ben ik bezig met het 2e jaar, SRA-2, en werkzaam als buddy in de Dip-Lite en Dip-Pro cursus ter ondersteuning van elkaar in het proces van zelfverandering.

In oktober 2012 ben ik een maand op de Desteni-farm geweest in Zuid-Afrika, waar ik met de groep die daar woont, heb samengeleefd. Op de farm wonen en werken rond de 15 mensen die zich dag en nacht inzetten voor en als het proces van wereldverandering en zelfverandering, welke gestart is door Bernard Poolman, Sunette en Esteni.

Wie en wat is Desteni?

Desteni is een naam van een groep mensen, verspreid over de wereld en gestart in Zuid-Afrika, die samenwerken – voornamelijk online, afhankelijk van woonplaats – om verandering in de ongelijkheid in de wereld tot stand te brengen. Wat een ieder zich hierin realiseert, is dat wereldverandering alleen mogelijk is als we onszelf veranderen, aangezien wij de wereld tot stand, of liever gezegd, ten val hebben gebracht. Als we als mens niet opstaan en onszelf veranderen tot een menselijk wezen dat te vertrouwen is, dan hoe is het mogelijk om de wereld te veranderen tot een plek waarin ieder mens – en hieruit volgend ieder dier, iedere plant en al het leven wat aanwezig is op Aarde – recht heeft op een veilig en ondersteund leven, waarin we geven zoals we zouden willen ontvangen. En hoe kunnen we geven zoals we zouden willen ontvangen als we bezig zijn met het uitstippelen en uitvoeren van een overlevingsstrategie om voldoende geld bij elkaar te krijgen om te eten en om een dak boven ons hoofd te hebben, krijgen of behouden.

Langzaam aan wordt steeds meer duidelijk dat de wereld geen prettige en eenvoudige plek is om te verblijven, en dat wij als mens geen prettig en eenvoudig wezen zijn om mee samen te leven. Hier moet dus iets veranderen, voordat het te laat is en we met z’n allen de aarde tot een onomkeerbare hel hebben gemaakt, iets wat het voor vele wezens al is.

Desteni biedt praktische oplossingen die veelvuldig en door iedere deelnemer onderzocht en bevestigd zijn door toepassing van de oplossingen in het eigen proces in het eigen leven, gewoon op de plek waar een ieder op het moment woont.

Alle persoonlijke processen en veranderingen zijn te volgen in de blogs in de Reis naar Leven, waarin we 2555 dagen schrijven ter zelfonderzoek en zelfbevrijding van de structuren van de geest waarin we verstrikt zijn geraakt en welke vernietigend werken op het fysieke leven, van onszelf en van al het leven op de gehele aarde.

Het gereedschap, de tools, zijn eenvoudig en effectief, en bestaan uit zelfoprechtheid ten aanzien van wie we zijn, welke zichtbaar wordt in het uitschrijven van de structuren van de geest, en hierop toegepast zelfvergeving en zelfcorrectie, waarin we onszelf vergeven wie we zijn, en onszelf zo vrijmaken zodat we onszelf daadwerkelijk veranderen in het fysieke leven. Het fysiek is het referentiepunt, de adem is een tool om onszelf hier aanwezig te houden en niet weg te dwalen in al deze structuren in de geest.

De tools zijn eenvoudig; het proces zelf is een ander verhaal en duurt minimaal 7 jaar, 2555 dagen van schrijven, aangezien we vele weerstanden hebben opgebouwd in onszelf in ons bestaan in eigenbelang/zelfzucht, en de geest en hierin het ego zal deze positie in eigenbelang niet zomaar opgeven, zo ondervind ik dagelijks. Ook dit geeft aan waardoor het zo erbarmelijk gesteld is in de wereld en we maar door en door gaan zonder een keer op te staan en de vernietiging in onszelf en in de wereld een halt toe te roepen.

Tevens werkt Desteni aan een oplossing voor wereldverandering, waarin de mensenrechten herzien zijn in een document, en waarin er een fatsoenlijk bestaan dient te worden geboden aan ieder wezen. Aangezien we beheerd worden door geld, zal de verandering zich voltrekken via geld, te beginnen bij een Gegarandeerd Basisinkomen voor ieder mens vanaf de geboorte tot aan de dood op aarde.

In dit blog zal ik de veranderingen beschrijven die ik zelf wandel in het proces als Getuige van Zelfverandering met toepassing van de tools die gedeeld worden door de mensen in de groep onder de naam Desteni, waaraan ik vanaf nu kort refereer als Desteni. Het gaat veelal om hele kleine veranderingen, zeker in het begin, welke zich steeds meer en meer uitbreiden. Mijn proces van het uitschrijven, zichtbaar maken en vrijmaken van de structuren in de geest als Reis naar Leven in 2555 dagen is te volgen in het blog ‘Reis van Ziel naar Leven’, waar ik ook deze blogs zal plaatsen als dag van schrijven.

Wandel mee en zie voor en in jezelf wat er werkelijk gezegd wordt door Desteni, door deelnemers van Desteni als mensen die wandelen als getuige van zelfverandering. Onderzoek de hoeveelheid informatie die beschikbaar is en zie wie je zelf bent hierin, wat je eigen reacties zijn en waarom – waar ben je bang voor om te verliezen.

Stel jezelf de vraag hierin: Hoe kan een groep die wandelt als getuige van zelfverandering en samenwerkt aan en voor een oplossing voor wereldverandering, als een wereld waar een ieder een rechtvaardig bestaan heeft met gedegen voedsel, water, onderdak, educatie en gezondheidszorg, afgedaan worden door een lezer als een scam, een leugen? Wie is hier de leugenaar? Heeft de lezer werkelijk gelezen en onderzocht in zichzelf wat er staat? Of reageert de lezer in eigenbelang, in angst voor verlies van persoonlijk bezit?

En wat zegt dit over wie wij zijn en zijn geworden als mens, als we niet meer kunnen herkennen wat het beste is voor al het leven, en waarin we vergeten dat ‘al het leven’ in gelijke mate inhoudt ‘inclusief onszelf’? Betekent dit dat we niet weten wat ‘leven in gelijkheid’ is, dat we niet fysiek aanwezig zijn en eigenlijk nooit geweten hebben wat Fysiek Leven is en niet kunnen bevatten wat Gelijkheid werkelijk inhoudt en betekent, laat staan leven in en als dit principe?

Een zorgwekkende situatie, zichtbaar in de zorgwekkende toestand waarin het leven op aarde verkeert.

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Probleem:

Ik zat gisteren een blog te schrijven, en op de achtergrond waren kinderen aan het spelen in het speeltuintje hier naast de deur. Harde stemmen, geschreeuw, gebonk, lawaai. Ik vraag me af of spelen een passend woord is. Ik merk in mezelf reactie bij ieder stemgeluid, iedere bonk. Angst, samentrekking van spieren in het lichaam, schrikachtig, ergenis.

image

Oplossing:

Ik ga het uitschrijven in/als een karakter. Het lijkt dubbel op – een trucje van de geest –  aangezien ik dit onderwerp al vaker benoemd heb, maar ik heb het niet werkelijk (of onvoldoende) uitgewerkt, en het bestaat in vele lagen. Ik heb de uiterlijke reacties – het leven van de reacties gestopt, dus er is ruimte voor het uitwerken van hoe het binnenin mij bestaat.

Trigger-punt:

Harde stemmen, geschreeuw, gebonk, lawaai

Angstdimensie:

Dat ze niet opletten en de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Dat ze niet luisteren als ik er wat van zeg

Dat ze wraak nemen op mij als ik er wat van zeg, en ze alsnog de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Verbeeldingsdimensie:

Dat een groep kinderen/jongeren niet oplet, duwend en trekkend door de straten loopt, tegen mijn schutting bonkt, de schutting breekt en de planten en dieren worden geschaad.

Dat er een grote zware voetbal over de schutting heen komt en bovenop een plant of een konijn belandt, waardoor de plant/het konijn ‘kapot’ gaat, dood is of erg veel pijn lijdt en dood zal gaan.

Mezelf getreiterd en gepest, niet in staat om dier en plant te beschermen, in een ervaring van ‘er niet tegenop kunnen’.

Pas maatregelen die genomen worden als het al te laat is en er schade is aangericht, aangezien pas als er fysieke schade is, er gezien wordt wat er gedaan is.

Gedachtendimensie:

Ik moet mezelf hier toch in leren stabiliseren als ik mijn stem wil laten horen in deze wereld, dus dit is een goede oefening hierin.

(Ik weet niet zeker of dit de Gedachte is of een gedachte als Backchat; misschien verander ik iets in de uitwerking).

Backchatdimensie:

Kan dit stoppen?

Ik wou dat ik ergens anders woonde.

Dit is niet normaal

Wie voedt die kinderen op?

Reactiedimensie (Emoties/Gevoelens):

Verdriet, boosheid, irritatie, verongelijking, angst, neerbuigendheid, onverschilligheid, slachtofferschap, onbegrip, opgeven, ongeloof, onmacht

Fysieke Gedragsdimensie:

Samentrekking spieren, samentrekking spieren onderbuik-dikke darm, adem inhouden, hartslag versnellen, oren gespitst, alert / aandacht op de geluiden gericht, schrikachtig – niet goed in het lichaam aanwezig

Consequentiedimensie:

Mezelf terugtrekken, mezelf afscheiden, mijn tuin afscheiden, ego als bescherming opzetten

*

Het is interessant te zien hoe soortgelijke backchat, reacties, fysieke gedragsveranderingen en uiteindelijk de consequenties steeds naar voren komen in het uitschrijven van een karakter.

Wat ik hier zie is mijn gedrag ten aanzien van de wereld, hoe ik me ben gaan opstellen ten aanzien van de wereld, welke getriggerd wordt door de harde geluiden die de kinderen maken waarin agressie doorklinkt, welke natuurlijk de reflectie zijn van hoe de wereld op dit moment bestaat, als gevolg van generatie lange vervolging van de opvoeding van de mens die onbekwaam is uitgevoerd en waarin de gevolgen van ‘kwaad tot erger’ worden, oftewel steeds meer bezeten door de energie-demon in en als de geest. De opvoeding die bij ieder-een onbekwaam is uitgevoerd, ook bij mij, anders zou ik geen angst ervaren, en ik ervaar veel angst; angst voor de medemens en hierin angst voor hoe ik zelf besta ten opzichte van de medemens.

Het is een voorbeeld ‘in het klein’; het is klein in mij aanwezig welke te maken heeft met de omgeving waarin ik ben opgegroeid, die fysiek redelijk stabiel was, maar waar desalnietemin de ongelijkheden duidelijk in aanwezig zijn. Klein aanwezig is net zo aanwezig als Groot aanwezig, de schade is gelijk; het Kleine wordt Groot in de Geest, en schaadt de fysieke werkelijkheid, van het eigen fysiek en/of van de fysieke werkelijkheid buiten zelf. De mechanismen zijn in een ieder aanwezig, met subtiele, individuele verschillen waar een ieder voor en als zichzelf verantwoordelijkheid voor dient te nemen en kan nemen.

Uitwerking met toepassing van zelfvergevingen en zelfcorrecties volgt.

Interessant is de connectie met het onderwerp Angst en Stress zoals wordt besproken in de interviews van de Atlanteans over Stress. Het lukt me nog niet hier een overzicht van te geven dus ik ga eerst uitwerken hoe het in mij bestaat aan de hand van dit praktisch voorbeeld.

Beloning:

Mezelf bevrijden van angst als manipulatie zodat en waarin ik mezelf in staat stel – adem voor adem, dag voor dag – te bewegen, handelen en spreken vrij van angst als manipulatie ten behoeve van/als wat het beste is voor een leven in eenheid en gelijkheid op aarde in en als het fysiek, in mezelf en buiten mezelf, waarin ik me realiseer hoe groot deze taak is die volbracht moet worden, en waarin ik me tevens realiseer dat ik als enige kan beslissen voor en als mezelf om hierin op te staan, en dat een ieder dit voor en als zichzelf dient te beslissen.

Full_atlanteans-the-beginning

Atlanteans – The Beginning

Beginnen bij het Begin

——————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 323 – Gedachten en Zelfmoord

Disclaimer:

Voor wie rondloopt met terugkerende gedachten over zelfmoord die neigen naar een werkelijk beroven van het fysieke leven, zoek professionele hulp ter ondersteuning van jezelf via een specialist om te voorkomen dat je jezelf en/of een ander schade toebrengt. Realiseer je, zelfmoord is Nooit een werkelijke oplossing voor hetgeen je ervaart in jezelf. Eenmaal stabiel in jezelf als voldoende in staat om jezelf te ondersteunen, kun je het proces van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrigerende uitspraken en doelstellingen wandelen, om werkelijk in jezelf te gaan zien hoe het patroon als gedachten tot zelfmoord zich gemanifesteerd heeft kunnen hebben in jezelf.

Equalitylife11-50%

Velen onder ons lopen met gedachten over zelfmoord rond, en velen van ons hebben dit soms of meerdere ‘malen’ overwogen om ook daadwerkelijk uit te voeren. En vrijwel iedereen onder ons staat passieve zelfmoord toe in zichzelf door zelf te bombarderen met gedachten, en hieruit volgend gevoelens en emoties, waarin we laten bepalen door de geest als gedachten, gevoelens en emoties wie we zijn, hoe we bewegen, welke woorden we spreken en welk gedrag we vertonen, waarin we ons fysiek langzaam opbranden en ons Zelf als Levend Wezen onderdrukken, wegdrukken, dood drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter af ben als ik mezelf van mijn fysieke leven beroof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het in ‘de Hemel’ beter is dan hier op aarde, dat ik in de hemel veilig ben voor mijn gedachten, gevoelens en emoties, en dat de pijn die ik ervaar afkomstig is van mijn fysiek, niet ziende realiserende en begrijpende dat de pijn die ik ervaar, afkomstig is van de gedachten die gevoelens en emoties produceren welke ik fysiek opsla en waarin ik mijn vlees misbruik ten behoeve van het creeren van deze gedachten, gevoelens en emoties, waardoor mijn fysiek de pijn vertoont die ik in eerste instantie in en als de geest manifesteer en toesta in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de gedachten als dat het me beter lijkt dat ik doodga, te moeten volgen in en als mijn fysiek en hierin overweeg om mijn fysiek te doden, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik als ik mijn fysiek dood, ik hetgeen ik vermijd onder ogen te zien op aarde, alsnog onder ogen zal krijgen ‘in de hemel’, in de dimensies, en dan zonder de ondersteuning van mijn fysiek en van mijn fysieke medemens hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zelfverantwoordelijkheid te willen nemen voor hetgeen ik fysiek op aarde heb toegestaan en gemanifesteerd heb – binnenin mezelf en buiten mezelf – waarin ik als enige ‘optie’ zie om dan maar mijn fysieke leven weg te halen, denkende en gelovende dat ik op deze manier onder de pijn en zelfverantwoordelijkheid uitkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de pijn verdwijnt als mijn fysiek verdwijnt, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik op deze manier mijn eigen ondersteuning weghaal, namelijk mijn eigen fysiek als punt van referentie in en als fysieke stabiliteit, zodat ik  het proces kan wandelen van zien  wie ik ben geworden in en als de geest in en als ongelijkheid, bestaande in polariteit en dus instabiel, waarin ik de mogelijkheid heb om mezelf te vergeven en mezelf te corrigeren, in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter af ben zonder fysiek, aangezien ik in en als mijn fysiek pijn ervaar, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mijn fysiek zelf pijn heb gedaan in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe mijzelf werkelijk te ondersteunen in en als het fysieke bestaan aangezien ik dit van niemand geleerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een leven op aarde toe te staan, in mezelf en buiten mezelf, welke zo ongelijk verdeeld is en in fysiek erbarmelijke staat, waarin vele mensen geen andere uitweg zien dan zichzelf van het fysieke leven beroven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat gedachten over zelfmoord in de kern in verband staan met geld en de ongelijke verdeling hiervan, bestaande in en als angst om tekort te komen, het niet te redden, oneerlijk bedeeld te zijn, buitengesloten te worden etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ondanks het feit dat ik fysiek niet in erbarmelijke staat verkeer, toch te overwegen om mezelf van het leven te beroven zolang ik niet bereid ben om volledig zelfverantwoordelijkheid te nemen voor wie ik ben geworden in en als de geest en voor beslissingen die ik heb genomen en/of heb toegestaan, bestaande in (een geloof in) participatie in gedachten, gevoelens en emoties in afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat zelfmoord en/of gedachten over zelfmoord, in de kern niet voortkomen uit zelfhaat maar uit haat als wraak naar een ander toe, ergens in het leven ooit zo toegepast in de geest en voortlevend op, in en als deze herinnering zolang deze niet gecorrigeerd wordt door mijzelf, waarin ik mijzelf compromitteer en dus haat in zelf als zelfhaat creeer als gevolg van een ervaring van wrok waarin ik niet bereid ben deze ervaring op te geven en mezelf en eventueel de ander te vergeven voor iets wat ooit gebeurd is, waarvan ik me afhankelijk heb gemaakt en waarvan ik dacht dat ik er recht op had, en als dit niet zo blijkt te zijn, houd ik mijn expressie in, maak ik mezelf expressieloos, waarin ik feitelijk mezelf dood.

Desteni-I-Process Lite and Pro

Als ik mezelf zie participeren in een talmen en dralen om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor de gedachten, gevoelens en emoties die bestaan in mij en voor de beslissingen die ik hieruit volgend genomen heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er geen excuus is om te talmen en dralen in het nemen van zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf zie talmen en dralen tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid voor gedachten, gevoelens en emoties die bestaan in mij en voor beslissingen die ik hieruit volgend genomen heb, te stoppen met talmen, mezelf het talmen te vergeven, en nader te onderzoeken in mezelf waarom ik draal in het nemen van zelfverantwoordelijkheid, wat de angst is die hierin verborgen ligt, door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in te zetten ten behoeve van eenheid en gelijkheid voor mens, dier, plant, aarde  – als ‘Alle Leven‘ in deze wereld – welke begint bij gelijke financiele basismogelijkheden voor ieder mens als in een Basisinkomen waarin voor ieder mens gelijke mogelijkheden gecreeerd worden tot Zelf Educatie welke leidt tot Werkelijke Zorg voor een ieder – mens, dier, plant, aarde –  in en als Leven als wat het Beste is voor Ieder-Een.

*

Gedetaileerde beschrijvingen over Zelfmoord en Paranoia (Engelstalig):

Suicide Paranoia – 1: What is Paranoia?

Suicide Paranoia – 2: How/Why Thought is (and creates) Paranoia

Suicide Paranoia – 3: The Creation Process of Suicide Paranoia – Energy Dimensin (Part One)

Suicide Paranoia – 4: The Creation Process of Suicide Paranoia – Energy Dimension (Part Two)

Suicide Paranoia – 5: How Consciousness disconnects from Reality in State of Paranoia

Suicide Paranoia – 6: The Creation Process of Suicide Paranoia (Thought Dimension)

Suicide Paranoia – 7: The Creation Process of Suicide Paranoia (Thought Dimension Part Two)

Suicide Paranoia – 8: Giving-up on Self and Giving-in to Paranoia

Suicide Paranoia – 9: Understanding, Stopping and Changing Paranoia

Suicide Paranoia – 10: Understanding, Stopping and Changing Paranoia (Part Two)

Suicide Paranoia – 11: Understanding, Stopping and Changing Paranoia (Part Three)

Suicide Paranoia – 12: Self Forgiveness and Self Commitments

Suicide Paranoia – 13: Self Forgiveness and Self Commitments (Part Two)

Suicide Paranoia – 14: Suicide and Blame

Suicide Paranoia – 15: Suicide and Blame (Part 2)

Suicide Paranoia – 16: Suicide and Blame (Part 3)

Suicide Paranoia – 17: Suicide and Blame (Part 4)

—————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 208 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-1 op ‘Motie van Wantrouwen’

Vervolg op Dag 207 – Motie van Wantrouwen – Angst als E-Motie als Rechtvaardiging van Manipulatie

Start Zelfvergevingen en Zelfcorrecties:

Gedachte:

Ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de gedachte al te denken ‘ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon’, waarin ik het als gedachte aanneem en hierin mijn angst rechtvaardig als iets wat zo is als statement waar niets meer aan te veranderen is, zonder in te zien dat alleen de participatie in de gedachte ook al een vorm van controle dus angst is.

Als de gedachte ‘ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon’ voorbij komt, dan stop ik, ik adem. In de adem breng ik mezelf hier in plaats van in de gedachte te stappen en deze te volgen. Ik zie in mezelf wat het is dat maakt dat ik in participatie in deze gedachte wil stappen.

Ik stel mezelf ten doel in mezelf te zien wanneer ik het woord ‘bang’ in mijn vocabulaire heb en/of  wanneer dit opkomt in gedachten, zodat ik mezelf kan stoppen met opnieuw programmeren in/als angst.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb exact een kopie van mijn moeder hierin te zijn geworden die letterlijk tegen mij heeft gezegd dat ze me niets durft te zeggen en/of te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me met een schokje te realiseren dat ik exact hetzelfde doe als mijn moeder en dat ik dit niet leuk vind aan haar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als kopie van mijn moeder hierin, niet leuk te vinden, aangezien het een motie van wantrouwen is in/als zelf waarin geen zelfverantwoordelijkheid genomen wordt maar in plaats hiervan zelf afhankelijk van de andere persoon/persona gemaakt wordt met instemming van zelf in/als manipulatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf in te stemmen in/als manipulatie in/als bewustzijn, in plaats van overeen te stemmen met/als mezelf in/als Leven in Zelfverantwoordelijkheid in het stoppen van participatie in angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf wantrouwig te maken tegenover mezelf en tevens geprojecteerd op de andere persoon door mezelf in de steek te laten voor een ervaring van angst in/als bewustzijn, en hierin mijn Zelftrouw weg te leggen en mezelf in/als Zelfvertrouwen monddood te maken door een geloof in angst in/als Bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb macht te ervaren tegenover mijn moeder in het feit dat ze niets durft te zeggen en/of vragen, aangezien ik eigenlijk ook helemaal niet wil dat ze iets zegt en/of vraagt aan me, maar ondertussen net doe alsof ik er niets aan kan doen dat zij dit zo ervaart, en doordat ik dit zo heb ervaren als macht in mezelf, ga ik er vanuit dat de persoon, waar tegenover ik ervaar dat ik niets durf te zeggen tegen/vragen aan die persoon, tegenover mij dezelfde macht ervaart en dit gebruikt als manipulatie, in plaats van in te zien dat ik participeer in mijn eigen ervaring in/als herinnering, waarin ik gemanipuleerd heb en waarin ik mezelf nu weer manipuleer in participatie in herinnering in/als angst, welke ik projecteer op de andere persoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring als reactie op wat ik zelf toepas in herhaling van wat ik zelf heb meegemaakt, te projecteren op de andere persoon door hetzelfde scenario uit te spelen als welke ik zelf ervaren en nooit gecorrigeerd heb in/als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring geprojecteerd op de ander werkelijk te geloven als zijnde iets van de ander, en hierin angst te ontwikkelen ‘voor de andere persoon’ en angst voor mensen in het algemeen, niet ziende dat ik participeer in een herinnering waarin ik mezelf manipuleer in/als Bewustzijn en hierin angst ervaar voor mezelf in/als Bewustzijn in relatie tot de andere persoon/andere mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een geloof te creeren dat ik bang ben voor de andere persoon/andere mensen, waarin ik mijn persona op de anderen projecteer en deze dus niet meer zie als mensen maar als persoonlijkheden in/als projectie van mezelf in/als persoonlijkheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nooit te hebben begrepen hoe mensen niet bang kunnen zijn voor elkaar aangezien dit alles is wat ik gekend heb als mezelf in participatie in/als Angst in/als Bewustzijn, en als oplossing hiervoor een overeenkomst in wederzijds begrip op te stellen zodat er ten minste een soort basis van vertrouwen ontstaat tegenover deze motie van wantrouwen in/als mezelf, waarin ik mezelf afhankelijk maak van die ene of paar personen waarmee dit tot stand komt, waardoor de hele constructie alsnog ineen stort, wel ziende dat het zo niet kan maar niet exact ziende hoe dan wel wat me nog banger maakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf bang te maken met mijn eigen angst en onbegrip en hierin dus onvermogen tot zelfvergeving, waarin ik een ‘verdoemd tot in de eeuwigheid’  creeer in participatie in Bewustzijn in/als Angst.

Ik stel mezelf ten doel mijn ongelijkheid ten aanzien van mezelf als mijn moeder te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mijn projecties op de andere persoon te stoppen en terug naar zelf te halen zodat ik kan inzien waarin ik mezelf heb afgescheiden van mezelf in/als angst en mezelf en de anderen kan gaan zien als mensen die participeren in persoonlijkheden als reactie op elkaar, maar deze niet werkelijk zijn als Leven.

Afbeelding:

Ik zie mezelf ineenkrimpen, monddood, verbijsterd, verslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zien in een afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd, verslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen, te geloven en voor waar aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ineen te krimpen, monddood, verbijsterd en verslagen ten gevolge van een vroegere ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen, te gebruiken als rechtvaardiging voor het geloven en volgen van mijn angst en hierin een slachtofferrol aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een slachtofferrol aan te nemen ten opzichte van de angst die ik ervaar door ineen te krimpen, monddood, verslagen en verbijsterd.

Als ik mezelf in een afbeelding ineen zie krimpen, monddood, verbijsterd en verslagen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een afbeelding in/als mezelf heb opgeslagen als herinnering van een gebeurtenis in het verleden, waarin ik mezelf ineen heb gekrompen, monddood, verbijsterd en verslagen, gelovende dat ik niet bij machte was/ben om in/als zelf op te staan en te spreken, in plaats van in te zien dat ik mezelf monddood, verbijsterd en verslagen ineen heb doen krimpen door te geloven dat de ervaring van ‘niet bij machte zijn om in/als zelf op te staan en te spreken’ echt is in het moment, dat de angst die ik hierin ervaar echt is en komt door de andere persoon, in plaats van in te zien dat ik angst ervaar voor mijn eigen Macht in/als Bewustzijn als Angst, waarin ik mezelf monddood maak en vervolgens verslagen en verbijsterd ineen krimp.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mijn angst te projecteren op de andere persoon en deze angst terug naar zelf te halen als angst voor een persona in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de persona in mezelf waarvoor ik angst ervaar te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel de herinnering uit te schrijven waarin ik nog bewust weet dat ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen waarin ik de aanwezige personen de schuld hiervan ben gaan geven, wetende dat dit niet klopt, maar niet opgestaan in/als mezelf om dit werkelijk te stoppen en zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in/als angst en dus de situatie herhalend als consequentie van het niet stoppen van mezelf in/als angst.

Ik realiseer me dat alleen als ik volledig zelfverantwoordelijkheid neem, de angst zal stoppen/verdwijnen aangezien de angst in eerste instantie voortkomt uit het wegleggen van mijn zelfverantwoordelijkheid waarin ik mezelf afhankelijk maak van de andere persoon en/of een persona in/als mezelf.

Wordt vervolgd

www.eqafe.com

——————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life