Dag 639 – Afspraken maken

afspraak-maken

In Nederland is het over het algemeen ‘gewoon’ om praktische afspraken te maken en ons hieraan te houden, met name in werkomgeving. Als ik bijvoorbeeld met een schilder afspreek dat die morgen komt om 8.00 uur, dan komt hij morgen om 8.00 uur. Dit zijn we zo gewend, dit werkt voor beide partijen. In privésfeer kan het anders verlopen, dit hangt van de betrokkenen af, hoe ze zichzelf sturen ten aanzien van afspraken en wat men hierin zelf belangrijk vindt en/of geleerd heeft om te doen.

Ik vind het zelf prettig werken om me ‘aan een afspraak te houden’ en als dit onverwacht niet lukt, om dit tijdig mede te delen zodat de andere betrokkenen weten wat er gaat gebeuren en zelf de tijd op een andere manier kunnen indelen. Het is niet respectvol naar een ander toe om niets te laten weten, een ander te laten wachten als er iets is afgesproken; op die manier zou ik de tijd van een ander ‘bezet’ houden en tevens die ander in de geest ‘bezet’ houden doordat er niet duidelijk is wat er gaat gebeuren, wat er aan de hand is enzovoort.

Bezet houden en bezetenheid. Het is aan mijzelf om verantwoordelijkheid te nemen voor de ‘bezettingen’ in en als mijn eigen geest – met gedachten, gevoelens en emoties – het is echter en uiteindelijk ook aan mij om verantwoordelijkheid te nemen voor het voorkomen van bezettingen/bezetenheid die ik moedwillig bij anderen activeer. Moedwillig in die zin dat als ik iets afspreek, ik vanaf dat moment verantwoordelijk ben voor hetgeen ik heb afgesproken en dat ik dan ofwel dit dien na te komen, ofwel er op een andere manier richting aan geef door de afspraak bijvoorbeeld te verzetten of af te melden.

Het is eigenlijk heel eenvoudig om hierin prettig samen we werken. Dus als we dit niet doen en/of niet willen doen is het een signaal dat we niet zelfoprecht zijn en dat er ‘redenen’ (gedachten/herinneringen) in ons bestaan waardoor we niet willen samen werken en/of iets zeggen en dit vervolgens niet doen.

Echter, we hebben tevens veel afspraken nodig doordat en zolang we niet zelfoprecht zijn in ieder moment. De afspraken worden hier regels waar we ons aan moeten houden. En dit roept weerstand op, als een opgelegde ‘regel’ terwijl we eigenlijk iets anders zouden willen. En vanuit deze weerstand is het mogelijk dat we een onvermogen creëren in en als onszelf ten aanzien van het nakomen van een praktische afspraak en hierin creëren we consequenties, voor onszelf en een ander en feitelijk saboteren we de samenwerking hier en zijn we aan het tegenwerken.

En dan is het nog mogelijk dat ik te strikt word binnen afspraken en bijvoorbeeld reageer als iemand 10 minuten te laat is of dat ik zelf heel nerveus word als ik iets te laat kom. Waarin een praktische afspraak een punt van moraliteit wordt waarin ik mezelf dan zou toestaan om oordelen te vormen over de invulling en het verloop. En dan ken ik nog de afspraken die over een langere termijn lopen, waarin het op het moment van het maken van de afspraak het beste lijkt of zelfs is echter na verloop van tijd, kan dit veranderen en dan is het opnieuw en zelfoprecht zien of de gemaakte afspraak nog wel in overeenstemming is met de situatie en de betrokkenen.

Dus een afspraak is vanuit hier bezien, niet iets statisch maar meer een dynamische overeenstemming van alle betrokkenen waarbinnen praktisch, effectief, vanuit zelfoprechtheid en als wat het beste is, kan worden samengewerkt, afgestemd op veranderingen die plaatsvinden door de tijd heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, afspraken te gebruiken om iemand ‘te wijzen’ op woorden die gesproken zijn terwijl in het moment, de afspraak niet zozeer van toepassing is en het meer een moraliteitskwestie is die omhoog komt, dit vanuit een angst dat als deze ene keer hetgeen min of meer is afgesproken/uitgesproken niet wordt nagekomen, dit altijd en op ieder gebied zo zal plaatsvinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te vertrouwen in het sturen van mezelf en/als de situatie in ieder moment en dus graag ‘zekerheid’ te willen van een ander die ik dan meen te zien en verkrijgen in het nakomen van iedere afspraak/van ieder woord dat gesproken is zonder nog de ander en de situatie in overweging te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me blind te staren op een detail en hierin het geheel uit het oog te verliezen, als reden en excuus om energie te genereren binnenin mezelf in en als ‘zorgen’ of angst voor iets wat eventueel wel of niet in de toekomst zal kunnen gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb soms niet te weten of ik ergens iets ‘van vind’ als oordeel of dat het iets is dat beter gecorrigeerd kan worden en wat ik dan beter kan gaan bespreken met iemand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets direct te willen bespreken en op zo’n moment te spreken in en als de energie van ‘wat ik ervan vind’ dus eigenlijk in en als een oordeel, wat averechts werkt op het bereiken van een overeenstemming ten aanzien van wat ik wil bespreken.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring dat ik iets vind van het niet nakomen van wat in mijn ogen een afspraak was, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een ervaring bevind en dus, heb ik eerst werk te doen binnenin mezelf, in en als het nakomen van de afspraak die ik met mezelf gemaakt heb als het nemen van verantwoordelijkheid voor mijn gedachten, gevoelens en emoties als reactie op iets of iemand van buitenaf (en/of als reactie op iets wat geactiveerd of opgeslagen is binnenin mij).

Ik stel mezelf mezelf ten doel de afspraak met mijzelf voorop te stellen en deze na te komen door eerst verantwoordelijkheid te nemen voor wat er in reactie geactiveerd wordt binnenin mij, om vervolgens vanuit hier verantwoordelijkheid te nemen voor de woorden die ik uitspreek als en wanneer ik het als nodig zie om de afspraak te bespreken en ik stel mezelf ten doel om in deze bespreking vragen te stellen en te luisteren naar de antwoorden van een ander ter verruiming van mijn begrip van de situatie en de ander in waar die zich bevindt, om vanuit hier tot een praktische oplossing te komen die het beste is voor mezelf en/als de ander, in en als leven en/of – indien nodig – woorden te spreken de ontwikkeling van zelfverantwoordelijkheid ondersteunen.

Ik stel mezelf ten doel om, als ik zeker wil zijn van duidelijkheid, zelf duidelijk te zijn in het maken van afspraken en geen ‘eventualiteiten’ open te laten die voor onduidelijkheid en frictie kunnen leiden.

Ik stel mezelf ten doel steeds opnieuw in mezelf te zien of ik de principes van leven toepas in mezelf en binnen mijn relaties en dagelijkse realiteit als uitgangspunt als levende, dynamische afspraak die ik met mezelf gemaakt heb om toe te passen in en als zelfoprechtheid en te komen tot het werkelijk leven hiervan in ieder moment.

afspraak1

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 579 – De manifestatie van een tegendeel

Dag 578 – Het is me gelukt – De manifestatie van een persoonlijkheidssysteem

schoonheidsideaal

Zelfvergevingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn buik te dik te vinden en van hieruit, een beslissing te nemen om te gaan ‘lijnen’ en zo de lijnen in en als het geestbewustzijnssysteem, in en als een idee van een schoonheidsideaal, te integreren en manifesteren in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek, mijn lichaam te verzwakken door het streven naar een schoonheidsideaal in en als de geest welke ik heb aangenomen van plaatjes buiten mij, in en als het geloof dat een slanke taille en platte buik ‘mooi’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me nu af te vragen wat nu eigenlijk de werkelijke aanleiding is tot het lijnen en waarom ik dit zo belangrijk heb gemaakt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen, zoals Kim ook schreef in een blog, dat de geest, de mind helemaal niet werkelijk praktisch nadenkt vanuit een onderbouwd standpunt maar dat het slechts logica voortbrengt als informatie die logisch lijkt, om zoveel mogelijk energie te genereren, welke voortkomt uit frictie binnenin zelf en een ‘dunner willen zijn’ als iets dat er niet is, wat conflict geeft en zo energie genereert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een conflict binnenin mezelf te manifesteren als construct in en als de geest van waaruit ik steeds opnieuw energie genereer en zo mijn lichaam op te branden, waarin ik een ervaring van slagen in mezelf creëer in en als het opbranden van de fysieke energie in een manifestatie van afslank

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik de aandacht van die ene speciale zou krijgen als ik een platte buik en slanke taille zou hebben zoals ik heb begrepen en opgeslagen via beelden van buitenaf als dat dit ‘sexy’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam als fysieke substantie op te branden ten behoeve van een schoonheidsideaal die ik als ‘sexy’ heb aangenomen en blijkbaar, denk ik hierin dat ik meer kans op seks heb als ik voldoe aan dit ideaalbeeld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik meer kans op seks heb als ik voldoe aan een ideaalbeeld van slanke taille en platte buik, en dit vervolgens zo in mijn lichaam als systeem te hebben opgeslagen en vastgezet waarin ik in en als dit streven, de ‘zwakke plek’ in mijn DNA als het darmgebied, te hebben belast en gebruikt om ‘vast te houden’ aan dit ideaal in en als een begrenzing van de hoeveelheid die ik eet/kan eten, zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat ik in en als dit systeem tegen mezelf ga werken en mezelf juist belemmer in en als een fysieke aanwezigheid en fysieke expressie, in het algemeen en binnen de fysieke intimiteit/een seksueel samenzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien, gerealiseerd en begrepen dat een streven in en als de geest een bevestiging van een systeem inhoudt en dat dit in en als het fysiek, een tegenovergestelde uitwerking heeft aangezien het streven als systeem in polariteit evenzo als het tegendeel gemanifesteerd wordt binnenin en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb binnenin mezelf, in en als een streven in en als de geest naar een intiem samenzijn, een polariteit als tegendeel in en als mezelf te manifesteren en zo het intieme samenzijn te belemmeren/bemoeilijken ter ondersteuning van mezelf, in en als het fysiek en hierin mezelf ervan te weerhouden om tot fysieke expressie te komen waar 2 of meer als leven in en als het fysiek ( “in mijn naam” ) samenkomen.

Wordt vervolgd.

Intimiteit begint bij Zelfintimiteit:

Winged – Exploring Self Intimacy

Winged – Zelfintimiteit Onderzoeken

*
(…) “And this is quite an interesting point to realize for me in relation to how the mind works, in that the thoughts and emotional experiences that I define myself within don’t necessarily have a ‘purpose’ to them and aren’t necessarily based on any valid ‘reasoning’. As with this personality system of believing and experiencing myself to be ‘alone’ within myself in relation to people for instance, wherein I cannot find the source point of why and how it is that those thoughts and experiences exist within myself. They just kind of do, because of the simple fact that I have accepted and allowed myself to identify myself with them.”
“I used to always have this tendency within myself, whenever I discovered a specific personality construct within myself such as this general experience of feeling left out in relation to people, to want to find a ‘source’ point within my memories. I wanted to find the specific event that occurred in my life that triggered it so that I could ‘make sense’ of what is happening within myself and so that I could in a way find a ‘reasoning’ behind why I feel the way I feel and experience myself the way I do. However what I have come to realize about the mind is that it doesn’t really have any other purpose to it but to generate energy through thoughts, feelings and emotions, which means that it doesn’t need to have a ‘logical explanation’ behind what it brings up for us to generate the energy it needs – as long as there exist the belief and appearance of a ‘reason’ behind and ‘logic’ to how we experience ourselves within and as our mind, enough for us to accept it as ourselves.”
“So from that perspective it is entirely possible that these seemingly random personality systems exist within ourselves without any particular ‘reason’, as in memories to back it up – but that the system only exist within and as ourselves because we never questioned it and because we blindly accepted it into our beingness to become a part of who we are.” (…)
***
Full how i was able to hear the desteni message
——————————————————————————————-