Dag 758 – Looking within self

A short update of the inner process that I walk day by day, looking within myself what comes up in moments and how it can play out if I am not aware of my thoughts and emotions.

Last week I had more of an insight what goes on within me, before I go into an interpretation and so, reaction towards a situation but actually, towards my own created interpretation of a situation. An aspect that I found is that I was sort of ‘speaking up’ of what I would not go into anymore, however what I saw quite fast after this and actually already while doing so, is that it was more that I had not yet stand up in it for and within myself and really decided for myself what I would accept and allow and what not. And then I go into a projection towards another or towards a situation as in a ‘speaking up’ in that moment, which is then actually creating a possibility for conflict or consequences.

I did see how I could do differently and then within voicing myself about a certain point, in a moment to come, which then is supportive for myself as well as it can be for another, but I had already build up energy that I was now releasing in this ‘speaking up’ and in this way no longer accepting and allowing something within myself, however I used the situation as a mirrow to start seeing how it was all about me in that moment.

The remarkable thing is that I realized some of it in the moment that I started to build it up in the same day earlier, where a thought was activated within me and from here an emotion arised, from where I went into an ‘expectation’ that it would play out as how I was feeling about it. And from here, very fast, I created the situation in a way where in I played out my own expectation.

Luckily the other who was involved did not go into it with me and only described what happened on their side and from here I could easily bring the point back to myself and voice myself in taking responsibility for the situation and for the emotion that I recognized as jealousy coming up, which is something to investigate further within/for myself as it has many aspects in it I may not have directly recognized as jeaulousy, however it has a destructive energy in it.

The cool part of this small situation and my interpretation playing out, is that in doing so and taking the responsibility and sharing about it while walking, it is giving a more equal standing with who I am sharing this, as it gives an insight of what I walk inside myself and then shows how we are all having similar challenges within ourselves with facing our own interpretations and emotions coming up. I find this gives for each who is involved, more space to understand oneself and each other without going into judgements.

More challenges to come, however also cool to recognize the progress within self and each other.

I can truly say that what I am now writing about is the result of walking the Desteni I process for years now, where in I actually can see a ‘mind-construct’ playing out within myself as something that I have learned to walk within the writings in the lessons and in the blogs as well (and what I am still doing). It is an effective way of getting to know myself in who I am in my mind and how my mind-being-body relationship is existing and influencing me every day and then being able to take responsibility for myself in this as in learning to give myself direction within and as this internal relationships in a way that is considering and caring the life within and without.

For who is interested check it out: Desteni I process courses


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Advertenties

Dag 751 – It is too much to write it all out – is it?

Here I would like to share how I have walked through the experience of that it is ‘too much’ to let’s say, get more insight on how I participate in my thoughts, feelings and emotions and ‘how much work’ it is to deconstruct the limiting expressions within myself and then reconstruct it in a way that is considering and caring, as how I am in potential able to as a living being.

I do like the writing, as well of the lessons as of the blogs and at the same time, I do experience signs of resistance. So even if I ‘like it’ there is a resistance coming up that can show for example in becoming very tired suddenly, the moment that I am sitting in front of my computer with my lesson opened. Or ‘not knowing what to write about’ for a blog is also a common one; or what I do see coming up within me, are thoughts as ‘it is too simple, everybody knows this already, no one is interested in this’, things like that. I see that it is a part of a self-sabotage but I find this the most difficult one’s to walk through.

However, the writing, I also experience as ‘a lot’ and with every new lesson, I still see myself looking at ‘how long a lesson’ is or ‘how long a mind-construct will be’. (A mind-construct contains the ‘laying out in a structured way of writing’ of a certain pattern that we participate in and that is limiting for ourselves and so within the writing, we can see and learn to understand how we have build up a certain pattern and behaviour where in we take responsibility for it within the application of self-forgiveness and self-corrections).

At a certain moment I had to let this go as an ‘limiting experience’ with my first mind-construct. In the end, the mind-construct did become as long as 200-300 pages in a word-document and it took me three years to write it out and walk through in real time. During this process, I had to let go any hesitations with regards to the length of the writing and I just took it on, week by week writing a piece. I wrote a piece, needed to walk it through in real time and then could move on to the next piece. And so on. This all with the support of a buddy who is reading with me, so in a way, I am walking it by myself but I am not walking it ‘all alone’. Let’s say, there is a ‘witness’ which is an essential and very supportive part of this process.

I find it extremely supportive as within the deconstructing of the mind-patterns in such a structured way, I am able to see into layers that I do normally avoid. In general I am someone who is quite intro-spective through my days but however and of course, I will also avoid looking at certain behavioural patterns within myself. So that is also making clear why the resistance is coming up as such a strong ‘tiredness’ for example when I start writing on a timeline in a mind-construct, where this is pointing out that I am on the ‘right spot’ to open up a limiting pattern.

I did finish the mind-construct and I was so happy with it. This has learned me to not look at the amount of writing that needs to be done or may need to be done and create experiences related to it but instead, to just start writing. We do not know when and if we ‘finish’ it, as when are we finished? The more we go into the depth of ourselves, the more will open up in deeper layers to explore, for ourselves but also to learn to stand as a point of support for others. With the blog-writing it is the same, as we have this ‘7 years’ writing standing as a guide-line; this means 2555 days of writing / blogs. I am now at day 751 and am only writing one blog per week, due to others activities during the week. So, looking forward at ‘when I would be finished’, is not so supportive for myself. Because, I may or may not finish the amount of 2555 blogs in this physical life-time.

However, I did finish a 29 long blog-serie, related to 29 sound cloud records. And this I find supportive and stimulating to move on as well, as when I take it on one by one, I do finish small projects and during the way, I every time and within every blog, notice the self-support in it.

I had a teacher at the art-academy 25 years ago and when I came up with an idea, he several times said to me ‘okay, just start with it’ and here I learned to start what I have as idea to create and then along the way, it becomes visible what it will be. With the writing I see the same. Some projects get stuck and fade away, some projects I will finish but overall, I do keep on writing and walking this process from consciousness to awareness and then learning how to support myself with living words and bring myself back to life so to speak. This will happen ‘along the way’ so while doing and not only ‘at the finish’.

In many situations, I see that my mind is working with terms as ‘finish’ and within this, I am mostly projecting an experience of fear, as a ‘finishing of the energetic existance and experience’ that I have participated in for so long. It is simply all that I have known so far. But this does not mean that I as a living being, will ‘finish to exist’ when and as the energy runs out. However, this can only become visible…….. when and as the energy runs out. So it is a nice catch in itself. No proof on forehand but only a self-proof while walking and applying.

There are several courses and paths available as self-support, as well as many interviews to listen


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 636 – Hoe schrijf ik mijn zelfcorrigerende uitspraak?

schrijven pen

Ik zag in het mind-construct waar ik mee bezig ben – dit als onderdeel van de DIP Pro lessen van het Desteni I Process dat gecreëerd is ter ondersteuning van de mens in het bevrijden van de geestbewustzijnsstructuren binnenin onszelf. Hierin zag ik in de zelfcorrigerende uitspraak die ik had geschreven hoe ik in eerste instantie een commitment of verbintenis schreef waarin ik stelde mezelf ‘iets niet meer toe te staan’. Ik las het geheel na en was hier niet helemaal tevreden over, het liep niet soepel, ik kon er niet echt ‘in staan’. Ik herschreef het waarin ik stond in hetgeen wat ik wel wilde en kon toestaan, wat ik wilde leven. En die was veel duidelijker voor mezelf. Omdat ik hierin mezelf aangeef wat ik kan/wil leven als wat het beste is, in plaats van wat ik niet wil/kan leven.

Als ik opschrijf wat ik niet wil leven, dat kan, echter hierin is nog niet duidelijk voor mezelf wat ik dan wel wil/kan leven en dus heb ik nog geen leidraad voor mezelf geschreven. Daarbij staat hetgeen dat ik niet langer wil toestaan vaak al genoemd in de eerste zin als ‘flag-point’ voor mezelf, als aandachtspunt van welk patroon ik stop in mezelf en mezelf niet langer toesta dit te leven.

Voor degenen die de woorden zoals ‘flag-point’ en ‘commitment’ of ‘zelfcorrigerende uitspraak’ niet kennen, hiervoor verwijs ik naar de gratis DIP Lite cursus die online aanwezig is. Hierin wordt zeer duidelijk en stap voor stap aangereikt hoe we onszelf kunnen bevrijden van patronen die we hebben toegestaan en aanvaard hebben in ons leven, die niet het beste zijn voor ons ‘werkelijke’ zelf en die niet het beste zijn voor al het leven om ons heen. Patronen waarvan we weten dat we het ‘eigenlijk anders zouden willen’ maar die we toch, ondanks allerlei ‘goede intenties’, blijven herhalen, als een programma, als automatisme, simpel omdat we dit zo geleerd hebben en omdat we het al zolang hebben toegepast en het ‘automatisch’ is geworden.

Het woord zegt het al, automatisme, dit klinkt als een automaat, als een systeem en niet als leven.

De zelfcorrigerende uitspraken zijn uitspraken die onszelf ondersteunen als leidraad om te leven wat het beste is, voor onszelf in en als ‘leven’ en hierin, voor en als ‘al het leven’. Hiervoor is het eerst nodig dat we hetgeen we niet meer willen aanvaarden en toestaan maar wel heel lang gedaan hebben, dat we dit onszelf vergeven en dat we begrijpen hoe we onszelf de beperkende ‘automatismen’ hebben ‘eigen gemaakt’.

Waarom is dit nodig? Omdat het een beperking inhoudt en omdat het niet alles en iedereen in overweging neemt, het is niet het beste voor alles en iedereen (inclusief onszelf) maar het is bijvoorbeeld alleen het beste voor ‘mij’ en dus besta ik hierin in eigenbelang en hierbij, is dit niet blijvend en voortdurend het beste voor mezelf als leven. Het is in feite een illusie. Ik besta hierin in eigenbelang, in en als een illusie, in en als een idee dat ik afgescheiden ben van alle anderen, van al het leven om mij heen en dat ik bijvoorbeeld ‘anders ben’ of ‘meer verdien’.

Als ik hier werkelijk inzie, kom ik zelf tot de conclusie dat dit niet blijvend is. Ik kan niet op een eiland blijven bestaan. Ik heb alleen nooit een andere manier geleerd om te bestaan in eenheid en gelijkheid en dus zet ik datgene wat ik geleerd heb, automatisch voort, ter overleving van wie ik denk dat ik ben.

Heb je ook weleens het idee, of het gevoel, dat er iets niet klopt? Dat de wereld in een omgekeerde versie bestaat van wat het eigenlijk zou moeten wezen, als een plek waarin we wezenlijk kunnen bestaan, iedereen, al het leven?

De cursus biedt een praktische leidraad waarin je jezelf zult leren toepassen in en als wezenlijkheid.

Terug naar de zelfcorrigerende uitspraak. Ik heb dus gezien dat het schrijven van een verbintenis als een leidraad voor wat ik wil leven, effectief is en dat ik hetgeen dat ik niet wil leven, als aandachtspunt gebruik om mezelf te stoppen in dit patroon en om mezelf de leidraad te herinneren die ik wel wil leven. En zo wordt het ook een stuk leuker om toe te passen. Want hoe leuk is het om constant te focussen op wat ik niet wil, op wat niet het beste is in plaats van te herschrijven voor mezelf wat ik wel wil leven als wat het beste is. Zo ondersteun ik mezelf om door te bewegen, door alle weerstanden en aangeleerde structuren van wat ik niet meer wil leven, heen.

Echter dit gaat niet zonder de toepassing van de zelfvergeving van de oude, beperkende, aangeleerde structuren in en als de geest, van de automatismen die ik mezelf heb eigen gemaakt. Dus, het zijn geen positieve affirmaties zoals sommigen nu misschien denken. De positieve en negatieve ‘affirmaties’ of bevestigingen, die stop ik juist beiden met behulp van de zelfvergevingen, aangezien positieve en negatieve affirmaties beiden automatische reacties inhouden waarin ik mezelf beperk. Ik beperk mezelf hier in ervaringen in en als de geest, van positief naar negatief en weer via neutraal naar positief en zo blijf ik bezig met een polariteit binnenin mij, zonder werkelijk te zien wie ik ben in wezen en wat het beste is.

Dus, het is niet mogelijk om één toepassing (die ons het meeste ‘aanstaat’) uit de context te halen en hiermee te proberen om onszelf te veranderen. Het is een stap voor stap toepassing, eenvoudig, echter alle stappen zijn nodig, er is geen korte binnendoor weg mogelijk. Het wordt echter wel eenvoudiger des te meer mensen dit gaan toepassen en het wordt er zeker plezieriger door. Zo kan er namelijk een samenwerking ontstaan waarin we onszelf en elkaar leren begrijpen en ondersteunen in dit proces in plaats van onszelf en elkaar te veroordelen en tegen te werken.

Tijdens het schrijven zullen we langzaam zien, realiseren en begrijpen dat en hoe we in eerste instantie onszelf het meeste in de weg zitten. Het is iets wat ik mezelf geef iedere dag opnieuw, om mezelf te leren kennen, te leren begrijpen, te vergeven en uiteindelijk te veranderen tot een wezen waarmee ikzelf tevreden ben. En als ik mezelf of iets of iemand anders schaadt, ben ik niet ‘in vrede’ en ben ik dus niet tevreden.

schrijvenSchrijf jezelf naar Vrijheid

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 590 – The mind-body relationship – Self-limitation

bloemknop-van-klaproos-425491

Since a few weeks I am looking into a decision to start a project at work where some coaching of a student is involved, this on request of a young student. It is new so it takes some time to investigate all the possibilities and official requirements. After considering and discussing the possibilities, I still tend to not step in, I have reasons for this and the reasons are subscribed within the conversations with colleques. However, the student does not agree with this stand and actually, when I look deep into myself, I also do not agree with myself on this stand. So I hesitate but still round it off in conversations, however within my head, it is not round off, no matter how much reasonable subscriptions I find within myself.

I recognize this pattern because I have written/am still writing a whole mind-construct about this pattern of ‘subscribing my decisions with reasons and justifications’ and walking the correction on paper and in real time (related to a different subject). So after the final conversation to round it off, I sink within myself and feel very shitty about the situation. The decision that I have made, is not best for everyone and so, also not best for me. It hurts. I hurt myself in this (and perhaps I have hurted another, however that is not to me to conclude). What I do know and experience is that I hurt myself. Not in an emotional way, but in a way of seeing that my decision and action is limiting myself in my expansion and from here, I can be sure it is of influence and limitation on another in their expansion.

To correct this, I have to make phonecalls, first to get some more information and second to discuss if I can reconsider my decision. Within this, I have to admit that I hesitate and that I was not sure about myself in/as my decision and I have to show this to the ones that I call. Here in is the risk that they do not ‘take me serious anymore’ because I hesitate too much, however then the door will yet close. This is not the case. The one who has to make some official arrangements is willing to re-open the case and after this, the situation will be fast arranged. He asks for my motivation, I describe this the best I can and he agrees with me. And that is that.

Here I go immediately to living the correction because I have walked the writing and self-forgiveness of this construct already extensively as I mentioned in writing out a whole mind-construct with the support of a buddy and I basicely/already see the mind-construct playing out within myself in/as the mind; I have taken the time to investigate and discussed the possibilities within this current situation, I have first established a stable situation at work during the last weeks and I have seen within myself that I am able to direct this situation and to (learn to) apply some coaching activities together with a collegue who is also willing to do so.

My physical experiences in this whole event are as follows:

When I finally ‘round off’ in a way where in I did not consider for everyone what is best, I started to sink more and more in my body towards an experience of paralysing. I notice that it is a state that I did not enter for quite some time, which is an indication for me that lately I am pretty much moving myself in agreement with myself in consideration of all members as what is best (which I can check within myself by seeing if I apply that which I am able to at my utmost potential for this moment/in the stage where I am). I directly notice again how limiting it is to not do so and how within not moving myself as what is best, is influencing myself in every area of my life. Because if I am not standing in and as this starting-point of considering all living beings involved and applying that what I am able to, then who am I to ask such a thing from another. And here, I will allow myself to hold back, because otherwise I would not live what I speak. I cannot speak/ask to do what is best/what one is able to and not do it myself. So basicely I bring down myself in every aspect of what I actually decide to stand for and as and within this, feeling unworthy to speak up.

From here I become emotional and easily ‘swept away’. I become depressed and feel the pressure of the emotions around the heart-area which influences the left-upper corner of the large intestine, in the area of the spleen and heart. (In the iridology there is a line that they call the ‘splean-heart line’ where in the relation between the spleen/digestion and heart is noticed as of influence on each other). A deep cry comes out of my chest-area and then it becomes more quite inside myself and I decide to place the correction in and as a living action.

After correcting myself in the living action and actually already after making this decision to do so, the depression and paralysing immediately start decreasing and after a while, I notice some warmth and better circulation around the heart-area in a way that I did not have before. This area always feels ‘harmed’ and constricted and now there is coming some warmth in it which feels physically great, as a release. I did not specificely know/see how it was related to this self-limitation of not doing what is best and how not doing what is best, actually is the self-limitation in Itself.

Why did I not do this immediately? Because of fear of not being able to direct the situation; out of fear to take the lead as responsibility for and as this situation and out of fear of it all ‘being too much’ for me together with other responsibilities and fear to physically collaps within this.

I noticed from the beginning that I am the ‘decisioning-factor’ in this, and that I hold and determine the outcome and the direction is my responsibility within the situation that I bring this new element into; I cannot allow to influence this ‘new element’ in a so to speak ‘negative’ way within and as the situation that I work in within the system. So, I have to stand in and as self-trust, meaning enough trust to direct the situation, otherwise it doesn’t make sense to make a decision purely based on knowledge and information ‘as what is best’, as this holds the risk of over-estimating myself which in the end, is not best for all involved but more a ‘risk’ to everyone involved, including myself and the working-area.

It seems such a small example which is of influence on one being and we easily ‘sweep away’ the importance of this influence with reasons and justifications in/as the mind. However, every one needs someone who is reaching out and making some arrangements possible, to learn and expand oneself in. It is not so easy these days to make a living in the system, to find a place to develop oneself. This is the main motivation for me to step in, because what I have seen is that if I am not doing this, this opportunity will close off, for both of us. That doesn’t mean that the life of another and/or myself is dependent on only my/this decision as we all have our own self-responsibility and ability to forgive and correct ourselves and make decisions again and other doors will open, however this one opportunity is here.

There is still a better warming circulation in the left-area which moves on to my left-shoulder and left-arm. The situation has to be directed from now after receiving a respons from the student.

Within this I have to mention that I have some physical support from a ‘remedy’ that is alligned with the current state of my body that is coming from a bio-resonance consult that (together with other symptoms) showed how the heart-area was affected in it’s circulation. This alligned remedy is bringing my body-functions into a state of rebalancing and movement where in it can recorrect itself, so my body in itself is of support at the moment. However I have to see, investigate, forgive, correct and change the mind-constructs in real time, to establish a correction that is lasting for and as myself, in and as my physical body.

The mind-body relationship – Timeline

self-seed-4-new-earth-andrew

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 579 – De manifestatie van een tegendeel

Dag 578 – Het is me gelukt – De manifestatie van een persoonlijkheidssysteem

schoonheidsideaal

Zelfvergevingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn buik te dik te vinden en van hieruit, een beslissing te nemen om te gaan ‘lijnen’ en zo de lijnen in en als het geestbewustzijnssysteem, in en als een idee van een schoonheidsideaal, te integreren en manifesteren in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek, mijn lichaam te verzwakken door het streven naar een schoonheidsideaal in en als de geest welke ik heb aangenomen van plaatjes buiten mij, in en als het geloof dat een slanke taille en platte buik ‘mooi’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me nu af te vragen wat nu eigenlijk de werkelijke aanleiding is tot het lijnen en waarom ik dit zo belangrijk heb gemaakt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen, zoals Kim ook schreef in een blog, dat de geest, de mind helemaal niet werkelijk praktisch nadenkt vanuit een onderbouwd standpunt maar dat het slechts logica voortbrengt als informatie die logisch lijkt, om zoveel mogelijk energie te genereren, welke voortkomt uit frictie binnenin zelf en een ‘dunner willen zijn’ als iets dat er niet is, wat conflict geeft en zo energie genereert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een conflict binnenin mezelf te manifesteren als construct in en als de geest van waaruit ik steeds opnieuw energie genereer en zo mijn lichaam op te branden, waarin ik een ervaring van slagen in mezelf creëer in en als het opbranden van de fysieke energie in een manifestatie van afslank

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik de aandacht van die ene speciale zou krijgen als ik een platte buik en slanke taille zou hebben zoals ik heb begrepen en opgeslagen via beelden van buitenaf als dat dit ‘sexy’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam als fysieke substantie op te branden ten behoeve van een schoonheidsideaal die ik als ‘sexy’ heb aangenomen en blijkbaar, denk ik hierin dat ik meer kans op seks heb als ik voldoe aan dit ideaalbeeld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik meer kans op seks heb als ik voldoe aan een ideaalbeeld van slanke taille en platte buik, en dit vervolgens zo in mijn lichaam als systeem te hebben opgeslagen en vastgezet waarin ik in en als dit streven, de ‘zwakke plek’ in mijn DNA als het darmgebied, te hebben belast en gebruikt om ‘vast te houden’ aan dit ideaal in en als een begrenzing van de hoeveelheid die ik eet/kan eten, zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat ik in en als dit systeem tegen mezelf ga werken en mezelf juist belemmer in en als een fysieke aanwezigheid en fysieke expressie, in het algemeen en binnen de fysieke intimiteit/een seksueel samenzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien, gerealiseerd en begrepen dat een streven in en als de geest een bevestiging van een systeem inhoudt en dat dit in en als het fysiek, een tegenovergestelde uitwerking heeft aangezien het streven als systeem in polariteit evenzo als het tegendeel gemanifesteerd wordt binnenin en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb binnenin mezelf, in en als een streven in en als de geest naar een intiem samenzijn, een polariteit als tegendeel in en als mezelf te manifesteren en zo het intieme samenzijn te belemmeren/bemoeilijken ter ondersteuning van mezelf, in en als het fysiek en hierin mezelf ervan te weerhouden om tot fysieke expressie te komen waar 2 of meer als leven in en als het fysiek ( “in mijn naam” ) samenkomen.

Wordt vervolgd.

Intimiteit begint bij Zelfintimiteit:

Winged – Exploring Self Intimacy

Winged – Zelfintimiteit Onderzoeken

*
(…) “And this is quite an interesting point to realize for me in relation to how the mind works, in that the thoughts and emotional experiences that I define myself within don’t necessarily have a ‘purpose’ to them and aren’t necessarily based on any valid ‘reasoning’. As with this personality system of believing and experiencing myself to be ‘alone’ within myself in relation to people for instance, wherein I cannot find the source point of why and how it is that those thoughts and experiences exist within myself. They just kind of do, because of the simple fact that I have accepted and allowed myself to identify myself with them.”
“I used to always have this tendency within myself, whenever I discovered a specific personality construct within myself such as this general experience of feeling left out in relation to people, to want to find a ‘source’ point within my memories. I wanted to find the specific event that occurred in my life that triggered it so that I could ‘make sense’ of what is happening within myself and so that I could in a way find a ‘reasoning’ behind why I feel the way I feel and experience myself the way I do. However what I have come to realize about the mind is that it doesn’t really have any other purpose to it but to generate energy through thoughts, feelings and emotions, which means that it doesn’t need to have a ‘logical explanation’ behind what it brings up for us to generate the energy it needs – as long as there exist the belief and appearance of a ‘reason’ behind and ‘logic’ to how we experience ourselves within and as our mind, enough for us to accept it as ourselves.”
“So from that perspective it is entirely possible that these seemingly random personality systems exist within ourselves without any particular ‘reason’, as in memories to back it up – but that the system only exist within and as ourselves because we never questioned it and because we blindly accepted it into our beingness to become a part of who we are.” (…)
***
Full how i was able to hear the desteni message
——————————————————————————————-