Dag 777 – Future projections and what I find behind it

Here I am sitting behind my computer on writing day 777 and I do not have a subject to write about. I do see how my mind goes into future-projections almost automaticely and me following up on this and only when I bring myself here with clear words of common sense, like ‘hey, this has all nothing to do with what I am doing in this moment and where I am’. So let’s do some self-forgiveness on this fenomene of future-projections, as I see myself often going into this in several ways.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to go into future projections as scenario’s that may take place in the future, as well in positive scenario’s as in negative scenario’s, where in I see that I do it as a way to distract myself from where I am at the moment, in time and space.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to use future projections as a way to experience something inside myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to keep myself occupied within creating experiences inside myself, connected to future-projections that I make up in my mind, that may be realistic, however,  it doesnot make sense to use it different or more or other than as a practical guideline for myself and my life in what I would like to live and create and what is realistic and practical within this and for the rest, it only functions as a distraction in/as the mind.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to use future projections to not admit that I am actually participating in a fear of that what I want or prefer to happen in the future, to not take place.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to make myself feeling better than who I am and what I do in the moment, right now, by going into future projections that I would like to take place or happen in my life, as if where I am, who I am and what I do right now, is ‘not enough’ or not good enough.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to never really be with my body and what happens within it because of going and being into all kind of scenario’s in and as my mind, related to the future or past, on long term or on short term, however, never really and fully being here in and as my physical body, as if this is not already enough to be with and as, as if the whole universum is not already taking place within and as all the organic functional processes in and as the universum of my physical body and myself within.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to be and have separated myself from myself in and as my physical body and actually let my body do the constant working, without really seeing and understanding what and how my body do this.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel or have felt so much alone because I have separated myself from myself as life in and as my physical body and so, separated from the life in and as my physical body itself, by always wanting more and looking for more and somewhere else outside, in and as the mind.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to speak about projections, without really seeing, realizing and understanding how much I participate in future projections in and as myself.

When and as I see myself going into a future projection, I stop and breathe. I realize that I am going out of the moment and out of my body and shifting in and as the mind into a place where I assume that it may be better, in which I only make it impossible for myself to calm myself down or to be realistic with and as myself, because I do not see what it is that I shift away from and what makes me do so. I commit myself to take an inbreathe and stop, breathe out and bring myself here and look into and define what emotions I try to get away from and what I prefer to shift towards and from here, find a word that I can support myself with to live this ‘what I try to shift towards’ as an expression, right here and now, in and as myself as where I am at the moment in space, time and process.

In this way I will enable myself to make peace with myself in who I am and where I am in every moment of the process I walk and only in this way, enable myself to forgive and change myself into an expression in and as self-support and without the need to think or believe that ‘I miss out‘ on something ‘out there’ as where the mind is trying to distract me towards and away from myself.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

733 – Projection – What if that what I am seeing, through thinking, is not ‘as it is’?

projection1

Projection is one of the most difficult mechanism of the mind to really see within ourselves. Through thoughts, feelings and emotions it seems like that what we see and experience is reality, while it is actually only a personal interpretation that we have build up, through memories, within our life, mostly as a control-mechanism and then continuesly used to protect ourselves for the experience of ‘loosing control’. Within this, we look through our ‘mind-eyes’ and then project this on physical reality.

Projection has also different dimensions. For myself, I have learned that I still do believe in certain moments – and certainly have believed – my own thoughts, feelings and emotions as if it is real, however I have quite early in process learned to open up my own point of view, by asking myself the question: what if that what I am seeing through thinking, is not as it is, what if the other is telling me how it is actually, so, in terms of the mind: what if I am ‘wrong’ and the other is ‘right’; no matter how much I am convinced by my own experience to be real or ‘right’ as how it is?

This question can open up ‘process’, for me it did.

Process meaning, walking from consciousness to awareness in taking responsibility for who we are in our thoughts/feelings/emotions, words and deeds and learn to self-honestly reflect and change.

Within this realization, I could approach another again and bring forward that I opened up for their view and let go of my view as ‘being right’. Where within this, I saw indeed that I really had projected my own view  – as how it is for me – on another, so I placed my own build up mind-situation on another, as if this was ‘about them’. But it was not, it was only about me.

Seeing this, is giving an opening to become self-honest. It is opening up the possibility that what I see, is not how it is. And from here it gives an opening for listening from a different starting-point; from here on I learned to listen from a starting-point of seeing what is real, of a willingness to learn and listen and integrate and expand; not to ‘proove that I am right’ but to see what is real and from here, integrate and learn to apply what is best for all.

It seems such a small insignificent step. However, it is a change in starting-point, from a ‘closed circle’ in/as the mind, where in I have locked in and encrypted myself within my own memories and experiences, to opening up, to really listen and learn.

While doing so – when I am willing to listen and learn and expand –  the personal points of view that I created in ‘default’ so to speak, will one by one come forward, within and as myself. And here I then can take responsibility for my personal interpretations and the effect and consequence of this, by forgiving myself for accepting and allowing myself to keep myself occupied within my own personal and self-created point of view.

From here it is a process for years to walk, as I have layered so many aspects within myself, where I really believe that ‘what I see and how I feel is real’ and so, I keep myself occupied in and with it. However, through time and application, it becomes easier te be self-honest and most important, this willingness to learn, to listen and see what is real, this did not go away anymore. This one moment of realization that I have walked and applied in reality as a change within/as myself, as an opening up, this I has been established as a constant and consistant self-support from where I can continuously expand.

More difficult do I find it now, when another is projecting his/her thoughts on me and through this, really manipulating a whole situation or interaction. Because as long as this circle in/as our own mind is closed without an opening for other views, it is not so easy to reach out to the beingness that is channeled within and as the mind, within and as this closed circle, to bring in some common sense and such conversation easily spirals out of control. Because, at this stage there is no real communication possible, as the mind can/will protect it’s own rightiousness and use all kind of really smart projections to keep oneself locked-in and existing, to ‘proove’ to be right and from here, it will keep every other view locked out, at distance.

This is something that I will open up for myself in next blog, within the application of self-forgiveness where in I will take responsibility for the experiences that are coming up within me, when and as projections are placed on me so to speak and on the experience of not knowing how and where to start about how the mind works, on the experience of not knowing how to make clear that what is being said, is not about me, but about what another is projecting (on me in this case) as a personal mind-interpretation.

“As you’ve already Noticed, if you’ve been with Desteni for several years: Change, in any form whatsoever – is the most difficult thing. That, Simplistically because – the Systems that Control the Human, and I mean the Human – your Thoughts, Everything is Controlled Completely. At some level one do Understand this, although some are so well Controlled that they would for instance Think ‘they are their Thoughts’, which is like fascinating that one can come to such a Conclusion.” (…)

(…) “We knew of the Problem in the Beginning when the Portal Opened – so, to Solve the Problem there was only One Solution: everyone had to be placed in an Equal Position in the Dimensions, that means – in the Afterlife. Unless they are in an Equal Position, we’ll have continuous Deception and Misrepresentation, and Image and Likeness’s that we have to Deal with – and it will take a long time to Break-through this to get to Self-Honesty where one can get to Self-Responsibility. As the Destonians know, how difficult it is to help another being on Earth – it is like, it’s Virtually Impossible. It’s like pulling hens teeth, and hens don’t have teeth – so, that’s how Difficult it is to even get One Person to Realize the Extent of the Problem that they are Existing as in their Fake Illusions, and their Images and Likenesses – through which they are Protecting the Inner Evil that Life has always been, within this World.” 

From: The Encryption of Systems (Part One)

projection


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 653 – Helpen of ondersteunen?

Help!

Is er een verschil tussen ‘helpen’ en ‘ondersteunen’? In het woord ‘helpen’ zit het woord ‘hel’ verpakt. Dit is iets om ons gewaar van te zijn of worden zodat we door hebben welk woord we gebruiken. Zo kunnen we de woorden gebruiken als ondersteuning om onszelf richting te geven. Helpen wordt vaak op een manier toegepast vanuit een punt van eigenbelang. Bijvoorbeeld om ons beter te voelen, om eventueel later iets terug te krijgen, omdat we denken dat een ander het niet zelf kan, omdat we denken dat het moet of dat we niet anders kunnen. Hierin kan het zelfs onze intentie zijn om te ondersteunen, echter een intentie houdt niet direct in dat we ook in praktijk brengen wat we ‘bedoelen’ aangezien de intentie plaatsvindt in en als de geest en hier verpakt kan zijn in een persoonlijke ervaring. Hierover is een serie interviews te luisteren.

Ondersteunen is erop gericht om iemand op eigen benen te laten staan en zijn/haar beste kunnen tot expressie te laten komen. Zelf-standig. Dit kan dan ook bijvoorbeeld inhouden dat we iemand een tijdje laten ‘zwemmen’ als diegene eigenlijk ‘geholpen’ wil worden en hierin vasthoudt in afhankelijkheid aan een ander om zo in de eigen comfortzone te blijven. Om te voorkomen dat er manipulatie plaatsvindt in een wederzijds ‘helpen’ want zo houden we elkaar gevangen in de ‘hel’ in afhankelijkheid, in en als de geest.

Het is een subtiel verschil, echter de gevolgen zijn groot. We leren in hele kleine stapjes en gebeurtenissen en van hieruit zetten we hetgeen we geleerd hebben in de wereld en breidt het zich uit via onze relaties, van relatie op relatie en zo creëren we als het ware een netwerk waarin we met z’n allen bestaan.

Als we naar het netwerk kijken waarin we bestaan, kunnen we tot de conclusie komen dat we niet geleerd hebben om elkaar (en/als onszelf) te ondersteunen om zelfstandig te bewegen en onszelf uit te drukken. We hebben geleerd om ons in wederzijdse afhankelijkheid in stand te houden en dit gebeurt met name zichtbaar, via het geldsysteem. Hierin is niet het geldsysteem ansich ‘verkeerd’ maar meer hoe we dit gecreëerd en toegestaan hebben in ongelijke verdeling. Het geldsysteem reflecteert hoe we van binnen in ongelijkheid, in verdeling bestaan, afgescheiden van onszelf en afgescheiden van het leven zoals dit in iedereen en alles bestaat. Oftewel er is geen zelfverantwoordelijkheid, we zijn zelf niet aanwezig in en als de verantwoordelijkheid voor onszelf en hierin voor alles en iedereen in samenleving met elkaar, om te zorgen dat het leven binnenin en buiten ons, optimaal ondersteund wordt om tot individuele expressie te komen en zo bij te dragen aan het geheel.

Hierin kunnen we uitgaan van ‘geef zoals je zou willen ontvangen’, echter als we ‘geleerd hebben’ om te ‘helpen’ in afhankelijkheid in plaats van te ondersteunen tot in zelfstandigheid, dan is er kans dat we dit zo naar anderen toepassen en ook verwachten van anderen. Dit kan tot conflict leiden als de ander ‘niet wil/kan helpen’ maar alleen kan en wil ondersteunen, wat niet als zodanig gezien en ervaren wordt in het moment. Dit zijn de conflicten waar we doorheen zullen wandelen, de conflicten waarin we tot overeenstemming gaan komen met elkaar, tot in eenzelfde uitgangspunt als hoe we willen bestaan en samenleven, in ondersteuning van onszelf en elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me ‘schuldig te voelen’ als ik iemand niet wil/kan helpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de conflicten die ontstaan als ik niet wil/kan helpen in afhankelijkheid maar wil en kan ondersteunen tot in zelfstandigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘helpen’ te veroordelen en niet te willen helpen en hierin te denken ‘waarom zou ik dat moeten doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf soms te ervaren ‘geholpen te willen worden’ en als dit niet gebeurt, me eenzaam te ervaren.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van ‘me schuldig voelen’ omdat ik niet wil/kan helpen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als er een dimensie aanwezig is in mezelf van me ‘schuldig voelen’ dat ik hier iets kan onderzoeken in mezelf, of dat ik besta in een aanname als dat ik ‘zou moeten helpen’ of dat ik eventueel iets van een ander zou willen als ‘wederdienst’ als ik wel zou helpen en dus deelneem in een aspect van eigenbelang waarover ik ‘schuld’ ervaar als waar ik op dat moment in besta of dat ik me simpelweg ‘beter zou voelen’ als ik zou helpen en ook zo door anderen gezien zou worden en dus ‘leuk’  of ‘goed’ gevonden zou worden.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf en een ander te ondersteunen binnen mijn mogelijkheden, om mezelf en/als een ander, te leren staan in en als zelfverantwoordelijkheid dus zelfstandig, om zo mezelf in beste kunnen uit te drukken in en als levende expressie in overweging van de betrokkenen, in zelfvergeving voor het conflict waarin we zijn opgegroeid en groot gebracht en zo stap voor stap op weg naar leven in eenheid en gelijkheid.

Als en wanneer ik me eenzaam ervaar en hierin ‘geholpen’ wil worden, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me dat ik juist hierin mezelf kan ondersteunen in en als zelfstandigheid, al(l)één, zonder energetische ervaringen van ‘eenzaamheid’ want die zijn niet nodig en als en wanneer ik ondersteuning nodig heb kan ik dit vragen.

Ik stel mezelf ten doel ondersteuning te vragen als ik zelf geen oplossing zie en dit te vinden binnen de huidige omstandigheden, mogelijkheden en mensen die beschikbaar zijn, dit om mijn gezichtsveld te verbreden in het zien van oplossingen die ik kan (leren) leven in en als het fysiek.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in angst voor eventuele conflicten die zouden kunnen ontstaan als ik niet wil en kan helpen in afhankelijkheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me hierin losmaak van een ‘netwerk’ van verwachtingen in en als de geest en dat ik dit ervaar als angst, gerelateerd aan geld in ‘wat als niemand me meer wil helpen en ik alleen kom te staan’.

Ik realiseer me dat ik eventueel angst kan ervaren voor mezelf in een te directe uitdrukking waarin ik anderen afschrik en in de verdediging duw en hierin is het van belang dat ik mezelf check waar vandaan ik spreek en mezelf werkelijk vrij maak van/vergeef in de gedachten als oordelen als angst, waarin ik me verplaats in de schoenen van een ander en dan niet vanuit mijn gezichtspunt maar werkelijk vanuit het gezichtspunt van de ander en van hieruit, zie wat ondersteunend is/kan zijn.

Ik stel mezelf ten doel om in iedere situatie een afweging te maken wat op dat moment het meest ondersteunend is voor mezelf en/als een ander, waarin ik of een ander eventueel nog ‘hulp’ nodig heeft als zodanig aangezien we voorlopig nog in een afhankelijkheid leven van en met elkaar als hoe we zijn opgegroeid en dat dit ook het geldsysteem is waarin we bestaan en waarin het reëeel is dat we ‘eruit worden geknikkerd’ als we ons te direct uitdrukken op een wijze die niet algemeen geaccepteerd is en het is niet de bedoeling onszelf buiten te sluiten van onderlinge relaties als mogelijke ondersteuning, waarin we langzaam en stap voor stap, het ‘helpen’ in afhankelijkheid gaan transformeren tot een ondersteunen in en als zelfstandigheid.

Ondersteunen

Intentions: Paving the Road to Hell – Atlanteans – Part 339

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 633 – Migration – Is there a long-term and lasting solution?

migratie

There are many aspects of migration from human beings from one country to another that can be investigated. A situation that most takes place is that in countries where there are more opportunities to build a decent life; people will migrate to these countries from other countries where there is less to none opportunity to build a decent life for oneself and their family.

Within the countries that are more opportunities, many people react more or less to migrants coming in. Here it is already a flag-point for oneself, that if one react to people coming to the country one lives in, there is fear involved as how the reaction is showing. Why fear?

Basicely we fear for ourselves that we do not have enough money (to buy food and water, housing, health-care, education) to live from. Basicely we fear that we physically will not be able to live and if more people are coming in, there is less to divide, as a simple calculation that we have learned at school.

What we did not learn at school is to see into solutions of how to live with limited resources here on earth and how to co-operate within this from a point of what is best for all, which can be applied within the principle of ‘give as you would like to receive’. It is teached to some of us from a religious point, however there are important missing links in the religious teachings of Jesus as how it is brought into this world and so, many turn their back on the basic living principles that are mentioned within but that are not of any count on long term as what is best for all, as long as there is not a total insight in ourselves and the world-system in who we are and how we are living under the influence of the religious illusion of God/The Mind/Self-Interest in relation to Money.

So, we can state here that we have learned what the problem is (limited recources that when devided with more people, one will have less) without being educated to find and apply solutions that are best for all. So we are educated from a point of fear because a problem without solution, gives and/or confirms the experience of fear within ourselves.

Fear is not a good adviser. But we all believe that we have to live from this starting-point of fear because that is how we are educated from a very young age, from birth. And this is how we are controled within ourselves, by ourselves in/as fear and by the money-system that is build from this point of fear, to create friction and conflict that is obviously coming forward when one has to divide limited recources from a point of fear that ‘one has less when things have to be divided with more’ without being teached how to live within equality and oneness, meaning to divide all that we have from a point of co-operation in consideration and support of all live on earth.

We can discuss this very widely, however everyone knows that this is the situation that we are living in at the moment. And it is only getting worse. So we all do see the problem.

From here, when we look into this question: is it a long-term solution that is best for all living beings here on earth, to react to migration and become angry at the ones who try to move to another country because there might be some better circumstances to build a life there? Here we do neither need to discuss the answer widely because here also everyone can answer this very quickly for oneself: no it is not a long term solution that is best for all life here on earth. It is based on fear of having too little and actually based on fear of others (projected on the migrants) taking everything and ‘taking over’, as this is how we have learned what will happen from a starting-point of fear.

Here we come back to the basic-line that we are not well educated from birth of how to live practically on earth with limited recourses in a way that is best for all. We only learned how to ‘get what you can get and/or protect what one has because there is not enough and otherwise others will take it’. Where we know that the ‘others’ are also teached to get what you can get and/or protect what one has because otherwise others will take it. And this is deeply ingrained within ourselves, within and as the mind consciousness system and it is deeply ingrained in how the world-system/money-system is set up.

So yes, we can state that we do have a problem. But that does not mean that there is no solution possible that is long-term and best for all.

The solution is not to be find instantly. As we see how we are educated over years and this for generations long, one can imagine that it also takes years to change this within ourselves and within the world. And the first step in this can be to see in our own reactions of fear towards people coming to your country – ‘your country’ as the country that one is born in/living in’ as it is not ‘your ownership’ that no other has access to. It is a strange thing actually that people have to move from one country to another because it is not livible in the country that one is born/living in. It is unacceptable.

So a solution that is long-term and best for all, will be to make it livible for all inhabitants in every country and to exchange recourses with other countries to come to the best possible basic-needs to create a dignified life for all on earth. Here, again, every one can see in common sense that this is the only long-term and lasting solution that is best for all and that in the end, will stop the fear of ‘not having enough and/or having less than others/others taking over the access to the recourses’. A long term solution will be to give as we would like to receive and this applied by all/most of us.

We do all see this but most do not see how to come to a long-term and lasting solution that is best for all and so we give up before we even start to investigate and apply the very small steps that are needed to eventually, make a change in this world in how we exist. And true, there is so much hold in control within the world-system as how it is set up and from here, accepted and allowed to exist by every human being, that it seems impossible to change. In fact the control of the resources has been taken over long time ago. And from here, it seems better to ‘make the best of it’ with what one have and protect this the best possible way for oneself and ones siblings and some others nearby, under this state of control.

Here I suggest to start with stopping the fear, the resistance, the reactions in oneself and to investigate where these reactions are actually coming from. This is the ‘control’ that one can start investigating, within oneself.  From a starting-point of fear we will not be able to find solutions. There is a part of the fear that is reality-based – as we do live with limited recourses and how the world exists today, we can be sure that we will not receive our ‘equal share’ so to speak. There is also a non-realistic-part and/or a part based on future-projections and “what-if statements” where we only take ourselves in consideration in a lot of things that we actually do not directly need physically but that we do not want to ‘loose’ and share with others. And so here, we are ‘to be feared by others’ because we are not/no longer willing to live as what is best for all and give what we would like to receive ourselves. So self-honest self-introspection, self-forgiveness and self-change is definitely needed here.

If we all do what is within our ability in this, within ourselves and/or without in the system, in the positions that we are living in and within the area that we do have an influence on, this will already support with creating a ripple-effect to stand up for a world that does no longer need migration from a point of survival and where eventually, migration can become an expansion and sharing of different cultures where we will be welcomed in another country. Wouldn’t that be a great way to exist, live and share?

piepvandaag-vogels-migratie

Some ways to start investigating how the world-system without and our mind consciousness system within, are set up and actually so much more inter-related than we have ever truly realized:

Desteni I Process (individual process with practical tools to apply to step by step change ourselves into living beings who are willing and able to do what is best for all – including a FREE COURSE online in English and Dutch)

Living Income Guaranteed (possible solutions as transition fase to a world that is best for all)

(One can click on the links in the text to find interviews for self-education)

——————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 619 – Het gevolg van een compromis in relaties

relatie-handen

Tijdens het luisteren naar het interview “Change for the Best”  kom ik tot een (in eerste instantie pijnlijke) realisatie over mezelf. Het interview gaat over hoe een bepaalde eigenschap – bijvoorbeeld weerstand – en het toestaan hiervan in onszelf, kan leiden tot het bevorderen van weerstand in een partner binnen een agreement. Dit hoeft niet op hetzelfde gebied te zijn en met elkaar te maken te hebben. Ter aanvulling, het is niet zo dat het toestaan van weerstand binnenin mezelf de oorzaak is van de weerstand in een partner. Het punt dat wordt besproken is hoe het toestaan van de weerstand in de één, van invloed kan zijn op de ander en vice versa, en dus ook hoe het stoppen hiervan van invloed kan zijn, waar het weer niet zo is dat ‘als ik stop de partner ook automatisch stopt’.

Opeens wordt me duidelijk wat mijn invloed was in de situatie waar het compromitterende gedrag van mijn partner niet stopte na een terugval toen hij bij mij woonde en uiteindelijk – vanuit deze terugval zelfs erger werd. Ik zelf begon de relatie met een compromis in mezelf waarin ik iets toestond waar ik niet geheel in overeenstemming mee was in en als mezelf, echter ik ben er zo ingestapt vanuit een ervaring van angst dat de gehele relatie anders niet eens zou voortzetten vanuit een pril begin en tevens omdat ik een mogelijkheid zag die ook daadwerkelijk aanwezig was om het te corrigeren gedurende het wandelen met elkaar.

Gedurende de tijd samen ben ik bij een aantal momenten gekomen waarin ik eerder, direct zou stoppen. Echter het was me niet duidelijk of dit niet een voorprogrammering betrof en in dat moment zag ik het als het beste om door te zetten en hierover afspraken te maken en zo ben ik zelf door heel wat weerstanden heen gewandeld wat ook een stabiliserend effect op de relatie als geheel had aangezien ik steeds zelf verantwoordelijkheid nam voor mijn deelname in en als patronen, in en als de geest.

Op het einde, na de laatste terugval werd het echter van kwaad tot erger en heb ik de relatie gestopt als enige oplossing om mezelf stabiel te houden en na deze terugval bemerkte ik ook in mezelf dat dit voor mij eigenlijk ‘de grens’ was waar ik in eerste instantie nog even doorging, waarin ik in deze ‘grens’ bemerkte dat ik niet langer in staat, bereid en ter wille was om door te gaan binnen de huidige omstandigheden aangezien het mijzelf en mijn werk- en leefomgeving teveel ging beïnvloeden.

Na het stoppen van de relatie bleef ik met een onbegrip zitten over waarom dit gedrag bij hem erger werd op het einde terwijl hij bij mij was en terwijl ik juist het tegenovergestelde wilde en vroeg en hij eigenlijk ook. Ook bleven de woorden van Sunette hangen die noemde dat als ik de relatie had voortgezet, hij doorgegaan zou zijn met zichzelf en mij compromitteren en dat deze move hem eventueel wakker zou kunnen maken in wat hij hierin toestaat voor zichzelf (echter die beslissing is aan hem). NB Deze woorden van Sunette zijn alleen bedoeld voor deze specifieke situatie in dit specifieke moment waarin ik me bevond / bevind – dus niet de woorden uit de context halen en op een andere relationele situatie plakken ;-).

In overweging genomen – zoals ook in genoemd interview besproken – dat in een relatie-agreement de mind/de geest prominent naar voren komt in beiden en dat het aan onszelf is om hier richting in te geven waarin dit elkaar ondersteunt.

Dit toestaan en compromitteren binnenin mezelf en niet staan voor wat ik eigenlijk zie als wat het beste is en wat ik ‘verdien’ in een relatie/agreement, dit is een patroon wat ik mijn gehele leven zo heb toegestaan binnen zogenaamde liefdes- of intieme relaties. Ofwel vanuit een ervaring van liefde en/ofwel vanuit een angst dat er niemand zou zijn die werkelijk net zo in een relatie wilde/wil staan als ik en dus…probeerde ik steeds een compromis. Waarna ikzelf of de ander dit weer vrij snel beëindigde want ik kon het nooit volhouden en voortzetten of de ander weerspiegelde het weggaan van mezelf hierin door fysiek weg te gaan.

Tevens zag ik hierin dat ik nooit geprobeerd had om juist binnen de relatie door te zetten en de compromis te stoppen door me veelvuldig uit te spreken en zo in en als de relatie te bewegen zonder de relatie direct te verbreken. Dus dat is wat ik afgelopen zes maanden ben aangegaan. Hierin heb ik juist op een patroon gelet waarin ik mezelf voorheen compromitteerde en dit nu in en als het fysiek gecorrigeerd. Dit was heel bekrachtigend voor mezelf en op een gegeven moment kon ik niets meer toevoegen en dan is het alleen nog aan de ander om op te staan in een bepaald patroon.

Dus, deze keer leek het ‘goed’ te gaan en eigenlijk ging ik hier vanuit en zo dacht ik tijdens het samen leven dat ik duidelijk kon maken en dat duidelijk zou worden wat ik bedoel als hoe ik wil samenleven met iemand in en als zelfondersteuning en dat ik zo de compromis kon stoppen terwijl we samen waren.

Dit bleek tegenovergesteld uit te pakken. Met natuurlijk een heleboel onderliggende saboterende patronen waarin iemand echt de beslissing moet nemen om richting te gaan geven, anders zijn op een gegeven moment de kansen en mogelijkheden voorbij. Tevens zijn er voor mezelf dimensies aan de oppervlakte gekomen om opnieuw te onderzoeken op wat ik werkelijk wil.

Mijn aandeel hierin en in alle voorgaande relaties wordt nu zichtbaar voor me: het compromis in en als mezelf waarin ik steeds niet geheel voor mezelf ga staan als wat ik eigenlijk en werkelijk wil binnen een relatie/agreement en/als wat het beste is voor mijzelf, de ander en/als al het leven in en als zelfondersteuning – dit vanuit een angstervaring om alleen te zijn en blijven, om de fysieke intimiteit niet te kunnen beoefenen met een ander en om door de dagen heen fysiek zoveel alleen te zijn. En als ik de angstervaring niet stop en mezelf geheel vergeef en bevrijd hiervan zal het een rol gaan spelen en zich manifesteren in mijn wereld zodat ik in de fysieke manifestatie op kan staan in en als mezelf.

Wordt vervolgd met zelfvergevingen en zelfcorrigerende uitspraken waarbij ik meer compromitterende punten zie waarin we elkaar wellicht versterkt hebben. Zodat ik mezelf uiteindelijk in staat stel om te voorkomen dat ik situaties betreed/naar me toe haal waarin ik mezelf compromitteer.

schrijven omarmingDesteni I Process – courses

Gerelateerd artikel over de invloed van twee mensen op elkaar in het proces van gewaarwording en zelfrealisatie binnen een relatie/agreement:

Jezus – Richtlijnen voor vergeving

Gerelateerd interview met richtlijnen in verschillende situaties binnen de relatie/agreement:

Be a Living Example in Your Relationship – Reptilians – Part 390

Iedere situatie is anders en dient benaderd te worden binnen de context en mogelijkheden van de huidige relatie/agreement en van de partners zelf!

“Iedereen zal het redden. Degenen die niet deelnemen in zelf-purificatie: er zijn er die staan in jouw plaats, die ten behoeve van jou wandelen. En zij die gaan in jouw plaats; zij zullen de kracht zijn die jou Hier brengen. Ieder zal òf gedwongen worden tot Gelijkheid of zichzelf dwingen. Beiden zijn dezelfde sturende-kracht en de Wil van het Leven. Dit is het Proces waardoorheen Leven Geboren zal worden in en vanuit het Fysieke.” (…)

Lees verder in:

De Kronieken van Jezus

(…) Naarmate onze technologische-verslaving zijn Hoogtepunt bereikt, zal technologie tekortschieten, zal wetenschap tekortschieten en immens lijden zal het Resultaat zijn. Dit is noodzakelijk opdat allen hun persona’s samen zullen kruisigen: Dat is de wil van Leven.
Observeer hierin dat wat door Jezus als levende-realiteit is geplaatst: Ieder zal gewaar worden van de verschillende punten, groepen vormen rondom de punten en uiteindelijk bedrogen worden door diegenen die het meest vertrouwd worden.  Dan zal ieder beschuldigd worden door het Systeem als bedriegers en overtreders van de Wet van God en dus gekruisigd worden totdat ze helemaal alleen zijn.

Hier wordt het punt tamelijk interessant, omdat men ofwel fysiek zal sterven – doordat de persona reeds fysiek is geworden OF men zal de persona beëindigen/uitroeien door Zelfvergeving in correct begrip van wat het inhoudt om alle vormen van Persona/ Intelligentie-gebaseerde afgescheiden entiteiten te stoppen, ontworpen als gelimiteerde overleven-constructies – voor altijd.
Dit zal een doorwerking hebben die het eerste gezien zal worden in de drastische-veranderingen in de evolutionaire-ontwikkeling – van het kleinste tot het grootste: daar ieder deel van bestaan hun pad van kruisiging en vergeving bewandelt. (…)

Leeuw

The Consciousness of the Lion

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 608 – Hoe werkt de geest met herinneringen?

herinneringenEen eenvoudig voorbeeld:

Ik stond in de gang mijn wandelschoenen aan te trekken en was in de veronderstelling dat ik een blauwe joggingbroek aan had met lange wijde pijpen, die ik een stukje in mijn sokken doe als ik ga wandelen zodat de pijpen niet over de grond slepen. Dit was de broek die ik diezelfde ochtend – ongeveer een uur geleden vanaf dit tijdstip van het aantrekken van de wandelschoenen – als eerste had aangetrokken maar die ik even later had verwisseld voor een andere – grijze – joggingbroek met iets kortere pijpen.

In de gang stopte ik, automatisch en zonder werkelijk te kijken, de broekspijpen in mijn sokken en stond op. Pas toen ik stond zag ik dat ik een andere broek aan had dan dat ik in gedachten had. In gedachten had ik de broek aan die ik die ochtend als eerste aan had getrokken. Pas toen zag ik, hé, bij deze broek hoef ik de pijpen niet in mijn sokken te stoppen en haalde ze weer los.

Is dit geen vreemd fenomeen? Dat ik in een huidig moment iets aan het doen ben, gebaseerd op een herinnering in mijn hoofd, zonder werkelijk hetgeen te zien dat hier fysiek aanwezig is en waar ik fysiek mee bezig ben, namelijk de joggingbroek die ik daadwerkelijk aan heb op dat moment en in mijn sokken stop.

Dit is een heel eenvoudig en juist daardoor, duidelijk voorbeeld hoe we beinvloed worden door deelname in onze geest, in gedachten (en van hieruit, in energetische ervaringen als gevoelens en emoties die voortkomen uit hetgeen we denken). Het heeft helemaal niets meer te maken met mijn fysieke werkelijkheid. Het is een automatische handeling gebaseerd op een herinnering binnenin mezelf van een situatie een uur geleden, namelijk het aantrekken van die eerste joggingbroek.

Dit automatische gegeven, dit kennen we allemaal. Let er maar eens op hoe vaak iemand achteloos zegt ‘ja dat doe ik automatisch’ zonder dat we ons gewaar of zelfs maar bewust zijn van wat dit automatisme eigenlijk inhoudt.

Deze joggingbroek geeft een zogenaamd ‘onschuldig’ voorbeeld aan, waarmee ik bedoel dat ik er niemand kwaad mee doe dat ik die tweede joggingbroek ook in mijn sokken stop terwijl dit niet nodig is. Dus hierbij kan ik dit voorbeeld heel eenvoudig wegleggen en ‘afdoen’ als ‘niet belangrijk’ en een ‘detail’ en ‘waar maak ik me druk om’.

Echter, dit voorbeeld geeft een mechanisme aan waar ons hele bestaan, ons hele wezen en deze hele wereld op gebaseerd is, namelijk op automatische handelingen, gedachten, en gewoontes die we vanuit herinneringen zo hebben opgebouwd, geleerd of overgenomen zonder dat we de invloed en impact doorhebben van een bestaan gebouwd op herinneringen in en als de geest. Als ik – en iedereen met mij – in dit kleine, eenvoudige voorbeeld op deze manier aanwezig (of eigenlijk afwezig) ben kunnen we er vanuit gaan dat dit zich gelijk zo afspeelt op uitgebreide schaal, van binnen en van buiten en doordat de situaties niet zo rechtstreeks en eenvoudig zijn als in dit kleine voorbeeld maar opgebouwd door de tijd en zelfs door levens heen, van generatie op generatie, in afwezigheid van onszelf in gewaarzijn, is niet meer zo duidelijk te zien wat de gevolgen zijn.

Deze automatische handelingen en gedachten, hebben we niet werkelijk onderzocht op de wezenlijke inhoud en hierdoor zien we niet wat we voortbrengen vanuit deze handelingen en gedachten en uitgesproken woorden. We zetten de wezenlijke inhoud voort zonder ons gewaar te zijn van deze inhoud in wezen en over het algemeen – omdat het een automatisme is vanuit de geest en aangezien de geest is opgebouwd in energie in plus en min – brengt dit dus een polariteit en verschuivingen tussen een plus en een min en van hieruit, een ongelijkheid voort zonder dat we ons hiervan gewaar zijn.

Dat is op zichzelf een zorgwekkend gegeven en dit zorgwekkende uitgangspunt is algeheel zichtbaar in de wereld in hoe die bestaat in ongelijkheid, zonder dat we ertoe komen om de kern, de bron van deze ongelijkheid te onderzoeken en begrijpen,vergeven en corrigeren.

Die bron, dat zijn wij. Wij als mens zijn de bron van de ongelijkheid en dit hebben we zo gemanifesteerd in een ongelijkheid buiten onszelf, in de fysieke wereld, in onder andere een ongelijk geldsysteem in afscheiding van onszelf en van ons gewaarzijn, waardoor het lijkt alsof dit ongelijke geldsysteem ‘de bron van al het kwaad’ is. Maar dat is niet zo; het geldsysteem is een reflectie van diegenen die het gecreëerd hebben (een kleine groep mensen) en van diegenen die deze creatie hebben laten gebeuren (een grote groep mensen zoals jij en ik die toegang hebben tot internet). Dit eenvoudige voorbeeld met de joggingbroek geeft aan hoe weinig gewaar we ons zijn van ons bestaan in automatisme in ongelijkheid en wat de gevolgen hiervan zijn. In die mate dat we ook de gevolgen – de ongelijke geldverdeling – absoluut zullen moeten veranderen tot meer gelijke financiële mogelijkheden voor iedereen als we een algehele verandering in de wereld willen voortbrengen.

Vind je het ook tijd om je gewaar te worden van je ware natuur zodat je hier de leiding in kunt gaan nemen voor en als jezelf in wezen, in overweging van al het leven, op weg naar eenheid en gelijkheid?

De gratis online cursus Desteni I Process Lite geeft een richtlijn in hoe te beginnen bij de bron, binnenin en als zelf en biedt het eenvoudige gereedschap om hierin stap voor stap inzicht, begrip en verandering te brengen.

Desteni I Process Lite – Herinneringen (Youtube)

Overzicht van video’s

Wake up

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 559 – Waarom lijken de blogs vaak ‘zwaar en negatief’?

images d

Meerdere keren komen er reacties op de blogs dat ze ‘zwaar’ zijn of negatief. Als je de onderwerpen leest in een blog en de lading aan emoties ziet die soms meekomt en wordt uitgeschreven, ja dat ziet er inderdaad zwaar uit. Hierbij is het te zien dat juist deze ‘zware’ en negatieve ervaringen in zelfvergevingen worden uitgeschreven. En dus betreft het juist een verwijderen van de lading zodat men zichzelf richting kan gaan geven en niet langer beheerst wordt door allerlei gedachten en energetische ervaringen. Hierbij betreft het zowel de negatieve als de positieve ervaringen die in zelfvergevingen worden uitgeschreven, deze bestaan in polariteit met elkaar en houden elkaar in stand. Echter wat ons het meest beheerst, is de lading emotie die we over het algemeen onderdrukt hebben in ons fysiek en met ons meedragen en hier overheen ligt een dun laagje aan positieve ervaringen die we zo hebben opgebouwd ter overleving in en als de geest.

Over het algemeen zijn we ervan overtuigd dat al het negatieve waaruit en waarin we bestaan – denk hierbij aan de meest vreselijke gedachten en emoties die in ons huizen – niet genoemd mag worden, dat we het moeten verstoppen en wegdrukken, anders zou het weleens ‘uit’ kunnen komen en daarbij hebben we liever niet dat iemand ziet hoe gemeen we eigenlijk zijn in en als de geest, gemeen als ongelijk, we bestaan in ongelijkheid van en als onszelf als leven, in afgescheidenheid, in en als de geest en om onszelf in deze toestand te beschermen willen we het niet zien en mag niemand anders het zien en moet het worden weggestopt. Immers dat wat we niet zien, kunnen we negeren.

Echter door het niet te zien door het te negeren, kunnen we er ook niets aan veranderen. En daar is het uitschrijven voor in deze blogs. Het zien in zelfoprechtheid wat we hebben toegestaan in en als onszelf aan gedachten, gevoelens en emoties. En vervolgens het uitschrijven van de zelfvergevingen op deze gedachten, gevoelens en emoties waarin we onszelf bevrijden van de energetische lading waarin we onszelf gevangen houden. Is dit ‘zwaar’ of negatief? Ja absoluut. Dat is hoe we bestaan als mens op het moment. Als we dit niet onder ogen zien, zullen we juist hetgeen we onderdrukken, opnieuw manifesteren binnenin onszelf en van hieruit, in de buitenwereld.

Om te zien hoe ernstig dit is hoeven we alleen om ons heen te zien in de wereld waarin we leven. De wereld staat in brand en barst uit elkaar van verongelijking, van de ongelijke verdelingen van de goederen op en van de aarde, van overleving en ervaringen van wraak die we iedere dag opnieuw, in het klein of in het groot, een rol laten spelen in ons leven en in het leven van degenen om ons heen. Degenen die dit niet willen zien en zeggen hier niet aan deel te nemen – kijk nog even wat dieper. Het zit zo diep verstopt dat je het niet ziet en door een blog zoals deze als ‘negatief’ te bestempelen hoef je het opnieuw niet te zien.

Dus als er een blog voorbij komt met zelfvergevingen op allerlei gedachten, gevoelens en emoties waarin het lijkt of iemand volledig de draad kwijt is, weet dan dat de schrijver zichzelf aan het richting geven is door te beginnen met het zelfoprecht zien wat er binnenin zelf speelt en vervolgens door hier verantwoordelijkheid voor te nemen door het uitschrijven (en eventueel uitspreken) van zelfvergevingen ter zelfbevrijding van hetgeen men jarenlang gedacht en geloofd heeft. Van hieruit komen dan de zelfcorrigerende uitspraken die men kan leven in en als de fysieke realiteit als de daadwerkelijke zelfverandering. Om niet meer, nee niet meer zoveel ongelijkheid toe te staan van binnen en van buiten en om zelf in staat te stellen om te zorgen voor zelf en/als een ander, voor het leven van binnen en van buiten, voor iedereen, voor al het leven.

Zelfverandering begint binnenin zelf en er is er maar één die dit kan doen.

mental slavery

Desteni I Process

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

———————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 538 – Een gedachte als begrenzing

hekjesIk heb afgelopen week veel meer gewerkt buiten mijn urencontract. Dat is de laatste periode constant zo en dit wist ik van tevoren. Het is te doen, al merk ik dat het werk in loondienst steeds voorrang krijgt en hierna komt het proces van schrijven. Dit is het proces ter ondersteuning van de zelfgeboorte. Dit heeft behoorlijk wat push nodig in en als mezelf om mezelf tot stand te brengen en ik vind dit lastiger te pushen als ik hiernaast al ‘heel veel gedaan heb’. Tevens komen er gedachten naar boven als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ om zoveel meer te werken, met name de extra administratieve taken thuis en door deze gedachte genereer ik energie als afleiding in mezelf en creëer ik in mezelf een soort van ervaring alsof het ‘teveel’ is. Terwijl het dat feitelijk niet is, er is steeds tijd om de zaken één voor één op te pakken in een rustig tempo en juist deze gecreëerde energetische ervaring ‘neemt meer tijd in’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te leiden door energie in mezelf te genereren in en als gedachten als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ waardoor en waarin ik mezelf in deze ervaring zie zoeken naar een excuus om niets extra’s op te hoeven pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verongelijkt te voelen in de vele werkzaamheden, met name de extra administratieve zaken thuis waarvan ik niet geheel weet hoe die uit te voeren, waarin ik het als ‘gevoel’ persoonlijk maak, deze ervaring van verongelijking in en als mezelf, in plaats van rechtstreeks te zien dat ik mezelf verongelijk in en als gedachten als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ of dat ik dit niet zou hoeven moeten doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als oneerlijk te ervaren dat ik dit moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er niet van te houden om een administratieve taak op te pakken die ik niet geheel begrijp, waarvan ik nu zie dat ik het wel kan gaan begrijpen maar dat het vooral veel werk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in het vele administratieve werk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb na alle administratieve zaken in de ochtend, het lastig te vinden om mezelf nog te pushen tot bijvoorbeeld het schrijven van een blog, laat staan tot nieuwe werkzaamheden in en als zelfexpressie en zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een naar fysiek gevoel in mezelf te ervaren bij het aanvangen van ook nog de zelfcorrigerende uitspraken uitschrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tot het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren bij het verantwoordelijkheid nemen voor en als mezelf in en als zelfverandering.

Als en wanneer ik een naar fysiek gevoel ervaar in mezelf vlak voor en tijdens het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik fysiek een weerstand tot zelfcorrectie gemanifesteerd heb waarin ik neig deze fysieke ervaring te gebruiken als teken dat ik moet, of eigenlijk mag stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een fysieke ervaring te gebruiken als teken dat ik mag stoppen.

Ik stel mezelf ten doel even te stoppen, te ademen en door te gaan met het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken, waarin ik de lichamelijke aanwijzingen steeds blijf waarnemen zodat ik mezelf niet door werkelijke fysieke ‘grenzen’ heen duw die mijn lichaam schade toebrengen en mezelf duw door de ‘grenzen’ als ervaringen en gedachten in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hier op een ‘grens’ stuit waarin ik denk en geloof dat ik dit werk eigenlijk niet extra zou hoeven doen.

Ik realiseer me dat ik mezelf begrens, dus limiteer in en als gedachten en hierop volgend ervaringen binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de administratieve taken op te pakken en één voor één uit te voeren en dit te doen zolang als nodig en/of totdat het gedaan is.

Ik stel mezelf ten doel de taken af te maken en door te bewegen naar de volgende taak.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik teveel tijd stop in perfectionisme ten aanzien van de taken en meer te focussen op werkbaarheid.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in het lastig vinden van mezelf pushen tot het schrijven van een blog en/of het oppakken van een nieuwe vorm in en als zelfexpressie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik nieuwe zaken stap voor stap aanpak, eigenlijk in hele kleine stapjes steeds een stukje en dat ik me zo voortbeweeg totdat ik sta in en als de ‘nieuwe’ uitdrukking.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te pushen tot het oppakken van deze kleine stapjes die samen het geheel gaan vormen in en als zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel te accepteren dat ik nu meer tijd aan ‘werk’ besteed en minder aan het schrijven bijvoorbeeld.

Ik stel mezelf ten doel mezelf meer te pushen tot het aanwezig zijn in en als de adem in expressie op bijvoorbeeld werk en zo ook hier mijn zelfexpressie te oefenen in en als de realisatie dat juist het pushen in de meerdere werkzaamheden onderdeel is van de zelfgeboorte in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in en als de ervaring van weerstand en verongelijking en mezelf hierin van de energetische lading te ontdoen door alleen met mezelf te gaan liggen, in mijn lichaam te voelen waar de energetische ervaringen zich bevinden en hardop zelfvergevingen uit te spreken op de emotionele ervaring die opkomt, waarin ik mezelf toesta deze tevens vrij te geven via tranen, geluid etc als wat nodig is.

bomenDesteni I Process Lite

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 517 – What do I have in my life that I wish to everyone?

alternative-medicine-herb_10229634_XS-300x213Within my life I have had and still have the possibility to support myself and my physical body in a way that is best for me as life. I had the opportunity to start an education of natural medicine when I was 21 and it was a very cool education. It is not ‘regular’ so to speak and I had the luck that my parents could and were willing to support me financial with everything that I needed for this education. Here I learned to look at the body from a perspective as the body being a whole living organ in which al the systems are working together and influencing each other which means that when there is something out of balance, one start looking at the body as a whole and not at only the symptom that is showing the imbalance. This approach never stopped after finishing this education. With this education I layed a basic foundation of understanding of how the body functions and also to look further than where the regular medicin stops. Looking further actually means learning how to better prefend from getting ill instead of ‘walking behind the facts’.

Natural medicine did not give the whole picture so I walked on and am still walking further. I have learned and walked the way to support myself back into a pretty well shape with the use of natural medicine and different kind of treatments, supplements, herbs, diagnose-methodes (including the ones from the regular medicine when needed), physical treatments, physical exercises and of course the largest education of how we function in and as a mind consciousness system integrated within our physical body as how is provided within Desteni, which I am continuing walking.

Through my work I had and have acces to and insight on most of the available products on the ‘market of natural medicine’ so to speak and because of my living location I had and have acces to a variability of food from good quality. This whole package, I wish to everyone to be available and actually it should be available to everyone. The sooner we start with learning how we function, the more we learn to prevent ourselves from getting out of balance and becoming ‘ill’ so to speak and if we have some genetical issues that we have to deal with, we can do this in the best possible way with the products, treatments and self-support that is possible. This is part of taking responsibility for ourselves as a being with a mind, within a physical body. However how the medical system is set up at the moment, this way to walk is not available to everyone, actually it is unreachable for most – because of money – and/or unknown because of too little information that is really supportive and a large medical organ that only works with the regular medicine which is often used in a very ‘late state’ of the physical and/or mental discomfort. So most people do not learn to take care of themselves within their physical body at all. Actually the same as how we do not learn to take care of the largest physical body here –  which is Earth – and all the Life on it.

Within a Living Income Guaranteed there is money available for everyone to give self the physical support that one reguires, which includes the education that is needed to sustain in balance. There will be human beings who will give their effort to support others to learn how to bring this self-care into practise, not because they need the money to survive, but out of an interest and self-expression to support others as life to it’s utmost potential. Also animals can be supported in this way – while we can learn from the animals in return. This can all be combined with the knowledge and information that is common within the regular medicine. There is a lot of information and practical experience possible already, so much more than what the regular medicin organs are providing at the moment. It is only not subsidiated and so not availabe for most people.

This is something that needs to change which can be started within a proposal as the Living Income Guaranteed. It is part of our human rights, to have the ability, support and education to take care for ourselves and our physical body in the best way possible, from a starting point that is best for all life. If this starting-point is lived by all people, our so caled ‘health’ will become so much better, only already because we no longer need ‘to fight’ for our ‘right to live’ as how we are doing at the moment to have enough money to live from. The amount of ‘stress’ will reduce immediately which will give a lot of ‘room’ to our physical body to rebalance itself, together with the support of the basic needs that is available for everyone.

Investigate the Living Income Guaranteed and investigate the opportunity to get to know yourself as a human being with a mind consciousness system within a physical body. They will both provide solutions for a change within ourselves on earth. Which of course, is up to all of us to walk it into reality, to really make a change on earth.

detox———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Full spirituality under the microscope volume 2

 

Dag 469 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-5 – “wat denkt die ander wel”

Voor context zie: Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Voor overzicht van de gehele serie:

Dag 469 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-12 – Schaamte

Dag 482 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-1 – “hoe kun je dit nou doen?”

Dag 483 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-2 – “dit meen je niet”

Dag 484 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-3 – “dit kan niet waar zijn”

Dag 485 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-4 – “ik ga weg”

Dag 486 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-4 – “ik ga weg” (vervolg)

Backchatdimensie (interne gesprekken):

hoe kun je dit nou doen?

dit meen je niet

dit kan niet waar zijn

ik ga weg

wat denkt die ander wel

ik snap niet dat die ander dit niet ziet

ik heb toch gelijk?

hier wil ik niet mee leven

schaam je je niet?

dit ga ik niet doen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in een intern gesprek als ‘wat denkt die ander wel’ ten gevolge van mijn eigen emoties die opkomen als reactie op de gedachte in mij als ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ welke ik activeer en in participeer naar aanleiding van de woorden van een ander als  ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling over mij geschreven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me bezig te houden in een intern gesprek met wat een ander wel of niet denkt, in plaats van te zien wat ik zelf denk in afscheiding van mezelf, ter controle in een situatie die me herinnert aan een gebeurtenis ooit die ik ervaren heb alsof ik de controle verloor en dus participerend in angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bezig te zijn met gedachten van een ander ter controle, om zo mijn eigen angst te controleren/overwinnen/handhaven – welke feitelijk een angst is voor verlies van deze controle in en als de geest, waarvan ik niet gezien heb dat controle in en als de geest als gedachten over mezelf, geprojecteerd op een ander, geen werkelijke controle geeft maar juist de macht over mezelf in en als zelfbeweging, verlegt naar die ander in en als een geloof in gedachten van mezelf als gaande over een ander en in en als geloof in de waarheid van gedachten ansich, welke feitelijk een geloof in polariteit is welke altijd verdeeldheid geeft en slechts ervaringen zijn van meer (energie)  of minder (energie) waarin ik zelf een angst creeer voor ‘verlies’ of een ‘tekort’ als zijnde ‘minder’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen angst voor ‘vermindering’ of een tekort te creeren in en als de geest door te geloven in de waarheid van gedachten in en als polariteit van meer of minder dan mezelf, in en als energie als zogenaamde, illusionaire vermeerdering van mezelf in en als het fysiek, welke geen werkelijk ‘meer’ is maar een opsplitsing van mezelf in meerdere delen in afscheiding van mezelf, oftewel verdeeldheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te delen/te verdelen en verdeeldheid in stand te houden in en als gedachten in en als energie, in en als de geest in polariteit, geprojecteerd op iets of iemand buiten mij in plaats van de verdeeldheid in te zien en zelf te vergeven als onderdelen van mezelf, in afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te controleren in en als een geloof in gedachten als methode om energie op te wekken in en als mezelf en/om te proberen om me op deze manier ‘meer’ of ‘beter’ te voelen dan wat of wie als mezelf hier is, wat lastig is aangezien een beter voelen dan ikzelf hier, een afscheiding is van en als mezelf en als ik dit rechtstreeks zou zien, ik de waanzin zou zien van het creeren van een afscheiding van mezelf om mezelf beter te voelen dan mezelf en dus, projecteer ik de afscheiding op een ander, zodat ik me beter kan voelen dan (wat ik zie als afscheiding in) de ander en kan ik mijn eigen afscheiding in stand houden om voort te bestaan in en als de geest, in en als energie in en als dit ‘beter’ voelen wat dus feitelijk waanzin is – dus houd ik mezelf opzettelijk in stand in en als waanzin, participerend in een intern gesprek in en als de geest, in en als een geloof dat de woorden gaan over een ander buiten mij, in plaats van direct te zien dat de woorden gaan over hetgeen waarvan ik me zelf heb afgescheiden in en als mezelf en wat ik ‘buiten mij’ geplaatst heb in en als de geest, en dus gaan de woorden over (een deel van) mijzelf als over ‘de ander = de mind/de geest’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat mijn gedachten, gevoelens en emoties over mezelf gaan in afscheiding van mezelf in participatie en geloof in en als de geest en in plaats hiervan, mijn gedachten, gevoelens en emoties te projecteren op en koppelen aan een ander buiten mij en vervolgens te reageren op mijn eigen projectie in en als een geloof dat de woorden van de ander mij definieren, zonder te zien dat mijn woorden over die ander in en als gedachte en intern gesprek, mij definieren als ‘wie ik ben’ in dat moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren in en als een geloof in de woorden van een ander en zo mezelf opnieuw af te scheiden in en als reactie op dit geloof, welke ik in eerste instantie zelf in het leven geroepen heb in en als projectie van mijn eigen gedachten – die feitelijk over mezelf gaan – op een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te reageren op mijn eigen gemanifesteerde afscheiding in en als mezelf en mezelf zo van energie te blijven voorzien in en als de geest, aangezien dit een eeuwig draaiende spiraal van reacties voortbrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus feitelijk te denken dat ik onvoldoende ben en gedachten nodig heb om energie te genereren in en als mezelf om me meer te voelen – om mezelf te vermeerderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mezelf moet vermeerderen om me meer te voelen dan wie ik ben in eenheid en gelijkheid in en als het fysiek en om mezelf te vermeerderen in en als energie in opsplitsing, dien ik mezelf eerst te verminderen in en als energie in opsplitsing om zo weer naar meer te kunnen bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen om naar meer te kunnen bewegen en me uiteindelijk heel even meer te voelen terwijl dit dus eigenlijk een opbouw is van de vermindering in negativiteit in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen in en als energie, participerend in waanzin en in en als deze waanzin gedachten te produceren om me meer te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als de geest een ander te gebruiken om me meer te voelen in een poging om mezelf niet te hoeven zien in wie ik ben al participerend in en als de waanzin in een intern gesprek, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bezig te blijven met de projectie in en als de geest over een ander en dus met de ander (= de mind) in plaats van mezelf onder ogen te zien in en als de woorden in het intern gesprek die gaan over (een deel van) mezelf in afscheiding van mezelf – me realiserende dat alleen als ik mezelf zie in afscheiding als wie ik ben (geworden) in participatie in een intern gesprek in en als de woorden ‘wat denkt die ander wel’ in en als de geest, ik mezelf zal (kunnen) stoppen in participatie in hetgeen ikzelf wel allemaal denk.

Wordt vervolgd

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/