Dag 569 – Nederigheid

nederigheidHet woord nederigheid in het Nederlands wordt in mijn leefomgeving niet zoveel gebruikt, alleen binnen religie zie ik het voorbij komen. Ik ga het eerst eens opzoeken in het woordenboek:

Nederig:

1. laag bij de grond

2. onaanzienlijk, gering

3. bescheiden, deemoedig

De eerste definitie is erg bruikbaar: laag bij de grond.

Nederig als laag bij de grond oftewel, in zicht en overweging van en als het fysieke leven.

Als ik een definitie opzoek van deemoedig komt hierin nederig onderworpen naar voren en hierin is zichtbaar hoe het vaak wordt toegepast binnen een religie/het geloof als ‘onderworpenheid aan God’. Dit geeft ook direct de frictie aan in het woord nederigheid aangezien er energetisch een ongelijkheid in aanwezig is.

Onaanzienlijk wordt beschreven als niet in aanzien zijnde. Ook dit is een ‘dubieuze’ invulling waarin een polariteit aanwezig is. Niet kijken naar, geen geduld hebben met, niet waarnemen. Ik merk dat ik dit in mezelf vertaal als ‘niet de moeite waard’.

Hierin zie ik dat ik in de definitie van nederig een dimensie heb opgeslagen binnenin mezelf als ‘niet de moeite waard’. Waar ik dan tegenover een polariteit ga leven als ‘de moeite waard zijn’. Het woord ‘waard’ zit erin oftewel, een geldaspect als graadmeter of ik de moeite waard ben.

Dit geeft meer duidelijkheid voor mezelf waarom ik het woord nederigheid op een aantal gebieden niet geleefd heb waarna ik ‘mijn neus stoot’ en er achteraf in me opkomt: ik had meer nederig moeten zijn’.

Ik wilde mezelf meer waard maken, iets laten zien, iets ‘neerzetten’ zogezegd terwijl ik niet één en gelijk stond als wat ik probeerde neer te zetten doordat ik nog geen richting wist te geven aan de gerelateerde punten binnenin mij. Onvoldoende nederig ten opzichte van mezelf, niet laag genoeg bij de grond in overweging van mezelf als geheel en hierdoor een tegenovergestelde definitie levend van onaanzienlijk als ‘aanzienlijk’ – in aanzien willen zijn.

Betekent dit dat ik iets ‘fout’ gedaan heb? Nee, het betekent dat ik een aantal dimensies binnenin mezelf geopend heb en zichtbaar heb gemaakt waarin meer begrip als zelfvergeving en zelfverandering nodig is zodat ik mezelf leer richting geven in en als gelijkheid met wat ik tegen kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nederig te vertalen en leven als ‘onaanzienlijk’ en in afscheiding van mezelf en te proberen ‘in aanzien te komen’ om mezelf hierin te ‘corrigeren’ wat geen werkelijk corrigeren is maar een uitbalanceren door een polariteit er tegenover te stellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb nederig te leven als ‘laag bij de grond’ in realistische overweging van mezelf als geheel, inclusief de invloed van mijn eigen programmeringen in en als het geestbewustzijnssysteem en de beperkingen hierin die gedeprogrammeerd kunnen worden door en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken in polariteit ten aanzien van de programmering in en als het geestbewustzijnssysteem als de stelling ‘je kunt een aap geen kunstjes leren’ (of iets dergelijks) tegenover een stelling als ‘dat alles mogelijk is/moet zijn’ aangezien ik de stelling ‘je kunt een aap geen kunstjes leren’ niet acceptabel vind alsof het niet mogelijk is om iets te leren wat voorbij de programmering ligt en brengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat iets in één keer moet lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik gefaald heb als iets niet meteen lukt en een ander het overneemt, in en als de gedachte ‘dat een ander nu nog steeds denkt dat je een aap geen kunstjes kunt leren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets te proberen te bewijzen naar een ander toe als dat de stelling niet klopt vanuit een uitgangspunt van zelfzucht en hierin mezelf als geheel onvoldoende in overweging te nemen, waardoor ik een ervaring van falen in en als mezelf creëer doordat ik niet voldoe aan wat ik mezelf voorhoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van falen in en als mezelf te creëren door mezelf iets voor te houden en mezelf niet in overweging te nemen als geheel, door participatie in en als een gedachte (dus in afscheiding van mezelf) dat ik iets moet bewijzen voor een ander dat iemand in staat is te veranderen welke ik gebruik om mijn punt van zelfzucht in stand te houden, in plaats van voor en als mezelf te zien, realiseren en zo bewijzen hoe zelfverandering werkelijk kan plaatsvinden vanuit een uitgangspunt van nederigheid als ‘laag bij de grond’ in eenheid en gelijkheid met en als het fysieke leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de invloed van geld (en dus van de geest) onvoldoende in overweging te nemen waardoor er altijd druk en haast is aangezien ‘tijd is geld’ en geld op de eerste plaats komt en leven op de tweede plaats en de verandering in en als leven niet plaats zal vinden zolang er onvoldoende geld is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘onmogelijkheid’ te hebben opgeslagen in het kip en het ei verhaal waarin verandering onmogelijk lijkt aangezien wereldverandering en individuele verandering in elkaar haken en elkaar beïnvloeden waarin ik tegenover deze ervaring van onmogelijkheid bepaalde aspecten over het hoofd zie en de verandering eenvoudiger te projecteren in en als de geest zonder mezelf als hoe ik besta in en als deze geest als in overweging te nemen en vervolgens te proberen om deze projectie te leven en als dit dan niet (geheel) lukt, een ervaring van falen te creëren, opnieuw in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf bezig te houden met ervaringen in en als de geest om energie te genereren in plaats van hier aanwezig te zijn in nederigheid, laag bij de grond in overweging van alles en iedereen, binnenin en buiten mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘falen’ of mislukken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een verwachting gecreëerd heb voor mezelf in en als de geest in en als een geloof dat ik iets zou moeten kunnen of ergens aan zou moeten voldoen zonder dat ik praktisch geleerd heb hoe mezelf hierin richting te geven en toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met deelname in een ervaring van falen of mislukken.

Ik stel mezelf ten doel te zien of het binnen mijn fysieke en praktische mogelijkheden ligt om de toepassing te leren die ik nodig heb om een bepaalde taak te volbrengen.

Ik stel mezelf ten doel om de twijfel die opkomt voordat ik iets ga doen, volledig te onderzoeken en te zien waar ik me bevind in een uitgangspunt van eigenbelang/zelfzucht waardoor ik geen helder zicht heb in overweging van mezelf als geheel waarin ik verantwoordelijkheid neem voor mezelf in dit uitgangspunt met toepassing van zelfvergeving en zelfcorrigerende uitspraken.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf nederig als laag bij de grond voort te bewegen en te vertragen in overweging van mezelf als geheel als wezen dat nog geïntegreerd is met mezelf als geestbewustzijnssysteem, in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel de projecties in en als de geest te stoppen en in de fysieke realiteit te zien waartoe ik in staat ben en hoe ik mezelf kan verbeteren in overweging van mezelf als leven en hier vandaan in overweging van al het leven in en als het fysiek en mezelf zo stap voor stap en zelfvergeving voor zelfvergeving te gronden en ‘laag bij de grond’ te bewegen in nederigheid.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysieke realiteit  – zowel mijn lichaam als mijn relaties en leefomgeving – te gebruiken als cross-referentie-punt van de effectiviteit van mijn toepassing van zelfvergeving en zelfcorrecties en uiteindelijk de verandering in en als het fysiek en mezelf hierin bij te sturen en verantwoordelijkheid te nemen voor de conflicten als ongelijkheid in en als mezelf, iedere keer opnieuw tot in preventie van de conflicten in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel vrede te maken met het feit dat (innerlijke) conflicten als ongelijkheid zich aandienen en dat het ‘niet leuk’ is om hier doorheen te bewegen.

In een volgend blog zal ik dit laatste punt verder onderzoeken om inderdaad tot vrede te komen met dit punt, wat nu nog niet zo is.

 

slakjeThe Spirituality of the Snail – Part 1

*

Humble, Considerate & Godhood – Reptilians – Part 271

Redefining Humble & Considerate – Reptilians – Part 272

*

Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

—————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 565 – Hoe liegen het construct van falen in stand houdt

pinokkio2

Ik ervaar sterk reacties in mezelf als iemand tegen me liegt over een essentieel punt wat van invloed is op mijn leven en hiermee iedere dag opnieuw doorgaat, totdat ik doorzie dat alles verzonnen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een enorme sukkel te voelen als iemand dagen achtereen tegen me liegt en ik dit geloof, al zie ik niet hoe het scenario dat verteld wordt op dit moment realiteit zou kunnen worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het persoonlijk te nemen als iemand tegen me liegt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de zogenaamde leugens niet over mij gaan maar over diegene in en als persona die liegt en dat mijn reactie hierop, over mezelf gaat en laat zien welke persoonlijkheid ik aanneem als reactie op een liegen en/of op het onderwerp waarover gelogen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liegen te veroordelen en dus mezelf te veroordelen in en als de geest als ‘onwaarheid’ als leugen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet te vertrouwen ben als iemand tegen me liegt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat degene die liegt niet te vertrouwen is in hetgeen verborgen/gelogen is en dat ik niet te vertrouwen ben zolang ik gedachten, gevoelens en emoties produceer als reactie op hetgeen dat verborgen/gelogen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een enorme sukkel te voelen dat ik het scenario toch geloof omdat iemand telkens opnieuw bevestigt dat het zo is, terwijl ik het scenario niet heel waarschijnlijk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het scenario te willen geloven omdat het een aardig scenario is die fijn zou zijn als het zo is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen wat er dan wel echt is als iemand in staat is tot dagelijks een leugen vol te houden, wat exact het punt is waar ik ooit in gezonken ben, de vraag wat er echt is als er zoveel leugens of zo’n grote leugen, dagelijks aanwezig is in communicatie als een verbergen van wat er werkelijk speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf te verbergen en lang verborgen te hebben wat er speelt binnenin mezelf door steeds een ander gezicht op te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen om het steeds een ander gezicht opzetten en het verbergen van wat er speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een falen te ervaren dat iemand me niet voldoende vertrouwt om te vertellen wat er werkelijk speelt en in plaats hiervan ervoor kiest om te liegen en dit vol te houden en zo een invloed van stress voor zelf en/als omgeving te verspreiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat iemand mij zou moeten vertrouwen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het voor een ieder ten eerste gaat om zelf te vertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik faal als een ander tegen me liegt, wat zo in de kindertijd moet zijn opgebouwd, waar ouders constant liegen over/verbergen wat er werkelijk speelt en zo het construct van de ervaring van falen doorgeven aan de kinderen als een methode tot onderdrukking zodat er niet verder gevraagd wordt en de leugen in stand kan blijven zonder zogenaamd ‘gezichtsverlies’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander te vertrouwen is of zou moeten zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede en onmacht te ervaren tegenover de manipulatie van het liegen en verbergen en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede en onmacht te ervaren tegenover de manipulatie in en als de geest, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, wat heeft het voor zin om te communiceren als er constant gelogen en gemanipuleerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in zelfexpressie aan te passen en onderdrukken en te hebben aangepast en onderdrukt aan mijn omgeving in leugens en onderdrukking.

Ik stel mezelf ten doel, te leven in en als het stoppen van de leugens in mezelf, in en als een opbouw van vertrouwen in en als mezelf door middel van de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie en van hieruit te zien wat echt is en te ontmantelen wat een leugen is.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen me gezegd wordt, onafhankelijk van wie het is, te onderzoeken op echtheid en praktische mogelijkheid en zolang er onduidelijkheid is, door te vragen en door te zoeken totdat ik zie wat er werkelijk speelt en waarom en van hieruit te zien naar oplossingen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te veroordelen als ik een leugen geloofd heb en de achterliggende reden als angst van waarom ik de leugen geloof, zelf te vergeven en zelf te corrigeren zodat en totdat ik stabiel ben en niet langer reageer op leugens van een ander en/of/als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de emoties en gevoelens als dekmantels van leugens, te stoppen in mezelf en zelf te vergeven en corrigeren zodat en totdat ik stabiel ben in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf en/als een ander de tijd te geven om zelf onder ogen te zien, zelf te vergeven en corrigeren in de leugens die we verspreiden als overlevingsprogramma.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met het oefenen en toepassen van communicatie in en als zelfoprechtheid en mezelf niet langer aan te passen en hierin te onderdrukken aan anderen die zichzelf toepassen in leugens en in plaats hiervan te zien wat er ‘gepast’ als passend als mogelijk is aan communicatie in het moment.

Als het liegen en verbergen van ouders het construct van falen doorgeeft en opbouwt/bevordert/in stand houdt in de kinderen, houdt het liegen tegen en binnenin mezelf (door deelname en geloof in gedachten, gevoelens en emoties) en het verbergen voor mezelf van mijn gedachten, gevoelens en emoties in eigenbelang in en als de geest, binnenin mezelf – dit houdt dan tevens het construct van falen/mislukken in stand binnenin mezelf.

De enige weg is te komen tot zelfeerlijkheid, zelfoprechtheid binnenin en als mezelf om tot stand te komen binnenin en als mezelf in zelfvertrouwen.

Hier kun je leren wat zelfoprechtheid is en hoe dit toe te passen:

Desteni I Process Lite

(gratis cursus, ook in het Nederlands)

Desteni I Process Lite – oprechtheid – zelfoprechtheid

(Google Hangout)

Full mfm radio forgiveness song

Forgiveness Song

—————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 552 – Teleurstelling

sad_face-300x300

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb teleurgesteld te zijn doordat ik praktische zaken vandaag niet kan afronden en in en als deze ervaring van teleurstelling, grote moeite ervaar in mezelf om andere zaken op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘teleurgesteld ben‘ in plaats van direct te zien, begrijpen en realiseren dat teleurstelling een energetische ervaring is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren als teleurgesteld zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te bewegen op de energie van iets ‘volbrengen’ als motivatie om de dag door te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een energetische ervaring te koppelen aan een taak volbrengen en zo van taak naar taak te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voldoening nodig te hebben van een taak volbrengen om een ander taak op te pakken en te volbrengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ‘het vandaag niet lukt, het nooit lukt’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb allerlei zaken aan deze ervaring van teleurstelling te gaan koppelen en zo verbindingen in mezelf te leggen in en als de geest, waarin ik deze verbindingen vervolgens in fysieke realiteit ga brengen door te leven in en als deze energetische verbindingen en zo teleurstelling op teleurstelling te creëren in en als mezelf als ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als er één ding verkeerd gaat/niet direct lukt, alles verkeerd zal gaan en niet meer zal lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het niet afronden van een praktische taak door omstandigheden buiten mijn kunnen, te definiëren in mezelf als ‘verkeerd gaan’ en ‘niet lukken’ en zo een concept van mislukking in mezelf te manifesteren in en als de geest als innerlijke ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn innerlijke ervaring van teleurstelling iets te maken heeft met (komende) gebeurtenissen van buitenaf als soort van ‘voorgevoel dat alles mis zal gaan’ in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik de innerlijke ervaring kan stoppen in en als mezelf en zo te zien dat de ervaring van teleurstelling van het vandaag niet afronden van een taak, geen voorgevoel is maar een gevolg van een gedachte als geloof in en als mezelf dat ik iets verkeerd heb gedaan/iets niet gelukt is en dat hierdoor alles verkeerd zal gaan/niet zal lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb feitelijk angst te ervaren dat hetgeen ik op moet lossen geld zal kosten en als ik dit niet voldoende beschikbaar heb, ik hetgeen ik wil volbrengen, niet kan volbrengen en dus zal ik dan hetgeen moeten missen wat niet werkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus feitelijk angst te ervaren om een energetische ervaring gekoppeld aan hetgeen niet volbracht is en niet zal werken, te missen in en als mezelf en/of dat het heel veel geld gaat kosten wat ook aan iets anders besteed had kunnen worden waardoor ik andere energetische ervaringen ‘misloop’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit ‘voorgevoel’ zelf te creëren in en als mezelf door in en als projectie in en als de geest gebeurtenissen in de toekomst met positieve energetische ervaringen te verbinden aan het volbrengen van deze fysieke taak en zo de polariteit tevens te creëren als tegenhanger als de taak niet volbracht wordt op de manier en in het tempo zoals ik verwacht in en als mezelf, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb sneller te willen in en als de geest dan de fysieke werkelijkheid aangeeft als tempo.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te bewegen in en als de adem op het tempo dat de fysieke taken laten zien waarin ik me realiseer dat ik niets heb laten liggen, dat ik hetgeen heb opgepakt wat mogelijk is en dat er meer tijd nodig is om dingen te regelen en hier te brengen.

Ik stel mezelf ten doel deze tijd te gebruiken om mezelf te ondersteunen in en als zelfvergeving van de energetische ervaringen die opkomen zoals teleurstelling en de verbindingen los te maken die ik gekoppeld heb aan het volbrengen van een taak, in en als de realisatie dat als ik ‘hang’ aan het volbrengen van een taak en de effecten ervan, ik deels aanwezig ben in de toekomst in en als een projectie van de volbrachte taak waarin ik mezelf hier weghaal uit de realiteit en afhankelijk maak van resultaten waarin ik gemakkelijk en eenvoudig openingen creëer voor mezelf voor ervaringen zoals teleurstelling op het moment dat hetgeen ik geprojecteerd heb in en als mezelf, in en als de geest niet op de manier en/of in het tempo tot stand komt als in mijn versnelde projectie.

Tevredenheid en teleurstellingDesteni I Process

——————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 269 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-1

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Zelfcorrecties volgend op de Zelfvergevingen in Dag 268:

Gedachtendimensie:

Als ik mezelf de Gedachte ‘Ik wou dat hij hier was’ zie binnen gaan, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik met het binnen gaan van deze Gedachte, het hele patroon in werking zet en Verlangen creeer. Vervolgens ervaar ik dan tegen mijzelf in te gaan als ik niet probeer om samen met de man te zijn zoals in de Gedachte. Waarin de ervaring van het tegen mezelf ingaan, een ervaring is van tegen het plaatje gekoppeld aan de Gedachte in mijn hoofd ingaan, waarin ik, in de geest, een mogelijkheid creeer tot samenzijn, En in deze mogelijkheid geef ik het Verlangen vrij spel, en geef ik als het ware een Startsein aan Verlangen om mij over te nemen en steeds verder de ervaring van Verlangen in te gaan. Die ik vervolgens denk te moeten creeren. Dus ik stop, ik adem. Ik stop de Gedachte in mijn hoofd, en ik ga verder waar ik fysiek mee bezig ben.

Ik stel mezelf ten doel in gezond verstand in het moment te onderzoeken of ik wel of niet kan en wil samenzijn met de man als wat het beste is en niet geregeerd door gedachten als plaatjes in mijn hoofd.

Verbeeldingsdimensie:

Als ik mezelf zie participeren in een Afbeelding van mezelf naakt liggend tegen de man aan, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik door participatie in de afbeelding mijn Verlangen als energie opwek, en als deze eenmaal is opgewekt, is het lastiger Verlangen te stoppen. Echter, het participeren in een afbeelding leidt tot niets behalve een obsessie in de geest en onrust in het fysiek door de opgewekte energie. Dus ik stop, ik adem. In de inademing stop ik participatie, op het stiltepunt koppel ik mezelf los van participatie en stabiliseer ik mezelf in mijn fysiek en houdt eventueel mijn 2 handen vast om mezelf hier te halen, ik adem uit en laat de afbeelding gaan door er niet opnieuw in te zien maar in en als de uitademing aanwezig te zijn, op het stiltepunt zie ik wat te doen, hier in het fysiek.  Eventueel herhaal ik dit een aantal keren.

Angstdimensie:

Als ik mezelf in angst zie participeren om niet op het juiste moment samen te zijn met een man, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik ten eerste niets kan veranderen aan een situatie die er wel of niet is, en dat ik ten tweede niet zelf verander als ik in/als angst blijf bestaan. Hetgeen ik kan doen, is de angst stoppen in mezelf en zien wat de angst is, voor wat ik angst ervaar om te verliezen. Ik adem in de ervaring van angst en omarm mezelf hierin. Ik zie welke reacties en gedachten omhoog komen, en pas hier zelfvergevingen op toe.

Als ik mezelf zie participeren in de angst voor teleurstelling van niet op het juiste moment samen zijn, dan stop ik, ik adem. Ik adem in de ervaring van (angst voor) teleurstelling, en zie hierin waarom ik teleurstelling ervaar, waarin ik mezelf teleurstel door in een verwachting van mezelf te gaan in de geest.

Als ik mezelf angst zie ervaren voor het ‘over de kop gaan’ en hierna belanden in de negatieve pool, dan stop ik, ik adem. Zolang ik beweeg in positieve en negatieve polen, beweeg ik me op golven van energie, en dus in de geest. Ik realiseer me dat er niet werkelijk een negatieve pool bestaat, maar dat deze alleen een ervaring is van verlies van energie als negatief na een ervaring van positieve energie. Energie is energie, positief of negatief. Ik hecht nog waarde aan de plus en minpool hierin, en deze waarde vertaalt zich in mijn fysieke ervaring als manifestatie, en dus ervaar ik deze als echt, met name doordat ik er fysieke veranderingen in onderga, waarin ik van de vertraagde darmwerking het meeste last ondervind.

Ik stel mezelf ten doel de last die ik ervaar van een vertraagde darmwerking na de ovulatie, in mezelf nader te onderzoeken in relatie tot de ovulatie en verlangen. De relaties die ik hierin tegenkom zet ik in zelfvergevingen, zodat ik de verbindingen van mezelf aan de vertraagde darmwerking, losser maak, en ik er dus minder persoonlijke waarde aan hecht. Het feit is dat de darmwerking na ovulatie 2-3x langzamer gaat, gerelateerd aan de hormoonwisseling, zoals het voortplantingssysteem geprogrammeerd is, en dit fysieke feit kan ik niet veranderen. Wel kan ik de waarde die ik hieraan hecht, inzien en stoppen in mezelf, waarin ik mezelf bevrijd van hechting aan de hormonale wisselingen – gerelateerd aan seksuele mogelijkheden en voortplanting – en mezelf kan bewegen in iedere fysieke hormonale situatie waarin ik me bevind.

Backchatdimensie:

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘dit gaat me nooit lukken‘, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik met iets lukken bedoel, een perfect moment samenstellen, welke een NU moment is in de geest. Vervolgens ga ik zo’n moment najagen en en hierin tegelijkertijd een polariteit als ‘niet-lukken’ dus als falen creeren. Waarin ik faal in het behalen van een ultiem moment in de geest, alsof er maar 1 moment bestaat waarin ik wel of niet slaag hierin aanwezig te zijn. Waarin ik de totale fysieke werkelijkheid mis, welke hier in IEDER moment aanwezig is, waarin ik niet kan slagen of falen, ik kan het alleen missen door in de geest te participeren en een NU na te jagen. Een gedachte over lukken houdt al in dat ik een niet-lukken als mogelijkheid creeer. Ik creeer dus mijn eigen falen, en hierin leef ik voort in angst voor falen, in ieder moment, dus leef ik in de geest, in ieder moment, in angst voor mijn eigen creatie als falen, en alleen in het ene NU moment zou ik even niet in Angst bestaan, en dus streef ik dit na in de geest, en ja, dan word ik bang, want het is maar 1 moment tussen alle ‘iedere momenten’ die ik in angst besta, dus het is een erg kleine kans tot slagen, lol. Geen wonder dat ik bang ben in de geest.

Ik stop, ik adem. Ik haal mezelf hier in het fysiek, en stel mezelf ten doel te streven naar aanwezig zijn in de adem in ieder moment, waarin geen falen en slagen bestaat. Ik realiseer me dat dit een proces is waarin ik alle relaties in de geest moet loskoppelen die ik gehecht heb aan de ervaring van slagen en falen en streven hiernaar en angst hiervoor, welke als draden door me heen lopen en me vast houden in de status quo van de geest in angst. Dus, veel werk te doen met veel geduld.

Wordt vervolgd met zelfcorrecties op de laatste 3 dimensies.

Een serie blogs over angst voor falen en verlangen naar succes start hier:

The Fear of Failure and Desire for Success: DAY 322

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 11 – Ik heb gefaald – Bewustzijnsontwikkeling als de wikkel van Angst

Het is me niet gelukt. Het is me niet gelukt om samen te leven met een man die nog niet in zichzelf wil zien. En ik word hierdoor afgeleid van mezelf, het triggert me zodanig dat ik blijf projecteren op hem, al zie ik achteraf wel dat ik het doe. Ik sta nog niet zo stevig in mezelf dat ik in deze situatie kan blijven staan. In theorie moet het kunnen, in de dagelijkse praktijk slaat het dood, slaan we elkaar dood (in expressie). Dus ik zie in theorie wel in mezelf maar kan het nog niet toepassen in de praktijk. Wat ook geen zien als zijn is in/als mezelf. Ik ben niet gelijk als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik gefaald heb omdat het niet gelukt is om samen te leven met een man die nog niet in zichzelf wil zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat het me niet gelukt is om met een man samen te leven die nog niet in zichzelf wil zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met een man te willen samenleven, in plaats van in te zien dat ik alleen met/als mezelf kan leven, om vervolgens iets wat eigenlijk niet kan te gebruiken als reden om een ervaring van falen of schaamte te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet zien van de man in zichzelf als trigger-point in me te laten bestaan, welke me triggert om me af te leiden van mezelf in gedachtes, gevoelens en emoties, geprojecteerd op de man, waardoor ik zelf niet in zelf hoef te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de toekomst te projecteren door te zien dat het moet kunnen, samen leven met iemand die al dan niet in zelf wil zien door alles terug naar zelf te halen, om er vervolgens achter te komen dat het op dit moment niet lukt, waardoor ik boos word op mezelf en op de man en niet hier kan zijn door deze boosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat iets kan lukken of niet lukken, en dat als het me lukt ik slaag en gelukkig ben, en als het niet lukt ik faal en ongelukkig ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van wie ik ben in het moment af te laten hangen van het al dan niet gelukken van een projectie in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ontevredenheid in mezelf te creeren door mijn ervaring van mezelf in het moment af te laten hangen van een projectie in de toekomst van hoe ik zou moeten/kunnen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een kans weggooi door deze projectie in de toekomst niet te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een kans te creeren door een projectie in de toekomst, niet ziende dat deze kans geen kans is maar een zelf gecreeerde toekomstprojectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een projectie in de toekomst moet leven aangezien het zich aan lijkt te dienen als kans.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik en de man moeten voldoen aan wat ik projecteer in de toekomst, wat me ervan weerhoudt Hier te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen levend voorbeeld als levend Hier te kunnen zijn voor de man en als mezelf door te geloven dat ik moet leven wat ik projecteer in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en de man dood te slaan als expressie door te proberen de geprojecteerde toekomst te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dat te leven wat ik projecteer in de toekomst, uit angst dat de man weggaat als ik ga leven wat Hier is, aangezien ik zie dat de man niet in zelf wil zien en als ik in zelf ga zien en ga leven wat hier is gaat de man wellicht weg aangezien ik geloof dat hij niet in zelf wil zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de man weggaat als ik in zelf ga zien en leef wat Hier is, in plaats van in te zien dat ik niet weet of de man wel of niet weggaat, maar uit angst dat hij weggaat ga ik vast weg, weg mijn eigen projectie in de toekomst in, om vervolgens boos te worden op de man dat hij niet Hier is en dus weg is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de man niet in zelf wil zien, en daarom ga ik allerlei trucjes verzinnen om hem zogenaamd hier te houden, wat niet Hier is als Aanwezig als Zelf, maar hier bij bij, zorgend voor mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man vast te houden in/als de mind door te leven wat ik projecteer in de toekomst, uit angst dat de man weggaat als ik Hier ga leven en alleen nog in zelf ga zien, aangezien ik niet geloof dat de man in zelf wil zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat de man weggaat als ik alleen nog in zelf ga zien en hij mij dus ook te zien krijgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat de man weggaat als hij mij te zien krijgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat de man weggaat als hij zichzelf te zien krijgt doordat ik alleen nog in zelf ga zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de man het niet aankan om zichzelf te zien, in plaats van in te zien dat dit ergens een projectie moet zijn, dat ik het niet aankan om mezelf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat ik het niet aankan om mezelf te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat de man zichzelf gaat zien, aangezien ik me dan niet meer met hem bezig kan houden en alleen nog in mezelf kan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verdwijnen in mijn eigen projecties, waardoor het me op het moment niet lukt om met de man samen te leven aangezien ik dan verdwijn in de projecties van mezelf op hem, oftewel in hem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verdwijnen in de projecties van mezelf op de man, waardoor ik verdwijn in de man en dus weg ben, waardoor ik vervolgens enorm ga reageren op alles wat de man doet, aangezien ik verdwenen ben in hem en alles wat hij doet mij ook raakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb overprikkeld te raken door te reageren op alles wat de man doet, voortkomend uit het verdwijnen van mezelf in mijn projecties van mezelf op de man dus voortkomend uit het verdwijnen van mezelf in de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de overprikkeling, voortkomend uit mijn reacties op alles wat de man doet doordat ik verdwenen ben in mijn projecties op de man dus in de man, fysiek te manifesteren, om vervolgens overprikkeld te raken door de prikkels die mijn zelf gemanifesteerde fysieke mind gaat afgeven aan mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb overprikkeld te raken door mijn zelf gemanifesteerde fysieke mind, voortkomend uit mijn reacties op de man/de ander door te verdwijnen in de man/de ander door te verdwijnen in projecteis van mezelf op de man/de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nooit Hier te zijn omdat ik altijd weg ben in mijn reacties op de ander dan wel op mijn eigen gemanifesteerde fysieke mind, waarmee ik een nieuwe laag van reacties creeer/in stand houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een reactiepatroon op de aanwezigheid van de ander, voortkomend uit het verdwijnen van mezelf in mijn eigen projecties op de ander, in mijn eigen fysiek te manifesteren, waardoor ik het mezelf onmogelijk maak om samen te leven en dus steeds fysiek alleen moet leven, alleen met mijn gemanifesteerde fysieke mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te isoleren door het mezelf onmogelijk te maken door mijn eigen reacties op de ander, voortkomend uit het verdwijnen van mezelf in projecties van mezelf op de ander waardoor ik verdwijn in de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verdwijnen in mijn eigen reactiepatroon, dan wel op de aanwezigheid van de ander, dan wel op de fysieke mind die ik gemanifesteerd heb in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volkomen uit te putten en ziek te maken door te verdwijnen in mijn reacties als projecties van mezelf op de de ander, en als er geen ander is, door te verdwijnen in mijn eigen reacties als projecties van mezelf op mijn eigen fysiek gemanifesteerde mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om alleen te leven doordat ik bang ben te verdwijnen in mijn eigen reacties als projecties van mezelf op mijn eigen fysiek gemanifesteerde mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus constant bang te zijn voor het verdwijnen in mijn eigen reacties als projecties van mezelf dus voor het verdwijnen in de mind, in plaats van Hier te zijn, constant als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het verdwijnen in mijn eigen reacties als projecties van mezelf te koppelen aan angst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mijn eigen angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om te veranderen uit angst voor mijn eigen angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te koppelen aan angst voor verandering, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan opnieuw bang te zijn voor mijn eigen angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig vast te zetten in angst als de mind als bewustzijn, waar ik ook ben en met wie ik ook ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven in en als angst als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb te zien dat bewustzijn gelijk is aan angst, en door het bewustzijn te ontwikkelen heb ik mijn eigen angst ontwikkeld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen angst te ontwikkelen door mijn bewustzijn te ontwikkelen, ondertussen gelovende dat ik bezig ben me van mijn angst te ontdoen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik bezig ben me van mijn angst te ontdoen door mijn bewustzijn te ontwikkelen, in plaats van in te zien dat ik mezelf hiermee wikkel in angst; wat het vervolgens nodig maakt om me te wikkelen in liefde van/voor de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te wikkelen in liefde van/voor de man om mezelf veilig te stellen in/als het bewustzijn als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn dat ik me niet langer kan wikkelen/koesteren in de liefde van/voor de man.

Als ik mezelf zie participeren in verdriet om het niet langer kunnen wikkelen/koesteren van mezelf in de liefde van/voor de man, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik verdriet ervaar omdat ik deze emotie in/als de mind heb gecreeerd om mezelf vast te houden in/als de mind op het moment dat de illusie van liefde verdwijnt.

Ik sta mezelf niet toe mezelf in/als de mind vast te houden aangezien ik hiermee mezelf vasthoud in de wikkel van angst, wat me afhankelijk maakt van het vasthouden/vinden van een man om liefde van/voor te ervaren.

In plaats hiervan houd ik mezelf vast in het fysiek; ik adem door de angst en het verdriet heen en pas zelfvergevingen toe op de punten waarin het me niet lukt hier doorheen te ademen.

Als ik mezelf zie participeren in reacties op mijn eigen gemanifesteerde fysieke mind, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik verdwijn in projecties van mezelf op mijn fysiek, wat ik vervolgens gemanifesteerd heb, om hier vervolgens weer opnieuw op te gaan reageren.

Ik sta mezelf niet toe opnieuw te reageren op mijn eigen gemanifesteerde reacties in het fysiek, aangezien ik daarmee een nieuwe laag creeer die ik later weer moet vergeven. In plaats daarvan stop ik mijn reacties en adem. In de adem of in het schrijven ga ik zien wat het is dat ik niet van mezelf verdraag, waardoor ik het nodig acht dit te projecteren op iets buiten mezelf dan wel op mijn eigen fysiek. Ik realiseer me dat ik niets hoef te verdragen en zelfvergevingen kan toepassen. Ik adem in en zie wat me zo verdrietig maakt, en hier pas ik zelfvergevingen op toe. Het is niet nodig mezelf zo af te wijzen aangezien ik gewoon gevolgd heb hoe ik geprogrammeerd ben als systeem. Ik heb hier geen schuld aan maar dien er wel verantwoordelijkheid voor te nemen, verantwoordelijkheid voor mezelf als zelf. Wie moet het anders doen? De Buurman? Ik zie dat ik de enige ben die mezelf hierin kan ondersteunen, dus dan kan ik maar beter meteen beginnen hiermee.

Als ik mezelf zie reageren op de man/de ander, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik iets van mezelf projecteer op de man/de ander wat ik niet wil zien van  mezelf, om hier vervolgens in te verdwijnen, wat me zo boos maakt omdat ik hiermee verdwijn in de ander, en dus ga ik de ander dwingen te stoppen zodat ik niet hoef te verdwijnen. Dit is onbegonnen werk, de ander stoppen. Ik stop met het stoppen van de ander. Ik sta mezelf niet toe de ander te (willen) stoppen, waarmee ik alsnog in de ander verdwijn. in plaats hiervan, stop ik mezelf, direct. ik stop met reageren op de ander, pak mezelf beet in het fysiek en zie wat me zo boos of verdrietig maakt, zo boos dat ik de ander wil dwingen om te stoppen. Dat wat ik zie, pas ik zelfvergevingen op toe. Dat wat ik niet zie, pas ik ook zelfvergevingen op toe, totdat ik het zie en het punt zelf kan vergeven. Net zolang totdat ik mezelf volledig heb vergeven voor wat ik mezelf heb toegestaan in en als te bestaan.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf te (be)vestigen in/als mezelf door het toepassen van zelfvergevingen en vervolgens zelfcorrecties toe te passen in de praktijk. Als het me niet lukt een zelfcorrectie toe te passen, vergeef ik mezelf en doe het opnieuw. Net zolang totdat ik mezelf bevestig in/als mezelf in de fysieke realiteit.

Ik realiseer me dat ik mijn eigen projecties op de ander dan wel op mijn eigen fysiek als bevestiging zie van mezelf, waardoor ik volledig verdwijn in mijn eigen projecties door mezelf te (be)vestigen als deze projecties te. Vervolgens noem ik dit een spiegel, en blijf ik bezig met het spiegelen van mezelf in de ander. ik sta mezelf niet toe te verdwijnen in de spiegel die ik zelf gecreeerd heb door mijn eigen projecties op de ander te geloven en hier vervolgens naar te gaan leven. Ik sta mezelf niet toe mezelf te (be)vestigen als projectie van mezelf. Ik stop, ik adem. Ik pas zelfvergevingen toe op wat ik projecteer op de ander of op mijn fysiek en corrigeer mezelf door het stoppen mijn reacties op de ander of op mijn fysiek. Hierin vestig ik mezelf als Zelf, zelfvergeving voor zelfvergeving.

Ik realiseer me dat ik verdrietig ben om datgene wat ik ben en ken als systeem los te laten. Wat ik ervaar als het loslaten van mezelf. Alleen door dit systeem als mezelf los te laten/mezelf te vergeven zal ik mezelf als leven worden.