Dag 68 – Verveling maakt vervelend: moedwillig lopen treiteren

(Offline geschreven op 9 juli 2012)

Zelfvergevingen in de schoenen van de jongens die moedwillig lopen te treiteren:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iemand die me vraagt om te stoppen met voetballen op een plek die hier niet geschikt voor is, moedwillig te gaan lopen treiteren samen met mijn vrienden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen of willen begrijpen waarom deze plek niet geschikt is voor voetballen, terwijl ik ook wel zie dat het een speeltuintje is voor hele kleine kindjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets niet te willen doen omdat iemand het me vraagt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen doen wat iemand me vraagt, ook al is dit het beste voor iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb doelbewust met een stroopwafel tegen de ruit te gaan gooien en hard te gaan lachen als reactie op een vraag van een ander aan mij om te stoppen met voetballen op een plek die hier niet geschikt voor is, om vervolgens snel weg te gaan met mijn vrienden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energie te genereren in/als de mind, aangezien ik me verveel in/als de mind en iets nodig heb om me op te wekken/te prikkelen in/als de mind

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb positieve energie in mezelf te genereren door het moedwillig treiteren van een ander, om me vervolgens zo vervelend te voelen over mezelf door wat ik aan het doen ben, dat ik alleen maar opnieuw kan gaan treiteren om me even niet zo vervelend te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een persoonlijkheid als treiteren als vervelend aan te nemen om aandacht als energie te ontvangen/genereren.

Als ik mezelf iemand die me vraagt te stoppen met voetballen op een plek die hier niet geschikt voor is, moedwillig zie gaan lopen treiteren, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me alleen maar nog vervelender ga voelen door het treiteren van een ander, waardoor ik nogmaals ga treiteren om van dit vervelende gevoel af te komen.

Als ik me verveel in/als de mind, zie ik in mezelf dat ik me beweeg als energie als verveling, waardoor ik vervelend ga worden, voor mezelf en voor anderen. Ik pas zelfvergevingen toe op het vervelen van mezelf en de ander. Ik realiseer me dat de verveling een toestand is die voortkomt uit het niet weten wat te doen met/in/als mezelf. Ik zie in mezelf of er iets is wat ik zou willen doen, zonder dat ik mezelf en/of een ander verveel. Als er iets is wat ik kan gaan doen zonder vervelend te zijn, dan doe ik dit. Als er niets in me opkomt, dan ga ik zitten en adem, totdat de verveling stopt en er vanzelf iets naar boven komt wat ik kan doen.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf als verveling als vervelend onder ogen te zien, zodat ik mezelf kan stoppen in het vervelend zijn en ik me niet langer hoef te vervelen en vervelend hoef te zijn.

Zelfvergeving als mezelf:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb toch nog iets te zeggen naar de jongen die net onverwacht sorry heeft gezegd, terwijl ik ervaar in het moment dat het voldoende iss maar het woord sorry niet vertrouw.

Als ik mezelf door zie gaan met spreken terwijl ik ervaar in het moment dat het voldoende is, dan stop ik, ik adem. Of ik het vertrouw of niet, als ik ervaar dat het voldoende is, is het voldoende. Ik realiseer me dat ik mezelf niet vertrouw en daarom wil ik toch nog iets doorduwen bij de jongen.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf als zelf te vertrouwen door mezelf als mind te zien, te stoppen en te vergeven zodat ik mezelf in de praktijk kan corrigeren en niet een ander tot correctie probeer te dwingen door nogmaals te benoemen dat iets wat diegene gedaan heeft niet leuk is.

 www.desteniiprocess.com

www.equalmoney.org

www.eqafe.com/free

www.desteni.net

Advertenties