Dag 780 – Zelfvergevingen op de weerstand in relatie tot schoonmaken

(…)

“Hier vanuit bekeken houdt het schoonmaken en de ervaringen van weerstand, dus een mogelijkheid in voor me om tot mijn potentieel voor zelfverandering te komen. Kijk, dat geeft al een andere benadering van het schoonmaken; hierin vind ik direct een voor mij ‘zinvolle’ aanvulling op – of zelfs invulling van het schoonmaken op zich – één van de gedachten / ervaringen die namelijk in mij opkomt is dat ik het schoonmaken ‘zo zinloos vind aangezien het steeds maar terug blijft komen en het weer vies wordt zodra het schoon is’.  In het volgende blog begin ik met zelfvergevingen op de ervaring die opkomt bij het schoonmaken en wat zich eventueel opent hierin.”

Voor algehele context zie voorgaand blog Dag 779 – Weerstand in relatie tot schoonmaken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoonmaken als zinloos te ervaren aangezien het steeds opnieuw weer vies wordt en ook in zo’n hoog tempo, waarin ik het gevoel krijg constant aan het schoonmaken te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoonmaken als tijdsverspilling te zien en liever ‘iets anders’ te doen, terwijl ik tegelijkertijd heel graag een schoon huis en schone leefomgeving heb en het bijvoorbeeld fantastisch zou vinden als een ander mijn huis zou schoonmaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ‘het vuil’ de overhand krijgt en dat ik het niet meer bijhoud en omkom in stof en vuiligheid en mijn huis laat verslonzen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren fysiek zo moe te zijn dat ik de schoonmaakwerkzaamheden niet meer oppak en ‘de boel de boel laat’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik me bevind in een momentopname van vermoeidheid dat ik zo ervaren heb en hierin te denken en geloven dat dit altijd zo blijft en/of zo blijft terugkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geestelijke vermoeidheid als ‘weerstand’ in en als angstervaring, als fysieke manifestatie te ervaren en hierin ‘bang te zijn’ dat het ‘te laat’ is en dat ik ‘achterloop’ als achter de feiten aan, waarin de geest me inhaalt en me neerdrukt en ik er niet meer bovenop kom en nog wel gewaar ben dat dit gebeurt, maar niet meer bij fysieke machte om mezelf hier doorheen te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘de geest’ te benoemen als iets dat me neer kan drukken en waar ik ‘achteraan loop’ alsof ik hier zelf geen invloed op heb en dus feitelijk angst te ervaren voor mezelf die zich neer laat drukken uit gemakzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst voor mezelf te ervaren in het kiezen van de gemakkelijkste weg, van de minste weerstand in het volgen van de ervaringen van weerstand die in en als mezelf opkomen en zo eigenlijk rondjes te lopen in weerstand, in plaats van dit te weerstaan in mezelf en (weer) te gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben geen tijd te hebben voor alles wat gedaan moet worden en/of wat ik wil doen  en hierin weerstand op het schoonmaken te creëren met name als ik meerdere dingen op een dag wil doen en het schoonmaken hierin ‘teveel tijd’ inneemt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te lantefanteren aan het begin van de dag en later op de dag te ervaren niet voldoende tijd te hebben om alles gedaan te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik onder het schoonmaken uit kan komen of dat ik het wel uit kan stellen, het is niet zo belangrijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op deze manier het schoonmaken heel belangrijk te maken in mijn geest door er weerstand op te creëren als een ervaring waar ik druk mee ben en er zo ‘druk’ op te leggen.

Ik realiseer me dat het een punt is om fysiek op te pakken en niet teveel bij te blijven hangen in een uitzoeken waarom, aangezien het iets is dat moet gebeuren. Ik realiseer me dat ik het als gelijke mee kan nemen in de planning van wat moet gebeuren en beter kan stoppen met het minder belangrijk te maken dan andere bezigheden en zo hierin gelijkheid te brengen binnenin mezelf. Ik realiseer me dat we in de gehele maatschappij het ‘schoonmaken’ minder belangrijk hebben gemaakt dan ‘achter een bureau zitten’ bijvoorbeeld wat zichtbaar is in het verschil in vergoeding dat er wordt uitgekeerd als ‘loon’ voor bijvoorbeeld schoonmaakwerk en bureauwerk en wat dus wellicht gewoon een opgelegde en aangenomen programmering is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een programmering onbewust te hebben aangenomen en zo een ongelijkheid in en als mezelf te creëren ten aanzien van verschillende bezigheden en zo tevens de ongelijkheid in de wereld te bevestigen.

Tevens zie ik hierin een aangenomen ongelijkheid in man en vrouw in mij alsof dit is opgelegd door ‘de man’ als dat het schoonmaakwerk dat een vrouw uitvoert, minder belangrijk is, wat ik zelf zo heb gebruikt om kant te kiezen voor het mannelijke (intellectuele) en tegen het vrouwelijke (fysieke), zonder me te realiseren hoe ik mezelf hierin verongelijk. Zo buiten zo binnen, zo binnen zo buiten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken door vanuit zelfinteresse in en als de geest en vanuit gemeenheid, het vrouwelijke te onderdrukken en minder belangrijk te maken dan het mannelijke vanuit een wens om het vrouwelijke / de vrouw/ de moeder buiten te sluiten en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op deze manier het kind met het badwater weg te gooien, in plaats van hetgeen ik als ‘zwakte zie’ in een voorbeeldrol en zo in en als mezelf, te benaderen vanuit begrip, zorgzaamheid, vergeving en mogelijkheid tot transformatie.

Ik stel mezelf ten doel het schoonmaken en de weerstand en struggles die ik hierin ervaar en zie opkomen in mezelf, te gebruiken als opening en mogelijkheid tot transformatie van een ‘zwakte’ tot in een ‘kracht’; vanuit omarming, nederigheid en in eenheid en gelijkheid, want alleen dat waar ik gelijk aan sta en één mee word als het ware, zal ik in en als mezelf kunnen transformeren tot een praktische toepassing, zonder het nog zo ‘belangrijk’ te maken in en als de geest.

Tot zover, nu eerst de toepassing in de praktijk en zien hoe dit gaat en waar eventueel zelfvergeving (dus zelfbegrip) en zelfcorrecties nodig zijn om dit begrip in fysieke toepassing tot uiting, tot een expressie te brengen in en als mezelf, dus als zelfexpressie.

De zelfvergevingen zijn een aantal voorbeelden van wat er opkomt in mij in relatie tot schoonmaken en kan worden uitgebreid al naar gelang wat er in mij (en in een ander die hiermee bezig wil) opkomt; het gaat uiteindelijk om het zelfbegrip dat hierin naar voren komt, als een verantwoordelijkheid voor wat er speelt in mijzelf in gedachten, gevoelens en emoties en zo als opening om fysiek door de ervaringen (van bijvoorbeeld weerstand) heen te bewegen en tot een vrede met de toepassing van het schoonmaken te komen en dit zo te integreren in het dagelijks leven. Hierin zie ik ook het punt openen van intiem met mezelf zijn, in en tijdens de fysieke bezigheid van schoonmaken en wie ik eigenlijk ben als ik aan het ‘afraffelen’ ben en niet ‘hier’ wil zijn tijdens de bezigheden – er moet dus iets zitten waar ik van weg beweeg in mezelf, zonder dat ik hier werkelijk naar kijk en het benoem voor mezelf – zelfbegrip.

Tevens zie ik dat ik het als een ‘moeten’ ervaar en zo benader ik mezelf eigenlijk ook in punten die ik lastig vind. Ik ‘moet’ het oppakken want ‘het moet toch gedaan worden’ en dus doe ik het, zij het ‘schoorvoetend’. In mijn benadering van het schoonmaken wordt zichtbaar voor me hoe ik mezelf benader – iets wat ik eigenlijk allang weet maar waarvan ik me toch niet echt gewaar was. Eens zien of ik hierin wat verzachting kan brengen voor en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het schoonmaken tot uiting, tot verlengde van mezelf te maken in en als een zelfexpressie en zichtbaar in en als mijn leefomgeving en ik stel mezelf ten doel mezelf hiertoe te bewegen door tijdens het schoonmaken te vertragen en de ervaringen te benoemen / definiëren die in me opkomen en mezelf tevens te ondersteunen door bijvoorbeeld een interview te luisteren tijdens het schoonmaken en zo mijn focus te verleggen en tegelijkertijd het praktische op te pakken en beiden te combineren in en als mezelf, als een manier om vrede te maken met de bezigheden. Ik stel mezelf ten doel te verzachten naar mezelf toe in het oppakken van en opstaan in en als verantwoordelijkheid op vele gebieden en te zien hoe ik hier met en als mezelf kan staan – zelfverzorgend, zelfondersteunend en minder vanuit een ‘moeten of zelfs een ervaring van ‘straf’ als ‘straffe benadering’.

Ik stel mezelf ten doel om de angst te bekijken/beschouwen in en als mezelf, in plaats van met angst op mijn eigen angst te reageren.

Een proces in voortgang….

Related interview vanuit een interdimensionaal perspectief (+ zie links in de tekst).


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Advertenties

Dag 684 – Het leven van woorden: moed (1)

-haal-de-moet-eruit-haal-de-moed-erin

Dag 683 – Het leven van woorden: moed

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het woord ‘moed’ te koppelen aan ‘iets moeten’ en hierin angst te ervaren dat ik het niet kan en/of niet wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeten te koppelen aan iets doen dat ik niet wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb van mezelf veel te moeten en dit te gebruiken om dingen te doen/gedaan te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het moeten hier met ‘druk’ uit te voeren vanuit gedachten, gevoelens en emoties in plaats van hetgeen waarvan nodig is dat het gedaan wordt, organisch uit te voeren, oftewel, in overeenstemming met mezelf in/als mijn fysiek en met mijn ademhaling hierin als ondersteuning van mezelf om iets fysiek uit te voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf voort te stuwen vanuit een systematische overtuiging in plaats van te zorgen voor een organische afstemming en mezelf hier vandaan, voort te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten beïnvloeden door mijn gemoed in wat nodig is dat er gedaan wordt ter bevordering van leven als geheel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘moed’ een vreemd woord te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moed te koppelen aan bemoederen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te bemoederen met gedachten, gevoelens en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb kleine dieren en planten moedig te vinden, meer dan grote dieren en planten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de kwetsbaarheid over het hoofd te zien in grote dieren en planten, in plaats van kwetsbaarheid in ieder levend wezen waar te nemen als één en gelijk als leven in essentie; tegelijkertijd kwetsbaar en sterk, moedig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb leven in essentie als moedig te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat kwetsbaarheid verborgen moet worden zonder te zien dat ik zo het leven verberg, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als leven te verbergen en zo de moed die in en als mezelf als leven aanwezig is, te verbergen en hiervandaan, een moeten voorop te stellen als bescherming.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven ‘dat ik de moed niet meer heb’ als ik niet moet van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het doen wat nodig is, als zwaar te ervaren in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf zwaar maak in en als de geest in mijn gemoed ten aanzien van het doen wat nodig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf zwaar te maken in mijn gemoed in gedachten, gevoelens en emoties ten aanzien van het doen wat nodig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te moeten zuchten als ik ga doen waarvan ik zie dat nodig is dat het gedaan wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er tegenop te zien om dat doen waarvan ik zie dat nodig is dat het gedaan wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tegenstand te verwachten in het doen wat nodig is dat het gedaan wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te laten schrikken door de tegenstand/weerstand, zowel van/in mezelf als van/in een ander.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie bewegen in een ervaring of gedachte van iets ‘moeten doen’ in en als de geest als bijvoorbeeld ergens tegenop zien, te stoppen, te ademen en mezelf te ondersteunen door te focussen op mijn ademhaling en af te stemmen op mijn lichaam en fysieke mogelijkheden en van hieruit, stap voor stap op te pakken wat nodig is dat gedaan wordt ter bevordering van de essentie van leven als geheel.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie bemoederen in en als de geest met gedachten, gevoelens en emoties, te stoppen met deelname in een gedachte, gevoel of emotie, te benoemen wat ik ervaar binnenin mezelf, hierop eventueel een zelfvergeving uit te spreken en zo ruimte te scheppen in mezelf voor een meer organische voortbeweging in overeenstemming met mijn lichaam en fysieke mogelijkheden.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik ervaar me af te laten schrikken door de weerstand van mezelf en/of een ander, te stoppen, te ademen en te zien en benoemen wat de weerstand inhoudt en zelf te vergeven, in en als de realisatie dat de weerstand bestaat gerelateerd aan een vorm van ‘moeten’ in en als de geest als systematische benadering van de fysieke werkelijkheid, om hier vandaan in een meer organische beweging mezelf richting te geven in wat nodig is dat er gedaan wordt (en wat binnen mijn bereik ligt) ten behoeve van leven als geheel.

Ik stel mezelf ten doel om het woord ‘moed’ zachter uit te spreken met een d op het eind, zonder er het woord ‘mood’ van te maken maar met een duidelijke en korte ‘oe’ in het midden.

Moed:

Het doen wat nodig is ter ondersteuning en bevordering van de essentie van mijzelf en/als een ander als leven als geheel, vanuit een organische beweging en afstemming op mijn lichaam en mijn fysieke mogelijkheden en leefomgeving en in overweging van de fysieke werkelijkheid.

tussen-willen-en-verander-ligt-moed

Desteni I Process

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 683 – Het leven van woorden: moed

chinese-717344_960_720

Dag 680 – Mijn woordenboek van levende woorden

Het woord Moed. Ik vind het een ‘vreemd’ woord als ik het benoem. Dat ervaar ik vaker, dat als ik een woord een aantal keer achter elkaar benoem voor mezelf, het hoe langer hoe vreemder wordt, alsof het de betekenis kwijt raakt of eigenlijk alsof ik de betekenis kwijtraak en staar naar een rijtje letters die ik neig niet meer te kunnen plaatsen.

Het woord klinkt als ‘moeten’. Alsof ik iets moet. Alsof ik moedig moet zijn en dit niet wil. Hierin bestaat moedig in mezelf gedefinieerd als een soort van heldendaad, alsof hemel en aarde bewogen moeten worden in plaats van in een ademtocht te veranderen zonder dat het direct in het oog valt maar als verandering in wie ik ben en hier vandaan in de uitkomst die zichtbaar zal worden. Moed. Moedig.

Wat is moedig? Bernard benoemde vaak dat het wandelen van de reis naar leven ‘moedig’ is omdat het nog nooit gedaan is en er weerstand zal worden ervaren, van binnen en van buiten. Dit heb ik niet direct als moedig ervaren maar meer iets als dat ik (en anderen) doe(n), als iets dat niet ‘im frage’ is als ik eenmaal zie dat dit het beste is.

Wat ik dan weer moedig vind zijn alle dieren bijvoorbeeld, de hele kleine kwetsbare dieren of ook de grotere, die zo open en kwetsbaar aanwezig zijn, die zich op vele vlakken niet kunnen verdedigen als ze zouden worden aangevallen, en toch doen ze wat ze ‘moeten doen’, of laten we zeggen wat nodig is dat gedaan wordt. Of de hele kleine plantjes met de subtiele bloempjes die zich volledig uitdrukken, zonder angst.

‘Moeten’ is dus eigenlijk datgene doen waarvan nodig is dat het gedaan wordt en hiervoor is ‘moed’ nodig. En wat ik dan als moedig zie is het (kwetsbare) leven in expressie, zonder angst.

Zijn we niet allen als levende wezens kwetsbaar? En is dit niet juist hetgeen waarin we voor onszelf en/als alles als leven dienen te zorgen, voor deze wezenlijkheid die leven is? Door verantwoordelijkheid te (leren) nemen en leven voor onszelf in alle aspecten? Zo binnen zo buiten.

Klank: oe, oef, moeilijk, moederig, moeder, moeke, moeten, mo(e)ven (wegwezen), beroerd, bemoeien en als ik naar de letters kijk zie ik: moe.

Energetische ervaring: negatief als zwaarte, alsof het een opgave is. Positief als ‘beeld’ in de geest van hoe ‘moed’ wordt neergezet in bijvoorbeeld tekenfilms als iets om te ‘bereiken’.

Woordenboekdefinitie: lef, durf, onverschrokkenheid, dapperheid

Ik kom ook tegen: gemoed, stemming, drift, verbolgenheid (Wolters)

Zelfvergevingen, zelfcorrecties en herdefinitie volgen.

MoedDesteni I Process 

————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 544 – Dromen van seks

dromen

Droomwoordenboek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb van seks te dromen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb langer in bed te blijven liggen als ik wakker word en van seks gedroomd heb om het lekkere gevoel nog even vast te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar seks met een man/een naakt mannenlichaam tegen mijn lichaam aan.

Als en wanneer ik wakker word en van seks gedroomd heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik geparticipeerd heb in gedachten van verlangen naar seks met een man, naar een naakt mannenlichaam tegen me aan.

Ik realiseer me dat ik de zelfgecreërde ervaring van een naakt mannenlichaam tegen me aan in een droom, voortkomend uit gedachten van verlangen, gebruik om het opstaan uit bed uit te stellen.

Ik realiseer me dat ik gedachten van verlangen en hieruit voortkomende ervaringen, gebruik als excuus om de werkzaamheden waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen, uit te stellen en/of ‘lichter’ te maken in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel om, als ik wakker word en van seks gedroomd, mezelf vast te houden in en als de adem en met mijn eigen lichaam aanwezig te zijn en de ervaring als ‘het lekkere gevoel’ in te ademen en terug te brengen in en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel om als ik wakker word, in en als de adem op te staan en rustig de dag te beginnen, te zien welke ervaringen er in me opkomen en deze in zelfvergeving te zetten en hardop uit te spreken en mezelf voort te bewegen in de fysieke bezigheden en taken waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen.

Ik stel mezelf ten doel alert te zijn op participatie in gedachten van verlangen door de dag heen en mezelf te stoppen in participatie in gedachten van verlangen, de energie te vergeven die in me aanwezig is en te focussen op mijn eigen fysieke lichaam, in en als de realisatie dat in mijn lichaam, al het leven aanwezig is en dat ik dit mis ieder moment dat ik participeer in gedachten, gevoelens en emoties in en als de geest, zonder te weten wat leven is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar leven en dit te projecteren op een projectie/plaatje van een samenzijn van mijn naakte lichaam tegen een ander naakt lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van het leven in en als mijn eigen fysiek door participatie in projecties en herinneringen in en als de geest en hierin energie te genereren welke ik vervolgens ‘bewaar’ en opsla in mijn fysiek waardoor ik een ervaring van onrust creëer in en als mijn fysiek waarin ik denk iets te missen om vervolgens een ervaring van verlangen te creëren naar iets buiten mijzelf en mijn eigen lichaam en hierin een angst te ervaren om iets te missen, wat niet meer is dan de gedachte dat ik iets mis in en als mezelf, wat ook zo is, namelijk mezelf in en als het leven in en als mijn fysiek, zolang ik deelneem en geloof in projecties als plaatjes als gedachten als herinneringen in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel de taken waarvoor ik verantwoordelijk heb genomen, één voor één op te pakken en rustig uit te voeren, waarin ik me adem voor adem en dag voor dag beweeg en mezelf ondersteun in het uitvoeren van de bezigheden in en als de wetenschap dat ik in staat ben dit te doen zonder me druk te maken.

Ik stel mezelf ten doel mezelf voort te bewegen in nederigheid, waarin ik de eenvoudige, fysieke taken met zorg oppak en uitvoer zonder grootste ervaringen en verwachtingen hieraan gekoppeld.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een plaatje van mezelf met een naakt mannenlichaam tegen me aan, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als deze herinnering, mezelf de adem beneem in en als een gekoppelde energetische ervaring.

Ik realiseer me dat ik mezelf voortbeweeg in en als de geest door de energie die vrijkomt in participatie in en als de ervaring bij het plaatje als herinnering van een naakt mannenlichaam tegen mijn lichaam aan.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan de ervaring gekoppeld aan een herinnering als plaatje van een naakt mannenlichaam tegen me aan waarmee ik seks ga hebben.

Ik realiseer me dat ik dus vasthoud aan de ervaring van ‘seks gaan hebben’ en hieraan een positieve ervaring van ‘verwachting’ te koppelen en hier vervolgens naar toe te leven door mijn dagelijks leven heen, in en als de hoop en verwachting dat dit ooit weer plaats zal vinden.

Ik realiseer me dat ik dus ‘wacht’ in en als een ervaring van verwachting op een moment van samenzijn met een naakt mannenlichaam, waardoor ik afwezig ben in en als mijn eigen fysiek totdat ik aanwezig ben in en als deze geprojecteerde herinnering in de toekomst.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest, hiervan een ‘ultiem’ moment gemaakt te hebben om na te streven als afleiding van de fysieke werkelijkheid en het nemen van zelfverantwoordelijkheid, in en als een ervaring dat alles ‘go(e)d’ is.

Waarom houd ik vast aan precies zo’n moment? Ik vind dat het fijnste wat er is, tegen een naakt mannenlichaam aanliggen, omarmd en in de verwachting van seks hebben wat allebei willen en/of net na seks gehad te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het tegen een naakt mannenlichaam aanliggen in en als de verwachting van seks en/of net na seks, het fijnste te vinden wat er is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ‘tegen een naakt mannenlichaam aanliggen’ niet meer plaats zal vinden.

Ik realiseer me dat ik iets wil goed maken, dat ik in het verleden heb nagelaten verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in gedachten, gevoelens en emoties waardoor ik mogelijkheden om tegen/met een naakt mannenlichaam te liggen, voorbij heb laten gaan.

Ik realiseer me dat dit ‘tegen een naakt mannenlichaam aanliggen’ een moment is waarin ik mezelf toesta om zonder oordeel, dus zonder gedachten aanwezig te zijn waarin ik even ‘niets hoef’ van mezelf.

Ik realiseer me dat ik constant, vanaf het moment dat ik wakker word en tot me door dringt dat ik op moet staan, tot aan het moment dat ik naar bed ga en ‘klaar’ ben met alle taken waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen, de gehele dag door iets ‘moet’ van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gehele dag door iets te moeten van mezelf en hierin te participeren in een ervaring van ‘moeten’ welke in en als de geest is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me de gehele dag door voort te bewegen in en als de geest in een ervaring van ‘moeten’.

Ik realiseer me dat het ‘moeten’ minder zwaar wordt, dat ik minder opzie tegen hetgeen ik doe als dat ik minder ervaar dat ik ‘het niet kan’.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen gedachten, gevoelens en emoties en mezelf hierin voort te bewegen in en als de toepassing van de ademhaling, zelfvergeving en zelfcorrectie, zowel in een situatie waarin er geen man aanwezig als in een situatie waarin we wel een man aanwezig is.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de kans te geven mezelf te verbeteren in en als het nemen van zelfverantwoordelijkheid in en als de realisatie dat ik tijd heb om in dit leven, in en als mijn fysiek met een man samen te zijn en naakt tegen elkaar aan te liggen, in en als begrip van mezelf in de vergissingen in het verleden.

Ik stel mezelf ten doel meer rust te brengen in en als mezelf in de taken waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen en neem door mezelf steeds opnieuw gewaar te worden van mijn ademhaling als ik bezig ben en de tijd te nemen om de taken naar mijn beste kunnen uit te voeren in plaats van te streven naar ‘het af hebben’ van de taken.

droomnietjelevenIn gezond verstand en zelfverantwoordelijkheid als wat het beste is voor al het leven:

Desteni I Process Lite

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 427 – Moeten en lummelen

Ik ben al een tijdje aan het zien in het woord moeten in mezelf, hoe ik deze ervaar en dus leef. Ik pak de dingen op die ik wil doen terwijl ik nog veel in de geest ben, welke ik ervaar als dat ik veel tijd kwijt ben met ‘lummelen’. Dit vertaal ik in mezelf als ‘niet effectief zijn’, als ‘te weinig doen’. Ten gevolge hiervan, creeer ik een ervaring van moeten van mezelf; een moeten oppakken van taken in de tijd die ik verlummel of zelfs taken erbij nemen want, zo ervaar ik, ik heb meer tijd die ik effectief kan indelen dan als hoe ik het doe. Aangezien er nog een ervaring van ‘niet effectief zijn’ meereist, maak ik het onmogelijk voor mezelf om praktisch en reeel te zien in de extra taak, en vanuit een gecreeerd schuldgevoel over dit lummelen in de geest, denk ik de taak op te moeten pakken, of ik wil of niet. Ook deze wil vertrouw ik niet, want door ervaringen in en als de geest verwikkel ik de wil van het ego en de zelfwil. Hier is dus lastig in te zien door die ene ervaring van lummelen. En opnieuw, moet ik hier iets van mezelf, of ik wil of niet – deze wil plaats ik dan automatisch bij het eigenbelang van het ego, en opnieuw maak ik het mezelf erg lastig om praktisch te zien in de mogelijkheden. Zo wordt de taak eerder een soort straf. Voor het lummelen in de geest als niet optimaal effectief zijn. Als ik vervolgens een beslissing neem, komt er na deze beslissing een aanval op mezelf als dat ik handel in eigenbelang; echter het eigenbelang zit niet perse in deze ene beslissing – het eigenbelang zit in de ervaring van lummelen in het algemeen. Dus feitelijk, gebruik ik in en als de geest, de tijd van het participeren in de geest, het ‘lummelen’, als een sabotagemiddel ten aanzien van mezelf om mezelf te forceren – het moeten – tot het oppakken van taken. En, zo zit ik gevangen in een ervaring van moeten in mezelf in hetgeen ik oppak, wat niet effectief is. Dat is geen prettige omstandigheid om in te wandelen en taken op te pakken, en ook niet nodig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te forceren tot het oppakken van taken ten gevolge van een ervaring van ‘niet effectief zijn’ als ‘lummelen’ in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van moeten te creeren in mezelf ten gevolge van een lummelen in de geest gedurende de dag tussen en tijdens de bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te saboteren met een ervaring van ‘niet effectief zijn’ als ‘lummelen’ in de geest en hierin mezelf weg te houden van en/of aan te vallen na het nemen van een beslissing in praktische overweging van de omstandigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als gezond verstand, aan te vallen in en als de geest, alsof ik participeer in eigenbelang in en als deze beslissing, in plaats van het eigenbelang in en als een ervaring van lummelen gedurende de dag, te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en mezelf hierin richting te geven, zodat en waarin ik beslissingen eenvoudig en helder overzie/inzie in praktische overweging van de omstandigheden binnen en buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring in en als de geest van ineffectief zijn, te gebruiken om mezelf ineffectief te houden, al lummelend in participatie in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met moeite de zelfvergevingen te zien in dit schrijven, waarin ik een onrust ervaar in mijn fysiek welke ik herken als weerstand, als afleiding van de geest in en als mezelf, fysiek gemanifesteerd, van het inzien en doorwandelen van dit punt, welke ik ervaar alsof ik me letterlijk ergens doorheen moet duwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een soort van waas te ervaren in en als de geest waarin ik mezelf weg houd van werkelijk effectief zijn in de taken die ik oppak in en als een comfortabel wandelen met en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een moeten in mezelf te creeren waarin ik de zelfwil niet serieus neem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijzelf in en als zelfwil niet serieus te nemen door participatie in en als een ervaring in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijzelf in en als zelfwil te onderdrukken in en als een forceren in en als de geest in een ervaring van moeten, gecreeerd in mezelf door een ervaring van lummelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf tekort te doen door te lummelen als participatie in en als de geest en hierin frictie te creeren binnenin mezelf in en als een vorm van zelfsabotage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik effectief ben als ik mezelf aanzet in en als een moeten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik alleen effectief zal zijn als ik mezelf aanzet en forceer, in plaats van mezelf te bewegen in en als zelfwil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf te bewegen en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfwil weg te geven, mezelf dus feitelijk op te geven aan een moeten in de geest in en als een geloof dat dit het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het het beste is om me te bewegen in en als een ervaring van moeten in en als de geest bij gebrek aan zelfvertrouwen als vertrouwen in en als mezelf in zelfwil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb zelfvertrouwen op te bouwen in en als zelf in en als praktische toepassing in en als het fysiek waarin ik leer en fysiek ervaar wat het is om mezelf te bewegen in en als zelfwil in en als zelfverantwoordelijkheid in en als een comfortabel zijn met en als mezelf, omdat ik het zo wil in en als mezelf als wat het beste is en voor wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te wantrouwen aangezien ik zolang geparticipeerd heb in en als de geest, welke niet te vertrouwen is, en welke ik projecteer op mezelf in zelfwil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als de geest te projecteren op mezelf in en als zelfwil en hierin mezelf te onderdrukken in en als een ervaring van wantrouwen, welke niet over zelf gaat, maar over mezelf in en als de geest die bestaat in en als een onbetrouwbare factor, fluctuerend van positief naar negatief in en als energie, dus niet constant.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten lummelen en zo bungelen in en als de geest, in plaats van mezelf te ondersteunen in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb er voor mezelf te zijn in en als zelfvertrouwen in en als het fysiek in praktische toepassing in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in het fysiek zijn als ‘niet leuk’ te ervaren/hebben ervaren en deze ervaring te gebruiken als excuus om weg te blijven en te gaan lummelen in en als de geest, waarin ik mezelf ineffectief maak in en als het fysiek, waarin het dus niet is om hier te zijn in en als het fysiek in ineffectiviteit en zo de cirkel in stand te houden van niet in het fysiek aanwezig (willen)  zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet in het fysiek aanwezig wil zijn door ervaringen in en als de geest op te slaan in en als het fysiek en deze vervolgens als excuus/reden/rechtvaardiging als weerstand te gebruiken om weg te blijven uit het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het niet leuk te vinden in en als fysiek omdat ik er niet ben als ondersteuning voor en als mezelf en me hierdoor terugtrek in en als de geest, waar ik me vervolgens aanzet tot fysieke bezigheden in en als een ervaring van moeten, welke natuurlijk niet leuk is.

(Wordt vervolgd inclusief zelfcorrecties)

Desteni-I-Process-Lite

Parenting – Perfecting the Human Race

The Natural Learning ability of the Physical Dissected.

Desteni Artists

————————————————————————————————————————-

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/