Dag 559 – Waarom lijken de blogs vaak ‘zwaar en negatief’?

images d

Meerdere keren komen er reacties op de blogs dat ze ‘zwaar’ zijn of negatief. Als je de onderwerpen leest in een blog en de lading aan emoties ziet die soms meekomt en wordt uitgeschreven, ja dat ziet er inderdaad zwaar uit. Hierbij is het te zien dat juist deze ‘zware’ en negatieve ervaringen in zelfvergevingen worden uitgeschreven. En dus betreft het juist een verwijderen van de lading zodat men zichzelf richting kan gaan geven en niet langer beheerst wordt door allerlei gedachten en energetische ervaringen. Hierbij betreft het zowel de negatieve als de positieve ervaringen die in zelfvergevingen worden uitgeschreven, deze bestaan in polariteit met elkaar en houden elkaar in stand. Echter wat ons het meest beheerst, is de lading emotie die we over het algemeen onderdrukt hebben in ons fysiek en met ons meedragen en hier overheen ligt een dun laagje aan positieve ervaringen die we zo hebben opgebouwd ter overleving in en als de geest.

Over het algemeen zijn we ervan overtuigd dat al het negatieve waaruit en waarin we bestaan – denk hierbij aan de meest vreselijke gedachten en emoties die in ons huizen – niet genoemd mag worden, dat we het moeten verstoppen en wegdrukken, anders zou het weleens ‘uit’ kunnen komen en daarbij hebben we liever niet dat iemand ziet hoe gemeen we eigenlijk zijn in en als de geest, gemeen als ongelijk, we bestaan in ongelijkheid van en als onszelf als leven, in afgescheidenheid, in en als de geest en om onszelf in deze toestand te beschermen willen we het niet zien en mag niemand anders het zien en moet het worden weggestopt. Immers dat wat we niet zien, kunnen we negeren.

Echter door het niet te zien door het te negeren, kunnen we er ook niets aan veranderen. En daar is het uitschrijven voor in deze blogs. Het zien in zelfoprechtheid wat we hebben toegestaan in en als onszelf aan gedachten, gevoelens en emoties. En vervolgens het uitschrijven van de zelfvergevingen op deze gedachten, gevoelens en emoties waarin we onszelf bevrijden van de energetische lading waarin we onszelf gevangen houden. Is dit ‘zwaar’ of negatief? Ja absoluut. Dat is hoe we bestaan als mens op het moment. Als we dit niet onder ogen zien, zullen we juist hetgeen we onderdrukken, opnieuw manifesteren binnenin onszelf en van hieruit, in de buitenwereld.

Om te zien hoe ernstig dit is hoeven we alleen om ons heen te zien in de wereld waarin we leven. De wereld staat in brand en barst uit elkaar van verongelijking, van de ongelijke verdelingen van de goederen op en van de aarde, van overleving en ervaringen van wraak die we iedere dag opnieuw, in het klein of in het groot, een rol laten spelen in ons leven en in het leven van degenen om ons heen. Degenen die dit niet willen zien en zeggen hier niet aan deel te nemen – kijk nog even wat dieper. Het zit zo diep verstopt dat je het niet ziet en door een blog zoals deze als ‘negatief’ te bestempelen hoef je het opnieuw niet te zien.

Dus als er een blog voorbij komt met zelfvergevingen op allerlei gedachten, gevoelens en emoties waarin het lijkt of iemand volledig de draad kwijt is, weet dan dat de schrijver zichzelf aan het richting geven is door te beginnen met het zelfoprecht zien wat er binnenin zelf speelt en vervolgens door hier verantwoordelijkheid voor te nemen door het uitschrijven (en eventueel uitspreken) van zelfvergevingen ter zelfbevrijding van hetgeen men jarenlang gedacht en geloofd heeft. Van hieruit komen dan de zelfcorrigerende uitspraken die men kan leven in en als de fysieke realiteit als de daadwerkelijke zelfverandering. Om niet meer, nee niet meer zoveel ongelijkheid toe te staan van binnen en van buiten en om zelf in staat te stellen om te zorgen voor zelf en/als een ander, voor het leven van binnen en van buiten, voor iedereen, voor al het leven.

Zelfverandering begint binnenin zelf en er is er maar één die dit kan doen.

mental slavery

Desteni I Process

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

———————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Advertenties

Dag 524 – Het kan jou en mij ook gebeuren

Dakloos ZWLeefbaar Inkomen Gegarandeerd

In Nederland heeft het grootste deel van de mensen een huis. Met of zonder financiële problemen. Een klein percentage mensen belandt op straat. Waarvan we dan met z’n allen roepen: het is hun eigen schuld! Hadden ze maar niet…..

Is dat zo? Is het iemands ‘schuld’ om zonder inkomen, huisvesting en voedsel te komen?  Ze hebben ongetwijfeld geen verantwoordelijkheid genomen voor bepaalde zaken, zoals de meesten van ons geen verantwoordelijkheid nemen voor hoe we bestaan in en als de geest. Relaties gaan verkeerd, een baan wordt verloren, de huur wordt niet betaald en 20 jaar later wordt men wakker op straat, zich afvragend waar het mis is gegaan.

Moet diegene waarbij het ‘verkeerd gaat’ dan op straat komen te staan? Dan zouden jij en ik ook op straat horen te staan. Zonder ondersteuning want ‘het is onze eigen schuld’. Hoe moeten we dan ooit leren om verantwoordelijkheid te nemen voor het fysieke leven, voor ons eigen fysiek, het fysiek van de aarde, van de planten, de dieren, van alle mensen als we ons afscheiden van onze medemens en hen de rug toekeren door er een ‘schuldzaak’ van te maken?

De mensen die een huis hebben. Hoeveel leven hierin in afscheiding, in eenzaamheid, opgesloten in hun eigen geest waarin ze zichzelf vanbinnen nog steeds ‘herkennen’ maar op de één of andere manier is het niet gelukt zichzelf te verwoorden en fysiek te manifesteren. En zo, 20 jaar later wordt men wakker in eenzaamheid, in een geïsoleerd bestaan waarbij het gesprek met de kassajuffrouw bij de supermarkt het enige gesprek is van die dag. Als men in staat is om naar de supermarkt te gaan.

Ik sta niet op straat. Waarom niet? Ik heb geleerd om verantwoordelijkheid te nemen voor de praktische zaken zoals voeding, huisvesting, werk. Ik heb hierin een voorbeeld gehad en financiële ondersteuning en het geluk geboren te zijn bij mensen die zichzelf – en mij destijds als kind – financiëel kunnen ondersteunen en dit hebben toegepast binnen het systeem. Ik heb geleerd me te bewegen binnen het systeem en het geluk gehad hierin geen destructieve voorgeprogrammeerde weerstanden te hebben en me af te keren van het systeem.

Echter het 20 jaar later wakker worden in eenzaamheid, het komt me niet zo vreemd voor. De angst hiervoor is aanwezig en wordt zichtbaar. Zonder partner en kinderen is het minder eenvoudig om in interactie te zijn en blijven met de medemens. Het niet geleerd hebben om en hoe effectief een relatie op te bouwen en het uitzoeken en leren hoe dit dan wel gaat, dat neemt tijd in en kan maar zo 20x de mist ingaan zonder effectieve ondersteuning. 20 jaar verder. Het niet geleerd hebben om mezelf uit te drukken en hierin naar binnen keren, waarin ik mezelf zie maar niet door heb dat men niet weet wat er binnenin mij speelt aangezien ik dit verberg – het leren communiceren en uitdrukken neemt tijd in. Waarbij eerst door de eigen opgebouwde beschermingsmechanismen gewandeld moet worden. Plaats dit samen met een destructieve voorprogrammering op het gebied van relaties en het is opeens niet zo vanzelfsprekend meer om een bloeiend sociaal leven te hebben. Ook niet als dit als jongere wel het geval was. Het kan iedereen gebeuren, een ‘eenzaam’ bestaan, ook mij.

Een jonge vrouw, succesvol, gestudeerd, werk, relatie bevond zich opeens in de situatie van op straat staan door een jarenlange situatie in de opvoeding die tot uiting kwam. Als er niet die paar mensen waren geweest om haar op te vangen, zo gaf ze aan, zou ze zomaar ineens op straat staan. Waar ga je dan heen? Ze had nooit gedacht dat dit haar zou kunnen gebeuren.

We hebben het enorm ver laten komen met z’n allen als mensheid. Zo binnen (eenzaamheid als isolatie binnenshuis) zo buiten (eenzaamheid als isolatie buitenshuis). Om maar niet te spreken van de situatie waarin zowel binnen als buiten de eenzaamheid en isolatie plaatsvindt. Dus geen huis, geen inkomen, geen contacten/relaties/familie die ondersteuning kunnen bieden. Dan is men verloren – men heeft ‘verloren’ binnen en tevens van, de systemen.

Ik omschrijf het hier zeer simplistisch zonder onderbouwende cijfers maar het punt hierin is duidelijk voor iedereen die met gezond verstand wil kijken naar de maatschappij en naar zichzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben verloren binnen de systemen in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘het’ als mezelf te hebben opgegeven ten aanzien van de systemen in mij in plaats van mezelf te bewegen door de systemen heen, een weg naar buiten in en als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een slachtoffer te voelen van de systemen in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het slachtofferschap te manifesteren in mijn fysiek waarin ik me vervolgens een slachtoffer ervaar van mijn eigen fysiek gemanifesteerde systemen binnenin mij waarin ik de gelijkenis zie met hoe we onszelf slachtoffer zijn gaan maken en ervaren van het fysiek gemanifesteerde geldsysteem buiten ons.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik me een weg naar buiten, in en als zelfexpressie moet krijgen aangezien ik niet dit ‘slachtofferschap’ wil uitdrukken maar mezelf terwijl ik mezelf in en als dit slachtofferschap ervaar en dus dit slachtofferschap eerst in expressie dien te brengen om mezelf ervan te bevrijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat mensen mij ‘zielig’ vinden en dus verberg ik het als ik me eenzaam en wanhopig ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me hierin in tweestrijd te bevinden – aan de ene kant ‘hulp’ willen en aan de andere kant het ‘zelf’ willen doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me wanhopig te voelen binnen de fysiek gemanifesteerde systemen en hierin te denken ‘wat heb ik nu weer fout gedaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik iets fout heb gedaan als iemand mij hulp aanbiedt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen hulp te willen ontvangen van iemand die niet begrijpt hoe het is binnen dit fysieke ongemak waarin de rollen al snel omdraaien en ik diegene aan het helpen ben om mij te begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vervallen in een rol van iemand doen helpen iets/mij te begrijpen in plaats van mezelf uit te drukken in en als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelfexpressie dus te verbinden met het ‘begrepen willen worden’ waarin de zelfexpressie verdwijnt en ik deze verdraai in een rol.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelfexpressie niet onvoorwaardelijk toe te passen maar onder voorwaarden om iets te ontvangen en dus, is het geen zelfexpressie maar expressie in en als de geest die voorwaardelijk is in hoedanigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen voor hoe ik besta in en als de hoedanigheid van en als de geest onder voorwaarden en omdat ik dit niet wil, mezelf te stoppen, in te houden en onderdrukken in expressie en hierin mezelf in en als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven door het op te geven om me uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat mensen zien wat ik bedoel zonder mezelf werkelijk duidelijk uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor het bestaan in en als een idee van eenzaamheid, fysiek gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in het bestaan van eenzaamheid en door dit te geloven het fysiek te manifesteren, er angst voor te creëren en zo, mezelf erin gevangen te zetten en houden, binnen mijn eigen manifestatie in en als angst als gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet effectief te zijn door participatie in en als het systeem van angst voor eenzaamheid waarin ik de ervaring in en als de geest nog ‘niet zo erg’ vind maar de fysieke manifestatie des te meer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van eenzaamheid in en als de geest niet zo erg te vinden en dit hierdoor te laten bestaan in en als mezelf en vervolgens fysiek te manifesteren omdat ik mezelf er anders niet van bevrijdt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de fysieke manifestatie vervolgens te gebruiken als reden om me afgescheiden te houden, weg van interactie en zo mezelf in en als een systeem in en als de geest in energie, in stand te houden met hetzelfde fysiek gemanifesteerde systeem binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pas te willen bevrijden van een systeem in mij als ik het fysiek gemanifesteerd ervaar binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet meer op mijn benen te kunnen staan door deze fysiek gemanifesteerde systemen binnenin mij en iedere fysieke handeling als teveel te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest de overhand te geven en mezelf fysiek stil te leggen terwijl de fysieke beweging me juist ondersteunt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als effectieve zelfondersteuning als fysieke beweging, te saboteren door me nauwelijks te kunnen en willen bewegen aangezien ik bij iedere stap en beweging het fysieke ongemak als gemanifesteerd systeem ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een ander mens te voelen als ik me in dit systeem bevind waarin ik me niet in staat ervaar tot communicatie en interactie met andere mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘wat nu weer’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gewoonweg geen zin meer te hebben om mezelf te ondersteunen hierin, zolang ervaar ik het al in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten vallen na jarenlang te proberen mezelf hieruit te krijgen – uit deze val in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gewoon op te willen geven, laat maar, ik heb geen zin meer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten vallen en dit vervolgens steeds te herhalen omdat ik niet exact zie hoe ik mezelf hierin kan ondersteunen aangezien ik alleen maar wil dat het stopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe ik het fysiek gemanifesteerd heb en hierin boos te worden op mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen dat het stopt en omdat het niet direct stopt, het op te geven en zo niet te zien en onderzoeken hoe ik mezelf effectief kan ondersteunen aangezien ik alles afdoe als ‘niet effectief’ aangezien het niet is wat ik wil als dat het ‘nu stopt’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alles wat niet voldoet aan mijn oplossing in en als de geest, af te doen als ‘niet effectief’ waarin ik mezelf ineffectief maak in het fysiek wandelen van de oplossing in kleine stapjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te saboteren in en als de wens van het behalen van een projectie in en als de geest, aangezien ik me zo miserabel ervaar dat ik ‘eruit’ wil en dus vooruit kijk in plaats van in mezelf en mezelf vergeef voor wat ik gecreëerd heb binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te willen vergeven maar mezelf de schuld te blijven geven en zo, zijn we bij hoe we bestaan in deze maatschappij, met een wijzende vinger, bestaande in onwil en onvermogen tot (zelf)vergeving als ‘vrijspreken van schuld’ door verantwoordelijkheid te nemen binnenin onszelf, voor en als onszelf voor hetgeen we hebben toegestaan, aanvaard en gecreëerd hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onderdrukt en genegeerd te ervaren door ‘het positieve’ en hierin te bemerken dat er ‘iets niet klopt’ wat ik niet kan verwoorden en vervolgens ga ik denken dat ‘ik iets verkeerd doe’, dat ‘ik iets mis’ door hier niet in mee te kunnen gaan, vervolgens ga ik toch proberen om ook ‘dit positieve’ te leven – wat niet lukt, althans maar voor even want hetgeen zich fysiek heeft opgeslagen als negatief binnenin mij, dient zich al snel aan en dan, is het niet langer mogelijk te blijven bestaan in deze ‘positieve staat van zijn’ en denk ik ‘waarom lukt het die ander wel en mij niet’ en zo heb ik mezelf onderhevig gemaakt aan vergelijkingen in en als de geest en ga ik vervolgens zelfs het negatieve benadrukken binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het negatieve te gaan benadrukken binnenin mij in een poging om te laten zien dat het positieve niet klopt, als fysieke manifestatie van en als het negatieve binnenin mij als surrogaatexpressie, in een poging om mezelf staande te houden in het aangezicht van het zogenaamde positieve.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als negatief te manifesteren in het aangezicht van Het Witte Licht als positief als illusie in een poging om mezelf staande te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als negatief te manifesteren in en als mijn fysiek in een poging om mezelf staande te houden ten aanzien van mezelf als positief in en als de geest en zo een weerstand tegen het positieve te creëren, een verzet, welke juist het negatieve vergroot binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het negatieve in en als mijn fysiek te vergroten en versterken door me te verzetten tegen het positieve en tegelijkertijd dit te proberen na te streven, in vergelijking met een ander die meer ‘positief is ingesteld’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen in vergelijking met iemand die positief is ingesteld in en als een geloof dat dit niet voor mij is weggelegd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het positieve niet voor mij is weggelegd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het positieve iets is om na te streven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verward te raken van het positieve en de energie die het met zich meebrengt in en als de geest en finaal onderuit te gaan in de vergelijking van mezelf hiermee.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf onderuit te halen in vergelijking met het positieve en/of wat ik als positief interpreteer als een ervaring van positieve energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken niet mee te kunnen komen met een positieve instelling en te denken dat ik mee moet kunnen komen met een positieve instelling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet mijn grond te staan ten aanzien van – in het aangezicht van energie in en als de geest of eigenlijk in het moment mijn grond te staan, maar achteraf te gaan twijfelen aan mezelf en mezelf en zo te verminderen, in en als een verlangen naar deze (positieve) energie, in en als een hoop als ‘zou het dan misschien toch….?’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er liever zelf naast te zitten en te geloven in en hopen op positieve energie dan zelf te staan in en als zelfzekerheid in en als realiteit, in en als gelijkheid aan het negatieve zogezegd zoals het zich op dit moment voordoet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring van eenzaamheid te creëren door geloof in en hoop op het positieve welke ik gekoppeld heb aan een relatie en zo tevens, mijn eigen vermogen tot dus de mogelijkheid op het aangaan van een werkelijke relatie als overeenkomst, te saboteren door te ‘verlangen naar’ een relatie als iets wat beter is dan zonder, dan mij alleen hier aangezien in en als dit verlangen bestaande, het onmogelijk is om in zelfoprechtheid en plezier met een ander, al dan niet als eventuele potentiële partner te communiceren en deze te leren kennen en tevens van ieder ‘contact’ ‘het positieve’ te verwachten in en als de vorm van een relatie, tegen beter weten in binnenin mezelf in en als gezond verstand en zo mijzelf in mijn uiterste potentieel als reëel wezen in en als het fysiek, onderuit te halen, te verminderen en niemand meer te durven benaderen.

LIGLeefbaar Inkomen Gegarandeerd

Desteni I Process – courses

—————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 324 – Het woord Negatief anders Belicht

Even geleden kwam in een gesprek met Sylvie het woord ‘negatief’ ter sprake.

Ik zag negatief voornamelijk in en met de lading van ‘negatief’ zoals het tegenover positief staat als ervaring.

Uitspraken zoals ‘doe niet zo negatief’ ploppen omhoog in mijn geest.

Sylvie benoemde het woord negatief als hoe een negatief van een foto bestaat (voordat de digitale camera werd uitgevonden/in gebruik werd genomen).

Dat geeft perspectief.

In een negatief – in de analoge fotografie – wordt gebruik gemaakt van een lichtgevoelige laag die bestaat uit zilverzouten; deze zilverzouten kleuren, tijdens belichting, donker als er licht opvalt, wat betekent dat de lichte gedeelten donker worden op het negatief, en de donkere gedeelten licht. Oftewel, licht en donker zijn omgekeerd weergegeven op een negatief ten aanzien van een positief als de uiteindelijke afdruk van een foto. (Het zilver is zo fijn dat tijdens het ontwikkelen met chemicalien de zilverkernen zo aangroeien dat ze een merkbare zwarting geven).

Interessant hierin is het gebruik van de woorden negatief en positief; negatief als blauwdruk van de werkelijkheid en positief als afdruk van de werkelijkheid, waarin Donker en Licht omgekeerd worden weergegeven.

That’s it.

De lading die we aan de woorden negatief en positief hebben gegeven, is afkomstig van de geest als interpretatie van donker en licht. Donker als negatief als ‘niet goed’ – niet God – en Licht als positief als ‘goed’ – God.

Zonder het negatief bestaat er geen positief, is er geen afdruk mogelijk. En toch willen we het negatief weggooien, wegdrukken, wegstoppen, onderdrukken, vernietigen, negeren, ontkennen, en alleen het positief behouden.

Iedere fotograaf die met analoge fotografie heeft gewerkt weet wat een ramp het is als je de negatieven kwijt bent en alleen nog een positief als afdruk over hebt, of wellicht zelfs dat niet. Het hele fundament valt weg, de blauwdruk is weg; er is geen nieuwe afdruk mogelijk en het positief zal langzaam vervagen.

(In de analoge fotografie worden woorden gebruikt als negatief, positief, perspectief, objectief, ontwikkelen, autofocus, diafragma, belichting, brandpunt, spiegel, die een interessante benadering weergeven ten aanzien van de werkelijkheid via de lens – zo ook onze ogen).

Ik heb van een kunstenaar als fotograaf begrepen dat een digitale weergave geen werkelijke weergave is van wat we zien, zoals in weerspiegeling op een negatief bij de analoge fotografie, maar dat het een benadering is van de werkelijkheid, de camera benadert hetgeen we zien/de camera ziet zo goed mogelijk en legt dit digitaal vast:

Digitale fotografie is het vastleggen van beelden met behulp van een digitale camera, waarin zich een lichtgevoelige beeldchip bevindt die met de elektronica en software voor de beeldopbouw en vastlegging zorgt.

Dus in de fotografie is de werkwijze verschoven van werken met het negatief als blauwdruk via tastbare materie voor een afdruk als positief, naar het werken met een benadering van de werkelijkheid als blauwdruk via systematische software. Het negatief als blauwdruk is verdwenen.

      

Voor mij ondersteunt deze zienswijze in het vrijmaken van het woord negatief van de energetische lading die ik eraan gekoppeld heb als zijnde ‘niet goed – niet god’, welke ik verder zal uitwerken in de toepassing van zelfvergevingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het woord negatief te benaderen als zijnde ‘niet goed – niet god’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niets te maken te willen hebben met het woord negatief, en hierin alles wat negatief is – en zoals we hebben gezien, dus alles wat de blauwdruk is – weg te vagen, negeren, onderdrukken, ontkennen, zodat ik in en als positief – gekoppeld aan de lading ‘goed – god’ kan blijven voortbestaan, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik hierin het hele aardse bestaan als blauwdruk als fundament als wat werkelijk is als hoe we bestaan, wegvaag, negeer, onderdruk en ontken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb de woorden negatief en positief nader te onderzoeken terwijl ik toch 2 jaar fotografie gestudeerd heb en jaren in de donkere kamer met negatieven heb gewerkt, waarin ik aan den lijve heb ondervonden hoe belangrijk het negatief is, dat er zonder negatief niets mogelijk is (totdat de digitale fotografie is uitgevonden en er geen negatief meer nodig is om een benadering van de werkelijkheid te maken).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb donker als negatief te laden met de energetische waarde als ‘eng, niet goed, niet god, ontkennen, ontwijken, wegwezen’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat in en als donker als negatief we in en als het fysiek aanwezig zijn, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het fysiek te koppelen aan de energetische lading van de woorden ‘eng, niet goed, niet god, ontkennen, ontwijken, wegwezen’ aangezien en waarin ik dit als negatieve energie ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb licht als positief te laden met de energetische waarde als ‘veilig, goed, god, accepteren, omarmen, blijven’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat in en als licht als positief we in en als de geest aanwezig zijn, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de geest te koppelen aan de energetische lading van de woorden ‘veilig, goed, god, accepteren, omarmen, blijven’ aangezien en waarin ik dit als positieve energie ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten verleiden door het licht als positief, denkende en gelovende dat ik dit moet ontwikkelen, aangezien ik dit niet in en als mijzelf ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er iets mis is met mij aangezien ik denk en geloof dat ik niet positief ben, en dus dit licht als positief ben gaan zoeken, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik een illusie in en als de geest aan het najagen ben zolang ik licht als positief zoek, en hierin mezelf afleid van de werkelijkheid in en als het aardse bestaan, in ontkenning van mezelf bestaande als negatief en tevens in ontkenning van mezelf bestaande als positief.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘altijd zo negatief ben en doe’, waarin ik ben gaan denken en geloven dat ik iets niet goed doe, niet god doe, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik door het negatief te laden met een energetische waarde als ‘niet goed, niet god’, ik eenzelfde polariteit in stand houd die de positieve illusie in de geest versterk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zijn gaan verlangen naar positief, niet ziende, realiserende en begrijpende dat alleen het ‘verlangen naar’ de polariteit van een negatieve en positieve lading de illusie in en als de geest, bestaande in polariteit, versterkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de geest een lading te geven aan de woorden negatief en positief, en er zo een polariteit van te maken in en als de geest, welke polariteit als ongelijkheid creeert, versterkt, toestaat en manifesteert in de fysieke werkelijkheid – dus in het negatief als blauwdruk – in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de woorden negatief en positief als zichzelf bestaande onschuldig zijn, welke betekent ‘zonder energetische lading’, en slechts benoemen van wat het is: negatief als blauwdruk en positief als afdruk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de woorden negatief als blauwdruk positief als afdruk te verbuigen, veranderen en misbruiken tot woorden die negatieve en positieve energetische lading voortbrengen in de fysieke werkelijkheid waarin we bestaan en waarin ik zodoende de fysieke werkelijkheid verbuig, verander en misbruik en nalaat in erbarmelijke staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mezelf alleen in de afdruk als positief in en als de geest als wat ik waarneem hoef te veranderen, en dat de blauwdruk als negatief als hoe ik mezelf heb toegestaan te bestaan in en als het fysiek gemanifesteerd, ‘als vanzelf zal verdwijnen’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf in en als negatief als blauwdruk als hoe ik mezelf heb toegestaan te bestaan, gemanifesteerd in het fysiek in afscheiding in ongelijkheid, dien te veranderen, door de polariteit als afscheiding als ongelijkheid in mezelf te stoppen en onderzoeken in schrijven, door zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat uiteindelijk de afdruk als positief als voetstap die ik nalaat in en als fysieke werkelijkheid, eenheid en gelijkheid voortbrengt.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van negatieve en/of positieve lading, gekoppeld aan het woord negatief en/of positief, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de woorden niet zie en gebruik zoals ze zijn, en dus verkeer ik in de geest in energie en breng ik positieve dan wel negatieve energie voort, welke ongelijkheid voortbrengt voor ieder-een, alle leven, in het aardse bestaan in het negatief als blauwdruk.

Ik realiseer me dat ik hierin dien te onderzoeken waar ik waarde aan hecht, wat ik wil bewaren in mezelf in en als energie in en als negatieve en/of positieve lading, welke ik vasthoud ten behoeve van het verhogen van mezelf in en als de geest, bestaande in en als angst voor verlies, in en als controle, in en als gedachten, gevoelens en emoties.

Ik realiseer me dat ik mezelf een leven lang geprogrammeerd heb in en als polariteit als negatieve en positieve lading om te kunnen voortbestaan in en als polariteit in en als energie, en dat het dus tijd inneemt om mezelf hiervan te bevrijden, aangezien ik ben gaan geloven dat ik dit ben en hierin mezelf fysiek zo gemanifesteerd heb, bestaande in polariteit in en als de geest, bewegende van een negatieve energetische ervaring in en als frictie en conflict, welke zich, via een ervaring van neutrale energie als ‘wie ik ben’,  opbouwt en accumuleert  tot een positieve energetische ervaring, en dus kan ik mezelf niet in 1 keer stoppen, aangezien dit zou betekenen dat ik alles wat ik ken en ben geworden weghaal, en zolang ik geloof dat ik dit ben, zal ik doodgaan als ik dit in 1 keer weghaal.

Dus ik wandel een proces, stap voor stap, adem voor adem, 2555 dagen schrijven als Reis naar Leven, waarin ik mezelf bevrijd van een bestaan in polariteit in de geest, bewegend tussen negatieve, neutrale en positieve energetische ervaringen.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf als negatief als blauwdruk in en als het fysiek gemanifesteerd, te veranderen tot wat het beste is voor ieder-een, door de polariteit als negatieve en positieve energetische lading, bestaande in en als mezelf in en als de geest, te stoppen, zelf te vergeven en in en als zelf te corrigeren, tot het nulpunt – het niets, van waar ik opnieuw kan gaan leven in eenheid en gelijkheid als mezelf in en als het fysiek, zodat de afdruk als positief die ik nalaat – mijn voetstap – vrij is van polariteit en eenheid en gelijkheid voortbrengt in en als het fysieke aardse bestaan, als wat het beste is voor alle leven.

DAY 19 – The Secret Energy-Consuming Machine Revealed

Full_spirituality-and-rebirthSpirituality and Rebirth

Dag 315 – Paranoia in en als Intentie in de New Age Beweging – deel1

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 320 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’- Consequentiedimensie

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 305 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Dag 306 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-3

Dag 308 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie

Dag 309 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie-vervolg

Dag 310 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie

Dag 311 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg

Dag 314 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg-2

Dag 319 – ‘Het is me teveel’ – Fysieke Gedragsdimensie

Consequentiedimensie:

Mezelf klein houden en niet mijn volle potentie leven uit angst dat ik het niet aankan, niet weet wat te doen, opgeef en faal

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf klein te houden en niet mijn volle potentie te leven ten gevolge van de Gedachte ‘Ik kan het niet – Ik weet het niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf klein te houden door de backchat en reacties in mezelf die opkomen op de Gedachte ‘Ik kan het niet  – Ik weet het niet’, waarin ik mezelf in en als potentie als Leven onderdruk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven ten behoeve van controle in en als de Gedachte als ‘Ik kan het niet – Ik weet het niet’, waarin ik keer op keer, in participatie in reactie en backchat, mezelf opgeef en hierin zelf een ervaring creeer dat ik faal, aangezien ik participerend in backchat en reactie in de geest, niet in staat ben om in en als potentie als Leven te bewegen en dus bij voorbaat al op heb gegeven, mezelf, waarin ik faal in het staan in en als mezelf als Leven, en niet zozeer in de taak die volbracht dient te worden, aangezien ik de taak die eventueel volbracht kan worden staande in en als Leven, niet eens begin/durf te beginnen/hoef te beginnen zolang ik participeer in en als reactie en backchat in een verminderde versie van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven in en als gedachten, reactie en backchat, in en als de geest, mezelf klein houdend in een verminderde versie van mezelf, waarin ik mezelf in en als het programma van faalangst in stand houd, niet ziende dat juist dit in stand houden van mezelf in en als programma als faalangst, hetgeen is wat me belet om de faalangst in en als mezelf als programma te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in angst voor faalangst, te manifesteren in en als faalangst en dus bij voorbaat te falen in het stoppen van mijn programma waarin ik besta in en als faalangst.

Falen:

Woordenboek definitie:

1. Ontbreken

2. Tekortschieten

3. Mislukken, niet treffen

4. Fouten begaan

Positieve/Negatieve lading:

Negatief en Neutraal

Het neutraal geeft aan dat ik mezelf, in en als de geest als wie ik ben als ‘neutraal’, ervaar als falen. gelijk aan falen, gelovend in niet voorbij de limieten van de geest te kunnen komen, en hier zelfs een ervaring van vrede, berusting in te hebben.

DAY 8: How do we Create/Manifest ‘Who we Are’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van vrede en berusting te hebben in het woord falen, welke ik als neutraal ervaar, gelijk als ‘wie ik ben’ in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als gelijk als wie ik ben in en als de geest te ervaren en beschouwen, als zijnde in en als een ervaring van neutraal, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik, door mezelf vast te houden in en als een ervaring van neutraal – dus in ‘vrede en berusting’, waar de angst niet voelbaar is – energie blijf genereren in en als mezelf, welke zich accumuleert en opbouwt naar positief, hierin mezelf als meer ervarend, om vervolgens hierin frictie en conflict te creeren in mijn fysiek, in en als negatieve energie, vanwaar ik kan bewegen naar neutraal en wederom in opbouw tot positief, etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever in en als faalangst te bestaan, welke een ervaring van vrede en berusting geeft, dan op te staan in en als leven en de mezelf in en als deze ervaring te stoppen, aangezien dit zo onveilig als onbekend voelt dat ik denk en geloof dat ik hier niet moet wezen, en dus onderdruk ik mijn wezen in deelname in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als wezen te onderdrukken door deelname in en als de geest, en mezelf als wezen zo bang te hebben gemaakt met en in alle gedachten, reacties en backchat in mezelf, dat ik liever niet meer tevoorschijn kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als wezen te hebben bang gemaakt en hierin te hebben onderdrukt, zodat ik als de geest vrij baan heb om controle te voeren in en als de geest, ervoor zorgende dat ik nooit wezenlijk zal opstaan in en als leven in en als mijn fysiek en in plaats hiervan mijn programma in en als faalangst te volgen, waarin ik niet zie dat ik in en als faalangst besta doordat ik ‘de goals’ die in mijn programma horen, wel behaal.

Wordt vervolgd

Failure in Relation to the Soul – Bernard Poolman (vlog nederlands)

Failure in Relation to the Soul – Bernard Poolman (blog engels)

————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 309 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie-vervolg

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 305 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Dag 306 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-3

Dag 308 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie

Vervolg Backchatdimensie:

Nu doe ik het weer

Verdomme

Wat ben ik toch een oen

Ik baal van mezelf

Leer ik het dan nooit?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘nu doe ik het weer’, en hierin mezelf te veroordelen dat ik iets weer doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen in en als gedachten die opkomen in the back of my head as backchat, praten in mijn hoofd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met mezelf te praten in mijn hoofd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dat dit hetgeen is wat ik weer doe, met mezelf praten in mijn hoofd, elke dag, iedere keer opnieuw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb elke dag, iedere keer opnieuw in mijn hoofd praat met mezelf, en dit heel normaal vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het heel normaal te vinden om met mezelf te praten in mijn hoofd, zonder dat ik werkelijk weet wat ik aan het doen ben in mijn hoofd, in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘verdomme’, en hierin een negatieve energetische ervaring in mezelf te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘wat ben ik toch een oen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf, in gedachten als backchat in mijn hoofd, als oen te bestempelen en zo superior tegenover mezelf te gaan staan in mijn hoofd, waarin ik polariteit creeer, zodat ik heen en weer kan bewegen tussen positief-superior en negatief-inferior, en zo in mezelf, energetische ervaringen creeer, waarin ik energie genereer ter overleving van mezelf in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik baal van mezelf’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te balen van mezelf, in plaats van mezelf te stoppen te participeren in het praten met mezelf in mijn hoofd, maar in plaats hiervan juist verder te praten, en het ‘balen’ opnieuw te gebruiken om energie te genereren in mezelf, waardoor ik opnieuw kan balen van mezelf, etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf opzettelijk in energetische ups en downs te houden in mezelf in mijn hoofd door te praten met mezelf in mijn hoofd en te bewegen tussen positief-superior en negatief-inferior.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘leer ik het dan nooit’?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het nooit leer, in plaats van in te zien dat ik het nooit geleerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf aan te vallen in gedachten in mijn hoofd op iets wat ik nooit geleerd heb, namelijk het stoppen van participatie in het praten in mezelf mijn hoofd, en in plaats hiervan juist geleerd te hebben deel te nemen in het praten in mezelf in mijn hoofd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb dat ‘ik het niet kan – het niet weet’ omdat ik het nooit geleerd heb, wat niet automatisch inhoudt dat ik het niet kan leren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in een gedachte las ‘Ik kan het niet – Ik weet het niet’, en hierin te geloven dat ik het niet kan leren en niet kan weten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachten te geloven als zijnde wie ik ben, in plaats van in te zien dat ik geleerd heb in mezelf te praten in mijn hoofd in gedachten en dat ik geleerd heb te geloven dat ik dit ben, het praten in mezelf als gedachten in mijn hoofd.

*

Als ik mezelf zie participeren in gedachten als nu doe ik het weer, verdomme, wat ben ik toch een oen, ik baal van mezelf en leer ik het dan nooit?, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in mezelf in mijn hoofd praat.

Ik realiseer me dat ik dit niet werkelijk ben, maar dat ik geleerd heb me zo te gedragen in mezelf, en dat ik ben gaan geloven dat ik dit ben, dit gepraat in mijn hoofd welke bepaald gedrag met zich mee brengt.

Ik realiseer me dat ik hierin energie genereer door polariteiten te creeren en hiertussen heen en weer te bewegen, nog steeds in gedachten in mijn hoofd.

Ik realiseer me dat het bewegen in gedachten in mijn  hoofd, een ervaring van beweging geeft, waarin een ervaring wederom een ervaring is van de geest, dus nog steeds een beweging in het hoofd, welke eventueel fysiek gemanifesteerd is en dus eventueel fysiek ervaren wordt.

Ik realiseer me dat het bewegen tussen gedachten als polariteiten in het hoofd me weghoudt van het bewegen in en als het fysiek in fysieke realiteit.

Ik realiseer me dat ik mezelf langzaam aan fysiek verlam, door te bewegen in gedachten in de geest.

Ik realiseer me dat ik mezelf in angst gevangen houd door te bewegen in gedachten in mezelf in het hoofd, welke gedachten voortkomen uit een enkele gedachte als herinnering als afbeelding in mezelf, welke ik ooit gemaakt heb ter controle in een situatie waarin ik ervoer de controle te verliezen, dus in een moment waarin ik ‘het niet wist’ in/als de geest, hetgeen ik nu nog steeds als situatie herhaal als welke ik ooit in een moment ervaren heb in een moment van onbekendheid en hierin een ervaring van angst als controleverlies, waarin ik een gedachte nodig dacht te hebben om controle te behouden over de situatie in mezelf.

Quantum Mind Self Awareness – STEP 1

Quantum Mind Self Awareness – STEP 2

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik geen controle heb over een situatie buiten mij, en dat ik alleen mezelf richting kan geven, en dat ik juist door te proberen, controle te voeren en hierin een gedachte te creeren ter controle van de situatie, ik de werkelijke ‘controle’ over mezelf verlies, aangezien ik mezelf beweeg in en als de geest in en als een gedachte in en als controle, waarin ik me aanpas aan wat ik zie gebeuren om me heen en welke ik als voorbeeld neem/ooit heb genomen, waarin ik mezelf, gelijk als de adem, aanwezig in het fysiek, opgeef en verlies, ten behoeve van de aanpassing aan wat ik zie in mijn omgeving; vervolgens niet ziende dat dit de angst is die opkomt, iedere keer dat dezelfde ervaring getriggerd wordt in mij: de angst om mezelf te verliezen in aanpassing aan hetgeen ik zie gebeuren om me heen, namelijk het participeren in gedachten in en als controle, in een poging de omgeving te controleren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb iedere keer opnieuw angst in mezelf te creeren door een gedachte op de gooien en deel te nemen in een geloof in deze gedachte, waarin ik backchat creeer en een compleet karakter neerzet in en als controle waarin ik mezelf verlies, hetgeen is welke me werkelijk angst aanjaagt: het controleren van mezelf in en als angst, in en als gedachte, in en als backchat.

Ik stel mezelf ten doel de participatie in backchat als praten in mezelf in mijn hoofd, te stoppen. Indien gedachten terug blijven komen als patronen, schrijf ik deze patronen uit, aangezien ik me realiseer dat ik hier een karakter van gemaakt heb als ‘patroon’, als baas in mezelf, welke controle dient te voeren en behouden over mezelf in een bepaalde situatie waarin ik ooit angst heb ervaren in een ‘niet weten’ wat te doen.

2013 – Beginnen bij het begin – Angst en Controle

Als ik mezelf zie participeren in een niet weten wat te doen, dan stop ik, ik adem. Ik adem, en zie wat er in me opkomt. Ik breng de aandacht in mezelf en laat hiermee de controle als aandacht op de omgeving, los. Ik adem in de ervaring en laat deze door me heen gaan, welke de reacties als energetische ervaringen zijn, die naar voren zullen komen in het volgende blog in de reactiedimensie.

Wordt vervolgd.

Equal Money For All

———————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 280 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dit blog is een vervolg van de uitwerking van:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Consequentiedimensie:

Stoppen van iedere interactie, me terugtrekken in mezelf, kortaf antwoorden, de ander volledig links laten liggen, afscheiding in en van mezelf en projectie op een ander en hierin bestaan in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere interactie te stoppen in een geloof dat de aandacht van de ander in/als controle iets met mij te maken heeft, in een geloof dat de ander via de aandacht op mij kan leven, in plaats van in te zien dat de ander=de mind via aandacht op mij leeft, welke ikzelf in/als de mind ben – ik ben de ander=de mind in afscheiding van mezelf – en ik leef via aandacht als energie van mezelf als substantie, en eet mezelf als het ware op hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van mezelf als substantie te leven en mezelf op te eten ten gevolge van een geloof dat de aandacht van de ander buiten mij in/als controle iets met mij te maken heeft, en hierin niet te zien dat ik de aandacht van de ander=de mind binnenin mij projecteer op een ander buiten mij in afscheiding van mezelf, en mezelf hierin in aandacht gevangen houd in/als energie, en mezelf als substantie hierin opeet, aangezien energie substantie nodig heeft om te verbranden/om van te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken in mezelf om aan de aandacht van de ander buiten mij te ontsnappen, in plaats van in te zien dat in het terugtrekken, ik mezelf terugtrek in de geest/mind, en mezelf zo volledig absorbeer in de geest, waarin ik juist volledig vatbaar ben voor de geest aangezien ik hierin geloof dat ik de geest in/als energie ben, en in/als de geest als energie, ben ik onderhevig aan energiestrijd ter overleving/beweging in/als energie wisselend van negatief-neutraal-positief, waarin de beweging tussen de polariteiten energie geeft en dus een ervaring van leven, welke de ander buiten mij ook doet, en om beiden in leven te blijven, houden we onszelf in/als energie in controle en proberen de ander buiten ons in de tegenovergestelde rol te duwen, zodat we energie in de geest  kunnen genereren in/als reactie op elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kortaf te antwoorden als ik participeer in een geloof dat de ander de aandacht op mij richt, waarin ik probeer mijn energie bij me te houden en de ander geen energie wil geven, wat direct duidelijk maakt dat ik spreek in energie dus in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander te willen ‘korten’ op aandacht als ik participeer in een geloof dat de ander de aandacht op mij richt, waarin ik mezelf aanpas, dus reageer in/als de geest, op wat een ander wel of niet doet, of eigenlijk pas ik me aan in/als reactie op een geloof in mezelf in de geest in wat ik zie en interpreteer in de ander buiten mij, dus feitelijk kort ik mezelf – doe ik mezelf tekort – als reactie op een geloof in teveel aan aandacht, en zo houd ik mezelf in/als de geest in beweging/in leven in/als energie door te bewegen van een teveel naar een tekort, waarin ik ondertussen probeer mezelf te behouden in de neutraliteit, oftewel de spaarstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te proberen in de spaarstand te houden, om zo min mogelijk energie te genereren in mezelf, waarin ik mezelf dus terughoudt in/als angst om mezelf op te branden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander volledig links te laten liggen als ik bemerk dat de ander=de mind, dus ikzelf in/als de geest op reactie op een ander buiten mij, teveel energie genereer en ik niet meer in de spaarstand kan blijven bestaan, en ik als enige optie (kan ik hier een optie op nemen??) zie om de ander volledig links te laten liggen zodat ik kan blijven bestaan in de neutrale spaarstand in/als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig af te scheiden in en van mezelf in/als energie in participatie in de neutrale toestand als spaarstand, waarin ik een soort onbereikbaarheid heb gecreeerd in mezelf voor de ander buiten mij, om te kunnen blijven bestaan in/als energie op een laag pitje, en hierin net te doen of ik me nergens mee bemoei.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het behoud van mezelf in/als energie op een laag pitje in de spaarstand, een desinteresse in/als zelfinteresse te creeren ten opzichte van andere mensen buiten mij, bestaande in/als angst – welke ook zelfinteresse is – om mezelf volledig op te branden als ik nog langer participeer in de interactie met de ander waarin ik zoveel energie genereer in mezelf in een strijd om positieve energie in/als aandacht tegenover negatieve energie als juist geen aandacht, dat ik mezelf hierin opbrand in reactie.

Angstdimensie:

Angst om mezelf op te branden in aanwezigheid van een ander

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om mezelf op te branden in aanwezigheid van een ander door participatie in beweging in/als energie in/als reactie in mezelf op de aanwezigheid van de ander=de mind, geprojecteerd op de ander buiten mij.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken en zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf in angst zie verkeren om mezelf op te branden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als ik in deze angst verkeer, ik al in de geest in energie verkeer en ik dus bezig ben met mezelf als substantie op te branden, welke niet aanwezig is in de adem. ik stop, ik adem. Ik laat de angstigheid als anxiety vrij via het borstgebied.

Ik stel mezelf ten doel allereerst de angstigheid/ervaring van angst in mezelf te stoppen, alvorens ik iets zeg en/of als ik juist niets zeg en/of doe en in mezelf een terugtrekken ervaar.

Als ik mezelf kortaf zie antwoorden op een vraag van een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf kort door de ander=de mind geen energie te willen geven, en juist in dit niet willen geven als weerstand, genereer en verbrand ik alsnog energie.

Ik stel mezelf ten doel de weerstand tot antwoorden als korting in mezelf te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik mezelf verloochen als ik wel antwoord geef en de weerstand in mezelf stop/hierdoor heen beweeg.

Als ik een ervaring van zelfverloochening heb als ik door weerstand heen beweeg/weerstand tot antwoorden stop in mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf in/als energie verloochen, aangezien ik gefuseerd ben met/als energie in/als de geest en hierin ben gaan geloven dat dit is wie ik ben, en als ik dan iets anders doe dan wat mezelf in/als energie versterkt en/of behoudt, ervaar ik dit als verloochening van mezelf, welke een verloochening is van mezelf in/als energie, welke als ervaring van verloochening opnieuw energie genereert.

Ik realiseer me dat de geest ingenieus is opgebouwd, en dat er een hele trucendoos is om mezelf in/als energie in beweging te houden.

Ik stel mezelf ten doel zelfvergevingen toe te passen op de trucendoos in/als de geest die ik tevoorschijn haal ter behoud van mezelf in/als energie, waarin ik mezelf vrij maak van positieve en negatieve lading in/als ervaringen, zodat ik door de ervaringen van weerstand heen kan bewegen.

Als ik mezelf zie participeren in een volledig links laten liggen van de ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik dit links laten liggen tevens gemanifesteerd heb als tegenhanger van het aandacht vestigen op iemand, welke ik zelf als vervelend ervaar. Ik realiseer me dat links laten liggen een vorm van aandachtig geen aandacht geven is, en dus participeer ik nog steeds in/als aandacht in de geest, aandachtig niet-gericht op de ander, dus vastgezet in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in een aandachtig niet-richten op de ander.

Als ik mezelf zie participeren in een aandachtig niet-richten van aandacht op een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf zo vastzet in/als tegenhouden van aandacht.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in het moment van links laten liggen als aandachtig niet-aandacht richten. In/als de adem zie ik hoe ik me kan bewegen in het moment en of het nodig is iets te spreken.

Als ik mezelf zie participeren in backchat en reactie, welke een manifestatie zijn van projectie van mezelf als de ander=de mind op de ander buiten mij, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in ervaringen die ik zelf gecreeerd heb in/als gedachten, backchat en hieruit volgend reacties als emoties en gevoelens, en dus ben ik druk met mezelf in/als ervaringen, welke me zo vervelend doen voelen. Aangezien dit getriggerd wordt door iets in de aanwezigheid van de ander en/of een karakter van de ander, neig ik naar het projecteren van mijn reacties in/als karakter op de ander.

Ik stel mezelf ten doel mijn projecties als reacties in/als karakter, op de aanwezigheid van de ander, in te zien, uit te schrijven en zelf te vergeven, ik schrijf zelfcorrigerende uitspraken en doelstellingen, zodat ik mezelf in het fysiek kan ondersteunen, begeleiden en richting geven, als ik me bevind in een situatie waarop deze reacties in mezelf in/als karakter, getriggerd worden.

Ik realiseer me dat ik opgebouwd ben in/als reacties in/als karakter, en dat dit in vele lagen verwikkeld is, en dus zal ik niet in 1x alles stoppen in realiteit.

Ik stel mezelf ten doel de realiteit te zien als toetsing van hoe effectief ik ben in het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties op wie ik geworden ben in/als reacties in/als karakters.

Ik stel mezelf ten doel mijn zelfinteresse in pogingen tot behoud van energie in/als de neutrale spaarstand, te stoppen in zelf, adem voor adem, situatie voor situatie, totdat het stil wordt in mij, vrij van reacties in/als energie.

Ik realiseer me dat de neutrale spaarstand in/als de geest, kan lijken op een vorm van stilte in mij. Ik realiseer me dat ik bij lange na niet stil ben maar participeer in en neutraal karakter om energie te besparen.

Ik stel mezelf ten doel de aandacht in/op mezelf te richten en deze te gebruiken om in zelf te zien en onderscheid te maken tussen mezelf in stilte en mezelf in neutrale energetische spaarstand in afscheiding van mezelf.

DAY 9: I Am War

Featured Art Work by Ann Van Den Broek

——————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 200 – Angst om Zelfinteresse als Bescherming los te laten

Ik zie in mezelf angst om de zelfinteresse los te laten. Ik ervaar de zelfinteresse als bescherming, wat niet werkelijk bescherming is, het is wederom bescherming geworden van wellicht ook weer een handeling/beslissing in zelfinteresse. Dus het verbergen als beschermen van mezelf in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfinteresse te verbergen en hierin mijn fysiek te verkrampen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb positieve energie te genereren als een goed gevoel, waarin ik niet door heb dat ik eigenlijk iets verberg in zelfinteresse waardoor ik een goed gevoel als positieve energie creeeer, maar ondertussen mijn fysiek verkramp welke ik de dag erna als terugslag ervaar en de negatieve fysieke manifestatie als consequentie van de positieve ervaring doorwandel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het moment niet te zien wat ik doe als positieve energiegeneratie in zelfinteresse, en dus nog niet voorkom dat ik verkramping in het fysiek creeer als negatieve manifestatie welke ik opnieuw moet doorwandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid en oneerlijkheid/verongelijking te ervaren dat ik de negatieve fysieke manifestatie keer op keer moet doorwandelen, in plaats van in te zien dat ik deze zelf creeer/activeer door in positieve energie te participeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb in het moment te zien dat ik participeer in positieve energie, aangezien ik het wel naar mijn zin heb en ogenschijnlijk redelijk ontspannen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ogenschijnlijk ontspannen te zijn maar van binnen in/als fysiek toch te verkrampen, wat aangeeft dat ik in/als de mind ontspannen ben, maar nog wel participeer en/of beweeg in/als de mind/het bewustzijn welke spanning geeft in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb automatisch het gevoel te hebben dat ik moet doen alsof ik het leuk heb als ik in gezelschap ben, wat inhoudt dat ik mijn aandacht in/als bewustzijn houd, ook als ik weet dat dit niet nodig is en dat het gezelschap dit niet vraagt en/of verwacht van mij en ook als ik het werkelijk leuk heb dit mechanisme toch plaatsvindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben alsof ik het gezelschap belazerd heb door in/als bewustzijn aanwezig te zijn, in plaats van in te zien dat ik het bewustzijn/de mind aan het wandelen ben en dat ik hier nog in participeer om te zien wie ik ben in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geheime gedachten en/of verlangens te hebben die ik niet deel als ik in gezelschap ben, welke ik stop in mezelf maar die ik wel gezien heb en die wel aanwezig zijn in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat te doen met deze geheime gedachten en/of verlangens behalve stoppen, aangezien ze opkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is toch niet zo erg, het zijn geen gemene gedachten maar meer verlangens’, waarin ik dus positieve gedachten/verlangens als ok beschouw en negatieve gedachten/afkeer als niet ok beschouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens in mezelf toe te staan als zijnde ok, in plaats van in te zien dat het een polariteit vormt en dat gedachten en verlangens zowel positief als negatief nog steeds het fysiek verorberen/verkrampen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens te blijven behouden aangezien ze wel lekker voelen en ik er wel lekker op beweeg, zonder te zien dat ik de volgende dag niet meer zo lekker beweeg aangezien ik de negatieve fysieke consequentie ervaar, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens te blijven bewaren in zelfinteresse zonder werkelijk door te hebben in het moment dat het voortkomt uit zelfinteresse, wat ik pas de volgende dag zie als ik  hiervan negatieve fysieke consequenties ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het jammer te vinden dat ik niet kan participeren in de positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens zonder negatieve fysieke consequenties te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven niet te weten hoe ik fysiek ontspannen in gezelschap kan zijn zonder energie, negatief en positief, te genereren.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe en waarom ik energie genereer in gezelschap, wat ik hierachter verberg, waar ik bang voor ben als ik dit niet zou doen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf meer te vertragen als ik in gezelschap ben en mezelf steeds terug te brengen in de adem, zodat ik mezelf beter kan zien in het moment in gezelschap en kan zien wat ik doe in het moment en wat ik ervaar in het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat zelfinteresse bescherming is en geeft, in plaats van in te zien dat dit de zelfinteresse als positieve energie als bescherming van God als Het Witte Licht is, welke ten Alle Tijden beschermd moe(s)t worden om bewaard te blijven als facade als Illusie, waarin er een balans ontstaat van positieve en negatieve energie, beiden als bescherming in/als/van Zelfinteresse als bestaan in/als Bewustzijn in Polariteit, zonder voorbij deze Balans als Energie te zien wat werkelijk Leven in Eenheid en Gelijkheid is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn Zelfinteresse als God te zien en te beschermen alsof het God is, waarin ik mezelf in/als fysiek totaal ‘onbeschermd’ achter laat door mezelf als Fysieke Substantie volledig uit te hollen, op te eten en te verkrampen ten behoeve van mezelf in/als Bewustzijn als Energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven bezig geweest te zijn met het beschermen van mezelf in balans in zelfinteresse in/als energie als bewustzijn, gelovende dat ik Go(e)d bezig was, gelovende dat ik vervloekt was en gedoemd tot de negatieve zijde van de balans en mezelf fysiek heb uitgehold in ontkenning van de manifestatie van de negatieve status quo in zelfinteresse, ten gevolge en ten behoeve van het geloof in en de zoektocht naar positieve energie, in plaats van in te zien dat ik mezelf in het negatieve kan onderzoeken, stoppen, zelfvergeven en corrigeren in/als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mijn zelfinteresse als bescherming van mezelf in/als bewustzijn te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren in/als het fysiek, waarbij ik mezelf durf in te zien als negatieve manifestatie in zelfinteresse en hierin voorbij de balans van positieve en negatieve energie zie wie ik werkelijk ben als Leven.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe en waarom ik in de Ban van de Positieve Energie Ervaring verdwijn door de positieve ervaringen langzaam te accumuleren tot een Verblindend Licht waarin ik niet meer zie wat er gebeurt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven te onderzoeken wat er gebeurt in de balans van positief en negatief en wat waar uit voortkomt, en mezelf in dit onderzoek rustig terug te brengen in mijn fysiek zonder mezelf opnieuw te veroordelen voor wat ik doe/gedaan heb in deze balans.

————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life