Dag 632 – Consequenties voorkomen met behulp van zelfvergeving

PENTAX Image

Berenklauw

Als ik angst ervaar om los te laten betekent dit dat ik een punt, of meerdere punten niet gezien heb in mezelf. Dit betreft bijvoorbeeld een onduidelijkheid over een situatie, waarin ik meer praktische gegevens nodig heb om tot een totaaloverzicht te komen. Het kan ook een onduidelijkheid in mezelf zijn, waarin ik een programmeringspunt automatisch voor waar aanneem in mezelf en niet voorbij dit punt beweeg en het onderzoek in mezelf op werkelijkheid.

Laatstgenoemde betreft de meest lastige punten om doorheen te komen. Ik ervaar dan een onrust in mezelf die ik waarneem als een ‘positieve ervaring’, alsof er iets ‘nieuws’ gaat beginnen (een referentie hier is bijvoorbeeld de ervaring van ‘verliefdheid’). Echter in mijn fysiek ervaar ik het als zeer oncomfortabel en als dit langer zo opbouwt (dus als ik langer deelneem in deze positieve energetische ervaringen) bouwt het ongemak in mijn lichaam zich ook op wat ik voornamelijk ervaar in een verergering van de verkrampingen in de dikke darm en hierdoor een zeer oncomfortabel gevoel in mijn buikgebied en een uiteindelijke uiting van ongemak in de stoelgang.

Wat ik begin te zien, is dat ik in deze momenten, als ik ze niet verder onderzoek, consequenties ga creëren. Dit door deze positieve energetische ervaringen te projecteren op iets (een situatie) of iemand buiten mezelf en zo bijvoorbeeld de situatie in te stappen en dan bevind ik me in de consequentie.

Echter het is effectiever om de ervaringen binnenin mezelf te onderzoeken en te realiseren dat deze ervaring van ‘positieve nervositeit’ verbonden is aan een voorstadium van het oplichten van een sluier in mezelf, van een illusie, van het ontdoen van een programmering die ik geloofd en geleefd heb, waardoor ik, als ik hier doorheen zie, een stukje dichter bij mezelf kom.

Dus, de positieve nervositeit is een signaal van mezelf/mijn geest, dat er ‘iets staat te gebeuren’ waarin ik beslis of ik de gebeurtenis in ga stappen en zo de consequentie leef en via deze weg leer en uiteindelijk stop, of dat ik voorkom dat ik de gebeurtenis instap en een consequentie creëer en in plaats hiervan, rechtstreeks in mezelf zie, door de illusie van de ervaring als programmering heen. Een versnelling van het proces dus eigenlijk aangezien ik dan de consequenties niet meer fysiek hoef door te wandelen.

Ik heb gemerkt dat ik mezelf hierin flink moet pushen, moet doorzetten om door de ervaring heen te zien als het ware en niet af te houden, mezelf terug te trekken om zo te proberen de ervaring te ontlopen, om zo te proberen het onrustige gevoel in mijn lichaam te stoppen. Laatste werkt niet aangezien ik zo de illusie niet zal zien en dus alsnog de consequentie instap omdat ik geen andere mogelijkheid als oplossing zie om tot helderheid te komen.

Ook kan het nodig zijn om te delen met anderen die met gezond verstand mee kunnen zien, dit aangezien ik wellicht een ‘blinde vlek’ heb binnen mijn programmering (als aangenomen denkbeelden) waarvan ik denk/geloof dat ik deze denkbeelden moet volgen om ‘te leren’. Ik ben gewend om ‘te leren’ vanuit ervaringen in plaats van de ervaringen te stoppen, te voorkomen dat ik ze creëer en van hieruit te zien wie ik werkelijk ben en wat het beste is voor mijzelf en anderen als zelf. Als ik werkelijk zicht krijg op een denkbeeld en op de werkelijkheid van een situatie, dan zal de onrust stoppen in mij en is de beslissing om los te laten hier in mij aanwezig.

Dus zolang ik deze beslissing tot loslaten niet neem in en als mezelf, dan weet ik dat ik niet geheel duidelijkheid heb en ik mezelf niet geheel begrijp. Hierin neig ik in eerste instantie naar het veroordelen van mezelf over het niet kunnen/willen loslaten of ik veroordeel mij van tevoren al voor een gebeurtenis die ik als consequentie zal gaan wandelen. Dit is niet effectief. Hier weerhoud ik mezelf er namelijk van om verder te zien en om mezelf te ondersteunen en tevens blijf ik bezig met het wandelen van consequenties als ‘ervaringen opdoen’.

Hierin is de zelfvergeving van belang, zowel voor vergeving op al gedane stappen als vergeving van mezelf in de huidige toestand, op de energetische ervaringen als gevoelens en emoties en op eventuele toekomstprojecties en hierin op ieder aspect in mezelf die ik eigenlijk nogal ‘stupide’ vind maar die ik toch blijf neigen om ‘in het leven te roepen’ als ik het niet nader onderzoek, vergeef en corrigeer in mezelf.

De toepassing van zelfvergeving en hierin zelfinzicht, is hier essentieel om voorbij de aangenomen denkbeelden (programmeringen) te zien en komen. Hierdoor ‘durf’ ik namelijk in deze aangenomen denkbeelden te zien en in wie ik zelf ben geworden hierin. Wat ik hier onder ogen kom van mezelf is meestal niet zo leuk, ik besta hierin in eigenbelang. Echter met het gereedschap van zelfvergeving en zelfcorrectie, heb ik methoden om mezelf effectief te vergeven en veranderen in wat ik zie van mezelf in plaats van mezelf opnieuw te veroordelen.

Hier is het niet de bedoeling dat ik de consequenties moedwillig blijf creëren en leven vanuit een gedachte als ‘ik kan mezelf toch weer vergeven’ maar het is wel ondersteunend om mezelf ertoe te zetten om zelfoprecht te zien in wie ik ben (geworden), in en als de ‘wetenschap’ dat in wat ik zie van mezelf, ik mezelf kan en mag vergeven en dat ik van hieruit de weg vrij maak om een correctie te maken en deze te toe te passen en zo uiteindelijk, de zelfverandering te leven. Dit in plaats van een (zelf gecreëerde/zelf toegestane) consequentie te leven. (Wordt vervolgd)

zelfvergeving3Wat is effectieve Zelfvergeving?

Waar begin ik met Zelfvergeving?

Ondersteuning in Zelfvergeving in het door weerstanden heen duwen bij schrijven en spreken

Het schrijven van Zelfvergeving

Onderzoek wat de toepassing van zelfvergeving inhoudt:

GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 539 – De Wereld Draait Door met René Gude

de wereld draait doorIk zat afgelopen maandag naar een uitzending van De Wereld Draait Door te kijken. Een gast hierin was René Gude. Een Nederlander die wordt benoemd als ‘denker en filosoof’ en hij is stervende. In zijn bevindingen zaten een aantal interessante opmerkingen. Bijvoorbeeld over dat hij zag dat veel emoties gevormd en/of gevoed worden door plaatjes/afbeeldingen in zijn hoofd. En dat men dit dus beter kon stoppen om dit niet te stimuleren of zelfs creëren. Opmerkelijk hierin is dan weer dat het niet als een absoluut wordt genomen. Dat het alleen voor de meer ‘extreme’ emoties geldt zoals bijvoorbeeld agressie of angst. Waarom het dan alleen voor bepaalde emoties en gradaties hierin zou ‘gelden’ wordt niet besproken.

Verschillende voorbeelden hiervan zijn te benoemen in onze gehele samenleving. Iedereen weet en heeft ondervonden dat bijvoorbeeld bij nervositeit, er een vervelende lichamelijke sensatie komt in de maagstreek. Of dat bij een verliefdheid ‘vlinders in de buik’ aanwezig zijn. Echter als gezegd wordt dat gedachten – of de geest in het algemeen – een rol spelen bij het ontstaan van een ziektebeeld zoals bijvoorbeeld kanker, dan wordt dit door de meesten niet nader onderzocht en grotendeels afgedaan en/of zelfs belachelijk gemaakt.

Als we dit met gezond verstand benaderen – hoe kan het dan dat in het ene geval, de gedachten als afbeeldingen in ons hoofd invloed hebben op het ontstaat van emoties maar dat in een andere situatie of in een tegenovergestelde situatie, zoals bijvoorbeeld bij het ontstaan van een gevoel als een positieve ervaring, dit niet in overweging wordt genomen?

Hoe kan het dat we nervositeit in ons lichaam voelen, dus fysiek gemanifesteerd ervaren, maar dat we een meer geëvalueerd ziektebeeld door de tijd heen, niet meer in verband brengen met afbeeldingen en gedachten – die dus emoties voortbrengen zoals ook benoemd door René Gude uit eigen bevinding – binnenin onszelf?

Het fysieke leven bestaat absoluut. Het is wel zo of het is niet zo. Het is niet ‘vandaag wel zo maar morgen niet zo’. Of ‘het is wel zo onder voorwaarden dat…’.  De voorwaarden kunnen een verandering geven in de fysieke manifestatie, echter het beginstadium is nog steeds absoluut.

Hoe kan het toch dat we dit niet zien? Dat we dit met z’n allen negeren? De factor tijd speelt hierin een rol. Als er tijd tussen oorzaak en gevolg komt, zien we niet meer dat er een absoluut verband bestaat. De geest is een meester in vergetelheid.

Wat we hier feitelijk doen is het wegleggen van de verantwoordelijkheid voor wat we in een eerder stadium gecreëerd hebben. Blijkbaar denken we dat het ‘dan wel weggaat’ of ‘oplost’. Echter, niets lost zomaar op in het niets, alles wat we fysiek gemanifesteerd hebben moet ergens heen en we dienen er verantwoordelijkheid voor te nemen en zelf (op) te staan in en als de oplossing als we willen dat er verandering plaatsvindt in deze fysieke wereld.

René Gude geeft een kijkje in wat hij in zichzelf ontdekt heeft. Tevens geeft hij aan dat hij zich geen voorstelling kan maken van wat er gebeurt na/bij de dood. Een voorstelling kunnen we er ons niet van maken. We kunnen hierin wel in zekerheid aannemen dat we bij de dood, onszelf onder ogen zullen zien. Geheel. Absoluut. Zonder voorwaarden. Waarin we de kans krijgen om verantwoordelijkheid te nemen voor wie we zijn en wat we gecreëerd hebben in en als onszelf en in en als dit fysieke bestaan, door de tijd heen.

Wil je in dit leven beginnen met of zelfs geheel verantwoordelijkheid leren nemen voor wie je bent en wat je creëert? Er is een gratis cursus online waarin stap voor stap wordt uitgelegd hoe je dit kunt gaan doen en waarin je eerst in jezelf leert zien hoe jouw gedachten, gevoelens en emoties invloed op je hebben en jou feitelijk voortbewegen.

Desteni I Process Lite

Full how i was able to hear the desteni message

Voor wie geïnteresseerd is in de levensrecensies van wezens die overleden zijn, neem een kijkje in de Eqafe-store onder Life Reviews. Er zitten ook gratis recensies tussen. (Klik op de afbeeldingen voor de bijbehorende links)

Full life review my life of co dependency

 

 

 

 

 

 

 

 

 

———————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 310 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 305 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Dag 306 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-3

Dag 308 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie

Dag 309 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie

Reactiedimensie (emoties en gevoelens):

Angst, paniek, irritatie, boosheid, onmacht, onzekerheid, zekerheid, verdriet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren en creeren naar aanleiding van de Gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’, waarin ik denk en geloof dat ik angst ervaar om de fysieke taken niet aan te kunnen, in plaats van in te zien dat de angst die ik ervaar, te maken heeft met de reacties in mezelf die ik oproep door het creeren van een Gedachte in een moment waarin ik verlies van controle ervaar tegenover een ander wezen en/of in een gebeurtenis, en deze ketting van reactie als overweldigend ervaar, waarin ik angst ervaar hierdoor overweldigd te worden en blijven, niet ziende dat ik de ervaring van overweldiging in eerste instantie zelf in de geest gecreeerd heb, en gemanifesteerd tot een persoonlijkheid als ‘Het is me teveel’, welke de controle over mijzelf moet behouden op het moment dat ik ergens in stap wat ‘nieuw’ is, waarin ik dus geen programma klaar heb in de geest, en waarin ik dus ervaar de controle te verliezen, en door in en als een persoonlijkheid te gaan staan in dit moment – oproepend door een enkele gedachte – neem ik controle in en als de geest, niet ziende dat ik bestaande in de geest in en als controle in en als angst, mezelf in stand houd in en als angst, aangezien ik hetgeen ik bang voor ben – namelik om overweldigd te worden – zelf gecreeerd heb, en hierin angst ervaar voor mijn eigen creatie in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen creatie van overweldiging in en als mezelf in en als een persoonlijkheid, in dit geval als de persoonlijkheid ‘Het is me teveel’. en mezelf op deze manier in en als de geest ‘onder controle houd’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren in de ervaring van overweldiging in en als mezelf, welke ik heb opgeroepen door het creeren van een Gedachte als controle in een moment van een ervaring van controle-verlies als ik iets aanvang wat nieuw is waarvoor ik geen programma klaar heb, waarin ik de paniek projecteer op hetgeen ik doe/wil doen als wat nieuw is, zodat ik denk en geloof angst te ervaren voor hetgeen ik wil doen wat nieuw is waardoor ik hetgeen nieuw is nooit aanvang, maar blijf zitten in de ervaring van angst en controle, zelfs fysiek gemanifesteerd, in plaats van in te zien dat de paniek die ik ervaar, te maken heeft met de ervaring in en als de reacties als emoties die ik oproep in mezelf ten gevolge van een Gedachte als ‘ik kan het niet – ik weet het niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te limiteren tot een systeem van angst en controle in en als de geest, en dit systeem van angst en controle te gebruiken als excuus om nooit iets nieuws aan te vangen, iets nieuws waarin ik geen programma klaar heb en dus niet ‘automatisch’ weet wat te doen in en als programma in en als de geest, in plaats van in te zien dat ik mijn eigen limitaties als angst en controle zelf creeer en fysiek manifesteer, en vervolgens leef in en als een persoonlijkheid als ‘Het is me teveel’ welke ik tevens fysiek als teveel ervaar, totdat en zodat ik niet meer zie dat ik mijn limitaties in en als controle in en als de geest zelf creeer maar geloof dat ‘ik dit ben’, en dit blijf geloven doordat ik het keer op keer, fysiek manifesteer, waardoor het werkelijk lijkt als wie ik ben.

*

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van angst en paniek als ik iets aanvang wat nieuw is, waarin ik geen programma klaar heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de ervaring van angst en paniek zelf oproep door een ervaring van controleverlies in een moment van iets waarvoor ik geen programma klaar heb, waarin ik ook nog eens reageer in en als een oud programma waarin ik ervaren heb de controle te verliezen over mezelf in een soortgelijk moment van niet-weten wat te doen en/of zeggen.

Ik realiseer me dat ik de ervaring van angst in het oude programma als ervaring als herinnering, tevens gecreerd heb in mezelf door een gedachte, waarin ik een heleboel reacties in mezelf heb opgeroepen in een moment waarin ik niet wist wat te doen en/of wat te zeggen, en ten gevolgde van deze gedachte – die ik als controle mechanisme heb opgegooid/gecreeerd in mezelf – ik een heleboel reacties in mezelf heb gecreeerd welke ik als overweldigend ervaar en zo een persoonlijkheid ter controle te manifesteren in en als mezelf, om mezelf te beschermen tegen hetgeen ik als ‘onbekend, nieuw en dus vijandig’ ervaar, om vervolgens deze ervaring te projecteren op de aanwezige/op de woorden van de aanwezige in de herinnering en deze de schuld te geven van mijn reacties, niet ziende dat in het ‘schuld geven’, ik de mogelijkheid weggeef om zelfverantwoordelijkheid te nemen in en als mezelf voor de ervaring van controleverlies in en als mezelf.

2013 – Beginnen bij het Begin

2013 – Beginnen bij het Begin – Angst en Controle

2013 – Beginnen bij het Begin – Waar zijn Beslissingen op gebaseerd

Ik stel mezelf ten doel de herinnering nader te onderzoeken en voorbij de gebeurtenis zelf die ik heb opgeslagen als herinnering, te zien, en te zien wat het onbekende is wat me zoveel angst aanjaagt doordat het nieuw is en ik hierin niet weet wat te doen/wat te zeggen/hoe me te gedragen.

Ik stel mezelf ten doel, als ik me in situaties bevind die nieuw zijn, allereerst te stoppen en te ademen, en in en als de adem met mezelf te zijn, als startpunt, en in en als dit startpunt in en als de adem, te zien wat het beste is wat ik kan doen en/of zeggen in het moment.

Reactiedimensie wordt vervolgd

Ter ondersteuning de serie van de Atlanteans over Nervositeit en Stress.

Ter zelf educatie de serie Quantum Mind Self Awareness over de werking van de geest

Desteni-I-Process-Lite

———————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 153 – Herinnering – Snoepje in mijn keel

Ik zit op de achterbank van de auto. We zijn een dagje uit geweest met het gezin. Ik heb een rangetje in mijn mond. Dit rangetje schiet opeens mijn keel in en ik moet het doorslikken. de hele weg naar huis heb ik om de halve minuut pijn in mijn borst van dit rangetje. Ik ervaar dit alles in stilte, durf niets te zeggen/wil niets zeggen.

Vandaag na het koffie drinken met s in de shopping-mall ligt er een zuurtje bij de rekening. Ik stop het in mijn mond – s zegt dat het heel zoet is waardoor ik al twijfel ervaar of ik het wel op wil eten – en het schiet mijn keel in. Ik slik een paar keer, niets, het zit vast in mijn keel. Ik sta op en zeg, shit, shit. Het snoepje zit vast in mijn keel. Ik kan gewoon ademhalen maar ik ervaar paniek, dat het snoepje daar blijft zitten, niet omhoog komt en niet omlaag gaat. Ik probeer het door te slikken met water wat niet lukt. Ik hoest, en gelukkig, het snoepje komt eruit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren als het snoepje in mijn keel schiet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het snoepje vast blijft zitten in mijn keel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet doen als het snoepje in mijn keel blijft zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het spreken met een snoepje in mijn mond het snoepje per ongelijk – slip of the finger – per ongeluk heel door te slikken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet aanwezig te zijn in het spreken en ook niet bij het eten van het snoepje, en hierin in ongelijkheid in mezelf te zijn en in deze onrust van de ongelijkheid het snoepje door te slikken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik naar het ziekenhuis ofzo moet als het snoepje er niet zomaar uitkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik tegen de mensen hier moet zeggen dat er een snoepje in mijn keel zit en dat iedereen hierin ziet hoe onrustig ik in mezelf aanwezig ben.

——————————————————————————

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren op de achterbank van de auto met de pijn in mijn borst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me volledig in mezelf gekeerd te voelen met deze struggle die ik voer in mezelf met het doorgeslikte rangetje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren bij de pijn op mijn borst die maar terug blijft komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te vertellen dat ik het rangetje heb doorgeslikt en nu pijn op mijn borst heb hiervan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me eenzaam en heel alleen te voelen in het doorstaan van het gebeuren en de pijn van het doorgeslikte rangetje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waarom ik niet verteld heb dat ik een rangetje heb doorgeslikt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik een rangetje heel heb doorgeslikt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander de schuld te geve van het feit dat ik niet wil vertellen dat ik het rangetje heel heb doorgeslikt, en me hierin af te scheiden van mezelf door in schuld te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb walging van mezelf te ervaren over hoe ik anderen de schuld geef, welke ik in mijn keel ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te moeten kotsen van mezelf in/als mijn gedrag hoe ik anderen de schuld geef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onrust in mezelf te creeren van het participeren in schuld, me hierin af te scheiden van mezelf, en me vervolgens opnieuw af te scheiden van de walging die ik hierin ervaar over mezelf, en om dit alles steeds te verbergen/ontlopen creeer ik onrust/ongeduld/nervositeit in mezelf zodat ik mezelf in/als schuld niet hoef te zien en ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf bijna te laten stikken in een snoepje in onrust welke ik creeer in mezelf en ‘gewoon’ ben in mezelf om mezelf achter te verbergen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn keel dicht te knijpen van schaamte en verdriet over wie ik ben in het schuld geven aan een ander, waarin ik mezelf vasthoud in schuld in plaats van mezelf te vgergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn schuldgevoelens te projecteren op anderen door anderen de schuld te geven van alles wat ik zelf geloof niet te kunnen oplossen en dus niet wil oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn geloof als zelf-religie te gebruiken als excuus om iets niet op te hoeven lossen waar ikzelf verantwoordelijk voor ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn adem in te houden in een dichtgeknepen keel en vastgesnoerde borst, zodat ik de walging niet hoef te ervaren als wie ik ben participerend in schuld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb walging=angst te ervaren voor wie ik ben in schuld in/als bewustzijn, en dus onderdruk ik mezelf om dit niet te hoeven ervaren, zonder in te zien dat ik juist in deze onderdrukking de angst creeer aangezien ik ongelijk ga staan in/als/aan mezelf in schuld, waardoor ik mezelf niet kan zien, vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participeren in schuld geven en ervaren en in plaats hiervan mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in welke specifieke gebeurtenissen ik anderen de schuld wil geven, zodat ik kan zien waarin ik geen zelfverantwoordelijkheid wil nemen, mezelf kan vergeven en vervolgens kan corrigeren in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel met aandacht in/als zelf te eten en met aandacht in/als zelf te spreken.

Ik leg mijn tong tegen de bovenkant van mijn gehemelte en ontspan mijn kaken. Hierin kan ik dieper ademhalen in de borst en gaat de keel open.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waarin ik walging ervaar zodat ik kan zien waar ik me heb afgescheiden in angst van mezelf, mezelf kan vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het persoonlijk nemen van mijn programma die ik geworden ben zodat ik niet verdwijn in emoties in het zelfonderzoek en mezelf alsnog/opnieuw afscheid. Als ik emoties ervaar bij het benoemen van een programma in mezelf dan is dit een aanwijzing dat ik me geidentificeerd heb als dit programma en me hierin heb afgescheiden van mezelf.

——————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life