Dag 570 – Innerlijke conflicten

PENTAX Image

Ik stel mezelf ten doel vrede te maken met het feit dat (innerlijke) conflicten als ongelijkheid zich aandienen en dat het ‘niet leuk’ is om hier doorheen te bewegen.

In een volgend blog zal ik dit laatste punt verder onderzoeken om inderdaad tot vrede te komen met dit punt, wat nu nog niet zo is.

Uit: Dag 569 – Nederigheid

Eens zien of ik het punt wat meer kan openen voor mezelf:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een innerlijk conflict als ‘niet leuk’ te ervaren en te reageren op de innerlijke beweging in mezelf die ik ervaar als reactie in mezelf, in plaats van mezelf te bewegen door de reactie heen en te zien waar ik op reageer, waar ik me van heb afgescheiden binnenin mezelf en zo in conflict ben gekomen, met mezelf en met hetgeen waarop ik reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ‘ik in conflict ben gekomen’ als het iets is wat mij overkomt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik actief een conflict als afscheiding van iets of iemand creëer en voortzet in mijn leven om zo energie te genereren in en als de geest en dit vervolgens ‘niet leuk’ te vinden en het conflict op zichzelf opnieuw gebruik als bron van conflict.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van angst te creëren voor de ervaring van het conflict in mezelf en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen creatie, dus voor mezelf in en als de creatie van conflict, welke ik vervolgens op iets of iemand buiten mij projecteer in afscheiding van mezelf alsof ik angst ervaar voor iets of iemand anders wat eigenlijk een geprojecteerd oordeel is van dat iets of iemand anders waarvan ik me in en als mezelf heb afgescheiden en wat ik dus niet meer als zodanig als ‘iets van mezelf’ herken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het erg veel moeite te vinden om de conflicten in mezelf te stoppen en naar mezelf terug te halen en liever automatisch te reageren door bijvoorbeeld het conflict te vermijden en me in fysieke werkelijkheid opnieuw af te scheiden van iets of iemand om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb binnenin mezelf iets ‘samen te krimpen’ als ik op iets of iemand buiten mijzelf reageer en zo spanning in mijn fysiek te brengen.

Als en wanneer ik ervaar dat ik samen krimp binnenin mezelf, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan leer ik mezelf om in eerste instantie door te ademen, iets rechtop te gaan zitten, mijn kin iets naar mijn borst te bewegen en mijn fysiek te ontspannen op het ritme van mijn ademhaling.

Ik realiseer me dat ik denk dat ik iets fout heb gedaan waardoor ik mijn adem inhoud in een poging om onzichtbaar te blijven, echter hetgeen ik ‘verkeerd’ doe (verkeerd als ‘omgekeerd in en als de geest, aangezien de geest de fysieke werkelijkheid omdraait, net zoals onze onze ogen werken) is het oordelen in en als mezelf dat ik vervolgens projecteer op een ander en waarvan ik liever niet heb dat niemand dit ziet, zonder me te realiseren dat ik niet kan ontsnappen aan mijn eigen oordelen.

Ik realiseer me dat mijn oordelen bestaan uit ‘verkeerde’ dus gekeerde interpretaties van de fysieke werkelijkheid die ik heb opgeslagen als herinneringen als bron om in de toekomst op te blijven reageren in mezelf, telkens als deze herinnering met hierin het oordeel als conflict, geactiveerd wordt door iets of iemand, om mezelf te verzekeren van voldoende energie in en als de geest en als ik in en als de geest onvoldoende energie ervaar, kan ik een conflict ‘opzoeken’ en uitlokken, binnenin mezelf en/of buiten mezelf om opnieuw op te reageren en zo energie te winnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit proces van uitlokken een erg vermoeiend proces te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te worden als ik het idee heb dat een ander een conflict uitlokt bij mij om zelf energie te winnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander een conflict kan uitlokken ‘bij mij’ in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ikzelf de leiding in handen heb in wat ik toesta en niet toesta binnenin mezelf als reactie op een eventuele poging tot uitlokking van een ander.

Ik realiseer me dat ik in het duiden van wat ik als uitlokking van een conflict zie of ervaar, probeer om mijn gelijk te krijgen waarin ik probeer te ‘winnen’ waarin ik zelf een fundering plaats voor een conflict aangezien een ander natuurlijk niet wil deelnemen in een ervaring van ‘verliezen’ en zich dus zal verzetten tegen mijn woorden.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een poging om mijn gelijk te krijgen in het duiden van wat ik als uitlokking van een conflict zie of ervaar, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik, zolang ik nog een reacties ervaar in en als een interpretatie dat iemand een conflict uitlokt om energie te genereren binnenin zelf, ikzelf in conflict ben in onbegrip van mezelf in reactie.

Ik realiseer me dat ik de ervaring van ‘verliezen’ in mezelf probeer te omzeilen door zelf (energie) te willen gaan winnen door een ander te ‘overtuigen’ van mijn gelijk.

Ik stel mezelf ten doel mijn eigen reactie als ervaring in en als een interpretatie dat iemand een conflict uitlokt om energie te genereren binnenin zelf, te stoppen binnenin mezelf en mezelf eerst te kalmeren.

Ik stel mezelf ten doel te ademen door de ervaring van verliezen heen en mezelf hierin te realiseren dat ik niet doodga en dat ik niets verlies en dat ik juist mezelf verlies als ik in en als reactie ga spreken en handelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik moet huilen in en als een ervaring van verlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het aan mij is om een ander te stoppen en iets duidelijk te maken, in plaats van eerst en vooral duidelijkheid in mezelf te scheppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ‘gevoel’ te hebben de controle te verliezen als ik ‘niets doe’ tegen deze ervaring van verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ‘gevoel’ te geloven alsof het werkelijk zo is.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring alsof ik moet huilen en en als een ervaring van verlies, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik denk en geloof dat ik in en als het huilen iets win, waarin ik dan dus energie genereer binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel door de ervaring van te willen huilen heen te ademen en mezelf te stabiliseren en alleen te huilen als in en als de adem, het verdriet werkelijk omhoog komt als loslaten van een energetische ervaring in en als een zelfinzicht.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in en als een gevoel van de controle verliezen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierin vaak in een toekomstscenario deelneem welke ik op voorhand probeer te sturen door in controle te gaan, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik in en als deze ervaring van controle als angst, het toekomstscenario juist energie inblaas in plaats van het toekomstscenario te voorkomen in en als gezond verstand, vrij van reactie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te stoppen met deelname in een toekomstscenario en me te focussen op mijn ademhaling en de ervaring van ‘het gevoel van de controle verliezen’ door me heen te laten gaan in en als de adem totdat de ervaring afneemt. Als ik eenmaal stabiel ben zie ik wat er eventueel moet gebeuren om iets richting te geven of juist te voorkomen in de toekomst.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in de gedachte ‘dat het aan mij is om een ander te stoppen en iets duidelijk te maken’ dan stop ik mezelf, ik adem.

Ik realiseer me dat het allereerst aan mezelf is om mezelf te stoppen en iets duidelijk te maken/duidelijkheid te scheppen binnenin mezelf alvorens ik iets kan duiden buiten mij.

Ik realiseer me dat ik voldoende mogelijkheden heb in en als mezelf om alsnog een situatie richting te geven en dat dit niet ‘a la minuut’ hoeft terwijl ik nog in reactie ben, dit is slechts een ervaring in eigenbelang als reden of excuus om mijn reactie te kunnen ventileren.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te duiden als richting geven door mezelf te stoppen in deelname in een gedachte dat het aan mij is om een ander te stoppen en iets duidelijk te maken.

Ik stel mezelf ten doel de energetische ervaringen die ik in mij voel bewegen, gekoppeld aan de gedachte dat het aan mij is om een ander te stoppen en iets duidelijk te maken, door me heen te laten gaan en me te focussen op mijn ademhaling en mijn lichaam iets te bewegen om mezelf hier te halen, uit de bezetting als bezetenheid in en als de geest in (geloof in) deze energie, totdat ik de energie voel afnemen.

Ik stel mezelf ten doel een termijn in te plannen voor mezelf alvorens een punt te bespreken die in een moment van reactie als conflict in mijzelf opkomt, waarin ik eerst de energetische lading terugbreng in en als mijn eigen fysiek en van hieruit bekijk wat nodig is voor eventuele bespreking.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mijn energetische ervaringen gekoppeld aan de gedachte dat het aan mij is om een ander te stoppen en iets duidelijk te maken door het toepassen van zelfvergevingen op de ervaringen binnenin mij.

Tot zover voor vandaag.

PENTAX Image

What is the Dove’s perspective on peace?

What kind of information do doves have access to when they look at the physical existence of the human?

Why has humanity not yet evolved in a way to promote the betterment of our species?

Uit: The Consciousness of the Dove – Part 1

————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

 

Dag 561 – Richting geven en onzekerheid

onzeker

Op verschillende terreinen kom ik een gebrek aan richting geven van mezelf tegen. Ik ervaar hierin een ervaring van paniek als reactie waardoor ik ga reageren op een ander buiten mij. Wat ik ook zie hierin is dat het eigenlijk steeds is terug te brengen op een gebrek aan communicatie waardoor er onduidelijkheden zijn. En in dit gebrek of gemis aan communicatie komt mijn eigen invulling of interpretatie en die is zelden zoals het werkelijk is of zoals een ander iets bedoelt.

Als ik terug zie in hoe ik ben opgevoed, was er veel wat niet gecommuniceerd werd. Ik begin te zien dat ik hierin een behoorlijke angstervaring heb opgebouwd. Angst door onzekerheid, over wat te doen, hoe me te gedragen, hoe te bewegen en hierin zie ik vaak dat ik me dan maar niet ben gaan bewegen in aanwezigheid van degene die deze onduidelijkheid en onzekerheid in mij activeert en ben weggegaan, zodat ik weer ruimte ervaar om me te bewegen als ik alleen ben. Ik ervaar een soort van doodsangst in dit ‘niet weten’ waarin ik mijn hoofd het liefst tussen mijn schouders, mijn lichaam in wil trekken zodat ik onzichtbaar ben – wat natuurlijk niet zo is, ik ben dan nog steeds zichtbaar alleen ik zie zelf niet meer en dus lijkt het of ik onzichtbaar ben. En juist door zelf niet meer te zien, zie ik ook niet meer hoe ik mezelf richting zou kunnen geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als reactie op onduidelijkheid in of een uitblijven van communicatie volledig in paniek te raken en het liefst mijn hoofd tussen mijn schouders te willen trekken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander de schuld te geven van onduidelijkheid in communicatie, in plaats van zelf te gaan communiceren en hierin duidelijk te zijn en eventueel om duidelijkheid te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mezelf niet uit mag drukken als ik iets niet begrijp en dus geen duidelijkheid mag scheppen voor mezelf en hierin ook voor een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vaak niet eens op het idee te komen dat ik zelf kan communiceren en duidelijkheid kan scheppen en/of vragen en in plaats hiervan mezelf terug te trekken in en als een ervaring van onzekerheid die ik niet eens direct als zodanig herken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een soort van masker van “onaangedaanheid” te bouwen zodat ik mijn onzekerheid kan verbergen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen als en dat ik mezelf geen richting weet te geven en dit daarom te willen verbergen en/of in reactie te treden op iets of iemand die het ‘geen richting geven’ in mij activeert zodat ik de ervaring van schaamte kan verbergen, in plaats van me werkelijk te schamen over het projecteren in en als reactie van mijzelf op een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet doen als ik niet weet wat ik moet doen en dus niets te doen en af te wachten tot de ander iets doet en als ik het hier niet mee eens ben, te reageren op wat de ander doet, in plaats van mezelf richting te geven en zo te voorkomen dat ik zelf toestem om automatisch mee te doen in wat of hoe een ander iets doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ook wel makkelijk te vinden als een ander iets doet en hierin op twee benen te hinken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het niet goed is om ‘iets na te doen’ en dat ik altijd zelf met ideeën moet komen.

Ik zie dat het een vorm van controle is om niet te communiceren en geen duidelijkheid te geven – welke voortkomt uit een onzekerheid van iets niet weten hoe te doen – en ik reageer op deze vorm van controle met dezelfde onzekerheid als niet weten wat te doen. Zoals in het interview wordt beschreven dat kinderen de innerlijke onzekerheid overnemen en integreren van de opvoeders en niet zozeer de vorm van controle die ten toon wordt gespreid om de onzekerheid te maskeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat er iets heel ergs aan de hand is als er niet gecommuniceerd wordt en ik dus niet weet wat er speelt.

Deze misdaad is feitelijk wereldwijd ingezet ter controle van de mensheid en toegestaan en in stand gehouden door de mensheid zelf. Er wordt onvolledige en/of vaak misleidende informatie verspreid die in de mens een diepe ervaring van onzekerheid teweeg brengt over het bestaan in en als onszelf zonder dat we hier verder en werkelijk onderzoek doen, ook als we wel de mogelijkheid hebben om dit te doen maar hier wellicht niet bewust, of in ieder geval niet gewaar van zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onzekerheid te veroordelen als iets minderwaardigs en zo iemand – mezelf of/als een ander – in onzekerheid te veroordelen als minderwaardig als ‘niet leuk’ waarin ik boos wordt op iets of iemand die in mijn deze ervaring van onzekerheid activeert en mezelf hierin minderwaardig maak aan en als mezelf door in reactie te gaan in iets wat ik veroordeeld heb als ‘niet leuk’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er een systeem geactiveerd wordt en dat ik die kan zien en waarnemen voor wat het is, een systeem waarin ik mezelf kan vergeven voor deelname hieraan en toestemming hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onzekerheid te ervaren om iets ten toon te spreiden als ik waarneem dat of alsof een ander iets heel zeker weet.

Wordt vervolgd

Vlinder_24————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

Dag 197 – Zelfvergevingen op relaties – 29 – zelfvergevingen/zelfcorrecties ‘ik vind je leuk’

Dag 196 – Zelfvergevingen op relaties – 28 – ik vind je leuk

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te voeden met een ervaring van iemand leuk vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te voeden met een ervaring van leuk gevonden worden door iemand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te voeden met een ervaring van iemand niet leuk vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te voeden met een ervaring van niet leuk gevonden worden door iemand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig geconsumeerd te ervaren door een energie-entiteit welke ik gecreeerd heb in ervaringen van leuk en niet leuk vinden en leuk en niet leuk gevonden worden, waarin ik niet gezien heb dat de ervaring van geconsumeerd worden voortkomt uit het consumeren door mijn eigen bewustzijnssysteem in polariteit in afscheiding van mezelf, en dus mezelf geconsumeerd ervaar door een ander waarop ik mijn bewustzijnservaring projecteer of waarvan ik geloof dat de ervaring van de ander van mij leuk of niet leuk vinden ook maar van enige invloed kan zijn op hoe ik mezelf ervaar, in plaats van in te zien dat alleen mijn  eigen ervaring bepaalt (het geconsumeerd worden als een ervaring van penetratie als een volledig doorboren door de energetische bewustzijnservaring) hoe ik mezelf ervaar en neerzet in deze ervaring, waarin ik de ervaring werkelijkheid maak en keer op keer mezelf in/als deze ervaring bevestig zodra deze ervaring getriggerd wordt door aanwezigheid van een ander in een leuk en/of niet leuk vinden, wat in feite in aanwezigheid is van ieder ander mens aangezien in de interactie met een ander mens dit waardesysteem geactiveerd wordt, maar welke duidelijker aanwezig is in de 1 op 1 relatie en dus geeft deze relatie de mogelijkheid deze ervaring als relatie te stoppen en in te zien.

Ik stel mezelf ten doel volledige zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mijn ervaringen van geconsumeerd en doorboord worden door/in een bewustzijnservaring van leuk vinden en leuk gevonden worden en van niet leuk vinden en niet leuk gevonden worden en dus voorbij/achter de balans te zien van het leuk vinden. Ik realiseer me dat ik hierin vele relaties als personaliteiten heb gecreeerd, allen voortkomend uit mijn waardesysteem in/als bewustzijn van leuk en niet leuk vinden.

Ik stel mezelf ten doel de relaties als personaliteiten welke ik gecreeerd heb ter bevordering van mijn waardesysteem van leuk en niet leuk vinden in/als bewustzijn in te zien, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelfcorrecties toe te passen waarna ik mezelf kan corrigeren/veranderen in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel geduld te hebben met mezelf in dit doorwandelen van de relaties als personaliteiten welke ik gecreeerd heb ter bevordering van mijn  waardesysteem van leuk en niet leuk vinden waarin ik me realiseer dat dit ingewikkeld in elkaar zit in de lagen van het bewustzijnssysteem gewikkeld in het bewuste, onderbewuste en onbewuste systeem.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een ervaring van geconsumeerd als doorboord worden in aanwezigheid van een andere persoon/persona, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat de andere persoon een persona in mij activeert die mij consumeert in/als bewustzijn. Ik realiseer me dat ikzelf toesta doorboord te worden door een persoonlijkheid in aanwezigheid van de andere persoon. Ik realiseer me dat ik niet van de andere persoon kan verwachten de persona te stoppen, aangezien ik de andere persoon als mens niet kan sturen hierin. Ik kan alleen mezelf sturen in dit proces. Dus ik stop, ik adem, ik adem door de ervaring heen die in me opkomt. Indien nodig schrijf ik later uit wat er gebeurt in mij, wat ik ervaar, en wie er geactiveerd wordt, en pas hier zelfvergevingen en zelfcorrecties op toe. Vervolgens corrigeer ik mezelf in de volgende ontmoeting in/als het fysiek. Als ik zie dat na 3-4 weken van zelfcorrectie in het fysiek dezelfde ervaring op blijft komen, onderzoek ik opnieuw waar ik een dimensie gemist heb in deze persoonlijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn aandacht als focus op de ander gericht te hebben als in een ander leuk vinden of niet leuk vinden of leuk gevonden worden of niet leuk gevonden worden waarin ik de ander verantwoordelijk maak voor wie ik ben in dat moment, en dus de ander de schuld geef van wie ik ben in dat moment, in plaats van in te zien dat ik me schuldig voel tegenover mezelf dat ik constant verwijderd ben van mezelf, en tegenover de ander voor het verantwoordelijk maken van iets waar ze niet verantwoordelijk voor zijn, namelijk voor mij, en voor het mezelf anders voordoen dan wie ik ben in dat moment, aangezien ik me aanpas aan wat de ander van me vindt in een leuk en niet leuk vinden.

Ik stel mezelf ten doel mijn aandacht als focus op mezelf te richten in communicatie met een ander, waarin ik zie wat er voor ervaring in mezelf opkomt. Ik schrijf deze ervaring uit zodat ik kan zien welke persoonlijkheid geactiveerd wordt in aanwezigheid van de ander.

Ik stel mezelf ten doel de communicatie met de ander te vertragen door in/als de adem aanwezig te zijn en eerst in te ademen en te zien wat er in me opkomt, in plaats van direct te reageren op de woorden en/of gedrag van de ander.

Ik stel mezelf ten doel de communicatie met mezelf te vertragen door in/als de adem aanwezig te zijn zoveel als mogelijk, waardoor ik zie welke persoonlijkheden er voorbij komen, alleen en in aanwezigheid van de ander, waarin ik deze persoonlijkheden kan stoppen, inzien, zelfvergeven en zelfcorrigeren in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van een ervaring van leuk en niet leuk vinden en leuk gevonden worden en niet leuk gevonden worden, waarin ik mezelf volledig heb opgesplitst in waardeoordeel in/als bewustzijn, en hierin mezelf ben kwijtgeraakt waardoor ik mezelf meer en meer ben gaan voeden met de aarde die een ander aan me hecht – slip of the finger – met de waarde die een ander aan me hecht, waarin ik mezelf afhankelijk gemaakt heb van de aarde van de ander=de mind, dus van de aard van de persoonlijkheid en de interactie als relatie die plaatsvindt in deze aard.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te aarden/gronden, door de relaties te stoppen die ik gelegd heb in/als bewustzijn in waardeoordeel van leuk en niet leuk vinden en leuk gevonden worden en niet leuk gevonden worden. Ik realiseer me dat ik hierin veel angst ervaar aangezien alles wat ik ken verdwijnt in dit proces en ik niet weet wie ervoor terugkomt aangezien ik mezelf als Leven nog niet ken. Ik realiseer me tevens dat de angst opkomt als zelfmanipulatie in/als bewustzijn, welke uit angst geboren is aangezien deze afhankelijk is van relaties als persoonlijkheden, en het bewustzijn weet dit, dus zal ik als bewustzijn er alles aan doen om te voorkomen dat de relaties als persoonlijkheden gestopt worden, te beginnen met het opwerpen van angst.

Als ik mezelf zie participeren in angst voor verlies, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat dit een signaal is dat ik bezig ben met het stoppen van een relatie in/als de mind/het bewustzijn, en dat ik hierin angst ervaar mezelf in deze persoonlijkheid in/als bewustzijn te verliezen, welke ik projecteer op angst voor het verliezen van een andere persoon. ik realiseer me dat er geen verlies mogelijk is van een andere persoon, alleen maar van mijn eigen persona’s, welke illusies zijn, opgebouwd/gecreeerd in/als energie, maar welke ik werkelijkheid gemaakt heb door ze te leven en hierin waarde te geven. Hierin realiseer ik me dat niets van wat energie is zal blijven bestaan als ik dood ga, waarin duidelijk wordt dat het niet werkelijk leven is en dus geen leven voortbrengt maar angst voor verlies, en dus kan ik maar beter door deze angst heen wandelen en ademen en mezelf onder ogen zien als wie ik geworden ben in/als persona gerelateerd aan angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb krampen in mijn fysiek te creeren ter onderdrukking van de samengebalde energie die ik ervaar in een leuk en niet leuk vinden en in een leuk gevonden worden en een niet leuk gevonden worden.

Ik stel mezelf ten doel de krampen in mijn fysiek te gebruiken als leidraad voor waar ik zelfoneerlijk ben, zodat ik mezelf kan corrigeren hierin.

Ik stel mezelf ten doel mijn opgeslagen zelfoneerlijkheid te onderzoeken welke ik gemanifesteerd heb in krampen in het fysiek, door in het moment te zien welke persoonlijkheid er geactiveerd wordt welke de krampen triggeren, en dus overeenstemmen met de krampen, zodat ik deze persoonlijkheid kan stoppen en vrij kan maken uit mijn fysiek door mezelf als de persona in alle dimensies zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel, indien mogelijk en indien nodig, het opkomen van de persona’s in communicatie met de ander te bespreken, zodat beiden in zelf kunnen zien welke persona’s elkaar triggeren, waarin ik me realiseer dat als beiden zien in de persona’s die elkaar triggeren, dit elkaar ondersteunt in het stoppen van de eigen gecreeerde geactiveerde persona aangezien er een samenwerking is hierin.

Ik stel mezelf ten doel door de persona’s heen te wandelen en hierin door de fysieke krampen heen te wandelen, in plaats van me terug te trekken en in te houden en hierin voor de krampen, dus feitelijk in/voor de balans, te stoppen en niet verder/voorbij de balans te zien, en dus mezelf niet te zien, waarin ik een ervaring van weglopen behoud met onrust en fysieke krampen in mijn lichaam. Ik sta mezelf niet toe weg te lopen met fysieke krampen en onrust in mijn lichaam. In plaats hiervan blijf ik, totdat ik zie wat er gebeurt en ik achter de balans kan zien/mezelf kan zien en de ander kan zien, waarin opnieuw tot een harmonie als overeenstemming gekomen kan worden in/als zelf en indien nodig en/of mogelijk met de ander.

——————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 196 – Zelfvergevingen op relaties – 28 – ik vind je leuk

Dag 191 – Zelfvergevingen op relaties – 23 – als er een man is/zelfcorrecties-1

Dag 192 – Zelfvergevingen op relaties – 24 – als er een man is/zelfcorrecties/2

Dag 193 – Zelfvergevingen op relaties – 25 – als er een man is/zelfcorrecties-3

Dag 194 – Zelfvergevingen op relaties – 26 – als er een man is/zelfcorrecties-4

 

Dag 195 – Zelfvergevingen op relaties – 27 – als er een man is/zelfcorrecties-5

 

In het interview Demons in the Afterlife part 11 spreekt Mykey over de energie die opkomt waarin het is alsof een soort van entiteit ons van binnen overneemt, zo overweldigend ziet het eruit, terwijl de persoon waarin dit gebeurt alleen een ‘dislike, een ‘niet leuk vinden’ ervaart van een persoon waarmee gepraat wordt.

Ik herken de ervaring van een entiteit in mezelf aanwezig voelen, waarin ik me vroeger nog weleens heb afgevraagd of ik bezeten was door een of ander wezen, wat ook weer niet helemaal strookte met mijn ervaring dus ik wist ergens dat het niet zo was, maar ik ervoer zeker angst voor deze ‘entiteit’ in mezelf en onderdrukte deze. Verder dan dit ben ik niet gekomen.

Totdat ik het interview luisterde, waarin het me duidelijk was dat het wel degelijk een enorme energie-entiteit was zeg maar, die in staat is me totaal over te nemen als ik dit toesta. En simpel geactiveerd wordt door een ervaring van een niet leuk vinden van een persoon; dat maakt een hoop duidelijk aangezien ik tijdens mijn opgroeien een levensgroot niet leuk vinden als ervaring in mezelf heb toegestaan.

Deze ervaring heb ik fysiek gemanifesteerd door de gedachten blijkbaar te onderdrukken waardoor het een samengebalde energie-entiteit is geworden die ik opnieuw onderdruk in angst hiervoor, en om het te onderdrukken, de gedachten en opnieuw de energie –  welke feitelijk ook angst is, dus ik onderdruk de angst als energie uit angst voor deze energie als angst – heb ik krampen ontwikkeld in mijn dikke darmspieren en op wel meer plaatsen in het borst-buikgebied en rondom het middenrif.

Deze krampen zijn altijd aanwezig, dus ik leef altijd in afwachting van de opkomst van deze energie als angst, maar het wordt geactiveerd als er een ‘leuk vinden’, ‘niet leuk vinden’, ‘leuk gevonden worden ‘of ‘niet leuk gevonden worden’ plaatsvindt, oftewel in relaties, eigenlijk in ieder relatie, maar in een 1 op 1 relatie wat vaak een zogenaamde liefdesrelatie is komt het prominent naar voren.

Het was me steeds niet duidelijk wat nu het startpunt is van het starten van een gelijkheidsrelatie als agreement. Is dat nog steeds een leuk vinden? Zodra er een leuk vinden plaats vindt, is de gelijkheid al verdwenen. Ik heb het geprobeerd in een relatie met als startpunt een niet leuk vinden aangezien het leuk vinden het blijkbaar niet is; lol dat was ook niet de oplossing aangezien het startpunt opnieuw in polariteit is, van leuk naar niet leuk.

Een wederzijds leuk vinden lijkt het ideale startpunt. Toch zit je dan met een ongelijk startpunt die je gelijk probeert te krijgen en te houden door het wederzijds te maken en te houden; echter dat is nogal een balans die niet in stand te houden is, aangezien de gelijkheid dan afhangt van de gelijke mate waarin je elkaar wel of niet leuk vindt/blijft vinden, oftewel een gelijkheid proberen te behouden met elkaar in ervaringen van elkaar, in plaats van alleen in/als/met zelf. Dit is waar meeste relaties in starten, in een balans van wederzijds leuk vinden dus in een gelijke ervaring hierin.

Een lastige balans die blijft steken in de balans aangezien we hierin heel druk bezig blijven met het behouden van de balans, in plaats van achter/voorbij de balans te zien. Er is altijd 1 die wegloopt en 1 die er achteraan loopt om de balans te behouden, en vice versa. Waarin je elkaar in bedwang houdt in polariteit van leuk – niet leuk, welke zich voortzet in alle dimensies van de relatie, en waarin dus constant afwegingen gemaakt worden en voor elkaar gezorgd gaat worden in plaats van een en gelijk te staan als zorg in/als zelf.

Mag je elkaar dan niet leuk vinden als je besluit een gelijkheidsrelatie als agreement te wandelen? Dat was mijn oplossing dus, welke beslissing ik uit veiligheid genomen heb destijds, dan val ik in ieder geval niet in de val van iemand leuker vinden dan mezelf. Ondertussen vind ik mezelf leuker dan die ander, als ik start in een niet-leuk vinden, wat ongelijk is. Elkaar leuk vinden kan dus plaatsvinden als aanleiding in het totaal-onderzoek van wel of geen gelijkheidsrelatie wandelen, maar het is geen voorwaarde en zeker geen punt om de beslissing op te baseren. Het elkaar leuk vinden haalt juist alle patronen in polariteit omhoog die eerst doorgewandeld moeten worden, anders wordt dit punt van leuk vinden het enige punt wat zichtbaar is en wordt alles – dus de volledige persoon –  door deze bril van leuk en niet leuk  vinden gezien, welke afgewogen wordt tegenover…..onszelf in afscheiding van Zelf. Hier ontstaat de wedstrijd in partnerschap, waarin we onszelf altijd vermeerderen of verminderen ten opzichte van de partner in een leuk of niet leuk vinden, en onszelf afhankelijk maken van het wel of niet leuk vinden van ‘mij door de partner en van de partner door mij’.

Ikzelf heb een heleboel dimensies te doorlopen waar ik punten gecreeerd heb in afweging van mezelf tegenover een ander, van de ander tegenover mezelf, in een leuk(er) en niet leuk(er) vinden dan mezelf, waarin natuurlijk legio gedachten ontstaan zijn, vervolgens onderdrukt, hierin emoties en gevoelens geworden in een grote bal van energie die ik opnieuw onderdrukt heb in mijn fysiek als krampen, welke ik opnieuw onderdruk uit angst voor deze krampen en dus opnieuw krampen creeer, hierin creeer ik weer gedachten van angst en oordeel over mezelf, die getriggerd worden door de aanwezigheid van een ander/een partner/potentiele partner, dit onderdruk ik weer, ik creeer weer krampen, nouja ga zo verder. En hier omheen-doorheen verweven loopt de schuld, een schuldgevoel van het steeds vermeerderen of verminderen van mezelf of van de ander, wat in feite ook het vermeerderen of verminderen van mezelf is, welke ik weer neig te projecteren op de ander en de ander dus de schuld wil geven van mijn ervaring van vermindering volgend op vermeerdering.

Is leuk vinden het startpunt van een gelijkheidsrelatie als agreement?

Nee. Het is een uitgangspunt. Dus een backdoor om niet in zelf alleen te hoeven zien in de weerspiegeling van de ander die tegenover ons staat. In een leuk vinden is de aandacht op de ander(=de mind) (en in een niet leuk vinden ook). Dit kan een startpunt worden van een onderzoek van een mogelijke gelijkheidsrelatie als beiden bereid zijn in zelf te zien in het leuk vinden van de ander dus achter/voorbij de balans te zien. Want wie zien we achter de balans van elkaar leuk vinden? Onszelf. Die we niet zo heel leuk vinden als we werkelijk gaan zien.

Wat zijn praktische punten om te onderzoeken of je geschikt bent om al(l)een met elkaar een gelijkheidsrelatie als agreement te wandelen: praktisch samen kunnen leven, kunnen communiceren, problemen kunnen bespreken en oplossingen vinden en toepassen, zien wat beiden willen delen in een gelijkheidsrelatie als agreement, praktische leefomstandigheden, door elkaars ogen kunnen zien, waarin je punt voor punt onderzoekt of hierin overeenstemming aanwezig is. Dit alles in het startpunt van wat het beste is voor alle leven, waarin de focus op zelfgewaarzijn gericht is als wat het beste is voor Zelf als voor de partner-Zelf als voor alle leven als Leven-Zelf.

Als er overeenstemming is, blijft over de beslissing tot het wandelen van een agreement alleen als zelf met een ander als zelf.

Mykey: Well, it’s cool to enjoy moments with partners – just change it in the moment, “I enjoy me with you in this moment”

Zelfvergevingen en zelfcorrecties op mijn ervaring van het leuk en niet leuk vinden volgen.

Interviews om te luisteren:

Demons in the Afterlife – Part 11

Evolution of Energy and Experience in Relationships – Reptilians – Part 130

Relationship Success Support – Introduction

The Atlanteans’ Guide to physical Intimicy (Part 1) – Part 59

———————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life