Dag 623 – Mislukking en Liefde

lovetree-351x185

Vervolg op Dag 622 met zelfvergevingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in een moment waarin ik iets verkeerd doe in en als de geest, alles in één keer teniet te doen in en als een gedachte als zelfbeschuldiging en hierin alles wat ik daarvoor fysiek gewandeld heb te vergeten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om in een moment aanwezig te zijn waarin ik niet weet hoe of wat ik kan antwoorden of doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liever weg te blijven in een moment als ik niet weet hoe of wat ik kan antwoorden of doen, in plaats van in en als het moment aanwezig te zijn en van hieruit te zien of en wat en hoe ik kan antwoorden of doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om iets verkeerd te doen en daarom maar liever weg te blijven zodat ik het ook niet kan ‘verpesten’ en mezelf niet hoef te beschuldigen dat ik het verkeerd heb gedaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervoor te kiezen om geheel weg te blijven als voorzorgsmaatregel om geen fouten te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst voor verlies te ervaren door het maken van een fout.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander weg gaat als ik een fout maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het weggaan en/of niet aanwezig zijn van een ander, te maken heeft met mij en het maken van fouten in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ikzelf wegga en/of weg blijf en verdwijn in en als zelfbeschuldiging, in en als de geest als ik iets verkeerd doe en van hieruit steeds (meer) schoorvoetend aanwezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoorvoetend aanwezig te zijn als dat ik liever afwezig ben zodat ik tenminste geen fouten kan maken/niets verkeerd kan doen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het hier om een ‘kunnen’ gaat dus om een eventualiteit en niet om een ‘zullen’ als dat ik ‘zeker weet’ dat ik iets verkeerd zal doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoorvoetend aanwezig te zijn vanuit een eventualiteit als wat er eventueel kan gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het minste dat ik kan doen, is niets verkeerd doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een last ben als ik iets verkeerd doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een last te ervaren als ik en/of een ander iets verkeerd doe(t).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een enorme moeheid te ervaren als er dingen verkeerd gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gedurende dit blog een enorme moeheid op te voelen komen wat betekent dat ik in en als de geest weerstand als afleiding opgooi als een poging – in en als de geest – om te voorkomen dat ik dit punt te open voor/als mezelf.

Ik realiseer me dat ik me gewaar ben van de moeheid die opkomt en dat ik hier doorheen kan ademen wat ik direct toe pas en eerder zo heb toegepast door te focussen op de realisatie en mijn gewaarzijn hierin en niet op de ervaring van moeheid die fysiek opkomt vanuit een gemanifesteerde geestervaring.

Als en wanneer ik mezelf zie verdwijnen in een zelfbeschuldiging omdat ik iets verkeerd heb gedaan, waarmee ik hetgeen ik voorheen fysiek gewandeld heb, in één keer onderuit haal, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als er iets verkeerd gaat, er een heel programma aangaat in en als mezelf in en als de geest waardoor ik de realiteit in het moment uit het oog verlies en hierin verlies ik mezelf.

Ik stel mezelf ten doel me te realiseren wat ik voorheen fysiek gedaan heb om een realistisch beeld te krijgen van de situatie en van hetgeen ik verkeerd doe in een moment en ik stel mezelf ten doel om van hieruit – vanuit het realistische overzicht – te zien wat de beste oplossing is om verder te gaan en hetgeen ik (en/of een ander als mezelf) verkeerd gedaan heb, op te lossen op een eenvoudige, praktische wijze.

Als en wanneer ik mezelf zie schoorvoeten om aanwezig te zijn in een moment, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik twijfel en niet weet wat ik moet doen en dat ik een angst ervaar hierin iets verkeerd te doen of dat ik iets verkeerd kan doen en dan te verdwijnen in en als een zelfbeschuldiging.

Ik stel mezelf ten doel met en als mezelf te staan ter zelfondersteuning en in en als het moment aanwezig te zijn zonder direct iets te doen of iets uit te spreken en te ademen en zien wat er in mezelf opkomt en zien wat en hoe het moment zich opent en van hieruit geef ik mezelf de mogelijkheid om eventueel iets te spreken of doen vanuit en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf en/als een ander te beschuldigen voor iets verkeerd doen en een moment te nemen om te ademen en de moeheid te vergeven die opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zoveel moeheid te ervaren/hebben ervaren dat ik er ‘niets meer bij kan hebben’ en dus van hieruit – vanuit een ervaring of zelfs een herinnering aan deze ervaring – te reageren alsof het direct teveel is als er iets verkeerd gaat en/of als ik iets verkeerd zeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een enorme inspanning te ervaren om iets te corrigeren als het verkeerd gaat/is gegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan niet meer’ als er iets verkeerd gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren dat ik er helemaal alleen voor sta en dat ik alles zelf op moet lossen en dus kan ik niet zoveel hebben want ik kan maar ‘zoveel’ alleen oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te veroordelen als er iets verkeerd gaat en dit ‘verkeerd’ te zien als ‘niet nodig’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de dingen die verkeerd gaan te zien als niet nodig, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dingen verkeerd gaan omdat en doordat ik en/of we ze niet gezien hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren alsof alle verantwoordelijkheid bij mij ligt.

Ik realiseer me dat de verantwoordelijkheid voor mijn eigen geest bij mij ligt en dat dit voor ieder zo is.

Ik realiseer me dat ik me druk en moe maak vanuit een ervaring van angst voor verlies en me hierin verantwoordelijk maak voor wat een ander doet of niet doet zodat die ander ten minste niet weggaat, waarin ik zelf juist wegga in en als de geest in en als een (fysiek gemanifesteerde) ervaring van angst voor verlies.

Ik stel mezelf ten doel de verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf in hoe ik besta in en als de geest en mezelf te vergeven en corrigeren voor de verkeerde/gekeerde aannames vanuit gedachten, gevoelens en emoties en van hieruit, de correctie te leven in en als het fysiek, stap voor stap.

Ik stel mezelf ten doel me minder en minder druk en moe te maken vanuit een ervaring van angst voor verlies in en als een gedachte wat een ander ervan vindt en in momenten specifiek te zien wat er in me opkomt als gedachte en/of ervaring en deze te benoemen en vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen ervaring van ‘nodig hebben’ en het hierin ‘aan iets of iemand vasthouden’ wat niet beste is voor mijzelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het ‘iets of iemand’ niet het beste is voor mij als leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het vasthouden hierin niet het beste is voor mijzelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te keren van iets of iemand en/of te negeren, in en als een angst dat ik anders vast ga houden en/of klampen en mezelf hierin verlies, in en als dit vasthouden in en als de geest, echter in het afkeren en/of negeren verdwijn ik evenzo in en als de geest en verlies ik alsnog mezelf in en als een zelfbeschuldiging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb van huis uit te denken en geloven en ervaren alsof ik iets mis – wat ik nu zou omschrijven als een gemis van een open communicatie in en als zelfoprechtheid – en zo een ‘neediness’ te creëren in en als mezelf, op zoek naar hetgeen ik denk te missen en dit te zoeken in en als een ervaring van liefde.

Ik realiseer me dat ik (en we) door de ervaring van ‘mislukken’ of verkeerd doen of fouten maken heen zal moeten wandelen om hierin mezelf te zien in en als de geest als wat en wie ik geaccepteerd heb te bestaan in en als mezelf en om van hieruit mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik realiseer me dat ik in dit proces van opstaan de ervaring van liefde niet langer nodig heb om weg te komen van de ervaring van mislukking.

Ik realiseer me dat het ‘zoeken naar (de ervaring van) liefde’ als doel, een zoektocht is die gedoemd is te mislukken aangezien mislukking het grondvestigingsuitgangspunt is van dit doel en het zoeken naar deze ervaring van liefde.

Ik realiseer me dat hier de ervaring van wanhoop vandaan komt in deze zoektocht die ik zolang ik me herinner ervaar in en als mezelf, aangezien ik de zoektocht niet begreep en niet begreep hoe deze zou kunnen ‘gelukken’.

Ik realiseer me dat ik door een verkeerde als gekeerde benadering in en als de geest, mijn eigen ervaring en zelfs realiteit van mislukking creëer en fysiek manifesteer, waarin ik in en als een ervaring van angst voor verlies aanwezig ben als angst voor het verliezen van wat ik najaag in en als de geest, geprojecteerd op iets of iemand buiten mezelf, in en als de verkeerde/gekeerde benadering.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het zoeken naar een ervaring van liefde en te stoppen met proberen weg te komen van mislukking en mezelf te ondersteunen om op te staan en zelfoprecht te zien in hetgeen ik verkeerd geleerd en dus geleefd heb en hierin mezelf te vergeven en corrigeren, dag voor dag, moment voor moment.

Ik stel mezelf ten doel de woorden van Bernard in ‘Mislukking in relatie tot de Ziel’ als richtlijn te gebruiken om het concept van de ziel in en als mezelf in relatie tot mislukking te deleten, te verwijderen met behulp van de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie in en als leven als gewaarzijn.

Ik stel mezelf ten doel situaties, mogelijkheden en ontmoetingen te benaderen vanuit een ‘practical potential assessment’ als praktische potentiële beoordeling en de energetische ervaringen als gevoelens en emoties die hierbij opkomen, te ervaren, benoemen en vergeven in klank waarin ik de substantie binnenin de energetische ervaring ondersteun en bevrijd van de energie en zo terugbreng in en als mijn fysiek als substantie om mezelf uiteindelijk van hieruit te corrigeren tot het leven van en als een mogelijkheid/oplossing die het beste is voor mezelf en/als een ander, in en als Leven, in en als het fysiek.

full_speaking-as-sound-kryon-my-existential-history

Speaking as Sound – Kryon: My Existential History

How will having more awareness of the sound of your voice in communication with others and in sounding Self Forgiveness assist and support you in your quantum physical process?

What is the relationship between the sound of your voice and mind-physical energy manifested in your body?

How can you become aware of the sound of your voice, especially when you communicate with others?

How do you tend to speak in and as ENERGY instead of SOUND?

How can you identify the difference between speaking in energy vs. speaking as sound?

————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Advertenties

Dag 622 – Waarom ben ik niet aanwezig?

sweet-living-metalen-tekstbord-42x13-cm-ivm-met-mi

Ik realiseerde me van de week dat ik mezelf in een moment waarin ik iets doe zonder gewaar te zijn en hierin iets ‘verkeerd’ aanpak, alles wat ik daarvoor consequent en fysiek gewandeld heb, in één keer teniet doe door dit zelfoordeel waarin ik alleen nog dit zelfoordeel (als gedachte) waarneem in mezelf en niet langer zie wat ik wel gewandeld heb en fysiek heb geleefd. Dit gebeurt in een moment waarop ik denk ‘de ander te verliezen’ en waar voorafgaande aan dit moment, de ander mijn attentie vraagt op een manier die bij mij reactie oproept.

Ik heb dit ook een keer zo bij een huisdier ervaren die vlak voor haar dood mijn attentie zeer opvallend vroeg met haar gedrag waarvan ik me niet gewaar was en in plaats hiervan reageerde ik alsof het een ‘aandacht trekken’ was en dus negeerde ik het min of meer. (Uitgebreid over geschreven – cavia Roos). Ik zag eenzelfde reactie van negeren in mezelf ten aanzien van een menselijk wezen die mijn attentie vroeg met bepaalde woorden waarop ik reageerde en ik wist niet wat ik moest doen dus deed ik niets en bleef weg en zag ik niet de ervaring van angst die juist in de woorden aanwezig is. Hierna leek het een laatste moment te zijn waarop ik nog iets had kunnen uitwisselen met deze persoon en toen ik dit door had, verloor ik mezelf in een zelfbeschuldiging over het niet gewaar zijn van mezelf in dit moment.

Juist door het moment met Roos te herinneren, kon ik vrij snel bij mezelf terugkomen en realiseerde ik me dat ik altijd fysiek aanwezig ben geweest voor diegene en dat als ik nu net dit ene moment niet aanwezig ben, dit niet betekent dat de rest ervoor er niet toe doet. De zelfbeschuldiging kwam voort uit een plaatsvervangende ervaring van hoe het voor de ander moet zijn om op zo’n laatste moment genegeerd te worden en hierbij ervaar ik dan een enorm verdriet. Dit is ook een punt wat ik nog niet heb uitgewerkt in de situatie met Roos.

Nu werd me duidelijk dat zowel Roos als deze mens, zichzelf hebben kunnen uitdrukken en dat ik het gehoord/gezien heb, alleen dat ik op dat moment niet ben ingestapt om te delen. Dus de ervaring van ‘hoe het voor een ander moet zijn’ is een projectie van een onverwerkte ervaring in mezelf. En ik vermoed dat ik me onbewust afsluit in zo’n moment in en als de geest om de ervaring van ‘angst voor verlies’ te ontlopen in mezelf. Of reageer ik puur instinctief en ontloop ik enkel de herinnering en gekoppelde ervaring(en) in mezelf die ik als ‘pijnlijk’ waarneem en ervaar ik eigenlijk angst voor het verliezen van een compromitterende ervaring?

Ik begrijp door Roos dat het een uitdrukking van de ander is die iets wil delen en zij heeft natuurlijk opgemerkt/fysiek ervaren dat ik de periode ervoor juist altijd aanwezig was in mijn beste kunnen op dat moment (ik zeg op dat moment aangezien ik niet gewaar ben in die mate dat ik nog deelneem in en als de geest en dit door aan het wandelen ben, dus niet fysiek gewaar zoals dieren dit zijn). Dus ik mis een moment van terugkoppeling van een ander die iets wil delen met me waaruit blijkt dat mijn voorgaande aanwezigheid is opgemerkt.

Echter die ander heeft zich gewoon kunnen uitdrukken, zowel het dier als de mens en ik kan mezelf direct vergeven voor dit moment en de dimensie onderzoeken die maakt dat ik ‘afwezig’ ben en iets negeer in de ander doordat ik ervaar ‘niet te weten’ wat ik hiermee aan moet.

Als ik hier in dit ‘niet weten’ zie komt mijn moeder in beeld naar voren en zie ik eigenlijk een constant niet weten van wat ze met me aanmoet. En dus ‘niets’ doet.

Ik zou zeggen dat dit dan ook voortkomt uit een ervaring van angst voor verlies. Wat houdt die ervaring dan in? Want ik was zo klein dat ik echt nog niet weg ging lol. Dus is het een ervaring van angst voor verlies van een illusie van zelf want als ik werkelijk aanwezig ben/wil zijn in en als ondersteuning voor een ander zal de illusie in en als eigenbelang moeten wijken, ander kan ik de ander niet onvoorwaardelijk ondersteunen en zien wat diegene op dat moment nodig heeft.

En dit is hetgeen ik ervaar als ‘gemis’ in mijn opvoeding want het lijdt tot een niet aanwezig zijn en negeren en niet begrijpen van wat er zich afspeelt in een ander, dus gedurende de opvoeding, van wat zich afspeelt in mij. Ik sta er ‘alleen voor’ als kind en ben mijn expressie in gaan houden. En op cruciale momenten zet ik dit gedrag zelf voort en zo mis ik een moment van uitwisseling in en als expressie die kan toevoegen zowel voor mijzelf als voor de ander.

En dit is wat ik wil leren, onvoorwaardelijk aanwezig zijn en uitdrukken wat het beste is voor mezelf en/als een ander – dier, mens, plant – leven en open zijn voor de uitdrukking van een ander hierin. Ook al weet ik niet wat te doen of spreken, ik kan beginnen met leren aanwezig te zijn en blijven en te zien wat er is, wat er gebeurt in mij. En hiervoor heb ik de ondersteuning en het vertrouwen van mezelf nodig, in dat ik mezelf niet ‘afval’ of veroordeel als ik in dat moment nog niet iets uitspreek wat bijvoorbeeld zou kunnen ondersteunen, of dat ik het verkeerde uitspreek in en als de geest. Zo bouw ik vertrouwen op in en als mezelf. Zodat ik met en als mezelf aanwezig leer en durf te zijn in ieder moment en hierin aanwezig ben voor een ander.

Want wat ik nu doe is dat ik van tevoren maar gewoon weg blijf en het negeer en net doe alsof er niets aan de hand is en ik het niet zie. Maar ik heb het allang waargenomen, ik weet alleen niet goed wat te doen en door ‘weg te gaan’ in en als mezelf, in en als de geest kan ik niet gaan zien in het moment wat ik zou kunnen doen of uitspreken of misschien alleen maar aanwezig zijn om te beginnen.

Dit zou ik kunnen omschrijven als ‘angst voor mislukking’ en ‘er niet eens aan beginnen dan kan het ook niet fout gaan’. Dus er speelt een ervaring van ‘angst voor verlies’ en ‘angst voor mislukking’ die ik kan onderzoeken. En wat heb ik dan ‘nodig’ van die ander in en als de Neediness persoonlijkheid.

Zelfvergevingen volgen.

gebrokenhart1

“Het Ontwerp van de Ziel, had als haar Grondvesting – de Intentie om Controle door het Bestaan heen in te bedden. De Belichaming van de Controle, was om een Doel te Creëren en het Doel had een Grondvesting nodig. Het Grondvestingsuitgangspunt van het Doel: was Mislukking. Die het Wezen dan zou Ontwerpen om hun eigen Motivatie te Creëren om proberen weg te komen van Mislukking. Hierin – zullen zij Mislukking Rechtvaardigen en komen tot het Accepteren ervan als Deel van hun Wezenlijkheid. Als dat eenmaal Geaccepteerd is – zou het Concept van Geboren Worden in Zonde, zogezegd, zelfs Deel worden van de Fysieke Realiteit. Dit is Gedaan voor Miljoenen en Miljoenen en Miljoenen Jaren, totdat niemand zich kon Herinneren wie ze werkelijk waren, of zouden kunnen zijn. Omdat, het ‘kunnen zijn’ Vervangen was door Motivatie om proberen weg te komen van de Mislukking die elke Ademhaling lijkt te Plagen als Gedachten die omhoog komen, als Gevoelens en Emoties en Visioenen en Stemmen in de Geest – Vragend, Hopend, Wensend, Negerend, Ontkennend, voor Altijd Zoekend naar een Gevoel waarvan iedereen Gelooft dat het ‘moet Bestaan’ en dat uiteindelijk de Naam ‘Liefde’ kreeg. Maar alles dat het was, was in feite Mislukking in een andere Naam. Zelf Gecreëerd – Complete Controle, Absolute Afscheiding.”

(…)

Uit: Dag 468 – Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

boom beige

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive