Dag 355 – Autoriteit

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren zonder autoriteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me geen raad te weten zonder autoriteit, niet zozeer om me constant te leiden maar als back up om eventueel raad te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren zonder back up om raad te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om het te verpesten en zo het te verpesten voor de hele groep.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren gepakt te worden op een fout – hetgeen als fout gezien wordt door de maatschappij en als zodanig gebruikt wordt van tegenstanders van de invoer van eenheid en gelijkheid – en hierin voor de rechtbank gesleept te worden en zo een gevaar te betekenen voor de groep.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik niet in staat ben om volledig verantwoordelijkheid te nemen voor hetgeen ik zie wat nodig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefst een back up te hebben die de eindverantwoordelijkheid als eindbeslissing draagt en hieronder te bewegen in hetgeen ik toe in staat ben, meebewegende met de beslissingen waarin ik natuurlijk overeen stem als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefste onder iemand te werken die de eindbeslissingen neemt maar die wel doet wat het beste is voor als het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om eindbeslissingen te nemen en hierin de ‘verkeerde’ beslissing te maken met gevolgen voor heel veel mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als ‘te vroeg’ ervaren om alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik er nog niet klaar voor ben om alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor onderling en intern conflict in het nemen van beslissingen als er geen autoriteit aanwezig is die de beslissingen neemt als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik niet zie wat het beste is voor iedereen en hierin een verkeerde beslissing maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me rustig te voelen bewegende onder een autoriteit die doet wat het beste is voor al het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te bestaan in en als een godsprincipe, waarin god weet wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alles in 1x goed te willen doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de autoriteit als die er wel is, om iets verkeerd te doen, en angst te ervaren zonder de autoriteit als die er niet (meer) is, ook om iets verkeerd te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus angst te ervaren om iets verkeerd te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om te falen, waarin de angst juist hetgeen is welke me in en als faalangst doet laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf te kennen in en als autoriteit in en als zelfbeweging.

*

Als ik mezelf zie participeren in een angst om de eindverantwoordelijkheid te dragen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik het proces wandel om mezelf betrouwbaar te maken in en als mezelf, in staat zijnde om te zien wat het beste is en om beslissingen te nemen die het beste zijn voor iedereen/al het leven in en als zelfverantwoordelijkheid, en dat ik hierin ten eerste dus zelfverantwoordelijkheid dien te nemen voor alles wat in en als mij bestaat.

Ik realiseer me dat dit proces tijd inneemt en waarin ik adem voor adem tot stand kom, en niet in 1x sta zoals de geest doet voorkomen als einddoel.

Ik realiseer me dat ik dus feitelijk mezelf angst aanjaag door een einddoel te projecteren waar ik nu nog niet insta, en waar ik wellicht niet in zal staan op de geprojecteerde manier, aangezien het een projectie is van de geest.

Ik verbind mezelf door adem voor adem zelf verantwoordelijkheid te nemen voor de angsten als oordelen als gedachten die in mij bestaan door middel van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie en toepassing van de ademhaling en zo de projecties in de geest los te laten.

Ik stel mezelf ten doel gelijk te staan in en als zelfbeweging, in en als autoriteit, door adem voor adem te zien in zelfoprechtheid en op te pakken wat gedaan dient te worden in het moment, beginnend bij de kleine dingen en schijnbaar onbeduidende momenten, en steeds te zien wat het beste is en bij enige twijfel en/of neiging tot overmoedigheid, dit te onderzoeken en zo, adem voor adem, te staan, en te staan, en te staan, totdat ik sta in absolute zekerheid.

Ik stel mezelf ten doel het woord autoriteit te herdefinieren en me te bevrijden van de energetische ladingen die in en als mij bestaan, gerelateerd aan het woord autoriteit.

Talent ontwikkeling Diversiteit Diversiteit en talentmanagement

Parenting – Perfecting the Human Race – Part 1

—————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 349 – Zelfvergevingen op innerlijke reacties op het overlijden van Bernard

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij het lezen van de ervaringen met Bernard van de mensen die op de farm geweest zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gehoopt te hebben dat Bernard door de Portal zou komen en een ervaring van verdriet en verlies te hebben als dit niet zo blijkt te zijn en hierin gelimiteerd naar leven en dood te zijn en zien, niet wetende dat hij kon beslissen om niet als individueel in de dimensies te bestaan,

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Bernard als de enige mens te zien die ik werkelijk vertrouwde, en nu hij er niet meer is in fysieke aanwezigheid, ik verdriet ervaar en denk dat er niemand meer is wie ik 100% vertrouw (terwijl ik pas zag dat hij ergens tegen iemand gezegd heeft dat het niet alleen nodig is maar iets wat moet gebeuren, een ander volledig vertrouwen (ik ben het woord in het engels vergeten).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet 100% te vertrouwen en hiervoor Bernard denk nodig te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me als gezien te ervaren door Bernard, wetende dat dat ook zo is, en nu angst te ervaren dat ik niet meer gezien wordt, waarin de angst zit verborgen dat ik mezelf niet volledig zie en dus delen ‘mis’ en mezelf hierin mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Bernard nodig denken te hebben om mezelf te zien en neer te zetten in en als potentie als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onveilig te voelen nu Bernard er niet meer is, en angst te ervaren dat anderen bijvoorbeeld op de farm onveilig zijn voor eventuele haters, in plaats van in te zien dat Bernard staande als Leven vaak het punt was waarop mensen aanvielen doordat ze getriggerd werden in hun reacties door hem als leven, en dat de farm niet minder veilig is als toen hij hier woonde, en dat ik, als ik me onveilig voel, zelf niet sta als Leven in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij de voorstelling hoe het moet zijn voor de mensen die fysiek dagelijks naast hem geleefd hebben, waarin ik zie dat ik een voorstelling als gedachte maak welke me verdrietig maakt als voorstelling van iets welke mij verdrietig zou maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf verdriet te ervaren bij het verlies van iemand met wie ik als fysieke naaste samenleef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het concept dood als definitief onder ogen te zien en hierin geraakt te zijn, waarin ik zie dat ik hecht aan het individueel en fysiek bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb leven te controleren met angst voor het onbekende als de dood, in plaats van in te zien dat ik mezelf hierin in de dood, in en als de geest in polariteit en controle, gevangen houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de volle inzet ‘to risk it all’ van Bernard te missen en hierin de volle inzet van mezelf ‘to risk it all’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de werkelijke zorgzaamheid te missen van Bernard en het vertrouwen dat hij altijd werkelijk zorgzaam is en door hierop te vertrouwen, kon ik door de punten heen wandelen die hij benoemt, in plaats van in te zien dat ik hiermee mijn werkelijke zorgzaamheid en vertrouwen en hierin dus zelfverantwoordelijkheid, verplaats naar Bernard.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ontbreken van werkelijke zorgzaamheid van een ander, mij pijn kan doen, in plaats van in te zien dat alleen mijn reacties hierop, mijzelf pijn doen waarin ik in en als reactie niet werkelijk zorgzaam ben voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren niet in staat te zijn om een ander te ondersteunen en hier eventueel te benoemen waar geen werkelijke zorgzaamheid plaats vindt, voortkomend door zelftwijfel of ik het wel echt zie, waarin ik zelf dus niet werkelijk zorgzaam ben voor mezelf en/als de ander door te willen ondersteunen terwijl ik nog in zelftwijfel verkeer, en ik dus eerst mezelf dien te ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren voor mijn reacties waardoor ik me inhoud, terughoud door en in een ervaring van schaamte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me terug te houden door een ervaring van schaamte.

Realisaties:

Ik realiseer me dat door het overlijden van Bernard, er al(l)een principes van Leven blijven bestaan om mee te werken, en dat ieder van ons hierin op staat en dit deelt en anderen steunt zoals wij ondersteund zijn door Bernard en iedereen op de farm, en dat hetgeen wat ik aan Bernard had gekoppeld hierin en waarin ik nu verdriet en verlies ervaar, voortkomt uit hechtingen in de geest als waar ik zelf nog niet in op ben gestaan, waar ik mee kan werken.

Ik realiseer me dat alle angst in mezelf steeds terug te brengen is naar een ervaring van ‘ik weet het niet’ en dat ik het zo prettig vond om een back-up te hebben van iemand die het wel weet, waarin ik me realiseer dat ‘ik weet het niet’ een excuus is om geen zelfverantwoordelijkheid te nemen, welke ik heb overgenomen in de erfelijke lijn.

Ik realiseer me dat de groep een back-up is en alle informatie die gedeeld is en nog gedeeld wordt en ik dus hetgeen ik niet weet, kan vragen.

Ik realiseer me dat ik met name in angst verkeer voor een niet zeker weten en het hierin laten liggen van punten. Ik realiseer me dat de angst hierin aangeeft dat ik oordeel en dus is er verder zelfonderzoek en zelfvergeving nodig van dit oordeel als polariteit in mezelf, welke worden aangereikt door de reacties in mijzelf.

ik realiseer me dat de oordelen me opdelen in zelftwijfel in polariteit in de geest en me ervan weerhouden om mezelf vol in te zetten.

Ik zet mezelf in om de innerlijke reacties in mij te onderzoeken en zelfvergeven en zo helder te worden in mezelf, waarin en waardoor ik adem voor adem, meer en meer op mezelf kan vertrouwen, en waarin ik zie dat het mijn eigen wantrouwen en angst – dus oordeel als controle – is waarop ik reageer, en als ik deze stop in mezelf, kan ik ieder woord van een ander door me heen laten gaan in vertrouwen op mezelf in plaats van op de ander. Reactie is geen leven en dus niet zorgzaam, reactie is de geest welke het fysiek gebruikt om zich te voeden en om te zetten tot energie, en welke dus niet te vertrouwen is.

Ik stel mezelf ten doel om ‘Bernard’ door ‘Leven’ te vervangen en als Leven te zien, en hierin mezelf teven te geven door de vragen aan mezelf als leven te stellen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met proberen te begrijpen hoe Bernard niet als individueel leven bestaat, maar staat als het Principe van Leven in alles en iedereen aanwezig, en dit gegeven en de woorden die dit omschrijven door me heen te laten gaan, aangezien ik wel zie wat het inhoudt en dat het door de tijd heen duidelijker wordt in de toepassing van de principes van leven, maar dat de geest het wil bevatten en dus controleren, wat niet gaat.

Full the secret history of the universe does separation in fact exist part 5

Free interview! klik op de afbeelding

—————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 335 – De New Age gezondheidstherapieen als Opzettelijke Paranoia om Voordeel/Winst te creeren – deel 1

Dag 315 – Paranoia in en als Intentie in de New Age Beweging

The New Age health therapies as Intentential Paranoia to create profit

Ik ga verder met het onderzoek van de New Age gezondheidstherapien als Opzettelijke Paranoia om voordeel/winst te creeren.

Paranoia als Intentie in de New Age Beweging heb ik uiteengezet in het blog hierboven genoemd.

Hetgeen ik hierin lastiger vond om te ont-dekken is dat deze Intentie als Paranoia, gebruikt wordt om winst als voordeel te maken, oftewel om geld te verdienen ten behoeve van eigenbelang. Dus ik heb dit onderwerp wat tijd gegeven in mezelf om te onderzoeken.

Aan de hand van een voorbeeld, welke me werd aangereikt door een medemens (A) die bezig is met een new age gezondheidstherapie (B) en hierover vertelde, wordt het duidelijker voor me. Ik werk met de informatie die ik gekregen heb, welke niet specifiek aanduidt wat de therapie exact inhoudt en wie de therapie uitvoert, welke ook niet nodig is om het principe duidelijk te laten worden.

Probleem:

Persoon A  heeft problemen met concentratie en focus, en kan hierin niet goed ontspannen. Hiervoor is A in behandeling bij een new age gezondheidstherapie B. B helpt A met het verwijderen van belastende patronen door ze voor A weg te halen en hier geld voor te vragen. Tevens benoemt B steeds dat er ‘demonen’ aanwezig zijn die verwijderd moeten worden, en dat er overal demonen zitten; op daken, rondom mensen. Er wordt geen uitleg gegeven aan wat demonen zijn, behalve dat het iets is ‘buiten onszelf’ welke (tegen betaling) weggehaald kunnen worden.

Aanvullende informatie die door B gedeeld wordt is dat het uiteindelijk mogelijk is om zelf met deze patronen te werken, maar deze is afhankelijk per persoon – iedereen heeft het ‘in’ zich maar niet iedereen is in staat hier al direct mee te beginnen. A gelooft hierin pas over 15 jaar in staat te zijn hier zelf mee te werken en het zelfhulpprogramma te volgen (welke dus wel geboden wordt).  Echter nu is het lastig dit zelfhulpprogramma uit te voeren want A is niet genoeg gefocussed en niet genoeg geconcentreerd, welke precies de klachten zijn waarmee A komt.

Slechts minder dan 1 procent van de mensen zal in staat zijn dit zelf te kunnen uitvoeren zo geeft de informatie – al wordt wel gezegd dat iedereen het in principe in zich heeft, alleen moet deze ‘gave’ – zo wordt het genoemd – vrij gemaakt worden. Welke dus, afhankelijk van de hoeveelheid en lagen structuren, langer of korter duurt voordat deze ‘gave’ vrij komt.

Er wordt hierin hulp aangeboden, welke geld kost. Een hele kleine groep mensen schijnt gratis behandeld te worden doordat deze gezien worden als degenen die er snel zelf mee kunnen werken. Echter direct was hierbij een voorbeeld van een persoon die vrij gemaakt werd van de patronen – gratis – en erna ervandoor ging en het eigen leven verder ging leiden/lijden, zonder zich in te zetten ter ondersteuning van anderen met deze therapie.

Die persoon is niet geleerd om zichzelf te ondersteunen, heeft dus geen zelfverantwoordelijkheid genomen, en dus kun je niet verwachten dat diegene nu in zelfverantwoordelijkheid gaat leven, aangezien alles voor hem gedaan is. En B was hierover teleurgesteld.

*

Wat zijn de problemen die hierin aan het licht komen?

* Het begrip Demonen is niet werkelijk onderzocht

* De klacht waarvoor men komt – ontstaan door Paranoia als Gedachtenpatronen – vormt tevens direct de belemmering om zelf te ondersteunen, welke de cirkel in stand houdt en dus afhankelijk maakt van een buitenstaander voor geld

* Er wordt een geloof gecreeerd dat er een gave aanwezig is maar deze kan bij 99% van de mensen niet zomaar gebruikt worden, en er is ‘hulp’ nodig van buitenaf – tegen betaling van geld – om deze gave vrij te maken

* Pas als de gave vrij is, is men in staat zichzelf te ondersteunen – welke wederom de cirkel in stand houdt en dus afhankelijk maakt van een buitenstaander voor geld

* Sommigen hebben wel het privilege om gratis geholpen te worden, maar er wordt hier geen ondersteuning geboden tot het ontwikkelen en leven van zelfverantwoordelijkheid, maar wel ‘gehoopt’ dat deze persoon na vrijmaking, zich in zal zetten ten behoeve van het werken met de geboden therapie – waarin opnieuw een ander geholpen kan worden tegen betaling

* Er wordt ongelijkheid gecreeerd door sommigen als speciaal genoeg te behandelen waarin speciaal inhoudt ‘gratis behandelingen’, waarin verwacht/gehoopt wordt dat deze persoon na afloop zich zal inzetten om met de geboden therapie geld te verdienen door te helpen om de gave bij een ander vrij te maken.

* Woorden als ‘wachten, hopen, gave, demonen’ worden ingezet welke een geloof en dus afhankelijkheid creeren van iets of iemand buiten zelf

* Er wordt dus uberhaupt geen werkelijke ondersteuning aangereikt om direct te starten met zelfondersteuning en het zelf vrij maken van de structuren die onszelf belemmeren te leven in zelfverantwoordelijkheid; er wordt eerst geld gevraagd, en pas na lange tijd van hulp van buitenaf tegen betaling, is men in staat zichzelf te ondersteunen.

* Er wordt gesproken over een ‘Gave’ die niet direct beschikbaar is, maar wel vrij kan komen na lange tijd vrij maken van de structuren die deze gave bedekken,  waarin het vrij maken geboden wordt in de vorm van een therapie tegen betaling, waarin het woord ‘Gave’ een speciale gift impliceert, die wel iedereen heeft maar niet bij iedereen zomaar vrij komt, waarin wederom ongelijkheid gecreeerd wordt, en dus afhankelijkheid van iets of iemand buiten zelf, tegen betaling.

*

Het zijn veel onderwerpen die zich hierin aandienen en die ik ieder afzonderlijk zal beschrijven. Centraal wordt hierin al zichtbaar dat er een afhankelijkheid gecreeerd wordt en/of in stand wordt gehouden door plaatsing van woorden die Paranoia oproepen in en als een Geloof in en als Gedachten, welke afhankelijk houdt van iets of iemand buiten zelf, welke feitelijk een afhankelijkheid is van ‘De Ander = De Mind’  binnenin zelf, geprojecteerd op iets buiten zelf.

Oftewel, er wordt afhankelijkheid gecreeerd en/of in stand gehouden van de eigen Paranoia als opkomende Gedachtenstructuren binnenin zelf door de Paranoia te vergroten door plaatsing van specifieke woorden die de cirkel in stand houden, zonder een werkelijke oplossing te bieden om Hier Zelf mee aan het werk te gaan.

De klacht als ‘geen concentratie en geen focus’ welke feitelijk komt door een bestaan in afhankelijkheid van de bestaande Gedachtenstructuren als Paranoia, wordt bevestigd door opnieuw Paranoia te creeren door degene die de therapie biedt, en het vrij maken hiervan geschiedt tegen betaling aan degene die de therapie biedt.

*

Voor een duidelijk begrip van het woord Paranoia lees:

Paranoia: het Oorsprongsgebied van de Menselijke Rede – Deel Een

Paranoia: het Oorsprongsgebied van de Menselijke Rede – Deel Twee

*

Oplossing en Beloning zullen worden beschreven in een volgend blog, evenals de uitwerking van de verschillende onderwerpen die puntsgewijs benoemd zijn.

Desteni I Process Lite – Free course to start Waking up

Levend Inkomen Gegarandeerd

——————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 265 – Expressie en de Darm – Intimiteit Personaliteit (vervolg-3)

Dag 264 – Expressie en de Darm – Intimiteit Personaliteit (vervolg-2)

Dit is een vervolg op Dag 264 waarin Probleem, Oplossing en Beloning genoemd staan. Klik op de link hierboven.

Angstdimensie:

Geen ervaring van intimiteit en/of connectie, en hierin een verloren gevoel, met als gevolg dat ik beslis dat ik weg moet als ik deze connectie niet ervaar.

Angst voor verlies van wat ik net gevonden heb in connectie

Gedachtendimensie:

?

Verbeeldingsdimensie:

Mijzelf liggend op bed, kijkend naar ‘de man’, in een ervaring van ‘mijn doel bereikt hebben’.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Melancholie, liefde als stroming in het borstgebied, verdriet

Backchatdimensie/interne gesprekken:

Hij gaat toch weer weg

Ik moet er nu van genieten want dit duurt niet lang

We hebben alleen dit moment

Fysieke Gedragsdimensie:

Samentrekken rondom middenrif, verkrampen als vasthouden, adem inhouden

Consequentiedimensie:

Relaties die stoppen ten gevolge van het missen van een ervaring van intimiteit/connectie bij een van de twee personen en/of uit angst voor verlies van deze ervaring van intimiteit/connectie bij een of beide personen.

*

Relationship Succes Support Intimicy Personality 1-2-3-4

What is Sex – Love as Sex 1

What is Sex – Love as Sex 2

What is Sex – Fulfilment as Sex

Angstdimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om me verloren te voelen zonder ervaring van connectie en/of intimiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik wegga ten gevolge van een missen van een ervaring van connectie en/of intimiteit in een geloof dat ik dit nodig heb om een relatie met iemand te starten en/of voort te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een relatie met een ander moet starten en/of voortzetten waarvoor een ervaring van connectie en/of intimiteit nodig is in mezelf en bij de ander, in plaats van in te zien dat het woord relatie al geconstrueerd is op een connectie, aangezien relatie connectie is in/als de geest, en als ik een relatie nastreef, ik automatisch connectie denk en geloof te moeten ervaren om een relatie in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen ervaring van verloren voelen, in een angst voor de consequenties die ik hieraan gekoppeld heb en geleefd heb en in een angst dat ik deze consequenties weer zal creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om door de mand te vallen dat ik helemaal geen connectie en/of intimiteit ervaar voor/met een andere persoon, maar hier wel mee samen ben/samen in bed lig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd moeite te hebben gehad om deze ervaring van connectie en/of intimiteit, die ook wel liefde genoemd wordt, te delen, aangezien ik altijd ervaren heb dat deze ervaring niet blijvend is, en ik een volgende keer deze ervaring van connectie en/of intimiteit, genaamd liefde, niet kan delen.

*

Verbeeldingsdimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijzelf liggend op bed te zien, kijkend naar de man in een ervaring  van ‘mijn doel bereikt hebben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een man te gebruiken om mijn doel te bereiken welke ik in verbeelding gecreeerd heb als ultieme ervaring, en hier in stilte van te willen genieten en deze dus niet uit te willen spreken, want dan verdwijnt mijn eigen ervaring in de geest in relatie met mezelf in de geest, gecreeerd in verbeelding, welke plaats vindt tussen me, myself and I, en waarin de man helemaal geen rol speelt behalve een personage in mijn verbeelding.

*

Reactiedimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb melancholie, liefde als stroming in het borstgebied en verdriet te ervaren als ik me bevind in een ervaring van intimiteit en/of connectie zoals ik me heb voorgesteld in mijn verbeelding.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen en willen communiceren over deze ervaring in mij van melancholie, liefde als stroming in het borstgebied en verdriet, aangezien als ik erover communiceer, er een kans bestaat dat deze ervaring als vervulling van mezelf, verbroken wordt doordat het personage – de man – wellicht iets zegt of doet wat niet in deze verbeelding als vervulling past, en de droom als verbeelding met een ervaring van melancholie, liefde als stroming in borstgebied en verdriet als reactie, verbroken wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van liefde te koppelen aan een ervaring van melancholie en verdriet, en hierin in de zogenaamde liefdesrelaties, steeds een situatie te creeeren waarin ik verdriet en melancholie ervaar, welke samenhangt met het weggaan van de man en/of met het weggaan van mezelf, om de ervaring van liefde als stroming in het borstgebied, gekoppeld aan melancholie en verdriet, in stand te houden in mezelf, en hierin een ervaring van beweging te hebben, welke beweging is in/als reactie in/als gevoelens en emoties dus in/als de geest.

*

Backchatdimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘hij gaat toch weer weg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘ik moet er nu van genieten want dit duurt niet lang’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘we hebben alleen dit moment’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds ultieme momenten te creeren en na te jagen in een poging ‘dit ene moment’ te beleven als alles wat er is, niet ziende dat dit ene moment deel uitmaakt van een ultieme ervaring in de geest, ook wel ‘De Kracht van het Nu’ genoemd, welke zo gepromoot wordt in de tegenwoordige spiritualiteit, onder andere door Eckhart Tolle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in dit najagen van het ultieme moment, steeds in bed te zijn gestapt en fysiek intiem te zijn geweest met een man om dit ultieme ene moment Nu te beleven, zonder te onderzoeken of de relatie uberhaupt kans van bestaan heeft, waarin ik dit ene moment in het Nu gebruik om in de geest op voort te leven in een ervaring van connectie en/of Intimiteit in Stilte in Isolatie in mezelf in de geest in een reactie als ervaring van melancholie, liefde als stroming in het borstgebied en verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb door te gaan op zoek naar het volgende ultieme moment en dus naar de volgende man, als ik niet zo’n ultiem moment ervaar en/of ervaren heb, en hierin tevens mijn ervaring van verdriet en melancholie in stand te houden welke gekoppeld is aan een ervaring van liefde als stroming in het borstgebied, waarin ik verdriet en melancholie ervaar door een geloof als ‘dat ik verder moet en niet kan blijven’, of in een angst dat ‘de man verder moet en niet kan blijven’.

*

Fysieke gedragsdimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb samen te trekken rondom middenrif, te verkrampen als vasthouden, en de adem in te houden ten gevolgen van de angst voor verlies in mij, welke een angst is voor het verlies van mijn eigen illusies als verbeelding in de geest welke een ervaring van connectie en/of verbinding geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren me verloren te voelen zonder deze ervaring van connectie/verbinding, en dus een controle in mezelf in het fysiek gemanifesteerd te hebben als houvast in mezelf in/als de geest in controle, welke gebaseerd is op angst voor verlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wie ik ben en wat te doen zonder deze ervaring van connectie en/of intimiteit, en hierin als houvast mijn fysiek te verkrampen en ongemak te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever verkramping als ongemak als houvast te creeren in mijn fysiek dan in te zien, te ervaren en toe te geven dat ik zelfonoprecht geweest ben in het samenzijn met een man en in het najagen van een doel in de geest, waarin de man een rol gespeeld heeft in mijn geanceneerde verbeelding.

*

Consequentiedimensie:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb relaties te creeren die stoppen ten gevolge van het missen van een ervaring van intimiteit/connectie bij een van de twee personen en/of uit angst voor verlies van deze ervaring van intimiteit/connectie bij een of beide personen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het creeren van deze relaties die steeds stoppen, een illusie als verbeelding als ervaring van intimiteit en/of connectie in stilte in mezelf te behouden en hierin mezelf vast te houden in een ervaring en/of verbeelding in de geest.

*

Aanvullend:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mezelf in reactie op de man, waarin ik zal zien dat alles wat ik ervaar, over mezelf gaat, en dus liever een ervaring in stand houd in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn reacties iets met de man te maken hebben en hierin de reacties onderdruk – waarin de reacties natuurlijk niet positief zijn of juist te overweldigend positief zijn – in een angst mijn reacties te projecteren op de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de reacties van de man op mij – die niet positief zijn of juist overweldigend positief – iets met mij te maken hebben/iets over mij zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijzelf op te willen vullen met positieve reacties van de man op mij, zodat ik niet in de ervaring kom van me verloren voelen en niet weten wat ik moet doen.

*

De Gedachtedimensie wordt zichtbaar:

Gedachtendimensie:

‘Het mag niet gezien worden’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Het mag niet gezien worden’ zonder dat ik door heb via deze Gedachte te leven maar mezelf voort te zetten in de gevolgen van de Gedachte als angst, backchat, reacties, fysiek gedrag en consequenties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven/mezelf voort te zetten/voort te bewegen in de gevolgen van de Gedachte ‘Het mag niet gezien worden’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat niet gezien mag worden dat ik niet van de een houd en wel van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb twee personen in de geest in mezelf tegen elkaar uit te spelen in mijn begrip van wat liefde is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik van iemand moet houden, en bang te zijn dat zichtbaar wordt dat/als dit niet zo is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ook niet te willen inzien dat ik niet van iemand houd/hoef te houden, aangezien ik dan ook mijn illusie van wel van een ander houden, op moet geven, immers, als ik niet van iemand hoef en kan houden in een ervaring van liefde als stroming in het borstgebied, dan geldt dit voor ieder-een, en niet voor de een wel en de ander niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een stilzwijgende familieovereenkomst voort te zetten en voort te leven in/als deze overeenkomst met alle gevolgen van dien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verbergen als en dat ik geen intieme connectie ervaar, en hierin mezelf in/als zelfexpressie te onderdrukken in de berging in/als mijn fysiek en zo fysiek gedrag als consequentie te manifesteren, in plaats van in te zien dat ik hetgeen ik onderdruk, kan expressen in de toepassing van zelfvergevingen.

*

Zelfcorrecties:

Ik stel mezelf ten doel alle reacties die ik ervaar in mezelf in samenzijn met een man, naar zelf terug te halen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, en hierin op te staan in zelfintimiteit.

Ik stel mezelf ten doel mijn reacties die ik heb op de reacties die de man heeft in samenzijn met mij, naar zelf terug te halen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, en hierin op te staan in zelfintimiteit.

Ik realiseer me dat alles wat zich in mij afspeelt, iets over mij zegt, en dat alles wat zich in een ander afspeelt, over die ander gaat.

Ik realiseer me tevens dat hetgeen zich in mij en/of in die ander afspeelt, niets zegt over de voortzetting van de situatie maar alleen iets zegt over wie ik en/of de ander is in het moment, gebaseerd op het verleden, welke iets is wat kan worden ingezien, stopgezet, uitgeschreven, zelfvergeven en uiteindelijk gecorrigeerd in de fysieke realiteit, waarin in gezond verstand en zelfwil, vrij van al deze reacties in zelf, een beslissing kan worden genomen over het voortzetten van de situatie. Ik realiseer me dat dit een proces is, welke niet gebaseerd is op 1 beslissing, maar welke zich laat zien in vele beslissingen wie ik ben in ieder moment, en in beslissingen in wie de ander is in ieder moment, waarin ik alleen beslis wie ik ben, en waarin de ander beslist wie die ander is.

Ik realiseer me dat ik alleen sta in de beslissing wie ik ben in ieder moment, onafhankelijk van een ander en van de situatie waarin ik me bevind.

*

Dag 212 – De Intimiteit Personaliteit

Dag 263 – Expressie en de Darm – Intimiteit Personaliteit (vervolg)

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/