Dag 698 – Van liefde naar gelijkheid

hartje bladFalling Head over Heals

Ik vind het nog niet zo eenvoudig om te wandelen van liefde (zoals we liefde kennen als gevoelservaring als ‘oud concept’) naar gelijkheid (wat feitelijk werkelijk ‘liefde’ inhoudt in gedachte, woord en daad als ‘nieuw concept’). Terwijl gelijkheid hetgeen is waar ik voor sta en wat ik wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de stap van liefde naar gelijkheid niet eenvoudig te vinden doordat ik in die stap, niet weet wie en wat er komen gaat en wie er mee wandelt en wie niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het een ‘stap’ is van liefde naar gelijkheid, in plaats van het te zien als een proces die stap voor stap gaat, alle lagen door waarin de gekoppelde emotionele en gevoelservaringen kunnen worden losgelaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden om het oude los te laten en me open te stellen voor het nieuwe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oude het liefste mee te nemen van liefde naar gelijkheid zodat ik me niet hoef open te stellen voor het nieuwe en dit ‘samen’ met het oude kan wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het nieuwe, wat eigenlijk niet zo is, ik ervaar angst voor a. dat er geen ‘nieuw’ zal zijn en b. dat ik het nieuwe met het oude ga blijven vergelijken en zo niet los kom van het oude.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus eigenlijk angst te ervaren voor mijn eigen vergelijkingen en hierin oordelen als beter of slechter, in en als de geest en voor een ‘alleen staan’ en mijn reacties hierop, dus oordelen, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus feitelijk angst te ervaren voor mijn eigen oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken niet te weten waar ik het nieuwe moet zoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het nieuwe niet te willen tegemoet treden en het liefste bij en met het oude te willen blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oude te hebben willen forceren zodat het oude, mee wandelt van liefde naar gelijkheid en ik dit niet alleen hoef te doen, zonder het oude.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren over het loslaten van het oude.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben voorkomen dat ik mensen los moet laten als ik wandel van het oude naar het nieuwe, van liefde naar gelijkheid, juist doordat ik in de liefde geloofde en hoopte dat dit sterk genoeg zou zijn om mee te bewegen naar het nieuwe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van liefde te hebben overschat en mezelf – en tevens ongetwijfeld anderen – hierin verdriet te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van liefde als geloofssysteem te hebben aangenomen en dit te overschatten en dus groter dan mezelf als leven in/als gelijkheid te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik sta voor het nieuwe/gelijkheid, ik het oude definitief los moet laten en niet meer, nooit meer met de ‘oude’ deelnemers kan wandelen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik het onvoorwaardelijk loslaat in het moment als wat het beste is als de enige wezenlijke mogelijkheid en dat in een later moment, een andere mogelijkheid zich kan voordoen in en als het nieuwe als gelijkheid, afhankelijk van waar de deelnemers ieder zelf toe beslissen te leven en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te leiden door de deelnemers en me hierop te focussen in en als de geest, in plaats van mijn focus te houden op waar ik voor sta en van hieruit te zien wie er met mij wil en kan staan en met wie ik kan en wil staan ter ondersteuning van elkaar.

Als en wanneer ik angst ervaar dat er geen ‘nieuw’ zal zijn dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf oordeel als dat ik het oude niet los had moeten laten, dat ik beter het oude kan behouden als in ‘iets is beter dan niets’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven in ‘iets is beter dan niets’ en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik ‘samen’ beter (af) ben dan alleen met/als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel steeds opnieuw te zien in mezelf waar ik voor sta en waar ik nog onduidelijkheden ontwaar in mezelf en ik stel mezelf ten doel te wandelen tot in helderheid met mezelf in wat ik wil en waar ik voor sta in gelijkheid met en als mezelf in wezen ten aanzien van het aangaan van een relatie/partnerschap/overeenkomst.

Als en wanneer ik verdriet ervaar over het loslaten van het oude, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik deelneem in plaatjes van het oude waarin ik focus op het fysieke en de fysieke aanwezigheid, waarin op zichzelf geen probleem is maar waarbinnen andere aspecten ten aanzien van communicatie en/of zelfverantwoordelijkheid, nog niet aanwezig zijn wat de fysieke samenkomst saboteert of zelfs onmogelijk maakt en hierin realiseer ik me dat ik delen van het geheel weglaat in en als de geest en het zo laat doen lijken voor mezelf alsof ik het ‘fout gedaan’ heb en ‘alles eigenlijk oké is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘oké’ ben met een situatie waarin ik ogenschijnlijk in orde lijk maar waarin ik onder de oppervlakte niet volledig tot expressie kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter maar genoegen kan nemen met een situatie die in orde is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is je eigen schuld dat je alleen bent’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het niet mijn schuld is maar wel mijn verantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel mijn zelfverantwoordelijkheid ten aanzien van relaties verder uit te breiden, stapje voor stapje waarin ik bemerk dat de dingen nog niet op z’n plek liggen en ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen binnen deze wandel.

balloongirl1-e1340132014629

Day 1083 – Make Peace and Let Go


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Advertenties

Dag 382 – Hoe houd jij jezelf tevreden?

The Metaphysical Secrets of Imagination – Comparing Images and Imagination

 

Ik liep gisteren wat rond in het dorp bij het water, zoals ik vaker doe, en dan kijk ik naar de huisjes om me heen. Wat ik hierin ‘automatisch’ doe is kijken welk huisje ik graag zou bewonen. Ik ben dit recent aan het onderzoeken, want het brengt een soort tevredenheid met zich mee, als een ervaring alsof het eens mogelijk zal zijn in de toekomst.

Gisteren keek ik om me heen. En ik zag de enorme verschillen in woonruimte. Voor het eerst vielen de verschillen me werkelijk op, ook met name in leefruimte om de woningen heen, en de rust die dit met zich meebrengt als er wat meer grond rondom het huis is. De ongelijke verdeling werd duidelijk zichtbaar, en hierin werd ook mijn ontevredenheid hierin/hierover, duidelijk. Maar vooral het bizarre fenomeen van deze ongelijke verdeling, en dan hebben we het nog over een dorp in Nederland, laat staan de verschillen met Nederland en bijvoorbeeld India. of de luxe huizen in India en de sloppenwijken in India. Die naast elkaar bestaan. Het is te bizar voor woorden. En ik zie ook waarom ik steeds bezig ben met huisjes kijken en hierin een soort eventuele mogelijkheid te creeren voor mezelf, om de ervaring van ongelijkheid te onderdrukken. Dat zal het grote gedeelte van de mensheid dus doen, vertoeven in dromen over de toekomst om de ongelijke verdeling niet te ervaren en om de ongelijkheid in en als zelf, niet te ervaren. Niet ziende, realiserende en begrijpende dat we die zelf zo hebben toegestaan te bestaan en manifesteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te onderdrukken met een ervaring van tevredenheid door huisjes te bekijken en hierin automatisch te kijken waar ik graag zou wonen, alsof ik als het ware vast een huisje uitkies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de geest vast een huisje uit te kiezen om mezelf zoet te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen zien dat ik ook graag in een huis met groen en ruimte om me heen zou willen wonen, maar dit niet zie gebeuren in werkelijkheid zonder man en/of goedverdienende baan, en daarom maar in het hoofd bezig blijf om een soort ervaring van tevredenheid te creeren alsof het in de toekomst nog eens gebeuren gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een huis met tuin en ruimte te koppelen aan een man en een goedverdienende baan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme kwaadheid in mezelf te ervaren die ook weer onderdrukt is in en als een ervaring van opgeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben opgegeven door ervaringen van kwaadheid in ongelijke situaties, hierin niet effectief te zijn in en als mezelf – ik heb mezelf immers opgegeven – om vervolgens weer kwaad te worden op mezelf dat ik niet effectief ben, wat ik nog nooit ben geweest, anders zou ik geen kwaadheid gegenereerd hebben maar de reacties in en als mezelf op ongelijke situaties, direct gestopt hebben en in ieder geval ervoor te zorgen dat ik mezelf niet verongelijk door ongelijk in en als mezelf te gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken door ongelijk in en als mezelf te gaan als reactie op situaties in ongelijkheid, waarin ik mezelf dus aanpas aan de ongelijkheid in de omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te ervaren alsof ik me in een soort roes bevind waar ik niet uitkom, een ballon om me heen, gemanifesteerd om mezelf zoet te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zoet te houden met een gemanifesteerde ballon om me heen in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een wolk van weerstand om me heen te bouwen, welke weleens de polariteit zou kunnen zijn van deze ballon van zoet houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een wolk als ballon va polariteit om me heen te manifesteren waar ik zelf niet meer uit kom / doorheen kan zien en uiteindelijk zelfs niet meer kan bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf inmobiel te maken, verlamd, door de wolk van polariteit om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf lamgeslagen te ervaren door mezelf lam te slaan in en als reactie, in en als polariteitsprincipe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te bestaan in en als het startpunt van polariteit als principe, in plaats van te staan in en als startpunt van eenheid en gelijkheid, te beginnen in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van ballon om me heen, te onderzoeken, omarmen, er gelijk aan te gaan staan, zodat ik hierin op kan staan in plaats van mezelf er opnieuw van af te scheiden in en als een angst het op te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren het op te geven als ik de ervaring van opgeven als een ballon om me heen omarm in en als mezelf, in plaats van in te zien dat angst de geest is die me weghoudt in en als een gedachte als oordeel van iets wat ik zelf gecreeerd heb, en dus zelf kan stoppen en veranderen.

Als ik mezelf zie participeren in dromen en gedachten over huisjes en wonen hierin  als ik wandel, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan kijk ik om me heen, snuif de lucht in, kijk naar de bomen, de dieren, waarin ik me realiseer dat ik het niet hoef te bezitten om ervan te kunnen genieten.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in mezelf hoe bezit van huis en tuin en genieten hiervan, met elkaar verbonden is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe te ontspannen en ontvangen in een wereld die zo ongelijk in elkaar steekt, in en als mezelf gemanifesteerd – zo binnen zo buiten – waarin ik me realiseer dat veranderen de enige werkelijke, blijvende ontspanning zal brengen – verandering in mezelf en in de wereld – voor, in en als mezelf als voor, in en als al het leven.

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

Desteni-I-Process – Lite

———————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 333 – Angst en Stress – Angst als Vertroebeling van Zicht

Angst geeft vertroebeling van ons Zicht, van Zien wat Werkelijk is en Zien Wie Werkelijk is.

Deze angst – die we zijn geworden en welke in ons geprogrammeerd is en welke we dus ervaren als onze essentie, als ‘wie ik ben’ – projecteren we op iets of iemand buiten onszelf, en door deze sluier nemen we dit iets of iemand waar.

Feitelijk staren we dus in onze eigen programmering, welke uit angst bestaat. We kunnen dit dus rechtstreeks naar onszelf terughalen en zien in onszelf: wat is de angst, waar ben ik bang voor? Het betreft altijd een angst voor het verliezen van (een gedeelte van) de sluier die we hebben opgetrokken in en als de geest als hoe we onszelf gedefinieerd hebben. Hetgeen we bang voor zijn, is een bedreiging van deze sluier, en dus projecteren we de angst op hetgeen we bang voor zijn buiten ons, zodat we hiervan weg blijven en niet in onszelf hoeven te zien, maar in plaats hiervan kunnen blijven bestaan in en als de beperking in en als de sluier van angst in en als zelfdefinitie, in en als de geest.

Vervolgens creeren we – in en als reactie in en als de geest – Stress als Overlevingsmechanisme. Waarin de stress een eigen leven gaat leiden, en direct gekoppeld gaat worden aan hetgeen we bang voor zijn. Oftewel, zodra we iets of iemand zien waar we bang voor zijn gaat dit overlevingsmechanisme  als stress aan, en verbinden we deze stress met het triggerpunt, en maken we het triggerpunt verantwoordelijk voor onze ervaring van stress. En zo zitten we gevangen in een ervaring van stress, welke op den duur het fysiek uitput door constante activatie van het Geestbewustzijnsysteem in onszelf, in gedachten en reacties als gevoelens en emoties, aangezien het Geestbewustzijnsysteem is samengesmolten met en als ons fysiek. De zogenaamde Burn-Out is een tekenend voorbeeld hiervan, waarin we ons fysiek letterlijk hebben opgebrand in een constante ervaring/activatie van stress als overlevingsmechanisme, geactiveerd door een bestaan in en als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien wat Werkelijk is en Wie Werkelijk is door een constante versluiering als verdedigingsmechanisme van mijn eigenbelang in en als overlevingsmechanisme van wie ik ben in en als de Geest, waarin ik een toestand van Stress creeer en behoud in en als een geloof in overleving en zo mijn fysiek langzaamaan opbrand en uitput.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn angst te projecteren op een ander en hierin lelijk te zijn, doen en worden naar de ander toe zoals ik ook ben naar mezelf toe, in werkelijkheid en/of in de geest in interne gesprekken als backchat, waarin ik in de uiterlijke wereld op zoek ben naar ‘Ogenschijnlijke Schoonheid’, zodat ik mijn eigen lelijkheid als werkelijkheid niet hoef te zien, maar mijzelf kan verblinden met de schoonheid van iets of iemand om mij heen, waarin ik tevens zelf streef naar het behouden van uiterlijke schoonheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te streven naar het behouden van ogenschijnlijke schoonheid om de lelijkheid als werkelijkheid te verbergen, waarin ik natuurlijk angst ervaar te worden ontsluierd en ontmaskerd, en waarin ik dus constant stress creeer en ervaar in en als mijn fysiek, aangezien ik in een constante toestand van angst verkeer te worden ontmaskerd, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik bestaande in en als stress ter verdediging van mezelf in en als angst, ik mezelf in en als mijn fysiek opbrand en dus lelijk maak en mijn verborgen werkelijkheid alsnog zichtbaar wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb heel druk te zijn met polariteit creeren in en als de geest in en als oordeel van ogenschijnlijke onderverdeling in ‘mooi en lelijk’, waardoor niemand werkelijk ziet en gaat zien aangezien iedereen druk is met deze polariteit en met de valse schaamte die dit met zich meebrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb valse schaamte te creeren ten behoeve van het verbergen van mijn werkelijke lelijkheid als iets waar ik me werkelijk voor schaam, diep verborgen in mij als iets wat niemand mag zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf diep te verbergen zodat niemand kan zien wie ik ben.

*

Als ik mezelf zie participeren in en als een reactie van stress, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik reageer in en als de geest op iets wat me angst aanjaagt, en dus ben ik bang om iets te verliezen waaraan ik vasthoud in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel, als ik me gewaar wordt van een stressreactie in mij, te onderzoeken waar ik bang voor ben in een schrijven, en hetgeen ik tegenkom in en als mezelf, in en als lelijkheid, zelf te vergeven en te corrigeren in en als zelf.

Als ik mezelf een ervaring van angst zie projecteren op een ander door bijvoorbeeld een lelijke reactie in en als interne gesprekken in mezelf in de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan een illusie als een geloof in de geest en lelijk wordt in en als zelfbescherming van deze illusie.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in schrijven wat de illusie is waar ik me aan vasthoud en waarom. Ik stop participatie in de interne gesprekken in mezelf in de geest en pas zelfvergevingen toe op de lelijkheid die hierin verborgen ligt.

Als ik mezelf zie participeren in een oordeel van mooi en lelijk, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in de versluiering van de geest in en als polariteit, waarin ik mezelf opdeel en afscheid van het geheel en zo frictie creeer ten behoeve van mezelf in overleving in en als eigenbelang, als afleiding van mezelf, bestaande in lelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waarin de polariteit hardnekkig terug blijft komen, waarin mijn geest me aangeeft waar ik me heb afgescheiden en waar ik geloof in deze illusie van afscheiding; ik pas zelfvergeving en zelfcorrectie toe op mijn bevindingen.

Ik stel mezelf ten doel mijn werkelijke lelijkheid te omarmen, er gelijk aan te gaan staan, zodat het geen eigen leven blijft en gaat leiden, waarin ik mezelf richting geef door middel van zelfvergeving en zelfcorrectie.

*

Stress: The History, Origin and Nature – Atlanteans

Stress: Personality Development (Part 1) – Atlanteans

Stress: Personality Development (Part 2) – Atlanteans

Stress: Sounding Self Forgiveness – Atlanteans

Stress: Practical Living Support – Atlanteans

*

Full_the-infinity-secret-consciousness-as-the-light-and-the-dark

Gerelateerde procesblogs:

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Dag 332 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie-zelfcorrecties

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 322 – Rechtvaardiging en de Rechten van de Mens

Equal Life Foundation

Als we het proces van zelfvergeving starten, beginnen we over het algemeen met het vergeven van de punten in onszelf die we allang gezien hebben als zijnde niet okay, waarvan we wisten en weten dat we het verkeerd deden/doen. Dit zijn duidelijke punten die we op een gegeven moment graag in zelfvergeving zetten.

In de loop van het proces wordt het begrip zelfvergeving duidelijker, we schrijven het, we spreken het  en langzaam aan gaan we het leven. En hierin komen langzaamaan de punten omhoog waarvan we niet eens wisten/weten dat we ze verkeerd deden/doen en/of waarvan we geloofden/geloven dat we er niets aan hadden kunnen doen; omdat we het niet wisten konden we het ook niet veranderen, en dus hoeven we het ook niet zelf te vergeven, want we hebben een goede ‘reden’ waarom we niet hebben toegepast wat het beste was.

Is dit werkelijk? Hadden we werkelijk niet kunnen weten wat het beste is in het moment zelf? Er zijn allerlei logische verklaringen voor waarom we niet hebben toegepast wat het beste is; logische verklaringen die we als reden en rechtvaardiging gebruiken waarom we niet hebben gedaan wat het beste is, niet ziende dat redenen en rechtvaardigingen excuses zijn van de geest waarom we gehandeld hebben in zelfzucht, in eigenbelang.

Pas als we werkelijk gaan zien dat alles wat we tot nu toe gedaan hebben, plaatsvond in en als rechtvaardiging en redenering in geest – al dan niet gebaseerd op een gevoel, emotie, intuitie – begint de sluier van de geest te wijken. beginnen we te zien hoe we ook in het moment in het verleden, een moment van keuze gehad hebben tussen zelfzucht en gelijkheid, waarin we kozen voor zelfzucht, welke we gerechtvaardigd hebben met een heleboel aannemelijke redenen als beredeneringen in de geest, waarin we de reden in de geest hebben aangenomen als reden van bestaan.

Als we niet zien dat we dit in het verleden in zelfzucht hebben toegepast, zullen we niet zien hoe we in het heden nog steeds beslissingen baseren op en als zelfzucht, met gelijke redeneringen als die we destijds gebruikt hebben.

Als we niet zien dat we in het verleden een moment van beslissing gehad hebben waarin we kozen voor de beslissing in/als eigenbelang, zullen we nooit in staat zijn om werkelijke macht in en als onszelf te bereiken, aangezien we de macht nog steeds wegleggen aan een factor buiten onszelf in en als rechtvaardiging in de geest.

En over het algemeen is de allerlaatste rechtvaardiging: God. In vele gedaanten en bewoordingen als Het Heelal, Het Niets, Het Alles, Eenheid, Jezus, Allah, De Voorziening, Licht, Liefde, en ja, Anu.

Hierin missen we het punt dat De Geest, De Mind binnenin onszelf, Gelijk staat aan God buiten onszelf. En deze Geest bevindt zich in en als onszelf. En deze Geest hebben we toegestaan de Macht over ons te nemen, waarin we de Zelfverantwoordelijkheid hebben afgegeven aan de Geest als God. Welke Ten Alle Tijden als Rechtvaardiging tevoorschijn gehaald kan worden op het moment dat we het niet meer weten, dat we teveel Angst ervaren, in de vorm van Controle als Redenering als Rechtvaardiging, gebonden aan/geleid door een vorm van Zelfzucht.

En zo blijven we cirkelen in de Eeuwigheid van de Geest en en als Controle, gebonden aan Eigenbelang, in Afwezigheid van de Macht in en als onsZelf in Eenheid en Gelijkheid als Leven als wat het beste is voor Alle Leven.

Dus wat houdt Zelfvergeving in?

Zelfvergeving houdt in dat we onsZelf Vergeven wat we hebben Toegestaan en Aanvaard hebben in en als onsZelf als Redenering, Rechtvaardiging, Geloof, Controle en Angst ter Vergoelijking van de Beslissing in Zelfzucht, welke altijd ten koste gaat van iets of iemand buiten onszelf en hierin tegelijkertijd van hetzelfde principe binnenin onszelf, waarin en waarvan we Afscheiding creeren/hebben gecreeerd om een Beslissing als Vrije Keuze in en als Zelfzucht Toe te Staan in onszelf in en als Rechtvaardiging in de Geest.

Rechtvaardiging in de Geest betekent Afscheiding van een Principe van Eenheid en Gelijkheid als wat het Beste is voor Alle Leven. Altijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb druk te zijn in de Geest met het Afwegen van Rechtvaardigingen in en als de Geest, om er zelf zo Go(e)d mogelijk vanaf te komen en toch te doen lijken alsof ik het Beste met Iedereen voor heb, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat zolang ik druk ben met Rechtvaardiging als Redenering in en als de Geest, ik per definitie bezig ben met een Afweging in en als Zelfzucht, in en als Eigenbelang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik Recht heb op Rechtvaardiging in de Geest, in plaats van in te zien dat Rechtvaardiging in de Geest niets te maken heeft met een Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, maar alles met het Recht in en als mijzelf, bestaande in en als Zelfzucht in en als Energie, in en als de Geest, niet ziende, realiserende en begrijpende dat bestaande in en als Energie, ik besta in en als Polariteit, waarin er altijd winner en verliezer is – een plus en een min – waarin ik beslis in het moment in Zelfzucht welke Pool mij het meeste energie oplevert, dus waarin ik het meeste win in en als Energetische Verrijking, welke altijd ten koste gaat van iets of iemand buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat ik ben Opgegroeid en Onderwezen in Ongelijkheid in de Kennis en Informatie van de Geest, te gebruiken als Rechtvaardiging om te Denken en Geloven dat ik het Recht heb om mezelf, bestaande in Ongelijkheid in Zelfzucht, te Rechtvaardigen voor mijn Woorden en Daden welke ik heb Toegepast in Ongelijkheid ten Koste van het Principe van Leven in Eenheid en Gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo af te scheiden in en als de Geest in en als Zelfzucht, dat ik deze Afscheiding in en als Zichzelf als Wie Ik Ben Geworden, Gebruik als Rechtvaardiging als Reden om mezelf en een ander te Doen Geloven dat een Leven in Eenheid en Gelijkheid, met Gelijke Rechten voor de Mens en hieruit volgend voor Alle Leven, niet mogelijk is, aangezien ik mezelf als Onmachtig Ervaar ten opzichte van mezelf bestaande in en als de Geest in Zelfzucht, in Afscheiding van mezelf als Leven, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat ik deze Afscheiding in en als mezelf in eerste instantie heb Toegestaan in mezelf in Momenten van Beslissing, waarin ik de Macht Zelf heb Afgegeven in een Geloof in het Bestaan in en als mezelf in Zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een Vrije Keuze heb in en als de Geest, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat ik Keuzes in de Geest baseer op Redenering en Rechtvaardiging in Zelfzucht, plus en min tegen elkaar afwegend, waarin mijn Vrije Keuze dus altijd zal leiden tot een Winnaar en Verliezer, bestaande in en als Energie ter Verrijking van God de Geest, Binnenin en Buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf NIET heb toegestaan en aanvaard heb te Zien, Realiseren en Begrijpen dat ik slechts in Ieder moment Beslis Wie Ik Ben – Bestaande in en als Zelfzucht in en als de Geest ter Verrijking van mezelf in en als de Geest of Bestaande in en als het Principe van Eenheid en Gelijkheid van Leven als wat het Beste is voor Alle Leven in en als het Fysiek – welke de enige ‘Keuze’ is die Werkelijk is – welke niet Vrij is maar een Beslissing van Wie ik Ben, Hoe Ik be-Sta, in Ieder Moment.

Als ik mezelf zie participeren in Rechtvaardiging in en als Redenering als Angst als Controle in de Geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me beweeg in en als Afscheiding van iets of iemand binnen en buiten mezelf waarin ik Angst ervaar om iets of iemand te Verliezen, gerelateerd aan Waarde in en als Energie, welke Onderzoek nodig heeft in Schrijven, Zelfvergeving en Zelfcorrectie.

Ik realiseer me dat ik mezelf in Zelfzucht, in Eigenbelang bescherm tegen de Pijn van de Schaamte en Spijt die ik ervaar bij het zien en Ervaren van de Afscheiding in en als mezelf, voortkomend uit de Dagelijkse Beslissing tot een Leven in Zelfzucht welke mij is Voorgedaan en welke ik heb Nagedaan en dus Toegestaan in en als mezelf.

Ik realiseer me dat het niet eenvoudig is en zal zijn, want Mijn Bestaan in Rechtvaardiging in en als Zelfzucht is alles wat ik ken en ben geworden in en als Mijn Reden van Bestaan.

Ik stel mezelf ten doel Geduld te hebben met mezelf en in plaats van zelf te forceren, zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te Omarmen en vervolgens Vergeven in de Ervaring van Schaamte en Spijt.

Ik stel mezelf ten doel de gebieden van afscheiding in en als mezelf, bestaande als Rechtvaardiging als Reden in en als de Geest, te Onderzoeken, Zelfvergeven en Zelfcorrigeren, waarin ik mezelf in Staat Stel de Macht in en als Zelf terug te halen naar Zelf, stap voor stap, adem voor adem, dag voor dag, zodat en totdat ik me Beweeg in Ieder moment in en als Beslissing als wat het Beste is, bestaande in en als Zelfverantwoordelijkheid in Overweging van Alle leven.

Universele Verklaring van de Rechten van de Mens – Equal Life Foundation (ELF)

——————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 307 – Mijn Hartje (een blogje tussendoor)

Ken je de uitspreek ‘mijn hartje’?

Wat is het feitelijk dat gezegd wordt hierin?

Dat de ander jouw motor is tot leven, als het hart wat het het bloed rond pompt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander tot mijn motor te maken, niet zozeer door te zeggen dat hij mijn hartje is – eerder zelfs door de ontkennen dat hij mijn hartje was – maar meer door mezelf steeds aan te laten zetten tot het doorwandelen van weerstanden door de aanwezigheid van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf steeds aan te laten zetten tot het doorwandelen van weerstanden door de aanwezigheid van de ander, en de ander hierin mijn motor, en dus mijn hart te maken die het bloed rondpompt zodat ik in leven blijf en/of tot leven kom, ondertussen de ander verwijtend dat ik steeds getriggerd wordt door de aanwezigheid van de ander in mijn weerstanden, wat aangeeft dat ik liever mijn eigen weerstanden niet doorloop – niet uit eigen beweging, niet uit zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het doorwandelen van mijn weerstanden afhankelijk te maken van de aanwezigheid van een ander en niet in/als zelfbeweging op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gemis te ervaren nu dat de ander als mijn motor weg is, onbereikbaar, waarin ik dit gemis als motor als hartje – al dan niet ontkend – als liefde ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het missen van een hartje van een ander als motor als liefde te ervaren, waarin ik door de ervaring van gemis, denk dat ik dit moet opvullen met een ander hartje, aangezien ik het mis, dus moet een ander het opvullen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te vullen met een hartje van een ander als motor tot zelfbeweging tot het doorwandelen van weerstanden, in plaats van in mezelf te zien wat het is dat ik mis, wie het is dat ik mis, en in dit zien en onderzoeken en zelfvergeven, mezelf terug te geven aan mezelf in/als zelfbeweging, en zo mijn eigen hartje als motor te worden, waarin ik mezelf beweeg tot het doorwandelen van weerstanden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik moet worden ‘aangezet’ tot het doorwandelen van weerstanden, en hierin mezelf te laten triggeren door iets of iemand buiten mij, om vervolgens steeds boos te worden op hetgeen mij aanzet/triggert, aangezien ik dan een weerstand door moet die ik niet uit zelfbeweging zou doen/heb gedaan, in plaats van in te zien dat ik constant boos ben op mezelf, dat ik mezelf niet beweeg tot het doorwandelen van weerstanden, zodat ik niet hoef te wachten op een triggerpunt als aanzet van buitenaf, waarop ik mijn weerstand kan projecteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn weerstanden te projecteren op de triggerpunten buiten mij die mij aanzetten tot verandering, in plaats van mezelf te bewegen, mijn eigen weerstanden in te zien, zelf te vergeven en mezelf te corrigeren, zodat en totdat ik niet meer reageer en niet meer hoef te reageren op een aanzet als triggerpunt van buitenaf, en zodat en totdat ik zelfs geen triggerpunten als aanzet van buitenaf nodig heb.

*

Als ik mezelf zie wachten op een aanzet als triggerpunt van buitenaf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik stil blijf zitten in mezelf in zelfinteresse, ogenschijnlijk tevreden met wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ogenschijnlijk tevreden te zijn met mezelf terwijl ik ieder dag onvrede ervaar in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere dag onvrede te ervaren in mezelf met mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de punten waarin ik onvrede ervaar, welke de punten zijn waar ik de meeste weerstand ervaar, en waar ik een weigering ervaar om mezelf te veranderen uit en als mezelf. Alleen als ik mezelf omarm hierin, stel ik mezelf in staat gelijk te gaan staan aan de ervaring van weigering in mezelf, mezelf te vergeven en uiteindelijk mezelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in het wachten op een hartje van een ander als aanzet als triggerpunt van buitenaf tot het doorwandelen van weerstanden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als ik me laat triggeren door een punt van buitenaf als aanzet tot verandering in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf bij de hand te nemen en mezelf te vullen in en als mezelf in zelfvergeving en mijn eigen hartenklop te zijn, me realiserende dat ik zelf een fysiek hart heb die klopt, dat ik geen ander hart nodig heb om te kloppen en te leven, dat dit zelfs een beetje veel wordt, 2 harten in 1 lichaam.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb conflict in mezelf te creeren en manifesteren door steeds een ander hart te willen, te wachten op een ander hart en/of een ander hart toe te laten in mijn eigen fysiek, terwijl ik zelf al een hart heb die klopt.

2 kapiteinen op 1 schip, dat is geen welvarend schip die koers houdt, aangezien 1 kapitein imaginair is en dus geen rekening houdt met de fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te wachten op een imaginair hart in/als de geest en/of deze te willen en/of deze in mij toe te laten, waardoor ik conflict creeer en manifesteer in mezelf met een imaginaire kapitein die geen fysieke koers houdt, maar roet in het eten gooit door geen rekening te houden met de fysieke werkelijkheid en illusies creeert in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een imaginaire hartenklop nodig heb om te leven.

doorkijkhartje

Why Love is so Addictive

————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 243 – Expressie en de Darm – Controle

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Probleem:

Ik zit op de wc, de ontlasting komt wat vaker op het moment, waarin ik ‘wat vaker’ omschrijf dat ik 1 dag 2x ontlasting had en de ochtend erna ook gewoon weer. Waarin de gedachte in me opkwam: ik zit maar te poepen en te poepen. Met direct een ervaring van controle verliezen. Waarin ik in een moment voelde hoe ik de controle op mijn darmwerking heb gelegd. Alsof het anders teveel wordt, het me overweldigt, ik het niet meer bij kan houden, ik geen overzicht meer behoud, het door mijn handen glipt. Vasthouden.

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik zit maar te poepen en te poepen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik zit maar te poepen en te poepen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het poepen en in de gedachte ‘ik zit maar te poepen en te poepen’ een ervaring te hebben dat het me teveel wordt, het me overweldigt, ik het niet meer bij kan houden, ik geen overzicht meer behoud, het door mijn handen glipt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden uit angst controle te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren controle te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb controle te behouden uit angst het niet meer bij te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik dan geloof niet bij te kunnen houden, waarin opkomt ‘mezelf’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mezelf niet bij te kunnen houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mezelf niet bij me te kunnen houden, maar te verdwijnen alle kanten in, waardoor ik controle ben gaan uitoefenen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat controle uitoefenen me ondersteunt om hier bij mezelf te blijven, in plaats van in te zien dat ik hierin juist verdwijn in mechanisme van controle, het controle systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mezelf moet controleren, dat ik niet vrijuit kan spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje in mezelf te hebben bestaan waarin ik als klein meisje druk aan het praten en lachen ben zonder op mijn omgeving te letten bij het denken en geloven dat ik mezelf moet controleren, dat ik niet vrijuit kan spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen zoals in dit plaatje, pratend en lachend zonder op mijn omgeving te letten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van dit plaatje in een plaatje, pratend en lachend zonder op mijn omgeving te letten, en in plaats hiervan heel serieus en behoudend geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik heel serieus en behoudend geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te veroordelen in mezelf dat ik heel serieus en behoudend geworden ben, en hierin en hieraan vasthoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan een gedachte, geloof en oordeel over mezelf dat ik heel serieus en behouden ben en dit dus ook steeds moet zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds heel serieus en behoudend te moeten zijn omdat ik me vasthoud aan een gedachte, geloof en oordeel hierin over mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te houden aan een gedachte, geloof en oordeel over mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zijn gaan inhouden omdat ik niet wil dat iemand me ziet zoals ik ben, en hierin heel serieus en behoudend geworden te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben vastgezet in een serieus en behoudend beeld van mezelf ter bescherming van mezelf in expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in expressie te zijn gaan controleren, zodat ik controle over mijn omgeving heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik controle over mijn omgeving heb als ik mezelf in expressie controleer, in plaats van in te zien dat ik alleen mezelf onder controle van mezelf als geest bewustzijn systeem zet en de omgeving nog steeds is zoals die is en niet verandert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zijn gaan controleren om de omgeving te veranderen, in plaats van mezelf te veranderen onafhankelijk van de omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hebben geprobeerd via controle de omgeving te veranderen en hierin mezelf en de ander te manipuleren in en als controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verstikken/dood te drukken in/onder controle, in een poging om de omgeving te stoppen in expressie die ik als niet prettig en onveilig heb ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb via deze weg mijn omgeving de schuld te geven van het verstikken en dooddrukken, in plaats van in te zien dat ik mezelf verstik en dooddruk in een poging om de omgeving te controleren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet thuis te voelen in de omgeving waarin ik mezelf ben gaan controleren in expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zijn gaan afscheiden van de omgeving waarin ik me niet thuis voel en waarin ik mezelf controleer in expressie, uit angst te worden overweldigd door de omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren te worden overweldigd door de omgeving, in plaats van in te zien dat ik word overweldigd door mijn eigen angst als reactie op de omgeving, waarin ik mezelf opgef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven in angst als reactie op de omgeving waarin ik me niet thuis voel, terwijl het wel mijn thuis is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in tweestrijd te verkerenover wat mijn thuis is en hierin mezelf te hebben opgesplitst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin een ervaring te hebben dat het heel erg is wat ik heb gedaan, in plaats van in te zien dat ik verdwenen ben in enERGie wat ik  gekoppeld heb aan zijnde erg en dus als iets waarvoor ik veroordeeld moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen voor het verdwijnen in enERGie, waardoor ik er een nieuwe laag enERGie bovenop leg welke opnieuw erg is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te bedelven onder enERGie waarin ik het als te erg ervaar om in te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te overweldigen in lagen van energie waarin ik me compleet afscheid van de omgeving en alleen nog bezig ben met mezelf in/als deze lagen van energie in zelfinteresse,zonder nog maar iets om de omgeving te geven of te delen met de omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben geisoleerd in lagen van energie in afscheiding van alles en iedereen en vervolgens te geloven dat ik dit ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik deze lagen van energie ben, terwijl ik de hele tijd ervaar en ervaren heb, er klopt iets niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zijn gaan rond tollen in deze lagen van energie in het onderbewuste zonder mezelf te kunnen stoppen, gelovende dat in deze lagen het antwoord moet liggen aangezien ik geloof dat ik hierin ergens verstopt zit.

Day 307: Innocence of a Child – Encryption of the System of Self (EOSOS)

https://i0.wp.com/topicaloptical.com/wp-content/uploads/2011/10/DSC_7240-Edit-Edit-1024x680.jpg

Beloning:

Als ik mezelf zie rondtollen in lagen van energie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een antwoord zoek in mijn eigen gecreeerde bewustzijnslagen, waarin ik geen antwoord zal vinden. Ik stop, ik adem. Ik beweeg mezelf door de lagen heen terug naar de fysieke werkelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel me niet te begeven in de lagen energie in/als het onderbewuste. Als ik deze lagen wil onderzoeken doe ik dit door middel van schrijven, waarin ik de lagen hier breng in het fysiek in schrift op papier, waarin ik zelfvergeving en zelfcorrectie kan toepassen.

Ik realiseer me dat ik de controle verloren ben in het rond tollen in deze lagen van energie in het onderbewuste in/als angst, en dus ben ik bewust controle gaan uitoefenen op mijn expressie, zowel fysiek als verbaal in een poging deze ervaring van angst te stoppen en in een poging om hetgeen ik als oorzaak zag – de omgeving – te stoppen met hetgeen te doen waarin ik angst ervaar. Echter, deze bewuste controle komt voort uit angst, dus zal de angst versterken en dus draai ik mezelf nog meer vast. Totdat ik niet meer kan bewegen in expressie.

Ik realiseer me dat ik deze controle in/als het bewustzijn op mijn expressie, fysiek gemanifesteerd heb in chemische relaties in het fysiek die mijn stoelgang als onderdeel van de fysieke expressie is gaan controleren. Hierin heb ik een tegengestelde werking gecreeerd en fysiek gemanifesteerd van twee expressies die elkaar tegenwerken: vrije expressie als mezelf en gecontroleerde expressie als bewustzijn, waarin laatste gebaseerd is op angst.

Vervolgens ben ik me af gaan scheiden van deze gecontroleerde expressie in bewustzijn aangezien ik ervaar dat deze me fysiek belemmert en hierdoor ook weer in expressie belemmert, waarin ik in dit afscheiden opnieuw doe als hoe ik het gecreeerd heb.

Als ik vervolgens de gecontroleerde expressie als bewustzijn ga uitschrijven waarin de vrije expressie naar voren komt, gaat de gecontroleerde expressie pijn geven aangezien deze in pijn gecreeerd is, welke ik als fysiek pijn ervaar, ‘loslaatpijn’, waarin er opnieuw tendens tot vasthouden ontstaat van deze gecontroleerde expressie aangezien het fysiek deze niet in 1x loslaat en los wil laten aangezien het in chemische relaties gemanifesteerd is.

Dus ik moet stap voor stap, adem voor adem deze gecontroleerde expressie inzien, uitschrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren en mezelf in vrije expressie hierin bevrijden van de controle in/als het bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek vast te houden in plaats van vast te houden in/als het bewustzijn, waarin ik mezelf omhels in wie ik geworden ben in/als bewustzijn in plaats van mezelf opnieuw weg te duwen en hierin af te scheiden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf voedend, licht verteerbare voeding te geven zoals groene smoothies, welke mijn fysiek niet vast kan houden in een vertraagd verteringsproces en dus door moet laten en hierin de chemisch gemanifesteerde controle los moet laten, waarin ik weer mee kan gaan in schrijven in expressie op het loslaten van de gemanifesteerde controle in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel heel dicht bij mijn lichaam te blijven en te zien dat ik niet teveel push als in een te snel willen, waardoor ik juist weerstand creeer doordat het fysiek het niet bij kan houden aangezien deze tijd nodig heeft om de chemische relaties in/als controle gemanifesteerd/gecreeerd in/als bewustzijn, te stoppen en de overhand te geven aan de chemische relaties van de vrije fysieke expressie.

Ik stel mezelf ten doel met mijn lichaam te praten en hierin zelf te vergeven wat ik mijn lichaam heb aangedaan in controle in/als bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel woorden te herdefinieren en hierin eenheid en gelijkheid als basis/startpunt te gebruiken waarin vertrouwen opstaat als zelf, dus zelfvertrouwen, en hierin de behoudende basis in/als afscheiding in/als controle te stoppen in zelf, zodat er in communicatie met een ander een basis in overeenstemming in/als vertrouwen groeit waarin de behoefte aan controle in aanwezigheid van een medemens in de omgeving afneemt.

Day 306: Encryption of the System of Self

*

Heb je ook de ervaring dat er iets niet klopt? Start een cursus met Ondersteuning om te beginnen met jezelf te bevrijden van de controle mechanismen in het Geest Bewustzijn Systeem:

Desteni I Process Lite (Gratis)

Desteni I Process

*

Granted, there has been a Point that: the Consequence of what you’ve Done, takes Time to Manifest – sometimes so long, that you kind of ‘Forget’. That is Changing. The Consequences is Going to Zero-Point, to a Singularity, where the Consequences will Manifest Faster and Faster. Maybe, then – Man Will Learn… (Bernard Poolman)

*

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 227 – Timeloop

Timeloop.

Voor het eerst begrijp ik wat een timeloop is. Ik merkte het toen ik deze startte, en ik kon het natuurlijk niet meer terugdraaien. Dus ging ik door de timeloop, en het was geen pretje. Het was letterlijk een loop waarin ik gevangen kwam want ik moest het doorwandelen, de consequentie, en min of meer afwachten wanneer de loop van herhaling zich zou aandienen. Ik zie min of meer hoe ik deze gecreeerd heb. Ik ben nog niet zeker van mezelf dat ik het ook ga voorkomen een volgende keer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in een timeloop te brengen terwijl ik ‘dacht’ dat ik deed wat het beste was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in deze timeloop nog meer timeloops te hebben gecreeerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de loop in de tijd die ergens gaat komen maar ik weet niet wanneer, als ik de timeloop heb gecreeerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in plaats van een situatie te stoppen, deze situatie te hebben gerecreeert, waarin ik aan het recreeren ben in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de situatie eerst te stoppen, en hierna alsnog de situatie te recreeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet zeker van mezelf te zijn dat ik een volgende keer geen timeloop meer creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom niemand me duidelijk heeft uitgelegd wat een timeloop is, en ondertussen niet echt te durven vragen wat een timeloop is aangezien iedereen erover praat alsof ie het wel weet, terwijl ik me nu ondertussen afvraag of ik misschien niet klaar was voor het antwoord en dus de vraag niet stelde.

Ik stel mezelf ten doel voorzichtig met mezelf te zijn en niet meer zomaar situaties in te stappen zonder vooraf heel goed in zelf te zien wat de gevolgen eventueel kunnen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en hierin tegelijkertijd de ander te grabbel te gooien in een timeloop door in situaties te stappen en te spreken zonder zorgvuldig in zelf te zien wat de gevolgen eventueel kunnen zijn van mijn handelen en spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zorgvuldigheid steeds te laten varen en te geloven iets te moeten doen en/of zeggen.

Ik stel mezelf ten doel vaker niets te doen en niets te zeggen, behalve in zelf zien, zelf vergeven, zelf corrigeren en mezelf  omarmen, ook letterlijk fysiek,  als het pijn doet wat ik in dit niets doen ervaar.

www.eqafe.com/free

—————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life