Dag 397 – De Mens is niet Aard-ig

De grond voorbereiden

Ik begin langzaam in te zien dat de mens niet ‘aard-ig’ is. Dit betreft natuurlijk inclusief mezelf, wat ik mezelf regelmatig kwalijk heb genomen in en als een ervaring van mezelf niet aard-ig vinden (doen). Hierin denkende en gelovende dat andere mensen wel aardig zijn. Dit is een realisatie voor me die ontnuchterend is. Want….zo kan ik alleen nog op mezelf vertrouwen, en dien ik natuurlijk mezelf te veranderen in een aard-ig menselijk wezen om werkelijk te vertrouwen te zijn/worden, voor/als mezelf en hierin voor een ander. Aard-ig als geaard, fysiek aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat andere mensen aardig zijn en ik niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat ik niet aardig ben en dat andere mensen niet aardig zijn.

Waarom ervaar ik verdriet? Omdat ik vertrouwd heb op andere mensen en goede bedoelingen, en hierin op bedoelingen in en als de geest, welke niet werkelijk aard-ig als geaard zijn en niet alles en iedereen in overweging nemen. Door mijn vertrouwen buiten mezelf te plaatsen en zo relaties te ontwikkelen als ‘vertrouwensbanden’. Welke niet werkelijk te vertrouwen zijn maar slechts voorwaarden stellen. Waarin ik niet werkelijk te vertrouwen ben, doordat ik vertrouw op en hang aan deze ontwikkelde, gecreeerde, ‘ingewikkelde’, relaties, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op ontwikkelde, ingewikkelde vertrouwensbanden als relaties in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aardig te doen in en als deze vertrouwensbanden, om deze banden als relaties in de geest, in stand te houden, in plaats van aard-ig te zijn in en als mezelf, aanwezig in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een aardig personage te creeren, waarachter ik verberg dat ik niet aard-ig, dus niet geaard ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet geaard te zijn, en dus een aardig personage nodig denk te hebben om mezelf staande te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gedesillusioneerd te zijn door de ontdekking dat mensen niet aardig zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen wat ik hier doe, in deze onaardige wereld, vol onaardige mensen, zelf bestaande als een ontaard wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds opnieuw te schrikken als er iets onaardigs, iets ontaardends, plaatsvindt, in plaats van in te zien dat ik schrik van mezelf in hoe ik mijn vertrouwen buiten mezelf geplaatst heb, en/om hierin geen zelfverantwoordelijkheid te nemen/hoeven nemen, waarin ik zelf ontaard, onaardig en ontaardend ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf ontaard, onaardig en ontaardend te zijn door geen zelfverantwoordelijkheid te nemen, en mijn vertrouwen, dus verantwoordelijkheid, bij/in een ander buiten mij te plaatsen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik aardig moet zijn, in plaats van mezelf te aarden, door gelijk aan en een als mijn fysiek te zijn/wo(o)rden door mijn reacties in en als de geest te stoppen, zelf te vergeven, zelf te corrigeren, waarin ik mezelf Hier breng en verantwoordelijkheid neem voor en als mezelf in wie ik ben (geworden).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het nodig te denken te hebben om aardig gevonden te worden, welke komt doordat ik zelf niet leef, gelijk aan en een als de aarde, in en als het fysiek, als wat het beste is voor leven.

De grond voorbereiden

Als en wanneer ik mezelf zie schrikken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mijn vertrouwen, dus mijn verantwoordelijkheid bij een ander heb gelegd, wat een afschuiven is van mijn zelfverantwoordelijkheid in ieder moment, gerelateerd aan het punt en/of de situatie waardoor/waarin ik schrik.

Ik stel mezelf ten doel het punt waarin ik mijn zelfverantwoordelijkheid heb afgeschoven terug naar zelf te halen voor nader onderzoek in schrijven en toepassing in zelfvergeving en zelfcorrectie, zodat en waarin ik op sta in en als zelfverantwoordelijkheid in desbetreffend punt.

Als en wanneer ik iemand zie die ik aardig vind/aardig vind doen, dan stop ik, ik adem.

Ik zie in mezelf wat ik aardig vind in een ander en wat mijn reactie hierop is, in en als afscheiding van mezelf. Ik onderzoek in mezelf of het werkelijk aard-ig als aardend is, of dat ik in en als een persoonlijkheid van ‘aard-ig vinden en gevonden worden’, dit wel aardig vind.

Ik stel mezelf ten doel, hetgeen ik zie bij/in een ander wat ik aardig vind, te onderzoeken in mezelf, en te zien hoe ik mezelf heb afgescheiden van dit punt in en als mezelf, en pas hier zelfvergeving op toe en zelfcorrecties ter voorbereiding van het leven van de fysieke correctie in werkelijkheid, zodat ik, indien dit een werkelijk aardende eigenschap is als wat het beste is voor leven in en als het fysiek, ik zelf dit aard-ig/aardende punt leef in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel tevens te onderzoeken of en hoe de persoonlijkheid van aardig vinden en gevonden worden hier een rol speelt welke ik juist dien te stoppen als wat het beste is voor leven in en als het fysiek, zodat en waarin ik mezelf werkelijk aard/grond als hier breng, op aarde, met beide benen op de grond.

Ik stel mezelf ten doel, en sta mezelf toe hierin, mezelf te vergeven en mezelf hierin te bevrijden van mijn ontaarde, onaardige aard en tegelijkertijd, van mijn ‘aardig vinden en aardig gevonden worden’ persoonlijkheid, zodat en waarin ik gelijk sta/ga staan, adem voor adem, als mezelf als ontaarding en gecreeerde, bedekkende, aardige persoonlijkheid, waarin ik de mogelijkheid voor mezelf creeer mezelf te veranderen/corrigeren hierin, tot een geaard menselijk wezen, gelijk aan en een als Aarde, in en als het fysiek, gegrond aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf toe te staan mezelf te vergeven, doordat ik het toestaan in en als mezelf misbruikt heb voor en door het toestaan te leven ten behoeve van verrijking van mezelf in en als de geest als energetische ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf onder ogen te zien als onaardig/ontaard wezen, waar zolang ik dit niet werkelijk zie, ik niet in staat ben tot zelfvergeving en zelfverandering, en waarin ik zo een ervaring van ‘ik kan het niet‘ manifesteer en in stand houd.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van ‘ik kan het niet’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan een ervaring, waarin/waaronder ik iets verstop in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik verstop in mezelf, zodat ik mezelf hierin kan bevrijden door toepassing van zelfvergeving, mezelf voorbereid op verandering door toepassing van zelfcorrigerende uitspraken, waarin/waardoor ik mezelf in staat stel de corrigerende toepassing als zelfverandering, werkelijk te leven in en als het fysiek.

grond

Writing and Speaking Support

DESTENI-I-PROCESS-Lite

—————————————————————————————————————————————————————-
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 340 – Een bepaalde toon in de stem – vervolg

Vervolg op

Dag 339 – Een bepaalde toon in de stem

Als ik mezelf zie en voel reageren op een bepaalde toon in de stem van moeder of een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik reageer op een bepaalde toon in en als herinnering, in een reactie van verongelijking.

Ik realiseer me dat als ik me in een reactie van verongelijking bevind, ik ongelijk sta als mezelf in gezond verstand, en ik dus niet werkelijk met gezond verstand in de situatie kan zien.

Ik realiseer me dat ik eerst mijn reactie dient te stoppen voordat ik zelf gezond verstand kan toepassen en werkelijk kan zien in welke mate er wel of geen gezond verstand wordt toegepast door moeder/de ander buiten mij en door mijzelf.

Ik zie tevens in mezelf dat ik weerstand ervaar om moeder en/of de ander waarvan ik zie dat er geen gezond verstand wordt toegepast, te ondersteunen. En ik dus een weerstand opgooi en zelf in en als reactie verdwijn, waarin ik mijn zelfverantwoordelijkheid wegleg, ik zelf dus geen verantwoordelijkheid neem voor mezelf in en als reactie waardoor ik geen verantwoordelijkheid hoef te nemen in en als ondersteuning van moeder-een ander wezen buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen ondersteuning in gezond verstand te willen toepassen op het moment dat ik een bepaalde toon hoor in de stem, en ik de bepaalde toon in de stem van moeder-een ander buiten mij, laat bepalen – en dus als excuus gebruik van hoe ik me gedraag en wie ik ben, en dus mijn zelfverantwoordelijkheid afdraag, overgeef aan moeder-de ander buiten mij aan wie de stem toebehoort, wat natuurlijk opnieuw reactie met zich mee brengt, in mezelf en in de ander, en er constant conflictcreatie aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te weigeren om moeder te ondersteunen met toepassing van gezond verstand, en haar in plaats hiervan te laten dreinen in de geest, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik op deze manier in gelijke mate mezelf laat dreinen in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf als moeder-de ander, moeder-de ander als mezelf te ondersteunen, en nog steeds weerstand te ervaren om dit te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gewoon niet te willen, moeder-de ander ondersteunen, en hierin dus mijn wil bij moeder-de ander te leggen en  me af te vragen ‘wat wil je van me’ als moeder-de ander praat met een bepaalde toon in de stem, in plaats van in te zien dat ik kan doen wat ik zie in en als toepassing als gezond verstand, en ik dus feitelijk iets van mezelf wil wat ik niet toepas in het moment, waarin ik me van mezelf afscheid en mijn gedachten/backchat die hierin ontstaan, ga projecteren op moeder-een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf te geven wat ik wil en hierin tevens nalaat de ander te geven wat die wil, en vice versa, maar in plaats hiervan in en als weerstand in en als de geest te blijven bestaan en zo conflict als frictie te creeren en energie te genereren in en als de geest ter overleving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren te verdwijnen als ik geef wat ik denk dat de ander wil, in plaats van in te zien dat ik kan geven zoals ik zelf zou willen ontvangen, wil ontvangen en dus wil geven, maar waartegen ik weerstand als angst ervaar aangezien ik denk dat ik moet geven wat ik denk dat de ander wil ontvangen, en waarin ik verdwijn in de weerstand als angst als gedachten over een ander, en dus hetgeen ik bang voor
ben als angst om te verdwijnen, zelf creeer, en zo mijn eigen angst als excuus en rechtvaardiging gebruik om zelf in angst als weerstand te blijven bestaan.

Als ik mezelf zie verkeren in angst om te verdwijnen als ik geef zoals ik zou willen ontvangen als wat het beste is in en als gezond verstand, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf als de ander-moeder tekort doe als ik mezelf inhoud.

ik realiseer me dat ik me in een gedachtenpatroon bevind waarin ik denk dat ik moet geven wat de ander wil ontvangen, getriggerd door een bepaalde toon in de stem.

Ik realiseer me dat ik nog een en ander heb uit te schrijven/te onderzoeken ten aanzien van de relatie met moeder in en als herinnering, waardoor ik de weerstand wil vasthouden.

Ik realiseer me dat ik moeder niet zie als ieder ander, waarin ik denk en geloof dat er iets speciaals van mij verwacht wordt, waar ik heel nerveus van word aangezien ik geen idee heb wat voor speciaals dat dan is (en ik dus nerveus wordt van mijn eigen gedachten en geloof hierin). Ik realiseer me dat dit ook niet zo is, dat dit een illusie is die gecreeerd is in de bubble die liefde wordt genoemd, waarin er een ruilhandel plaatsvindt die niet zelfoprecht en niet in gelijkheid bestaat maar welke gebaseerd is op zelfverrijking in de vorm van energie als liefde, seks en geld, in de vorm van een ‘beter voelen‘ of ‘rijker worden‘ door de aanwezigheid van de ander Waardoor ik wel wil geven, zolang ik dit ontvang, en welke zich vervormt tot en resulteert in een geven OM te ontvangen, waarin in gelijke mate een weerstand tot geven en zelfs ontvangen gecreeerd wordt afhankelijk per situatie en persoon, en dus bepaald, welke getriggerd wordt door bijvoorbeeld een bepaalde toon in de stem.

Ik stel mezelf ten doel de bubble van liefde die bestaat in zelfonoprechtheid en ongelijkheid te onderzoeken, uiteen te zetten en zelf te vergeven, adem voor adem, zodat en waarin ik mezelf in staat stel moeder als de ander als ieder ander als mezelf in gelijkheid te benaderen en antwoorden en te geven zoals ik zou willen ontvangen.

Dit is niet in 1 dag gedaan.

Het vergt training, doorzettingsvermogen, zelfinzicht, zelfvergeving en zelfcorrectie.

Het is de Reis naar Leven.

You have to Understand the Law of “Giving as you would like to Receive”, and in this – the First Step is, GIVE. – Bernard Poolman

*

Full_the-heart-of-love

The Soul of Money – Part 2

*

What is the symbolic relationship between God and our Mind and Money?

*

—————————————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/