Dag 281 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dit blog is een vervolg op de uitwerking van:

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Woede/razernij, ongeloof, verbazing, opgeven, verdriet/wanhoop, onverschilligheid, schuld, weigering, het niet meer weten, bullien, oneerlijk, onmacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een rage als woede en razernij in mij te laten ontsteken door de ontkenning van een ander op hetgeen ik zie gebeuren in fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb woedend als razend te reageren in mezelf, dus in de geest te gaan razen, wat allemaal binnenin mij gebeurt, welke ik niet toon, en dus moet deze razernij als reactie ergens heen, welke een opslag als verkramping is in mijn fysieke spieren in nek-schouder-rompgebied inclusief dikke darm veroorzaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als zo oneerlijk te ervaren als een ander iedere participatie in controlemechanismen ontkent, terwijl het 1+1 optellen is, zelfs al weet je niet exact hoe de mechanismen werken, dat beiden in controle verwikkeld zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me totaal verongelijkt te ervaren doordat ik fysiek ervaar dat ik in controle schiet, in/als reactie op controle buiten mij, en doordat een ander in controle dit niet fysiek ervaart, diegene ontkent dat er controle gevoerd wordt, zonder in te zien dat er een compleet karakter in frequency gevormd is die ‘niets doet en onschuldig’ is, ogenschijnlijk ‘okay en comfortabel’, welke in/als karakter een stadium verder uit het fysiek is verdwenen dan de fysiek voelbare verkramping en verstijving, en dus niets meer voelt en hierin zelfs kan voordoen relaxed aanwezig te zijn en alles op mij/de ander kan schuiven als mijn reacties, aangezien ik toch zoveel fysiek ongemak ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf te denken dat een ander ‘beter af’ is die geen fysieke pijn en fysiek ongemak ervaart, in plaats van zelf in te zien, dat dit een stadium verder verwijderd van het fysiek is, en door zelf te denken dat ik hierin ‘minder’ ben, creeer ik situaties waarin ik dit denk te zien in een ander naar mij toe – welke wellicht ook zo is – maar welke niet van invloed is op mij als ik hierin gelijk ga staan aan mezelf in/als de fysieke pijn die op het moment aanwezig is, aangezien de aanwezigheid van de geest in het fysiek nu eenmaal pijn doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mijn reacties op de ander in ontkenning, en hierin mezelf in afscheiding te manifesteren en tevens weigering tot zelfexpressie ter ondersteuning van mezelf en eventueel van een ander, en hierin juist de pijn in het fysiek te manifesteren in/als afscheiding in een karakter dus in ontkenning van wie ik werkelijk ben, in een gedachte ‘beter af’ te zijn maar in werkelijkheid juist verder van mezelf in/als het fysiek vandaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb oneindig verdriet te creeren als overlevingsmechanisme in mezelf binnen de situatie van aandacht en ontkenning als controlemechanismen, en dit verdriet uit te leven en in mijn leven te manifesteren op het gebied van het aangaan van een intieme relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat iemand ontkent te participeren in controle mechanismen in/als aandacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verdwijnen in mijn ongeloof in/als reactie op de ontkenning van een ander in controle mechanismen in/als aandacht, en hierin mezelf volledig te controleren in/als ongeloof in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren door een ontkenning van een ander, waarin ik geloof dat de ontkenning van een ander iets zegt over mij, en door dit te geloven en dus in ongeloof te vervallen als iemand ontkent, ontken ik mezelf in/als leven hier aanwezig door in reactie in/als de geest te verdwijnen, wat de werkelijke oorzaak is van mijn verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat een ander de ontkenning in zelf wel wil stoppen, aangezien ik mijn hele leven heb ervaren dat er geen wil is om de ontkenning in zelf te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven te ervaren dat er geen wil is om de ontkenning van participatie in controle in/als aandacht, in zelf te stoppen door dit te zien als voorbeeld, en door te geloven in dit voorbeeld en dit voorbeeld te volgen, ben ik zelf gaan participeren in ontkenning van leven door vast te blijven houden aan mijn ongeloof in/als de geest, en hierin mezelf en de ander geen mogelijkheid meer te geven zelf te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en de ander geen mogelijkheid te geven door vast te houden aan een polariteit van geloof/ongeloof gerelateerd aan verandering in zelf, waarin in dit vasthouden, het daad-werkelijke fysieke leven als fysiek een verandering wandelen, wordt ontkend en dus niet mogelijk gemaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het op te geven ten gevolge van het zien van een ontkenning van controle mechanismen in/als aandacht in een ander, niet ziende dat ik mezelf opgeef in geloof in afhankelijkheid van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te gaan bullien, lelijk te gaan doen naar de ander die ontkent in controle mechanismen in/als aandacht te participeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn gedrag, stemtoon en woordkeuze te laten bepalen door het gedrag van een ander in ontkenning  van controlemechanismen in/als aandacht, waarmee ik de ander probeer te controleren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het recht heb om boos te worden en lelijk te doen naar de ander toe die participeert in ontkenning in controle mechanismen in/als aandacht, en hiermee mijn eigen gedrag in/als controle in/als de geest te rechtvaardigen, waarin ik geen voorbeeld en dus geen verandering kan bewerkstelligen, niet in mezelf en al helemaal niet in de ander, aangezien ik zelf vastzit in geloof en ongeloof, woede en razernij, verdriet, wanhoop, afhankelijkheid en rechtvaardiging in/als de geest, welke me aanzet tot bullien naar de ander toe wat nog het enige is dat ik zie als trigger-punt/trigger character van wat er gebeurt in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het trigger character de schuld te geven van wat er gebeurt in mij, wat feitelijk hetzelfde is als mijzelf in/als character in/als de geest, geprojecteerd op de ander buiten mij, de schuld geven, en zo mezelf als de ander=de mind gevangen te houden in een scenario/ervaring van schuld, in plaats van zelfvergeving toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een ervaring van niet meer weten ten gevolgen van de ontkenning van participatie in controle mechanismen in/als aandacht van de ander, welke, als ik alles terughaal naar zelf, geprojecteerd is, en dus weet ik het niet meer ten gevolge van participatie in ontkenning van controle mechanismen in/als aandacht van de ander=de mind, dus van mijzelf in/als de geest. En zolang ik mijn eigen participatie in controlemechanismen in/als aandacht in/als de geest ontken, kan ik niet inzien wie ik geworden ben, en dus kan ik mezelf niet vergeven, en dus kan ik mezelf niet veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren mezelf te zien in participatie in/als controle mechanismen in/als aandacht in/als de geest, zodat ik zelf niet hoef te veranderen, en in plaats hiervan er alles aan doe in de geest om de situatie en/of de ander(=de mind) te veranderen, met alle gevolgen van dien in/als backchat en reacties welke plaatsvinden in het onderbewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het niet alleen kan in aanwezigheid van een ander, en dus steeds alleen ben om het alleen te kunnen doen, waarin ik niet werkelijk de innerlijke situatie oplos maar mezelf buiten spel plaats.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onmacht te ervaren ten aanzien van mijn reacties in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als oneerlijk te ervaren dat ik in zelf moet zien en een ander niet, dat die ander gewoon in ontkenning door kan wandelen, in plaats van in te zien dat dit niet langer zo is, dat een ieder in de eigen geest zal moeten zien wie die is geworden, en dat dit het enige is wat een ieder werkelijk alleen moet doen, op aarde in het fysiek, of indien niet opgepakt, in de dimensies na sterven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien, dat zolang ik weiger het zelf alleen te doen in een ervaring van onmacht en oneerlijkheid, ik vasthoud aan de ander(=de mind), geprojecteerd op de ander, en dus mezelf vasthoud in afhankelijkheid van een ander, waarin ik geloof iets nodig te hebben van die ander om mezelf werkelijk vrij te maken, zonder in te zien dat dit voortkomt uit een opvoeding in de geest, waarin ik mezelf heb opgegeven ten behoeve van de geest in afhankelijkheid van de ouders als voorbeeld, en ten behoeve van een ongelijk geldsysteem, waarin ik ben gaan geloven dat ik dit ben, die ik in de geest in/als energie in afhankelijkheid van relaties in de geest, en door dit geloof te gaan leven in het fysiek, ben ik dit ook geworden, en heb ik dit gemanifesteerd in mijn fysiek, en dus zal ik wie ik geworden ben in acceptatie van geloof in controle-mechanismen, zelf moeten inzien, zelfvergeven en corrigeren, om mezelf vrij te maken en mezelf opnieuw geboren te laten worden, dit keer echt en blijvend.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie participeren in reacties op een ontkenning van een ander buiten mij, in controle mechanismen in/als aandacht in de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik reageer, en dus dat ik spreek in/als de geest, en dus in/als controle. Ik onderzoek in mezelf wat maakt dat ik reageer. Wat wil ik van de ander die ontkent? Zolang ik reageer, wil ik iets van een ander en heeft het dus invloed op mij als die ander ontkent.

Ik stel mezelf ten doel de reacties in mijzelf op een ander buiten mij in ontkenning op controle mechanismen in/als aandacht in/als de geest, te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren en te onderzoeken waar ik me afhankelijk maak van de ander(=de mind) en dus de ander wil gaan controleren.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in mezelf wat ik denk en geloof nodig te hebben van een ander buiten mij, en hetgeen ik ontdek hierin, zelf te vergeven en hier gelijk aan te gaan staan, en zo te integreren in/als zelf. Als ik er gelijk aan sta en het niet meer nodig heb ter overleving in/als de geest dus in/als energie, kan ik zien en/of bespreken of fysiek een verandering mogelijk is tot het fysiek delen van hetgeen ik geintegreerd heb in zelf, door de afscheiding ervan in/als reactie in mezelf, te hebben gestopt.

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Advertenties

Dag 175 – Zelfvergevingen op relaties – 8 – grapjes over man en vrouw

Dag 168 – Zelfvergevingen op relaties – 1 – relatiecheck

Dag 169 – Zelfvergevingen op relaties – 2 – alleen bij jou zijn

Dag 170 – Zelfvergevingen op relaties – 3 – iemand leuk vinden

Dag 171 – Zelfvergevingen op relaties – 4 – ik ben niet goed genoeg

Dag 172 – Zelfvergevingen op relaties – 5 – tijd

Dag 173 – Zelfvergevingen op relaties – 6 – voorbereiding nodig

Dag 174 – Zelfcorrecties op relaties – 7 – voorbereiding nodig

Ik reageer op grapjes van mannen over hoe mannen alleen maar seks willen met verschillende vrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me onderdrukt te voelen door grapjes over man en vrouw, over hoe een vrouw zo haar best doet en de man ondertussen alleen maar seks wil, bewust of onbewust.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me onderdrukt te voelen door de man in het algemeen die de zogenaamde vrijheid impliceert alleen maar seks te willen en hiermee voordoet tevreden te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enorme kwaadheid op te voelen komen bij zogenaamde grapjes over man en vrouw-generalisaties als programmering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken uit een conversatie met een man als er grapjes over man en vrouw gemaakt worden, waarin ik het per direct opgeef om ooit een relatie als agreement in gelijkheid te starten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het per direct op te geven als een man een grapje maakt waarin de onderdrukking van de vrouw naar voren komt, waarin ik zie dat ik niet alleen een mogelijkheid tot agreement met een ander opgeef, maar ook mijn eigen potentieel tot het wandelen van een agreement in gelijkheid met een man, en dus mezelf opgeef, dit alles door een uitspraak van een programmering van een man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de programmering van de man te geloven en aan te nemen als meer waard dan de vrouw, waarin ik automatisch de programmering van de vrouw als minder waard aanneem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man de schuld te geven van de onderdrukking van de vrouw, in plaats van in te zien dat zolang ik toestem in de reactie van onderdrukt worden/minderwaardig voelen als vrouw op een uitspraak van een man, ik zelf deze onderdrukking in stand houd en in mezelf creeer door geloof in mijn eigen mind-programmering als vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom zulke grapjes gemaakt moeten worden, ook al is er bekend dat het ‘slechts’ grapjes zijn en niet iets wat man en vrouw als mens ondersteunt, aangezien grapjes vaak helemaal niet grappig zijn maar spotjes, lichtjes om energie te genereren in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het verleden deel te nemen in grapjes over man en vrouw en de ongelijkheid in deze programmering, en hierin mezelf stoer voor te doen alsof ik het ok vind, alsof het me niets doet, alsof ik er wel om kan lachen, om mijn kwetsbaarheid als ervaring van onderdrukking als vrouw in/als bewustzijn te verbergen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn kwetsbaarheid te verbergen, waarin ik mezelf (en de ander) niet de mogelijkheid geef onszelf te corrigeren in deze ongelijkheid die in zelf bestaat, en in plats hiervan toesta de ongelijkheid te laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb grapjes over man en vrouw persoonlijk te nemen, waarin ik in dit persoonlijk nemen de positie aanneem van machteloosheid, machteloos onderworpen aan mijn eigen programmering als vrouw, welke ik projecteer in kwaadheid op de man, om vervolgens weg te blijven bij de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven door te geloven dat ik niet in staat ben tot een agreement door de ongelijkheid in de programmering in man en vrouw, waarin ik dus mezelf in proces opgeef voor het niet-hebben van een relatie, welke hetzelfde als mezelf opgeven in een relatie in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in proces tot zelfrealisatie op te geven voor een polariteit in/als de mind als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een enorm wantrouwen te hebben ontwikkeld ten aanzien van de man, in angst dat de man zichzelf niet zal corrigeren aangezien hij in/als bewustzijn de overheersende partij is en dus niet zomaar de machtspositie zal opgeven voor een communicatie in eenheid en gelijkheid met een vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in mijn wantrouwen naar de man, mijn positie in/als bewustzijn als vrouw in onderdrukking, in stand te houden en hiermee zelf een machtspositie als vrouw in/als wantrouwen naar de man te creeren, en hierin op mijn beurt in/als bewustzijn de man te onderdrukken.

Ik realiseer me dat mijn proces tot zelfrealisatie een proces is wat ik ten alle tijden kan lopen. Door dit proces afhankelijk te maken van het al dan niet samen zijn met een man, in relatie in/als bewustzijn, maak ik mezelf minderwaardig aan het bewustzijn en hierin aan de programmering in het bewustzijn dus als vrouw onderworpen aan de man zoals in de programmering staat. Deze afhankelijkheid wordt getriggerd door grapjes over de ongelijkheid in bewustzijn tussen man en vrouw, welke ik vervolgens onderdrukt heb door schaamte over mijn afhankelijkheid van de man, welke ik niet begrepen heb als afhankelijkheid van mezelf als bewustzijn, maar als afhankelijkheid gezien heb van de ander(=de mind), welke ik niet wil en niet wil laten zien, hierin dus wegstop en vervolgens mezelf geen mogelijkheid geef om hierin op te staan aangezien ik niet zie wat er gebeurt en ik geloof afhankelijk te blijven van de ander/de man. Wat ik niet wil, etc.

Hierin stel ik me onafhankelijk op, wat een gecreeerde polariteit is van afhankelijk opstellen, en in dit onafhankelijk opstellen, los van de ander/de man, blijf ik alleen leven wat ik gedefineerd heb als alleen staan maar wat nog steeds in afhankelijkheid is van het bewustzijn in/als mezelf, dus geen alleen staan.

Ik stel mezelf ten doel de polariteit van afhankelijkheid-onafhankelijkheid in mezelf te stoppen. Ik realiseer me dat afhankelijkheid/onafhankelijkheid gecreeerd is in/als bewustzijn, in een poging om als mindenergie te overleven in polariteit. In deze polariteit zal ik niet alleen staan, hoe onafhankelijk ik me ook opstel. Hierin doe ik mezelf tekort door mezelf te isoleren in/als de mind/het bewustzijn.

Als ik mezelf zie reageren op een uitspraak van een man over de ongelijkheid tussen de programmering van man en vrouw, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik het persoonlijk neem in/als reactie, en dus onderzoek ik waarin ik me afhankelijk opstel van de ander=de mind als de man in dit geval. Ik pas hier zelfvergevingen op toe waarin ik mezelf bevrijd en hierin in staat stel mezelf te corrigeren in de fysieke realiteit. Indien er een mogelijkheid is tot bespreking met desbetreffende man, wat mij kan ondersteunen in het proces in mijzelf, dan doe ik dit; indien de man die de uitspraak doet geen idee heeft wat er gaande is laat ik het gaan en werk ik het alleen uit in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de ongelijkheid in mezelf in de defenitie van vrouw-zijn in/als bewustzijn in onderdrukking van de man, te stoppen, uit te schrijven, zelf te vergeven en te corrigeren, zodat ik in eenheid en gelijkheid in/als mezelf in het fysiek als female kan leven, waarin gelijke communicatie met een male mogelijk is.

Ik stel mezelf ten doel mijn wantrouwen in/als bewustzijn ten aanzien van de man, en hierin de gecreeerde machtspositie als vrouw naar de man toe, te stoppen, in te zien en zelf te vergeven/corrigeren. Ik realiseer me dat ikzelf de enige ben die dit kan stoppen in mezelf en mezelf hierin kan veranderen, zodat uiteindelijk mijn omgeving mee verandert als weerspiegeling van mijn innerlijke verandering. Zolang ik reageer op ongelijkheid in mijn omgeving, ben ik zelf niet werkelijk verandert en zal ik opnieuw zelfonderzoek moeten verrichten.

Ik stel mezelf ten doel herinneringen uit te schrijven die ten grondslag liggen aan/in relatie staan tot mijn reactie op seksistische grapjes.

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life