Dag 450 – Laat ik mezelf slapen of sta ik op?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam te programmeren zoals ik het ervaar in en als de geest en op deze manier, via mijn lichamelijke reacties, opnieuw de ervaringen in en als de geest te versterken zoals bijvoorbeeld door middel van langer blijven liggen in bed omdat ik bij het direct opstaan ervaar alsof ik ergens doorheen moet en dat mijn ogen dichtvallen terwijl ik bemerk dat ik voldoende geslapen/gerust heb.

Als en wanneer ik wakker word en bemerk voldoende geslapen/gerust te hebben maar niet te willen opstaan en zware ogen heb die ik ‘niet open kan houden’, dan stop ik, ik adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als vermoeiend te ervaren om direct in de adem te gaan en op te staan als ik wakker word en het als ‘gemakkelijk’ te ervaren om nog even weg te zakken, terwijl ik weet dat ik me hierdoor vervelend ga voelen, zwaar in het hoofd en licht ontevreden over mezelf voor het toegeven aan de geestervaring en zo minder tijd in de vroege ochtend te hebben, welke tevens een ervaring van haast veroorzaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van haast en ontevredenheid te veroorzaken door langer te blijven liggen dan nodig en toe te geven aan de geestervaring en deze fysiek te manifesteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst en/of verdriet te ervaren als ik vroeger wakker word, voldoende geslapen en gerust hebbende en eigenlijk op wil staan, en door deze angst en verdriet niet op ‘te durven’ staan welke weer verdriet creeert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf mijn verdriet te creeren door te geloven dat ik niet op durf te staan en dus niet opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te luisteren naar angst in en als de geest in plaats van naar mijn lichaam die aangeeft voldoende geslapen/gerust te hebben ondanks mijn dichtvallende ogen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in de avond te gaan slapen in en als en ervaring van ‘weggaan’  in plaats van te rusten en weer op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn directie weg te geven aan de geest ten aanzien van het ten rusten leggen van mijn fysiek door ‘weg te gaan’ en zo, iedere ochtend opnieuw, de druk van de geest te ervaren als een weerstand waar ik niet doorheen durf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de  ervaring van mijzelf in en als de geest te ervaren als een weerstand waar ik niet doorheen durf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst voor de ervaring van mezelf te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het alleen zijn met en als mezelf als ik vroeger opsta in de ochtend, direct als ik wakker word en ervaar voldoende gerust te hebben

Als en wanneer ik wakker wordt in de ochtend en bemerk voldoende gerust te hebben maar een angst en verdriet ervaar waardoor ik niet durf op te staan, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik weerstand heb opgebouwd in en als de geest die zich fysiek gemanifesteerd heeft en mijn fysiek  zware ogen geeft en waarin ik een ervaring heb van angst en verdriet.

Ik realiseer me dat als ik opsta, ik mezelf de kans, de mogelijkheid geef om onder ogen te zien wat er aan de angst en het verdriet ten grondslag ligt, zodat ik mezelf hierin kan ondersteunen door middel van zelfvergeving om zo de weg vrij te maken voor zelfcorrectie in het opstaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liever mijn ogen dicht te laten vallen en nog even weg te zakken dan direct op te staan en mijzelf onder ogen te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik, ook als ik nu een zelfcorrectie schrijf om direct op te staan, toch niet direct op zal staan in de ochtend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te vertrouwen in het direct opstaan in de ochtend en dus mijn macht weg te geven aan de geest hierin, waarin ik angst en verdriet veroorzaak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liever eerst direct op te willen staan in de ochtend alvorens dit in een zelfcorrectie te schrijven zodat ik zeker weet dat ik mezelf kan vertrouwen hierin.

Ik stel mezelf ten doel direct op te staan in de ochtend als ik vroeger wakker word en bemerk voldoende gerust te hebben en als ik dit niet doe, mezelf te vergeven, mezelf de ervaring te vergeven die hieraan verbonden zit, de patronen te onderzoeken die erachter verborgen liggen en opnieuw mezelf te corrigeren met een doelstelling, net zolang totdat ik direct opsta in de ochtend als ik wakker word en voldoende gerust heb zodat ik hierin zelfvertrouwen opbouw.

Ik realiseer me dat ik mijn lichaam moet trainen om dit zo uit te voeren en dat ik als de geest mij hiertegen verzet en liever in slaap dommel zodat ik de punten nog even kan uitstellen om onder ogen te zien, wat niet eens gebaseerd is op gezond verstand als dat ik geloof dat ik de punten niet aankan of mezelf geen richting geef en hierin, maar welke meer geregeerd wordt door een algemene ervaring van verdriet en angst die ik geloof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door een ervaring van ‘niet durven en verdriet’ te handelen alsof ik denk en geloof dat ik een punt niet aankan, wat ergens dan ook zo moet zijn; niet dat ik het niet aankan maar dat ik dit geloof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onbewust/onderbewust te denken en geloven dat ik een punt niet aankan/niet onder ogen durf te zien en mezelf geen richting kan geven hierin maar omdat ik bewust niet denk en geloof dat dit zo is, dit niet voldoende serieus te nemen en onderzoeken en mezelf hierin te ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als bewustzijn, mezelf te laten liggen in het onderbewuste/onbewuste (in de slaap) en mezelf zo in stand te houden in ontevredenheid ten aanzien van mezelf en feitelijk zelfs in onbegrip en boosheid ten aanzien van mezelf als waarom ik iets niet doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te (laten) foppen door mijn eigen bewustzijn in en als de gedachte dat ik mezelf wel onder ogen wil zien terwijl ikzelf in fysieke realiteit andere signalen afgeef en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet onder ogen te willen zien als wie ik ben in en als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos en ontevreden te zijn met mezelf als ik iets (niet) doe wat ik bewust weet maar waarin ik me dan onbewust/onderbewust laat sturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn onbewuste/onderbewuste niet serieus te nemen en zo mijn leiding als zelfdirectie weg te geven aan deze gebieden in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in en als de onderbewuste/onbewuste patronen serieus te nemen en hierin nederig te zijn ten aanzien van mezelf in en als deze patronen door mezelf in fysieke realiteit en opkomende (herhalende) patronen als startpunt te nemen voor zelfonderzoek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als fysieke realiteit als herhalend patroon te negeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als het bewustzijn te beschermen door herhalende patronen in en als mijn fysieke realiteit onvoldoende serieus te nemen en dus feitelijk te negeren/laten liggen, net zoals ik mezelf laat liggen in bed, laat slapen in het onbewuste/onderbewuste terwijl ik al voldoende gerust heb.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het opstaan in de onbewuste en onderbewuste patronen door de punten die ik in herhaling laat liggen, nader te onderzoeken waarbij ik de energetische ervaringen als leidraad kan gebruiken en als start om de zelfvergeving mee te beginnen in het moment dat ze opkomen, waarbij ik mezelf richting geef in en als de ademhaling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf dom te vinden in het in herhaling vallen in patronen die ik bewust wel zie maar onbewust en onderbewust gewoon voortzet en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te beschuldigen van domheid en zo angst voor mijn zelfoordeel te creeren welke weer verdriet voortbrengt.

Ik realiseer me dat ik mezelf ga veroordelen als ik toegeef aan de angst en verdriet en hierdoor vertraag, haast creeer en minder tijd heb voor hetgeen ik zou willen doen en wat ik fijn vind om te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te saboteren in wat ik fijn vind om te doen – zoals bijvoorbeeld ‘meer tijd’ hebben in de ochtend en het rustig aan doen – door te blijven liggen en te luisteren naar energetische ervaringen, eventueel fysiek gemanifesteerd welke juist in stand worden gehouden door dezelfde zelfsabotage als zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in een kringetje van zelfoordeel in plaats van mezelf te omarmen in zelfvergeving in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in de avond als ik in bed lig, te realiseren dat ik mijn fysiek ga laten rusten in plaats van dat ik ga slapen als toevluchtsoord waarin ik mezelf kan ondersteunen om meer gewaar te zijn/met mezelf aanwezig te zijn in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel het woord slapen te onderzoeken met behulp van het maken van een woordweb op papier en hierin van energetische ladingen te ontdoen.

Proces van zelfonderzoek wordt vervolgd.

https://i2.wp.com/jecoach.me/wp-content/uploads/2011/10/slapen-300x295.jpg

Hoe een portaal te zijn 13 – Comfortabel zijn alleen

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 368 – Relateren aan iets of iemand

Ik zie meer helder hoe ik mezelf definieer door me te relateren aan een andere persoon(lijkheid). Oftewel door ‘relaties’, welke in feite alle verbindingen zijn die we leggen met iets of iemand buiten onszelf, welke verbonden zit met een relatie in en als persoonlijkheid binnenin onszelf.

Dit relateren doe ik automatisch, voordat ik zelf spreek, heb ik in een aantal (onbewuste/onderbewuste) zaken al afgetast wat de situatie is en wie er voor me staat, wat de (on)mogelijkheden zijn in gesprek. Ik ervaar dat ik niet vrij ben maar me anders voordoe bij iedere persoon, in en als een persoonlijkheid. Ik ervaar al heel lang dat ik me aanpas maar ik zie niet DIRECT hoe ik me relateer. Het is meer een ervaren als het al gebeurd is.

Hier is vertraging nodig, en schrijven, en vertraging, en schrijven. En tijd om dit te zien ontvouwen en onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf compleet en bij voorbaat te relateren aan iets of iemand buiten mezelf, zodat en waardoor ik niet toekom aan mezelf in zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel om, wanneer en als ik mezelf mezelf compleet en bij voorbaat zie relateren aan iets of iemand buiten mezelf, zodat en waardoor ik niet toekom aan mezelf in zelfexpressie, te stoppen, te ademen, waarin ik me realiseer dat ik conflict in mezelf creeer door mijn zelfexpressie te onderdrukken in en als aanpassing aan iets of iemand buiten mij, waardoor ik vervolgens dit conflict ga projecteren op iets of iemand buiten mij in en als manifestatie als backchat en energetische reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb al in ‘afwachting van’ ga inperken, in en als bescherming in en als de geest, over hoe ik de ander zal benaderen.

Als ik mezelf mezelf zie inperken in ‘afwachting van’ iets of iemand buiten mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf bescherm in en als de geest, en dus stel ik mezelf ten doel te onderzoeken in mezelf wat ik aan het beschermen ben en waarom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen in en als zelfexpressie tot wat ik denk dat het beste is in contact met een ander.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie vervormen in en als zelfexpressie tot wat ik denk dat het beste is in contact met een ander, te stoppen, te ademen, en in het moment te realiseren dat ik in en als gedachte beweeg, wat niet het beste is, ook als denk ik dat dit het beste is in en als de geest. Ik stop een moment, ik adem, en zie wat zich voordoet in mij en buiten mij, kortom ik vertraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te gedragen als wat ik denk dat het beste is, waarin ik ‘als wat het beste is’ voornamelijk heb gedefinieerd als ‘geen conflict veroorzakend’.

Als ik mezelf zie participeren als wat ik denk dat het beste is in en als definitite van ‘geen conflict veroorzakend’, dan stop ik, ik adem, waarin ik me realiseer dat ik zo wellicht conflict in mezelf veroorzaak. Ik stop, ik adem, ik onderzoek in mezelf welk conflict ik wil vermijden en waarom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘als wat het beste is’ te definieren als ‘geen conflict veroorzakend’.

Ik stel mezelf ten doel om te onderzoeken hoe en wanneer ik probeer te vermijden conflicten te veroorzaken met iets of iemand buiten mij en hierin opnieuw te onderzoeken wat werkelijk het beste is, voor mij en de gehele situatie en de betrokkenen hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn gedrag en mijn woorden aan te passen op wat ik zie als de ander buiten mij – welke ook weer een reflectie is van mijn interpretatie van die ander – en hierin conflict in mezelf te veroorzaken welke start in de interpretatie als aanname.

Als en wanneer ik mezelf mijn gedrag en woorden zie aanpassen op wat ik zie als de ander buiten mij, dan stop ik, ik adem. ik onderzoek in mezelf of het aanpassen praktisch effectief is zodat een ander mij bijvoorbeeld kan horen, of dat ik iets probeer te vermijden in en als angst. ik stel mezelf ten doel de interpretaties als aanname in en als mezelf van wat ik zie, binnen en buiten mijzelf, te stoppen, zelfvergeven en eventueel nader te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conflict in mezelf te veroorzaken in een poging conflict met een ander te vermijden, en op deze manier mezelf te relateren aan alles en iedereen buiten mij, dus in en als relatie in de geest, in een poging om mezelf zo onopvallend mogelijk te bewegen in de mensenwereld.

Als en wanneer ik conflict in mijzelf ervaar doordat ik conflict probeer te vermijden met iets of iemand buiten mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik automatisch mezelf in zelfexpressie inperk, onderdruk, welke conflict in mij veroorzaakt, in en als angst om conflict buiten mij te veroorzaken, welke dan gerelateerd moet zijn aan oordelen of iets of iemand, in mijzelf zowel als buiten mij. En dus stel ik mezelf ten doel de oordelen als conflict in mij te onderzoeken, zelfvergeven en mezelf zo te corrigeren tot eenheid en gelijkheid, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving, correctie voor correctie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een poging te doen om mezelf zo onopvallend mogelijk te bewegen.

Als ik mezelf mezelf zie participeren in een poging om mezelf zo onopvallend mogelijk te bewegen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik niet gezien wil worden en dat daar dus een reden voor is, een reden in en als de geest welke gebaseerd is op het verleden. En dus stel ik mezelf ten doel de redeneringen in en als de geest te onderzoeken welke ik gebruik om mezelf onzichtbaar te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten wie ik werkelijk ben.

Als ik mezelf zie participeren in een gedachte van niet-weten, niet weten wie ik ben en/of een niet weten in het algemeen, dan stop ik, ik adem. ik adem, ik beweeg, en realiseer me dat ik niet hoef te weten wie ik ben in en als de geest, maar slechts dit niet-weten kan stoppen in en als een gedachte en gekoppelde ervaring in mezelf, en dus verbind ik mezelf door de ervaringen en gedachten van niet-weten in en als mezelf te stoppen en eventueel te onderzoeken wanneer deze opkomen, zodat ik kan zien of hier een patroon in zit en hoe ik mezelf hierin praktisch en effectief kan ondersteunen.

Onderzoek de relaties binnenin en buiten jezelf:

Agreement course

Desteni-I-Process-lite

Full joao jesus only i can change myself

Joao Jesus – Only I can Change Myself

Free Music Download!

————————————————————————————————————————————————————
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 143 – Een hoofd vol wattenbollen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb overweldigd te worden door mijn eigen emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een bepaalde grens niet mag overschrijden want dan word ik overweldigd door emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te onderdrukken in het uitspreken van wat me dwars zit aangezien ik in dat uitspreken van wat me dwarszit ga huilen/overweldigd word door emoties wat ik niet wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen gaan huilen waardoor ik mezelf onderdruk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hoofd vol met watten te hebben waarin geen enkele zelfvergeving omhoog komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me fysiek ziek te voelen waardoor ik niet effectief kan werken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik niet effectief kan werken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niets te zien in deze wattenbollen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me als ingehouden ervaar met het schrijven van de blogs hier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat iedereen hier leest waar ik mee worstel en dat dit allemaal door hun hoofd gaat als ze me zien of spreken en hierin een plaatje van me creeren als dat waar ik mee ‘worstel’, in plaats van in te zien dat dit allemaal door mijn hoofd gaat en dat ik een plaatje van mezelf creeer als dat waar ik mee worstel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het een ratjetoe van zelfvergevingen te vinden in dit blog zonder werkelijk tot een punt te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik tot een punt moet komen in het schrijven van een blog en/of zelfvergevingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb minuten naar het scherm te staren zonder dat er een zelfvergeving opkomt of ook maar iets om te schrijven.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waardoor ik overweldigd word door emoties als verdriet/huilen door het uitschrijven, zelfvergeven en corrigeren van het bewuste, onbewuste en onderbewuste zodat ik uiteindelijk rechtstreeks in het verdriet kan zien als hoe en wat ik in mezelf heb toegestaan.

Als ik mezelf zie inhouden door gedachten over wat de ander van me zal denken, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mijn eigen gedachten als oordelen op de ander projecteer als zijnde de gedachten van de ander, in plaats van direct te zien dat het mijn gedachten zijn als van de ander=de mind. Ik stop deze gedachten als projecties en breng mezelf hier in de adem. Datgene wat ik denk over mezelf als oordeel kan ik direct zelfvergeven of uitschrijven in een blog.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf de tijd en ruimte te geven om door deze wattenbollentoestand heen te wandelen en hierin aardig te zijn voor mezelf. Als ik mezelf mezelf zie aanvallen/onderuit halen omdat ik vind dat ik eigenlijk meer/anders zou moeten doen dan ik doe, dan stop ik, ik adem. Ik zie wat ik graag anders zou willen aan/in mezelf, wat ik als startpunt kan gebruiken voor het uitschrijven van dit punt.

————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life