Dag 569 – Nederigheid

nederigheidHet woord nederigheid in het Nederlands wordt in mijn leefomgeving niet zoveel gebruikt, alleen binnen religie zie ik het voorbij komen. Ik ga het eerst eens opzoeken in het woordenboek:

Nederig:

1. laag bij de grond

2. onaanzienlijk, gering

3. bescheiden, deemoedig

De eerste definitie is erg bruikbaar: laag bij de grond.

Nederig als laag bij de grond oftewel, in zicht en overweging van en als het fysieke leven.

Als ik een definitie opzoek van deemoedig komt hierin nederig onderworpen naar voren en hierin is zichtbaar hoe het vaak wordt toegepast binnen een religie/het geloof als ‘onderworpenheid aan God’. Dit geeft ook direct de frictie aan in het woord nederigheid aangezien er energetisch een ongelijkheid in aanwezig is.

Onaanzienlijk wordt beschreven als niet in aanzien zijnde. Ook dit is een ‘dubieuze’ invulling waarin een polariteit aanwezig is. Niet kijken naar, geen geduld hebben met, niet waarnemen. Ik merk dat ik dit in mezelf vertaal als ‘niet de moeite waard’.

Hierin zie ik dat ik in de definitie van nederig een dimensie heb opgeslagen binnenin mezelf als ‘niet de moeite waard’. Waar ik dan tegenover een polariteit ga leven als ‘de moeite waard zijn’. Het woord ‘waard’ zit erin oftewel, een geldaspect als graadmeter of ik de moeite waard ben.

Dit geeft meer duidelijkheid voor mezelf waarom ik het woord nederigheid op een aantal gebieden niet geleefd heb waarna ik ‘mijn neus stoot’ en er achteraf in me opkomt: ik had meer nederig moeten zijn’.

Ik wilde mezelf meer waard maken, iets laten zien, iets ‘neerzetten’ zogezegd terwijl ik niet één en gelijk stond als wat ik probeerde neer te zetten doordat ik nog geen richting wist te geven aan de gerelateerde punten binnenin mij. Onvoldoende nederig ten opzichte van mezelf, niet laag genoeg bij de grond in overweging van mezelf als geheel en hierdoor een tegenovergestelde definitie levend van onaanzienlijk als ‘aanzienlijk’ – in aanzien willen zijn.

Betekent dit dat ik iets ‘fout’ gedaan heb? Nee, het betekent dat ik een aantal dimensies binnenin mezelf geopend heb en zichtbaar heb gemaakt waarin meer begrip als zelfvergeving en zelfverandering nodig is zodat ik mezelf leer richting geven in en als gelijkheid met wat ik tegen kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nederig te vertalen en leven als ‘onaanzienlijk’ en in afscheiding van mezelf en te proberen ‘in aanzien te komen’ om mezelf hierin te ‘corrigeren’ wat geen werkelijk corrigeren is maar een uitbalanceren door een polariteit er tegenover te stellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb nederig te leven als ‘laag bij de grond’ in realistische overweging van mezelf als geheel, inclusief de invloed van mijn eigen programmeringen in en als het geestbewustzijnssysteem en de beperkingen hierin die gedeprogrammeerd kunnen worden door en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken in polariteit ten aanzien van de programmering in en als het geestbewustzijnssysteem als de stelling ‘je kunt een aap geen kunstjes leren’ (of iets dergelijks) tegenover een stelling als ‘dat alles mogelijk is/moet zijn’ aangezien ik de stelling ‘je kunt een aap geen kunstjes leren’ niet acceptabel vind alsof het niet mogelijk is om iets te leren wat voorbij de programmering ligt en brengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat iets in één keer moet lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik gefaald heb als iets niet meteen lukt en een ander het overneemt, in en als de gedachte ‘dat een ander nu nog steeds denkt dat je een aap geen kunstjes kunt leren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets te proberen te bewijzen naar een ander toe als dat de stelling niet klopt vanuit een uitgangspunt van zelfzucht en hierin mezelf als geheel onvoldoende in overweging te nemen, waardoor ik een ervaring van falen in en als mezelf creëer doordat ik niet voldoe aan wat ik mezelf voorhoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van falen in en als mezelf te creëren door mezelf iets voor te houden en mezelf niet in overweging te nemen als geheel, door participatie in en als een gedachte (dus in afscheiding van mezelf) dat ik iets moet bewijzen voor een ander dat iemand in staat is te veranderen welke ik gebruik om mijn punt van zelfzucht in stand te houden, in plaats van voor en als mezelf te zien, realiseren en zo bewijzen hoe zelfverandering werkelijk kan plaatsvinden vanuit een uitgangspunt van nederigheid als ‘laag bij de grond’ in eenheid en gelijkheid met en als het fysieke leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de invloed van geld (en dus van de geest) onvoldoende in overweging te nemen waardoor er altijd druk en haast is aangezien ‘tijd is geld’ en geld op de eerste plaats komt en leven op de tweede plaats en de verandering in en als leven niet plaats zal vinden zolang er onvoldoende geld is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘onmogelijkheid’ te hebben opgeslagen in het kip en het ei verhaal waarin verandering onmogelijk lijkt aangezien wereldverandering en individuele verandering in elkaar haken en elkaar beïnvloeden waarin ik tegenover deze ervaring van onmogelijkheid bepaalde aspecten over het hoofd zie en de verandering eenvoudiger te projecteren in en als de geest zonder mezelf als hoe ik besta in en als deze geest als in overweging te nemen en vervolgens te proberen om deze projectie te leven en als dit dan niet (geheel) lukt, een ervaring van falen te creëren, opnieuw in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf bezig te houden met ervaringen in en als de geest om energie te genereren in plaats van hier aanwezig te zijn in nederigheid, laag bij de grond in overweging van alles en iedereen, binnenin en buiten mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘falen’ of mislukken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een verwachting gecreëerd heb voor mezelf in en als de geest in en als een geloof dat ik iets zou moeten kunnen of ergens aan zou moeten voldoen zonder dat ik praktisch geleerd heb hoe mezelf hierin richting te geven en toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met deelname in een ervaring van falen of mislukken.

Ik stel mezelf ten doel te zien of het binnen mijn fysieke en praktische mogelijkheden ligt om de toepassing te leren die ik nodig heb om een bepaalde taak te volbrengen.

Ik stel mezelf ten doel om de twijfel die opkomt voordat ik iets ga doen, volledig te onderzoeken en te zien waar ik me bevind in een uitgangspunt van eigenbelang/zelfzucht waardoor ik geen helder zicht heb in overweging van mezelf als geheel waarin ik verantwoordelijkheid neem voor mezelf in dit uitgangspunt met toepassing van zelfvergeving en zelfcorrigerende uitspraken.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf nederig als laag bij de grond voort te bewegen en te vertragen in overweging van mezelf als geheel als wezen dat nog geïntegreerd is met mezelf als geestbewustzijnssysteem, in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel de projecties in en als de geest te stoppen en in de fysieke realiteit te zien waartoe ik in staat ben en hoe ik mezelf kan verbeteren in overweging van mezelf als leven en hier vandaan in overweging van al het leven in en als het fysiek en mezelf zo stap voor stap en zelfvergeving voor zelfvergeving te gronden en ‘laag bij de grond’ te bewegen in nederigheid.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysieke realiteit  – zowel mijn lichaam als mijn relaties en leefomgeving – te gebruiken als cross-referentie-punt van de effectiviteit van mijn toepassing van zelfvergeving en zelfcorrecties en uiteindelijk de verandering in en als het fysiek en mezelf hierin bij te sturen en verantwoordelijkheid te nemen voor de conflicten als ongelijkheid in en als mezelf, iedere keer opnieuw tot in preventie van de conflicten in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel vrede te maken met het feit dat (innerlijke) conflicten als ongelijkheid zich aandienen en dat het ‘niet leuk’ is om hier doorheen te bewegen.

In een volgend blog zal ik dit laatste punt verder onderzoeken om inderdaad tot vrede te komen met dit punt, wat nu nog niet zo is.

 

slakjeThe Spirituality of the Snail – Part 1

*

Humble, Considerate & Godhood – Reptilians – Part 271

Redefining Humble & Considerate – Reptilians – Part 272

*

Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

—————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Advertenties

Dag 271 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-3

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 268 – Verlangen – dimensies – zelfvergevingen

Dag 269 – Verlangen – zelfcorrecties-1

Dag 270 – Verlangen – zelfcorrecties-2

Fysieke Gedragsdimensie:

Als ik mezelf ervaar als warmer met/door een betere doorbloeding en hogere hartslag, dan stop ik, ik adem. Ik adem in de warmte, en voel of dit werkelijk fysiek is of dat er energie als verlangen door mijn lichaam suist waardoor mijn bloed sneller gaat stromen en mijn hart sneller gaat slaan en ik dus warm word. Ik ben wellicht niet direct in staat om dit fysiek te veranderen, maar ik kan wel zien dat ik er geen relaties mee leg, en dat ik de relaties die ik ermee leg – zoals het me beter voelen en als zodanig definieren – stop en zelfvergeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het fysiek beter voelen en als zodanig te benoemen, een polariteit te creeren in zelf ten opzichte van mezelf in een fysieke staat zonder verlangen, en hierin dus tevens ten opzichte van anderen in een fysieke staat zonder verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me in een fysieke staat van verlangen als beter te ervaren en hierin me ongelijk op te stellen in polariteit.

Ik realiseer me dat alles wat ik in de geest manifesteer als polariteit, in een beter voelen en niet beter voelen, zich uitspeelt in mijn fysiek. Dus, hetgeen het beste is voor iedereen is het beste voor mijn fysiek, en hetgeen het beste is voor mijn fysiek – werkelijk – is het beste voor alle leven in het fysiek. Hierin is mijn fysiek een referentie punt en tevens een ondersteuning om niet te vervallen in overheersing en dus stagnatie in de geest.

Als ik mezelf mezelf zie laten vallen na ovulatie waarin ik me fysiek kouder voel en de energiestroom stagneert, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat als ik mezelf laat vallen, ik niet effectief ben geweest in de periode voor de ovulatie, en ik nog heb deelgenomen aan een energie van verlangen waarin ik teveel fysiek gestimuleerd heb in eigenbelang om me beter te voelen in de geest, en niet als wat het beste is voor mijn fysiek – waarna ik terecht kom in de val van de geest in koude en stagnatie.

Ik ondersteun mezelf in de periode van eventueel gemanifesteerde koude en stagnatie door mezelf te vergeven van wat ik zie dat ik gemanifesteerd heb, en niet mezelf opnieuw te beschuldigen/veroordelen hiervoor. Ik realiseer me dat ik eerst nog creeer om in te zien en zelf te vergeven wat ik creeer, zodat de verbindingen als energetische relaties met de creatie losser worden/losgemaakt worden, voordat ik in staat ben het patroon terug te lopen en de creatie te voorkomen.

Als ik de verkramping in mijn darmen ervaar ten gevolge van de hoeveelheid energetische energie als verlangen die door mijn lichaam stroomt, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik al in een gedachte en/of plaatje heb gemanifesteerd en dus al energie heb gecreeerd welke zich fysiek manifesteert. Ik zorg ervoor niet opnieuw in een plaatje en/of gedachte in de geest te gaan. Ik focus op de ademhaling. Eventueel ga ik fysiek bewegen, bijvoorbeeld wandelen of fietsen, om meer in de fysieke adem te komen. Ik realiseer me dat de darmkrampen getriggerd worden, en tevens altijd op de achtergrond aanwezig zijn, welke aangeven hoeveel ik mezelf misbruikt heb gedurende mijn leven door reacties in de geest op wat zich buiten mij en in mij afspeelt. Ik kan hier dus niet in 1x een stop in maken die alles oplost. Ik kan er wel voor zorgen dat ik allert ben op verergeringen door triggerpunten, en deze triggerpunten gebruiken om in de creatie van de fysieke darmkrampen te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb volledig buiten mezelf te gaan in een ervaring van verlangen in de geest in afscheiding van mezelf en hierin mezelf te misbruiken in een geloof dat ik iets buiten mezelf nodig heb om mezelf mee op te vullen/om mijn verlangen te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik iets nodig heb buiten mezelf om mijn verlangen mee te stoppen en mezelf hierin niet in staat ervaar mezelf te stoppen in participatie in verlangen in de geest, en dus mezelf afhankelijk/onderdanig te maken van/aan de geest.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een fysieke ervaring van verlangen die zo echt is, dat ik geloof iets buiten mezelf nodig te hebben om dit te stoppen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik al vergevorderd een plaatje en/of/als Gedachte aan het volgen ben, en dus doorga in het vervolmaken van dit plaatje in de geest in verlangen om de voorstelling/het plaatje te vervolmaken. Ik realiseer me dat dit leidt tot misbruik, van mezelf in/als fysiek en eventueel zelfs van een ander in/als fysiek. Ik stop, ik adem. Ik sta mezelf niet langer toe mezelf fysiek en eventueel een ander fysiek te misbruiken/gebruiken ter vervolmaking van mezelf in/als afbeelding in de geest.

The Metaphysical Secrets of Imagination – Introduction

Als ik mezelf zie verkeren in een ervaring van innerlijke onrust, dan stop ik, ik adem. Ik verzet me niet tegen de onrust en probeer zoveel mogelijk in de adem aanwezig te zijn. Ik zie of en hoe ik me fysiek rustig kan bewegen, zodat ik in de rustige fysieke beweging mezelf terug kan brengen in het fysiek. Ik beweeg mezelf tot wat er gedaan moet worden, en gebruik deze periode om op te pakken wat ik moet doen en hierin de energie die ik ervaar te gebruiken tot wat het beste is. Ik focus hierin op wat ik aan het doen ben, en stop eventuele neiging tot participatie in gedachten en plaatjes in de geest die de ervaring van innerlijke onrust stimuleren.

Als ik mezelf zie verkeren in fysieke uitputting, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik teveel energetisch bewogen heb welke mijn fysiek uitput en verkrampt door de substantie om te zetten tot energie in de geest. Ik pas zelfvergevingen toe op deervaring van de  marathon die ik heb gelopen binnenin mij en zie erop toe in mezelf dat ik mezelf niet opnieuw veroordeel hierin en hiervoor, maar omarm mezelf in deze huidige toestand van zelfmisbruik als wat ik toesta in mezelf.

Als ik me verdoofd voel, door het bloed welke ik voel suizen in mijn oren, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in angst verkeer in een staat van verdoving, van aloof, van being a fool, gelovende niet tegen mijn eigen geestesmisbruik op te kunnen en hiervoor als verdoofd achterover te leunen.

Ik realiseer me dat ik als verdoofd zijnde, mezelf al heb opgesteld als fool, en dus bevind ik me in een consequentie. Ik realiseer me tevens dat deze verdoving als fool, plaatsvindt op onbewust niveau, waarin de hele wereld geleerd is om een fool te spelen en zich doof en stom te houden ten aanzien van het systeem. Ik pas zelfvergevingen toe op wat ik ervaar als verdoofd in mezelf en op wat ik zie waarvoor ik bang ben.

Wordt vervolgd.

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/