Dag 632 – Consequenties voorkomen met behulp van zelfvergeving

PENTAX Image

Berenklauw

Als ik angst ervaar om los te laten betekent dit dat ik een punt, of meerdere punten niet gezien heb in mezelf. Dit betreft bijvoorbeeld een onduidelijkheid over een situatie, waarin ik meer praktische gegevens nodig heb om tot een totaaloverzicht te komen. Het kan ook een onduidelijkheid in mezelf zijn, waarin ik een programmeringspunt automatisch voor waar aanneem in mezelf en niet voorbij dit punt beweeg en het onderzoek in mezelf op werkelijkheid.

Laatstgenoemde betreft de meest lastige punten om doorheen te komen. Ik ervaar dan een onrust in mezelf die ik waarneem als een ‘positieve ervaring’, alsof er iets ‘nieuws’ gaat beginnen (een referentie hier is bijvoorbeeld de ervaring van ‘verliefdheid’). Echter in mijn fysiek ervaar ik het als zeer oncomfortabel en als dit langer zo opbouwt (dus als ik langer deelneem in deze positieve energetische ervaringen) bouwt het ongemak in mijn lichaam zich ook op wat ik voornamelijk ervaar in een verergering van de verkrampingen in de dikke darm en hierdoor een zeer oncomfortabel gevoel in mijn buikgebied en een uiteindelijke uiting van ongemak in de stoelgang.

Wat ik begin te zien, is dat ik in deze momenten, als ik ze niet verder onderzoek, consequenties ga creëren. Dit door deze positieve energetische ervaringen te projecteren op iets (een situatie) of iemand buiten mezelf en zo bijvoorbeeld de situatie in te stappen en dan bevind ik me in de consequentie.

Echter het is effectiever om de ervaringen binnenin mezelf te onderzoeken en te realiseren dat deze ervaring van ‘positieve nervositeit’ verbonden is aan een voorstadium van het oplichten van een sluier in mezelf, van een illusie, van het ontdoen van een programmering die ik geloofd en geleefd heb, waardoor ik, als ik hier doorheen zie, een stukje dichter bij mezelf kom.

Dus, de positieve nervositeit is een signaal van mezelf/mijn geest, dat er ‘iets staat te gebeuren’ waarin ik beslis of ik de gebeurtenis in ga stappen en zo de consequentie leef en via deze weg leer en uiteindelijk stop, of dat ik voorkom dat ik de gebeurtenis instap en een consequentie creëer en in plaats hiervan, rechtstreeks in mezelf zie, door de illusie van de ervaring als programmering heen. Een versnelling van het proces dus eigenlijk aangezien ik dan de consequenties niet meer fysiek hoef door te wandelen.

Ik heb gemerkt dat ik mezelf hierin flink moet pushen, moet doorzetten om door de ervaring heen te zien als het ware en niet af te houden, mezelf terug te trekken om zo te proberen de ervaring te ontlopen, om zo te proberen het onrustige gevoel in mijn lichaam te stoppen. Laatste werkt niet aangezien ik zo de illusie niet zal zien en dus alsnog de consequentie instap omdat ik geen andere mogelijkheid als oplossing zie om tot helderheid te komen.

Ook kan het nodig zijn om te delen met anderen die met gezond verstand mee kunnen zien, dit aangezien ik wellicht een ‘blinde vlek’ heb binnen mijn programmering (als aangenomen denkbeelden) waarvan ik denk/geloof dat ik deze denkbeelden moet volgen om ‘te leren’. Ik ben gewend om ‘te leren’ vanuit ervaringen in plaats van de ervaringen te stoppen, te voorkomen dat ik ze creëer en van hieruit te zien wie ik werkelijk ben en wat het beste is voor mijzelf en anderen als zelf. Als ik werkelijk zicht krijg op een denkbeeld en op de werkelijkheid van een situatie, dan zal de onrust stoppen in mij en is de beslissing om los te laten hier in mij aanwezig.

Dus zolang ik deze beslissing tot loslaten niet neem in en als mezelf, dan weet ik dat ik niet geheel duidelijkheid heb en ik mezelf niet geheel begrijp. Hierin neig ik in eerste instantie naar het veroordelen van mezelf over het niet kunnen/willen loslaten of ik veroordeel mij van tevoren al voor een gebeurtenis die ik als consequentie zal gaan wandelen. Dit is niet effectief. Hier weerhoud ik mezelf er namelijk van om verder te zien en om mezelf te ondersteunen en tevens blijf ik bezig met het wandelen van consequenties als ‘ervaringen opdoen’.

Hierin is de zelfvergeving van belang, zowel voor vergeving op al gedane stappen als vergeving van mezelf in de huidige toestand, op de energetische ervaringen als gevoelens en emoties en op eventuele toekomstprojecties en hierin op ieder aspect in mezelf die ik eigenlijk nogal ‘stupide’ vind maar die ik toch blijf neigen om ‘in het leven te roepen’ als ik het niet nader onderzoek, vergeef en corrigeer in mezelf.

De toepassing van zelfvergeving en hierin zelfinzicht, is hier essentieel om voorbij de aangenomen denkbeelden (programmeringen) te zien en komen. Hierdoor ‘durf’ ik namelijk in deze aangenomen denkbeelden te zien en in wie ik zelf ben geworden hierin. Wat ik hier onder ogen kom van mezelf is meestal niet zo leuk, ik besta hierin in eigenbelang. Echter met het gereedschap van zelfvergeving en zelfcorrectie, heb ik methoden om mezelf effectief te vergeven en veranderen in wat ik zie van mezelf in plaats van mezelf opnieuw te veroordelen.

Hier is het niet de bedoeling dat ik de consequenties moedwillig blijf creëren en leven vanuit een gedachte als ‘ik kan mezelf toch weer vergeven’ maar het is wel ondersteunend om mezelf ertoe te zetten om zelfoprecht te zien in wie ik ben (geworden), in en als de ‘wetenschap’ dat in wat ik zie van mezelf, ik mezelf kan en mag vergeven en dat ik van hieruit de weg vrij maak om een correctie te maken en deze te toe te passen en zo uiteindelijk, de zelfverandering te leven. Dit in plaats van een (zelf gecreëerde/zelf toegestane) consequentie te leven. (Wordt vervolgd)

zelfvergeving3Wat is effectieve Zelfvergeving?

Waar begin ik met Zelfvergeving?

Ondersteuning in Zelfvergeving in het door weerstanden heen duwen bij schrijven en spreken

Het schrijven van Zelfvergeving

Onderzoek wat de toepassing van zelfvergeving inhoudt:

GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 478 – Ongeduld

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ongeduld te ervaren binnenin mezelf en hierin de geest de overhand te geven en dus te varen op het ritme van de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onrust in mezelf in en als mijn fysiek te creëren door participatie in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te weten dat het niet nodig is om ongeduld te manifesteren en hierin te participeren en toch uiteindelijk hierin te belanden door punten aan elkaar te koppelen en zo te participeren in gedachten die ongeduld activeren et voilá, energie te genereren in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets in en als de geest, groter en belangrijker te maken dan mezelf hier in en als het fysiek in en als de adem.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ongeduld binnenin mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een gedachte gestapt ben in en als een koppeling met een ander punt die ik belangrijker vind en heb gemaakt dan hetgeen ik doe en ben in het moment waarin ik mijn verantwoordelijkheid afleg en een excuus creëer om niet verder te gaan met hetgeen ik bezig ben in het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een excuus te creëren om niet verder te gaan met hetgeen ik bezig ben in en als het fysiek door mezelf toe te staan in ongeduld te verkeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen ik ongeduldig over ben groter te maken dan mezelf hier aanwezig in en als het fysiek door koppeling van punten en hierin waarde te hechten aan hetgeen ik ongeduldig over ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb waarde te hechten en dus (een deel van) mezelf te hechten aan hetgeen ik ongeduldig over ben in koppeling van punten en omdat ik (een deel van) mezelf hecht in en als waarde aan iets waar ik ongeduldig over ben als hetgeen ik graag wil, creëer ik een angst voor verlies hiervan en dus een angst voor teleurstelling voor als hetgeen ik wil en waarde aan hecht/een deel van mezelf aan hecht, niet ‘doorgaat’ en zich dus niet op de gewilde manier manifesteert, waarin ik deze angst als onrust opbouw waardoor ik stress in mezelf creëer welke op den duur oncomfortabel is voor mezelf in en als het fysiek, hier aanwezig en dus, beslis ik bij voorbaat geen situaties meer op te zoeken en/of aan te gaan als uitdaging zodat ik deze oncomfortabele ervaring niet hoef door te wandelen en vooral, zodat ik niet teleurgesteld kan worden en een deel van mezelf kan ‘verliezen’, mocht het anders lopen dan ik had gewild.

Ik stel mezelf ten doel adem voor adem de praktische mogelijkheden te onderzoeken van hetgeen ik graag wil en hiervoor de tijd te nemen, zoveel tijd als er mogelijk is zonder het te rekken.

Ik stel mezelf ten doel de praktische mogelijkheden naast mijn wil te leggen en te zien of deze overeenstemmen en als dit niet zo is, te onderzoeken waar de afstemming niet aanwezig is en hoe dit komt.

Ik stel mezelf ten doel te zien wanneer er zelfonderzoek nodig is en wanneer ik er zelf ‘uit’ ben, wanneer ik op moet staan om me uit te spreken om aan te geven wat ik graag zou willen en wanneer het simpel wachten is totdat anderen hun eigen proces doorgewandeld hebben en met een antwoord komen.

Ik stel mezelf ten doel anderen de tijd en ruimte te geven om zelf met een antwoord te komen waarin ze overeenstemmen en als ik merk dat ik hier moeite mee heb, te onderzoeken waar en wat ik wil versnellen buiten mijzelf, in plaats van binnenin mijzelf de verandering voort te zetten.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd en ruimte te geven om een proces door te wandelen en met een antwoord te komen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen met schrijven, zelfvergeving en fysieke aanwezigheid in de praktische dagelijkse bezigheden in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel tussen de taken door iets te doen waarin ik gemakkelijk ontspan zoals bijvoorbeeld een serie kijken of een wandeling maken.

Ik stel mezelf ten doel bereid te zijn tot een eventuele ervaring van teleurstelling als iets anders loopt dan ik graag wil en te gaan staan in hetgeen ik wil in overeenstemming met de praktische, fysieke mogelijkheden binnen en buiten mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik een deel van mezelf hecht aan iets of iemand buiten mezelf als ‘meer dan ik hier aanwezig’ welke een angst voor verlies en teleurstelling met zich mee brengt en hetgeen ik aan hecht, te integreren als zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel te zien welke gedachte de ervaring van ongeduld activeert en waar ik deze koppel aan een ander punt.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat deze gedachte als meerwaarde representeert in mezelf als hechting aan iets in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar, wanneer en waarom ik mezelf in en deze gedachte verongelijk en hierin mezelf te vergeven zodat en totdat ik bereid ben tot werkelijke zelfverandering in dit punt.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik wil en niet wil zelfoprecht te onderzoeken totdat ik helder ben over de inhoud.

***

“Patience is the realisation of how fast / slow things move in the mind and reality and synchronizing yourself accordingly to move WITH existence” (Sunette)

***

Desteni I Process Lite – gratis online cursus – ook in het Nederlands (inlog via de Engelstalige website)

——————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 391 – Activatie van het relatiesysteem

Door een benadering van iemand die mij ‘op het eerste gezicht leuk vond’, en de benadering die ik dan weer leuk vond, merkte ik langzaamaan dat er een geheel relatiesysteem geactiveerd werd; het sijpelde binnen terwijl ik me concentreerde op de taken waarmee ik bezig was, totdat ik na een aantal uren, toen ik klaar was met wat ik wilde doen, bemerkte, he, wat is er aan de hand, er is een heel systeem geactiveerd. Terwijl het bij een korte uitwisseling blijft, kan ik dit mooi gebruiken om de fysieke en energetische reacties uit te schrijven zoals beschreven in het interview ‘When Relationships Compromise Self Integrity‘ in the serie Relationship Success Support.

Fysieke sensaties:

Een gevoel van ‘glanzende ogen’, gevoel van grinniken van binnen, lichte samentrekking rondom de maag, lichte onrust, afleiding van waar ik mee bezig ben.

Gevoelens:

Hoop, lichte opwinding, gevoel van ‘iemand al jaren kennen’ (terwijl er 3 woorden gewisseld zijn), vertrouwdheid, opluchting.

Emoties:

Angst, dwang, ongeloof

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een gevoel van glanzende ogen te ervaren in mijn fysieke ogen naar aanleiding van een benadering van iemand die mij blijkbaar ‘leuk vind’ op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een gevoel van grinniken vanbinnen te ervaren in mijn fysiek en hierin te willen glimlachen, naar aanleiding van een benadering van iemand die mij blijkbaar ‘leuk vindt’ op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een lichte samentrekkeing rondom de maag te ervaren naar aanleiding van een benadering van iemand die mij blijkbaar ‘leuk vind’ op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb lichte onrust te ervaren in mijn gehele lichaam, beginnend in de maagstreek en in de buik, naar aanleiding van een benadering van iemand die mij blijkbaar ‘leuk vind’ op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb afleiding te ervaren van waar ik mee bezig ben als mijn taken in en als mijn proces, naar aanleiding van een benadering van iemand die mij blijkbaar ‘leuk vind’ op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hoop te voelen naar aanleiding van een benadering die ik leuk vind van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb lichte opwinding te voelen naar aanleiding van een benadering die ik leuk vind van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een gevoel van ‘iemand al jaren kennen’ te ervaren, terwijl er bij wijze van spreken, 3 woorden gewisseld zijn, naar aanleiding van een benadering die ik leuk vind van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vertrouwdheid te voelen met iemand die ik niet ken, naar aanleiding van een benadering die ik leuk vind van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus vertrouwdheid te voelen met de benadering van diegene, en met mijn eigen reacties hierop, en met het relatiesysteem dat geactiveerd wordt, welke ik natuurlijk al jaren ken en dus vertrouwd mee ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de vertrouwdheid met mijn eigen relatiesysteem en energetische en fysieke ervaringen hierin, te projecteren op een persoon die mij ogenschijnlijk leuk vindt en mij benadert op een manier die ik leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb opluchting te voelen naar aanleiding van een benadering die ik leuk vind van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb opluchting te ervaren als blijkt dat iemand mij op het eerste gezicht leuk vindt, wat ik dan weer leuk vind, waarin dit helemaal niet zo leuk is, want het is een ervaring van een geheel relatiesysteem welke ik in eerste instantie even leuk vind als prettig vind voelen, wat al snel omslaat in een vervelende fysieke onrust en afleiding en verkramping.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb opluchting te ervaren als er een relatiesysteem wordt geactiveerd, waarin ik bemerk dat er een neiging in mij aanwezig is om de relatie – welke relatie dan ook, die zich voordoet, als doel in mijn leven te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een neiging in mijzelf te ervaren een relatie als doel in mijn leven te maken, waarin ik mezelf in en als mijn proces, volledig opgeef / op de 2e plaats zet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de neiging in mezelf te ervaren om zonder relatie mezelf op te geven in en als een geloof dat ik nooit een relatie zal hebben. en als er een relatiemogelijkheid voordoet, mezelf op te geven voor een geloof in de relatie, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, mezelf hoe dan ook, de neiging in mezelf te ervaren om mezelf voor (een geloof in) het relatiesysteem op te geven, over te laten nemen, mijn plaats in te laten nemen, en dit ‘relatieproces’ het doel van mijn leven te maken op en als een eerste plaats, in plaats van te wandelen in en als een proces van zelfoprechtheid in zelfintimiteit, in en als agreement met zelf ten allen tijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren naar aanleiding van een benadering van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dwang te ervaren naar aanleiding van een benadering van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ongeloof te ervaren naar aanleiding van een benadering van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt.

Zelfcorrecties volgen.

Agreements – Redefining Relationship

————————————————————————————————————————–
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 271 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-3

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 268 – Verlangen – dimensies – zelfvergevingen

Dag 269 – Verlangen – zelfcorrecties-1

Dag 270 – Verlangen – zelfcorrecties-2

Fysieke Gedragsdimensie:

Als ik mezelf ervaar als warmer met/door een betere doorbloeding en hogere hartslag, dan stop ik, ik adem. Ik adem in de warmte, en voel of dit werkelijk fysiek is of dat er energie als verlangen door mijn lichaam suist waardoor mijn bloed sneller gaat stromen en mijn hart sneller gaat slaan en ik dus warm word. Ik ben wellicht niet direct in staat om dit fysiek te veranderen, maar ik kan wel zien dat ik er geen relaties mee leg, en dat ik de relaties die ik ermee leg – zoals het me beter voelen en als zodanig definieren – stop en zelfvergeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het fysiek beter voelen en als zodanig te benoemen, een polariteit te creeren in zelf ten opzichte van mezelf in een fysieke staat zonder verlangen, en hierin dus tevens ten opzichte van anderen in een fysieke staat zonder verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me in een fysieke staat van verlangen als beter te ervaren en hierin me ongelijk op te stellen in polariteit.

Ik realiseer me dat alles wat ik in de geest manifesteer als polariteit, in een beter voelen en niet beter voelen, zich uitspeelt in mijn fysiek. Dus, hetgeen het beste is voor iedereen is het beste voor mijn fysiek, en hetgeen het beste is voor mijn fysiek – werkelijk – is het beste voor alle leven in het fysiek. Hierin is mijn fysiek een referentie punt en tevens een ondersteuning om niet te vervallen in overheersing en dus stagnatie in de geest.

Als ik mezelf mezelf zie laten vallen na ovulatie waarin ik me fysiek kouder voel en de energiestroom stagneert, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat als ik mezelf laat vallen, ik niet effectief ben geweest in de periode voor de ovulatie, en ik nog heb deelgenomen aan een energie van verlangen waarin ik teveel fysiek gestimuleerd heb in eigenbelang om me beter te voelen in de geest, en niet als wat het beste is voor mijn fysiek – waarna ik terecht kom in de val van de geest in koude en stagnatie.

Ik ondersteun mezelf in de periode van eventueel gemanifesteerde koude en stagnatie door mezelf te vergeven van wat ik zie dat ik gemanifesteerd heb, en niet mezelf opnieuw te beschuldigen/veroordelen hiervoor. Ik realiseer me dat ik eerst nog creeer om in te zien en zelf te vergeven wat ik creeer, zodat de verbindingen als energetische relaties met de creatie losser worden/losgemaakt worden, voordat ik in staat ben het patroon terug te lopen en de creatie te voorkomen.

Als ik de verkramping in mijn darmen ervaar ten gevolge van de hoeveelheid energetische energie als verlangen die door mijn lichaam stroomt, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik al in een gedachte en/of plaatje heb gemanifesteerd en dus al energie heb gecreeerd welke zich fysiek manifesteert. Ik zorg ervoor niet opnieuw in een plaatje en/of gedachte in de geest te gaan. Ik focus op de ademhaling. Eventueel ga ik fysiek bewegen, bijvoorbeeld wandelen of fietsen, om meer in de fysieke adem te komen. Ik realiseer me dat de darmkrampen getriggerd worden, en tevens altijd op de achtergrond aanwezig zijn, welke aangeven hoeveel ik mezelf misbruikt heb gedurende mijn leven door reacties in de geest op wat zich buiten mij en in mij afspeelt. Ik kan hier dus niet in 1x een stop in maken die alles oplost. Ik kan er wel voor zorgen dat ik allert ben op verergeringen door triggerpunten, en deze triggerpunten gebruiken om in de creatie van de fysieke darmkrampen te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb volledig buiten mezelf te gaan in een ervaring van verlangen in de geest in afscheiding van mezelf en hierin mezelf te misbruiken in een geloof dat ik iets buiten mezelf nodig heb om mezelf mee op te vullen/om mijn verlangen te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik iets nodig heb buiten mezelf om mijn verlangen mee te stoppen en mezelf hierin niet in staat ervaar mezelf te stoppen in participatie in verlangen in de geest, en dus mezelf afhankelijk/onderdanig te maken van/aan de geest.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een fysieke ervaring van verlangen die zo echt is, dat ik geloof iets buiten mezelf nodig te hebben om dit te stoppen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik al vergevorderd een plaatje en/of/als Gedachte aan het volgen ben, en dus doorga in het vervolmaken van dit plaatje in de geest in verlangen om de voorstelling/het plaatje te vervolmaken. Ik realiseer me dat dit leidt tot misbruik, van mezelf in/als fysiek en eventueel zelfs van een ander in/als fysiek. Ik stop, ik adem. Ik sta mezelf niet langer toe mezelf fysiek en eventueel een ander fysiek te misbruiken/gebruiken ter vervolmaking van mezelf in/als afbeelding in de geest.

The Metaphysical Secrets of Imagination – Introduction

Als ik mezelf zie verkeren in een ervaring van innerlijke onrust, dan stop ik, ik adem. Ik verzet me niet tegen de onrust en probeer zoveel mogelijk in de adem aanwezig te zijn. Ik zie of en hoe ik me fysiek rustig kan bewegen, zodat ik in de rustige fysieke beweging mezelf terug kan brengen in het fysiek. Ik beweeg mezelf tot wat er gedaan moet worden, en gebruik deze periode om op te pakken wat ik moet doen en hierin de energie die ik ervaar te gebruiken tot wat het beste is. Ik focus hierin op wat ik aan het doen ben, en stop eventuele neiging tot participatie in gedachten en plaatjes in de geest die de ervaring van innerlijke onrust stimuleren.

Als ik mezelf zie verkeren in fysieke uitputting, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik teveel energetisch bewogen heb welke mijn fysiek uitput en verkrampt door de substantie om te zetten tot energie in de geest. Ik pas zelfvergevingen toe op deervaring van de  marathon die ik heb gelopen binnenin mij en zie erop toe in mezelf dat ik mezelf niet opnieuw veroordeel hierin en hiervoor, maar omarm mezelf in deze huidige toestand van zelfmisbruik als wat ik toesta in mezelf.

Als ik me verdoofd voel, door het bloed welke ik voel suizen in mijn oren, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in angst verkeer in een staat van verdoving, van aloof, van being a fool, gelovende niet tegen mijn eigen geestesmisbruik op te kunnen en hiervoor als verdoofd achterover te leunen.

Ik realiseer me dat ik als verdoofd zijnde, mezelf al heb opgesteld als fool, en dus bevind ik me in een consequentie. Ik realiseer me tevens dat deze verdoving als fool, plaatsvindt op onbewust niveau, waarin de hele wereld geleerd is om een fool te spelen en zich doof en stom te houden ten aanzien van het systeem. Ik pas zelfvergevingen toe op wat ik ervaar als verdoofd in mezelf en op wat ik zie waarvoor ik bang ben.

Wordt vervolgd.

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 198 – Zelfvergevingen op relaties – 30 – als er een man is/zelfcorrecties-6

Dag 187 – Zelfvergevingen op relaties- -19 – als er een man is

Dag 188 – Zelfvergevingen op relaties – 20 – als er een man is/emotie-gevoel-backchat

Dag 189 – Zelfvergevingen op relaties – 21 – als er een man is/consequenties

Dag 190 – Zelfvergevingen op relaties – 22 – als er een man is/fysieke consequenties

Dag 191 – Zelfvergevingen op relaties – 23 – als er een man is/zelfcorrecties-1

Dag 192 – Zelfvergevingen op relaties – 24 – als er een man is/zelfcorrecties-2

Dag 193 – Zelfvergevingen op relaties – 25 – als er een man is/zelfcorrecties-3

Dag 194 – Zelfvergevingen op relaties – 26 – als er een man is/zelfcorrecties-4

Dag 195 – Zelfvergevingen op relaties – 27 – als er een man is/zelfcorrecties-5

Zelfcorrecties op de fysieke consequenties in Dag 190:

Ik stel mezelf ten doel de balans die ik gecreeerd heb in fysieke consequenties als darmkrampen, niet als grens te zien maar als aanwijzing dat ik mezelf stop en niet doorduw en hierin blijf hangen in de balans van angst, welke ik als balans heb gebruikt om mezelf in leven te houden in/als bewustzijn als soort van alarmbel.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke consequenties als darmkrampen te gebruiken als signaal dat ik stop en me terugtrek uit angst en dat ik mezelf dus laat re(a)geren door mezelf als angst in/als de mind/het bewustzijn. Als ik mezelf zie reageren in/als angst, dan stop ik, ik adem. In de adem breng ik mezelf tot rust en breng ik mijn hartslag en de onrust in mijn buik tot rust. Ik zie in de situatie waarin ik me bevind wat er speelt, waar ik op reageer en waar ik voor terugdeins. Ik adem. Ik blijf staan in plaats van me terug te trekken. Als ik aan het communiceren ben, vertraag ik mezelf in de communicatie en zie wat er gebeurt in deze communicatie. Al zie ik niets, ik vertraag en breng mezelf hier in de adem. Ik stel mezelf ten doel te zien wat er gebeurt, en als ik zie wat er gebeurt kan ik richting geven aan mezelf in de situatie, waardoor de angst zal verminderen en/of weg zal gaan aangezien ikzelf de leiding neem door te beslissen hier in dit moment aanwezig te zijn.

Als ik mezelf in de strijd zie gaan in communicatie met de ander en/of met mezelf, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat er niets te winnen of verliezen valt behalve een goed gevoel in/als energie. Dus voor een goed gevoel als energie gooi ik mezelf in/als fysiek in de strijd, en verlies ik dus altijd. Ik stop, ik adem. Ik sta mezelf niet toe mezelf in/als fysiek in de strijd te gooien ter overleving van mezelf in/als energie als bewustzijn als illusie. In plaats hiervan zoek ik naar oplossingen in/als mezelf in de adem, in overeenstemming met zelf. Ik realiseer me dat ik met/als zelf moet leven, en dat de angst voortkomt uit het weggooien van dit leven door mezelf te compromitteren ter overleving van een ervaring in/als energie in overeenstemming met een ander in/als energie. Echter, dit is geen werkelijke overeenstemming als wat het beste is voor zelf als alle leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven niet te weten hoe mezelf te stoppen in participatie in het rondjes draaien in gedachten. Ik realiseer me dat de gedachten voortkomen uit/bestaan als herinneringen in mezelf, die ik projecteer op situaties in het heden, waarin ik opnieuw hetzelfde reageer als in mijn herinnering, en dus voort blijf draaien in rondjes in gedachten, gelovende dat deze situatie hetzelfde is, in plaats van in te zien dat ik hetzelfde reageer in een andere situatie, dus ik verander niet en dus verandert de situatie niet.

Ik stel mezelf ten doel herinneringen die omhoog komen gerelateerd aan de situatie in het heden, in te zien en uit te schrijven. Doordat ik de herinnering uitschrijf en mezelf vergeef en corrigeer hierin, ben ik in staat om in de nieuwe situatie in het heden in/als mezelf te blijven staan en mezelf te stoppen in mijn reactief programma en hier aanwezig te zijn in het fysiek.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verongelijking dat ik zoveel rondjes draai in mijn hoofd, welke ik fysiek gemanifesteerd heb in mijn darmen, als reactie op de woorden van een ander, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een ander niet verantwoordelijk kan maken voor mijn reacties. Als ik de ander wel verantwoordelijk maak, wil ik iets van de ander wat ik zelf niet oppak of wat ik zelf geloof niet te hebben.

Ik stel mezelf ten doel in het moment van reactie te onderzoeken wat ik van de ander wil, wat het is dat ik zelf niet oppak en/of wat het is dat ik geloof zelf niet te hebben.

Ik realiseer me dat ik over het algemeen in een toekomstprojectie participeer die ik projecteer op de situatie in het heden, waarin ik een angst ervaar iets in de toekomst niet voor elkaar te krijgen. Ik stop met projecteren in de toekomst, ik haal mezelf hier in het fysiek, en zie wat op dit moment het punt is wat er speelt, zodat ik hier met dit punt in mezelf kan werken.

Ik stel mezelf ten doel het simpel te houden door te werken met wat hier is in het moment en de rest onvoorwaardelijk los te laten, aangezien ik niet alle punten in een keer op kan pakken, maar mezelf hiermee juist gevangen houd in rondjes in gedachten in/als bewustzijn welke ik ook nog eens fysiek manifesteer in mijn darmen, waarin ik mezelf opnieuw vastzet in de fysieke mind.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een toekomstprojectie waarin ik me zorgen maak over mezelf in de toekomst als niet in staat iets voor elkaar te krijgen, dan stop ik, ik adem. Ik onderzoek wat ik voor elkaar wil krijgen – is het zelfinteresse of is het zelfzorg? Ik breng mezelf hier in de adem, en zie wat het is dat ik in het moment op kan pakken, en pak dit op door te doen wat nodig is, bijvoorbeeld dit communiceren met de ander, het uitschrijven, een fysieke handeling toepassen, een zelfvergeving toepassen, een zelfcorrectie toepassen of iets anders wat de beweging als onrust in mezelf stopt.

——————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 190 – Zelfvergevingen op relaties – 22 – als er een man is/fysieke consequenties

Vervolg op:

Dag 187 – Zelfvergevingen op relaties- -19 – als er een man is

Dag 188 – Zelfvergevingen op relaties – 20 – als er een man is/emotie-gevoel-backchat

Dag 189 – Zelfvergevingen op relaties – 21 – als er een man is/consequenties

Fysieke consequenties:

Verkramping spieren, onrustig gevoel in buik, verkramping darm, snellere hartslag, ogen wijder open

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn spieren te verkrampen als er een man is, welke duidt op een alert bewustzijn en op opgeslagen patronen in het spierweefsel die geactiveerd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alert in/als bewustzijn de worden als er een man is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb patronen op te slaan door gedachten als gevoelens en emoties weg te stoppen in spierweefsel waarin het spierweefsel verkrampt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als fysiek in spierweefsel te vervormen/verkrampen door gedachten te onderdrukken waardoor ik ze opsla als gevoelens en emoties in het fysiek, welke vervolgens getriggerd worden als er een man is, wat zich uit in (het verergeren van) het verkrampen van het spierweefsel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verkrampen ter verdediging waarin ik de gevoelens en emoties niet hoef te voelen en de gedachten niet onder ogen hoef te zien die ik zelf produceer als er een man is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te vervormen ten behoeve van bescherming van mezelf in/als bewustzijn als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn bewustzijn als angst te manifesteren in/als fysieke krampen, waardoor ik bezig ga met de fysieke krampen en deze als grens ervaar waardoor ik niet verder durf te zien, en hierin niet verder denk te kunnen/mogen wandelen aangezien mijn bewustzijn ‘aan gaat’ als alarm, als grens, en ik mezelf anders aanval, waarin ik een zelfopgelegde grens gebruik in/als bewustzijn om in/als bewustzijn als energie te blijven bestaan in plaats van de energie te stoppen/aarden in mezelf, mezelf onder ogen te zien als er een man is en mezelf te vergeven en corrigeren en het hierin mogelijk te maken met/als mezelf in samenwerking met een man te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf dus te dreigen met energie-aanvallen op mezelf en deze te manifesteren in het fysiek als fysieke krampen, waardoor de dreiging werkelijkheid is geworden en waarin ik mezelf doe geloven dat het dan ook is wat echt is, in plaats van in te zien dat het een gemanifesteerd programma als angst is, wat zichzelf als angst in leven houdt door angst in/als zichzelf in te zetten/te gebruiken als afweermechanisme/bescherming ter bestaan in/als bewustzijn als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een onrustig gevoel in de buik te creeren als er een man is, en hierin te geloven dat dat met liefde als verliefdheid  te maken heeft, in plaats van in te zien dat ver-liefd-heid ver van liefde in eenheid en gelijkheid is maar een energie-generatie in/als bewustzijn als angst, in angst om zichzelf in/als bewustzijn als energie te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn darm te verkrampen als er een man is, ten gevolge van deze toestand van angst-ver-van-liefde in eenheid en gelijkheid in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een snellere hartslag te ervaren/creeren als er een man is en hierin te geloven dat dit opwindend is, wat inderdaad zo is, ik wind mezelf op in/als bewustzijn, ik draai mezelf in in/als bewustzijn en geloof dat dit bij liefde hoort, in plaats van in te zien dat opwinding in/als bewustzijn gebeurt in zelfinteresse ter overleving van energie in/als bewustzijn, waarin ik niet meer in staat ben in/als de adem te leven en in eenheid en gelijkheid in/als mezelf met de man in gelijkheid te communiceren en samen te zijn ter ondersteuning van zelf en elkaar, maar juist mezelf steeds meer opwind/indraai en dus afsluit van werkelijke fysiek gelijke communicatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf, als er een man is, in opwinding met hogere hartslag af te scheiden van mezelf in/als het fysiek en hierin van de ander in/als fysiek, waarin ik in opwinding altijd zal proberen energie te genereren ter overleving van mezelf in/als bewustzijn als energie in/als opwinding, waarin ik een strijd om energie creeer in mezelf welke ik vervolgens altijd zal uitspelen tegenover de man om mijn ervaring van opwinding te bewaren, en hierin mezelf in strijd als afscheiding tegenover de man te plaatsen in plaats van naast elkaar in gelijkheid en ondersteuning van zelf en elkaar te wandelen en de ervaring van opwinding te stoppen en af te voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ogen wijder te openen ten gevolgen van de verhoogde hartslag in het genereren van energie als er een man is, en hierin te geloven dat dit hoort bij liefde als ver-liefd-heid aangezien dit altijd omschreven wordt als aantrekkelijk, in plaats van in te zien dat alle fysieke symptomen van een ervaring van ver-liefd-heid gelijk zijn aan fysieke symptomen vaneen ervaring van angst maar welke in dit geval vervormd en gebruikt wordt ter aantrekking van de andere sekse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in een staat van angst aantrekkelijk zou zijn voor een man en hierin een gevoel te creeren alsof het aantrekking betreft, in plaats van in te zien dat ik in een staat van angst verkeer en energie genereer door dit uit het fysiek te onttrekken in een pijnlijk proces, zoals hierboven staat omschreven.

28clkpg-oog-hartje

Wordt vervolgd

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 153 – Herinnering – Snoepje in mijn keel

Ik zit op de achterbank van de auto. We zijn een dagje uit geweest met het gezin. Ik heb een rangetje in mijn mond. Dit rangetje schiet opeens mijn keel in en ik moet het doorslikken. de hele weg naar huis heb ik om de halve minuut pijn in mijn borst van dit rangetje. Ik ervaar dit alles in stilte, durf niets te zeggen/wil niets zeggen.

Vandaag na het koffie drinken met s in de shopping-mall ligt er een zuurtje bij de rekening. Ik stop het in mijn mond – s zegt dat het heel zoet is waardoor ik al twijfel ervaar of ik het wel op wil eten – en het schiet mijn keel in. Ik slik een paar keer, niets, het zit vast in mijn keel. Ik sta op en zeg, shit, shit. Het snoepje zit vast in mijn keel. Ik kan gewoon ademhalen maar ik ervaar paniek, dat het snoepje daar blijft zitten, niet omhoog komt en niet omlaag gaat. Ik probeer het door te slikken met water wat niet lukt. Ik hoest, en gelukkig, het snoepje komt eruit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren als het snoepje in mijn keel schiet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het snoepje vast blijft zitten in mijn keel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet doen als het snoepje in mijn keel blijft zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het spreken met een snoepje in mijn mond het snoepje per ongelijk – slip of the finger – per ongeluk heel door te slikken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet aanwezig te zijn in het spreken en ook niet bij het eten van het snoepje, en hierin in ongelijkheid in mezelf te zijn en in deze onrust van de ongelijkheid het snoepje door te slikken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik naar het ziekenhuis ofzo moet als het snoepje er niet zomaar uitkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik tegen de mensen hier moet zeggen dat er een snoepje in mijn keel zit en dat iedereen hierin ziet hoe onrustig ik in mezelf aanwezig ben.

——————————————————————————

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren op de achterbank van de auto met de pijn in mijn borst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me volledig in mezelf gekeerd te voelen met deze struggle die ik voer in mezelf met het doorgeslikte rangetje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren bij de pijn op mijn borst die maar terug blijft komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te vertellen dat ik het rangetje heb doorgeslikt en nu pijn op mijn borst heb hiervan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me eenzaam en heel alleen te voelen in het doorstaan van het gebeuren en de pijn van het doorgeslikte rangetje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waarom ik niet verteld heb dat ik een rangetje heb doorgeslikt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik een rangetje heel heb doorgeslikt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander de schuld te geve van het feit dat ik niet wil vertellen dat ik het rangetje heel heb doorgeslikt, en me hierin af te scheiden van mezelf door in schuld te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb walging van mezelf te ervaren over hoe ik anderen de schuld geef, welke ik in mijn keel ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te moeten kotsen van mezelf in/als mijn gedrag hoe ik anderen de schuld geef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onrust in mezelf te creeren van het participeren in schuld, me hierin af te scheiden van mezelf, en me vervolgens opnieuw af te scheiden van de walging die ik hierin ervaar over mezelf, en om dit alles steeds te verbergen/ontlopen creeer ik onrust/ongeduld/nervositeit in mezelf zodat ik mezelf in/als schuld niet hoef te zien en ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf bijna te laten stikken in een snoepje in onrust welke ik creeer in mezelf en ‘gewoon’ ben in mezelf om mezelf achter te verbergen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn keel dicht te knijpen van schaamte en verdriet over wie ik ben in het schuld geven aan een ander, waarin ik mezelf vasthoud in schuld in plaats van mezelf te vgergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn schuldgevoelens te projecteren op anderen door anderen de schuld te geven van alles wat ik zelf geloof niet te kunnen oplossen en dus niet wil oplossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn geloof als zelf-religie te gebruiken als excuus om iets niet op te hoeven lossen waar ikzelf verantwoordelijk voor ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn adem in te houden in een dichtgeknepen keel en vastgesnoerde borst, zodat ik de walging niet hoef te ervaren als wie ik ben participerend in schuld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb walging=angst te ervaren voor wie ik ben in schuld in/als bewustzijn, en dus onderdruk ik mezelf om dit niet te hoeven ervaren, zonder in te zien dat ik juist in deze onderdrukking de angst creeer aangezien ik ongelijk ga staan in/als/aan mezelf in schuld, waardoor ik mezelf niet kan zien, vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participeren in schuld geven en ervaren en in plaats hiervan mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in welke specifieke gebeurtenissen ik anderen de schuld wil geven, zodat ik kan zien waarin ik geen zelfverantwoordelijkheid wil nemen, mezelf kan vergeven en vervolgens kan corrigeren in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel met aandacht in/als zelf te eten en met aandacht in/als zelf te spreken.

Ik leg mijn tong tegen de bovenkant van mijn gehemelte en ontspan mijn kaken. Hierin kan ik dieper ademhalen in de borst en gaat de keel open.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waarin ik walging ervaar zodat ik kan zien waar ik me heb afgescheiden in angst van mezelf, mezelf kan vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het persoonlijk nemen van mijn programma die ik geworden ben zodat ik niet verdwijn in emoties in het zelfonderzoek en mezelf alsnog/opnieuw afscheid. Als ik emoties ervaar bij het benoemen van een programma in mezelf dan is dit een aanwijzing dat ik me geidentificeerd heb als dit programma en me hierin heb afgescheiden van mezelf.

——————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life