Dag 362 – Zelfcorrecties Ontevredenheid over mezelf

Psychic Animals – The Sheep – Part 1

https://i2.wp.com/www.mijnalbum.nl/GroteFoto-87LZXGHV-G.jpg

Psychic Animals – The Sheep – Part 2

Dag 360 – Ontevredenheid over mezelf

Dag 361 – Zelfvergevingen ontevredenheid over mezelf

Als ik mezelf zie participeren in ontevredenheid over mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik energie genereer in een ontevreden ervaring over mezelf welke geen ander doel dient dan energie genereren.

Ik verbind mezelf door te stoppen met energie genereren als ervaring van ontevredenheid over mezelf en start een zelfonderzoek om te zien waar ik ontevreden over ben in en als mezelf.

Als ik mezelf aanwezig zie in een algehele ‘doffe’ ervaring, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een accumulatie bevind waarin ontevreden ervaringen over de toepassing van mezelf zich hebben opgehoopt, waardoor ik alleen nog maar dofheid en dufheid ervaar als sluier van de geest, op weg naar fysieke manifestatie en/of juist zich tonend als fysieke manifestatie op langere termijn.

Ik realiseer me dat de ervaring van ontevredenheid een reactie is op het nalaten van de toepassing in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de lagen te onderzoeken die ik heb opgebouwd in de ervaring van dofheid als ontevredenheid over mezelf, in/als toepassing van mezelf. Adem voor adem, wandel ik wat zich aandient in de geest, ik pas zelfvergeving toe op waar ik heb nagelaten mezelf toe te passen, net zolang totdat de ontevredenheid als reactie op mezelf in het nalaten in/als toepassing van mezelf afneemt en verdwijnt.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van zinloosheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf als zinloos ervaar als ik niet aanwezig ben (geweest)  in en als de toepassing van mezelf.

Ik zet mezelf in als dagelijkse toepassing van en als mezelf als aanwezig zijn in adem en het toepassen zelfvergeving en zelfcorrectie, hardop sprekend en in schrijven, op de punten die zich aandienen waarin ik niet aanwezig was/ben, waarin ik mezelf beweeg als en tot wat het beste is voor zelf als leven en hierin voor al het leven.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van depressie, welke niet werkelijk een ervaring van depressie is maar meer een ‘kijken naar’ mezelf in en als depressie in en als gedachten, gevoelens en emoties, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf onderdruk en op twee benen beweeg, 1 been in en als de geest en 1 been hier aanwezig willen zijn, en staande op 1 been in de geest is niet werkelijk hier aanwezig zijn maar een aarzeling in en als de geest.

Ik realiseer me dat ikzelf de aarzeling als weerstand ben.

Ik stel mezelf ten doel de aarzelingen in en als de geest die zich laten zien als gedachten, te onderzoeken en zelfvergevingen zen zelfcorrecties toe te passen op wat ik tegenkom in en als aarzeling als weerstand.

Ik verbind mezelf tot het omarmen van de weerstand in en als mezelf, waarin ik de weerstand zie als ‘tegenkracht’, die niet sterker is dan ik, maar gelijk als ikzelf, aangezien ik het zelf gecreeerd heb en dus ben ik het, en dus kan ik er in opstaan in en als gelijkheid.

Als ik mezelf zie participeren in dufheid en fysieke vermoeidheid, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf of ik werkelijk fysiek vermoeid ben en dus rust nodig heb, of dat er structuren drukken die ik in en als de geest als vermoeidheid ervaar en laat zien.

Ik realiseer me dat ik niet beweeg in en als de adem als ik vermoeidheid ervaar in en als de geest, maar dat ik ‘tegen dingen opzie’ en dus mezelf vermoei/bemoei door het opzien in en als de geest, en mezelf dus feitelijk kleiner maar dan de dingen die ik zie in en als de geest, waardoor ik bij voorbaat al vermoeidheid ga ervaren in een geloof kleiner te zijn en dus niet in staat tot.

Ik zet mezelf in om, zodra ik vermoeidheid op voel komen als manifestatie in en als de geest, in de adem te gaan en alleen te focussen op de ademhaling. Ik pas zelfvergevingen toe op de structuren die omhoog komen als ‘waar ik tegenop zie.

Ik stel mezelf ten doel in werkelijkheid te onderzoeken waartoe ik in staat ben, door fysieke toepassing van de taken die gedaan moeten worden en door te stoppen met geestelijke toepassing van bergen creeren en hierin mijn eigen vermoeidheid te manifesteren.

Als ik in mezelf fysieke verkramping ervaar, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat hier ophoping als accumulatie aanwezig is door de tijd heen, welke het nog lastig maakt om direct te zien in de oorzaak van de verkramping.

Ik realiseer me dat ik in een consequentie beweeg, fysiek gemanifesteerd, in en als de onbewuste laag van het geest bewustzijn systeem als onbewust controlemechanisme, in en als angst, dus in en als oordeel.

Ik realiseer me dat oordelen bestaan uit het waarde hechten aan bepaalde zaken, aan het een meer dan aan het ander, waarin ik ongelijkheid in en als mezelf manifesteer, ten opzichte van mezelf als alles wat hier aanwezig is, en dus hierin automatische ten opzichte van een ander die hier als alles aanwezig is.

ik realiseer me dat ik niet hier als alles aanwezig wilde zijn/wil zijn, waardoor ik afscheiding als waardeoordeel creeer in en als mezelf welke fungeert als controlemechanisme in en als de geest.

Ik realiseer me dat dit mechanisme van controle, geen werkelijke sturing is maar slechts een beperking in en als de geest in een illusie van controle als ‘me beter voelen dan iets of iemand’.

Ik realiseer dat deze beperking in de geest bestaat uit het genereren van energie, op welke manier dan ook, welke beperkt is, aangezien energie niet op en als zichzelf kan bestaat maar altijd afhankelijk is van substantie om te verbranden als omzetting.

Ik stel mezelf ten doel laag voor laag de fysieke verkramping te onderzoeken in mezelf door te zien waar ik in en als reactie een waardeoordeel aanmaak ten opzichte van iets of iemand, binnenin mezelf en reflecterend buiten mezelf. Ik pas zelfvergeving toe op de ervaring van verongelijking die ik tegenkom, welke een ongelijkheid aangeeft binnenin mezelf in en als een geloof in dit waardeoordeel in en als de geest.

Als ik mezelf aanwezig zie in fysieke dufheid ten gevolge van ontgiftingsverschijnselen van de verzuring in de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat mijn lichaam hard aan het werk is om de balans te hervinden in en als het fysiek en hierin zich zo optimaal wil ontdoen en/of staande houdt binnen de belasting van de geest bewustzijn structuren als fysiek gemanifesteerde gedachten.

Ik realiseer me dat het fysiek en de geest bewustzijn structuren zijn samengesmolten, en dat dit proces dus tijd inneemt om mezelf en het fysiek vrij te maken van de belastende structuren.

Ik pas zelfvergevingen toe op de fysieke symptomen die aanwezig zijn en zie wat er in de geest opkomt aan gedachten en energetische ervaringen als gevoelens en emoties zodat ik hier zelfvergevingen op toe kan passen. Als nodig onderzoek ik de patronen in schrijven.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysiek zo optimaal mogelijk te ondersteunen met voeding, rust, ontspanning, beweging, fysieke oefeningen en eventueel aanvullende supplementen en/of therapeutische behandelingen in dit proces van het vrijmaken van de fysieke belasting van de geest bewustzijn structuren.

Ik verbind mezelf door iedere fysieke toestand als een mogelijkheid tot verandering te zien en te stoppen met verschil maken als waarde hechten aan fysiek ‘mindere’ dagen en fysiek ‘betere’ dagen.

Als ik mezelf ervaar met hoofdpijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een emotie onderdrukt heb waardoor ik spanning creeer in mijn nekspieren.

Ik realiseer me dat ik iets niet heb ingezien/in willen zien in en als mezelf en dit al fysiek gemanifesteerd heb in en als onbewust patroon.

Ik verbind mezelf tot vertraging in en als de geest en te zien wat er speelt in mij. Als ik tijd heb hiervoor zie ik wat er in me opkomt als ik in en als de adem, rondom de hoofdpijn beweeg. Als ik een verantwoordelijkheid heb uit te voeren waarbij hoofdpijn me belemmert tot uitvoering (zoals werk in de winkel of fysieke arbeid) neem ik een pijnstiller zodat ik mezelf erdoorheen kan bewegen en stel mezelf ten doel de onderdrukking te onderzoeken als de taken gedaan zijn, en onderwijl de uitvoering van de taken te zien in mezelf welke punten zich aandienen en die te markeren als punten voor nader onderzoek in schrijven en zelfvergeving.

Ik zet mezelf in om dag voor dag, adem voor adem, mezelf toe te passen in het uitvoeren van de taken die gedaan dienen te worden, mezelf te pushen als bewegen hierin met ondersteuning van/aanwezig in de adem en het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties en hier in een ritme te bewegen in en als fysieke toepassing waarin zowel ‘taken’ als ‘ontspanning’ aanwezig zijn en waarin ik de taken in ontspanning leer uitvoeren en waarin ik in de ontspanning aanwezigheid ben/blijf. Indien nodig maak ik een schema voor de dag om een verdeling te geven aan mezelf als leidraad.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te vergeven waar ik niet effectief ben en door te gaan met de toepassingen.

Ik stel mezelf ten doel de veranderingen die ik schrijf te leven en te zien waar ik dit nalaat en waar dus meer onderzoek nodig is in en als deze nalatigheid van mezelf in en als de fysieke toepassing.

Ik stel mezelf te doel, iedere keer dat er weerstand opkomt en uitstel zich aandient, mezelf te her-inneren dat discipline de discs zijn in de ruggenwervel waarop het fysieke lichaam en dus het gehelen fysieke bestaan gefundeerd is, welke de kracht geeft om rechtop te staan in en als mezelf, in en als mijn fysiek, en dat toegeven aan weerstand en uitstel mezelf in en als mijn fysiek verzwakt, en dat zelfvergeving een toegift aan mezelf is ter versterking van mezelf, waarin ik de verantwoordelijkheid herneem voor en als mezelf en zo mezelf disciplineer en dus opbouw in en als zelfdiscipline ter versterking van mijn ruggenwervel als spil van mijn fysieke bestaan, zodat ik mezelf in staat stel mezelf in en als mijn fysiek tot geboorte te brengen, adem voor adem, disc voor disc.

wervelkolom

Start Ondersteuning in het ontwikkelen van Zelfdiscipline:

Desteni-I-Process-Lite  (free course)

Desteni-I-Process-Pro

————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 360 – Ontevredenheid over mezelf

Ik sta op en ik bemerk in mezelf een wat ‘doffe’ ervaring. Er zit zinloosheid in, en een ‘opgegeven hebben’. Depressief is niet het woord, maar als dit accumuleert wordt het een depressieve staat van zijn als algehele ervaring. Het is geen nieuwe ervaring. Vaak gaat dit gepaard met hierbij een fysieke vermoeidheid, of verkramping, of dufheid, of organen die hard aan het werk zijn en ontgiftingsverschijnselen geven, of een lichte hoofdpijn. Dit alles was niet aanwezig, het was alleen vrij helder deze ‘ervaring’. Ik ben ermee opgestaan en de dagelijkse bezigheden gaan doen. Ondertussen ziende wat er nu eigenlijk aan de hand is. Ik zie punten waarover ik ontevreden ben wat betreft mijn toepassing. Punten die ik heb laten liggen waardoor situaties zijn ontstaan die ik heb verlaten, waarover ik niet tevreden ben. Echter het doorwandelen van de cirkel rondom deze punten neemt tijd in.

Ik ga achter de computer zitten, open de email, en merk hier, he, hier ben ik wel tevreden vanochtend. Gisteren heb ik mezelf gepushed om wat langer door te gaan en wat ‘extra’ taken op te pakken en zo de tijd in de avond optimaal te gebruiken. Dit geeft een heel prettige start. Waarin het tot me door dringt: De doffe ervaring is een ervaring van ontevredenheid; ontevredenheid met mezelf dat ik mezelf niet optimaal heb toegepast op een aantal vlakken in mijn leven welke zich heeft opgestapeld tot een algemene ervaring van ontevredenheid over mezelf.

Zelfvergevingen volgen.

Desteni I Process Lite – free course to start with the process of self-realization

—————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 244 – Expressie en de Darm – Hoofdpijn

<a href=”http://www.bloglovin.com/blog/4855563/?claim=cm2cw2ygbkf”>Follow my blog with Bloglovin</a>

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

DISCLAIMER: Geen enkel blog welke ik hier schrijf gerelateerd aan fysieke klachten houdt een geneeswijze in welke praktisch fysiek onderzoek overbodig maakt. Bij (langdurige) fysieke klachten raad ik altijd aan een specialist te bezoeken op regulier en natuurgeneeskundig gebied, om zoveel mogelijk direct inzicht te krijgen in de fysieke gesteldheid en te kunnen handelen als dit acuut nodig is. (NB Ikzelf heb regulier fysiek onderzoek laten uitvoeren om levensbedreigende aandoeningen te kunnen uitsluiten en verder te kunnen met zelfonderzoek in relatie tot lichaam en geest, waarin ik dit proces regelmatig ondersteun met therapeuten die praktisch werkzaam zijn in de natuurgeneeskunde in de brede zin).

*

Reptilians-the-reptilian-s-master-mind-behind-memory-control-part-1-part-117

Probleem:

Ik heb voor de 3e dag hoofdpijn welke opkomt vanuit de nek links en doorloopt naar het achterhoofd, met name links. Het is gerelateerd aan een ‘lijn’ zoals ik het noem, wat vermoedelijk een meridiaan is zoals de chinezen die gebruiken in hun benadering van het fysiek, die doorloopt naar de plek links in de darm. Als daar beweging in komt (of juist niet) kan er opeens behoorlijke hoofdpijn opkomen welke eerder opkomt vlak voor en/of tijdens de menstruatie. En die is geen pretje om mee te bewegen. Ik kom de dag niet door zonder pijnstiller.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de dag niet door te komen zonder pijnstiller.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ogen bijna niet open te kunnen houden van de hoofdpijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me helemaal strak te voelen staan in nek, schouders en kaaklijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kippenvel van de ongemakkelijke pijnervaring te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen gaan liggen en mijn ogen dicht doen, maar dan val ik in slaap en wordt de druk op het hoofd alleen maar erger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hoofdpijn als excuus te gebruiken om te slapen tussendoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zat te zijn, dit gedoe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het oneerlijk te vinden dat ik steeds pijn heb hier en daar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken als de hoofdpijn aanhoudt, al weet ik niet exact waarvoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het wel lang te vinden duren deze keer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gemeen te vinden dat ik als vrouw steeds deze hormonale ongemakken doorloop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van dit gedoe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf de schuld te geven dat ik hoofdpijn heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf van al mijn fysieke klachten de schuld te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb

Ik stel mezelf ten doel fysieke pijn als fysieke pijn te zien, en deze wel te onderzoeken in relatie tot het proces maar mezelf niet op de nek (aha) te zitten als ik fysieke pijn heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik het nu weleens opgelost moet hebben, deze fysieke pijnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op de nek te zitten als ik fysieke pijn heb, terwijl ik dan al zoveel pijn heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn of te gebruiken als excuus of als iets om mezelf op de nek te zitten, wat beiden niet gelijk staan is en mezelf ondersteunen zonder oordeel of zonder excuus.

De pijn zal ik dus gecreeerd hebben in oordelen en excuses.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn te creeren in oordelen over/naar mezelf en excuses naar mezelf om hier niets mee te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van alles van de hoofdpijn te vinden en vervolgens allerlei redenen te gaan zoeken en het als excuus te willen gebruiken om iets vervolgens niet te hoeven doen dus constant druk te zijn in de geest met oordeel, redenering en excuus.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet direct te zien dat iets van iets vinden nog steeds een oordeel is als het niet direct ‘veroordeelt’ in slechte zin, en dus deze oordelen te laten bestaan in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat het met eten te maken heeft, dat ik teveel en/of te vaak eet, en dat ik hierdoor hoofdpijn krijg doordat ik de spijsvertering teveel belast, waarin ik opnieuw een mechanisme va controle zie, nu op het eten, waarin ik het eten hetzelfde ervaar als het poepen zoals gisteren omschreven, als het gaat maar door en het gaat maar door.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken hierin ‘en wat als er dan geen eten meer is?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over een eventueel tekort aan eten in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over een tekort hebben in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd een zorg voor tekort ervaar op de achtergrond, welke wellicht via de grootmoeder via moederslijn komt die de oorlog heeft meegemaakt met weinig voeding en dit regelmatig benoemde, niet in een zeurderige zin maar meer als feit dat het zo was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje hierin te zien opkomen in mezelf waarin mijn opa en oma hun bord helemaal leeg te zien schrapen waarin ze zeggen dat dat komt door de oorlog waarin er erg weinig eten was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb net als mijn oma graag een voorraad te hebben aan een aantal voedingsmiddelen, en dit ook te kennen van huis uit met een kelder waar altijd iets te eten is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gewoon angst te ervaren dat ik tekort kom/zal komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor armoede en geen eten en hierdoor ziek worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als afhankelijk te zien van eten en met name gezond eten, en bang te zijn direct ziek te worden als ik minder gezond voedsel voor handen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik zoveel gezond eten heb en anderen op de wereld niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik overdrijf in gezond eten, terwijl ik het eigenlijk omdraai en iedereen dit voedsel ter beschikking dient te hebben, en dat het enige wat ik overdrijf hierin, mijn focus is hierop, en niet zozeer het voedsel en/of de hoeveelheid voedsel wat ik eet.

Oplossing:

Ik kon mijn spieren masseren in nek en schouders toen de hoofdpijn wat gezakt was door een pijnstiller. Ik masseerde punten op mijn benen, met name op het linkerbeen, waarvan 1 punt erg zeer deed op een plek waar zogenaamde ontgiftingspunten zitten, dat wil zeggen dat deze punten relateren aan uitscheidingsorganen en door massage van deze punten bevorder je de ontgifting van het lichaam/ondersteun je het lichaam in de functie van afvoeren van afvalstoffen. Hier had ik veel baat (?) bij, alsof het lichaam verder kon met afvoeren.

Beloning:

De hoofdpijn is niet terug gekomen ’s middags;

Ik heb iets meer inzicht aangaande het controle punt in relatie tot voeding, darmwerking en hoofdpijn/fysieke pijn door het schrijven van de zelfvergevingen in de blogs.

*

Nog veel te doen:

Wel werd ik zelf lichtgeraakt tijdens werk en lukte het me niet mezelf effectief te stoppen in reactie in mezelf op de drukte om me heen doordat ik een taak niet af kon maken en hierdoor met verdeelde aandacht het andere werk heb uitgevoerd en de mensen te woord gestaan heb, en uiteindelijk met onvrede over mijn eigen gedrag/ervaring in mezelf, het werk heb afgerond, uiteindelijk gewoon ‘op tijd’ dus ook nog eens ‘voor niets’ mezelf zo druk gemaakt.

Ik ben ergens het punt waarin de hoofdpijn is ontstaan, niet effectief doorgekomen en weer meer terug in de geest gegaan en ik zie mezelf allerlei ‘oude’ afleidingsmanoeuvres uit de kast trekken. Ik vind het lastig een punt door te wandelen als er fysieke pijn opkomt, aangezien ik neig weg te blijven van de fysieke pijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden om een punt door te wandelen als er fysieke pijn opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te neigen naar weg blijven van de fysieke pijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb terug in de geest te gaan en afleidingsmanoeuvres te zoeken na een aantal dagen van meer fysiek aanwezig zijn, ook al was het deels met hoofdpijn.

Let’s move on.

The-crucifixion-of-jesus-part-23

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/