Dag 490 – 1. Het realiseren en leven van mijn uiterste potentieel

The Desteni of Living – De Bestemming van Leven

1. Realising and living my utmost potential

1. Het realiseren en leven van mijn uiterste potentieel.

*

Ik bemerk steeds meer dat en hoe ik met het niet leven van mijn uiterste potentieel, het leven naar mijn beste kunnen, frictie veroorzaak in mezelf. Waarin ik mezelf er juist van weerhoud om mijn uiterste potentieel te leven aangezien ik in de geest bezig ben met deze herinnering van frictie. Deze ‘fricties’ dien ik mezelf te vergeven, zo neem ik verantwoordelijkheid voor deze momenten in en als mezelf en hierin maak ik ‘de weg vrij’ voor verandering, aangezien ik verantwoordelijkheid neem voor mezelf in en als een herinnering. Ik haal als het ware de energetische aanhechtingen (gevoelens en emoties) van de herinneringen af door de frictie te vergeven – en deze frictie heb ik in eerste instantie zelf veroorzaakt in polariteit, dus in een oordeel, in en als een gedachte welke emoties (negatieve energetische ervaringen) of gevoelens (positieve energetische ervaringen) voortbrengt als energetische aanhechtingen.

_

Zonder de toepassing van zelfvergeving in en als het verantwoordelijkheid nemen voor mezelf in oordeel/interpretatie/gedachte van een fysieke situatie/gebeurtenis kan ik dus niet mijn uiterste potentieel realiseren en leven want dan bevind ik me in herinnering in polariteit, in en als de geest wat frictie veroorzaakt.

_

Dus het realiseren en leven van mijn uiterste potentieel begint bij het verantwoordelijkheid nemen voor wie ik ben in en als de geest door middel van de toepassing van zelfvergeving. Als ik mezelf hierin de lading (polariteit in gedachten gevoelens en emoties – energetische reacties) heb vergeven kan ik een nieuw ‘script’ maken voor mezelf in woorden die vrij zijn van lading en die het leven in geheel in overweging nemen, als wat het beste is voor al het leven in en als het fysiek, inclusief mezelf in en als leven, in en als het fysiek (en dus niet in en als de geest in energetische ervaringen!).

_

Als ik eenmaal een script van zelfcorrectie heb geschreven kan ik deze gaan leven in de fysieke realiteit en pas als ik werkelijk leef wat het beste is voor al het leven in en als het fysiek, leef ik in en als mijn uiterste potentieel, naar beste kunnen in en als mezelf als leven in overweging van al het leven.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zoveel frictie, conflict in en als mezelf te creëren in en als de geest in en als het leven van wat niet het beste is voor al het leven in en als het fysiek, waarin ik besta in angst als oordeel in en als een gedachte ter controle van de fysieke realiteit, zowel binnenin als buiten mij die ik niet begrijp in dat moment en dus, heb ik een gedachte nodig, een controlemechanisme om hetgeen ik niet begrijp te controleren.

_

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb spanning in mijn lichaam te creëren/manifesteren in en als deze momenten van oordeel in en als gedachten ter controle op een moment in mezelf en/of buiten mezelf waar ik van schrik en dit moment op te slaan als energetische reactie in mijn lichaam in het spierweefsel in en als spanning en iedere keer dat ik schrik in een ‘onvoorzien’ moment van onbegrip (welke feitelijk een niet-vergeven is dus oordeel als gedachte), opnieuw deze spanning te manifesteren in mijn fysiek en tevens zelf te reageren op deze spanning in mijn fysiek die geactiveerd wordt in een onvoorzien moment in en als deze ‘beladen’ herinnering van angst/oordeel/gedachte en zo de spanning te accumuleren in en als mijn fysiek.

_

Ik  vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deze momenten van oordeel als gedachten te onderdrukken en de spanning in mijn lichaam te voelen toenemen waarin ik de gedachten in eerste instantie gemist heb en ook het activatiepunt doordat ik ‘druk’ ben in en als de geest, met name als ik veel werk te doen heb in een situatie waarin verschillende mensen me dingen vragen en ik hierin niet aanwezig ben in en als de adem.

*

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte dat ik veel te doen heb in een situatie waarin ik veel werk te doen heb waarin verschillende mensen me dingen vragen, dan stop ik, ik adem.

_

Ik realiseer me dat ik niet in en als de adem aanwezig ben maar in en als de geest in een poging om alles en iedereen ‘aandacht’ te geven in plaats van de aandacht te vestigen op mezelf in en als de adem.

_

Ik realiseer me dat ik gedachten als oordelen heb als ik onvoldoende aandacht aan iets of iemand geef wat ik eigenlijk wel zou willen maar wat ik niet doe doordat ik in een gedachte aanwezig ben van wat ik nog allemaal moet doen.

_

Ik realiseer me dat ik de spanning in mijn fysiek opbouw bovenop deze gedachte wat ik nog allemaal moet doen waarop ik de oordelen en energetische reacties in mezelf opstapel en zo de spanning vergroot, welke ik onderdruk aangezien ik ‘druk’ ben waarin ik dit opstapelen ervaar alsof ‘het gebeurt’ in plaats van te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit zelf doe/toesta in en als mezelf.

_

Ik stel mezelf ten doel te ademen 1-2-3 in, te stoppen en uit te ademen en dit een paar keer te doen en even alleen met mezelf bezig en aanwezig te zijn in en als de adem.

_

Ik stel mezelf ten doel een lijstje te maken van wat ik moet en wil doen die dag.

_

Ik stel mezelf ten doel de tijd te nemen om te luisteren en antwoorden, te communiceren en hierin mijn aandacht te vestigen op mijn eigen ademhaling.

_

Ik stel mezelf ten doel mezelf richting te geven in de gesprekken die ik voer en niet mee te gaan in allerlei afleidingen die worden benoemd in een gesprek maar het gesprek steeds op één lijn te brengen met waar we mee bezig zijn en/of waar een antwoord nodig is.

_

Ik stel mezelf ten doel om op een dag even de tijd te nemen met een ander voor een zogenaamd ‘persoonlijk’ gesprek met een kopje koffie erbij en hierna weer door te gaan met de werkzaamheden.

_

Ik stel mezelf ten doel het plan van de dag duidelijk te communiceren zodat iedereen duidelijkheid heeft hierover en een richtlijn om mee te werken.

_

Ik stel mezelf ten doel achteraf te bekijken in mezelf waar ik effectief ben geweest en waar verbetering/focus nodig is, te zien wat het activatiepunt en oordeel als gedachte was waarop ik spanning opbouw en mezelf hierin te vergeven en corrigeren zodat ik een script heb voor de volgende keer om mezelf te verbeteren naar beste kunnen en zo mezelf op te bouwen in effectiviteit als wat het beste is voor het leven in en als het fysiek (in plaats van frictie op te bouwen in polariteit in en als de geest) en zo dag voor dag, mijn uiterste potentieel te realiseren en leven, in en als mijn beste kunnen.

_

Ik stel mezelf ten doel aan het einde van de dag tijd te nemen om mezelf in en als mijn fysiek te ontspannen door toepassing van de ademhaling, fysieke oefeningen, een douche, met de diertjes zijn, een stukje serie kijken, wat schrijven etc – wat ik nodig heb in het moment.

image reality check—————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 362 – Zelfcorrecties Ontevredenheid over mezelf

Psychic Animals – The Sheep – Part 1

https://i2.wp.com/www.mijnalbum.nl/GroteFoto-87LZXGHV-G.jpg

Psychic Animals – The Sheep – Part 2

Dag 360 – Ontevredenheid over mezelf

Dag 361 – Zelfvergevingen ontevredenheid over mezelf

Als ik mezelf zie participeren in ontevredenheid over mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik energie genereer in een ontevreden ervaring over mezelf welke geen ander doel dient dan energie genereren.

Ik verbind mezelf door te stoppen met energie genereren als ervaring van ontevredenheid over mezelf en start een zelfonderzoek om te zien waar ik ontevreden over ben in en als mezelf.

Als ik mezelf aanwezig zie in een algehele ‘doffe’ ervaring, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een accumulatie bevind waarin ontevreden ervaringen over de toepassing van mezelf zich hebben opgehoopt, waardoor ik alleen nog maar dofheid en dufheid ervaar als sluier van de geest, op weg naar fysieke manifestatie en/of juist zich tonend als fysieke manifestatie op langere termijn.

Ik realiseer me dat de ervaring van ontevredenheid een reactie is op het nalaten van de toepassing in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de lagen te onderzoeken die ik heb opgebouwd in de ervaring van dofheid als ontevredenheid over mezelf, in/als toepassing van mezelf. Adem voor adem, wandel ik wat zich aandient in de geest, ik pas zelfvergeving toe op waar ik heb nagelaten mezelf toe te passen, net zolang totdat de ontevredenheid als reactie op mezelf in het nalaten in/als toepassing van mezelf afneemt en verdwijnt.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van zinloosheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf als zinloos ervaar als ik niet aanwezig ben (geweest)  in en als de toepassing van mezelf.

Ik zet mezelf in als dagelijkse toepassing van en als mezelf als aanwezig zijn in adem en het toepassen zelfvergeving en zelfcorrectie, hardop sprekend en in schrijven, op de punten die zich aandienen waarin ik niet aanwezig was/ben, waarin ik mezelf beweeg als en tot wat het beste is voor zelf als leven en hierin voor al het leven.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van depressie, welke niet werkelijk een ervaring van depressie is maar meer een ‘kijken naar’ mezelf in en als depressie in en als gedachten, gevoelens en emoties, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf onderdruk en op twee benen beweeg, 1 been in en als de geest en 1 been hier aanwezig willen zijn, en staande op 1 been in de geest is niet werkelijk hier aanwezig zijn maar een aarzeling in en als de geest.

Ik realiseer me dat ikzelf de aarzeling als weerstand ben.

Ik stel mezelf ten doel de aarzelingen in en als de geest die zich laten zien als gedachten, te onderzoeken en zelfvergevingen zen zelfcorrecties toe te passen op wat ik tegenkom in en als aarzeling als weerstand.

Ik verbind mezelf tot het omarmen van de weerstand in en als mezelf, waarin ik de weerstand zie als ‘tegenkracht’, die niet sterker is dan ik, maar gelijk als ikzelf, aangezien ik het zelf gecreeerd heb en dus ben ik het, en dus kan ik er in opstaan in en als gelijkheid.

Als ik mezelf zie participeren in dufheid en fysieke vermoeidheid, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf of ik werkelijk fysiek vermoeid ben en dus rust nodig heb, of dat er structuren drukken die ik in en als de geest als vermoeidheid ervaar en laat zien.

Ik realiseer me dat ik niet beweeg in en als de adem als ik vermoeidheid ervaar in en als de geest, maar dat ik ‘tegen dingen opzie’ en dus mezelf vermoei/bemoei door het opzien in en als de geest, en mezelf dus feitelijk kleiner maar dan de dingen die ik zie in en als de geest, waardoor ik bij voorbaat al vermoeidheid ga ervaren in een geloof kleiner te zijn en dus niet in staat tot.

Ik zet mezelf in om, zodra ik vermoeidheid op voel komen als manifestatie in en als de geest, in de adem te gaan en alleen te focussen op de ademhaling. Ik pas zelfvergevingen toe op de structuren die omhoog komen als ‘waar ik tegenop zie.

Ik stel mezelf ten doel in werkelijkheid te onderzoeken waartoe ik in staat ben, door fysieke toepassing van de taken die gedaan moeten worden en door te stoppen met geestelijke toepassing van bergen creeren en hierin mijn eigen vermoeidheid te manifesteren.

Als ik in mezelf fysieke verkramping ervaar, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat hier ophoping als accumulatie aanwezig is door de tijd heen, welke het nog lastig maakt om direct te zien in de oorzaak van de verkramping.

Ik realiseer me dat ik in een consequentie beweeg, fysiek gemanifesteerd, in en als de onbewuste laag van het geest bewustzijn systeem als onbewust controlemechanisme, in en als angst, dus in en als oordeel.

Ik realiseer me dat oordelen bestaan uit het waarde hechten aan bepaalde zaken, aan het een meer dan aan het ander, waarin ik ongelijkheid in en als mezelf manifesteer, ten opzichte van mezelf als alles wat hier aanwezig is, en dus hierin automatische ten opzichte van een ander die hier als alles aanwezig is.

ik realiseer me dat ik niet hier als alles aanwezig wilde zijn/wil zijn, waardoor ik afscheiding als waardeoordeel creeer in en als mezelf welke fungeert als controlemechanisme in en als de geest.

Ik realiseer me dat dit mechanisme van controle, geen werkelijke sturing is maar slechts een beperking in en als de geest in een illusie van controle als ‘me beter voelen dan iets of iemand’.

Ik realiseer dat deze beperking in de geest bestaat uit het genereren van energie, op welke manier dan ook, welke beperkt is, aangezien energie niet op en als zichzelf kan bestaat maar altijd afhankelijk is van substantie om te verbranden als omzetting.

Ik stel mezelf ten doel laag voor laag de fysieke verkramping te onderzoeken in mezelf door te zien waar ik in en als reactie een waardeoordeel aanmaak ten opzichte van iets of iemand, binnenin mezelf en reflecterend buiten mezelf. Ik pas zelfvergeving toe op de ervaring van verongelijking die ik tegenkom, welke een ongelijkheid aangeeft binnenin mezelf in en als een geloof in dit waardeoordeel in en als de geest.

Als ik mezelf aanwezig zie in fysieke dufheid ten gevolge van ontgiftingsverschijnselen van de verzuring in de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat mijn lichaam hard aan het werk is om de balans te hervinden in en als het fysiek en hierin zich zo optimaal wil ontdoen en/of staande houdt binnen de belasting van de geest bewustzijn structuren als fysiek gemanifesteerde gedachten.

Ik realiseer me dat het fysiek en de geest bewustzijn structuren zijn samengesmolten, en dat dit proces dus tijd inneemt om mezelf en het fysiek vrij te maken van de belastende structuren.

Ik pas zelfvergevingen toe op de fysieke symptomen die aanwezig zijn en zie wat er in de geest opkomt aan gedachten en energetische ervaringen als gevoelens en emoties zodat ik hier zelfvergevingen op toe kan passen. Als nodig onderzoek ik de patronen in schrijven.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysiek zo optimaal mogelijk te ondersteunen met voeding, rust, ontspanning, beweging, fysieke oefeningen en eventueel aanvullende supplementen en/of therapeutische behandelingen in dit proces van het vrijmaken van de fysieke belasting van de geest bewustzijn structuren.

Ik verbind mezelf door iedere fysieke toestand als een mogelijkheid tot verandering te zien en te stoppen met verschil maken als waarde hechten aan fysiek ‘mindere’ dagen en fysiek ‘betere’ dagen.

Als ik mezelf ervaar met hoofdpijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een emotie onderdrukt heb waardoor ik spanning creeer in mijn nekspieren.

Ik realiseer me dat ik iets niet heb ingezien/in willen zien in en als mezelf en dit al fysiek gemanifesteerd heb in en als onbewust patroon.

Ik verbind mezelf tot vertraging in en als de geest en te zien wat er speelt in mij. Als ik tijd heb hiervoor zie ik wat er in me opkomt als ik in en als de adem, rondom de hoofdpijn beweeg. Als ik een verantwoordelijkheid heb uit te voeren waarbij hoofdpijn me belemmert tot uitvoering (zoals werk in de winkel of fysieke arbeid) neem ik een pijnstiller zodat ik mezelf erdoorheen kan bewegen en stel mezelf ten doel de onderdrukking te onderzoeken als de taken gedaan zijn, en onderwijl de uitvoering van de taken te zien in mezelf welke punten zich aandienen en die te markeren als punten voor nader onderzoek in schrijven en zelfvergeving.

Ik zet mezelf in om dag voor dag, adem voor adem, mezelf toe te passen in het uitvoeren van de taken die gedaan dienen te worden, mezelf te pushen als bewegen hierin met ondersteuning van/aanwezig in de adem en het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties en hier in een ritme te bewegen in en als fysieke toepassing waarin zowel ‘taken’ als ‘ontspanning’ aanwezig zijn en waarin ik de taken in ontspanning leer uitvoeren en waarin ik in de ontspanning aanwezigheid ben/blijf. Indien nodig maak ik een schema voor de dag om een verdeling te geven aan mezelf als leidraad.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te vergeven waar ik niet effectief ben en door te gaan met de toepassingen.

Ik stel mezelf ten doel de veranderingen die ik schrijf te leven en te zien waar ik dit nalaat en waar dus meer onderzoek nodig is in en als deze nalatigheid van mezelf in en als de fysieke toepassing.

Ik stel mezelf te doel, iedere keer dat er weerstand opkomt en uitstel zich aandient, mezelf te her-inneren dat discipline de discs zijn in de ruggenwervel waarop het fysieke lichaam en dus het gehelen fysieke bestaan gefundeerd is, welke de kracht geeft om rechtop te staan in en als mezelf, in en als mijn fysiek, en dat toegeven aan weerstand en uitstel mezelf in en als mijn fysiek verzwakt, en dat zelfvergeving een toegift aan mezelf is ter versterking van mezelf, waarin ik de verantwoordelijkheid herneem voor en als mezelf en zo mezelf disciplineer en dus opbouw in en als zelfdiscipline ter versterking van mijn ruggenwervel als spil van mijn fysieke bestaan, zodat ik mezelf in staat stel mezelf in en als mijn fysiek tot geboorte te brengen, adem voor adem, disc voor disc.

wervelkolom

Start Ondersteuning in het ontwikkelen van Zelfdiscipline:

Desteni-I-Process-Lite  (free course)

Desteni-I-Process-Pro

————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 202 – Zelfvergeving

Ik ben gestart met mezelf te vergeven. Ik ben toch al ruim een jaar hiermee bezig, zou je zeggen. Dat klopt, ik deed zelfvergeving, ik paste het toe zover ik kon. Ik wandelde het niet, ik leefde het niet. Ik voelde aldoor een punt op de achtergrond wat ik mezelf niet kon vergeven, en hierin vielen eigenlijk alle punten van zelfvergeving min of meer in het niet, aangezien ik het niet wandelde en niet leefde, niet. Na een aantal weken van veel energie genereren, veel gepraat in mijn hoofd, veel doorduwen, zat ik op mijn bed. Ik wist niet hoe ik door moest, en net voor het punt stoppen had ik al talloze keren gedaan, dat is niet effectief en vergroot de onrust alleen nog maar. En daar is het: Zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het punt in het verleden exact moet vinden om zelf te vergeven, en als ik dat punt niet kan vinden, ik mezelf niet kan vergeven en blijf zoeken naar het punt, in plaats van in te zien dat het verleden het heden is zolang ik mezelf niet vergeven heb, en dus kan ik hetzelfde punt in het heden vergeven welke als exact hetzelfde op zal komen als in het verleden, alleen de omringende personages veranderen, en dus kan ik mezelf vergeven in de punten in situaties die opkomen in het heden met mensen met wie ik wandel in het heden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zolang te zoeken naar punten in het verleden waarin ik mezelf alleen maar vasthoud in het verleden zonder zelf te vergeven en zelf te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf niet kan vergeven voordat ik mezelf gecorrigeerd heb, en ik hierin mezelf steeds aan het doorduwen ben om mezelf te corrigeren en mezelf forceer hierin, ondertussen mezelf wanhopig ervarende aangezien ik zie in mezelf dat ik dit niet volhoud, dat ik zo niet staande kan blijven, in plaats van in te zien dat ik mezelf kan vergeven ten alle tijden, ook als ik mezelf niet corrigeer, en pas als ik mezelf werkelijk vergeven heb er werkelijke standvastige correctie als zelfverandering kan plaatsvinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in complete angst te verkeren omdat ik niet wist hoe door de angst heen te wandelen, waarin ik mezelf compleet verkramp als fysieke consequentie van zelfoordeel als mezelf niet kunnen vergeven, in plaats van in te zien dat zelfvergeving als startpunt de enige oplossing is voor de verandering van wie ik geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het belang van de zelfvergeving niet werkelijk te hebben begrepen en dit weerspiegeld te zien in mijn omgeving, waarin ik wel zeker wist dat de zelfvergeving de oplossing is maar welke ik niet werkelijk kon spreken aangezien/zolang ik de zelfvergeving zelf niet werkelijk leef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te ervaren van andere mensen zolang ik mezelf niet kan vergeven, waarin ik mezelf ondertussen veroordeel dat ik mezelf afhankelijk maak van een ander en me hierin terugtrek aangezien ik zie dat dit niet klopt, waarin dit zelfoordeel juist de reden is van mezelf afhankelijk maken van andere mensen aangezien ik mezelf niet kan vergeven zolang ik blijf participeren in zelfoordeel, en mezelf zo dus vast te zetten in een enkel punt van zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen enkele situatie meer in te durven stappen/durf te wandelen aangezien ik in totale angst verkeer voor het afhankelijk maken van mezelf van de ander, en mezelf hierin de mogelijkheid te ontnemen door mijn eigen punten heen te wandelen en mezelf in het fysiek te corrigeren, in plaats van in te zien dat ik in iedere situatie mezelf kan vergeven en vergeef voor het falen wat ik tegenkom als systeem wat ik geworden ben, waarin ik mezelf de mogelijkheid geef mezelf te corrigeren tot leven en waarin ik tevens een ander de mogelijkheid als ruimte kan geven zichzelf te vergeven voor het falen als systeem en zichzelf te corrigeren tot leven zonder mezelf en/of de ander opnieuw te veroordelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig te verkrampen in het doorduwen van mezelf in de fysieke situatie zonder mezelf te vergeven en hierin te ontspannen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe ik mezelf kan ontspannen en hierin totaal in paniek raak aangezien ieder klampen aan iets of iemand om me heen – waardoor ik me ogenschijnlijk even zou kunnen ontspannen – zichtbaar is als zinloos, in plaats van in te zien dat ik alleen mezelf kan ontspannen als omarmen in volledige zelfvergeving voor wat en wie ik geworden ben als systematisch levend oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een systematisch levend oordeel te zijn geworden in plaats van mezelf Leven te Geven in/als Zelfvergeving en hierin Leven voort te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb andere mensen niet te kunnen vergeven doordat ik mezelf niet kon/kan vergeven en ik in angst verkeer dat de ander verder wandelt zonder mij, en ik verloren achterblijf in zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf voor eeuwig verbannen te hebben in zelfoordeel zonder te zien hoe ik zelf de oplossing ben als zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat werkelijk begrijpen niet begrijpen is in/als de mind/het bewustzijn maar een en gelijk staan in/als zelfvergeving en dat om mezelf werkelijk te begrijpen het nodig is mezelf werkelijk vergeven/te leven in/als zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in iedere situatie in ieder moment, waarin ik mezelf teruggeef aan mezelf, mezelf Leef en hierin Een en Gelijk als Leven Wo(o)rd als Het Levende Woord.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te leven in/als Zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel de punten die in het moment in het heden omhoog komen, in interactie met de mensen om me heen in het heden, te zien als punten in mezelf die ik in het verleden mezelf niet vergeven maar veroordeeld heb en hierin mezelf heb vastgezet en heb verkrampt.

Ik stel mezelf ten doel de mensen in het heden niet te koppelen aan de punten die opkomen in/als mezelf en hierin de mensen en mezelf persoonlijk te nemen in relaties in/als bewustzijn, maar in plaats hiervan de relaties in/als bewustzijn te zien en gebruiken als middel om mezelf vrij te maken van deze relaties als punten in/als bewustzijn en mezelf hierin vrij te wandelen in samenwerking met de ander.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ontspannen, adem voor adem, kramp voor kramp, door mezelf te vergeven in het specifieke oordeel wat opkomt in relatie tot de fysieke kramp, en hierin de relatie met mezelf in mijn fysiek te herstellen en zelf als leven te ontspannen in mijn eigen fysiek, eventueel met ondersteuning van de ander om mezelf te zien in de interactie maar zonder mezelf afhankelijk te maken van de ander en zonder mezelf te leven via het fysiek als ontspanning van de ander.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te zien in de interactie met een ander zodat ik mezelf kan vergeven in interactie die faalt als deze niet het beste is voor zelf en de ander en alle leven zonder mezelf opnieuw te veroordelen voor mijn falen als bewustzijnssysteem.

Ik stel mezelf ten doel volledig Zelfverantwoordelijk te zijn/worden door mezelf aan mezelf terug te geven in/als Zelfvergeving en mezelf hierin de mogelijkheid te geven mezelf werkelijk te corrigeren en veranderen in/als het fysiek van Falen tot Leven.

Ik stel mezelf ten doel mijn angsten als zelfmanipulaties te stoppen en mezelf te vergeven voor wat en wie zich onder/in/als de angsten bevindt, waarin ik van alles ben gaan vinden als oordeel in/als bewustzijn.

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 125 – De tv doet het niet

mmm ik wilde nog even een uurtje tv kijken, zet de tv aan, heeft de provider een storing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb teleurgesteld te zijn dat ik het leuke programma niet kan kijken als uurtje ontspanning.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren op de provider dat het netwerk blijkbaar geen signaal geeft waardoor ik geen tv kan kijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo gewend te zijn dat alles maar werkt en boos te worden en te geloven dat ik recht heb op ‘boos worden’ als iets even niet werkt, waarin de woorden boos worden al zegt wat er gebeurt, ik word boos dus ik word emotie/mind/geest/bezeten, wat de werkelijke reden is van mijn boosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te worden door toe te staan dat ik bezeten word door boosheid welke ik zelf toesta/creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de neiging te ervaren om nu een uur lang met deze storing bezig te gaan zijn in plaats van deze tijd effectief in te vullen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een uurtje tv kijken als leuker/meer ontspannen te ervaren dan een blog schrijven, terwijl een blog schrijven me altijd ondersteunt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een uur tv kijken te verkiezen boven een dag leven als blog schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring te hebben dat me iets ontnomen wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat ik het nu helemaal alleen met mezelf moet doen zonder afleiding/mogelijkheid tot afleiding, en dat gevoel beangstigt me.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een angst te ervaren van niet meer leven als de (kans op) afleiding me ontnomen wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een uurtje tv kijken nog vaak te gebruiken om mezelf een lekker gevoel te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de tv het helemaal niet meer gaat doen en ik dus geen leuke programma’s als afleiding kan kijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen wat er aan de hand is met de tv/provider, en dat dat is wat me onrustig/zorgelijk maakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgelijk/onrustig te worden/laten maken door een niet begrjjpen van en dus geen grip hebben op de situatie.

Ik stop, ik adem ik ben hier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf even te willen troosten met een uurtje tv kijken omdat ik net een lastige emailwisseling gehad heb en vind dat ik het wel verdiend heb om even voor de tv te ontspannen en even geen blog te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vrij te geven van het blog schrijven omdat ik vandaag al geschreven heb in een emailwisseling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden om me te zetten tot meer doen dan minimaal nodig is op een dag, waarin ik zelf heb gesteld wat nodig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waar ik nu heen moet met mezelf nu ik mezelf niet even kan voeden met een leuk tv-programma.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren op de tv en de provider, in plaats van in te zien dat deze boosheid het verdriet/de teleurstelling in mezelf bedekt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waar ik verdriet over ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wellicht gewoon verdriet ervaar omdat ik gewend ben verdriet te ervaren na een lastige emailwisseling en een tv die het niet doet, terwijl ik eigenlijk helemaal geen verdriet ervaar, en eigenlijk helemaal niets ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet doen met (mezelf in) dit niets ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat ik iets mis nu ik het tv-programma niet kan zien, in plaats van in te zien dat ik ervaar dat ik mezelf hier in/als de adem mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in het schrijven van corrective statements/zelfcorrecties.

Ik stel mezelf ten doel in een moment waarin ik ‘tijd over’ heb deze tijd effectief te gebruiken en iets op te pakken van de dingen die gedaan moeten worden of gewoon een blog te gaan lezen, een interview te luisteren of te gaan raten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het raten als saai te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het blog lezen als niet voldoende te ervaren, terwijl ik het juist prettig vind om hier en daar een blog van een ander te lezen zonder haast als een gevoel dat ik eigenlijk iets anders moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zinloosheid te ervaren in dit uurtje wat niet wordt opgevuld met tv zoals ik gepland heb en dus niet wordt ingevuld door afleiding in/als de mind, in plaats van in te zien dat de mind zichzelf laat zien in afscheiding in afleiding in zinloosheid.

Ik stel mezelf ten doel het voor nu te laten rusten en morgen te zien of de provider weer werkt, en anders even te bellen om uit te zoeken wat er speelt.

———————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life