Dag 604 – Waarom Desteni I Process?

communicatie-wetenschap

Meer en meer bemerk ik hoe datgene waarin ik mezelf vastgezet heb en ervaar, steeds opnieuw met communicatie en verantwoordelijkheid te maken heeft. Dit wordt duidelijk in de communicatie met anderen die niet loopt of juist wel soepel verloopt. Hoe frustrerend ik het ervaar als we niet tot begrip komen en hoe prettig en rustig ik verder ga met mijn bezigheden als er mogelijkheid is om tot communicatie en hierin, tot begrip te komen. Begrip als een overzicht van waar we beiden staan, waar ieders verantwoordelijkheid ligt en hoe we verder kunnen in de samenwerking waarvoor de communicatie heeft plaatsgevonden.

Dit is eigenlijk wat we constant doen in de wereld: een korte communicatie en van hieruit weer door met de bezigheden. Dit vindt plaats de supermarkt, op werk, in de thuissituatie, met vrienden en familie. En (in) deze korte en lange communicatiemomenten bepalen (we) eigenlijk constant welke richting we opgaan, wat we creëren en manifesteren.

Een aantal communicatiemomenten ga ik liever uit de weg. wat op zich vreemd is. Waarom zou ik een communicatie niet laten plaatsvinden? Waar ben ik ‘bang’ voor? Welke oordelen als zelfoordelen wil ik niet onder ogen zien? Het is dus ‘vreemd’ dat ik een aantal communicatiemomenten het liefst uit de weg ga, als dat het vervreemdend van mezelf is in een ontlopen van een aspect van/als/in mezelf.

Ik reageer op punten die ik waarneem buiten mij waarin geen verantwoordelijkheid genomen wordt. Ik reageer hierop met een oordeel en vervolgens met een angst. Deze angst maakt dat ik het niet durf te benoemen of juist iets wel benoem terwijl ik me nog in een energetische ervaring bevind, van bijvoorbeeld angst of boosheid of verongelijking. Wat bij de ander ook een energetische ervaring uitlokt/activeert en zo creëer of vererger ik hetgeen ik ‘bang’ voor ben en veroordeel. Dus creëer of vererger ik feitelijk mijn eigen ‘vooroordelen’ die ik vooraf denk te zien bij een ander.

Op het moment dat ik een punt waarneem waar geen verantwoordelijkheid genomen wordt, vermeerder ik mezelf in en als de geest door in gedachten en van hieruit in reactie te gaan in en als angst als oordeel. Zo ervaar ik mezelf als  ‘meer’ in en als de geest in het zien van ‘de verantwoordelijkheid van een ander’ en in het al dan niet benoemen hiervan vanuit een standpunt van angst, terwijl ik tegelijkertijd geen verantwoordelijkheid meer neem voor mezelf in zo’n situatie en dus geen levend voorbeeld ben van wat ik eigenlijk wil uitdrukken. Dat werkt niet, dat werkt averechts. Ik leef niet in eenheid en gelijkheid met en als mijn woorden op dat moment. Dit geeft frictie, binnenin mij en buiten mij.

Het is zeker mogelijk dat ik inderdaad (gereflecteerd) zie dat iemand buiten mij geen verantwoordelijkheid neemt, echter zolang ik reageer binnenin mezelf ben ik niet in staat om helder te formuleren en ondersteunen en creëer ik eerder conflict en onduidelijkheid dan dat ik helderheid en begrip voortbreng.

Deze communicatie zie ik als het meest belangrijke punt, alles staat of valt hiermee. En toch stap ik zelf in de ‘val’ van geactiveerde gedachten en emoties binnenin mij en haal mijn eigen communicatie en hiermee, mijn eigen ‘geloofwaardigheid’ onderuit, ik haal mezelf dus eigenlijk onderuit doordat ik niet als eerste verantwoordelijkheid neem voor en als mezelf, in wie en hoe ik ben en me uitdruk in de communicatie die ik laat plaatsvinden. Terwijl ik het zie als het meest belangrijke punt. Dat is vreemd en vervreemdend. Ik doe iets wat mijzelf (en hier vandaan, alles en iedereen) niet ondersteunt en zelfs onderuit haalt, terwijl ik zie en ervaar dat alles hierom draait en hier begint; dat als dit, de communicatie, niet in overeenstemming gebracht wordt vanuit verantwoordelijkheid voor wie ik ben in mijn woorden, ik ‘geen poot heb om op te staan’ en ik het moeilijk maak om werkelijk gehoord en gezien te worden en ook om een ander werkelijk te horen en zien.

Ik neem dit punt waar in een ander  – het punt van iets heel graag willen en toch niet doen wat het beste is om dit tot stand te brengen en/of in stand te houden en uit te breiden – en ik ervaar hierin nog onbegrip en dus een onvermogen tot vergeving. Ik heb er een oordeel op. Dit is een spiegel van waar ik dit punt in mezelf nog niet begrijp, vergeven en gecorrigeerd heb en dus leef ik het nog als projectie. Een partner en eigenlijk iedere medemens, is hier een ideale spiegel in, al is het vaak even zoeken hoe de projectie precies plaatsvindt aangezien het zich kan afspelen in relatie tot een ander onderwerp waardoor de gelijkenis niet direct duidelijk zichtbaar is.

Dit is waarom ik dit proces wandel en het Desteni I Process geeft richtlijn en gereedschap. Dit punt wil ik heel erg graag in eenheid en gelijkheid brengen met en als mezelf, in en als leven, voor mezelf en van hieruit voortvloeiend als levend voorbeeld. Hierin ervaar ik dagelijks weerstanden die ik tevens fysiek gemanifesteerd heb. In deze ongelijkheid als afscheiding binnenin mezelf, hierin ervaar ik doodsangsten, iedere dag opnieuw. Ik herinner me niet anders dan dat ik mezelf als angstig ervaar in communicatie met andere mensen. Ik neig ernaar dit te benoemen als dat ik ‘angstig ben’ wat zoveel betekent dat ik mezelf definieer als angst in en als de geest – angst is in en als de basis van en als de geest geprogrammeerd en van hieruit geeft dit dan de ervaring van doodsangst, van en als de geest, waarin ik druk ben in gedachten met ‘vermeerdering’ en ‘vermindering’; iets wat feitelijk alleen mogelijk is als ik in en als energie besta, dus in en als de geest. Voor wie het nog kan volgen ;-).

Interessant hierin is dat ik een tijdlang, me veel verdiept heb in krachtdieren en de ondersteuning hiervan voor de mens. Mijn krachtdier dat naar voren kwam is de Ooievaar. Ik heb dit ook weer losgelaten aangezien het niet de bedoeling is dat ik dieren – of een voorstelling van een dier – als een soort van godheid maak, als ‘meer dan’ of als ‘leiding’ van mezelf. Want dan blijft de ‘leiding’ plaatsvinden in mijn eigen geest in projectie op de verbeelding/afbeelding/plaatje van een dier. Echter treffend is dat de kernwoorden van het voorbeeld van de ooievaar onder andere benoemd worden als communicatie op uiteenlopende wijze (symbolisch vertaald vanuit het klepperen en de vele verschillende geluiden die ooievaars maken om met elkaar te communiceren) en ‘het brengen van leven’. En zo kan een krachtdier als voorbeeld gebruikt worden in en als een richtlijn van welke punten uit te breiden en ontplooien binnenin zelf, van waaruit ik mezelf richting geef en leer geven en uiteindelijk praktisch in de wereld zet door deze kernpunten te leven.

In dit programma dat in mij geactiveerd wordt heb ik nog veel te onderzoeken. Ik wil dit graag verder inzien en uiteen zetten in detail en in hoe het ontstaan is binnenin mij, in herinneringen en gedragingen in het verleden om zo verantwoordelijkheid voor en als mezelf te nemen in deze punten en te leren spreken, bewegen en leven in overeenstemming met wat ik zie als een basisprincipe dat het beste is voor alles en iedereen.

Zelfverantwoordelijkheid (in) en (als) communicatie met hetgeen zich buiten mijn bevind, vanuit communicatie met en als mezelf, mijn lichaam en mijn geest in zelfoprechtheid en zelfbegrip.

chatThe Desteni of Living – De Bestemming van Leven:

3. Living by the principle of self honesty – to ensure I am pure in thought, word and deed: that my within and without is equal and one. Who I am within is who I am without and vice-versa

3. Leven volgens het principe van zelfoprechtheid – om ervoor in te staan dat ik zuiver ben in gedachten, woorden en daden: zodat mijn binnen- en buitenwereld één en gelijk zijn. Wie ik ben vanbinnen is wie ik ben vanbuiten en omgekeerd.

*

4. Self Purification through Writing, Self Forgiveness and Self Application – the action of realising I am responsible for my own thoughts, words and deeds, to forgive myself for transgressions and change myself to ensure I take responsibility for who, what and how I am and through this know that I can trust myself to always be honest with me and so others

4. Zelfpurificatie door Schrijven, Zelfvergeving en Zelftoepassing – de daad van het realiseren dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen gedachten, woorden en daden, om mijzelf mijn misdaden te vergeven en mijzelf te veranderen zodat ik ervoor insta dat ik verantwoordelijkheid neem voor wie, wat en hoe ik ben en hierdoor te weten dat ik mezelf kan vertrouwen om altijd eerlijk te zijn met mezelf en dus met anderen.

*

5. Living the principle of Self Responsibility – realising only I am responsible for what I accept and allow inside of me, my relationships and my outside world and so with this responsibility: only I have the power and ability to change that which I see is compromising who I am, what I live and how this affects others

5. Leven volgens het principe van Zelfverantwoordelijkheid – waarin ik mij realiseer dat alleen ik verantwoordelijk ben voor wat ik accepteer en toesta binnenin mij, mijn relaties en mijn buitenwereld en dus met deze verantwoordelijkheid: heb alleen ik het gezag en de mogelijkheid om datgene te veranderen waarvan ik zie dat het compromitteert wie ik ben, wat ik leef en hoe dit anderen beïnvloedt.

*

6. Realising that who I am in thought, word and deed affects not only myself – but others as well and so with Self Responsibility in thought, word and deed – I take responsibility for myself and so my relationships to be Self Aware in every moment and live in such a way that is best for me and so others as well

6. Realiseren dat wie ik ben in gedachten, woorden en daden niet alleen invloed heeft op mijzelf – maar evengoed op anderen en dus met Zelfverantwoordelijkheid in gedachten, gevoelens en emoties – neem ik verantwoordelijkheid voor mijzelf en dus mijn relaties om Zelfgewaar te zijn in ieder moment en op zo’n manier te leven dat het ‘t beste is voor mij en dus ook voor anderen.

desteni_og_imageDesteni I Process Lite

———————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 523 – Zelfcommunicatie en zelfondersteuning

communicatie-probleemAls ik zie wat ik ‘mis’ van de jongen/man waarover ik schreef in het vorige blog kom ik (onder andere) tot het volgende:

Zijn bereidheid om mee te kijken en te ondersteunen (vanuit zijn eigen gezichtspunt en zonder veroordeling)

Zijn vermogen om zijn leven vorm te geven en een relatie aan te gaan en op te bouwen

Hierin een rust en zelfvertrouwen

Dit is natuurlijk waargenomen vanuit mij en tevens alleen gebaseerd op wat ik heb waargenomen wat geen heel leven betreft maar slechts een periode en fragmenten

Dit is vanuit mij waargenomen en dus, zou het zich ook in mij moeten bevinden ook al ervaar ik het als gemis.

Ik realiseer me dat ik me in een ervaring van gemis bevindt, een soort zwart gat, waarin alles wat ik opbouw en doe, verdwijnt, waarin ikzelf in die ene ervaring van gemis verdwijn.

Ik realiseer me dat dit te maken heeft met een ervaring van ‘gemis’ in de opvoeding waarin ik geen werkelijke communicatie zag tussen mijn ouders en hierin ervaar ik een soort van ‘niets’ waarin ik verdwijn, waarin ik me tevens realiseer dat hij is opgevoed met ouders die hierin meer ondersteuning boden naar elkaar, meer communicatie en waardering van elkaar en tevens een basis om op iedere plek in de wereld een leven op te bouwen.

Hoe kan ik mezelf hierin ondersteunen?

Ik begin met zelfvergevingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een gemis te ervaren in de opvoeding waarin ik geen werkelijke communicatie en geen bereidheid tussen mijn ouders heb gezien tot een werkelijk ondersteunen van elkaar maar meer als wat ik geïnterpreteerd heb als ‘dat het moet’.

(Hierbij even duidelijk benoemd dat dit niet een wijzende vinger is naar mijn ouders, het is een beschrijving van een onvermogen en hierin een onwil in hoe we als mens tot nu toe bestaan hebben waarin we niet geleerd hebben effectief met elkaar samen te leven, althans velen van ons, behalve als dit zo was voorgeprogrammeerd).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mezelf de wil tot werkelijke communicatie met een partner te missen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mezelf de bereidheid tot een werkelijk ondersteunen van en ondersteund worden door een partner te missen.

Waarom komt dit alleen naar voren ten aanzien van een partner en niet in het algemeen waarin ik dit vermogen, de bereidheid en de wil wel ontwikkeld heb? Is dit ‘gewoon’ wat ik heb toegepast en dus heb ‘eigen’ gemaakt? Waarom dan zoveel weerstand als het op een partner aankomt? Is dit niet ook ‘gewoon’ wat ik gezien heb als voorbeeld en dus ‘gewoon’ heb overgenomen?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het onvermogen en de onwil tot werkelijke communicatie en de bereidheid tot wederzijdse ondersteuning van mijn ouders klakkeloos over te nemen en te leven alsof het bij mij hoort, ook al bemerk ik in mezelf dat er iets niet klopt en probeer ik het tegenovergestelde te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te veroordelen in mezelf dat ik onvermogen en onwil ervaar binnenin mezelf tot werkelijke communicatie met een partner en de bereidheid niet werkelijk ervaar binnenin mezelf tot het ondersteunen van een partner en ondersteund te worden door een partner.

Bij alles wat ik doe blijf ik in de ervaring van ‘geen ondersteuning’ en als er ondersteuning is, wijs ik die af. Ik blijf in een oude ervaring als herinnering aanwezig en zie daardoor niet meer wat hier is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet meer te zien wat hier is als (mogelijkheid tot) ondersteuning en communicatie door het participeren in een ervaring als herinnering van vroeger waarin ik ben opgegroeid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf tijdens het opgroeien, te laten vallen in een ervaring van gemis van een voorbeeld van ondersteuning en werkelijke communicatie en deze ervaring vervolgens met me mee te blijven dragen, in plaats van hier aanwezig te zijn en te communiceren met wat en wie hier is, in en als de adem, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen vermogen tot communicatie en ondersteuning/ontvangen van ondersteuning, op te geven en zo (een deel van) mezelf op te geven door te geloven en participeren in een ervaring in en als mezelf welke gebaseerd is op wat ik zie bij anderen, in dit geval de opvoeders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te worden op een ander voor het zelf niet gaan staan in en serieus nemen van mijzelf in en als mijn zelfwil in overweging van al het leven inclusief mijzelf en/in mijn fysiek en zo de communicatie met en als mezelf in wat ik werkelijk wil, op te geven.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van onvermogen en onwil om te communiceren, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me bevind in een ervaring.

Ik realiseer me dat een ervaring gebaseerd is op een herinnering welke voortkomt uit een voorbeeld welke ik klakkeloos heb aangenomen en zelf ben gaan leven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participeren in een ervaring van onvermogen en onwil om te communiceren, mezelf hier te brengen in en als de adem en hierin te zien wat er in mij beweegt.

Ik stel mezelf ten doel met mezelf te communiceren door zelfvergeving toe te passen op wat er beweegt in mij in de ervaring van onvermogen/onwil tot communiceren.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van onwil tot het geven en ontvangen van ondersteuning, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik geen voorbeeld heb gehad van wat werkelijke ondersteuning inhoudt en hierin de beslissing te hebben genomen ‘het wel zelf te doen’ aangezien dat in het moment effectiever werkt.

Ik realiseer me dat dit niet in iedere situatie het beste hoeft te zijn.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien wat het beste is ten aanzien van het geven en/of ontvangen van ondersteuning en hierin alle betrokkenen inclusief mezelf in overweging te nemen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen en ondersteuning van mezelf te ontvangen door te zien wat er beweegt in mij in de ervaring van onwil, hierin te ademen, mezelf te vergeven op de ervaring en mezelf vervolgens voort te bewegen.

Ik stel mezelf ten doel meer met zelfvergevingen hardop te werken in momenten van weerstand en zo mijn eigen stem te leren gebruiken als ondersteuning voor mezelf en mijn eigen stem als ondersteuning van en als klank te ontvangen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring en idee van ‘gemis’  van ondersteuning en communicatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar om te communiceren en/of ondersteuning te ontvangen en/of te bieden als angst als gedachte dat er iets van mij verwacht wordt hierin als verbinding als wat ik niet wil/wat ik niet kan geven.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken met welk punt deze angst als gedachte in verbinding staat waarin ik deze verbinding projecteer op de ander als dat deze ‘iets verwacht van mij’ totdat ik zie waarin ik mezelf compromitteer in en als een verwachting van mezelf, in en als de geest en waarom.

Ik stel mezelf ten doel mezelf niet tegen mijn wil in door te duwen en mijn wil serieus te nemen net zolang totdat ik het punt zie waar ik mezelf niet serieus heb genomen en dus niet met mezelf gecommuniceerd heb en dus mezelf niet ondersteund heb/geen ondersteuning van mezelf heb ontvangen en van hieruit te zien waar de onwil op gebaseerd is, of hetgeen het op gebaseerd is,  reëel en fysiek is of dat het een idee als illusie in eigenbelang inhoudt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in het punt waarin ik mezelf niet serieus heb genomen welke gelijk staat aan het werkelijk zien, realiseren en begrijpen waarom ik dit zo heb toegestaan in mezelf en waar het op gebaseerd is.

Ik stel mezelf ten doel vanuit dit punt van zelfbegrip mezelf te bewegen in en als wat het beste is voor mezelf als leven in en als het fysiek en hierin voor de ander als leven in en als het fysiek.

Twitter_avatar_Interne_Comm_-_blue

 Desteni I Process Lite

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Gedachtendimensie – vervolg:

Als ik mezelf zie participeren in de Gedachte ‘Ik moet mezelf hier toch in leren stabiliseren als ik mijn stem wil laten horen in deze wereld, dus dit is een goede oefening hierin’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik harde stemmen en geluiden om me heen inderdaad als oefening kan gebruiken om mezelf te stabiliseren in de situatie en om te zien waar ik reageer en waarom.

Ik realiseer me tevens dat het leren stabiliseren als oefening als ik mijn stem wil laten horen in deze wereld, niet ‘de’ reden is om mezelf te stabiliseren, aangezien ik dan altijd ‘wacht’ op een trigger-punt van buitenaf om mezelf te corrigeren en stabiliseren, in plaats van mezelf in ieder moment toe te passen in en als de adem, stabiel in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel, trigger-punten als harde stemmen en geluiden te zien als ondersteuning om mezelf te stabiliseren en mijn reacties die hierin aanwezig zijn te onderzoeken.

Ik realiseer me dat het zien en accepteren van harde stemmen en geluiden als ondersteuning van mezelf tot het stabiel maken van mezelf – in plaats van het zien van harde stemmen en geluiden als een stoorzender – al de helft van reden tot de reactie wegneemt, die vaak voort komt uit een gedachte als dat het mij stoort.

Welke me dichterbij de werkelijke Gedachte brengt, die hiermee verband houdt, waarin ik het persoonlijk maak als dat ze mij storen en dat ze zelf niet zien dat ze zoveel lawaai maken en dat ik hierin angst ervaar om hierin richting te geven waarin ik een weigering ervaar om richting te geven, denkende dat ik de kinderen richting moet geven in plaats van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel in een eventueel gerelateerde volgende situatie opnieuw te zien wat er in me opkomt als Gedachte en hier specifiek zelfvergevingen op toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten storen door harde stemmen en geluiden van buitenaf, door in mezelf te reageren op deze harde stemmen en geluiden, waarin ik mezelf stoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te storen in en als angst in en als reactie op harde
stemmen en geluiden, en hierin harde stemmen en geluiden in mijn hoofd op te roepen, verkerende in en als angst om geen richting te kunnen geven aan mezelf, en dus automatisch hierop volgens verkerend in en als angst om geen richting te kunnen geven aan een situatie buiten mijzelf als dat nodig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst te verkeren om geen richting te kunnen geven aan de situatie indien nodig, welke voortkomt uit de angst in en als ervaring van mezelf geen richting kunnen geven als ik verkeer in en als angst voor de harde stemmen en geluiden in mijn hoofd, welke omhoog komen in mezelf in en als reactie op harde stemmen en geluiden van buiten af.

Als ik mezelf zie participeren in en als angst in en als reactie op de harde stemmen van buitenaf, welke de harde stemmen en geluiden in mijzelf triggeren/oproepen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik, zolang ik mezelf niet stuur en mijn reacties in en als angst niet stop, ik geen richting zal kunnen geven aan een situatie buiten mij, welke angst oproept.

Ik realiseer me dat ik mezelf niet vertrouw, voortkomende uit het feit dat ik mezelf heel vaak heb laten zitten, bestaande in en als angst in en als reactie op een situatie als harde stemmen en geluiden van buitenaf.

Ik stel mezelf ten doel allereerst reacties in mezelf te stoppen – hoe naar en vervelend en onmogelijk en oneerlijk ik het ook ervaar – waarin ik me realiseer dat ik in en als reactie geen helder zicht heb, maar in plaats hiervan verdwijn in de geest. De ervaring van naargeestig, verveling, onvermogen en zelfonoprechtheid zal duidelijk worden als ik direct in mezelf zie en mezelf vergeef en corrigeer in en als een herinnering als wat ik voor waar heb aangenomen als waar mij iets is aangedaan.

Ik stel mezelf ten doel ten eerste mezelf te ondersteunen als ik in en als angst, in en als reactie verkeer/participeer in mezelf als reactie op harde stemmen en geluiden van buitenaf. Ik stop mezelf in en als reactie, ik adem diep in, houd vast, adem uit en laat los. Totdat ik rustig ben in mezelf. Ik sta mezelf niet toe in reactie te schieten. Ik zie in mezelf of er een gerelateerde herinnering omhoog komt en pas hier zelfvergevingen op toe, zodat ik zie, realiseer en begrijp waar de reactie in mezelf vandaan komt en ik kan zien, realiseren en begrijpen dat de reactie gebaseerd is op een reactie in/als herinnering,welke ik als waarheid heb aangenomen, en welke ik nu reeel kan onderzoeken in mezelf door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel nader te onderzoeken in mezelf hoe iets voor waar aannemen te maken heeft met afhankelijkheid in geld als energie als middel tot overleving, waarin iets wordt aangenomen als waarheid in ruil voor voedsel: binnenin onszelf als energie en buiten onszelf als geld om voedsel te kunnen kopen, welke zo wordt doorgegeven in de opvoeding.

AS WITHIN = SO WITHOUT – Day 12 – Heaven’s Journey to Life

Wordt vervolgd

Full_somebody-help-me-understand-what-makes-me-starve-in-a-world-of-plenty

Awesome Song; Awesome Voices – Free Download HERE

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/