Dag 629 – Manipulatie

manipulatie

In een buddy-chat werd de volgende suggestie gedaan:

“That is also a cool step in one’s process in general, to ‘dare’ to be open to manipulation for example, see what comes up and then stand through it”

Dit was direct ondersteunend voor me; ik probeerde zelf al vrij lang om te blijven staan als er manipulatie plaatsvond in woorden – laten we zeggen direct zichtbare/merkbare manipulatie aangezien we ons allemaal nog bewegen in een gemanipuleerde toestand zolang we ons bewegen vanuit gedachten, gevoelens en emoties en zo onszelf feitelijk manipuleren – echter ik bleef in reactie gaan en deed het meer vanuit een punt van ‘ik moet hierin kunnen blijven staan, het is manipulatie, het is niet persoonlijk’ alsof ik hier ‘sterk’ in moest zijn., vanuit een ‘ik moet dit toch kunnen’ vanuit beredenering / kennis en informatie.

Ik ben nu in de positie waarin ik mezelf niet meer ‘groot en sterk’ hoef te houden (waarin ik mezelf feitelijk al manipuleerde hiertoe) om te blijven staan in een bepaalde situatie en zo kan ik vanuit deze meer stabiele grond in en als mezelf, “durven open te zijn voor manipulatie, te zien wat er op komt en dan hierin blijven staan.”

Woordenboek:

Manipulatie: 1. bewerking (met de vingers), handgreep, hantering; 2. bedrieglijke methoden (vaak in meervoud gebruikt op de effectenbeurs als werkzaamheden om kunstmatige prijsbewegingen te veroorzaken; 3. beïnvloeding; stuwing in een bepaalde richting.

Manipulatie (figuurlijk): slim te werk gaan om zijn doel te bereiken; handig werken, goochelen met minder gepaste middelen; (handig, slim) bewerken, hanteren; door overreding een bepaalde voorstelling van zaken sturen in een richting.

manipulatie genetisch

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren door te geloven in een concept van liefde vanuit gedachten, gevoelens en emoties en vanuit opslag hiervan in en als de zielsconstructie en zo mezelf van ‘herkenning naar herkenning’ in gedachten, gevoelens en emoties voort te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door te geloven in woorden van liefde, vanuit de wens om hetzelfde doel te bereiken als dat deze woorden doen voorhouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als een ander te manipuleren door een doel te willen bereiken en zo niet geheel hier aanwezig te zijn en dag voor dag te bewegen in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door in toekomstprojecties van het te bereiken doel te gaan waarin ik een risico creëer voor mezelf dat deze doelen niet verwezenlijkt worden zolang betrokkenen niet aanwezig zijn in en als zelfverantwoordelijkheid en er dus geen levend wezen en geen wezenlijke sturing aanwezig is in en als onszelf en zo, in en als de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien, gerealiseerd en begrepen dat zolang iemand volledig aanwezig is in en als de geest, de manipulatie vanuit de geest in gedachten, gevoelens en emoties plaatsvindt en zich dus manifesteert in deze fysieke realiteit, in en als een zogenaamde ‘consequentie’ en hoe ‘goed’ de intentie ook mag zijn, hetgeen men in participeert in gedachten, gevoelens en emoties zonder gewaarzijn en zelfsturing, zal zich manifesteren (al dan niet in polariteit) in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren tegenover manipulatie van een ander in woord en daad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf hier nog een doel te willen bereiken wat niet mogelijk is zolang de ander niet wil zien in zichzelf in woord en daad, waarin de ander deze woorden en daden zal manifesteren en ik me gewaar ben dat ik hierin niet mee zal gaan en dus, mijn doel niet bereikt zal worden en zo ervaar ik me machteloos in emotionele hechting aan een ander waarin de beslissing tot zelfoprechtheid uiteindelijk bij de ander zelf ligt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren in emotionele ervaringen van ‘behoefte’ vanuit een gedachte ‘dat ik die ander nodig heb’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen in en als en met een gedachte dat ik die ander nodig heb als blijkt dat die ander niet hier is/niet hier wil/kan blijven en van hieruit ‘pijn’ te ervaren als de ander manipuleert met woorden die niet geleefd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘groot en sterk’ te houden om te kunnen blijven staan in een zelf toegestane en aanvaarde, gemanipuleerde situatie (wat feitelijk de wereld inhoudt waarin we momenteel bestaan).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren vanuit een angst voor verlies van hetgeen ik in eerste instantie vanuit manipulatie in en als de geest, fysiek gemanifesteerd heb als consequentie om door te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat iemand de beslissing zal nemen tot zelfverandering, in en als het besef dat als dit niet gedaan wordt, alles verloren zal worden en vanuit deze verwachting de beslissing te nemen te staan als support in en als leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de uitkomst niet hoeft te zijn zoals ik ‘verwacht’ en dat de uitkomst zal inhouden wat het beste is in en als leven wat niet overeen hoeft te stemmen met ‘wat ik wil’ en als ik iets ‘verwacht’ zit er een aspect aan in en als de geest wat ik nog niet heb losgelaten/vergeven in en als mezelf en is mijn ‘wil’ nog niet geheel en onvoorwaardelijk in overeenstemming met mezelf in en als leven maar gekleurd door emotionele behoefte.

Als en wanneer ik mezelf pijn zie ervaren door woorden van een ander in en als manipulatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf pijn doe vanuit een gedachte dat ik die ander of iets in die ander of iets of iemand buiten mij, nodig heb in en als de geest en van hieruit sta ik manipulatie toe terwijl ik het hier niet mee eens ben in en als mezelf. Ik realiseer me dat ik mezelf dus pijn doe door het niet eens te zijn met en als mezelf en zo niet in eenheid en gelijkheid met en als mezelf te bewegen maar mezelf in afgescheidenheid bewaar, in en als ge geest in gedachten, gevoelens en emoties, in dit geval gerelateerd aan dat ik (iets van) die ander nodig heb.

Ik realiseer me dat we tevens in een wereld leven waarin we elkaar fysiek nodig hebben maar waarin we absoluut onbetrouwbaar zijn voor en als onszelf en dus, voor elkaar wat leidt tot een voortbewegen vanuit manipulatie in bedrieglijke methoden om ons doel te bereiken en om onszelf in en als de geest, te hanteren.

Ik realiseer me dat we niet bewegen in eenheid en gelijkheid met en als onszelf als leven, in overweging van wat het beste is voor al het leven en zo ervaren we een constante angst voor ‘de dood’ als angst voor verlies van de illusie van onszelf in en als de geest en zolang we dit doen, is er manipulatie.

Ik stel mezelf ten doel de emotionele behoefte die ik ervaar specifiek te benoemen, mezelf te vergeven en te zien met welke gedachte ik mezelf pijn doe in afscheiding van mezelf en als ik die zie, mezelf (deelname in) deze gedachte te vergeven en een eventuele oorsprong te vinden in herinnering, echter als ik die niet direct zie, te werken met wat hier is.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met onderwijzen voor wie wil horen en zien, hoe we bestaan in een toegestane en aanvaarde wereld van manipulatie zoals we bestaan in en als onszelf van waaruit we allen bewegen om onszelf te hanteren in en als de geest en om ons doel te bereiken met bedrieglijke methoden, vaak zonder dat we het bewust door hebben echter ergens in en als een gewaarzijn van dat het ‘niet klopt’ wat we accepteren/toestaan/aanvaarden in en als onszelf en in en als de wereld.

Ik stel mezelf ten doel mijn uitgangspunt zo volledig mogelijk te onderzoeken alvorens ik beslissingen neem die van invloed zijn op mijn leven en die van anderen en daar waar ik consequenties creëer – wat nog onvermijdelijk is in dit stadium – mezelf te vergeven, corrigeren en veranderen in en als het fysiek en zo dag tot dag te wandelen, steeds meer in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel de toekomstprojectie waarin ik heb deelgenomen te onderzoeken en mezelf de emotionele hechtingen te vergeven en vervolgens hetgeen te leven dat wat voor mij het beste en nog steeds van toepassing en eventueel/uiteindelijk mogelijk is en hierin mezelf dag voor dag te bewegen en bij te stellen waar nodig, waar nodig in communicatie met anderen.

Ik stel mezelf ten doel te durven open te zijn voor manipulatie, te zien wat er op komt en dan hierin blijven staan.

Ik stel mezelf ten doel te leren onderscheiden tussen emotionele behoefte en fysieke behoefte en me te bewegen tot het vragen om fysieke/praktische ondersteuning waar nodig zodat en waarin ik de emotionele behoefte los kan laten en vice versa, de emotionele behoefte te vergeven en hierin los te laten zodat ik me kan bewegen tot het vragen om fysieke/praktische ondersteuning waar nodig.

verantwoordelijkheidDesteni I Process

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Advertenties

Dag 573 – Worden ‘de rijken buitengesloten’ met een basisinkomen?

Arm-of-rijk

Waar mogelijk neem ik deel aan de bijeenkomsten van de Basisinkomenpartij omdat ik sta voor een Leefbaar Basisinkomen voor iedereen die dit nodig heeft. Dit houdt in dat ieder mens vanaf 18 jaar, onvoorwaardelijk toegang heeft tot een geldbedrag om fatsoenlijk van te kunnen leven. Hierin leidt het onvoorwaardelijke aspect tot verwarring. Er zijn vele vragen over het praktische gegeven om een basisinkomen in eerste instantie in te voeren voor iedereen die dit nodig heeft en – om praktische redenen – niet direct uit te keren aan diegenen die voldoende inkomen uit werk of andere bron halen. Een argument wat ik hierin meerdere keren hoor is de gedachte dat ‘de rijken niet kunnen worden buitengesloten’ en ‘het is niet gelijk’.

Het woord onvoorwaardelijk is besproken in dit artikel en ook in deze youtube.

De vragen komen naar voren als er over een voorstel van een basisinkomen gesproken wordt van onvoorwaardelijk 1500 euro per maand aan diegenen die onvoldoende geld tot hun beschikking hebben, (wat veel ruimer is dan de bijstand nu verschaft onder allerlei voorwaarden). Dit betekent dat dus iedereen, alle mensen vanaf 18 jaar, minimaal beschikken over 1500 euro, onvoorwaardelijk. Onvoorwaardelijk omdat, als iemand niet in staat is om een inkomen uit werk of andere bron (bijvoorbeeld erfenis) te verkrijgen, diegene direct een basisinkomen krijgt toegekend. Dit is de gelijkheid in de opzet, de gelijkheid zit in het toekennen van minimaal 1500 euro aan ieder mens vanaf 18 jaar. (Onder de 18 jaar zullen er dan andere voorzieningen zijn).

Wat er gebeurt, is dat we als mensen in ‘de vergelijking’ gaan. ‘Ja maar, dat is niet eerlijk, als iemand die hard werkt en bijvoorbeeld al 3000 ontvangt voor zijn werk, deze 1500 niet er bovenop krijgt’. Ook velen die op dit moment zelf van een zeer laag inkomen rondkomen benoemen dit aspect; het moet onvoorwaardelijk zijn, voor iedereen 1500 euro onafhankelijk van de hoeveelheid geld die er al is.

Dit betekent dus, dat iemand die niets heeft in de wereld – of laten we beginnen in Nederland – geen 1500 kan ontvangen omdat een ander die al een aardige som op de bankrekening heeft staan, toch ook 1500 zou moeten ontvangen, omdat het anders ‘niet eerlijk’ is en ‘de rijken worden buitengesloten’.

Is dat zo?

Is het niet precies andersom zonder dat de meesten van ons dit werkelijk doorhebben? Worden we als mens, diegenen die geen geld tot hun beschikking hebben, niet buitengesloten van het gebruik van de grondstoffen op aarde terwijl de werkelijk rijken het 10- of 100-voudige tot hun beschikking hebben? En toch zijn we druk met ‘zorgen maken’ over een gedachte dat ‘de rijken worden buitengesloten’.

Als een ieder die geen fatsoenlijk inkomen heeft, 1500 euro als basisinkomen krijgt toegekend wordt er helemaal niemand buiten gesloten en heeft iedereen toegang tot de grondstoffen die de aarde vrij geeft, onvoorwaardelijk. Of de één meer heeft en de ander minder? Ja, dat is voorlopig nog hoe we bestaan. Uit dit punt van discussie blijkt dat we nog niet in staat zijn om te beginnen met het toekennen van 1500 euro per maand, onafhankelijk waar dit vandaan komt, laat staan dat we eraan toe zijn om alles ‘gelijk’ te verdelen.

Gelijkheid in de breedste zin van het woord, daar zijn we nog niet aan toe als mensheid en als we ons hierin vastbijten door ‘iedereen 1500 toe te willen kennen’ zonder andere mogelijkheden te onderzoeken en omarmen, blijven we steken in een ideaal die niet volledig getoetst is op haalbaarheid en als een plan niet haalbaar is, gebeurt er feitelijk helemaal niets en dus, ontvangt niemand het basisinkomen. En zo zijn we, via het vasthouden aan deze gedachten als idealen, nog steeds ‘in de ban van de rijken’ en sluiten we onszelf buiten. De werkelijk rijke mensen zijn hier dan diegenen als ‘elite’ die de touwtjes in handen hebben en niet zozeer de mens met een paar 1000 euro meer. We vergeten dat een relatief hele kleine groep ‘uitzonderlijk rijken’ als elite, hier op aarde bepaalt waar het geld – en dus de grondstoffen naartoe gaan.

Laten we beginnen met een haalbaar plan van aanpak zodat in eerste instantie de armoede de deur uit kan en laten we hiervoor de meest praktische oplossing nemen. Met praktisch bedoel ik dan, dat het geld beschikbaar is. Praktisch betekent niet persé dat het de ogenschijnlijk ‘meest eenvoudige’ oplossing is. We willen in 1 stap van een zeer ingewikkeld geld- en belastingsysteem naar een totale eenvoud van ‘iedereen 1500 euro geven’.

Is dit reëel? Is dit haalbaar? Is dit nodig?

Waar zijn we bang voor als mens? Dat de rijken ‘boos worden’ omdat ze die 1500 euro niet krijgen? Is het achteraf weghalen via een belastingsysteem dan een oplossing? Mijns inziens is het een verbloeming van het feit dat we het eigenlijk overbodig vinden om aan hen die meer dan genoeg hebben, toch nog 1500 euro te geven. Dus dan zouden we het zogenaamd ‘onvoorwaardelijk’ geven om het vervolgens via belasting ‘terug te halen’. De rijken zijn niet dom, mensen, de rijken als elite hebben zeer goed door hoe het geldsysteem werkt. Dit maakt hen niet ‘slecht’ – het gaat er niet om dat degenen die al voldoende geld hebben ‘slecht’ zijn en het niet ‘verdienen’, het gaat om het praktische gegeven dat het niet direct nodig is en dat het heel, heel hard nodig is om diegenen die geen inkomen hebben, hierin te voorzien op een praktisch, haalbare manier.

Zolang we blijven steken in het polariteitsdenken – zoals ons denken over het algemeen is opgebouwd, in ‘goed en kwaad’ en ‘rijk en arm’ – zullen we niet in staat zijn om tot een praktische oplossing te komen. We blijven ‘rekening’ houden met het moraal dat het ‘niet eerlijk is’ om diegenen die het nodig hebben, wel 1500 te geven en diegenen die al voldoende hebben, voorlopig niet. Of dit in de toekomst anders zal zijn, dat moet blijken en is afhankelijk van zoveel factoren en van de hoeveelheid geld die uiteindelijk beschikbaar is en zal zijn. Prioriteit is om iedereen toegang te verschaffen tot een leven met de natuurlijke hulpbronnen tot ieders beschikking, onvoorwaardelijk, en dit gaat via geld. En dus heeft iedereen een basisbedrag aan geld nodig.

Zolang we dit niet inzien sluiten we onszelf buiten, van het leven dat ter beschikking is in ieder van ons en van de natuurlijke hulpbronnen, de grondstoffen van de aarde als leven, die ter beschikking zouden moeten zijn van iedereen en al het leven op aarde. We zullen moeten leren om vanuit ‘Leven’ te denken en waarnemen en van hieruit te zien wat het beste is voor al het leven. Op dit moment denken we vanuit geld, in en als de geest, en hier liggen de oplossingen niet. Omdat, zolang als we dit doen, we het leven proberen te voegen naar de geldstroom, in plaat van de geldstroom te voegen naar Leven. De werkelijk rijken, die hebben allang toegang tot de grondstoffen. Sterker nog, ze beheersen de verdeling van de grondstoffen. Die kunnen en hoeven niet worden buitengesloten hierin maar het wordt wel tijd dat ze worden ‘uitgesloten’ van deze machtspositie doordat de zeggenschap bij alle mensen terecht komt. En de verantwoordelijkheid hiervoor, die ligt bij ‘alle mensen’ en niet alleen of persé bij de rijken. Het is tijd om te gaan staan voor ‘zelf als leven’, in en als eenheid en gelijkheid en van hieruit, zullen we leren te zorgen voor al het leven, en al het leven, betekent inclusief ‘rijk en arm’ waardoor de polariteit als het ‘verschil tussen arm en rijk’ zal afnemen.

Het is iets dat we één voor één zullen gaan inzien. Ieder op zijn of haar eigen manier. We zijn dit niet gewend, we hebben dit niet geleerd; we hebben geleerd te denken in ‘vergelijkingen’ en ‘eerlijkheid’ in en als de geest. Dit betreft geen werkelijke gelijkheid – in en als de geest bestaan we per definitie in afscheiding van onszelf als leven en dit hebben we vervangen door denken in gelijkwaardigheid en dit is nog steeds verbonden aan geld. Aan hoeveel we ‘waard zijn’ in geld uitgedrukt. Zo lijkt het dat iemand – die zelf al ruim voldoende heeft – niet ‘op waarde wordt geschat’. Terwijl het feit dat diegene in staat is om zichzelf van geld te voorzien, over het hoofd wordt gezien en ook dat diegene tevens de keuze heeft om het te doen met een basisinkomen van 1500 euro. Diegene die al voldoende geld heeft, wordt met de invoer van een basisinkomen wel degelijk op waarde geschat, het wordt juist gezien dat diegene al lang en breed in staat is om zichzelf te bedruipen met hierbij de mogelijkheid tot eventuele andere keuzes.

Is het zo dat we zelf nog eens 1500 euro willen ontvangen als we er al 3000 tot onze beschikking hebben? En dat we daarom ‘de rijken’ ook willen geven? Het draait over het algemeen altijd om onszelf. We zijn niet gewend om in gelijkheid en zorgzaamheid te leven als wat het beste is voor al het leven. Op dit moment denken we voornamelijk vanuit een punt van overleving die bestaat uit de gedachte ‘wat zit er voor mij in’. Om de overlevingsgedachten te veranderen tot een inzicht in eenheid en gelijkheid, zullen we heel wat illusies op moeten geven. En dit is waar we werkelijk bang voor zijn. Want als we de illusies opgeven, gaan we zien wat hebben toegestaan aan ongelijke verdeling, in de wereld en binnenin onszelf. En dit zullen we zolang mogelijk proberen te voorkomen met argumenten die onszelf – als hoe we bestaan in en als deze illusies, in en als de geest, in ongelijkheid, in eigenbelang – verdedigen en van hieruit gaan we dit zelfs projecteren op ‘de rijken’ als ‘dat zij niet kunnen worden buitengesloten’. En zo houden we onszelf in stand in een ongelijk bestaan in armoede, buitengesloten van de natuurlijke hulpbronnen en grondstoffen die in feite voor iedereen beschikbaar zouden moeten zijn als geboorterecht. En de Elite, de Rijken, die weten dit.

Echter zoals net genoemd, zijn het illusies die we uiteindelijk zullen opgeven en als we eenmaal de beslissing nemen om te gaan zien en staan voor wat het beste is voor alles en iedereen, zoals – om te beginnen – een onvoorwaardelijk inkomen van minimaal 1500 euro voor iedereen, onafhankelijk van waar dit vandaan komt, dan gaan we steeds meer inzien dat ‘het beste voor alles en iedereen’ inclusief onszelf betreft en dat hierin helemaal niemand wordt buitengesloten in en als dit fysieke leven. Zodra we stoppen met onszelf buitensluiten in en als de illusies van de geest en zodra we stoppen met het projecteren van onze aangeleerde illusies op de buitenwereld, op de rijken, op het geld.

image_gallery

Neem deel waar je mogelijkheden liggen!

Maatschappelijk:

Basis Inkomen Partij

De Weg Vooruit is Politiek

Individueel:

Desteni I Process

(de Gratis DIP Lite-cursus is ook in het Nederlands te volgen)

waarom-zoek-je-naar-water-voor-leven-op-andere-planeten-1666Gerelateerd artikel: Perspectief op ‘Een basisinkomen voor iedereen is niet betaalbaar’

—————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 37 – Onvoorwaardelijk loslaten

Wat te doen met verdriet om verlies van vriendschap met een voormalig partner? Verdriet, verlies en vriendschap, alle 3 woorden in/als de mind. Wat als onvoorwaardelijk loslaten? Vroeg Sylvie me. Dat geeft release. Met name het woord onvoorwaardelijk voor het loslaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn om het verliezen van de vriendschap met een voormalig partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te verwachten dat voormalig partner gewoon weg zou gaan, in plaats van in te zien dat ik dus niet verwacht had van mezelf dat ik gewoon weg zou gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een vriendschap kan verliezen, wat verliezen van een relationele verbinding in/als de mind inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vriendschap als excuus te gebruiken om een relatie in/als de mind met een voormalig partner te behouden, en hierin een relatie in/als de mind op zich in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verslaafd te zijn aan het contact met een voormalig partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb opluchting te ervaren dat een voormalig partner weg gaat, waarin ik zie dat ik me nog steeds verantwoordelijk voel voor het leven van een voormalig partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me (nog steeds) verantwoordelijk te voelen voor het leven van een voormalig partner, waarin ik me via deze verantwoordelijkheid vasthoud in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf via verantwoordelijkheid voor het leven van een voormalig partner vast te houden in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eeuwig door te kunnen gaan met het onderhouden van contact in/als de mind met een voormalig partner, waarin ik mezelf steeds herlaad met energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een voormalig partner te gebruiken om mezelf te herladen met energie, waarin ik het zo verberg in mooie woorden dat het lijkt of het geen manipulatie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb  het herladen met energie te verbergen in mooie woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het manipuleren te verbergen in mooie woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het grootste deel van de tijd niet door te hebben dat ik manipuleer, en met name niet hoe ik manipuleer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te stoppen in het manipuleren verbloemd in mooie woorden, waardoor er een situatie ontstaat waarin de ander weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds situaties te creeren waarin een voormalig partner weggaat om iets te stoppen, waaruit blijkt dat ik mezelf niet stop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een voormalig partner weggaat omdat ik mezelf niet stop, in plaats van in te zien dat een voormalig partner weggaat om redenen in de ander zelf, en dat het een spiegel is die ik mezelf kan vergeven van wat ik heb toegestaan in/als mezelf, nu of in het verleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb koste wat het kost te proberen een vriendschap met een voormalig partner te behouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als mind hardnekkig te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven wat er gebeurt, wat ook niet hoeft, ik hoef het niet te geloven, ik wandel de verandering en vergeef mezelf de consequenties die ik gecreeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen over de veranderingen die plaatsvinden, in plaats van in te zien dat veranderingen in relaties betekenen dat ik zelf verander, wat niet iets is om me schuldig over te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat er zaken zijn waar ik me wel schuldig over moet voelen.

Ik laat voormalig partner onvoorwaardelijk los, en in het onvoorwaardelijk ervaar ik mezelf als de partner als gelijken. Ik realiseer me dat ik kwijt kan raken in/als de mind waar ik me aan gehecht heb, waardoor ik mezelf kwijt raak door participatie in hechting in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwijt te raken door me te hechten in/als de mind, wat een angst geeft om kwijt te raken waaraan ik me gehecht heb, aangezien het dan lijkt of ik een deel van mezelf kwijt raak als datgene/diegene waaraan ik me in/als de mind gehecht heb, weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in hechtenis te hebben genomen in/als de mind.

Ik verbind mezelf met mezelf door voormalig partner onvoorwaardelijk los te laten in/als mezelf.

http://desteniiprocess.com/

http://desteniiprocess.com/courses/relationships

http://equalmoney.org/

http://www.desteni.net/