Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Nederlandstalige voortzetting van het onderwerp moeheid en slapen:

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Probleem:

Een ervaring die van tijd tot tijd terugkomt is dat het ‘opeens teveel’ is’. Dit ‘opeens’ is al een opmerkelijk gegeven, aangezien iets niet opeens teveel is, daar gaat iets aan vooraf. Ik ervaar dit ‘opeens teveel’  als ik ‘opeens’ last krijg van een plek in mijn schouder die doortrekt door de arm heen. Ook dit is niet opeens maar bouwt zich op. Deze plek in mijn schouder is gerelateerd aan een plek ter hoogte van mijn middenrif, waar mijn fysiek zich samentrekt. Een punt waar alle structuren lijken samen te komen en in 1 grote kramp vasthouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben waarin het ‘opeens teveel’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos op mezelf te zijn dat ik van tevoren – voordat het teveel is – niet beter oplet, en dus de aanloop naar dit ineens teveel niet tijdig inzie en voorkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet leuk te vinden als iets teveel is, en het niet leuk te vinden om toe te moeten geven dat iets teveel is en het liefst alles op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets als teveel te ervaren door een zorg voor wat ik (eventueel) in de toekomst allemaal moet oppakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de geest te participeren en hierin zorgen te maken over wat er moet gebeuren in de toekomst, al dan niet nu bekend, en hierin een opstapeling te zien welke ik als ‘teveel’ ervaar, terwijl ik dit nu opschrijf, ik me afvraag of dit niet een ervaring is van alle structuren die ik heb opgestapeld in de geest en neergelegd in het fysiek, welke ik als teveel ervaar, en welke ik projecteer in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden, denken en geloven dat ik fysiek niet zoveel aankan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden, denken en geloven dat ik in de geest alles aankan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van zowel fysiek als de geest door te participeren in oordelen, geloven en gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets perfect te willen doen, in plaats van in te zien dat het eerste wat ik perfect dien te doen is het perfectioneren van zelf, door eerst mijn reacties te stoppen in de geest, en dan iets op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vaak nog te vergeten eerst mijn reacties te stoppen en dan pas iets op te pakken, en al te gaan oppakken voordat ik alle reacties in mezelf gestopt heb, in hierin dus iets oppak in de geest, wat niet het beste is voor mezelf en voor hetgeen ik oppak, en wat niet het meest effectief is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden, denken en geloven dat een ander niet even kan wachten, en dus laat ik mezelf wachten totdat al het andere gedaan is, en als al het andere dan erg veel is, ervaar ik dit als teveel, als teveel voor mezelf om op te wachten voordat ik aan mezelf toekom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten wachten en mezelf achterin de rij te plaatsen van alles wat gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me hierin druk te maken over wat een ander van me vindt, en dit druk maken voor te laten gaan en te laten bepalen wat ik wel en niet doe en het hierin en hiermee dus heel druk te hebben.

Oplossing:

Het is vrij veel – lol –  dus ik ga het uitschrijven als een karakter.

Gedachtendimensie:

Ik kan het niet – Ik weet het niet

Verbeeldingsdimensie:

Mezelf, jong meisje, stilstaand, hoofd iets omlaag, alleen, niet wetend wat te doen en wat te zeggen

Herinnering:

Ik sta buiten bij x in zijn tuin, hij is met iets bezig in de schuur, we zijn alleen, de familie is binnen. Terwijl hij bezig is, half met zijn rug naar me toe, vraagt hij opeens: ‘zeg Ingrid, zie ik daar iets komen? Krijg je borstjes?’ Ik antwoord niet, ik beweeg niet, ik kijk naar de grond, weet niet wat te zeggen. Ik schrik, het beneemt me de adem en deze zet vast in mijn borst. Ik val stil en trek me terug in mezelf. Om er nooit meer uit te komen. Dit is teveel.

Atlanteans – Caged in Powerlessness

Angstdimensie:

Fysiek niet kunnen uitvoeren wat ik zou willen

Fysieke pijn

Fysieke uitputting

Overweldigd te worden door alles wat gedaan moet worden en hierin het ‘niet meer aan kunnen’ en opeens instorten en dus niets meer op kunnen pakken, waarvan anderen ook de dupe worden

Me niet uit kunnen/durven spreken en hierin mezelf dus niet uit kunnen drukken en dus mezelf geen richting kunnen geven, maar in  plaats hiervan mezelf te laten overweldigen door reacties in mezelf op wat een ander zegt en doet.

Dat ik het niet goed genoeg doe

Backchatdimensie:

Het is me teveel

Wat als ik het niet aankan?

Waarom moet ik dit allemaal doen?

Dit gaat me nooit lukken

Nu doe ik het weer

Verdomme

Wat ben ik toch een oen

Ik baal van mezelf

Leer ik het dan nooit?

Reactiedimensie (emoties en gevoelens):

Angst, paniek, irritatie, boosheid, onmacht, onzekerheid, zekerheid, verdriet

Fysieke Gedragsdimensie:

Uitputting, alsof iedere stap en iedere handeling teveel is, pijn in schouder(s), stagnatie rondom het middenrif welke begint in het borstgebied (voor zover voor mij tot nu toe waarneembaar), stagnatie in bepaalde delen in de dikke darm

Consequentiedimensie:

Mezelf klein houden en niet mijn volle potentie leven uit angst dat ik het niet aankan, niet weet wat te doen, opgeef en faal

Wordt vervolgd met zelfvergevingen en zelfcorrecties

Beloning:

Inzicht in de ervaring van ‘het is me teveel’, een toegift aan mezelf in zelfvergeving van hetgeen hieraan verbonden zit, bevrijding van een herinnering waardoor ik me sinds jaar en dag laat beinvloeden en uiteindelijk een correctie in het fysieke leven waarin ik mezelf ondersteun en steeds meer gelijk loop met en als mezelf in de adem in de bezigheden en taken die ik oppak, op wil pakken en een juiste inschatting hierin waartoe ik fysiek in staat ben om op te pakken, voorbij de limiet van de geest en in overweging van en samenwerking met mezelf in/als het fysiek.

samenwerken2.jpg

The Consciousness of the Ant

——————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 284 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Afwachtend – Reactiedimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 283 – Trigger Characters – Afwachtend-1

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Irritatie, neerbuigend, nors, afhoudend, ongeloof, opgeven, plaatsvervangende schaamte, afschuw, walging

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb irritatie te ervaren als ik tegenover een afwachtend karakter kom te staan, waarin de ervaring van irritatie aangeeft dat ik me afscheidt van dit karakter in mezelf, en hierin ongelijk ga staan als mezelf, en dus ongelijk, dus inferior of superior, ten opzichte van de persoon die een afwachtend karakter toont, en ten gevolge hiervan op geirriteerde toon te gaan praten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op geirriteerde toon te gaan praten als iemand een karakter toont – in dit geval afwachtend – waarvan ik mezelf in mezelf heb afgescheiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb neerbuigend, dus superior te reageren tegenover een persoon die een afwachtend karakter laat zien, waarin ik in reactie in de geest schiet en dus superior, uit de hoogte in de geest, aanwezig ben in mezelf, waarin ik de onzekerheden onderdruk, welke onzekerheden zich bijvoorbeeld kunnen tonen in een afwachtend karakter.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nors te reageren als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, waarin ik de ander(=de mind)  afhoud, buiten me probeer te houden, aangezien ik niet weet wat ik met dit afwachtende karakter moet doen, maar wel geloof iets te moeten doen, wat ik niet wil, en dus reageer ik nors en houd ik af.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets moet met een afwachtend karakter van een ander, in plaats van in te zien dat ik iets moet met mijn reacties op het afwachtende karakter van een ander, waarin ik mezelf beweeg in het stoppen van mijn innerlijke reacties, welke voldoende zelfbeweging is in het moment, aangezien ik me pas werkelijk als mezelf kan bewegen als ik vrij ben van deze innerlijke reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongeloof te ervaren als reactie op een afwachtend karakter, waarin ik niet ongeloof creeer in/als polariteit in/als geloof dat ik iets moet doen met het afwachtende karakter van een ander, en dus bezig ga met de ander in plaats van met/als mezelf, waarin ik uiteindelijk niet kan geloven wat en hoe ik mezelf manifesteer/gemanifesteerd heb in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van opgeven te hebben in reactie op een afwachtend karakter, waarin ik bij voorbaat opgeef in een geloof dat dit niets kan worden, dat er niets gebeurt, dat er niets verandert, zonder dat ik zelfs maar probeer om mezelf te veranderen door te starten met het inzien en zelfvergeven van mijn innerlijke reacties op een afwachtend karakter, van mezelf en tegenover mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven in/als ongeloof in verandering, oftewel in een geloof dat er niets verandert, waarin bestaan in een ongeloof/geloof per definitie al een opgeven is van zelf, aangezien participatie in/als een polariteit van geloof/ongeloof, participatie is in/als de geest, welke een direct gevolg van opgeven heeft, opgeven van zelf aan de geest in polariteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nooit te hebben gezien dat participatie in een geloof, dus religie, of in ongeloof, dus atheisme, beiden per definitie al een opgeven van zelf als startpunt hebben, en er dus per definitie in/als startpunt geen zelfverantwoordelijkheid genomen wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb plaats vervangende schaamte te ervaren als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, waarin ik van plaats ruil, en mezelf direct definieer als wat ik zie tegenover mij in relatie tot mij, en hierin direct mezelf opgeef en dus direct afwachtend wordt en ben, zonder zelfbeweging, want die heb ik net opgegeven in een geloof  in een relatie die mij definieert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een relatie mij definieert, welke wederom strekt tot in religie, waarin een relatie met God gecreeerd wordt, waarin zelf gedefineerd wordt in/als deze relatie, en zelf in zelfbeweging dus verdwenen, opgegeven is ten behoeve van de relatie met God, niet ziende dat een relatie met wie dan ook – in dit geval God – per definitie in/als de Geest is, welke Heilig gemaakt is, en waarin nu dus een relatie bestaat via de Heilige Geest, maar nog steeds een relatie, en dus in/als startpunt in/als de Geest, dus in een startpunt in Polariteit in Ongelijkheid, en dus ongelijkheid voortbrengend wereldwijd, geloven de dat men Go(e)d doet.

The Crucifixion of Jesus Series

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus constant bezig te zijn met een religie in/als de geest, de religie van Zelf, door mezelf te definieren in/als relaties met wie of wat ik tegenover me krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn schaamte over het afleggen van mezelf te projecteren op degene die ik tegenover me krijg in een afwachtend karakter, oftewel in een karakter waarin zelf dus is afgelegd/weggelegd/onderdrukt, in plaats van in te zien dat ik mijn schaamte wegleg op de ander, zonder te zien dat ik me feitelijk schaam voor wie ik ben in/als relatie, welke ik projecteer op de relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor wie ik ben in/als relatie, zonder werkelijke schaamte te ervaren en dus zonder werkelijk zelf te veranderen, want zolang ik geen werkelijk schaamte in/als zelf ervaar, zal ik niet veranderen, maar proberen de ander(=de mind) en/of de situatie te veranderen waarop ik mijn schaamte projecteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet werkelijk de schaamte zelf te willen ervaren en werkelijk te willen veranderen, aangezien ik hierin moet toegeven dat ik alles in het verleden verkeerd heb gedaan in een startpunt in/als de geest in/als zelfinteresse, participerend in de Religie van Zelf, zonder werkelijk te veranderen.

Day 311: The Secret to Self-Realisation

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb afschuw te ervaren als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, welke een vermomming is van angst om mezelf onder ogen te zien in relatie tot het afwachtende karakter.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, aangezien ik ook niet weer wat te doen en zeggen, en er dus feitelijk 2 afwachtende karakters bij elkaar zitten, waarin geen zelfbeweging aanwezig is en dus niets gebeurt, behalve de ervaring van afwachting met vele innerlijke reacties hierop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb walging te ervaren in/als mezelf als ik ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, welke walging afkeer bewerkstelligd, en in deze afkeer keer ik me af van mezelf in/als afwachtend karakter en dus tevens van degene tegenover mij in/als afwachtend karakter, en dus hoef ik mezelf niet onder ogen te zien en dus hoef ik mezelf niet te veranderen, met als excuus een ervaring van walging welke ik geloof als zijnde ‘hier hoor ik niet te wezen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven in de ervaring van walging in/als de geest, zonder verder zelfonderzoek hierin toe te passen, en dus wederom in geloof te verkeren in/als de Geest in de Religie van Zelf, en hierin weg te wezen, in plaats van mijn wezen te onderzoeken en in/als mijn wezen in/als zelf te gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te wezen van wie ik in wezen ben en ben geworden door geloof in reacties in/als de Geest in de Religie van Zelf, en hierin zelf afwachtend te worden, afgescheiden van zelf dus af-wezig, afwezig zonder zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf moet overgeven in een relatie, in plaats van in te zien dat ik de relaties stop in mezelf zodat ik op kan staan in/als zelf, en mezelf in/als geloof in relaties in Zelfreligie, stop, dus als het ware opgeef.

Reptilians – The Purpose of Spirituality for Me – Part 14

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie participeren in een reactie van irritatie, norsheid en/of neerbuigendheid als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me afscheid van mezelf in/als afwachtend karakter en in/als deze afscheiding geirriteerd, nors en/of neerbuigend reageer. Ik realiseer me dat ik me hierin neerbuig in/als de geest door toe te geven/in te geven in/als reactie in de geest.

Ik stop, ik adem. Ik zie in mezelf wat er voor ervaring onder de irritatie, norsheid en neerbuigendheid aanwezig is door diep in te ademen en de reacties te stoppen en/of door me heen te laten gaan in de adem.

Ik sta mezelf niet toe te reageren naar een ander buiten mij in irritatie, norsheid en neerbuigendheid, en hierin mijn zelfverantwoordelijkheid weg te leggen. In plaats hiervan onderzoek ik de reacties in mezelf en pas zelfvergevingen toe, eventueel later in schrijven, totdat ik vrij ben van reactie. Indien nodig loop ik weg om tot mezelf te komen.

Atlanteans – When Energy has more Value than Life – Part 40

Als ik mezelf zie participeren in reacties van ongeloof en/of opgeven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in geloof in de Geest in God, welke automatisch ongeloof in zelfverandering inhoudt, waarin  ik dus per direct vastzit in Polariteit van Geloof-Ongeloof in/als de Geest.

Ik stop, ik adem. Ik sta mezelf niet langer toe te participeren in Polariteit van Geloof-Ongeloof. Als ik de ervaring van ongeloof en opgeven gestopt heb zie in zelf, zie ik wat er mogelijk is in het moment van afwachting.

Als ik mezelf zie participeren in plaatsvervangende schaamte, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een ervaring van schaamte over wie ik ben geworden, projecteer op iets/iemand buiten mij. Ik onderzoek in zelf wat het is waar ik schaamte voor ervaar en pas hier zelfvergevingen op toe. Ik sta mezelf niet langer toe de ervaring van schaamte weg te duwen en te projecteren op een ander(=de mind).

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke relaties ik gelegd heb in mezelf, met/als de ander=de mind, geprojecteerd op de ander buiten mij, waar ik me voor schaam, waarin ik me realiseer, dat zolang ik een relatie leg – dus mezelf neerleg en lieg – ik iets wil van de ander buiten mij, en dus wil ik geen afwachtend karakter tegenover mij, want hetgeen ik wil zal het afwachtend karakter niet toepassen, aangezien het karakter alleen maar afwacht.

Ik schrijf, ik pas zelfvergevingen toe en ik corrigeer mezelf in/als het vrijmaken van de relaties met het afwachtende karakter.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van afschuw en walging op in reactie op een afwachtend karakter, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar en verberg onder een ervaring van afschuw – schuwen –  en walging als excuus voor afkeer, dus als excuus voor me afkeren van het afwachtende karakter – binnen en buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel de angst te onderzoeken die me doet afkeren van mezelf in een ervaring van afschuw en walging. Ik schrijf, ik onderzoek de ervaringen in mezelf en laat deze door me heen gaan, ik pas hier zelfvergevingen op toe, totdat het stil wordt in mij en ik mezelf enigszins kan bewegen.

Ik sta mezelf toe weg te lopen indien nodig, en ik sta mezelf toe de reacties later uit te schrijven en in het moment alleen de reacties te stoppen in zelf, zodat ik deze niet projecteer op een ander buiten mij en hierin opnieuw consequenties creeer.

Ik sta mezelf niet langer toe consequenties te creeren door te reageren in projectie op een afwachtend karakter tegenover mij, in realisatie dat in het creeren van consequenties, ik het zicht in mezelf belemmer en het proces van zelfverandering verleng, aangezien ik dan moet ‘wachten’ op de volgende mogelijkheid waarin het afwachtende karakter zich toont, en ik dus het afwachtende karakter in mezelf langer in stand dus in leven houd, in plaats van zelf op te staan in/als leven.

Reptilians – Be Still and Know – I am God – Part 22

desteniartists.blogspot.nl

Wordt vervolgd

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

———————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 260 – Expressie en de Darm – Zelfvergevingen Reactiedimensie van Opgeven

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 254  – met Probleem, Oplossing en Beloning 

Dag 255  – welke is onderverdeeld in de verschillende Dimensies

Dag 256  – Zelfvergevingen Angstdimensie

Dag 257 – Zelfvergevingen Gedachtendimensie

Dag 258 – Zelfvergevingen Verbeeldingsdimensie

Dag 259 – Zelfvergevingen Backchatdimensie

Reactiedimensie (emoties en gevoelens):

Verdriet, wanhoop, moedeloosheid, radeloosheid, lamgeslagen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren als gevolg van de backchat welke ik onderga als reactie op de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wanhoop te ervaren als gevolg van de backchat welke ik onderga als reactie op de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moedeloosheid te ervaren te ervaren als gevolg van de backchat welke ik onderga als reactie op de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb radeloosheid te ervaren als gevolg van de backchat welke ik onderga als reactie op de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me als lamgeslagen te ervaren als gevolg van/door de backchat welke ik onderga als reactie op de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de wereld te geloven in al zijn onrechtvaardigheid, en de opvoeders te geloven in al hun onrechtvaardigheid, en mezelf hierin op te splitsen in zelftwijfel en me hierin aan te passen aan de opvoeders en de wereld om niet alleen te hoeven staan, welke als klein kind ook niet mogelijk is, met tot gevolg een enorme splitsing in zelf in zelftwijfel, welke ik fysiek gemanifesteerd heb, en welke nu omhoog komt in de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’, waarin ik mezelf opnieuw aanval in backchat zoals ik geleerd heb mezelf te oordelen, waarin ik mezelf verdrietig, wanhopig, moedeloos, radeloos en lamgeslagen ervaar, welke mijn zelftwijfel bevestigt en waarin ik neig deze ervaring te geloven en ervaren als ‘te groot om in te zien en door te wandelen’, en dus mezelf te bevestigen in zelftwijfel en/of zelfs in afwijzing zoals ik geleerd heb mezelf af te wijzen, door te blijven geloven in de Gedachte ‘Ik weet niet of ik dit ga doen’ als zijnde een Gedachte met een Vrije Keus, waarin ik tevens mijn backchat blijf geloven welke zegt ‘Nee, ik ga dit niet doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze kolk van emoties als verdriet, wanhoop, moedeloosheid, radeloosheid en lamgeslagen voelen als zijnde echt en waar en dus waardevol te beschouwen, in plaats van in te zien dat ik hiermee alleen maar energie genereer dus waarde heb gegenereerd in het verleden voor het voeden van de zogenaamde veelgeprezen Bron als Het Witte Licht, waarin we slechts batterijen waren die de Bron moeten voeden met energie ten koste van Leven, en om energie te generen moet er conflict dus ongelijkheid gecreeerd worden, en om deze ongelijkheid gaande te houden op aarde moet deze ongelijkheid gemanifesteerd worden op Aarde dus moet er ongelijke verdeling van middelen zijn die ons in Leven houden, zoals voedsel en water, maar omdat deze in eerste instantie vrij beschikbaar was voor iedereen – immers de Aarde geeft aan een Ieder Leven Onvoorwaardelijk –  moet er een middel ingevoerd worden waarmee we deze goederen moeten kopen en moeten deze middelen onder controle gesteld worden van een kleine groep mensen die de Macht in handen hebben – en dit middel noemen we Goud en/of Geld – zodat een ieder met Gezond Verstand zich moet schikken tot deze kleine groep mensen die het voedsel beheren door middel van Geld, en dus verschuift onze aandacht van Leven in Gezond Verstand in Harmonie en Gelijkheid naar Overleven en Geld/Goud verdienen om voedsel te kunnen kopen, waarin zoveel conflict als angst in deze ongelijkheid gecreeerd wordt zodat we energie genereren in/als conflict als angst en dus in dit overleven energie genereren voor die geweldige Bron als Het Witte Licht, waarvan we onszelf dus afhankelijk hebben gemaakt door te geloven in de Macht van Deze Bron, en dus moeten we deze Bron Adoreren welke opnieuw energie genereert als vorm van (Over)leven, in plaats van zelf te Ademen en onszelf te Leven Hier in ieder Moment, waarin we starten met het onderzoek wie die Bron dan eigenlijk is, hoe deze kon blijven bestaan en hoe die in onszelf bestaat, hoe ons geloof in deze Bron het bestaan van deze Bron rechtvaardigt, en wat geloof nu eigenlijk is, en wie er geloof in/als onszelf, en als er iemand gelooft in/als mijzelf, wie geef ik dan de controle in mezelf? Is een geloof iets wat ik vast kan pakken, op kan eten? Of is het het iets in mijn hoofd in/als de Geest? Hoe kan ik ooit leven van een Geloof? Hoe kan ik dit ooit hebben geloofd? Dus in de Geest Geloof ik in een Bron van Licht, terwijl ik nog steeds geen eten heb, en mijn buurman ook niet. En wie gaat dit dan Geven? En als het dan al Gegeven wordt, waarom wordt het dan niet Gelijk verdeeld? Als er dan al een geweldige Bron van Licht was, waarom heeft deze geweldige Bron dan geen Gelijke verdeling Gecreeerd? Dit is op zijn minst al een vraag om het startpunt van deze Bron eens nader in te zien en te onderzoeken hoe Go(e)d deze Bron het met mij en ons voorhad.

Allerlei vragen die onderzoek vragen, en dit onderzoek start in mezelf. Want ik heb mijn Geloof gelegd in iets buiten mezelf, en ik weet en/of begrijp feitelijk niet waarom ik dit gedaan heb behalve dat ik allerlei emoties ervaar in mij van verOngelijking en Onbegrip.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te Geloven dat de Mens in wezen Goed is, net als deze Geweldige Bron van Licht als God, in plaats van in te zien dat de mens leeft in Ongelijkheid door zich Gelijk te stellen of willen stellen aan deze Bron als God, waarvan we net hebben gezien dat deze in wezen Ongelijkheid creeert, en als ik gelijk ben en/of wil zijn aan deze Bron als God, creeer ik dus Ongelijkheid in mezelf, en hiermee in het leven om me heen en dus ten koste van een ander, wat me in wezen niet ‘goed’ maakt maar een creator van ongelijkheid als conflict, welke mezelf zoveel pijn doet dat ik er verdrietig, wanhopig, moedeloos, radeloos en lamgeslagen van wordt, waarin ik geen hoop, moed en rede kan vinden om op te staan aangezien er geen hoop, moed en rede meer te bekkennen – he, bekken – bekennen is om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het moeilijk te vinden om te bekennen dat ik er heeeelemaal naast zit en in wezen niet goed ben, en om dit te bevestigen, ga ik liefde als gevoel creeren, en deze gevoelens laat ik rondcirkelen in mijn bekken, als zijnde energie, welke ik wil delen in zogenaamde liefde, oftwel ik wil seks, om deze energie uit te wisselen en mezelf te bevestigen dat ik toch goed ben, want ik voel het toch, voor een moment ben ik aangesloten op deze Geweldige Bron van Licht als Ervaring van Liefde in connectie met een ander zijn energie, een plus en een min, voor even Een, in mijn Ervaring, zonder me af te vragen waar ik dan Even Een mee ben, want Een voelt als Gelijk, maar die Bron was niet zo Geweldig als we net gezien hebben, maar deze Bron creeerde Ongelijkheid, dus deze Bron brengt juist Geweld, en dus moet er met alle geweld Seks gevoerd worden, om even deze Gewelddadige Ervaring te hebben als Een, waarin ik ongezien, mezelf opsplits/afsplits in Ongelijkheid maar in een Ervaring van Eenheid welke Gelijk voelt, waarin ik slechts me even Gelijk stel aan een Bron van Energie, zonder werkelijk te onderzoeken wat deze Bron Inhoudt en waar ik me Gelijk aan stel, want, Ik Voel het Toch? Ik Voel me toch Geweldig? Hoe kan dit dan niet Goed zijn? En als het wel Goed en Geweldig is in mijn Ervaring, dan wat en wie is Go(e)d en Geweld(ig) dan eigenlijk?

Welkom in de Wereld door het Bekken van Bekentenissen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven in vertrouwen op mijn gevoelens en emoties, welke afhankelijk zijn van mijn reacties op iets afgescheiden van mezelf – binnen of buiten mezelf – in plaats van te Leven in/als Zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van iets afgescheiden van mezelf – binnen of buiten mezelf – door te vertrouwen en dus te wachten op gevoelens en emoties als leidraad voor mezelf als Leven, en dus situaties te creeren waarin ik energie als reactie als gevoelens en emoties genereer zodat ik voort kan leven hierin, niet ziende dat ik voortleef in afscheiding van mezelf, wachtende op iets of iemand in afscheiding van mezelf – binnen of buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te klampen – To call on – Colon (Dikke Darm) – aan
iets of iemand in afscheiding van mezelf om energie als reactie als emotie en/of gevoel te genereren om mezelf zogenaamd in leven te houden, en mezelf hierin afhankelijk te maken van de afscheiding in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van de afscheiding in mezelf – binnen of buiten mezelf – en hierin de afscheiding in mezelf niet te willen stoppen want dan weet ik niet meer hoe en waarvan ik moet leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ‘In Vraag’ te zijn, ‘To Call On’, van hoe ik moet leven, en hierin verkramping als controle te creeren in mijn Colon/Dikke Darm in een poging me vast te klampen aan hetgeen ik ken in/als Controle, waarin ik mezelf Stop om op te staan door Verstopping te manifesteren in de Darm en het zo fysike onmogelijk te maken voor mezelf om zelfs letterlijk op te staan en te Bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb frictie te creeren in binnen- en buitenwereld – De Dikke Darm in het spijsverteringskanaal als Open Verbinding tussen Binnen- en Buitenwereld – om energie te genereren als reactie als gevoelens en emoties zodat ik iets heb om me aan vast te houden/om mezelf in leven te houden als enige vorm van leven die ik ken, in Grote Angst om deze vorm van leven in/als controle in reactie als gevoel en/of emotie op iets in afscheiding van mezelf, te verliezen en te belanden in een Niet Weten in Onzekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet, wanhoop, moedeloosheid, radeloosheid en een ervaring van lamgeslagen zijn te creeren in mezelf door het vertrouwen buiten mezelf te leggen in een geloof in iets in afscheiding van mezelf – binnen of buiten mezelf – om me vervolgens verdrietig, wanhopig, moedeloos, radeloos en lamgeslagen te ervaren als ook daar het antwoord niet te vinden is en mijn vertrouwen beschaamd wordt, in plaats van me te schamen voor het feit dat ik me vasthoud aan iets in afscheiding van mezelf, en als ik me vasthoud en wil houden aan iets in afscheiding van mezelf, zal ik afscheiding moeten creeren, anders heb ik niets om me aan vast te houden, en dus creeer ik conflict als ongelijkheid als strijd binnen en buiten mezelf om me aan vast te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb conflict als ongelijkheid als strijd te creeren binnen en buiten mezelf om energie als reactie als gevoelens en emoties te creeren om me aan vast te houden.

Als ik mezelf zie verkeren in reactie als gevoel en/of emotie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik al in reactie ben, en dat ik mezelf eerst dien te stoppen hierin en dien te onderzoeken waarop ik in reactie ben, binnen en/of buiten mezelf. deze reacties als gevoelens en emoties kan ik zelfvergeven, zodat ik de verbindingen als overlevingsstrategie losmaak, waardoor het gemakkelijk wordt voor mezelf om rechtstreeks te zien wat de oorzaak is van deze creatie als reactie als gevoelens en emoties.

Als ik mezelf zie verkeren in onzekerheid in angst in niet weten, dan stop ik, ik adem. Ik zorg er in eerste instantie voor dat ik niet opnieuw iets ga creeren in mezelf waarin ik reactie als emotie en/of gevoel als energie genereer om mezelf aan vast te houden. In plaats hiervan adem ik en zie ik in Gezond Verstand wat de volgende stap ik welke ik kan doen, en of ik iets moet doen. Ik onderzoek of ik het antwoord zelf kan vinden, in mezelf of in informatie die beschikbaar is. Indien ik zelf niet tot een antwoord kom, zie ik wie en of ik een ander om ondersteuning vraag, zodat ik zelf verder kan bewegen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wanneer ik vastklamp in vragen aan iets of iemand in afscheiding van mezelf – binnen of buiten mezelf – en wanneer ik juist ‘geloof’ het zelf te weten en vermijd te vragen in zelfoprechtheid.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te oefenen in het formuleren van antwoorden, eerst voor mezelf alleen, waarin ik mezelf train woorden te vormen van hetgeen ik weet en zien in zelf zonder woorden.

Zoek jij Antwoorden?

Eqafe.store/Free

Desteni-I-Process-Lite

Desteni-I-Process-Pro

Equal Money System

Desteni Forum Nederland

Geschiedenis van de Mensheid

————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 194 – Zelfvergevingen op relaties – 26 – als er een man is/zelfcorrecties-4

Dag 187 – Zelfvergevingen op relaties- -19 – als er een man is

Dag 188 – Zelfvergevingen op relaties – 20 – als er een man is/emotie-gevoel-backchat

Dag 189 – Zelfvergevingen op relaties – 21 – als er een man is/consequenties

Dag 190 – Zelfvergevingen op relaties – 22 – als er een man is/fysieke consequenties

Dag 191 – Zelfvergevingen op relaties – 23 – als er een man is/zelfcorrecties-1

Dag 192 – Zelfvergevingen op relaties – 24 – als er een man is/zelfcorrecties/2

Dag 193 – Zelfvergevingen op relaties – 25 – als er een man is/zelfcorrecties-3

Zelfcorrecties op de emoties en gevoelens in Dag 188:

Als ik mezelf blij of verdrietig zie worden van gedachten dat er een man is of van gedachten dat er geen man is, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik geloof als waarde gehecht heb in de aanwezigheid van een man, waarin ik deze aanwezigheid groter gemaakt heb dan mijzelf alleen. ik realiseer me dat ik altijd alleen ben, als er een man is en als er geen man is, en dat ik met een blij of verdrietig gevoel gekoppeld aan de aanwezigheid of afwezigheid van de man, mezelf in het al(l)een zijn verminder door waarde als geloof te hechten aan mijn gevoelens en emoties die opkomen.

Tevens creeer ik in dit geloof in gevoelens en emoties de onrust als afleiding in mezelf, als er een man is of juist als er geen man is, waardoor ik niet in zelfverantwoordelijkheid leef en/of minder tijd heb mijn taken uit te voeren omdat ik aanwezig ben in bewustzijn in emoties en gevoelens, welke ik vervolgens als excuus gebruik om me te laten afleiden van het nemen van volledige zelfverantwoordelijkheid en het uitvoeren van mijn taken hierin.

Ik sta mezelf niet toe mezelf af te leiden met emoties en gevoelens die opkomen als er een man is of als er geen man is. in plaats hiervan onderzoek ik in welke momenten deze emoties en gevoelens als afleiding opkomen, wat het is waarvan ik mezelf wil afleiden.

Ik adem in de onrust als afleiding in emoties en gevoelens van blijheid en verdriet als polariteit als er een man is. Ik breng mezelf hier in het fysiek door iets fysiek op te pakken, en als de onrust te groot is schrijf ik mijn emoties en gevoelens op papier zodat ik kan zien wat er speelt, welke relaties als geloof als waarde ik niet gestopt en onderzocht heb in mezelf en waarom ik dit nog niet gedaan heb. Ik onderzoek wat deze relaties me geven als wat ik dus blijkbaar mis in afscheiding van mezelf in het dagelijks leven alleen.

Zelfcorrecties op de backchat in Dag 188:

Ik realiseer me dat ik backchat als angst en verlangen gecreeerd heb in ervaringen in het verleden, door de situaties met een man/als er een man is, niet voldoende of zelfs helemaal niet van tevoren te onderzoeken. Hierin creeer ik spanning als onzekerheid, welke enorm veel energie genereert van ups naar downs, gerelateerd aan hoop en teleurstelling als reactie op de aanwezigheid of afwezigheid van de man.

Ik stel mezelf ten doel, als er een man is, de situatie van tevoren volledig te onderzoeken op realistische haalbaarheid van een eventuele relatie als agreement door te communiceren met de man en te onderzoeken in zelf wat er opkomt, wat ik wil, wat de man wil, wat er mogelijk is, waarin ik me voorbereid op een mogelijk alleen-samen wandelen en de punten in te zien die dit in de weg staan, in mezelf, in de ander of in de interactie. Op deze manier komt er rust en plezier in het onderzoek in plaats van gevoelens en emoties als blijheid en verdriet in onrust.

Ik stel mezelf ten doel geduld met mezelf te hebben in het doorwandelen van de backchat en de emoties en gevoelens die opkomen als er een man is, waarin ik me realiseer dat deze opkomen in/als de mind/het bewustzijn, welke ik gebruik als ondersteuning om te stoppen te participeren in de opkomende backchat, gevoelens en emoties en de relaties die hierin zichtbaar worden los te maken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren. Ik realiseer me dat ik deze in jaren en jaren heb opgebouwd, en dat het tijd inneemt om mezelf hiervan/hierin te bevrijden.

Als ik mezelf, als er een man is, zie participeren in  de gedachte als reactie dat ik afstandelijk ben, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf wat er aan vooraf is gegaan, welke situatie en/of woorden dit gedrag/deze gedachte in mij getriggerd heeft. Ik zie of ik mezelf in deze situatie in het vervolg anders richting kan geven waardoor ik me niet als reactie terugtrek en afstand creeer, tot mezelf en hierin tot de ander/de man. Ik realiseer me dat ik in een timeloop zit als ik afstand creeer, dat ik ergens afstand genomen heb van mezelf door niet zelfeerlijk te zijn in het moment, waardoor ik afstand als alleen zijn nodig heb om weer tot mezelf te komen en me hierin afstandelijk ga gedragen. Ik vergeef en corrigeer mezelf en zie in de praktijk of ik in het specifieke voorbeeld wat ik doorlopen heb, mezelf voldoende vergeven en gecorrigeerd heb of dat ik iets heb laten liggen wat ik opnieuw moet inzien.

Ik realiseer me tevens dat ik dit patroon over langere tijd/mijn hele leven gecreeerd heb door afstand te nemen van mezelf door zelfonoprecht te zijn in specifieke momenten, en hiervan de consequenties loop in/als mezelf en dit zelfs fysiek gemanifesteerd heb als verdediging/excuus om mezelf terug te trekken in plaats van op te staan in zelfoprechtheid. Dit zal naar voren komen in communicatie met een man, als er een man is, waarin ik de punten die opkomen kan gebruiken om mezelf Hier in het moment te vergeven en corrigeren. Wederom, dit neemt tijd in en hierin heb ik geduld met mezelf.

Ik stel mezelf ten doel, als er een man is, gedurende de communicatie in de adem aanwezig te zijn zodat ik zie als en hoe ik reageer, waarin ik mezelf direct kan corrigeren in zelfoprechtheid in plaats van een consequentie te creeren in participatie in energie, welke zich voortzet voor langere tijd in een timeloop van het niet aanwezig zijn in en corrigeren van mezelf in het moment.

Als ik mezelf zie participeren in gedachten dat ik nu toch wel seks moet hebben, als er een man is, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik reageer vanuit een oud patroon van iemand willen binden met seks, uit angst dat de man of ikzelf anders wegloop of uit angst voor werkelijk intieme communicatie met woorden in/als mezelf, welke ik neig te vervangen door fysiek samenzijn. Ik zie in mezelf wat er werkelijk speelt en wat ik werkelijk wil. Ik onderzoek waarom dit verlangen en/of geloof opkomt en ik onderzoek of het hiervoor tijd is door in te zien of ik alles doorlopen heb in het onderzoeken van de situatie met de man.

Ik onderzoek de seksualiteit in mezelf door toepassing van fysieke masturbatie waarin ik mezelf fysiek hier breng en de lading als spanning als spannend als opwinding afhaal van seksualiteit in het algemeen die ik hieraan gekoppeld heb. Hierin bereid ik me voor op een eventueel fysiek samen zijn met een man – als er een man is, als het hiervoor tijd is en als de situatie hiervoor volledig geschikt is/blijkt uit beider bevindingen – door fysiek intiem met/als mezelf te zijn en/of worden.

Ik stel mezelf ten doel rustig en met plezier mijn reacties, welke opkomen als er een man is en als er geen man is, door te wandelen, te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, alleen of in communicatie met de man.

Ik stel mezelf ten doel richting te geven in communicatie met de man, als er een man is, door tijdstippen af te spreken voor communicatie, waarin ik en de man echt hier zijn, en in een soort van structuur hierin de communicatie te vertragen en hierin mezelf in/als bewustzijn te vertragen, waarin ik mijn eigen reacties als backchat, gevoelens en emoties en hieraan voorafgaande gedachten, in kan zien en inzie, zelf vergeef en zelf corrigeer, in plaats van te verdwijnen in een overweldigende rush van gevoelens en emoties waarin ik constant haast ervaar.

Time loop

Wordt vervolgd

———————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 131 – Seksueel samenzijn als zelfvertrouwen

Vervolg op Dag 130 – Wat is seks voor mij?

In de vorige blog kwam ik tot de realisatie dat ik seks/een mogelijkheid tot het hebben van seks gedefinieerd heb als zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb seks/een mogelijkheid tot het hebben van seks als zelfvertrouwen te definieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ervaring in/als seks te definieren als zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelfvertrouwen te ervaren na het hebben van seks, waarbij het hebben van seks een doel vervult.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vooraf het hebben van seks ongemak en onzekerheid te ervaren, waarin ik angst ervaar voor het delen van intimiteit in het hebben van seks, en pas als ik hier doorheen ben ervaar ik zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na het hebben van seks opluchting te ervaren als zijnde ‘zo dat hebben we weer gedaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb enkel op een paar momenten in de maand geen onzekerheid/weerstand te ervaren ten aanzien van het hebben van seks, wat rondom de ovulatie is, waarin mijn lichaam, eigenlijk de fysieke mind, veel zin in seks heeft en een orgasme gemakkelijk en ‘vanzelf’ komt, waarin in beiden geen ruimte is voor ervaringen van ongemak, weerstand en onzekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onzekerheid tijdens seks te ervaren als ik niet gemakkelijk een orgasme kan krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb seks helemaal niet zo fijn te vinden als ik niet gemakkelijk een orgasme kan krijgen, aangezien ik dan in mijn hoofd/mind schiet en denk,  ‘wat ben ik in godsnaam aan het doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren als ik niet gemakkelijk een orgasme kan krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het vermoeiend te vinden om een orgasme te krijgen als dit niet vanzelf gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het vervelend te vinden als de seks gericht is op het krijgen van een orgasme, aangezien het dit zo organisch als een robot maakt met maar 1 focus als toekomstprojectie, welke volledig vastzet in de mind, waardoor er geen fysieke intimiteit meer is en een orgasme absoluut niet meer vanzelf komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het vervelend te vinden als de seks gericht is op het orgasme, terwijl ik zelf ondertussen ook niet vrij ben van richten op een orgasme door bang te zijn dat ik (niet op tijd) een orgasme krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het hebben van een orgasme te koppelen aan zelfvertrouwen, wat geen zelfvertrouwen is maar een vertrouwen in zelf die ik geworden ben in/als de mind, participerend in seks.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het hebben van (een mogelijkheid tot) seks te hebben gecreeerd als zelfvertrouwen ter compensatie van het gebrek aan zelfvertrouwen in/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me veiliger te voelen bij het hebben van een mogelijkheid tot seks, dan bij het werkelijk hebben van seks in een partnerschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het 3x/wekelijks hebben van seks in een partnerschap, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het delen van mezelf in intimiteit inclusief alle weerstanden die ik ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het delen van intimiteit in/als mezelf in partnerschap.

Ik stel mezelf ten doel de oefening in fysieke masturbatie voort te zetten en hierin intiem te zijn met zelf, mezelf de weerstanden die ik ervaar ten aanzien van seks en mezelf in/als seks te vergeven en door deze weerstanden heen te wandelen in het fysiek hier zijn in fysieke masturbatie, waarin ik beoefen om de focus op het orgasme los te laten en mezelf hier te brengen in het fysiek in/als de adem en zo al dan niet een orgasme vanzelf te laten komen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wie en hoe ik ben in de beoefening van fysieke masturbatie als seks met/als mezelf, wat ik prettig vind, hoe ik mezelf door weerstanden heen kan ondersteunen, hoe vaak ik seks wil en fysiek kan hebben zonder mezelf af te leiden in/als de mind, ter bevordering van het fysiek aanwezig zijn in intimiteit met/als mezelf en eventueel ter voorbereiding van het wandelen van een partnerschap in agreement.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te onderzoeken in de angst/onzekerheid voorafgaand aan seks zodat ik deze angst als ongemak en onzekerheid geen excuus laat zijn om eventueel een agreement te wandelen met een ander als daar een mogelijkheid toe is.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met de afscheiding in mezelf in/als de mind in de focus op het orgasme, waarin ik het wel of niet snel hebben van een orgasme, dus waarin ik eigenlijk de tijdsduur bepalend laat zijn, voor het al dan niet ervaren van zelfvertrouwen. In plaats hiervan beoefen ik hier te zijn in/als de adem in het fysiek, waarin ik zelfvergevingen toepas op de onzekerheid/ongemak die ik ervaar als weerstand, waarin ik in het gelijk worden hierin/hieraan als mezelf, mezelf als zelfvertrouwen vestig en op kan staan als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel hier in geduld te wandelen met mezelf, zonder mezelf te oordelen of te haasten in gedachten over het moeten hebben van een partner waarin de mogelijkheid bestaat tot het beoefenen van fysieke seks, waarin ik zie dat dit een toekomstprojectie is in/als de mind waarin ik dit klusje snel geklaard wil hebben, terwijl ik fysiek ervaar dat ik veel meer tijd alleen nodig heb om mezelf te vestigen in intimiteit met/als mezelf voordat ik voldoende zelfvertrouwen heb om in eventueel partnerschap te wandelen en mezelf in intimiteit te delen met een ander.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe ik mezelf alleen maar meer heb afgescheiden van mezelf als fysiek door te beslissen seks te gaan leren toepassen in/als de mind ter vergroting van mijn zelfvertrouwen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pas te kunnen kiezen voor een leven in eenheid en gelijkheid  toen ik gelijk stond aan dit zelfvertrouwen in/als de mind, toegepast in seks in zelfinteresse als, waardoor/waarna ik dit los kon laten in een gedwongen loslaten toen dit ‘doel’ bereikt was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze ervaring van eenheid en gelijkheid met een partner in/als seks in/als de mind te missen, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van de ervaring van eenheid en gelijkheid in/als mezelf in/als de adem, waardoor ik deze eenheid en gelijkheid heb moeten zoeken en vinden in seksueel samenzijn in/als de mind wat ik me herinner als enige ervaring van eenheid en gelijkheid en dus mezelf in deze ervaring mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze eenheid en gelijkheid in/als de mind in seksueel samenzijn met een partner als doel te hebben gezien van het leven, ook al wist ik dat dit niet het werkelijke doel was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet meer op te willen staan na de ervaring van eenheid en gelijkheid in/als de mind in seksueel samenzijn met een partner, waarin ik dit niet op willen staan zelf creeer door de fantasie in/als de mind te volgen en te leven, totdat ik mezelf als leven zolang en zozeer onderdrukt heb waarin ik niet meer wil en dus geloof dat ik niet meer kan opstaan.

Ik stel mezelf ten doel de afscheiding die ik gecreeerd heb in mezelf door een geloof en een naleven van dit geloof in de eenheid en gelijkheid in/als relatie/seksueel samenzijn in/als de mind te onderzoeken en stoppen op ieder gebied, zodat ik een en gelijk als zelf als Leven kan worden, in/als de adem, vrij van (be)vestiging in relaties in/als de mind

Ik stel mezelf ten doel mezelf Hier te halen met mijn stem, niet zachtjes kabbelend zelfvergevingen fluisterend en ondertussen doorgaan maar een krachtig stoppen en Hier halen zodra ik merk dat ik, al dan niet tijdens masturbatie, verdwijn in een fantasie in/als de mind in zelfinteresse welke ik niet meer wil stoppen.

Ik stel mezelf ten doel het zelfvertrouwen dat ik ontwikkeld heb in seksueel samenzijn in/als de mind te transcenderen naar zelfvertrouwen in fysieke intimiteit in/als mezelf, waarin ik iedere mindstimulatie/participatie stop.

——————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 130 – Wat is seks voor mij?

Luisterend naar het interview ‘What is sex to me‘ begint het web van seks in/als de mind zich een beetje te openen. Ik zie een aantal herinneringen gerelateerd aan seks heel duidelijk, waarin ik eigenlijk een beslissing neem om seks te gaan hebben zie ik nu; in/als de mind.

Ik ben een jaar of 16 en zit met een paar klasgenoten, waarvan 1 oudere jongen, op het gras. Het gesprek gaat over seks en ik wordt verlegen; ik heb nog geen/vrijwel geen ervaring in seks en voel mezelf dichtklappen, terugtrekken in mezelf, me minderwaardig voelen. Hierna ben ik seksuele ervaringen gaan opdoen. Niet omdat ik er ‘zin’ in had, maar om te oefenen, zodat ik me hier zeker in kon voelen, zodat ik wist wat ik moest doen. Van diezelfde oudere jongen heb ik vrij kort erna een seksuele handeling ‘geleerd’, en ik wist werkelijk niet dat het zo ging! Later nog eens toegepast bij een ander, en ja hoor, het werkte. Dus ik had het goed gedaan. Was het prettig of iets in die richting voor mij? Neu. Ook niet vervelend. Het was meer dat ik me hierdoor beter voelde over mezelf, sterker. En wellicht ook wel iets van macht dat het geeft, dat ik iets kan wat die jongen blijkbaar lekker vindt. En zo is het verder gegaan. Totdat ik er op een gegeven moment zelf van ben gaan genieten. (He dit is een van de weinige keren dat ik genieten gebruik. Ik omschrijf mezelf niet vaak als van iets genieten. Seks is dus genieten voor mij, waarin ik reageer op het woord genieten). Overigens duurde dit nog een aantal jaartjes. Het is vrij lang zoenen geweest waar ik me het prettigst bij voelde.

Wat een gedoe.

Zelfvergevingen op de herinnering:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me minderwaardig te voelen als ik niet thuis ben in de seksuele vaardigheden, en me meerderwaardig te voelen als ik wel thuis ben in de seksuele vaardigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dicht te klappen tussen mensen waarvan ik denk dat zij wel weten wat seks precies inhoudt aangezien ze er allemaal zo ontspannen bij zitten en zo hard lachen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet op mijn gemak te voelen in een groep waarin iedereen heel hard lacht en het hoogste woord heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf terug te trekken in mezelf, alsof ik afgesloten ben van de omgeving en de anderen, als het gesprek op het gras over seks gaat, over wie er al seks heeft gehad en iedereen er zo ontspannen en lachend lijkt bij te zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin ergens een besluit te hebben genomen om seksuele handelingen te gaan leren en seks te gaan beoefenen in/als de mind, en mezelf hiermee meer te manifesteren in/als de mind, zonder dat ik wist dat dit niet ok was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten dat het niet ok is om seks te hebben in/als de mind, waarin ‘niet ok’ betekent dat het consequenties heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te realiseren dat het consequenties heeft om seks te hebben in/als de mind en seksuele handelingen te verrichten in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf beter te voelen na het leren van seksuele handelingen dan voor het leren van seksuele handelingen, aangezien ik erna het gevoel heb mee te doen en mee te tellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben mee te doen en mee te tellen nu ik seksuele handelingen heb geleerd en weet hoe het moet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iemand ben nu ik weet hoe ik seksuele handelingen moet verrichten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben van niemand te zijn als wegzakken toen ik nog niet wist wat seksuele handelingen precies inhielden, waarin ik het wegzakken als negatief heb ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als negatief te ervaren in het geloof dat iedereen weet waar het over gaat en ik niet en in het geloof dat iedereen hierin kan lachen en zich zeker voelt en ik niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het wegzakken als negatief te ervaren en dus ben ik mee gaan doen en seksuele handelingen gaan leren om mezelf positief te ervaren in het mee doen/meetellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat alles om seks draait, en dus geloof ik dat ik pas mee tel als ik seksuele handelingen kan verrichten en alles op seksueel gebied heb eigen gemaakt, in plaats van in te zien dat dit eigen maken mezelf als mind maken is, gelijk als seks in/als de mind en gelijk als mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze seksuele handelingen als macht dus ongelijkheid gebruikt te hebben tegenover de man, waarin ik zelf de ongelijkheid met de man gecreeerd heb en dus angst voor en opzien tegen de man en tegelijkertijd een beter voelen en neerkijken op de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ongelijkheid als opzien en neerkijken en angst voor en beter voelen dan de man heb gecreeerd in het leren en toepassen van de seksuele handelingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een beetje verbaasd te zijn over de seksuele handeling en het effect dat het heeft op de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb totaal niet geweten te hebben dat deze handeling op deze manier wordt uitgevoerd, en dat ik na afloop dacht, zo dat weten we ook weer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de seksuele handeling als kennis vergaren te hebben gezien en gebruikt om mijn kennis in/als de mind te vergroten en me hierin beter te voelen dan zonder deze kennis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me beter te voelen door het vergroten van kennis in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf beter te voelen na het leren van deze seksuele handeling aangezien ik het gedurfd heb om dit te leren, ook al wist ik niet hoe of wat, en ik dit helemaal zelf gedaan heb, en dus heb ik de positieve ervaring gekoppeld aan de seksuele handeling terwijl het ‘overwinnen’ van angst de feitelijke positieve ervaring is, de feitelijke ervaring waardoor ik mezelf beter voel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de positieve ervaring als zelfvertrouwen van het overwinnen van een angst te koppelen aan een seksuele handeling en het leren/uitvoeren van specifiek seksuele handelingen, waarin ik het gekoppeld heb aan een  ervaring in/als de mind,  in plaats van in te zien dat het zelfvertrouwen van door een angst heen wandelen en iets leren zonder bang te zijn het fout te doen, hetgeen is wat werkelijk zelfvertrouwen geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfvertrouwen te koppelen aan seksuele handelingen en ervaringen, en als ik geen seks heb ervaar ik dus geen zelfvertrouwen en ervaar ik me dus minderwaardig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf minderwaardig te ervaren als ik geen seks heb/geen kans op seks heb, terwijl het in feite helemaal niet om de seks gaat maar om de ervaring van zelfvertrouwen.

Wordt vervolgd.

———————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 110 – Het karakter van Onzekerheid in relatie tot mannen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onzekerheid te ervaren bij mannen in de buurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onzekerheid te ervaren bij mannen in de buurt als ik niet weet wat ik moet zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onzekerheid te ervaren als ik niet weet wat ik moet zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog meer onzekerheid te ervaren als ik een man leuk vind en niets weet te zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me anders te ervaren bij mannen en vrouwen in de buurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik gelijk ontspannen moet zijn bij een man/mens in de buurt die ik net leer kennen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb probeer deze onzekerheid te verbergen waardoor ik juist zeker overkom, en waardoor ik niet volledig in communicatie blijf in/als mezelf, en hierin minder goed oplet wat ik wel en niet kan zeggen en weleens te fel uit de hoek kan komen zonder dat ik het door heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik te fel uit de hoek kom, in plaats van in te zien dat het wellicht ok is om iets te benoemen ook al is er een schrikreactie in de ander aangezien schrikreactie een reactie is van wakker schrikken uit de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets fout doe als iemand wakker schrikt uit de mind door woorden die ik spreek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat onzekerheid gewoon een karakter is met een polariteit als zekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien waarom ik het karakter van onzekerheid gecreeerd heb, aangezien ik het als heel onprettig ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onzekerheid als onprettig te ervaren, waarin ik een karakter als polariteit opnieuw in polariteit breng door een ervaring van het karakter (welke ook in ervaring/herinnering is opgebouwd) te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze onzekerheid te creeren door iets te willen van een man, namelijk een relatie, en met dit willen houd ik mezelf afhankelijk van een man en dus ga ik me onzeker ervaren en zeker gedragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een zekering hierin te zien, alsof ik met het karakter zeker-onzeker een zekering voor een relatie kan forceren, waarin ik zeker wil weten of er een relatie mogelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zekerheid te willen ter compensatie van het karakter van onzekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het karakter van onzekerheid te willen compenseren met (zekerheid in/als)  een relatie, wat hetgeen is waar ik onzeker door word, namelijk het willen van een relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring onzekerheid dus te creeren door het karakter van onzekerheid, welke plezier in communicatie in gelijkheid in de weg staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen plezier te ervaren als ik onzekerheid ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan stoppen met een relatie willen, en dus niet te weten hoe ik kan stoppen met het karakter van onzekerheid in relatie tot mannen, welke elkaar in stand houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan stoppen met het karakter van onzekerheid in relatie tot mannen behalve stoppen met het willen van een relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik door het karakter van onzekerheid geen relatie kan starten, in plaats van in te zien dat ik dit karakter gebruik als excuus om niet echt in deze onzekerheid als karakter te zien en hierdoor ook geen relatie hoef te starten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik een relatie wil met een man, waardoor ik onzekerheid ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit relatie willen als een programma in me voel doordraaien, waardoor ik helemaal niet kan zien in mezelf wat ik echt wil en wie ik ben in Al(l)Een zijn, welke schaamte oproept aangezien ik me laat manipuleren door een programma in mij in geloof dat ik dit programma niet kan stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het programma van een relatie willen niet kan stoppen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het programma van een relatie willen nooit heb willen stoppen in mezelf, aangezien ik (geloof dat ik) zo graag een relatie wil, waarin ik in dit geloof mezelf laat manipuleren en een karakter van onzekerheid creeer om dit geloof in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een karakter van onzekerheid te creeren om een geloof in het willen van een relatie in stand te houden, welke me nog meer onzeker maakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een karakter van onzekerheid en een programma van een relatie willen elkaar in stand te laten houden in mezelf, in plaats van mezelf te bewegen en richting te geven zodat/waarin ik gelijk kan gaan staan aan mezelf in onzekerheid en in het willen van een relatie, zodat ik in staat ben deze programmering te stoppen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb direct een relatie te willen zonder het stoppen van de programmering tot het willen van een relatie in relatie tot het karakter van onzekerheid, waarin ik de programmering dus niet wil en dus niet kan stoppen en mezelf als programmering in stand houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een relatie tot reden/mogelijkheid tot Leven te maken zoals God als Het Witte Licht het Leven in ons bepaalde, door te leven en dus geloven in een vloek die generaties geleden is uitgesproken waarin de verbinding met het witte licht is ogenschijnlijk is verbroken door het kiezen voor een relatie buiten de kerk, wat geen verbreking is van de verbinding met het witte licht maar een verplaatsing van de verbinding als verslaving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hebben geleefd in zogenaamde vrijheid buiten de kerk, waarin de vrijheid natuurlijk geen echte vrijheid is maar een verplaatsing van de binding in/als de mind als witte licht naar geloof in relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in dit geloof in relaties mezelf gevangen te houden in de mindconstructies als relaties, waarin ik binnen deze mindconstructies niet een en gelijk kan zijn als mezelf en dus altijd afhankelijk blijf van relaties in/als de mind, waarin het niet mogelijk is om een agreement te wandelen waarin de relatie in/als mezelf als Leven het startpunt is en niet de relatie met/tot de ander.

Als ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van onzekerheid in relatie tot mannen in de wens tot relaties met mannen, dan stop ik, ik adem. ik realiseer me dat ik deelneem in/aan een karakter, wie ik niet ben. Ik adem en stop deze deelname door mezelf te focussen op mezelf als Adem. Ik realiseer me dat ik mijn aandacht niet op mezelf in relatie tot de ander hoef te vestigen, aangezien dat altijd manipulatie inhoudt, en in manipulatie verander ik niets aan een eventuele mogelijkheid tot een relatie als agreement en verlaat ik tevens mezelf voor de ander(=de mind) en stap ik dus uit de agreement in/als mezelf.

Als ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van onzekerheid door niet te weten wat ik moet zeggen, dan stop ik, ik adem. Door in de ervaring van onzekerheid te blijven participeren kan ik alleen maar spreken in/als de  mind, welke manipuleert. Ik stop, ik adem. in de adem zie ik wat ik wil spreken of wat ik niet wil spreken.

Ik stel mezelf ten doel mezelf vrij te maken van het geloof in relaties met een ander als reden tot leven als verplaatsing van geloof in god als het witte licht als reden tot leven door mezelf vrij te maken van de mindconstructs waarin ik verslaafd ben geraakt als programmering in/door de mind als het witte licht. Ik realiseer me dat het witte licht niet meer bestaat behalve als mindconstructies in mijzelf, en dus ben ik zelf in staat mezelf te bevrijden uit de programmering als mindconstructie. Ik realiseer me dat dit hetgeen is wat ik kan, zal, wil en moet doen om mezelf te bevrijden en om mezelf de mogelijkheid te geven tot een agreement als relatie in/met mezelf en hierin tot een eventuele agreement met een ander, waarin ik nog steeds in relatie in/als/tot zelf leef en niet tot de ander=de mind.

www.equalmoney.org

www.eqafe.com/free