Dag 435 – Masturbatie – van energetisch opladen tot fysieke expressie

Witnessblog

Masturbatie en seks kunnen ondersteuning bieden in het proces om uit de geest, het fysiek in te wandelen. Het is een gebied waarop we allemaal deels of volledig geillusioneerd zijn in de geest dus een belangrijk onderwerp om te onderzoeken in zelf. Dit doe ik deels via het luisteren van wat interviews en het lezen van artikelen en van wat er gedeeld wordt in de groep hierover en verder vooral via het fysieke onderzoek in en met mezelf. In het begin, toen ik net begon met de Dip-Pro-cursus en participatie in Desteni, was er verwarring over het onderwerp seks en masturbatie: hoe zit het nu met seks, ‘mag’ het wel of niet, wanneer wel of niet, hoe dit uit te voeren, wanneer is het energetisch en wanneer is het fysiek? Ik heb veel boosheid ervaren omdat ik dingen verkeerd begrepen had en in mijn ogen ‘verkeerde keuzes’ had gemaakt; iets wat we feitelijk allemaal levens lang gedaan hebben aangezien we altijd keuzes gebaseerd hebben op wie we zijn bestaande in afscheiding in en als de geest in en als een illusie van ‘vrije keuze’ in plaats van het nemen van beslissingen in overweging van wat het beste is voor al het fysieke leven.

In eerste instantie heb ik 6-9 maanden (of misschien zelfs langer) geen of vrijwel geen seks met (toenmalige) partner en/of zelf gehad. Dit was in de startperiode waarin er onduidelijkheid in mij was hierover en dit is dan gelijk een mooie periode om onder ogen te zien hoe ik tegenover seks sta. Stel ik mezelf hier afhankelijk van op, wat betekent het in een relatie, waar baseer ik partnerkeuze op, is dit gerelateerd aan seks, wat zijn juist de weerstanden en/als angsten ten opzichte van seks, hoe heb ik seks verbonden aan een ‘speciale’ persoon, vind ik het wel makkelijk om geen seks te hebben etc.

Ik bemerkte dat ik geen seks meer wilde met een partner en hier fysiek ook niet toe in staat was zonder mezelf te beduvelen – als er geen duidelijkheid was in het startpunt in ieder zelf en ik hierdoor geen duidelijkheid had over het verloop van de relatie. En zonder seksuele interactie is hierin eenvoudiger zicht te krijgen omdat er veel minder fysieke afhankelijkheidservaringen aan elkaars lijven ontstaan die beslissingen kunnen beinvloeden. Dit is zowel praktisch voor zicht in een al bestaande relatie waar twijfel is over het startpunt van zelf en/of de ander als voor het beginnen van een nieuwe relatie welke in het startpunt van een agreement zal zijn.

In deze periode (na de stop) ben ik juist wel de masturbatie gaan ‘beoefenen’. Hierin stop ik eventueel opkomende plaatjes en/of pas ik hierop een zelfvergeving toe en onderzoek ik in mezelf wat er zoal aan eigenbelang omhoog komt in het willen hebben van seks/een orgasme. Wat ik vooral ondersteunend vind is het duwen door weerstanden heen voor/tijdens masturbatie. Dit doe ik door hardop zelfvergevingen uit te spreken. Een gedachte die met regelmaat omhoog is gekomen is ‘wat ben ik hier in godsnaam aan het doen’. Ook ben ik veel verdriet tegen gekomen ten aanzien van een partner in het verleden die ik zag als ‘die ene ware’ waarin ik het seksuele samenzijn als ‘perfect’ heb ervaren en waarin ik mijn seksuele expressie – ik spreek niet van zelfexpressie want ik was/ben nog niet werkelijk als zelf aanwezig – verbonden had aan een samenzijn met deze specifieke partner. En zo kon/kan ik tijdens seks hebben met mezelf, steeds een beetje van deze afhankelijkheid in/als de geest inzien, het verdriet omhoog laten komen, zelfvergeven, mezelf omarmen hierin. Na ieder samenzijn met mezelf ben ik meer aanwezig in het fysiek, er wordt vaak iets duidelijk ten aanzien van een punt gebonden aan seks en relaties, ik kan af en toe werkelijk ontspannen in mijn fysiek, ik ervaar mezelf als ‘wakkerder’. Een hulpmiddel als een vibrator vind ik prettig hierbij als een soort van massage van de vagina, welke ondersteunt om dieper in het bekken aanwezig te zijn en om de masturbatie meer fysiek te maken. Via dit beoefenen met mezelf kan ik langzaamaan de afhankelijkheid aan het hebben van een partner voor seks loslaten. Af en toe bemerk ik dat mijn lichaam zich gaat uitdrukken en dan wordt het verschil tussen energetisch en fysiek wat meer zichtbaar en fysiek voelbaar. Er komt minder verdriet omhoog, de weerstanden worden minder. Het wordt een fysieke ondersteuning van loslaten van spanning in het lichaam. En zo is het tegelijkertijd een mooie voorbereiding voor als er seks gaat plaatsvinden met een agreementpartner.

Dit is in het kort hoe ik mezelf ondersteun met beoefening van de fysieke masturbatie. Ik leg mezelf geen regels op hierin ten aanzien van hoe vaak ik het doe; ik kijk hierin naar hoe mijn fysiek is in het moment en ik push mezelf om het met enige regelmaat toe te passen. Echter een leidraad hierin kan zijn 2 a 3x per week.

Voor een ieder die zichzelf wil ondersteunen met het beoefenen van masturbatie is er veel informatie beschikbaar om te luisteren in de verschillende eqafe-series. Het participeren in plaatjes, gedachten, geluiden etc in de geest om de geestelijke opwinding te stimuleren dient gestopt te worden en kan onderzocht worden in zelf via schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie; tevens dient er geen stimulans via beelden, video’s en plaatjes van buitenaf gebruikt te worden. Het is jij met jezelf in en als je fysiek en eventueel een fysiek hulpmiddel ter fysieke stimulatie en in geen geval ter geestelijke stimulatie. Wees en wordt zelfoprecht hierin. Op deze manier zorg je ervoor dat je niet per definitie jezelf op gaat laden in de geest. Er zullen allicht energetische ervaringen omhoog komen, want het is een proces om de geest uit te wandelen, het fysiek in. Als je dit als je startpunt houdt, ter ondersteuning van jezelf om in en als het fysiek aanwezig te zijn/worden en hierin de participatie in de geest te stoppen, zelfvergeven, zelfcorrigeren in zelfoprechtheid dan zal de masturbatie een ondersteuning zijn in het proces om stapje voor stapje meer en meer fysiek aanwezig te zijn en allerlei geestelijke verbindingen ten aanzien van seks, op te ruimen.

Informatieve en gratis serie interviews:

Shocking Secrets of Masturbation – Introduction

Full shocking secrets of masturbation introduction

—————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 209 – Het Leven Verstoren – Disturbing Life

31 december begin van de middag. Overal klinkt vuurwerk om me heen aangezien ik direct aan de straat woon en zo ook de konijntjes met mij.

Kinderen rond de 10 jaar steken rotjes af, achter elkaar door. Ik begin steeds meer de emotie te ervaren die ik altijd ergens onderdrukt met me meedraag. dat de wereld ‘te hard’ is, dat er geen rekening gehouden wordt met/niet gezorgd wordt voor het Leven. Is er iemand die in overweging neemt hoe het is voor alle dieren als er zoveel kabaal in het vuurwerk doorklinkt ten behoeve van de mens als mind? Wij als mens krijgen er een kick van, het steeds opnieuw schrikken, hoe harder hoe beter. Ik ken ook de uitdrukking dat het even ‘alles reset’, alles knallen waarin geen ruimte om aan de zorgen te denken. Het reset de mind. Het fysiek wordt alleen maar verstoord door het opschrikken in/als de mind, of door te harde geluiden voor bijvoorbeeld de dieren. Ik ervaar een punt waarop ik het wil opgeven, waarop ik niet verder wil, waarop ik het gehad heb met de menselijke natuur, en dus waarop ik het gehad heb met mezelf als menselijke natuur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gehad te hebben met de menselijke natuur en met mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard een punt te ervaren waarop ik het wil opgeven, zo voel ik in mezelf, terwijl ik tegelijkertijd in mezelf ervaar dat ik gewoon in de adem aanwezig kan zijn, ook in deze situatie, en mijn emoties geen overhand hoef te geven, dat ik kan kiezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren waarin ik een oordeel vestig over het geen rekening houden met het Leven, en in dit oordeel veroordeel ik mezelf tot reactie in/als de mind/het bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf ‘vele malen’ mezelf als mind/bewustzijn gereset te hebben op oudjaarsavond met veel harde knallen om me heen, zonder rekening te houden met of ook maar te overwegen hoe dit is voor de dieren om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het siervuurwerk wel mooi te vinden zoals de grote pijlen die licht geven, en ondertussen het knallen te veroordelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een reset voor de mind een ‘goed iets is’ en ‘goed’ is voor de mens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over de konijntjes en hierdoor boos te worden over al het vuurwerk hier rondom het huis, wat alleen hier rondom het huis plaatsvindt door de locatie waarop dit huisje zich bevindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zorgen te projecteren op de konijntjes, en hierin boos te zijn omdat ‘mijn’ konijntjes hier last van hebben en hierdoor pas werkelijk te zien wat een ellende vuurwerk eigenlijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn boosheid op te stapelen in plaats van de kinderen te vragen iets verderop te gaan staan, welke ik toch doe als ze pal naast de schutting staan, waarop ze meteen antwoorden ‘dat ze van diertjes houden’ en meteen een stukje verderop gaan staan, wat op dit moment het enige is wat we in samenwerking kunnen doen in deze jaarwisseling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat geen enkel mens wil meewerken aan wat het beste is voor alle leven, in plaats van in te zien dat geen enkel mens het ooit geleerd heeft en dat ik nooit iets gevraagd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om naar voren te treden/op te staan in mezelf voor wat het beste is voor alle leven, uit angst dat er niemand luistert en dat de verstoring en vernietiging van het leven gewoon doorgaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het doorgaan van verstoring en vernietiging van het leven te gebruiken als rechtvaardiging om juist dit verstoren en vernietigen te stoppen, in eerste instantie in mezelf en hierin als voorbeeld voor een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ervan uit te gaan dat niemand wil luisteren naar wat ik vraag als wat het beste is voor alle leven, in plaats van in te zien dat ik het helemaal nooit gevraagd heb, zelfs, of juist niet voor mezelf, waardoor niemand ‘rekening hield’ met mij als leven, inclusief ikzelf, en dus alle verstoring en vernietiging gewoon doorgaat, en ik hierin de conclusie heb getrokken dat niemand luistert, als excuus om de verstoring en vernietiging in mezelf gewoon door te laten gaan door participatie in backchat en de schuld geven aan een ander in backchat en als excuus om niet op te hoeven staan en te spreken.

Ik stel mezelf ten doel mijn angst te stoppen zodra deze opkomt. Ik adem in – ik ben/word me gewaar van de reactie in mezelf – ik houd de adem vast – ik onderzoek de reactie, in het moment en elke herinnering welke in me opkomt als oorzaak voor deze reactie in het moment – ik adem uit – ik geef de reactie/de opgebouwde energie vrij, laat het door me heen vloeien, vergeef mezelf in het moment: geef de energie terug aan de aarde – houd de adem vast – en zie of er nog energie vast zit in mij gerelateerd aan dit punt wat ik niet effectief heb vrij gegeven, en als ik niet in staat was om alles vrij te geven, ga ik door met ademen, en als het me niet lukt het vrij te geven/los te laten, ondersteun ik mezelf hierin met behulp van schrijven, het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties, welke ik uitschrijf terwijl ik nog steeds de 4-tellen-ademhaling toepas, totdat ik tot een punt van helderheid kom.

Ik stel mezelf ten doel medewerking te vragen in de kleine punten voor wat het beste is voor alle leven als ik zie dat dit niet wordt toegepast en als ik zelf de angst in mij gestopt heb, waarin ik mezelf en de ander de kans geef samen te werken in wat het beste is voor alle leven en dus voor zelf als leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf hier te houden in de adem terwijl er vuurwerk wordt afgestoken en te zien hoe het gaat met de dieren, en als het niet gaat, met hen of met mij, ze in huis te halen voor een aantal uren. Ik realiseer me dat de dieren er niets aan hebben als ik me zorgen of boos ga maken, aangezien ik dan niet meer effectief aanwezig ben om hen bij te staan indien nodig, en zij tevens ook nog eens last hebben van mijn geladenheid. In plaats hiervan zorg ik voor mezelf door in/als de adem aanwezig te blijven en boosheid en zorgen hierin te stoppen en vanuit dit startpunt te doen wat het beste is.

Ik stel mezelf ten doel de oordelen die ik in mezelf voorbij zie komen als reactie op de knallen van het vuurwerk, te stoppen, in te zien, zelf  te vergeven en zelf te corrigeren terwijl ik de 4×4 ademhaling toepas, waarin ik me realiseer dat ik niet zozeer reageer op het vuurwerk zelf maar op de nonchelante wijze van de menselijke natuur waarop het afsteken (ontsteken van het lontje) gebeurt, en het negeren hierin van de menselijke natuur van het Leven om ons heen en in onszelf.

Ik stel mezelf ten doel mijn nonchalante wijze van ontsteken in/als de mind en het negeren hierin van mezelf als Leven en hierin van het Leven om me heen te stoppen, in te zien/te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vandaag af te laten leiden door de onrust in mezelf als reactie op de onrust buiten mij, waardoor ik niet echt kom tot iets afmaken.

Ik stel mezelf ten doel vandaag te stoppen met werken en wat tv te kijken, iets lekkers te eten/drinken, te genieten van alle dieren om me heen in huis en even naar buiten te gaan om met de buren te communiceren vanavond, en morgen weer verder te gaan met de werkzaamheden waar ik mee gestart ben gisteren en vandaag.

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 201 – Droom van een Zoen

Droom (deel van): zittend op de bank met een jongen die ik nog niet zo lang ken (onbekende jongen in werkelijk dagelijks leven). We hebben geen fysiek contact gehad behalve 2 zoenen op de mond en achterop zittend op de fiets. Op de bank bij hem thuis, waar zijn ouders bij zijn, begint hij me te zoenen. Eerst een zoen op de mond wat overgaat in de tongzoen. Tijdens dit gebeuren is er een gewaarzijn van een gedachte op de achtergrond dat dit niet de afspraak was, dat we niet zomaar zouden zoenen en ons zouden laten meevoeren. Dat het nog geen tijd is. Dat ik dit niet gepast, eigenlijk onbeleefd vind aangezien de vader voor onze neus staat en het niet de bedoeling is in dit eigen afgesloten wereldje op te gaan. Maar ik doe er niets mee; ik laat me meevoeren en ben eigenlijk aangenaam verrast dat er niet aan de afspraken gehouden wordt, want het is zo lekker. Met kloppend hart word ik wakker.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aangenaam verrast te zijn dat er niet aan de afspraken gehouden en in plaats hiervan de energetische verlangens de overhand te laten nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysieke afspraken in woorden op te geven voor energetische verlangens in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik mezelf als fysiek in uitdrukking in fysieke woorden opgeef voor energetische verlangens ten behoeve van vervulling van/in/als mezelf in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als fysiek meerdere malen te hebben opgegeven door mezelf niet in woorden uit te drukken en hierin afspraken te maken met mezelf en eventueel met de ander, aangezien ik weet dat als ik een afspraak maak in het fysiek in woorden, ik me hier ook aan dien te houden en dat wil ik niet, ik wil me zo graag laten meevoeren op de energetische golven in/als bewustzijn welke helemaal lekker energetisch aanvoelen als ik ook nog eens weet dat ik/we dit eigenlijk niet moet(en) doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en de ander in/als fysiek te verloochenen in het opgeven van zelf als leven ten behoeve van energetische fysieke verlangens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zooooo lekker te vinden om te zoenen en op te gaan in de energetische ervaring hiervan in en met elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan zoenen zonder energetisch te worden, en dus niet durf te zoenen in angst dat ik energetisch word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al energetisch te worden als ik over zoenen denk en/of praat en/of droom en zelfs tijdens het schrijven erover, in plaats van in te zien dat dit omstandigheden zijn waarin ik juist energetisch wordt aangezien het allemaal voorstellingen zijn die zich afspelen in de mind/het bewustzijn welke energetisch in/als zichzelf is, dus alles wat zich daar afspeelt is per definitie energetisch, terwijl in de fysieke uitvoering er 2 fysieken aanwezig zijn die in/als de adem kunnen functioneren en aangeraakt kunnen worden in aanraking van/als een fysiek lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik energetisch word van het schrijven over zoenen, in plaats van in te zien dat ik energetisch word van een plaatje en een gedachte die stiekem meereizen tijdens het schrijven en ik dus niet hier ben een en gelijk met de woorden die ik schrijf, verder nergens anders aanwezig te dan hier in/als het fysiek schrijvend van/als deze woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te sluiten in het zoenen in een wereld van ons twee, terwijl ik weet dat dit niet ok is, maar me hier toch in laat meevoeren aangezien het zo lekker is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het afscheiden van een stelletje altijd heel vervelend te vinden, om te doen en om te zien, maar omdat iedereen het doet gelovende dat het ok is, gelovende dat ik het in mijn jaloezie ben die het vervelend vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energetisch, met kloppend hart wakker te worden van zoenen in een droom en niet op te willen staan maar te willen blijven liggen in deze droom in de energetische ervaring  van het zoenen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de energetische ervaring van het zoenen niet te willen opgeven aangezien ik niet weet wat ervoor in de plaats komt, in plaats van in te zien dat zolang ik dit de energetische ervaring niet stop (“opgeef”), ik niet zal weten wat ervoor in de plaats komt aangezien ik mezelf dan opgeef voor een energetische ervaring en hierin mezelf verlies in/als leven in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn mezelf op te geven en te verliezen in fysieke aanraking en zoenen met een man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn verliefd te worden op een man met wie ik zoen/wie ik fysiek aanraak/die mij fysiek aanraakt, en hierin de hele boel onderuit te halen door weg te zijn/gaan in/als mezelf, te verdwijnen in de mind/het bewustzijn en hierin mezelf afhankelijk te maken van de ander=de mind en hierin van de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in gedachten me voor te stellen hoe ik mezelf staande moet houden in fysieke aanraking en/of zoenend met een man, wat niet lukt, aangezien ik dan wederom participeer in energie in/als bewustzijn en dus bij voorbaat energetisch ben in afscheiding van mezelf hier aanwezig in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te aarzelen met het schrijven van de zelfcorrecties als script om mezelf staande te houden als er energetische ervaringen omhoog komen in aanraking met een man.

Ik realiseer me dat ik me op een gebied te begeef waarin ik mezelf moet veranderen, en ik dus een nieuw script nodig heb die ik in het fysiek moet leven om mezelf te veranderen, aangezien ik hierin geen referentie als ervaring in het verleden heb hoe dit stap voor stap door te wandelen zonder onderuit te gaan.

Ik realiseer me dat het ongemak wat ik ervaar, voortkomt uit een betreden van onbekend gebied, welke ongemakkelijk aanvoelt, en de angst die ik ervaar voortkomt uit ervaringen van opgeven van mezelf in het verleden. Zolang ik in de angst geloof, creeer ik een verbinding met de oude ervaring van opgeven van mezelf.

Ik stop de angst welke ik heb opgebouwd in ervaringen in het verleden waarin ik mezelf heb opgegeven voor een energetische ervaring in/als bewustzijn, waarin ik me per direct afhankelijk heb gemaakt van de man. Ik realiseer me dat ik me niet zozeer afhankelijk gemaakt heb van de man, maar van een energetische ervaring in/als bewustzijn welke ik gekoppeld heb aan de man, aangezien het alleen mogelijk is deze energetische ervaring in/als bewustzijn te beleven met desbetreffende man. Ik realiseer me dat ik me hierin afhankelijk maak van de man in het algemeen, met wie ik een energetische ervaring heb gedeeld, en van de man specifiek, met wie ik specifieke ervaringen deel als relaties tussen hem en mij waarin ik participeer in persoonlijkheden in het fysiek intiem samen zijn welke energetisch gebaseerd en gerelateerd is.

Ik stel mezelf ten doel de angst voor verliefdheid en hierin verlies van zelf te stoppen. Ik realiseer me dat angst de relatie legt met verliefdheid, waarin ik de verliefdheid als ervaring re-creeer.

Ik stel mezelf ten doel een energetische ervaring die eventueel opkomt tijdens fysieke aanraking met een man, direct te stoppen en mezelf hier te halen in de adem. Ik realiseer me dat ik dit stap voor stap, aanraking voor aanraking moet wandelen, anders zie ik niet wat er gebeurt en stapelen de energetische ervaringen zich op als een totaal overweldigende ervaring, welke verliefdheid wordt genoemd.

Ik stel mezelf ten doel de persoonlijkheden die omhoog komen tijdens fysieke aanraking met een man, te onderzoeken, uit te schrijven, te stoppen, zelf te vergeven en te corrigeren met behulp van de serie relationship-success-support, eventueel in samenwerking met de man.

Ik stel mezelf ten doel iedere participatie in gedachten, voorstelling en verlangen over een fysieke aanraking met een man en/of zoenen, direct te stoppen. Ik adem in – ik stop participatie in gedachten, voorstelling en verlangen over een fysieke aanraking met een man en/of zoenen – ik adem uit – ik ga door waar ik fysiek mee bezig ben.

Ik stel mezelf ten doel na het stoppen van de participatie in gedachten, voorstellingen en verlangens, er verder ook geen aandacht meer aante besteden, ook niet als oordeel of als vraag waarom het weer opkomt, aangezien ik hierin een lijntje als relatie blijf leggen en behouden met de voorstelling/ervaring/gedachte. Dus: Ik adem in – ik stop participatie in gedachten, voorstelling en verlangen over een fysieke aanraking met een man en/of zoenen – ik adem uit – ik ga door waar ik fysiek mee bezig ben. Punt.

Ik stel mezelf ten doel afspraken in woorden dus in fysiek te maken met een man over hoe het aanraken te wandelen, en deze afspraken stap voor stap, aanraking voor aanraking, adem voor adem te wandelen.

Ik realiseer me dat ik in het verleden niet de tijd heb genomen aangezien ik in het startpunt leefde van ervaringen verzamelen, waarin ik nooit wist hoelang het zou duren en ik in/als bewustzijn dus pakte wat ik pakken kon als energetische ervaring, mezelf hierin volledig oplaadde tot aan overweldiging toe, to the max, zodat ik er weer een tijdje tegenaan kon in/als bewustzijn mocht de relatie stoppen; wat altijd gebeurde aangezien dit niet vol te houden is. Om dit een volgende keer te herhalen en zo van maximale ervaring naar maximale ervaring te leven. Oftewel in totale zelfinteresse van oplading van energie in/als bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel te leven in het startpunt van eenheid en gelijkheid als mezelf als leven als wat het beste is voor mezelf en de ander/de man en alle leven in/als het fysiek, ter ondersteuning en plezier van een leven van mezelf en de ander in/als het fysiek, en dit te gebruiken als startpunt van een fysieke aanraking. Als dit niet mijn startpunt is, start ik geen fysieke aanraking. Als ik zie dat dit niet het startpunt is van de man met wie mogelijk een fysieke aanraking plaatsvindt, start ik geen fysieke aanraking.

Ik stel mezelf ten doel het fysiek van mezelf en van de man, in fysieke aanraking, werkelijk fysiek te voelen en mezelf een en gelijk te maken met/als de fysieke aanraking en dus in de fysieke aanraking fysiek aanwezig te zijn. Zodra ik mezelf zie vertrekken/verdwijnen in angst en ongemak, stop ik, ik adem. Ik spreek een zelfvergeving uit op de angst en/of ongemak om mezelf terug hier te halen. Als ik achteraf zie dat ik momenten waarin ik verdwijn heb overgeslagen, doorloop ik alsnog de situatie en pas alsnog zelfvergevingen en zelfcorrecties toe, zodat ik mezelf de volgende keer in het fysiek kan corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel geduld te hebben en en niet te luisteren naar het geroep en getrek van mezelf in/als bewustzijn als aandachttrekker om maar zoveel mogelijk energie te genereren in energetische fysieke ervaringen welke zich uit in fysieke verlangens. Ik adem door de verlangens heen zonder erin te participeren dus ik stop participatie in de ervaring van verlangens; ik maak me gelijk aan de verlangens zodat ik erin op kan staan. Ik realiseer me dat ik tijd heb als ik deze ‘creeer’ in overeenstemming met een man om dit rustig en zorgvuldig door te wandelen en ieder klein obstakel in mezelf en in de man hierin serieus te nemen, zodat er een betrouwbaar fysiek platform wordt gevormd om fysiek in op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet meer sensueel mag/kan zijn als ik alle energetische ervaringen stop, in plaats van in te zien dat het fysiek in/als zichzelf sensueel als sensitief is en dat iedere fysieke aanraking zonder energetische lading in/als/van zichzelf sensitief is als het fysiek werkelijk fysiek gevoeld wordt.

Ik stel mezelf ten doel de energetische sensualiteit als aanhechting aan/vervorming van de fysieke aanraking te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren zodat ik sensitief kan worden in/als het fysiek en mezelf en de ander sensitief aan kan raken en omhelzen. Ik realiseer me dat ik er iets energetisch van gemaakt heb uit angst voor verlies, welke zich heeft opgestapeld door de jaren heen als ervaring van verlies van deze illusies, welke ik juist ben gaan vasthouden ter compensatie/opvulling van het verlies van mezelf, waarin ik energetische reacties heb gecreeerd die omhoog komen in een fysieke aanraking, terwijl ik tegelijkertijd in mezelf zie dat ik heel goed weet hoe ik fysiek kan aanraken. Dus ik stel mezelf ten doel mijn energetische reacties voortkomend uit angst voor verlies, welke getriggerd worden in een fysieke aanraking, te stoppen in mezelf, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat ik fysiek kan leven wat ik altijd al geweten heb en hierin mezelf van Kennis naar Leven te wandelen.

Relationship-success-support-introduction-introduction

———————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 21 – Hoe word ik rustig?

Na een dag samen met iemand weer rustig gaan schrijven. Dit impliceert al dat ik samen niet rustig ben. En waarom moet ik rustig zijn om te schrijven? Ik probeer steeds ‘rust’ te vinden in mezelf. Wat is dat, rust? Hierin werk ik (mezelf en de ander) steeds tegen, tegen antwoorden op een vraag van de ander, tegen teveel rumoer om me heen. Wat inhoudt dat ik als energie reageer op mijn omgeving en dit moeilijk kan stoppen waardoor ik geen rust ervaar als mezelf. Deze rust vraagt om een her-defenitie want wat ik zie in mezelf is rust iets waaraan ik vasthoud in mezelf, iets wat ik in mezelf heb gedefinieerd als nodig. Steeds een rust/rustig moment vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik rust nodig in mijn omgeving, in plaats van in mijn fysiek te rusten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en da ander tegen te werken door steeds een rust moment te willen waarin ik niet meer wil antwoorden/communiceren met de ander, en ik hierin juist creeer dat de ander aan me gaat trekken.

Het lijkt erop dat ik de neutrale energie van het onderbewustzijn als rust als mezelf ervaar, en dit gebruik ik dan om negatieve energie te creeren in het onbewuste doordat er conflict uit voortkomt in mezelf en met de omgeving als het niet lukt deze rust te ervaren, wat zich weer kan omzetten in de neutrale energie en vervolgens in de positieve energie van het bewustzijn, en deze zich dus kan opladen. Dus hierin lees ik dat ik deze rust zoek om mezelf als bewustzijnssysteem op te kunnen laden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb rust te zien als iets wat ik nodig heb en echt is in mezelf, in plaats van in te zien dat ik hiermee mezelf als bewustzijnssysteem oplaad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen vasthouden aan rust in mezelf, wat feitelijk vasthouden is aan het onderbewuste wat ik gedefinieerd heb als mezelf, en via het onderbewuste en onbewuste mijn bewustzijn op te laden, waardoor ik weer ‘uitgerust’ ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik rustig moet zijn als ik ga schrijven en dat ik me anders niet kan concentreren, in plaats van in te zien dat ik hierin de concentratie als bewustzijn aan het bewaren ben want alleen het bewustzijn heeft concentratie nodig om te kunnen lezen en schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen te weten hoe ik als bewustzijn kan lezen en schrijven en niet als zelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moe te worden en te gaan gapen als ik Heavens Journey lees die geschreven is in de Adem, wat me laat zien dat mijn bewustzijn weerstand in de strijd gaat gooien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in strijd ben met mijn  bewustzijn, in plaats van in te zien dat ik kan samenwerken met mijn bewustzijn door er gelijk aan te gaan staan en te zien in wat het bewustzijn me laat zien waar ik mezelf heb afgescheiden van mezelf, zonder hier weer een laag van weerstand overheen te creeren dan wel bewaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik naar mijn moeheid moet luisteren, dat mijn lichaam aangeeft rust nodig te hebben, in plaats van in te zien dat het bewustzijn rust vraagt om zichzelf te kunnen opladen.

Als ik mezelf zie gapen tijdens het lezen van Heavens Journey dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik als bewustzijn weerstand ga bieden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb door de weerstand heen te duwen doordat ik ‘geen zin heb’ om verder te lezen en belangrijker dingen te doen heb zoals een blog schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een blog schrijven belangrijker is dan een blog lezen, waarmee ik ongelijkheid in mezelf creeer en bewaar in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het blog geschreven in de Adem als moeizaam te ervaren wat mede komt door de lange engelse zinnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vaak te vergeten te ademen als ik een blog schrijf en/of lees.

Als ik mezelf zie participeren in geen zin hebben en vermoeidheid, voortkomend uit moeite moeten doen en hier geen zin in hebben, tijdens het lezen van een Heavens Journey (of ieder ander blog), dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat er weerstand opkomt als de mind. Ik duw mezelf door de weerstand heen door te ademen, te lezen woord voor woord en niet te kijken hoelang het blog is. Ik hoef het blog niet ‘uit’ te krijgen, ik kan ook elke dag een alinea lezen, totdat het gemakkelijker gaat.

Als ik mezelf zie participeren in het zoeken naar rust, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een moment zoek om mijn bewustzijn op te laden zodat ik me weer uitgerust voel. hierdoor laat ik mezelf steeds beperken door de mind, en kan ik niet zien waartoe ik in staat ben als mezelf als Leven in het Fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat mijn fysiek beperkt is, in plaats van in te zien dat ikzelf als mind beperkt ben, en door dit te geloven en te bevestigen in mezelf beperk ik mezelf als fysiek.

Ik sta mezelf niet toe mezelf als Leven in het fysiek te bepreken ja bepreken je beperken/defineren als de beperkingen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als Leven in het fysiek te bepreken en bepreken en bepreken en mezelf hiermee te beperken door het bepreken tot een gelimiteerd bestaan in/als de mind; gelimiteerd door de preken van God als de mind.

Ik verbind mezelf met mezelf door te stoppen met het bevestigen van mezelf als de limitaties van het mind-systeem door de limitaties die de mind me laat zien serieus te nemen door het toepassen van zelfvergevingen op alles wat me limiteert in/als mind.

Herdefenitie Rust:

Aanwezigheid in de Adem in samenwerking met mijzelf en mijn omgeving, inclusief met mezelf als de ander als mindsysteem, waarin geen onnodige weerstand gecreeerd wordt als excuus voor het bewustzijn om zich op te laden door te geloven dat de mindsystemen me uit mijn rust halen en ik me hier tegen me moet beschermen/verzetten en dus rust geloof nodig te hebben, wat juist de weerstand creeert waardoor ik uit moet rusten zodat het bewustzijn zich op kan laden.

http://www.desteniiprocess.com

http://www.equalmoney.org

http://www.desteni.net