Dag 565 – Hoe liegen het construct van falen in stand houdt

pinokkio2

Ik ervaar sterk reacties in mezelf als iemand tegen me liegt over een essentieel punt wat van invloed is op mijn leven en hiermee iedere dag opnieuw doorgaat, totdat ik doorzie dat alles verzonnen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een enorme sukkel te voelen als iemand dagen achtereen tegen me liegt en ik dit geloof, al zie ik niet hoe het scenario dat verteld wordt op dit moment realiteit zou kunnen worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het persoonlijk te nemen als iemand tegen me liegt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de zogenaamde leugens niet over mij gaan maar over diegene in en als persona die liegt en dat mijn reactie hierop, over mezelf gaat en laat zien welke persoonlijkheid ik aanneem als reactie op een liegen en/of op het onderwerp waarover gelogen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liegen te veroordelen en dus mezelf te veroordelen in en als de geest als ‘onwaarheid’ als leugen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet te vertrouwen ben als iemand tegen me liegt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat degene die liegt niet te vertrouwen is in hetgeen verborgen/gelogen is en dat ik niet te vertrouwen ben zolang ik gedachten, gevoelens en emoties produceer als reactie op hetgeen dat verborgen/gelogen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me een enorme sukkel te voelen dat ik het scenario toch geloof omdat iemand telkens opnieuw bevestigt dat het zo is, terwijl ik het scenario niet heel waarschijnlijk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het scenario te willen geloven omdat het een aardig scenario is die fijn zou zijn als het zo is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen wat er dan wel echt is als iemand in staat is tot dagelijks een leugen vol te houden, wat exact het punt is waar ik ooit in gezonken ben, de vraag wat er echt is als er zoveel leugens of zo’n grote leugen, dagelijks aanwezig is in communicatie als een verbergen van wat er werkelijk speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf te verbergen en lang verborgen te hebben wat er speelt binnenin mezelf door steeds een ander gezicht op te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen om het steeds een ander gezicht opzetten en het verbergen van wat er speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een falen te ervaren dat iemand me niet voldoende vertrouwt om te vertellen wat er werkelijk speelt en in plaats hiervan ervoor kiest om te liegen en dit vol te houden en zo een invloed van stress voor zelf en/als omgeving te verspreiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat iemand mij zou moeten vertrouwen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het voor een ieder ten eerste gaat om zelf te vertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik faal als een ander tegen me liegt, wat zo in de kindertijd moet zijn opgebouwd, waar ouders constant liegen over/verbergen wat er werkelijk speelt en zo het construct van de ervaring van falen doorgeven aan de kinderen als een methode tot onderdrukking zodat er niet verder gevraagd wordt en de leugen in stand kan blijven zonder zogenaamd ‘gezichtsverlies’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander te vertrouwen is of zou moeten zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede en onmacht te ervaren tegenover de manipulatie van het liegen en verbergen en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woede en onmacht te ervaren tegenover de manipulatie in en als de geest, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, wat heeft het voor zin om te communiceren als er constant gelogen en gemanipuleerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in zelfexpressie aan te passen en onderdrukken en te hebben aangepast en onderdrukt aan mijn omgeving in leugens en onderdrukking.

Ik stel mezelf ten doel, te leven in en als het stoppen van de leugens in mezelf, in en als een opbouw van vertrouwen in en als mezelf door middel van de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie en van hieruit te zien wat echt is en te ontmantelen wat een leugen is.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen me gezegd wordt, onafhankelijk van wie het is, te onderzoeken op echtheid en praktische mogelijkheid en zolang er onduidelijkheid is, door te vragen en door te zoeken totdat ik zie wat er werkelijk speelt en waarom en van hieruit te zien naar oplossingen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te veroordelen als ik een leugen geloofd heb en de achterliggende reden als angst van waarom ik de leugen geloof, zelf te vergeven en zelf te corrigeren zodat en totdat ik stabiel ben en niet langer reageer op leugens van een ander en/of/als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de emoties en gevoelens als dekmantels van leugens, te stoppen in mezelf en zelf te vergeven en corrigeren zodat en totdat ik stabiel ben in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf en/als een ander de tijd te geven om zelf onder ogen te zien, zelf te vergeven en corrigeren in de leugens die we verspreiden als overlevingsprogramma.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met het oefenen en toepassen van communicatie in en als zelfoprechtheid en mezelf niet langer aan te passen en hierin te onderdrukken aan anderen die zichzelf toepassen in leugens en in plaats hiervan te zien wat er ‘gepast’ als passend als mogelijk is aan communicatie in het moment.

Als het liegen en verbergen van ouders het construct van falen doorgeeft en opbouwt/bevordert/in stand houdt in de kinderen, houdt het liegen tegen en binnenin mezelf (door deelname en geloof in gedachten, gevoelens en emoties) en het verbergen voor mezelf van mijn gedachten, gevoelens en emoties in eigenbelang in en als de geest, binnenin mezelf – dit houdt dan tevens het construct van falen/mislukken in stand binnenin mezelf.

De enige weg is te komen tot zelfeerlijkheid, zelfoprechtheid binnenin en als mezelf om tot stand te komen binnenin en als mezelf in zelfvertrouwen.

Hier kun je leren wat zelfoprechtheid is en hoe dit toe te passen:

Desteni I Process Lite

(gratis cursus, ook in het Nederlands)

Desteni I Process Lite – oprechtheid – zelfoprechtheid

(Google Hangout)

Full mfm radio forgiveness song

Forgiveness Song

—————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Zelfcorrecties Gedachtendimensie:

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een gedachte aanmaak in en als mezelf als vorm van controle op de situatie. Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken in mezelf wat het is dat maakt dat ik de situatie wil controleren en wie of wat ik hierin aan het verdedigen ben.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte/ervaring van niet weten waar te beginnen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat de geest een hoeveelheid informatie als excuus opgooit om niet hoeven te beginnen met deconstructie, terwijl ik als de geest eerst zelf diezelfde hoeveelheid informatie heb aangemaakt en geaccepteerd en toegestaan te bestaan in en als mezelf. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gefabriceerde hoeveelheid informatie te gebruiken als excuus als een niet weten waar te beginnen. Ik stel mezelf ten doel te beginnen met wat zich aandient als reactie in mezelf in het moment, en van hieruit verder te onderzoeken, adem voor adem, dag voor dag, zelfvergeving voor zelfvergeving, zonder focus te leggen op een ‘einddoel’ hierin, maar bewegende in en als het proces van zelfrealisatie.

Als ik mezelf zie participeren in een gedachte als excuus dat een mate van toepassing ertoe doet, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf wat het is dat ik wil laten bestaan in mezelf, heel subtiel, verborgen onder de oppervlakte. Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik wil laten bestaan onder de oppervlakte in en als mezelf, te onderzoeken, uit te schrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren in en als het proces van zelfbevrijding.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘beter voelen’ in ‘iets subtiel verborgen laten bestaan’ ten aanzien van ‘iets duidelijk zichtbaar in stand houden’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf zoals ik het altijd heb toegepast, in stand wil houden, met een klein deel subtiel verborgen, waardoor ik mezelf niet 100% hoef in te zetten ten behoeve van zelfverandering. Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen tot, in en als het punt van volledige zelfverandering en in gelijkheid te wandelen met de weerstanden die ik hierin in mezelf tegenkom, en dus als zodanig de weerstanden als een deel van mezelf te accepteren, zodat ik mezelf hierin uiteindelijk kan zien, vergeven en corrigeren.

Als ik mezelf zie participeren in een geloof dat de gedachten van een ander iets zeggen over mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik de ander wil sturen en corrigeren, in plaats van mezelf onder ogen te zien in een nare ervaring in en als mezelf. Ik stel mezelf ten doel, mezelf in en als een nare ervaring, in en als reactie op een geloof in mezelf dat de woorden van een ander over mij gaan, onder ogen te zien, zodat ik kan zien dat ik de nare ervaring zelf creeer en gecreeerd heb in en als mezelf in en als een geloof in mijn eigen gedachte, namelijk dat de gedachten van een ander over mij gaan, en door dit te geloven, verbind ik mijn eigen reacties met hetgeen ik zie als de gedachte van een ander, waarin ik mezelf mis en mezelf afhankelijk maak van die ander/van de gedachten van die ander. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van de gedachten van een ander in en als een geloof dat gedachten van een ander over mij gaan en mezelf hierin, in en als zelfsturend principe, te missen en weg te leggen, te koppelen aan/verbinden met een ander/de gedachten van een ander. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfsturend principe te koppelen aan/verbinden met gedachten van een ander/met wat ik zie als gedachten van een ander in en als projectie van gedachten van mezelf, en dus, Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfsturend principe te koppelen aan/verbinden met de ander=de mind, oftewel met mijn eigen geest/geest bewustzijn systeem, en mijn zelfsturend principe hierin afhankelijk te maken van mijn geloof in gedachten, gevoelens en emoties, backchat, fysieke veranderingen, verbeeldingen en gemanifesteerde consequenties, bestaande in en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een geloof dat uitgeschreven/uitgesproken gedachten van een ander mij iets aan kunnen doen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf iets aan-doe, een jasje aandoe als het aannemen van een rol in en als een geloof in de controle van gedachten. Ik stel mezelf ten doel, de rol te onderzoeken die ik aanneem als ik beslis te participeren in een rol als persoonlijkheid in en als een geloof in de controle van gedachten in en als deze aangedane rol, en te zien wie ik ben hierin, wat ik wil verdedigen en/of bereiken en wat dus mijn doel is bestaande in en als deze vorm van controle, zodat en waarin ik mezelf vergeef en corrigeer van hetgeen ik geaccepteerd en toegestaan heb, bestaande in en als deze persoonlijkheid, in en als mezelf.

Wordt vervolgd.

Gebruik de weerspiegeling om jezelf te zien:

Desteni-I-Process  / Desteni-i-Process Lite (gratis)

——————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/