Dag 703 – De buitenstaander en het opstapelen van zelfoordelen

 

head box

Wat ik hierin zie is dat dit is hoe we als mensen geprogrammeerd zijn met een geestbewustzijnssysteem waarin we – zolang we deelnemen en geloven in de waarheid van wat de geest naar voren brengt – altijd een ‘outsider zijn’ en buiten onszelf als gewaarzijn, als leven en buiten ons fysiek en het fysieke leven op zichzelf bestaan. Zo zijn we opgegroeid en leven we sinds jaar en dag en dus, is het niet zo ‘vreemd’ dat vrijwel iedereen zich vaak of minder vaak, een buitenbeentje, buitenstaander, outsider voelt.

In het volgende blog begin ik met zelfvergevingen waarin ik verantwoordelijkheid neem voor deze aangenomen, aangeleerde, zelf gecreëerde afscheiding in en als mezelf, dus voor mijn gedachten, gevoelens en emoties over mezelf en/als anderen ten aanzien van de ervaring van ‘buitenstaander’. Laat ik eerst eens inside myself, stoppen met een outsider te zijn.

Uit: Dag 702 – Zijn we niet allemaal een buitenbeentje, buitenstaander, outsider?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen als zijnde een buitenstaander en vervolgens, mezelf te veroordelen dat ik een buitenstaander ben oftewel, mijn eigen ‘oordeel’ opnieuw te veroordelen en zo lagen van zelfoordeel te creëren in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat anderen die ogenschijnlijk eenvoudig deelnemen in een groepsgesprek, zich geen buitenstaander voelen terwijl ik dat niet weet, het is simpelweg opnieuw een ‘oordeel’ van mij als interpretatie van wat ik waarneem en vertaal voor mezelf, waarin ik vervolgens mezelf ga vergelijken met wat ik waarneem/met anderen in mijn eigen waarneming en waarin ik mezelf dan als ‘minder’ bestempel in en als een gedachte dat ik meer een buitenstaander ben dan zij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vermeerdering en vermindering als energetische ervaring in mezelf te creëren door mezelf te vergelijken met oordelen/vertalingen/interpretaties binnen mijn eigen waarneming en zo constant ‘inside the box’ te blijven cirkelen waarin de ‘box’ bestaat uit mijn eigen waarneming, interpretatie en oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onhandig te ervaren in een moment dat ik mezelf als buitenstaander bestempel en zo, mijn eigen ervaring van onhandigheid en ongemak hierin te creëren binnenin mezelf, om me vervolgens hiernaar te gedragen en dus eigenlijk een ervaring van ongemak te presenteren wat weer reacties van ongemak in anderen teweeg kan brengen als resonantie en zo stap voor stap, mijn eigen ervaring van ongemak en buitenstaander, tot werkelijkheid te maken, dit alles voortkomend vanuit enkele gedachten en gekoppelde ervaringen binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachte als interpretatie als zijnde ‘minder’ en mijn eigen ervaring van ongemak te geloven en me hiernaar te gaan gedragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te gedragen zoals ik me voel, zonder de oorzaak van hoe ik me voel/ervaar, te achterhalen en de gedachte te zien die hierin ergens schuilt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf door een gedachte te vormen als interpretatie als oordeel van wat ik waarneem en deze gedachte vervolgens te geloven en leven en zo, realiteit te maken en dus feitelijk, mezelf te bewegen binnen mijn eigen waarnemen als afgescheiden realiteit; afgescheiden van de fysieke werkelijkheid, van wat fysiek en werkelijk is.

Wordt vervolgd

insanity-is-doing-the-same-thing-over-and-over-again-and-expecting-different-results-quote-1Stop de ‘insanity’, stop het zelfoordeel:

Desteni I Process


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

 

Advertenties

Dag 454 – Haast

Ik zie door de dagen heen dat ik elke dag haast ervaar terwijl ik uiteindelijk elke dag de dingen vrij eenvoudig gedaan krijg maar het door de dag heen vervelend maak voor mezelf door de ervaring van haast en de ervaring hierin verweven dat ik te weinig doe.

Dit wil ik niet meer. Dan komt hierin weer de vraag omhoog, wanneer is het fysiek comfortabel en wanneer is het comfortabel in de geest als binnen de comfortzone? En deze vraag zet me weer aan tot een ervaring van haast; alsof de haast me ondersteunt om voorbij de grenzen van de geest – comfortzone te bewegen; dat ‘schiet niet op’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te jagen in en als een ervaring van haast, in en als een idee dat ik teveel binnen mijn comfortzone beweeg.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van haast, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me in en als de geest beweeg in en als een opstapeling van ideeen van alles wat moet gebeuren. Ik stel mezelf ten doel, de opstapeling los te laten in het moment en te focussen op de fysieke bezigheid die ik op dat moment doe. Ik stel mezelf ten doel, hetgeen ik wil doen die dag, op papier te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een idee te maken van ‘binnen en voorbij de comfortzone bewegen’ en hierin een ervaring van haast te manifesteren in mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een idee van binnen en voorbij de comfortzone bewegen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in en als de geest een idee heb gemaakt van de comfortzone waarin ik een ervaring van haast creeer voor en als mezelf en waarin ik tevens ontevredenheid creeer, alsof ik niet genoeg doe en/of alsof ik het niet goed doe als ik mezelf in een comfortabel tempo blijf bewegen. Ik realiseer me tevens dat ik wat ik doe vergelijk met wat anderen doen. Ik stel mezelf ten doel, participatie in vergelijkingen in en als de geest direct te stoppen. Ik stel mezelf ten doel participatie in ideeen van binnen en voorbij de comfortzone in en als de geest direct te stoppen. Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in een comfortabel bewegen door de dag heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf door de dag heen oncomfortabel te ervaren door het bewegen in een ‘opzien tegen’ hetgeen ik moet/wil doen en in en als dit ‘opzien tegen’, later te beginnen met hetgeen ik wil doen en hierin een ervaring van haast te creeren in en als mezelf en vervolgens ontevredenheid als ik minder tijd over heb om nog iets anders te doen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘opzien tegen’ hetgeen ik moet/wil doen, dan stop ik, ik adem. Ik sta even stil met mezelf en zie in mezelf wat ik doe, welk oordeel als gedachte ik opgooi binnenin mezelf waarin ik mezelf verzwaar en niet wil doen wat gedaan moet worden. Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in de moment van ‘opzien tegen’ hetgeen ik moet/wil doen door toepassing van zelfvergeving en adem waarin ik let op de ervaring die in mij aanwezig is, zodat ik de energetische ervaring meeneem in de zelfvergeving en mezelf hier niet mee rond laat lopen. Ik stel mezelf ten doel, mezelf te bevrijden van bezwarende energetische ervaringen en mezelf hier niet mee rond te laten lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf rond te laten lopen met energetische ervaringen en mezelf hierin en hiermee te bezwaren – waarin ik bezwaren creeer tegen de praktische bezigheden.

Als en wanneer ik mezelf bezwaren zie maken tegen praktische bezigheden die gedaan moeten worden, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in een energetische ervaring participeer die de praktische, fysieke bezigheid ‘zwaar doet lijken’. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de praktische, fysieke bezigheden zwaar zijn door participatie in en als energetische ervaringen van bezwaar. Ik stel mezelf ten doel, mezelf te bevrijden van de bezwaren door de energetische ervaringen en gedachten die vooraf gaan aan de praktische, fysieke bezigheden, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, waarin ik me realiseer dat deze gebaseerd zijn op een herinnering. Ik stel mezelf ten doel, de herinnering, indien zichtbaar, zelf te vergeven en onvoorwaardelijk los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘ik kan niet meer’ te manifesteren die me de adem beneemt.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van ‘ik kan niet meer’ die me de adem beneemt, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik tegen een ‘grens’ aanloop. Ik realiseer me dat ik teveel maak van deze grens en zo de grens meer maak dan het is en dus een berg creeer voor mezelf. Ik stel mezelf ten doel, te ademen en langzaam, fysiek te bewegen totdat de ervaring van ‘ik kan niet meer’ die me de adem beneemt, afneemt, waarin ik rustig adem haal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb meer te participeren in ideeen in en als de geest over fysieke, praktische bezigheden dan in de fysieke, praktische bezigheden zelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een idee over een fysieke, praktische bezigheid, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf vertraag in de uitvoer van de fysieke, praktische bezigheden, in plaats van de fysieke, praktische bezigheden vertraagd uit te voeren. Ik stel mezelf ten doel, mezelf te vertragen in en als de uitvoer van de fysieke, praktische bezigheden en me zo stapje voor stapje voort te bewegen en als hierin een ‘ondraaglijke ervaring van traagheid’ in me opkomt, deze zelf te vergeven, in te ademen en los te laten op de uitademing.

—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 134 – Mijn ervaring op de ander geprojecteerd

Ik zie nog steeds in mezelf de neiging, of eigenlijk in eerste instantie een automatisme, om te geloven dat datgene wat ik ervaar in reactie op de ander, over die ander gaat. Het meest duidelijke voorbeeld is toch in samenleving met een dier, Roy de cavia bijvoorbeeld. Ik meen te zien dat hij niet lekker in zijn vel zit, dat er iets is, dat hij wat ‘bedrukt’ is lol. Maar wat is er werkelijk? Al weken speelt in mijn achterhoofd het idee dat ik een maand weg ga en dat de diertjes een maand naar een opvang moeten terwijl we ook al net verhuisd zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat de diertjes naar een opvang moeten dus moeten verplaatsen terwijl ze 2 maanden geleden ook als moesten verplaatsen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn bedrukte gevoel hierover te projecteren op de diertjes, waarin ik in Roy meen te zien dat hij er bedrukt van wordt, in plaats van in te zien dat ik bedrukt ben/mezelf onderdruk met schuldgevoelens en zorgen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te menen te zien dat Roy niet lekker in zijn vel zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat het teveel is voor de diertjes om na net een verhuizing weer te moeten verplaatsen, in plaats van in te zien dat ik het dus teveel vind voor mezelf om net na een verhuizing weer te moeten verplaatsen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het teveel is om net na een verhuizing weer te moeten verplaatsen in een maand op reis gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de ervaring van ‘teveel zijn’ echt is, in plaats van in te zien dat de mind het ervaart als teveel, terwijl als ik fysiek hier ben en zie in de situatie, ik zie dat ik alles prima geregeld heb en dat ik precies op tijd alles klaar heb en in rust ben.

Ik stel mezelf mezelf direct te stoppen en mezelf hier te halen met mijn stem zodra ik mezelf in een gedachte zie gaan over het teveel ervaren in/als de mind van een reis en een verhuizing in 1 jaar. Ik realiseer me dat ik in/als de mind graag een scenario creeer als ervaring van ‘oooh het is teveel, ooooh ik stort in, ooooh ik kan het niet aan’, ter generering van positieve energie als ‘wat heb ik toch een enerverend leven’. Ik sta mezelf niet toe energie te genereren in/als stress, welke populair is in de westerse wereld. Hoe meer stress, hoe bruisender het leven, wat geen leven is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb stress te creeren door een bruisend leven te creeren en positieve energie weer uit die stress te creeren als opnieuw een bruisend leven als energie.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik een adrenaline-verhoging ervaar in mijn fysiek als directe reactie op een positieve dan wel negatieve energie/ervaring.

Ik stel mezelf ten doel mezelf hier te brengen in de adem zodra ik een verhoogde adrenaline-spiegel in mijn fysiek ervaar. vervolgens onderzoek ik in de adem hoe ik deze adrenaline-verhoging in werking heb gezet.

Ik stel mezelf ten doel dag voor dag, adem voor adem op te pakken wat gedaan moet worden zonder projecties in de toekomst, aangezien het teveel ervaren wordt gegenereerd door deze opstapeling van gebeurtenissen geprojecteerd in/als de mind, waarin de mind dus de ervaring laat zien van ‘het is teveel’. Hierin ondersteunt de mind me dus in het laten zien dat ik teveel aanwezig ben in/als de mind in een opstapeling van plaatjes en projecties.

Ik stel mezelf ten doel iedere projectie op Roy of een ander dier te onderzoeken, aangezien ik daarin zie wat me ‘dwars zit’ in/als de mind. Tegelijkertijd zie ik in gezond verstand hoe het fysiek met de diertjes gaat zodat ik ze kan ondersteunen als dit fysiek nodig is.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met me schuldig voelen in ieder moment aangezien ik hierin mezelf onderdruk en mezelf en de diertjes niet effectief kan ondersteunen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe stress als positieve dan wel negatieve energie opwekking altijd terug te brengen is op een ervaring van angst, zodat ik in mezelf als angst kan zien waarin ik verkeer.

——————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life