Dag 699 – Isolatie

iglo

Zoals in het vorige blog beschreven beweeg ik me langzaam van ‘liefde’ naar ‘gelijkheid’. Oude bestaande relaties brokkelen af, vallen uiteen. Dit proces is al tijden gaande maar wordt nu meer duidelijk voor mezelf – ook de relaties waarin ik het meeste vasthield en geprobeerd heb om in de fysieke werkelijkheid te brengen, houden op te bestaan, simpel omdat hiervoor beide partijen nodig zijn om het in stand te houden/tot staan te brengen en als één van de twee nog niet staat/wil/kan staan in een principe van gelijkheid, beginnend binnenin zelf, zal de fysieke werkelijkheid de situatie zo tonen waarin een samenzijn niet meer mogelijk is – of nog niet mogelijk is.

Hierin zie ik mezelf onder ogen in een ervaring van isolement. Het oude valt weg, het nieuwe is nog niet gecreëerd. De zelfbeweging die nodig is voor de creatie van het nieuwe, het onbekende, hierin ervaar ik behoorlijk wat onzekerheid en weerstand (dus angst). Echter ook komt er een standvastigheid in door, als een zekerheid van hoe ik het wel wil, zodat ik een fundament kan leggen in vanuit een startpunt van gelijkheid. Zodat het fundament de stevigheid en duurzaamheid zal geven in een eventuele nieuwe situatie in de toekomst, om op voort te wandelen en er niet opnieuw ‘break ups‘ nodig zijn.

Nu eerst zelfvergevingen op de ervaring van isolement.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, mezelf te isoleren van mezelf door geheimen te bewaren in mezelf vanaf zeer jonge leeftijd en hierin mijn openheid af te leggen, alsof dit hetgeen was wat ik ‘moest doen’ zonder mezelf af te vragen wat ik eigenlijk aan het doen ben en wat de gevolgen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me opgesloten in mezelf te ervaren en niet te weten hoe uit te reiken naar anderen behalve door te ‘vragen’ en me hierin  – van tevoren en automatisch – aan te passen aan wat (ik denk dat) een ander wil, in plaats van mezelf in expressie te brengen in wat ik wil/zou willen vanuit een fundament van gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik nooit in staat zal zijn om mezelf uit te drukken en uit te reiken naar anderen en hierin vanuit gelijkheid samen te werken en een overeenkomt tot stand te brengen, simpel omdat ik (denk dat ik) niet weet uit te reiken, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit een geheel nieuwe expressie is vanuit zelfbeweging die ik tot nu toe niet heb uitgevoerd en waarin ik me dus oncomfortabel ervaar als ‘buiten het bekende’ als hoe ik altijd en automatisch geleefd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren – dus feitelijk gedachten te hebben en deze te geloven als ‘waarheid’ – dat het me niet lukt om voorbij mijn automatismen en comfort te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door automatisch in een ervaring van vragen – als archetype van de bedelaar – te blijven verkeren, niet toe te komen aan het uitdrukken van mezelf en hierin dus steeds opnieuw niet te laten zien wie ik ben en waar ik voor sta en dus, te creëren dat ik niet gezien word en me zo geïsoleerd te ervaren in wie ik werkelijk ben, alleen met/als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik angst ervaar om uit te reiken, te stoppen, te ademen en te zien welke energie er onder deze angst als gedachten/ervaringen in me spelen zodat/waarin ik deze benoem en vergeef in en als mezelf, dit vanuit de realisatie dat de energetische ervaringen maken dat ik me ongemakkelijk voel en dat ik hiervoor de tijd kan nemen om mezelf hierin te omarmen en ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik NU uit moet reiken en op deze manier door de angst heenga, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik inderdaad op een gegeven moment door de angst zal heen bewegen in fysieke werkelijkheid om werkelijk tot een verandering te komen, echter een ervaring van NU is vanuit de geest gestuurd en houdt eerder een forceren in en als ik een uitdrukking forceer in mezelf, zal dit ook zo resoneren in wat ik naar voren breng en dus een gevolg/reactie teweeg brengen in anderen naar wie ik me uitdruk die niet wenselijk is.

Ik stel mezelf ten doel om de tijd te nemen om mezelf op mijn gemak te stellen en de surrealistische ervaringen en verwachtingen die in me opkomen, eerst eens goed te bekijken en vergeven voor mezelf en uiteindelijk, als ik hierin stabiel en helder ben, mezelf in uitdrukking te brengen in hetgeen ik zie dat er overblijft in gelijkheid met/als mezelf als wat ik uit wil drukken zonder iets te verwachten als resultaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de ervaring van NU kracht inhoudt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de ervaring van NU gebaseerd is op en bestaat uit angst als onderdrukte gedachten en emoties en dat het daarom NU moet gebeuren alsof er anders een verlies plaatsvindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te luisteren naar en geloven in de energie van een ervaring van NU alsof dit kracht inhoudt en zo niet werkelijk en fysiek af te stemmen op mezelf en van hieruit, een passend moment te vinden en hierin te openen in wat ik wil uitdrukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik iets kan verliezen als ik het niet NU doe, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik wat ik wil uitdrukken als mezelf, niet werkelijk kan verliezen en dat hetgeen ik eventueel ‘verlies’, niet werkelijk en gefundeerd was in eenheid en gelijkheid met mijzelf en/in mijn fysieke werkelijkheid maar gebaseerd op een energetische ervaring, gecreëerd als relatie (in gedachten/ervaringen/projecties) in/als de geest.

Als en wanneer ik het gevoel heb NU te moeten handelen, benaderen of uitdrukken en ik hierin een soort van ‘kracht’ ervaar, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf forceer vanuit de geest, vanuit een angst dat als ik het NU niet doe, ik het nooit zal doen omdat ik teveel angst ervaar en/of, dat ik zo snel mogelijk van de angst ‘af wil’ en het dus maar liever ‘NU’ doe dan is het maar gedaan. Echter hierin resoneer ik dus feitelijk angst (interessant genoeg de energetische tegenpool van de ervaring van liefde) en ook al spreek ik woorden van gelijkheid, ik resoneer een ongelijkheid aangezien ik ben afgestemd op een ervaring van angst in mezelf en zal dus ook iets van angst in een ander opwekken of, een ervaring van liefde als de angst wordt onderdrukt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te oefenen in het benaderen van anderen (en/of het benaderd worden) vanuit een comfortabele toestand in en als mezelf, dus zonder haast en zonder forceren en hierin de tijd te nemen om mezelf mijn ongemakkelijke ervaringen te vergeven, te onderzoeken wat ik werkelijk wil en hoe ik dit in woorden kan uitdrukken.

comfortabel2

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to accept breakups to be the natural  condition of human relationships instead of acquiring relationship agreement skills to manage the relationships as equals and to support the integrity of the commitment to each other as the expression of self respect and respect of each other as living beings to prevent the fear of being hurt and the fear of vulnerability that is the key to complete trust and intimacy.

Uit: Day 14: Do you Love Breakups?


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 677 – Keuze of Beslissing?

Free-to-choose

Het is me duidelijk dat als ik de beslissing neem om voor een principe te staan en dit te leven, als richtlijn als wat het beste is voor al het leven en hierin de beslissing voor mijzelf om dit te leven, er geen zogenaamde ‘keuze’ overblijft. Ik beslis op een gegeven moment om een bepaald principe als grondbeginsel te willen leven als ik bemerk dat het tijd is hiervoor, dat ik mezelf (en hierin gelijk een ander) anders zou compromitteren.

Hier vandaan volgt dan de vraag wat een ander beslist in dit punt. Als een ander tot wie ik in relatie sta, voor dezelfde principes wil staan, dus beslist om ook te staan als een principe in overweging van onszelf en/als een ander als leven, dan is er een stap gemaakt richting agreement, richting een overeenstemming in dit punt.

Beslist de ander hier niet toe – om allerlei redenen kan dit zo zijn, van er simpelweg niet klaar voor zijn en te druk bezig met overleven, tot een bewust ‘kiezen’ voor een aspect in eigenbelang en vele gradaties hier tussenin – en dus als de ander hier niet toe beslist, houdt de relatie op te bestaan en gaat deze niet over tot een agreement/overeenkomst, want er is geen overeenstemming in dit punt. En zo kunnen we punt voor punt doorwandelen en zien, besta ik in relatie – wat ergens een afhankelijkheid inhoudt binnenin mezelf in gedachten, gevoelens en emoties, of stem ik overeen met mezelf in hoe ik wil bestaan in eenheid en gelijkheid met en als leven?

Het nemen van zo’n beslissing houdt een risico in dat de ander tot wie ik in bepaalde aspecten in relatie sta in mijn gedachten, gevoelens of emoties, niet deze beslissing neemt en dan houdt de relatie op te bestaan – in ieder geval in dit bepaalde aspect – of de relatie begint niet eens. En toch is het uiteindelijk het beste voor alles en iedereen als ik leef wat tot mijn mogelijkheden behoort in overweging van al het leven.

Als ik eenmaal een beslissing genomen heb, is het nodig dat ik de beslissing keer op keer leef en steeds meer integreer in mijn leven, dat ik de ervaring en aspecten van de angst voor verlies doorwandel totdat het staan in overweging van al het leven (in de eenvoudige, kleine aspecten binnen mijn bereik) een natuurlijke expressie is van wie ik ben.

Er zijn zoveel aspecten om in overweging te nemen, om niet zwart-wit, in polariteiten te vervallen en van hieruit zogenaamd een beslissing te nemen wat eigenlijk een verborgen keuze inhoudt. Want dan zou ik de beslissing gebruiken als manipulatie-methode om een relatie-aspect te behouden.

Er is een wezenlijk verschil tussen het ‘nemen van een beslissing’, gebaseerd op principes die leven in overweging nemen als wat het beste is voor mijzelf (en hier vandaan voor andere betrokkenen) – en het ‘maken van een keuze’, gebaseerd op ideeën en voorkeuren in gedachten, gevoelens en emoties als ‘wat ik het liefste zou willen‘.

Vrije keuze? We denken dat we hier blij van worden en hiertoe het recht hebben. Het tegendeel is waar. En dit houdt een uitgebreid proces in want het is nodig dat we eerst een heleboel ‘afleren’ (vrije keuze, gebaseerd op ‘mijn’ voorkeur) en dan opnieuw ‘aanleren’ (beslissingen, gebaseerd op principes die al het leven in overweging nemen, die het beste zijn voor alles en iedereen). Want niemand is vrij (en dus blijvend blij!) totdat iedereen vrij (en blijvend blij) is.

Dit houdt een nieuwe definitie van Vrijheid in. Vrijheid zonder Verantwoordelijkheid bestaat niet. En dit houdt weer een nieuwe definitie van verantwoordelijkheid in. Waarin we leren wat het betekent om in en als verantwoordelijkheid te staan voor onszelf in wie we zijn in gedachten, gevoelens en emoties. En hiervoor is discipline nodig, zelfdiscipline.

Hoe meer mensen dit willen leren en toepassen, hoe meer vrijheid er zal komen; vrijheid van expressie en vele mogelijkheden tot samenwerking waarin ruimte is voor alles en iedereen, zonder een ander als leven te schaden.

Desteni I Process geeft handvatten voor het individuele proces van relatie tot overeenstemming en leert wat zelfverantwoordelijkheid inhoudt. Het is het meest bevrijdende proces dat we onszelf en ieder ander, al het leven kunnen schenken.

quote-64-geen-definitieve-beslissingen

What do the beings in the afterlife want to do with/for humanity?

In what different ways can you walk your process from Consciousness to Awareness?

What does this being have to share about the inevitability of change in existence?

The Process of Self & the Portal – Life Review

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 639 – Afspraken maken

afspraak-maken

In Nederland is het over het algemeen ‘gewoon’ om praktische afspraken te maken en ons hieraan te houden, met name in werkomgeving. Als ik bijvoorbeeld met een schilder afspreek dat die morgen komt om 8.00 uur, dan komt hij morgen om 8.00 uur. Dit zijn we zo gewend, dit werkt voor beide partijen. In privésfeer kan het anders verlopen, dit hangt van de betrokkenen af, hoe ze zichzelf sturen ten aanzien van afspraken en wat men hierin zelf belangrijk vindt en/of geleerd heeft om te doen.

Ik vind het zelf prettig werken om me ‘aan een afspraak te houden’ en als dit onverwacht niet lukt, om dit tijdig mede te delen zodat de andere betrokkenen weten wat er gaat gebeuren en zelf de tijd op een andere manier kunnen indelen. Het is niet respectvol naar een ander toe om niets te laten weten, een ander te laten wachten als er iets is afgesproken; op die manier zou ik de tijd van een ander ‘bezet’ houden en tevens die ander in de geest ‘bezet’ houden doordat er niet duidelijk is wat er gaat gebeuren, wat er aan de hand is enzovoort.

Bezet houden en bezetenheid. Het is aan mijzelf om verantwoordelijkheid te nemen voor de ‘bezettingen’ in en als mijn eigen geest – met gedachten, gevoelens en emoties – het is echter en uiteindelijk ook aan mij om verantwoordelijkheid te nemen voor het voorkomen van bezettingen/bezetenheid die ik moedwillig bij anderen activeer. Moedwillig in die zin dat als ik iets afspreek, ik vanaf dat moment verantwoordelijk ben voor hetgeen ik heb afgesproken en dat ik dan ofwel dit dien na te komen, ofwel er op een andere manier richting aan geef door de afspraak bijvoorbeeld te verzetten of af te melden.

Het is eigenlijk heel eenvoudig om hierin prettig samen we werken. Dus als we dit niet doen en/of niet willen doen is het een signaal dat we niet zelfoprecht zijn en dat er ‘redenen’ (gedachten/herinneringen) in ons bestaan waardoor we niet willen samen werken en/of iets zeggen en dit vervolgens niet doen.

Echter, we hebben tevens veel afspraken nodig doordat en zolang we niet zelfoprecht zijn in ieder moment. De afspraken worden hier regels waar we ons aan moeten houden. En dit roept weerstand op, als een opgelegde ‘regel’ terwijl we eigenlijk iets anders zouden willen. En vanuit deze weerstand is het mogelijk dat we een onvermogen creëren in en als onszelf ten aanzien van het nakomen van een praktische afspraak en hierin creëren we consequenties, voor onszelf en een ander en feitelijk saboteren we de samenwerking hier en zijn we aan het tegenwerken.

En dan is het nog mogelijk dat ik te strikt word binnen afspraken en bijvoorbeeld reageer als iemand 10 minuten te laat is of dat ik zelf heel nerveus word als ik iets te laat kom. Waarin een praktische afspraak een punt van moraliteit wordt waarin ik mezelf dan zou toestaan om oordelen te vormen over de invulling en het verloop. En dan ken ik nog de afspraken die over een langere termijn lopen, waarin het op het moment van het maken van de afspraak het beste lijkt of zelfs is echter na verloop van tijd, kan dit veranderen en dan is het opnieuw en zelfoprecht zien of de gemaakte afspraak nog wel in overeenstemming is met de situatie en de betrokkenen.

Dus een afspraak is vanuit hier bezien, niet iets statisch maar meer een dynamische overeenstemming van alle betrokkenen waarbinnen praktisch, effectief, vanuit zelfoprechtheid en als wat het beste is, kan worden samengewerkt, afgestemd op veranderingen die plaatsvinden door de tijd heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, afspraken te gebruiken om iemand ‘te wijzen’ op woorden die gesproken zijn terwijl in het moment, de afspraak niet zozeer van toepassing is en het meer een moraliteitskwestie is die omhoog komt, dit vanuit een angst dat als deze ene keer hetgeen min of meer is afgesproken/uitgesproken niet wordt nagekomen, dit altijd en op ieder gebied zo zal plaatsvinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te vertrouwen in het sturen van mezelf en/als de situatie in ieder moment en dus graag ‘zekerheid’ te willen van een ander die ik dan meen te zien en verkrijgen in het nakomen van iedere afspraak/van ieder woord dat gesproken is zonder nog de ander en de situatie in overweging te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me blind te staren op een detail en hierin het geheel uit het oog te verliezen, als reden en excuus om energie te genereren binnenin mezelf in en als ‘zorgen’ of angst voor iets wat eventueel wel of niet in de toekomst zal kunnen gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb soms niet te weten of ik ergens iets ‘van vind’ als oordeel of dat het iets is dat beter gecorrigeerd kan worden en wat ik dan beter kan gaan bespreken met iemand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets direct te willen bespreken en op zo’n moment te spreken in en als de energie van ‘wat ik ervan vind’ dus eigenlijk in en als een oordeel, wat averechts werkt op het bereiken van een overeenstemming ten aanzien van wat ik wil bespreken.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring dat ik iets vind van het niet nakomen van wat in mijn ogen een afspraak was, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een ervaring bevind en dus, heb ik eerst werk te doen binnenin mezelf, in en als het nakomen van de afspraak die ik met mezelf gemaakt heb als het nemen van verantwoordelijkheid voor mijn gedachten, gevoelens en emoties als reactie op iets of iemand van buitenaf (en/of als reactie op iets wat geactiveerd of opgeslagen is binnenin mij).

Ik stel mezelf mezelf ten doel de afspraak met mijzelf voorop te stellen en deze na te komen door eerst verantwoordelijkheid te nemen voor wat er in reactie geactiveerd wordt binnenin mij, om vervolgens vanuit hier verantwoordelijkheid te nemen voor de woorden die ik uitspreek als en wanneer ik het als nodig zie om de afspraak te bespreken en ik stel mezelf ten doel om in deze bespreking vragen te stellen en te luisteren naar de antwoorden van een ander ter verruiming van mijn begrip van de situatie en de ander in waar die zich bevindt, om vanuit hier tot een praktische oplossing te komen die het beste is voor mezelf en/als de ander, in en als leven en/of – indien nodig – woorden te spreken de ontwikkeling van zelfverantwoordelijkheid ondersteunen.

Ik stel mezelf ten doel om, als ik zeker wil zijn van duidelijkheid, zelf duidelijk te zijn in het maken van afspraken en geen ‘eventualiteiten’ open te laten die voor onduidelijkheid en frictie kunnen leiden.

Ik stel mezelf ten doel steeds opnieuw in mezelf te zien of ik de principes van leven toepas in mezelf en binnen mijn relaties en dagelijkse realiteit als uitgangspunt als levende, dynamische afspraak die ik met mezelf gemaakt heb om toe te passen in en als zelfoprechtheid en te komen tot het werkelijk leven hiervan in ieder moment.

afspraak1

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 620 – De ervaring van liefde als compromis

het_kruis

Zelfvergevingen volgend op het voorgaande blog Dag 619 – Het gevolg van een compromis in relaties:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verontwaardiging te ervaren ten aanzien van het punt in de relatie waarin de enige oplossing om de compromis te stoppen is om de relatie te verbreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat mijn ex-partner gewoon op had kunnen staan en boos te zijn dat hij vooraf liet zien tot alles in staat te zijn en zodra we waren ingestapt, dit steeds verder weg te laten glippen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het eerste signaal van dit wegglippen niet voldoende serieus te hebben genomen en te hebben gezien als iets dat binnen de relatie gecorrigeerd kon worden en hierin te verwachten dat hij zo graag in de relatie en in alles wat we samen kunnen bouwen, zou willen blijven dat hij dit ook daadwerkelijk zou doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ‘hij zoveel van mij hield’ dat hij bereid zou zijn zichzelf te veranderen omdat anders de relatie zou stoppen te bestaan en alles in duigen zou vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat hij zou zien dat als hij zichzelf niet zou willen veranderen in de compromitterende eigenschappen, er geen kans en mogelijkheid zou zijn om samen te blijven – wat een uitgangspunt is in en als agreement/overeenkomst/overeenstemming waarin je er beiden toe beslist om het beste uit jezelf te halen en dit daadwerkelijk te leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat hij vast bleef houden aan een concept en ervaring van liefde binnenin zichzelf waarin er verwacht wordt dat de liefde onvoorwaardelijk is en dat men hierin alles accepteert waarin manipulatie plaatsvindt om die ervaring van liefde te behouden in en als zelf in en als een angst voor verlies van die ervaring en zogenaamd van ‘de liefde’ ofwel van de relatie zonder dat gezien wordt dat juist dit vasthouden en manipuleren leidt tot ‘het verlies’ waar zoveel angst voor is aangezien de ervaring van liefde ook al bestaat in en als angst dus manipulatie van zelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb werkelijk te zien, realiseren en begrijpen hoe diep geworteld het liefdesconcept aanwezig is in en als de geest en hoe dit daadwerkelijk leidt tot catastrofale gevolgen vanuit een weigering tot zelfcorrectie aangezien er niet gezien wordt in en als zelf wat er speelt en waarin er gemanipuleerd wordt en dus wordt er geen actieve zelfvergeving toegepast en dus, kan er geen zelfcorrectie plaatsvinden in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb werkelijk te zien, realiseren en begrijpen hoe verblindend de ervaring van liefde is en in plaats hiervan ‘te geloven’ dat hij wel zou zien wat ik bedoel als we samen waren, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat hij eerst de ervaring van verlies ‘van alles wat hij liefheeft’ nodig heeft in en als zichzelf waarna het eenvoudiger wordt om in zelf te zien aangezien ‘er toch niets meer te verliezen is’.

Ik realiseer me dat het niet nodig is om eerst alles te verliezen en dat we onszelf gaandeweg kunnen vergeven en corrigeren voordat het zover is, echter hiervoor is veel zelfsturing nodig in het actief onderzoeken van de benodigde informatie die beschikbaar is en er is actieve deelname nodig in het proces van zelfvergeving en zelfcorrectie om binnen een situatie onszelf te veranderen en het risico te nemen ‘te verliezen wat we lief hebben’.

Ik realiseer me dat ik nu tot een punt kom in en als mezelf waarin dit me duidelijk wordt als enige oplossing en dus tot een punt van geen compromis meer sluiten in en als een intieme relatie met een man en in plaats hiervan het uiterste potentieel te vragen ook van de man in kwestie net als dat ik van mezelf vraag en als dit niet zichtbaar is in woord en daad, geen toegang tot mezelf en mijn huis te geven in en als partnerschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een man dit proces van zelfvergeving en zelfcorrectie in daad en woord, beginnend op schrift niet hoeft te wandelen en dat een man hier niet toe in staat is en dus dat ik dit niet kan vragen.

Dit moet een construct zijn waarin ik er onbewust vanuit ben gegaan dat mijn vader niet bereid is/zou zijn tot bepaalde veranderingen en dus dat we dit niet vragen aan hem, alsof hij hiervan uitsluitsel heeft, wat feitelijk een ‘bedekken met de mantel der liefde’ inhoudt als ‘acceptatie’ vanuit angst voor confrontatie waarin ik niet weet of hij werkelijk niet bereid is/zou zijn of dat dit een aanname is van mijn moeder die ik zo heb overgenomen (of meest waarschijnlijk van een combinatie van beiden waarin de compromis in stand wordt gehouden).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de man uit te sluiten van het proces van zelfvergeving en zelfcorrectie en dit te bedekken met de mantel der liefde en hier vandaan te geloven ‘dat dit niet nodig is’, dat ik het zelf wel doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit een ervaring van angst voor verlies van een man, de verantwoordelijkheid te nemen voor de man in en als een ‘daad van liefde’ als ‘iets voor een ander doen’, in en als de gedachte dat hij hier zelf niet toe in staat is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als de man, in en als uiterste potentieel in en als leven, te compromitteren door deelname in en geloof van mijn gedachte als dat ‘hij hier zelf niet toe in staat is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zelf te doen vanuit een uitgangspunt dat een ander toch niet wil deelnemen en/of hiertoe in staat is, in plaats van het zelf te doen vanuit een uitgangspunt van gelijkheid in en als mezelf als vrouwelijk als mannelijk als onderdeel van en als leven waarin ieder gelijke verantwoordelijkheid draagt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de verantwoordelijkheid voor en als zelf van de man, over te nemen, weg te nemen door minder dan het beste toe te staan en te accepteren van een man in kwestie vanuit een ervaring van liefde en/als angst om de man te verliezen en alleen te staan als vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schade en schande te koppelen aan het alleen staan van een vrouw alsof de vrouw niet in staat is ‘om een man aan haar te binden’ terwijl ik duidelijk zie, begrijp en realiseer dat de man zelf verantwoordelijkheid dient te nemen en dat compromitterend gedrag hierin leidt tot een onmogelijkheid tot een werkelijke en blijvende overeenkomst in overeenstemming tussen man en vrouw als menselijk wezen in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb beelden in mijn hoofd te hebben van een vrouw aan de schandpaal die het in haar hoofd haalt om het compromitterend gedrag van een man niet toe te staan en te beslissen hiervan weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren vanuit een verlangen naar een overeenkomst met een man en hierin de overeenkomst met mezelf in en als zelfverantwoordelijkheid te compromitteren en zo, het compromitterend gedrag in de man te versterken aangezien ik niet hetgeen volledig leef als hetgeen ik verwoord en hierin probeer duidelijk te maken, vanuit een gewaarzijn dat wellicht de stap om dit eventueel duidelijk te maken, zal/zou zijn om juist de relatie geheel te verbreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het leren nemen van zelfverantwoordelijkheid ‘via mij’ te laten verlopen en mezelf hierin te compromitteren, in en als de gedachte dat met hem, dit alleen ‘via mij’ mogelijk is door een taalverschil en gebrek aan informatie in zijn moedertaal, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat 1. als iemand echt wil, hiertoe veel meer mogelijk is in en als een actieve onderneming en vraag vanuit zelf en 2. dat als dit niet gebeurt en/of mogelijk is, dit dan niet de juiste partner is voor mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘op te offeren’ door het ‘via mij’ te laten verlopen en te denken dat dit de enige oplossing is en zo een slachtoffer van mezelf te maken, dit vanuit angst dat de ander niet komt als ik dit niet doe en dus vanuit angst voor verlies van een specifiek persoon als partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken hiermee iets ‘goeds’ te doen en te geloven hier werkelijk iets mee te bereiken, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik niets substantieels bereikt heb als een constructieve basis en mogelijkheid als partnerschap om verder op te bouwen en uit te breiden en in plaats hiervan alleen ‘een les’ geleerd heb als hetgeen ik ‘bereikt heb’ in en als mezelf en zo het Godsprincipe voort te zetten in en als mezelf als hoe het in de dimensies en op aarde plaatsvond in en als de zielsconstructie als ‘dat we hier zijn om lessen te leren ook al zijn ze fysiek pijnlijk’ en dat ‘het later beter zal zijn/gaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te offeren voor een opgebouwde zielsconstructie in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘mijn les geleerd heb’ als ik in staat ben om een partnerschap in stand te houden en te leven en mezelf zo afhankelijk te maken van het wel of niet slagen van een partnerschap en dit tevens te verwarren met de vraag of ‘dit’ me dan voorbij mijn voorprogrammering brengt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik in het woordje ‘dit’ mijn zelfverantwoordelijkheid wegleg en plaats op het al dan niet slagen van een relatie, dat ik dit op deze manier ‘via hem’ laat verlopen en ‘hem’ dus verantwoordelijk maak voor mijn welbevinden net zoals ik mezelf heb opgeofferd door zijn welbevinden ‘via mij’ te laten verlopen.

Ik realiseer me dat ikzelf mezelf ertoe zal zetten en willen om voorbij mijn voorprogrammering te bewegen, onafhankelijk van de situatie waarin ik me bevind en dat alleen dan en hierin, ik werkelijk alleen sta en dit kan zowel zonder of met agreementpartner, afhankelijk van wat er mogelijk is in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het moeilijk vind om te accepteren dat ik niet gezien heb dat hij niet de juiste partner is voor mij aangezien we een fysieke en emotionele connectie hadden en ik potentieel zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het moeilijk vind om te accepteren dat iemand zijn eigen potentieel niet leeft/wil leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit zelf niet doe als ik een partner kies vanuit een compromis in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf mijn potentieel niet te leven/willen leven ten behoeve van een samen zijn met een partner met wie ik een emotionele en fysieke connectie ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet in mezelf te creëren en dus ervaren door het sluiten van een compromis ten behoeve van een relatie/partnerschap met een man.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met een compromis sluiten ten behoeve van het vormen van een relatie met een man.

Ik stel mezelf ten doel alleen te staan in en als overeenstemming met mezelf in en als principes van leven en niet minder te accepteren van een eventuele agreementpartner en dit duidelijk en vooraf te communiceren waarin een ander zelf de beslissing kan nemen om hier naartoe te werken in communicatie met mij of om dit niet te doen en hierin zullen woord (geschreven en gesproken) en daad een resultaat van laten zien door de tijd heen waarin het tijd inneemt maar niet onnodig verlengd hoeft te worden.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in de gedachte ‘dat hij hier zelf niet toe in staat is (als in staat tot bepaalde veranderingen), dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf en/als de ander compromitteer in en als een gedachte en dat ik dit doe vanuit een ervaring van angst.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke angst ik ervaar en definieer als waarheid over mezelf en/als een ander en deze angst te vergeven in en als mezelf en zo verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in de situatie en van hieruit te onderzoeken wat de daadwerkelijke mogelijkheden zijn voor mijzelf en/als een ander in overweging van wie de ander is op dat moment inclusief geestbewustzijnssysteem en tevens van wie ik ben inclusief geestbewustzijnssysteem en als ik potentieel zie tot verandering en eventuele overeenstemming, dit duidelijk te communiceren en vooraf te wandelen terwijl ik en/als een ander alleen blijven staan in dit proces en fysieke zaken zoals huisvesting eventueel en pas te delen als er een betrouwbaarheid zichtbaar is in (geschreven en gesproken) woord en daad aangezien dit de enige methode is die zichtbaar maakt wie iemand is en wil zijn en wat iemand bereid is hiertoe te doen, waarin het niet ‘erg’ is als iemand hiertoe (nog) niet bereid of in staat is afhankelijk van vele factoren in een verleden maar vanuit de realisatie en realiteit dat dit niet passend is bij hoe ik wil leven en hoe ik me wil bewegen en hoe ik wil communiceren en samenwerken in en als een overeenkomst/overeenstemming/agreement met een eventuele/potentiële partner.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het vergeven en corrigeren van de compromitterende ervaringen in emoties en gevoelens, gevormd vanuit gedachten in en als mezelf die opkomen in relatie tot partnerschap en alleen staan totdat ik geen verschil meer ervaar in en als mezelf, in en als het alleen staan, alleen of met een eventuele partner in en als agreement en ik dus werkelijk en constant ‘al(l)één’ sta. Mijn Reis van ziel naar Leven (zie ook Gravatar)

Desteni 'I' process Agent

Gerelateerde artikelen:

1 Jezus: Wat er werkelijk gebeurde – 1. Opwekking der Doden Jezus 3858
2 Jezus: Wat er werkelijk gebeurde – 2. De Bijbel Jezus 4001
3 Jezus: Wat er werkelijk gebeurde – 3. Kruisiging Jezus 3937
4 Jezus: Wat er werkelijk gebeurde – 4. Keuze Jezus 3187
5 Jezus – Ik kom niet op een wolk Jezus 2493
6 Jezus – De vergeving van Jezus Jezus 2671
7 Jezus – Richtlijnen voor vergeving Jezus 2838

The Crucifixion of Jesus Series (interviews Engelstalig)

Mislukking in relatie tot de Ziel – Bernard Poolman (vertaling)

Agreements – Redefining Relationships (course – Engelstalig)

08-01-Boom

——————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 615 – 10. Making Love Visible – Het Zichtbaar maken van Liefde (deel 2)

Polen bos2

My Declaration of Principle – Mijn verklaring van Principes

10. Making Love Visible – through me not accepting/allowing anything less than my utmost potential, I support those in my life to reach their utmost potential, to love them as I have shown love to myself by gifting to me my utmost potential, the best life/living experience and show others as I have shown myself what it means to LIVE

10. Het Zichtbaar maken van Liefde – door zelf niets minder te accepteren / toe te staan dan mijn uiterste potentiëel, om hen lief te hebben zoals ik mijzelf liefde heb laten zien door mijzelf mijn uiterste potentiëeel te geven, het beste leven / de beste levende ervaring en om anderen te laten zien zoals ik mijzelf heb laten zien wat het betekent om te LEVEN.

In de afgelopen zes maanden heb ik alles gegeven wat ik in me had om in samenleven met een partner voor en als mezelf en hierin als voorbeeld, te leven wat het betekent om uiteindelijk niets minder dan het beste toe te staan in mezelf, in een ander en in mijn leefomgeving. Dit is niet zonder vallen en opstaan gebeurd en ging nog gepaard met veel in reactie ‘schieten’ van mijn kant. Echter door dit steeds te vergeven en corrigeren in en als mezelf en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in mijn reacties en leefsituatie, wordt langzaam zichtbaar wat dit inhoudt in praktische zin. En dan komt er een moment van loslaten zodat een ander de verantwoordelijkheid voor en als zelf kan gaan nemen en uitbreiden en zodat ik verantwoordelijkheid kan nemen voor mezelf in en als dit alleen staan. Als ik dit niet zou doen, zou ik het principe van zelfstandigheid te niet doen, in mezelf en in een ander.

11. No one can save you, save yourself – the realisation that the tools and principles of Desteni is the guide, but I must walk the path myself. We are here to assist and support each other in this process from Consciousness to Awareness/LIFE and what it means to live – but the process itself, where you are alone with yourself in your own Mind: is walked alone

11. Niemand kan jou redden, redt jezelf – de realisatie dat het gereedschap en de principes van Desteni de leidraad zijn, maar dat ik zelf het pad moet bewandelen. We zijn hier om elkaar te assisteren en ondersteunen in dit proces van Bewustzijn naar Gewaarzijn / LEVEN en wat het betekent om te leven – maar het proces zelf, waar je alleen bent met jezelf in jouw eigen Geest: wordt alleen gewandeld.

Aangezien ik een ander niet kan redden zoals in het 11e principe wordt genoemd en ik mezelf en mijn leven niet kan ‘ophangen’ aan een ander die in mijn leven is. Hierin wordt dan gezegd dat ‘ik niet meer wil helpen’, echter dat is niet hoe het werkelijk in elkaar steekt. Liefde wordt vaak als ‘onvoorwaardelijk’ gezien en benoemd en hierin ‘verwacht’ men dat je ‘alles voor elkaar doet’ en ‘bij elkaar blijft’ terwijl er geen verantwoordelijkheid genomen wordt voor de eigen woorden en daden en leefgewoonten. Hierin wordt de eind- en zelfverantwoordelijkheid verschoven naar de partner en gebruikt als manipulatiemiddel. Dit is onacceptabel. Het leven van ons uiterste potentieel bestaat uit het zelfstandig staan en verantwoordelijkheid nemen voor en als onszelf, in wie we zijn en/of zijn geworden. We kunnen ‘fouten’ of vergissingen maken – aangezien we zijn opgegroeid in een wereld van vergissingen en ongelijkheid, echter onze fouten mogen geen bedreiging worden voor de stabiliteit van de partner en de leefsituatie en op een gegeven moment dienen de vergissingen vergeven en gecorrigeerd te worden vanuit zelfstandigheid oftewel, in en als volledige zelfverantwoordelijkheid. Dus voor mij is mijn laatste stap hierin dat ik mijn partner loslaat en alleen verder wandel en aan hem de beslissing laat om op te staan of niet.

Hierin is het niet mis wat een verleden en opvoeding voor enorme impact heeft op ons bestaan en het is absoluut oneerlijk verdeeld in de wereld, om het maar even zo te noemen. Er zou ten alle tijden en voor iedereen ondersteuning beschikbaar moeten zijn op deze reis de geest uit, het fysiek in zonder dat er een barrière is door taal of financiën. Toch kan ik binnen deze oneerlijke verdeling niet toestaan dat mijn stabiliteit vermindert door de staat van zijn waarin een ander zich bevindt. Het is enorm schrijnend en toch is dit de realiteit van de wereld waarin we ons bevinden en van de situatie waarin ik me bevind/bevonden heb en waarin ik zovele keren duidelijk benoemd heb dat er niet zoveel tijd is en dat op een gegeven moment de ‘kansen’ of mogelijkheden ophouden in praktische zin als er niet wordt opgestaan en de manipulatie van en als de geest een halt wordt toe geroepen.

Hiernaast is dit niet wat ik wil voor mezelf en mijn leven. Ik wil een leven opbouwen in communicatie met een ander op weg naar eenheid en gelijkheid en hierin langzaam afstemmen op elkaar. Ik heb gezien hoe dit mogelijk is en langzaam gebeurt, zelfs in de moeilijke situatie waarin ik ben gaan samenleven met iemand uit een andere cultuur met een andere taal. Als twee mensen bereid zijn om zelfoprecht te leven en reflecteren, vergeven en veranderen.

Ik heb veel relatiepunten doorgewandeld de afgelopen zes maanden met de ondersteuning van de aanwezigheid van mijn partner en we zijn fysiek en in communicatie nader tot elkaar gekomen. Nu is het tijd voor de volgende stap en moet ik mijn focus ook weer meer richten op andere zaken zoals werk. Hiervoor is nodig dat het stabiel is in huis. Dat was het niet en uit de situatie blijkt dat mijn partner er nog niet klaar voor is. Dat vind ik niet opmerkelijk gezien de zwaarte van zijn verleden en opvoeding.

Mijn partner van de afgelopen periode is niet meer fysiek aanwezig. Toch is het alsof hij hier is in alles wat ik doe. En ik vermoed dat dit komt doordat ik alles gedaan heb wat ik kon. Ik kan er niets aan veranderen. Dus er is geen ‘gat’ van zelfverwijt om in te vallen in en als de geest. Ik kan niets vinden dat ik anders had kunnen doen om het/hem nog een kans te geven om zelf op te staan hier met mij. Ik ben hem als mezelf niet ‘kwijt’. Ik ben hier als mezelf als mijn uiterste potentieel aanwezig in relatie tot dit punt en ik heb dit geleefd in fysieke realiteit.

Nu is het aan mezelf om verder te gaan met de punten die voor het samenleven aanwezig waren in en als mezelf. In het alleen leven, in wat ik mis of niet mis, in het mezelf richting geven hierin en in punten die nog opkomen als ‘gemis’ in relatie tot mijn partner van de afgelopen tijd.

Hierin zie ik dat het staan in en als het leven van de principes het enige is dat blijvend is en de test door de tijd heen doorstaat zodat ik met en als mezelf kan staan in eeuwigheid en hierin voor een ander kan staan en kan laten zien dat ik alles gedaan heb wat ik kon.

Dat is Liefde die zichtbaar is waarin ik kan staan en blijven staan, in en als mezelf door de tijd heen – ook al lijkt het ogenschijnlijk anders en voelt het niet als wat we kennen als ‘liefde’ in een moment van ‘afscheid’ en staat van afgescheidenheid in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat ik niet de laatste stap met hem kan zetten waarin het lijkt alsof ik hem laat vallen wat vanuit een perspectief van ‘onvoorwaardelijke liefde’ in en als de geest ook zo is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat mijn partner niet meer hier lijfelijk aanwezig is en ons fysieke samenzijn en delen te missen waarin we langzaam op elkaar afstemden, terwijl ik tevens zoveel stress en onrust ervoer door een onderdrukte en deels verborgen fysiek gemanifesteerde verslaving die langzaam steeds meer zichtbaar werd en invloed ging uitoefenen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het hartverscheurend te vinden om iemand zichzelf te zien opgeven in en als een fysiek gemanifesteerde verslaving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de impact van een fysiek gemanifesteerde verslaving te onderschatten en niet gezien te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me in en als de geest, niet te kunnen voorstellen dat ik een heel leven op zou geven ten behoeve van een fysieke gemanifesteerde verslaving aangezien dit niet mijn programmering is en er hierdoor niet ‘met mijn hoofd’ bij te kunnen en het tevens niet verwacht of gezien te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de impact van een fysiek gemanifesteerde verslaving vooraf had kunnen zien terwijl ik me zelf in een verslaving als afhankelijkheid in en als de geest bevond en deze fysiek moest doorwandelen alvorens ik helder spreek en praktiseer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op het laatst alleen nog maar te denken ‘hoe kom ik hieruit weg zonder dat het me meetrekt’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb toch nog een schuldgevoel waar te nemen ten aanzien van niet samen blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een schuldgevoel te ervaren dat ik opsta/blijf staan terwijl een ander dat niet doet en van hieruit beslis alleen verder te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben gewild en gehoopt dat een zelfverantwoordelijkheid opgepakt wordt in aanwezigheid van mij zodat we ‘samen verder zouden kunnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in eerste instantie verantwoordelijkheid te nemen voor een ander vanuit angst dat een ander dit zelf niet doet of oppakt en het ‘feestje’ oftewel de relatie, dus niet doorgaat.

Ik realiseer me dat ik er zelf vanuit ben gegaan dat we samen zouden blijven en ons leven zouden gaan delen omdat we dat allebei zo wilden en alhoewel ik keer op keer aangaf dat hij zelf verantwoordelijkheid moest gaan nemen en dat ik in een samenleven niet toesta dat ik ‘voor hem moet gaan zorgen’ in consequenties die hij zelf maakt, was het door de situatie van samenleven in hoe we die begonnen zijn en waarvoor ik in eerste instantie verantwoordelijkheid heb genomen ‘voor hem’ en een ervaring van ‘dat het klopt met elkaar’ dat ik vooral deze ervaring van ‘samen blijven’ heb overgebracht, zowel voor mezelf als voor hem, in en als een geloof dat het punt van zelfverantwoordelijkheid door de tijd heen duidelijk zou worden en hij de verantwoordelijkheid voor en als zelf, op zou pakken in aanwezigheid van mij.

Ik stel mezelf ten doel om in een eventueel volgende situatie als en wanneer die zich aandient, duidelijk te zijn vanaf het begin over mijn standpunt in en als zelfverantwoordelijkheid in relatie tot het aangaan van een overeenkomst of overeenstemming als partnerschap zowel in woorden als daden en te stoppen met zorgen voor een ander vanuit een ervaring van angst dat een ander dit zelf niet doet of oppakt en dus niet ‘naar me toekomt’ en in plaats hiervan, te focussen op mezelf en opkomende ervaringen van afhankelijkheid en verlangens te vergeven en te zien in realiteit wat een ander in woord en daad oppakt, los van wat ik me wel of niet voor kan stellen in en als de geest en het zo simpel te houden en te werken met wat hier is.

Ik stel mezelf ten doel de tijd te nemen en mezelf te ondersteunen in het loslaten van de fysieke aanwezigheid van en delen met mijn partner van de afgelopen zes maanden en van eventuele ervaringen van schuldgevoel die de ervaring van gemis bedekken of andere emotionele ervaringen, in en als de realisatie dat de betrokken energie een vorm van eigenbelang ‘behartigt’ als energetische verslaving in en als de geest, te beginnen met het benoemen van de emotie die ik ervaar en het toepassen van zelfvergeving hierop.

Ik stel mezelf ten doel te staan en blijven staan in zorgzaamheid voor en als leven en duidelijk te blijven realiseren en benoemen hoe dit van belang is en hoe ieder moment telt hierin.

Polen tattoo I

Dag 519 – De Bestemming van Leven – Het Zichtbaar maken van Liefde (deel 1)

De Bestemming van Leven – Tijdlijn van de Principes

———————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 560 – Onbegrip van relaties en de slang die in zijn staart bijt

ouroboros

Een punt wat ik zolang als ik me herinner verkeerd heb begrepen is het punt van een relatie aangaan met een man. Ik kon maar niet op één lijn komen met het uitgangspunt van waarom ik een relatie aan zou gaan, ik raakte steeds opnieuw verstrikt in de ervaring van ‘vervulling’ en zien dat dit niet is waar een relatie voor is, en hierin de beslissing om het steeds opnieuw ‘dan maar alleen te doen’. Hier omheen heb ik een heleboel lagen van onbegrip en emotionele ervaringen gecreëerd in het steeds opnieuw proberen en weer stoppen van een relatie, door mij of door de ander, hoe dan ook, een stoppen van de relatie in plaats van een doorzetten en voortzetten. Hierin heb ik het punt gemist dat een relatie/overeenkomst er kan zijn om mezelf te ondersteunen. Ik kan het gebruiken als punt van motivatie om op te staan in en als mijn uiterste potentieel en ik kan, mag mezelf toestaan om mezelf te ondersteunen met de aanwezigheid van een ander. Niet omdat het ‘de enige manier is’ – als het er niet is – ik kan mezelf ondersteunen. Echter ik had het omgedraaid dat het er niet mag zijn omdat ik het niet als punt van vervulling wil laten bestaan en hierin ontzeg ik mezelf het punt van ondersteuning. Ondersteuning in het mezelf zien, het verantwoordelijkheid nemen voor mezelf in de reacties die opkomen, in het terughalen hiervan naar mezelf toe in plaats van de reacties als gedachten, gevoelens en emoties te projecteren en/of uit te leven op een ander. Ondersteuning in de motivatie om echt alles in mezelf op te pakken en in te zien, op te lossen door mezelf te vergeven.

Hierin ervaar ik nog een angst dat ik dit niet zou doen als een ander er niet zou zijn. En doordat ik steeds deze angst ervaar, ben ik steeds opnieuw niet werkelijk een relatie aangegaan en vond ik steeds opnieuw dat ik ‘deze angst zelf op moest lossen’, alleen. Dit kan echter ook juist binnen een relatie als overeenstemming in en als een overeenkomst met mezelf, dat ik mezelf ondersteun in het nemen van verantwoordelijkheid voor en als mezelf en hier vandaan sta als punt van ondersteuning voor de partner in dit principe van zelfverantwoordelijkheid. Dus feitelijk heb ik mijn angst gebruikt om iets ‘niet aan te gaan’ en zo de relatie met mezelf niet aan te gaan in en als een geloof dat ik niet met een ander mag zijn zolang deze angst in mij bestaat. Zo creëer ik een isolatie in en als mezelf van angst en ‘niet mogen’ welke resulteert in een mezelf niet onder ogen zien en dus geen volledige verantwoordelijkheid hoeven/willen nemen voor en als mezelf.

Deze isolatie manifesteert zich in en als mijn fysiek, in een tegenhouden, een afknijpen van de adem en/als expressie binnenin mezelf welke bij mij fysiek tot uitdrukking komt in een vasthouden van de ontlasting. Ik ben in conflict hierin wat ik fysiek heb gemanifesteerd waarin constant op de achtergrond een onbegrip aanwezig is in en als mezelf en hier omheen bouw ik enorm veel spanning op en vergroot ik het conflict binnenin mezelf in relatie tot mijn eigen fysiek.

Als zelfvergeving zelfbegrip inhoudt, zijn er in onbegrip, punten aanwezig die ik niet vergeven heb in en als mezelf en door het niet vergeven van en als mezelf, kom ik niet tot het begrip van en als mezelf en door het onbegrip in en als mezelf maak ik het onmogelijk om mezelf te vergeven aangezien ik mezelf niet volledig kan vergeven zolang ik mezelf niet volledig begrijp.

De slang bijt in zijn staart en draait kringetjes.

(De serie loopt door tot Day 307)
Uil forgive

Een relatie als overeenstemming en overeenkomst in en als het begrip van en als zelfondersteuning.

De zelfvergevingen spreek ik hardop uit terwijl ik de plekken in mijn lijf onderzoek waarin ik vasthoud en het conflict fysiek gemanifesteerd heb. Als ik werkelijk in mezelf zie en mezelf vergeef komen er emoties vrij en ervaar ik hoe de energie als lading afneemt van de ‘aangedane’ plek in mijn lichaam.

———————————————————————————————————————–

Dag 553 – Een nieuw begin

nieuw-begin

Degenen met wie ik vanaf het begin (sept 2011) het proces binnen Desteni wandel en aanvullend degenen die vanaf toen mijn blog lezen, zijn bekend met mijn ‘relatieverleden’ met 2 Poolse mannen en met de strubbelingen hierin binnenin mezelf. Met 1 heb ik ruim een jaar het huis gedeeld waarin ik destijds woonde en zijn we vervolgens / uiteindelijk apart gaan wonen en leven.

Twee jaar verder. Gedurende deze 2 jaar een aantal momenten waarop we elkaar even spreken – telefonisch of per computer of papier en hiertussen maanden waarin we ons eigen proces wandelen zonder verdere communicatie met elkaar. Door de wisselingen in werk heb ik dit najaar ruimte om even vrij te nemen en beslis ik (in overleg) om naar Polen te gaan, om te zien hoe hij leeft en om uit te zoeken wat we allebei willen en wat de mogelijkheden zijn.

Gedurende deze periode waarin dit al bekend is maar waar een aantal weken overheen gaan doordat mijn vakantie pas later gepland kan worden, krijgt hij een vraag om in Nederland te gaan werken voor een aantal weken. Hij beslist dit te doen – ik weet nog van niets – en of all places, wordt hij geplaatst in een huis in het dorpje waar ik woon zonder dat hij hierin sturing heeft gegeven.

Dus krijg ik een telefoontje dat hij in Nederland is en de volgende dag in de plaats waar ik woon. Mijn laatste vaste werkdag op locatie met veel tijd en verantwoordelijkheid buitenshuis valt samen met zijn eerste dag hier in het dorp en zo heb ik ruimte om elkaar vaak te zien. We zoeken elkaar dagelijks op en blijken hetzelfde te willen en zijn deze keer bereid om verantwoordelijkheid te nemen voor de punten in onszelf waarin we de eerste keer ‘de mist’ in gingen. We willen met elkaar verder wandelen en komen tot overeenstemming hoe dit te gaan doen.

Het is een interessante wandel, van relatie tot overeenstemming gedurende de afgelopen jaren, waarin het vooral de overeenstemming met zelf is die de basis legt en mogelijkheden geeft om te (gaan) delen en de gesproken overeenstemming tot een werkelijke, levende overeenkomst te maken in en als ‘een leven’ in en als het fysiek (dat vanaf nu gewandeld gaat worden). Ik zal deze periode als ‘voorbereiding’ een keer uitschrijven in een getuigeblog.

Vanaf deze week woont hij voor een periode in een stad een stuk verderop aangezien daar een mogelijkheid is om te werken en dus om geld te ‘verdienen’ want zoals we allen weten bestaan, op het moment, de gegevens geen werk – geen geld – geen eten gekoppeld aan elkaar. Ik ervaar dat ‘de week lang duurt’ lol – niet meer elke dag samen koffie drinken en in plaats hiervan alleen even bellen in de avond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de week als ‘lang’ te ervaren nu ik niet elke avond even samen kan zijn om koffie te drinken, bij te praten en fysiek vast te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op de achtergrond een gedachte als angst waar te nemen als ‘wat als het niet doorgaat’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hem het liefst ‘bij me’ te hebben en hem elke dag even te zien in levende lijve.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ook wel effectief te vinden om even alleen te zijn en mijn werk te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het nog wel spannend te vinden om binnenkort veel samen te zijn waarin ik een angst zie als gedachte dat ik ‘niet goed bij mezelf kan blijven’ en spanning opbouw in en als mijn fysiek.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een gedachte met ervaring dat de week ‘lang’ duurt, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat de week even lang is als anders en dat ik ‘anders’ blijkbaar meer in de geest vertoef waardoor de week sneller lijkt te gaan. Ik stel mezelf ten doel me te richten op de fysieke bezigheden en voorbereidingen die ik te doen heb en hierin rustig met mezelf aanwezig te zijn in en als de adem. Ik stel mezelf ten doel ook ‘anders’ te oefenen om meer en meer mezelf terug te brengen en te bewegen in en als de adem in overeenstemming met mijn fysiek.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een angstgedachte en ervaring als ‘wat als het niet doorgaat’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik er alles aan gedaan en besproken heb om zeker te zijn van een soepel verloop in overeenstemming en dat alleen onvoorziene zaken hier een verandering in kunnen brengen die we dan opnieuw kunnen bespreken, waarin de enige werkelijke zekerheid tot stand kan komen in en als het fysiek leven van de gesproken overeenstemming. Ik stel mezelf ten doel te stoppen met deelname in een angstgedachte en ervaring als ‘wat als het niet doorgaat’ aangezien deze nergens toe bijdraagt. In plaats hiervan, focus ik me op de fysieke bezigheden, ondersteun ik mezelf in en als de adem, spreek ik eventueel een zelfvergeving uit en onderzoek indien nodig, gerelateerde herinneringen waar ik ‘de mist in ging’ in en als de geest.

Als en wanneer ik deelneem in een ervaring dat ik hem het liefst ‘bij me’ wil hebben en hem iedere dag even wil zien, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat dit nu niet mogelijk is en dat dit de meest praktische oplossing is voor het moment. Ik stel mezelf ten doel me te richten op mezelf, mijn eigen lichaam, mijn eigen bewegingen en bezigheden en hierin te rusten in mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie vinden dat het ook wel effectief is om alleen te zijn en mijn werk te doen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat het inderdaad effectief is aangezien ik gewend en geoefend ben om alleen te leven en mijn werkzaamheden uit te voeren. Ik realiseer me echter dat dit niet betekent dat ik hierin het meest effectief ben en/of dat ik niet kan leren om even effectief te zijn als er iemand bij is, het betekent alleen dat ik dit gewend ben en me hierin comfortabel voel en weet te bewegen. Ik stel mezelf ten doel om als ik alleen ben, mezelf te bewegen en de werkzaamheden zo effectief mogelijk op te pakken en als ik samen ben, mezelf te (leren) bewegen in overeenstemming met mezelf en/als de ander en zo door de tijd heen mezelf te oefenen in en als zelfbeweging in communicatie met de partner als zelf.

Als en wanneer ik deelneem in een gedachte en ervaring dat ik het wel ‘spannend’ vind om binnenkort veel samen te zijn, in en als de angst als gedachte dat ik veel spanning opbouw doordat ik ‘niet goed bij mezelf kan blijven’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik nu al begin met spanning opbouwen door deel te nemen en geloven en mezelf af te scheiden van mezelf in en als de gedachte dat ik ‘niet goed bij mezelf kan blijven’, welke gebaseerd is op herinneringen van ‘samen zijn’ waarin ik spanningen op heb gebouwd in en als mijn eigen fysiek. Ik realiseer me dat ik alleen kan leren om te stoppen met spanning op te bouwen in en als gedachten in een ‘samen zijn’ als ik veel en langer met iemand samen ben, door in en als het fysiek dit proces te wandelen, te zien waar ik in gedachten ga, emoties en gevoelens creëer en hierin spanning opbouw in mijn fysiek en vervolgens mezelf hierin te stoppen, zelf te vergeven, te communiceren met de ander als zelf waar nodig en mezelf te veranderen in en als een stabiel, fysiek aanwezig zijn.

Ik stel mezelf ten doel mezelf op het moment te stoppen met spanning op te bouwen door te stoppen met deelname en geloof in een gedachte, gebaseerd op herinneringen dat ik ‘niet goed bij mezelf kan blijven’ en spanning opbouw in mijn fysiek als ik veel en langer samen ben met iemand. Ik stel mezelf ten doel mezelf voor te bereiden en gerelateerde herinneringen zelf te vergeven waar dit al mogelijk is en verder los te laten voor het moment in en als het zelfvertrouwen dat ik nu in staat ben en zal zijn om mezelf te ondersteunen in zelfcommunicatie en hieruit volgend communicatie met de ander als zelf en zo stap voor stap, de spanning in en als mezelf in en als de geest, gemanifesteerd in het fysiek los te laten, zelf te vergeven en mezelf te veranderen in de punten die zich aandienen.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in communicatie met de partner en hierin voor de communicatie als geheel en mezelf door de tijd heen specifiek te ondersteunen in zelfvergeving en zelfcorrectie waar nodig als wat het beste is voor zelf als de ander als leven als geheel.

KiemDesteni I Process – Redefining Relationships

—————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Dag 519 – De Bestemming van Leven – Het Zichtbaar maken van Liefde

Hartjes-achtergronden-hartjes-wallpapers-17The Desteni of Living – De Bestemming van Leven

10. Making Love Visible – through me not accepting/allowing anything less than my utmost potential, I support those in my life to reach their utmost potential, to love them as I have shown love to myself by gifting to me my utmost potential, the best life/living experience and show others as I have shown myself what is means to LIVE

10. Het Zichtbaar maken van Liefde – door zelf niets minder te accepteren / toe te staan dan mijn uiterste potentieel, om hen lief te hebben zoals ik mijzelf liefde heb laten zien door mijzelf mijn uiterste potentieeel te geven, het beste leven / de beste levende ervaring en om anderen te laten zien zoals ik mijzelf heb laten zien wat het betekent om te LEVEN.

*

Hier begin ik met het beschrijven van het woord Liefde en hoe ik dit geleefd heb op een manier die niet algeheel blijvend dus niet algeheel werkelijk is. Het woord liefde in partnerschap als gevoel voor een ander waarin het ‘natuurlijk en vanzelfsprekend’ voelt om met die ander te zijn en vooral om met die ander fysiek te zijn. Echter na dit fysiek samenzijn, worden vroeger of later de patronen in en als het geestbewustzijnssysteem zichtbaar. Dit is voor onszelf om in te zien en door te wandelen. Echter hier moeten beiden toe bereid zijn om werkelijk een agreement, een overeenkomst te wandelen welke gebaseerd is op de overeenkomst met en als onszelf, in overeenstemming met en als onszelf. Dat is niets minder accepteren en toestaan dan het realiseren en leven van mijn uiterste potentieel en dit tevens te delen en te laten zien aan in dit geval, de partner.

Dit kan worden uitgebreid naar alle zogenaamde ‘levenspartners’ als wezens waarmee we dit proces wandelen hier op aarde en in overeenstemming onszelf ondersteunen om ons uiterste potentieel te leven en hierin niets minder dan dit, toe te staan in onszelf en in de ander.

We kunnen niet voor een ander beslissen dat diegene blijft en de beslissing neemt om zijn/haar uiterste potentieel te realiseren en leven en hierin heb ik vaak angst ervaren, dat die ander weggaat en hier niet toe bereid of toe in staat is op dat moment. Hierin ben ik mijzelf gaan compromitteren door mezelf minder te maken dan mijn uiterste potentieel, in een poging om ‘met die ander samen’ te kunnen blijven. Dit gaat natuurlijk niet en ik weet ook dat ik dit uiteindelijk niet zal en kan accepteren van mezelf; en toch heb ik het zo vaak geprobeerd ‘tegen beter weten in’, bestaande in en als een ervaring van ‘hoop’ dat op de één of andere miraculeuze wijze de situatie zou veranderen, de ander zou veranderen. De situatie veranderde inderdaad, het zogenaamde partnerschap hield geen stand. En dus wandelde ik alleen verder.

In deze situatie is de overeenkomst met mezelf niet gemaakt, niet duidelijk geformuleerd en als we iets niet duidelijk formuleren en definiëren voor en als onszelf, gaan we sjoemelen. De geest gaat altijd sjoemelen om te krijgen wat die graag wil: energie op korte termijn. Dus, ik heb een heleboel gesjoemeld hierin in en als de geest. Met consequenties voor mezelf en een ander in en als het fysiek.

Hetgeen ik hier heel in het kort samenvat is wat ik uitgebreid en specifiek wandel in een mind construct in de lessen van DIP Pro in het vrijmaken van de structuren als systemen in en als de geest waardoor ik niet wandel en vooral gewandeld heb wat het beste is voor al het leven in en als het fysiek/in en als mijn fysiek, in dit geval ten aanzien van partnerschap en het woord Liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te sjoemelen in en als de geest in een poging een partner bij me te houden en/of te krijgen en/of zelf te blijven zonder mezelf en/als de ander werkelijk in overweging te nemen in de mogelijkheden tot zelfinzicht en zelfrealisatie en dit fysiek en door de tijd heen, te onderzoeken.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met sjoemelen in en als de geest ten aanzien van een potentieel partnerschap en mijn uiterste potentieel te leven in overeenstemming met en als mezelf en hierin niets minder toe te staan, in mezelf en in de ander in overweging van waar ik en/of een ander wezen zich op dat moment bevindt in het proces.

Ik stel mezelf ten doel een potentieel partnerschap door de tijd heen, in en als het fysiek te onderzoeken op mogelijkheden tot een overeenkomst waarin beiden het uiterste potentieel leven/kunnen leven in samenwerking en communicatie met elkaar en eventuele onmogelijkheden hierin, in te zien en te accepteren in plaats van te negeren.

Ik stel mezelf ten doel de overeenkomst met en als mezelf in het leven van de Principes van de Bestemming van Leven als leidraad te gebruiken in een onderzoek naar de mogelijkheden van een eventueel partnerschap.

Ik stel mezelf ten doel de overeenkomst met en als mezelf in het leven van de Principes van de bestemming van Leven als leidraad te gebruiken in communicatie met alle ‘levenspartners’ als wezens waarmee ik het proces naar leven wandel hier op aarde, in overweging van waar ik en een ander wezen zich bevindt in het proces op dat moment.

Ik stel mezelf ten doel mezelf specifiek bij te stellen daar waar ik nalaat mijn uiterste potentieel te leven in communicatie met de ‘levenspartners’ door toepassing van schrijven, zelfvergeving, zelfcorrigerende uitspraken en zelfcorrigerende toepassingen.

de-mens-van-de-aarde-20035584Winged – Exploring Self  Intimicy

Winged – Zelfintimiteit Onderzoeken

—————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 396 – Accepteren en Toestaan – Het Contract met de Dood (Vertaling)

Accept and Allow – the Contract with Death: DAY 22
Vertaling van Heaven’s Journey to Life:
*
Accepteren en Toestaan – Het Contract met de Dood

Overeenkomst – Het Staan als het Leven

Hoe het Fruit van het Leven Verrot werd – Deel Vijf

Wie Ik Ben als Geld – voortzetting

In deze blogpost, in deze dimensie van het Multi-dimensionaal bestaan van ‘wie we zijn/zijn geworden’ in onze relatie tot onszelf, de geest, het fysieke lichaam, anderen, het fysiek-bestaan dat we gecreëerd/gemanifesteerd hebben sinds het begin van onszelf in het bestaan: gaan we de dynamiek en consequenties van onszelf in de aard van onszelf als competitie specificeren; de competitie die gemanifesteerd is in onszelf, tegenover anderen als onszelf en die tot op heden nog steeds doorgaat in een concurreren voor Energie binnenin ons en voor Geld buiten ons.

Waarin, het de ware aard van competitie is geweest die, in het begin – de substantie consumeerde en transformeerde tot Energie, onze werkelijke fysieke-lichaam/fysieke-energie consumeerde en transformeerde tot Geest-Energie, dit fysieke-bestaan consumeerde en transformeerde tot Geld zoals ‘wie we zijn’ als Energie, energie-consumerende machines/systemen geworden zijn– dat van het werkelijke leven als substantie neemt, de geest neemt het werkelijke leven van het fysieke bestaan, het geld-systeem neemt het werkelijke leven van/als dit fysieke-bestaan. Waarin we wezens geworden zijn die ‘het leven’ nemen – in plaats van wezens die het leven geven/schenken aan onszelf en aan allen in dit bestaan in eenheid en gelijkheid.

Waarin we wezens geworden zijn in het bestaan, die alleen bestaan voor zolang als we onszelf kunnen versterken/bekrachtigen door/met het transformeren van onze wezenlijke substantie naar/als Energie – en zo de ‘tijd’ van ons bestaan limiteren tot de verhouding van de relatie tussen onze substantie en het consumeren van die substantie tot energie. Waar we in de werkelijke aard/manifestatie in onszelf als gemanifesteerde-eenheden in het begin, ontstaan zijn als een geindividualiseerd deel/expressie van/als substantie, maar onmiddellijk verder gaan met het proces van het consumeren van onze eigen substantie/leven en het transformeren ervan tot energie. En terwijl we doorgaan in dat proces, consumeren we ons eigen ‘leven’. Gelijk-aan en één-met ons leven in het menselijk fysieke lichaam – we worden geboren in dit bestaan in/als een gemanifesteerde eenheid als een menselijk fysiek lichaam, maar gaan onmiddellijk door met de processen van het consumeren van ons eigen fysiek/leven door de fysieke-substantie/energie te transformeren tot Geest-Energie en zo ons leven in dit fysieke bestaan te limiteren/verminderen tot het transformeren ervan tot een proces van een langzame, waarachtig maar zekere dood.

Gelijk-aan en Eén-met de relatie tussen het Wereld-Systeem van Geld en dit fysieke bestaan op existentiële schaal, waarin: het Wereld-Systeem van Geld consumeert het werkelijke leven van/als dit fysieke bestaan; alleen omdat het op existentiële schaal gebeurt, duurt het langer dan wat we doen in onszelf en in onze eigen menselijke fysieke lichamen, waarin in plaats van dat dit bestaan gemanifesteerd is binnen de één-en-gelijke ondersteuning van leven en het leven ervan – consumeert het Wereld-Systeem van Geld dit fysieke bestaan richting een langzame, waarachtig maar zekere dood. Zo rotten we onszelf weg van binnenuit en van buitenaf, alsof we de enzymen zijn geworden in onze relatie tot de substantie/ het fysiek als onze relatie-creaties van energie die de substantie/het fysieke weefsel verslechteren en afbreken voor onze eigen overleving als Energie-Consumerende machines: Onszelf wegrottend vanbinnen en vanbuiten – in plaats van te staan gelijk-aan en één met substantie/het fysiek om leven/het leven te produceren…

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf geaccepteerd en toegestaan heb om geboren te worden in dit fysieke-bestaan, in en als een fysiek-lichaam als een gemanifesteerde-eenheid – heel, compleet en vervuld van en als substantie/het fysiek tastbare als gemanifesteerde gelijkheid en eenheid als een mogelijkheid om het leven als mijzelf in/als mijn ontwakende gelijkheid en eenheid te creëren/manifesteren/produceren. Maar, omwille van ‘wie Ik ben’ als hoe ik mezelf had geaccepteerd en toegestaan te zijn/worden gedurende mijn hele bestaan – heb ik deze mogelijkheid om herboren te worden in/als dit bestaan/deze fysieke aanwezigheid niet gezien/gerealiseerd/begrepen, waar ik elke keer een mogelijkheid kreeg om te ontwaken met/als mijn gelijkheid en eenheid met/als substantie/het fysiek tastbare – omdat in dat ontwaken/de wedergeboorte, ik als een volledige belichaming/gemanifesteerde-eenheid met en als substantie/het fysieke oprees. Maar ‘wie Ik ben’ was zo vast gemaakt door de tijd heen als Energie – als-mijzelf en zij die mij zijn voorgegaan, als energie-consumerende machines dat ik dit proces van ontstaan/herboren worden in/als het bestaan steeds weer opnieuw heb benut/gebruikt/misbruikt ,om weder-om Energie voor mezelf te verwerven terwijl ik ontstond/herboren werd in/als een bestaan/fysiek-bestaan van/als Energie-consumerende machines, door substantie te transformeren tot Energie voor mij om een gelimiteerde/verminderde tijd te hebben als de ervaring van mij als Energie in deze werkelijkheid. Waar ik mijn gemanifesteerde-eenheid/menselijk fysieke lichaam als substantie zou willen gebruiken/misbruiken/consumeren, voor mij om te consumeren en transformeren tot Energie als geleid/gedirigeerd/geleerd door hen die mij zijn voorgegaan.

Hierin, vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om – door de tijd heen, een bestaan te creëren/manifesteren en een creatie als bestaan achter te laten – leven, na leven, na leven, waarin wezens bestaan als energie-consumerende machines van/uit substantie; waarin – omdat ik op die manier bestond, als een energie-consumerende machine: ik dit aan het toestaan en accepteren was in en als anderen als mezelf. En zo zou ik herboren/gefuseerd worden in het bestaan, mezelf aanvaardend en accepterend om geleerd/geleid/gedirigeerd te worden om de beste energie-consumerende machine te worden in mezelf, waarin mijn relaties met/naar alle delen van mij beschermd en verdedigd zijn in/als mijn groeperingen in het bestaan en mijn families in dit fysieke bestaan, om te verzekeren dat ik succesvol word in mijn poging om te overleven als Energie door mijn fysieke-lichaam te consumeren, door de substantie/ het fysiek tastbare van anderen te consumeren, door geld te consumeren en dus door dit gehele fysieke bestaan te consumeren voor mij om een gelimiteerde tijdsgebonden ervaring te hebben van/als mij als energie in/als mijn gemanifesteerde-eenheid/menselijk fysieke lichaam in het bestaan/dit fysieke bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen in hoeverre mijn zelfverantwoordelijkheid reikt in /als ‘wie ik ben’ en geweest ben door het bestaan heen als ‘wie ik ben’ als een energie-consumerende machine met de aard van zelfbeloning in mijn relatie tot/tegenover alles als mezelf als competitie, dat een compleet bestaan zou manifesteren van/als alles als mezelf als energie-consumerende machines met de aard van zelfbeloning in onze relatie tot/tegenover alles als onszelf als competitie, dat een bestaan/fysiek bestaan zou creëren als Wereld-Systeem als een energie/geld-consumerende machine met de aard van zelfbeloning in zijn relatie tot/tegenover alles als competitie.

En dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb mijn verantwoordelijkheid te zien/begrijpen/realiseren voor/tegenover mezelf als alles, doordat toen ik een kind was – ik vanaf het begin van mijn ontstaan/geboorte in/als dit bestaan, een creatie van mij in en als een energie-consumerende machine in/als ‘wie ik ben’ als Energie aanvaard en geaccepteerd heb, hetgeen mijzelf toestond en accepteerde om geleid/getraind/opgevoed te worden om de meest effectieve energie-consumerende machine te zijn/worden in mezelf en in dit fysieke bestaan, ten behoeve van mijn eigen overleving als het pad naar succes in het onttrekken/nemen/consumeren van de MEESTE energie van binnenin mezelf, van anderen als mezelf, om mezelf te belonen met de HOOGSTE energie-ervaring van/als enkel mijzelf binnenin mezelf. Dat de verantwoordelijkheid van ‘wie ik ben’ en hoe ik deze ‘wie ik ben’ leef in het fysieke bestaan altijd mijn eigen absolute verantwoordelijkheid van/als mezelf is en is geweest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen dat met het accepteren/toestaan van mijzelf als wie ik ben als Energie, ik wie ik ben in/als anderen heb geaccepteerd en toegestaan als mezelf als energie, ik dit ‘wie ik ben’ als Energie/Geld van dit fysieke bestaan/Wereld-Systeem geaccepteerd en toegestaan heb, en dus ligt mijn verantwoordelijkheid binnenin mezelf, anderen als mezelf en dit fysieke bestaan als mezelf, in en als het startpunt van/als acceptatie en toestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf geaccepteerd en toegestaan heb om – met het Accepteren/Aanvaarden van mezelf als Energie (wie ik ben), en het toestaan van mezelf als Energie-consumerende machine (hoe ik leef wie ik ben) – bestaan te hebben in de mechanismen/relaties van acceptatie en toestaan, mezelf accepterend en toestaand als hoe ik ben, anderen accepterend en toestaand als hoe ze zijn, mijn creatie/dit fysieke bestaan als het Wereld-Systeem accepterend en toestaand als hoe het is. En dus – ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om, binnenin deze acceptatie en het toestaan – dit bestaan als mezelf te accepteren en toe te staan als mezelf als allen als mezelf om leven consumerend voort te bestaan door het bestaan heen, omwille van mijn acceptatie en het toestaan van wie ik ben. En dus in deze acceptatie en dit toestaan: staat mijn verantwoordelijkheid voor/tegenover alles als mezelf in/als het bestaan in hoe ik heb bijgedragen, geaccepteerd en toegestaan mijzelf en dit bestaan als mezelf voort te laten bestaan zoals-het-is door de tijd heen. In plaats van dat alles in het bestaan staat in/als Eén Punt van/als Overeenkomst of Overeenstemming met zichzelf als Alles – als een staan in Eenheid en Gelijkheid met/als alles, waarin elk staat in deze overeenstemming met zichzelf als alles om werkelijk onze ‘wie ik ben’ al eenheid en gelijkheid te manifesteren, hetgeen een bestaan zou hebben gecreëerd/gemanifesteerd van/als Eenheid en Gelijkheid.

Hierin, vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen dat, omwille van mijn afscheiding van/als mezelf als het bestaan in/als een gemanifesteerde-enkelvoudigheid van het geheel, ik de overeenstemming/het staan met/als mezelf met/als alles in/als eenheid en gelijkheid veranderde – tot het mechanisme van accepteren en toestaan, waarin: ik mezelf heb moeten accepteren als Energie, en mezelf heb moeten Toestaan in die acceptatie als Energie-consumerende machine. Waar, voor mijn afscheiding – acceptatie niet nodig was om te bestaan/niet bestond, omdat ik hier was, absoluut in mijn compleetheid/heelheid in/als eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen hoe ik de relatie gecreëerd heb van accepteren en toestaan omdat Acceptatie enkel ontstond als-mezelf als-energie, waar: het moment dat ik mezelf ervoer als energie in en als mijn gemanifesteerde-enkelvoudigheid van/als de wrijving/het conflict met/tegenover het bestaan als een geheel als de negatieve-energie-ervaring zich uitstrekte/resoneerde/golfde in/als mijn gemanifesteerde enkelvoudigheid – moest ik, in mijn wezenlijkheid als de gemanifesteerde-enkelvoudigheid een relatie vestigen met die energie-ervaring. Waar de aard van die relatie stond in ‘acceptatie’ – het ‘accepteren’ als het samensmelten van mezelf als mijn wezenlijkheid met/als die energie-ervaring of het ‘uitnodigen’ van die energie-ervaring in/als mijn wezenlijkheid/zelf als gemanifesteerde-enkelvoudigheid. En in dat samensmelten/uitnodigen van mezelf/mijn wezenlijkheid in/als/met energie: manifesteerde mijn relatie met/als energie-ervaring als Acceptatie. Waar, mijn zelf-acceptatie in/als de gemanifesteerde-enkelvoudigheid met de ervaring van/als enkel Energie was, en niet eens met de Energie-op zich – en dus heb ik mijn acceptatie van/als mezelf gedefinieerd/gebaseerd enkel op de “Ervaring” van/als Energie – waarin ik mezelf verminderde, mijn ‘wie ik ben’ van substantie tot enkel de ‘ervaring van/als Energie op zich’.

Hierin – vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd heb om een wezen te zijn/worden dat alleen ‘zichzelf zal accepteren’/mijn ‘wie ik ben’, gebaseerd op de hoeveelheid/mate van energie-ervaring die ik opbouw/manifesteer als een consumeren in/als mezelf.

En dus – vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd heb ‘Het Toestaan’ te laten ontstaan in mijn relatie-creatie van Acceptatie tot/tegenover de energie-ervaring – omdat: voor mij om te bestaan in de acceptatie van mezelf als Energie, waarin mijn zelfacceptatie gedefiniëerd werd in de mate/hoeveelheid energie die ik ervaar in/als mezelf, moest ik mezelf automatisch Toestaan om de relatie te manifesteren tot/tegenover het hele bestaan als substantie als mij in de relatie van het consumeren van leven/substantie in het transformeren ervan tot/als Energie voor het accepteren van/als mezelf als Energie-ervaring.

En daarin – vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd heb mijzelf af te scheiden/lagen te maken van mijn acceptatie van mezelf van/tot de negatieve-energie ervaring, tot de neutrale-energie ervaring en de positieve-energie ervaring, waarin de absolute acceptatie van/als mezelf, in/als mijn gemanifesteerde-enkelvoudigheid in de context van afscheiding: gedefinieerd zou zijn in/als de opstapeling en ervaring van/als positieve-energie ervaring. Dat mijn acceptatie enkel compleet/heel/vervuld zou zijn in/als de ervaring van/als mezelf als positieve-energie ervaring, en daarvoor – moet ik mijn relatie tot/tegenover het bestaan als mezelf in het genereren/creëren/manifesteren van het MEESTE conflict/frictie als negatieve-energie ervaring toestaan als het mezelf toestaan als een energie-consumerende machine in de acceptatie van mezelf als Energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd heb het staan van mezelf van/als de Eén en Gelijke Overeenstemming/Het Leven van mezelf in en als alles als mezelf in/als gelijkheid en eenheid, te transformeren tot de Relatie van Acceptatie en het Toestaan als Competitie tot/tegenover alles als mezelf in/als het bestaan. Waarin, de consequentie van het bestaan van mij in de relatie van het accepteren van mezelf als Energie-ervaring, en het toestaan van mezelf als energie-consumerende machine: zou mij manifesteren in een wezen dat anderen als Energie en energie-consumerende machines accepteert en toestaat, dat mijn creatie zou manifesteren in en als de acceptatie en het toestaan van/als Energie/Geld-consumerende machine. Waar, in mijn acceptatie als Energie en het toestaan als energie-consumerende machine, het leven consumerend vanaf het begin van het bestaan – dit is waarom ik een fysiek-bestaan van leven en dood heb geaccepteerd en toegestaan, van energie en consumptie, van geld en consumptie en ben ik niet een moment tijdens mijn bestaan – opgestaan en heb ik niet zulk een bestaan van leven en dood als energie/geld consumptie gestopt. Waar ik doorheen mijn bestaan: te gepreoccupeerd (bezet/bezeten) ben geweest in mijn relatie/acceptatie met/van mezelf als energie, en het toestaan om het leven/substantie te consumeren voor mijn acceptatie als mezelf als positieve-energie ervaring als zelfbeloning van/als absolute acceptatie van/als mezelf als energie. En daarin mijn leven van/als wie ik ben in de acceptatie van mezelf als energie heb toegestaan om constant/continu frictie/conflict te genereren/creëren/manifesteren als negatieve-energie ervaring, wat de reden is waarom ik niet gestopt /opgestaan ben in de interactie/relaties van anderen als mezelf en waarom ik niet gestopt/opgestaan ben in de interacties in dit Wereld-Systeem van Geld als mezelf – waarin allen, alles en iedereen individuen waren geworden die het leven voor zichzelf nemen, de dood accepteren en toestaan in dit bestaan in al de verschillende vormen/manifestaties/expressies/manieren/methoden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen, dat omdat ik niet werkelijk mezelf veranderd heb als mijn acceptatie en het toestaan van/als mezelf: ik niet iets of iemand als mezelf kon en kan veranderen/stoppen/transformeren. En dus heb ik mezelf tot slaaf gemaakt aan de dood door, in en als de relatie van acceptatie en het toestaan. En zal ik alles en iedereen verslaafd houden aan de dood, zoals ik mezelf tot slaaf heb gemaakt aan de dood – totdat ik stop/opsta en mijn acceptaties en het toestaan binnenin mij verander, tot een overeenstemming met/als mezelf als alles in/als gelijkheid en eenheid zoals ik sta als het Leven, en niets minder accepteer en toesta dan het Leven/Eenheid en Gelijkheid als wat het beste is voor alles en iedereen, omdat het zal zijn wie ik ben, wat ik leef als wie ik ben.

Ik stel mezelf tot doel om – mijn proces te wandelen van:

SCHRIJVEN: om mezelf te assisteren/ondersteunen om de aard van mijn acceptaties en het toestaan van/als mezelf als mijn Geest Bewustzijn Systeem te identificeren dat me tot slaaf heeft gemaakt in/als een gelimiteerd bestaan van/als het creëren van de dood terwijl ik mijn eigen substantie/fysiek consumeer in het transformeren ervan tot energie en dus de dood als mezelf creërend/manifesterend.

DAN

ZELF-VERGEVING: als het proces van het loslaten/vrijmaken van mijn relaties van/als acceptaties en het toestaan van/als mezelf als Energie-manifestatie als het Geest Bewustzijn Systeem, om in dat loslaten/vrijmaken van mijn relaties van wat ik mezelf geaccepteerd en toegestaan heb te worden als ‘wie ik ben’ in/als alle afgescheiden delen van/als mezelf als mijn Geest Bewustzijn Systeem en het toestaan binnenin die acceptatie als hoe ik mezelf toegestaan heb die acceptaties uit te leven/ernaar te handelen en te creëren vanuit deze acceptaties van/als mezelf als mijn relaties tot/tegenover het Geest Bewustzijn Systeem: het mezelf voorbereiden binnen deze vrijlating van de relaties van/als acceptatie en het toestaan tot het transformeren van relaties van acceptatie en het toestaan tot zelfovereenstemming van/als gelijkheid en eenheid, in het transformeren van mezelf van een wezen dat accepteert en toestaat, tot een wezen dat leeft.

Waar, in de verklaring van zelfvergeving als “IK VERGEEF MEZELF dat ik mezelf GEACCEPTEERD en TOEGESTAAN heb…” – ik in de verklaring van:

IK VERGEEF MEZELF – een verklaring maak van ‘ik bevrijd mezelf” en ik in datzelfde moment van “ik vergeef/bevrijd mezelf van…” – mezelf de mogelijkheid GEEF om in dat loslaten/vrijmaken, in de zelfcorrigerende uitspraken en de zelfcorrigerende toepassing die volgt op zelfvergeving – mijn relatie met mezelf weer op één lijn breng van acceptatie en toestaan tot overeenstemming, als mijn proces van het stoppen van zelfafscheiding, en gelijk-aan en één-met mezelf staan/zijn/worden, en dan alles als mezelf.

Dat ik MEZELF GEACCEPTEERD en TOEGESTAAN heb– wat volgt op deze woorden is de relatie van de acceptatie en het toestaan van hetgeen zelf geworden is, en de bevrijding van zelf in die acceptatie en in dit toestaan in de volledige zelfvergevingsuitspraak die geschreven/gesproken is.

Dus, leest de statement – “ik vergeef mezelf dat ik mezelf geaccepteerd en toegestaan heb” – als de bevrijding van/als zelf als wat zelf had geaccepteerd als wie ik ben en toegestaan in het leven van/als wie ik ben, om zelf voor te bereiden op het proces van corrigerende uitspraken en corrigerend leven, in het veranderen/transformeren van het wie ik ben van zelf en het leven van zelf in/als een levende overeenstemming met zelf in/als gelijkheid en eenheid.

DAN

ZELFVERBINTENIS/ZELFCORRIGERENDE UITSPRAKEN: als het proces van het nemen van mijn relaties van acceptatie en toestaan die ik bevrijd heb in/tijdens/gedurende zelfvergeving, en het herschrijven/herprogrammeren van mezelf in het veranderen/transformeren van de relatie van acceptatie en toestaan, tot een overeenstemming van eenheid en gelijkheid met/als mezelf en het mezelf assisteren/ondersteunen vanaf hier, om over te gaan tot praktisch corrigerend leven, zoals ik mijn ‘wie ik ben’ heb voorbereid om veranderd te worden van acceptatie en toestaan tot overeenstemming door schrijven, zelfvergeving en zelfcorrigerende toepassing, komt nu het proces van het werkelijk leven van mijn veranderde/getransformeerde ‘wie ik ben’.

DAN

ZELFCORRIGERENDE TOEPASSING: Ik zie/realiseer/begrijp dat ik mijn ‘wie ik ben’ niet enkel kan veranderen/transformeren door schrijven, zelfvergeving en zelfcorrigerende toepassing alleen, zonder gelijk als één het leven van/als ‘wie ik ben’ te veranderen/transformeren. En dus, de zelfcorrigerende toepassing is waarin ik zelfverbinding/zelfcorrigerende uitspraken in praktische levende applicatie plaats als mijn herstructurering van/als ‘wie ik ben’ binnenin mezelf, om zo mijn leven op één lijn te brengen, te herstructureren van/als ‘wie ik ben’ in/als mijn werkelijke fysieke-leven in/als dit fysieke bestaan.

Dus hoe ik vanbinnen verander – is hoe ik vanbuiten verander, beide processen zijn een proces dat ik in werkelijkheid moet doorwandelen – dat als ik enkel ‘wie ik ben’ vanbinnen verander, en niet mijn ‘wie ik ben’ in/als mijn leven verander – zal ‘wie ik ben’ niet werkelijk veranderen, omdat ‘wie ik ben’ gelijk en één moet worden vanbinnen en vanbuiten om werkelijk gelijk en één te zijn. Als ik anders ben in mijn wie ik ben vanbinnen en vanbuiten: dan accepteer en sta ik nog steeds afscheiding en misleiding toe , als wat de relatie tussen de Geest en het Fysiek geworden is, waarin wezens anders zijn in de Geest dan in het Fysiek, vanwege geaccepteerde en toegestane afscheiding in de Geest en het Fysiek.

En dus, het proces naar werkelijke zelf gelijkheid en eenheid, is waar wie ik ben gelijk en één is vanbinnen en vanbuiten – hetgeen enkel gewandeld kan worden in het proces van schrijven, zelfvergeving, zelfverbindende uitspraken en zelfcorrigerende toepassing – één relatie van acceptatie en toestaan tegelijk nemend, één punt per keer – omdat dit is hoe we onze relaties van acceptatie en toestaan in de eerste plaats gecreëerd/gemanifesteerd hebben.

(Vertaald in samenwerking met Kim Amourette)

——————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 395 – Wat zou ik anders gedaan hebben? Praktische toepassing – Desteni

Open deur

Desteni Witness Blog

Als ik terugzie in de verschillende relaties die ik gevormd heb, dan ben ik uit een aantal relaties gestapt, waarin ik had kunnen blijven; die zelfs veel potentie hadden om te ontwikkelen tot een stabiele, vreugdevolle agreement en samenwerking. Ik ben steeds op een punt weggegaan waarop ik weerstand ervoer, of juist een gevoel ‘miste’. Ik wist hierin niet hoe zelfverantwoordelijkheid te nemen, anders dan weggaan. Dit weggaan was mijn manier van verantwoordelijkheid nemen voor mezelf, als dat ik dacht dat ik niet ‘mocht’ blijven als ik een weerstand ervoer ergens naar een partner toe, of als ‘de gevoelens’ er niet (meer) waren. Nu ik langzaam leer zien dat dit de omgekeerde wereld betreft, zie ik steeds duidelijker hoe ik weggelopen ben op momenten waarin ik had kunnenblijven, om niet de situatie te veranderen, maar mezelf te veranderen binnen de situatie, en hierin de ‘relatie’ te veranderen, door zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mijn ervaringen als gevoelens en emoties, o.a weerstand. Al deze ervaringen gaan helemaal niet over de ander, maar over mezelf, en dus is er helemaal geen aanleiding om weg te gaan, maar juist om te blijven, zodat ik mezelf kan zien in de ervaring van weerstand. Alleen als ik mezelf toesta mezelf te zien in deze ervaring, ben ik in staat mezelf te vergeven en veranderen, en zo zal de ervaring naar de partner verdwijnen/veranderen. In en als deze benadering, is de relatie geen relatie, maar een agreement, een overeenkomst/overeenstemming tussen twee mensen die beslissen samen te wandelen in en als de praktische toepassing van zelfverantwoordelijkheid.

Hoe neem ik zelfverantwoordelijkheid in samenwerking met een andere persoon in een overeenkomst als nieuwe relatievorm?

Door hetgeen ik denk, geloof en ervaar als gevoelens en emoties, niet op de ander te projecteren, maar terug naar zelf te halen, te onderzoeken op oorzaak, triggerpunt (als hetgeen deze ervaring uitlokt), aard en verloop van de gedachte en/of ervaring, door middel van schrijven, en hierin het toepassen van zelfvergeving om mezelf te bevrijden van deze patronen in de geest zodat en waarna ik mezelf kan veranderen in de fysieke realiteit. Dit klinkt in theorie eenvoudig, maar in de praktijk komen de ervaringen zo automatisch en levensecht omhoog, dat ik denk en geloof dat dit ook echt is zoals ik het ervaar. In schrijven leer ik om mezelf in en als gewaarzijn te trainen, en zo te zien welke patronen ik in de geest gemanifesteerd heb en deze dus ook zo ‘uitleef’, denkende en gelovende ‘dit ben ik’.

Als iemand niet schrijft en niet bereid is tot schrijven, is iemand niet bereid zichzelf onder ogen te zien als wie hij/zij is geworden, bestaande in en als de geest. Als niet beiden hiertoe bereid zijn, is een agreement erg lastig, aangezien er niet zelfeerlijk gekeken wordt naar ‘wie ben ik’. En dus zal er geprojecteerd worden. Er zal sowieso geprojecteerd worden, maar dit kan worden ingezien en teruggehaald naar zelf, zodat het kan worden onderzocht, uitgeschreven, zelfvergeven en uiteindelijk gecorrigeerd in en als zelf, en zo in fysieke realiteit.

Dus, als ik weerstand ervaar, laten we zeggen, op een moment dat de ander mij benadert om bijvoorbeeld seks te hebben, en ik trek me automatisch terug en voel iets van ‘afkeer’, dan betekent dit dat ik me ergens afscheid van hetgeen ik zie in de ander, als iets wat ik onderdrukt heb in mezelf waarvan ik me afkeer. Ik heb dit niet onderzocht in mezelf, ik heb het onderdrukt en me ervan afgescheiden, vervolgens zie ik het terug in een benadering van de ander, dit triggert, ‘raakt’ deze afscheiding in mezelf, welke ik vervolgens projecteer op de ander in en als een ‘ervaring van afkeer’ naar de ander toe, welke resulteert in een fysiek terugtrekken, afwenden, afkeren van de ander.

Zo ben ik dus letterlijk fysiek weggegaan, en hoefde ik mezelf niet onder ogen te zien in deze ervaring van afkeer, waarin ik dus geloofde dat ik ‘afkeer’ ervoer van die ander, en ik dus geloofde dat ‘ik niet mocht blijven als ik afkeer ervoer van een ander’. dat vond ik oneerlijk.

Deze benadering is niet zelfeerlijk, niet zelfoprecht, want ik heb het niet terug gehaald naar zelf. Als ik werkelijk zelfoprecht de afscheiding gestopt heb in mezelf, kan en zal ik geen afkeer van een ander ervaren, dan is het stil in mij en sta ik gelijk, en ben ik in staat om gelijk te bewegen als mezelf, in samenwerking met een ander, en als er dan een beweging in mij ontstaat, onderzoek ik dit in mezelf. Dit is zelf-intimiteit, het onderzoeken van en als mezelf als wie ik ben (geworden) in de geest, in schrijven, en hierin het zelfvergeven en zelfcorrigeren van mezelf waarin ik langzaamaan, adem voor adem, schrijven voor schrijven, opsta als een menselijk wezen welke leeft en dus spreekt en handelt als wat het beste is voor iedereen, al het leven, voor mezelf als voor de partner. Geven zoals ik zou willen ontvangen.

Dat is nogal een proces. Relaties ondersteunen hierin, aangezien de meeste relationele ervaringen in de basis zijn opgedaan in de relaties in huis tijdens het opgroeien, welke patronen omhoog gehaald worden door een partner. En dus ingezien kunnen worden, zodat ermee gewerkt kan worden.

Ik heb wel steeds in zelf gezien tijdens en na een relatie, en wist dat er een patronen waren welke ik in stand hield. Echter ik heb mezelf niet toegestaan te blijven en de patronen werkelijk fysiek door te wandelen. Ik had het gereedschap niet hiertoe. Ik zeg niet dat iedererelatiedie ik gehad heb, hiertoe geschikt was. Zeker niet, hierin had ik tevens een heleboel relaties helemaal niet hoeven starten zelfs. Echter een paar relaties waren heel passend, alleen was ikzelf niet in staat tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid, en dus kon ik niet instappen in een overeenkomst tot samenleven met een mannelijk wezen.

*

Ik vergeef mezelf dat mezelf toegestaan en aanvaard heb fysiek weg te gaan, uit een relatie te stappen zodra ik een ervaring van afkeer had, zogenaamd van de ander, maar in werkelijkheid een afkeer als afscheiding in en van mezelf, welke ik op deze manier niet werkelijk fysiek heb doorgewandeld, maar in plaats hiervan me heb teruggetrokken in en als de geest in een fysiek weggaan.

Ik vergeef mezelf dat mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf terug te trekken in de geest, weg van de zichtbaarheid van de patronen in het fysiek, in plaats van de patronen in en als het fysiek door te wandelen en zo mezelf te vergeven en veranderen hierin, waarin in dit weggaan van de zichtbaarheid van de patronen in mij, de patronen natuurlijk niet ‘weg’ zijn, en dus manifesteer ik ze in mijn eigen fysiek, ik zet ze, ongezien, onbegrepen, ongerealiseerd, vast in mijn fysiek als een fysieke klacht, fysieke pijn en ongemak, waarin deze opeenstapelt bovenop de blauwdruk die hierin in mij aanwezig is en zo accumuleert, opbouwt, waarin vervolgens deze fysieke pijn en ongemak op zichzelf een rol gaan spelen, op gaan spelen en als ‘weerstand’ gaan fungeren op het moment dat ik opnieuw een relatie nader of instap, en dus feitelijk fungeren als sabotagemiddel om ooit nog mezelf te zien in en als praktische toepassing binnen een relatie.

Ik vergeef mezelf dat mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf zo te ontzien dat ik het ongeziene opsla in mijn fysiek bovenop de aanwezige blauwdruk, en toesta mezelf te saboteren met de ongeziene, opgeslagen patronen binnenin mijzelf, fysiek gemanifesteerd en samengesmolten, in plaats van het ongeziene onder ogen te zien en hierin mezelf te onderzoeken en bevrijden van de blauwdruk als beknellende relaties in en als de geest bewustzijn structuren welke zich gemanifesteerd hebben vanaf de geboorte.

Ik vergeef mezelf dat mezelf toegestaan en aanvaard heb deze opslag te hebben versterkt door weg te gaan uit meerdere relaties en zo het patroon in meerdere lagen te manifesteren binnenin mij, in het fysiek en in de geest.

Als ik mezelf zie participeren in en als de gedachte dat ik geen relatie kan hebben, dat het me toch niet gaat lukken, met name op het moment dat ik de fysieke pijn en ongemak ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf saboteer met ongeziene, onbegrepen, ongerealiseerde patronen in en als de geest, opgeslagen in en samengesmolten met het fysiek, welke opspelen op een moment dat ik een stap in de richting zet tot onderzoeken van eventuele mogelijkheden tot het vinden van een wandelen in een agreement, waarin ik bij voorbaat al neig te stoppen met onderzoeken van mogelijkheden, niet een te beginnen, en dus blijf zitten in een niets doen. Ik stel mezelf ten doel, mezelf en mijn fysiek te ondersteunen, adem voor adem, in het moment, in wat zich aandient, en hier op deze manier doorheen te wandelen zonder projecties in de toekomst of koppelingen te maken met een gedachte over een agreement, en zo te wandelen in en als agreement met mezelf, onafhankelijk van of er wel of geen partner is en tegelijkertijd mezelf toestaand diverse mogelijkheden te onderzoeken.

Wordt vervolgd

Wat zijn gedachten, gevoelens en emoties en hoe beheersen we onszelf hierin? Onderzoek het voor jezelf: Desteni I Process-Lite

Start closing the backdoor:

Agreements – Redefining Relationships

———————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/