Dag 266 – Wie ben ik?

Ik start een serie blogs met de titel ‘Wie ben ik’. Deze serie zal tussen de andere blogs – vaak procesblogs – doorlopen. Ik schrijf deze blogs om in woorden te brengen wie ik ben en waar ik voor sta. De procesblogs laten zien waar ik vandaan kom en hoe ik hierin, met behulp van toepassing van Instructies, mezelf vrij maak van waar ik vandaan kom, bestaande in afhankelijkheid van de beperking van de geest.

Als ik mezelf als voorbeeld neem, zie ik dat de hoeveelheid informatie die beschikbaar is bij Desteni, overweldigend kan zijn. Ik neig in zo’n situatie om het onderzoek te staken, puur omdat ik niet weet waar te beginnen met het onderzoek. Ik vind het dan prettig als ik een persoon kan volgen, als voorbeeld kan zien, waarin de informatie beperkter is in hoeveelheid en ook in gerelateerde onderwerpen. Van hieruit kan ik dit dan uitbreiden en zo kom ik uiteindelijk bij het volledige onderzoek van de beschikbare informatie. Zo kan de hoeveelheid informatie geen excuus vormen om niet te onderzoeken wat het beste is en kan men zelf een begin te maken; Het Begin Zijn. Het begint immers bij en in jeZelf.

Op deze manier wordt er nog gewerkt met aantrekking in de vorm van herkenning, waarin we als mensen neigen naar een onderzoek van een persoon waarin we onszelf herkennen. Wat natuurlijk een herkenning is door overeenkomsten in de Geest. En dat is okay zolang er geen oordelen aan worden opgehangen als zijnde ‘deze persoon is okay, want hier herken ik me in, maar die andere persoon daar snap ik niets van, dus die is niet okay’. Waarin dit ‘niet okay’ een wegstoppen/ontkennen is in zelf van wat gezien wordt in de ander, en waarin we denken dat hetgeen we niet herkennen – en dus wegstoppen en hierin afwijzen – over de ander gaat. Terwijl het nog steeds over zelf gaat en over een afwijzing in en van (een deel van) onszelf.

We ontkomen er in deze tijd niet aan dat er met herkenning gewerkt wordt. Dus laten we de herkenning gebruiken, om via een levend voorbeeld waarin we onszelf enigszins herkennen in/als de Geest, tot Overeenstemming te komen over Samenwerking tot een Leven in Gelijkheid voor Alle Leven – op Aarde en in de Dimensies – waarin ieder de reacties terughaalt naar zelf en hierin gelijk gaat staan als zelf als wat het Beste is, en als Een Ieder dit doet, zijn we hierin Een.

Gedurende het onderzoek kunnen we instructies leren die worden toegepast in en als een proces om zelf vrij te maken van de Beperkingen als Oordelen in de Geest, en te gaan staan voor Gelijkheid in Zelfoprechtheid waarin niemand en niets wordt uitgesloten van een waardig leven. Als een ieder leert de instructies toe te passen op zichzelf en hierin Zelfverantwoordelijkheid neemt, gaan we gelijk staan aan onszelf als leven, en hierin aan de ander als leven. De instructies zijn opgezet als wat het Beste is voor Alle Leven. Dit hoef je niet aan te nemen, dit kun je onderzoeken. In jezelf door het op en in jezelf toe te passen. En van hieruit, vanuit en als Zelf, tot de Beslissing te komen Wie je bent.

Er zijn vele voorbeelden te vinden die eenzelfde instructies toepassen die je kunt volgen in verschillende talen. Het gaat uiteindelijk om het toepassen van de instructies en hierin innerlijke structuur op te bouwen. Herkenning en Ontkenning zijn slechts persoonlijke voorkeuren die gestopt kunnen worden in zelf. En ook dit is aan jezelf om te onderzoeken in zelf.

De Instructies zullen leiden tot het vinden van Leven in/als Zelf, Als en Indien de instructies consequent worden toegepast. En dit is wat we allemaal kunnen en zullen Herkennen en Erkennen in elkaar: in een Ieder van ons is de Mogelijkheid tot Leven aanwezig, en een ieder van ons heeft deze mogelijkheid weggegeven aan het Vermogen in ons, oftewel aan Geld. Het geld is ongelijk verdeeld, en om te overleven in afhankelijkheid van het vermogen (Geld), hebben we onszelf in ongelijkheid verdeeld.

Wat en Wie dient er dan te veranderen?

Het Wereldsysteem en de Ongelijke Geldverdeling

Wijzelf bestaande in en als dit Wereldsysteem.

Want

Wie creeert de wereld/heeft de wereld gecreeerd zoals die nu bestaat? De mens. Dus wie dient te veranderen om de wereld te veranderen? De Mens. Wie is de Mens? Jij en Ik.

In Herkenning en Erkenning van het feit dat er verandering nodig is, in zelf en in de wereld, start de Reis, het Proces tot Leven.

It’s a Journey to Life!

Het is een Reis naar Leven!

*

A child come into this world and follow instructions –unfortunately the instructors do not instruct what is best for all and thus the child become what they are taught — unable to be part of one body of life as equals — thus–it is important to first unconditionally unlearn what has been accepted as reality to be able to recreate self to what is best for reality — that is how one become one and equal with what is real as only what is best is real there will never be leaders or anyone to be followed –only instructions to build inner structure with (Bernard Poolman)

*

——————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Advertenties

Dag 171 – Zelfvergevingen op relaties – 4 – ik ben niet goed genoeg

Dag 168 – Zelfvergevingen op relaties – 1 – relatiecheck

Dag 169 – Zelfvergevingen op relaties – 2 – alleen bij jou zijn

Dag 170 – Zelfvergevingen op relaties – 3 – iemand leuk vinden

Een aantal ervaringen die opkomen in de ochtend in relatie tot relaties, welke ik heb vastgezet in mijn fysiek:

Borst: ik ben niet goed genoeg

Darm links-onder/middenrif links en rechts: ik verpest het toch

Emotie: afgeranseld, afgemaakt (welke ik gedaan moet hebben met mijn eigen backchat).

Emotionele reactie algemeen: ik wil alleen maar huilen.

Losse gedachten:

Ga niet weg; geef me de tijd; ga niet weg voordat ik hier doorheen ben; ik ben zo niet, ik ben zo geworden.

Niemand wil met me leven; ik heb een hekel aan mezelf; niemand wil bij me zijn als ik zo ben.

Reactie: ik draai me fysiek weg; ik wil alleen nog maar slapen.

——————————————————————————————————

Borst: Ik ben niet goed genoeg

->Darm/middenrif: ik verpest het toch

->->emotie van afgeranseld, afgemaakt worden

->->->ik wil alleen maar huilen

->->->->ga niet weg, geef me de tijd hier doorheen te komen

->->->->->ik ben zo niet, ik ben zo geworden

->->->->->->niemand wil met me leven,/bij me zijn als ik zo ben

->->->->->->->ik heb een hekel aan mezelf

->->->->->->->->ik draai me fysiek weg

->->->->->->->->->ik wil alleen nog maar slapen

———————————————————————————————————-

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet goed genoeg ben in plaats van in te zien dat ik mezelf klein houd door te geloven in niet goed genoeg zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat ik niet goed genoeg ben weg te stoppen in mijn fysiek, in het borstgebied, zodat ik de gedachte niet onder ogen hoef te zien, in plaats van de gedachte direct in te zien en mezelf laag voor laag te bevrijden van de pijnlijke opslag in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte te geloven dat ik het toch verpest in plaats van in te zien dat ik die gedachte heb aangemaakt naar aanleiding van een gebeurtenis in het verleden welke ik me persoonlijk heb aangetrokken en heb opgeslagen als herinnering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte dat ik het toch verpest te onderdrukken en weg te stoppen in mijn fysiek, in de spieren rondom mijn middenrif en/of van de dikke darm waardoor deze zich gaat samentrekken en een kramp gaat vormen, in plaats van in te zien dat ik de gedachte kan zelfvergeven en eventueel een herinnering die eraan verbonden zit kan uitschrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de kramp in mijn fysiek in stand te houden doordat ik de pijn niet wil voelen die deze gedachte me doet/heeft gedaan, in plaats van mezelf te ondersteunen door rustig te gaan zitten en zien waar de pijn vandaan komt en wat ik hierin onderdruk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me afgeranseld en afgemaakt te voelen door de gedachten ‘ik ben niet goed genoeg’ en ‘ik verpest het toch’, in plaats van te stoppen met deze gedachten te herhalen waarin/waarmee  ik mezelf afransel en afmaak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen nog maar te willen huilen zo ellendig voel ik me door de gedachte ‘ik ben niet goed genoeg‘ en ‘ik verpest het toch’, in plaats van te stoppen met het geloof in deze gedachten en in te zien dat er niet zoveel huilen valt, en als ik huil dan is dit als ‘ontlading’ van de opslag in het fysiek welke niet lang als ‘alleen nog maar’ hoeft te duren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het verpest door te gaan huilen in plaats van in te zien dat ik het verpest door te geloven dat ik het verpest door te gaan huilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb huilend de gedachte in me te hebben opgeslagen als ‘ga niet weg, geef me de tijd hier doorheen te komen’, in plaats van zelf de tijd te nemen om hier doorheen te komen, no matter what, onafhankelijk wie er bij me is en zorgend dat ik bij/in mezelf blij om mezelf hierin te begeleiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat mensen bij me weg gaan omdat ik niet goed genoeg ben en het toch verpest en hierdoor ga huilen, in plaats van in te zien dat ik mensen geen kans geef bij me te zijn doordat ik allang zelf ben weggegaan, in fysieke werkelijkheid of vertrokken uit het fysiek het bewustzijn in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat mensen bij me weg gaan als ik ga huilen, in plaats van in te zien dat ik bij mezelf weg ben gegaan als ik ga huilen in slachtofferschap en het opgeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat anderen denken dat ik alleen maar zo ben, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik alleen maar zo ben, in plaats van in te zien dat het 1 er niet toe doet wat een ander gelooft aangezien die ander alleen zichzelf ziet en 2 ik mezelf kan stoppen met geloven dat ik zo ben door in te zien dat in het moment van de emotie het werkelijkheid lijkt maar dat dit niet zo is, en dat ik deze zogenaamde werkelijkheid kan uitschrijven waarin ik mezelf ondersteun de schijnwerkelijkheid in/als mezelf als afscheiding te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo te zijn geworden door de gedachten die in me bestaan te geloven, weg te drukken, er emoties van te vormen en deze opnieuw te geloven en vervolgens dit scenario te gaan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hekel aan mezelf te hebben aan hoe ik geworden ben, zonder exact te zien waar ik dan een hekel aan heb aangezien ik die gedachten in mezelf heb weggedrukt, waardoor ik zelf niet meer kan drukken, waardoor ik creeer wat ik in gedachten heb weggestopt, namelijk dat ik zelf niet meer met andere mensen wil zijn in de ochtend doordat ik me nu ook fysiek zo ellendig voel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me fysiek weg te draaien en hiermee weg te kijken/weg te gaan van wie ik geworden ben in plaats van hier te zijn en direct in zelf te zien hoe ik deze situatie van opvolgende gedachten, emoties en reacties gecreeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen nog maar te willen slapen aangezien het leven toch geen zin heeft in wie ik geworden ben, in plaats van in te zien dat ik de ervaring van geen zin hebben gecreeerd heb in het geloof in wie ik geworden ben in/als de mind als bewustzijn, waarin geen leven is en het leven dus inderdaad geen zin heeft, maar waarin ik als het bewustzijn als gedachten, gevoelens en emoties mezelf  wel laat zien waarin/waarvan ik me precies heb afgescheiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als bewustzijn af te wijzen door mezelf hierin opnieuw te veroordelen, in plaats van met mezelf als bewustzijn samen te werken en de exacte aanduiding die ik als bewustzijn in gedachten, gevoelens en emoties laat zien te gebruiken om deze afscheiding van mezelf in het geloof in deze gedachten, gevoelens en emoties heb afgescheiden, te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de slaap als excuus te gebruiken voor het moeilijk opstaan, in plaats van in te zien dat de slaap/moeheid in de ochtend het gevolg is van een programma dat ik afdraai en waarin ik mezelf onderdruk.

Ik stel mezelf ten doel in de gedachten te zien die ik onderdrukt en hiermee weggestopt heb in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met onderdrukken van gedachten en deze weg te stoppen in het fysiek als gevoelens en emoties, waardoor met name de emoties plotseling als overweldigend omhoog komen, getriggerd door een bepaalde situatie, waardoor het lijkt alsof het ‘teveel’ is, in plaats van in te zien dat de ervaring van ‘teveel’ voortkomt uit een accumulatie/opeenstapeling van emoties, voortkomend uit enkele gedachten die ik keer op keer herhaal zonder er werkelijk in te zien en vervolgens wegstop/onderdruk.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien welke gedachten, gevoelens en emoties omhoog komen zodat ik deze in kan zien, kan stoppen, kan zelfvergeven en corrigeren,  waarin ik mezelf in staat stel weer te drukken/me weer uit te drukken en weer samen te willen zijn met een ander in de ochtend.

Ik stel mezelf ten doel te oefenen in het uitschrijven van mindconstructs zodat ik ga zien hoe ik een bepaalde reactie en hiermee situatie in mezelf tot stand breng in plaats van zelf te gaan staan.

Ik stel mezelf ten doel zelf te gaan staan in plaats van reacties in mezelf tot stand te brengen.

————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life