Dag 551 – Wat is de enige oplossing in een overweldigende energetische ervaring?

symboolkaarten energie rond Symbool Energy

Een patroon dat ik graag wil veranderen is het ‘boos worden’ op een ander als ik iets zie dat een ander doet als wat niet het beste is voor zelf als leven en hierin dus niet voor ieder ander als leven. Het feit dat ik deelneem in een ervaring van ‘boos worden’ geeft aan dat ik zelf nog deelneem in een gelijkend patroon en hierin geen levend voorbeeld ben; in plaats hiervan wil ik hetgeen dat ik nog niet (volledig) leef, opleggen aan een ander wat ik tot uiting breng in de vorm van boos worden.

Waar word ik dan boos om? Op het moment dat ik zo’n patroon zie in een ander, komt er een enorme hoeveelheid energie in me omhoog waarin ik mezelf geen richting weet te geven. Het enige wat ik kan bedenken is dit delen met de ander, echter dat is dan een delen terwijl ik in een emotie aanwezig ben en dit komt neer op een uiting in boosheid naar de ander – een typo van ‘bosheid’ kwam eruit, waarin ik zie dat ik de bos, de baas wil zijn in dit verhaal. Het is een vorm van controle. Dus probeer ik de controle (terug) te krijgen over mezelf, in mijn eigen reactie en ervaring van overweldiging door de energie die in me omhoog komt en dit probeer ik te stoppen door de ander die dit patroon in mij activeert, te laten inzien dat hij/zij het anders moet doen. Oftewel ik probeer de ander te veranderen zodat het patroon niet langer in mij geactiveerd wordt als ik met die ander ben, in plaats van allereerst mezelf te veranderen en mezelf te stoppen in participatie in deze overweldigende energetische ervaring.

Is het werkelijk boosheid? Of is het gebaseerd op een angst die erachter verscholen ligt? Een angst om iets op te geven in en als mezelf waar ik waarde aan gehecht heb. Waarde hecht zich alleen aan geld of energie, in dit geval een energetische ervaring, om zelf beter van te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verliezen in een energetische ervaring van boosheid, gebaseerd op angst voor verlies van iets waaraan ik waarde gehecht heb in en als mezelf en deze vervolgens te uiten in woorden, geladen met een ervaring van boosheid en angst naar een ander toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in angst voor verlies deel te nemen van een ervaring van ‘samen zijn’ en hierin boosheid en bezorgdheid te ontwikkelen als overweldigende energetische ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een deel van mezelf te verplaatsen naar de ander toe in en als een ervaring van samenzijn, en hierin vervolgens angst voor verlies te creëren, verlies van de ander als mezelf in en als hetgeen ik verplaatst heb naar de ander toe aangezien ikzelf aanwezig ben in deze ‘ervaring met een ander’ en ik niet effectief in en als mezelf aanwezig ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vervolgens angst te ervaren een ander weg te duwen of weggeduwd te hebben door mijn uiting van boosheid en zo dus hetgeen te creëren waar ik ‘bang voor ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren en creëren voor mijn eigen fysiek gemanifesteerde angst, in en als een geloof dat ik niet alleen kan bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet alleen kan bestaan in en als deelname in en als een programmering in en als de geest, waar de geest niet alleen kan bestaan aangezien er dan geen energie meer gecreëerd kan worden als reactie op ‘de ander’ en dus, als ik alleen sta, besta ik niet langer in afscheiding in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik alleen sta, de ander weg zal gaan aangezien er niets meer bij mij te halen valt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander weggaat als er niets meer te halen valt en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf weg te gaan/weg gegaan te zijn als er niets meer te halen valt bij een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te participeren in een automatisch patroon van energie winnen in relatie tot een ander in en als de geest en mezelf vervolgens te verliezen in en als dit patroon van winnen en verliezen, in en als de geest, waarin ik niet zie, realiseer en begrijp dat ik mezelf verloren ben in en als de energie en dat ik doorga met dit patroon in een poging om ‘mezelf te behouden’ aangezien ik zelf nog aanwezig ben in en als de  energetische ervaringen en ik mezelf hierin probeer te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en ervaren alsof ik mezelf verlies als ik de deelname in de energetische ervaring stop, dat ik mee verdwijn als de energie verdwijnt en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb automatisch te denken, tegen beter weten in, dat deze energie is ‘wie ik ben’, wat deels zo is – het is ‘wie ik ben’ in en als de geest als hetgeen ik ken van mezelf als ‘dit ben ik’, echter die(g)ene die ik wezenlijk ben ken ik (nog) niet (geheel) en dus vertrouw ik automatisch op hetgeen ik wel ken als mezelf als hoe ik aanwezig ben in energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op mezelf als hoe ik aanwezig ben in energetische ervaringen bij gebrek aan leidraad van wie ik werkelijk ben in en als zelfvertrouwen.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in en als een overweldigende energetische ervaring van boosheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me ten eerste dat ik projecteer op een ander wat ikzelf nog leef, anders zou ik niet boos worden.

Ik realiseer me dat ik zelf verdwenen ben in en als deze energetische ervaring en dat ik het moment en de gedachte gemist heb waarin dit geactiveerd werd in, als en door mezelf – een moment van buiten af met hierop volgend een gedachte als reactie als controle mechanisme in mezelf die het hele energetische wiel in werking zet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren de controle te verliezen als ik eerst in en als mezelf de vergeving en verandering wandel en pas hierna iets bespreek met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te gebruiken om mezelf tot rust te manen en hierin mezelf afhankelijk te maken van een ander en zijn/haar gedrag om zelf in en als rust, in en als het fysiek aanwezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb rust te definiëren als mezelf in een neutrale positie  – wat inhoudt dat ik aanwezig ben/wil zijn in en als mezelf in en als mijn onderbewuste als ‘staat van bescherming’ waarin ik ben opgegroeid – en als iets of iemand mij hierin ‘wakker schudt’ te denken en geloven ‘dat ik mezelf, in en als deze rust’ verlies, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik alleen ‘deze ruststaat’ verlies in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus angst te ervaren om deze ruststaat te verliezen in en als mezelf als overlevingsmechanisme waarin ik mezelf staande heb gehouden binnen hoe ik ben opgegroeid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik mezelf ‘rustig’ kan krijgen als ik me bevind in deze overweldigende energetische ervaring van boosheid (of bezorgdheid – deze is om apart uit te schrijven).

Ik stel mezelf ten doel de overweldigende energetische ervaring van boosheid door me heen te laten gaan en zelf aanwezig te blijven in en als de adem, waarin ik me realiseer dat ik hierin kan blijven staan/kan opstaan als ik zelf wil en als ik mezelf toesta deel te nemen in en als deze energetische ervaring van boosheid, denk en geloof ik nog dat ik hier ‘recht op heb’ die ik vervolgens uit in en als een uitdrukking van boosheid geprojecteerd op een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven recht te hebben om een energetische ervaring te projecteren op een ander, enkel en alleen omdat ik zelf niet wil veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen ik zie in een ander, te gebruiken als reden om zelf een recht te behouden om energie te genereren in en als mezelf en vervolgens projecteren op een ander waarin ik de kans creëer om ook in die ander energie te activeren als brandpunt, als ontstekingsmechanisme als basis van een relatie in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bezig te zijn geweest om een ontstekingsmechanisme te behouden in en als een relatie in en als de geest, ter instandhouding van mezelf in en als de geest zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf hierin machteloos opstel en dus ervaar ten aanzien van de overweldigende, energetische ervaring van boosheid binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de reden als recht om energie te genereren, te ontmantelen in mezelf en mezelf hiervoor te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in en als het punt van angst dat aanwezig is als angst voor verlies van de ruststaat in mezelf in en als het onderbewuste als aanleiding van de gehele energetische ervaring en projectie van boosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf om een ervaring van angst heen te wandelen en vervolgens, als afleiding, boosheid te genereren en projecteren.

Ik stel mezelf ten doel het punt van angst door te wandelen in fysieke realiteit, in kleine stapjes en mezelf te vergeven en corrigeren daar waar ik in automatische beschermingsmechanismen verval, waarin ik me realiseer dat ik mezelf alleen kan ondersteunen als ik mezelf toesta om specifiek, in en als het fysiek te zien wat er gebeurt binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf toe te staan om specifiek, in en als het fysiek te zien wat ik doe in mezelf en mezelf hierin te vergeven en corrigeren als wat het beste is voor mezelf als leven in en als het fysiek en hierin voor ieder ander als leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om te falen/mislukken in dit punt van zelfcorrectie en dus, er liever omheen te wandelen, wat een punt is van eigenbelang aangezien ik een ervaring van mislukking in mezelf ontloop waarin ik mezelf ervan weerhoud om mezelf te verbeteren, alles en alleen om een ervaring in en als mezelf in stand te houden als punt van afscheiding, als bron van mogelijkheid tot het genereren van energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring/het concept van mislukking in mezelf en/als in een ander te bevestigen door te reageren in boosheid op iets wat ik zie in een ander dat niet het beste is voor zelf als leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf toe te staan mezelf te herenigen met het concept van mislukking door te beginnen met de gerelateerde energetische ervaringen door me heen te laten gaan en terug te brengen naar mezelf in en als de adem en mezelf te vergeven in en voor de zelfoordelen die ik hierin plaats en heb geplaatst, als enige oplossing ter voorkoming van het projecteren van deze zelfoordelen op een ander in de vorm van een ervaring van boosheid.

Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

The White Light/Soul Construct

les-4-aardeDesteni I Process

Bring yourself back here

(klik op de blauwe links voor ondersteuning en informatie!)

From Energy to Sound – Atlanteans’ Support – Part 63

———————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Dag 305 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Vervolg-2 Angstdimensie:

Me niet uit kunnen/durven spreken en hierin mezelf dus niet uit kunnen drukken en dus mezelf geen richting kunnen geven, maar in  plaats hiervan mezelf te laten overweldigen door reacties in mezelf op wat een ander zegt en doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren me niet uit kunnen/durven spreken en hierin mezelf dus niet uit te kunnen drukken en dus mezelf geen richting te kunnen geven, maar in plaats hiervan mezelf te laten overweldigen door reacties in mezelf op wat een ander zegt en doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten overweldigen door reacties in mezelf op wat een ander zegt en doet, waarin het lijkt of ik overweldigd wordt door de (woorden van) de ander doordat ik mijn ervaring van overweldiging projecteer op de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf gen richting te kunnen geven doordat ik in overweldiging, in en als reactie op wat een ander doet, verkeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als richting als leidinggevend principe te laten bepalen door wat een ander zegt en doet, en hierin angst te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor overweldiging door mezelf in mezelf in en als reactie van mezelf op wat een ander doet en zegt, waarin de reacties als overweldiging an sich ook uit angst in/als de geest bestaan, voortkomend uit gedachten dus uit controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mezelf, bestaande  in en als controle in en als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te overweldigen met angst en controle in en als gedachten, welke reacties in mezelf oproepen die ophopen en tot overweldiging leiden in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te overweldigen met reacties in mezelf op de gedachten ‘ik kan het niet – ik weet het niet’, waarin ik deze gedachten gebruik als controle-mechanisme op het moment dat een ander iets zegt en/of doet wat reacties in mij triggert, welke me overweldigen en angst oproepen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van angst in en als overweldiging door mijn eigen reacties op wat een ander zegt en/of doet, te gebruiken als excuus om geen zelfverantwoordelijkheid te nemen in het moment – welke verantwoordelijkheid nemen is voor de reacties in mezelf – en in plaats hiervan in en als de angst te blijven zitten, zodat ik niet hoef te veranderen en de angst hoef te stoppen in en als mezelf – zodat ik mezelf kan verwoorden, uit kan spreken en richting kan geven in en als deze woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst te blijven zitten, in plaats van de reacties in mezelf – die angst oproepen in mezelf – te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren, en mezelf hierin in staat stel op te staan, uit te spreken en richting te geven in en als de woorden die ik spreek.

*

Als ik mezelf zie participeren in en als angst om me uit te spreken en mezelf richting te geven in en als de woorden die ik spreek, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als reactie verkeer in mezelf op hetgeen een ander doet en/of zegt, welke angst oproept in mij – angst voor overweldiging door mijn eigen reacties op wat een ander zegt en/of doet.

Ik onderzoek in mezelf wat het woord is of wat hetgeen is wat de gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’ in mij triggert, welke reacties in en als angst in mij oproept welke leidt tot participatie in en als de persoonlijkheid ‘Het is me teveel’.

Ik pas zelfvergevingen toe op de verbinding tussen trigger-punt en gedachten en op de reacties in en als angst in mij.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen, te ademen, en in gezond verstand te zien wat ik wil spreken in het moment en waartoe ik in staat ben te spreken in het moment vrij van reactie. Als ik vrij ben van reactie kan ik spreken en geef ik mezelf richting in en als de woorden die ik spreek. Als ik niet vrij ben van reactie blijf ik stil, en geef ik mezelf richting in en als mezelf in het onderzoek, zelfvergeving en zelfcorrectie in mezelf van mezelf in reactie op wat een ander doet en/of zegt.

Angstdimensie wordt vervolgd.

Full_how-i-was-able-to-hear-the-desteni-message

2013 – Beginnen bij het begin – Angst en Controle

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 243 – Expressie en de Darm – Controle

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Probleem:

Ik zit op de wc, de ontlasting komt wat vaker op het moment, waarin ik ‘wat vaker’ omschrijf dat ik 1 dag 2x ontlasting had en de ochtend erna ook gewoon weer. Waarin de gedachte in me opkwam: ik zit maar te poepen en te poepen. Met direct een ervaring van controle verliezen. Waarin ik in een moment voelde hoe ik de controle op mijn darmwerking heb gelegd. Alsof het anders teveel wordt, het me overweldigt, ik het niet meer bij kan houden, ik geen overzicht meer behoud, het door mijn handen glipt. Vasthouden.

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik zit maar te poepen en te poepen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik zit maar te poepen en te poepen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het poepen en in de gedachte ‘ik zit maar te poepen en te poepen’ een ervaring te hebben dat het me teveel wordt, het me overweldigt, ik het niet meer bij kan houden, ik geen overzicht meer behoud, het door mijn handen glipt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden uit angst controle te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren controle te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb controle te behouden uit angst het niet meer bij te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik dan geloof niet bij te kunnen houden, waarin opkomt ‘mezelf’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mezelf niet bij te kunnen houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mezelf niet bij me te kunnen houden, maar te verdwijnen alle kanten in, waardoor ik controle ben gaan uitoefenen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat controle uitoefenen me ondersteunt om hier bij mezelf te blijven, in plaats van in te zien dat ik hierin juist verdwijn in mechanisme van controle, het controle systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mezelf moet controleren, dat ik niet vrijuit kan spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje in mezelf te hebben bestaan waarin ik als klein meisje druk aan het praten en lachen ben zonder op mijn omgeving te letten bij het denken en geloven dat ik mezelf moet controleren, dat ik niet vrijuit kan spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen zoals in dit plaatje, pratend en lachend zonder op mijn omgeving te letten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van dit plaatje in een plaatje, pratend en lachend zonder op mijn omgeving te letten, en in plaats hiervan heel serieus en behoudend geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik heel serieus en behoudend geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te veroordelen in mezelf dat ik heel serieus en behoudend geworden ben, en hierin en hieraan vasthoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan een gedachte, geloof en oordeel over mezelf dat ik heel serieus en behouden ben en dit dus ook steeds moet zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds heel serieus en behoudend te moeten zijn omdat ik me vasthoud aan een gedachte, geloof en oordeel hierin over mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te houden aan een gedachte, geloof en oordeel over mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zijn gaan inhouden omdat ik niet wil dat iemand me ziet zoals ik ben, en hierin heel serieus en behoudend geworden te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben vastgezet in een serieus en behoudend beeld van mezelf ter bescherming van mezelf in expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in expressie te zijn gaan controleren, zodat ik controle over mijn omgeving heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik controle over mijn omgeving heb als ik mezelf in expressie controleer, in plaats van in te zien dat ik alleen mezelf onder controle van mezelf als geest bewustzijn systeem zet en de omgeving nog steeds is zoals die is en niet verandert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zijn gaan controleren om de omgeving te veranderen, in plaats van mezelf te veranderen onafhankelijk van de omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hebben geprobeerd via controle de omgeving te veranderen en hierin mezelf en de ander te manipuleren in en als controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verstikken/dood te drukken in/onder controle, in een poging om de omgeving te stoppen in expressie die ik als niet prettig en onveilig heb ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb via deze weg mijn omgeving de schuld te geven van het verstikken en dooddrukken, in plaats van in te zien dat ik mezelf verstik en dooddruk in een poging om de omgeving te controleren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet thuis te voelen in de omgeving waarin ik mezelf ben gaan controleren in expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zijn gaan afscheiden van de omgeving waarin ik me niet thuis voel en waarin ik mezelf controleer in expressie, uit angst te worden overweldigd door de omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren te worden overweldigd door de omgeving, in plaats van in te zien dat ik word overweldigd door mijn eigen angst als reactie op de omgeving, waarin ik mezelf opgef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven in angst als reactie op de omgeving waarin ik me niet thuis voel, terwijl het wel mijn thuis is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in tweestrijd te verkerenover wat mijn thuis is en hierin mezelf te hebben opgesplitst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin een ervaring te hebben dat het heel erg is wat ik heb gedaan, in plaats van in te zien dat ik verdwenen ben in enERGie wat ik  gekoppeld heb aan zijnde erg en dus als iets waarvoor ik veroordeeld moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen voor het verdwijnen in enERGie, waardoor ik er een nieuwe laag enERGie bovenop leg welke opnieuw erg is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te bedelven onder enERGie waarin ik het als te erg ervaar om in te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te overweldigen in lagen van energie waarin ik me compleet afscheid van de omgeving en alleen nog bezig ben met mezelf in/als deze lagen van energie in zelfinteresse,zonder nog maar iets om de omgeving te geven of te delen met de omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben geisoleerd in lagen van energie in afscheiding van alles en iedereen en vervolgens te geloven dat ik dit ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik deze lagen van energie ben, terwijl ik de hele tijd ervaar en ervaren heb, er klopt iets niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zijn gaan rond tollen in deze lagen van energie in het onderbewuste zonder mezelf te kunnen stoppen, gelovende dat in deze lagen het antwoord moet liggen aangezien ik geloof dat ik hierin ergens verstopt zit.

Day 307: Innocence of a Child – Encryption of the System of Self (EOSOS)

https://i0.wp.com/topicaloptical.com/wp-content/uploads/2011/10/DSC_7240-Edit-Edit-1024x680.jpg

Beloning:

Als ik mezelf zie rondtollen in lagen van energie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een antwoord zoek in mijn eigen gecreeerde bewustzijnslagen, waarin ik geen antwoord zal vinden. Ik stop, ik adem. Ik beweeg mezelf door de lagen heen terug naar de fysieke werkelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel me niet te begeven in de lagen energie in/als het onderbewuste. Als ik deze lagen wil onderzoeken doe ik dit door middel van schrijven, waarin ik de lagen hier breng in het fysiek in schrift op papier, waarin ik zelfvergeving en zelfcorrectie kan toepassen.

Ik realiseer me dat ik de controle verloren ben in het rond tollen in deze lagen van energie in het onderbewuste in/als angst, en dus ben ik bewust controle gaan uitoefenen op mijn expressie, zowel fysiek als verbaal in een poging deze ervaring van angst te stoppen en in een poging om hetgeen ik als oorzaak zag – de omgeving – te stoppen met hetgeen te doen waarin ik angst ervaar. Echter, deze bewuste controle komt voort uit angst, dus zal de angst versterken en dus draai ik mezelf nog meer vast. Totdat ik niet meer kan bewegen in expressie.

Ik realiseer me dat ik deze controle in/als het bewustzijn op mijn expressie, fysiek gemanifesteerd heb in chemische relaties in het fysiek die mijn stoelgang als onderdeel van de fysieke expressie is gaan controleren. Hierin heb ik een tegengestelde werking gecreeerd en fysiek gemanifesteerd van twee expressies die elkaar tegenwerken: vrije expressie als mezelf en gecontroleerde expressie als bewustzijn, waarin laatste gebaseerd is op angst.

Vervolgens ben ik me af gaan scheiden van deze gecontroleerde expressie in bewustzijn aangezien ik ervaar dat deze me fysiek belemmert en hierdoor ook weer in expressie belemmert, waarin ik in dit afscheiden opnieuw doe als hoe ik het gecreeerd heb.

Als ik vervolgens de gecontroleerde expressie als bewustzijn ga uitschrijven waarin de vrije expressie naar voren komt, gaat de gecontroleerde expressie pijn geven aangezien deze in pijn gecreeerd is, welke ik als fysiek pijn ervaar, ‘loslaatpijn’, waarin er opnieuw tendens tot vasthouden ontstaat van deze gecontroleerde expressie aangezien het fysiek deze niet in 1x loslaat en los wil laten aangezien het in chemische relaties gemanifesteerd is.

Dus ik moet stap voor stap, adem voor adem deze gecontroleerde expressie inzien, uitschrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren en mezelf in vrije expressie hierin bevrijden van de controle in/als het bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek vast te houden in plaats van vast te houden in/als het bewustzijn, waarin ik mezelf omhels in wie ik geworden ben in/als bewustzijn in plaats van mezelf opnieuw weg te duwen en hierin af te scheiden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf voedend, licht verteerbare voeding te geven zoals groene smoothies, welke mijn fysiek niet vast kan houden in een vertraagd verteringsproces en dus door moet laten en hierin de chemisch gemanifesteerde controle los moet laten, waarin ik weer mee kan gaan in schrijven in expressie op het loslaten van de gemanifesteerde controle in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel heel dicht bij mijn lichaam te blijven en te zien dat ik niet teveel push als in een te snel willen, waardoor ik juist weerstand creeer doordat het fysiek het niet bij kan houden aangezien deze tijd nodig heeft om de chemische relaties in/als controle gemanifesteerd/gecreeerd in/als bewustzijn, te stoppen en de overhand te geven aan de chemische relaties van de vrije fysieke expressie.

Ik stel mezelf ten doel met mijn lichaam te praten en hierin zelf te vergeven wat ik mijn lichaam heb aangedaan in controle in/als bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel woorden te herdefinieren en hierin eenheid en gelijkheid als basis/startpunt te gebruiken waarin vertrouwen opstaat als zelf, dus zelfvertrouwen, en hierin de behoudende basis in/als afscheiding in/als controle te stoppen in zelf, zodat er in communicatie met een ander een basis in overeenstemming in/als vertrouwen groeit waarin de behoefte aan controle in aanwezigheid van een medemens in de omgeving afneemt.

Day 306: Encryption of the System of Self

*

Heb je ook de ervaring dat er iets niet klopt? Start een cursus met Ondersteuning om te beginnen met jezelf te bevrijden van de controle mechanismen in het Geest Bewustzijn Systeem:

Desteni I Process Lite (Gratis)

Desteni I Process

*

Granted, there has been a Point that: the Consequence of what you’ve Done, takes Time to Manifest – sometimes so long, that you kind of ‘Forget’. That is Changing. The Consequences is Going to Zero-Point, to a Singularity, where the Consequences will Manifest Faster and Faster. Maybe, then – Man Will Learn… (Bernard Poolman)

*

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 201 – Droom van een Zoen

Droom (deel van): zittend op de bank met een jongen die ik nog niet zo lang ken (onbekende jongen in werkelijk dagelijks leven). We hebben geen fysiek contact gehad behalve 2 zoenen op de mond en achterop zittend op de fiets. Op de bank bij hem thuis, waar zijn ouders bij zijn, begint hij me te zoenen. Eerst een zoen op de mond wat overgaat in de tongzoen. Tijdens dit gebeuren is er een gewaarzijn van een gedachte op de achtergrond dat dit niet de afspraak was, dat we niet zomaar zouden zoenen en ons zouden laten meevoeren. Dat het nog geen tijd is. Dat ik dit niet gepast, eigenlijk onbeleefd vind aangezien de vader voor onze neus staat en het niet de bedoeling is in dit eigen afgesloten wereldje op te gaan. Maar ik doe er niets mee; ik laat me meevoeren en ben eigenlijk aangenaam verrast dat er niet aan de afspraken gehouden wordt, want het is zo lekker. Met kloppend hart word ik wakker.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aangenaam verrast te zijn dat er niet aan de afspraken gehouden en in plaats hiervan de energetische verlangens de overhand te laten nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysieke afspraken in woorden op te geven voor energetische verlangens in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik mezelf als fysiek in uitdrukking in fysieke woorden opgeef voor energetische verlangens ten behoeve van vervulling van/in/als mezelf in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als fysiek meerdere malen te hebben opgegeven door mezelf niet in woorden uit te drukken en hierin afspraken te maken met mezelf en eventueel met de ander, aangezien ik weet dat als ik een afspraak maak in het fysiek in woorden, ik me hier ook aan dien te houden en dat wil ik niet, ik wil me zo graag laten meevoeren op de energetische golven in/als bewustzijn welke helemaal lekker energetisch aanvoelen als ik ook nog eens weet dat ik/we dit eigenlijk niet moet(en) doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en de ander in/als fysiek te verloochenen in het opgeven van zelf als leven ten behoeve van energetische fysieke verlangens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zooooo lekker te vinden om te zoenen en op te gaan in de energetische ervaring hiervan in en met elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan zoenen zonder energetisch te worden, en dus niet durf te zoenen in angst dat ik energetisch word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al energetisch te worden als ik over zoenen denk en/of praat en/of droom en zelfs tijdens het schrijven erover, in plaats van in te zien dat dit omstandigheden zijn waarin ik juist energetisch wordt aangezien het allemaal voorstellingen zijn die zich afspelen in de mind/het bewustzijn welke energetisch in/als zichzelf is, dus alles wat zich daar afspeelt is per definitie energetisch, terwijl in de fysieke uitvoering er 2 fysieken aanwezig zijn die in/als de adem kunnen functioneren en aangeraakt kunnen worden in aanraking van/als een fysiek lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik energetisch word van het schrijven over zoenen, in plaats van in te zien dat ik energetisch word van een plaatje en een gedachte die stiekem meereizen tijdens het schrijven en ik dus niet hier ben een en gelijk met de woorden die ik schrijf, verder nergens anders aanwezig te dan hier in/als het fysiek schrijvend van/als deze woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te sluiten in het zoenen in een wereld van ons twee, terwijl ik weet dat dit niet ok is, maar me hier toch in laat meevoeren aangezien het zo lekker is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het afscheiden van een stelletje altijd heel vervelend te vinden, om te doen en om te zien, maar omdat iedereen het doet gelovende dat het ok is, gelovende dat ik het in mijn jaloezie ben die het vervelend vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energetisch, met kloppend hart wakker te worden van zoenen in een droom en niet op te willen staan maar te willen blijven liggen in deze droom in de energetische ervaring  van het zoenen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de energetische ervaring van het zoenen niet te willen opgeven aangezien ik niet weet wat ervoor in de plaats komt, in plaats van in te zien dat zolang ik dit de energetische ervaring niet stop (“opgeef”), ik niet zal weten wat ervoor in de plaats komt aangezien ik mezelf dan opgeef voor een energetische ervaring en hierin mezelf verlies in/als leven in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn mezelf op te geven en te verliezen in fysieke aanraking en zoenen met een man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn verliefd te worden op een man met wie ik zoen/wie ik fysiek aanraak/die mij fysiek aanraakt, en hierin de hele boel onderuit te halen door weg te zijn/gaan in/als mezelf, te verdwijnen in de mind/het bewustzijn en hierin mezelf afhankelijk te maken van de ander=de mind en hierin van de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in gedachten me voor te stellen hoe ik mezelf staande moet houden in fysieke aanraking en/of zoenend met een man, wat niet lukt, aangezien ik dan wederom participeer in energie in/als bewustzijn en dus bij voorbaat energetisch ben in afscheiding van mezelf hier aanwezig in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te aarzelen met het schrijven van de zelfcorrecties als script om mezelf staande te houden als er energetische ervaringen omhoog komen in aanraking met een man.

Ik realiseer me dat ik me op een gebied te begeef waarin ik mezelf moet veranderen, en ik dus een nieuw script nodig heb die ik in het fysiek moet leven om mezelf te veranderen, aangezien ik hierin geen referentie als ervaring in het verleden heb hoe dit stap voor stap door te wandelen zonder onderuit te gaan.

Ik realiseer me dat het ongemak wat ik ervaar, voortkomt uit een betreden van onbekend gebied, welke ongemakkelijk aanvoelt, en de angst die ik ervaar voortkomt uit ervaringen van opgeven van mezelf in het verleden. Zolang ik in de angst geloof, creeer ik een verbinding met de oude ervaring van opgeven van mezelf.

Ik stop de angst welke ik heb opgebouwd in ervaringen in het verleden waarin ik mezelf heb opgegeven voor een energetische ervaring in/als bewustzijn, waarin ik me per direct afhankelijk heb gemaakt van de man. Ik realiseer me dat ik me niet zozeer afhankelijk gemaakt heb van de man, maar van een energetische ervaring in/als bewustzijn welke ik gekoppeld heb aan de man, aangezien het alleen mogelijk is deze energetische ervaring in/als bewustzijn te beleven met desbetreffende man. Ik realiseer me dat ik me hierin afhankelijk maak van de man in het algemeen, met wie ik een energetische ervaring heb gedeeld, en van de man specifiek, met wie ik specifieke ervaringen deel als relaties tussen hem en mij waarin ik participeer in persoonlijkheden in het fysiek intiem samen zijn welke energetisch gebaseerd en gerelateerd is.

Ik stel mezelf ten doel de angst voor verliefdheid en hierin verlies van zelf te stoppen. Ik realiseer me dat angst de relatie legt met verliefdheid, waarin ik de verliefdheid als ervaring re-creeer.

Ik stel mezelf ten doel een energetische ervaring die eventueel opkomt tijdens fysieke aanraking met een man, direct te stoppen en mezelf hier te halen in de adem. Ik realiseer me dat ik dit stap voor stap, aanraking voor aanraking moet wandelen, anders zie ik niet wat er gebeurt en stapelen de energetische ervaringen zich op als een totaal overweldigende ervaring, welke verliefdheid wordt genoemd.

Ik stel mezelf ten doel de persoonlijkheden die omhoog komen tijdens fysieke aanraking met een man, te onderzoeken, uit te schrijven, te stoppen, zelf te vergeven en te corrigeren met behulp van de serie relationship-success-support, eventueel in samenwerking met de man.

Ik stel mezelf ten doel iedere participatie in gedachten, voorstelling en verlangen over een fysieke aanraking met een man en/of zoenen, direct te stoppen. Ik adem in – ik stop participatie in gedachten, voorstelling en verlangen over een fysieke aanraking met een man en/of zoenen – ik adem uit – ik ga door waar ik fysiek mee bezig ben.

Ik stel mezelf ten doel na het stoppen van de participatie in gedachten, voorstellingen en verlangens, er verder ook geen aandacht meer aante besteden, ook niet als oordeel of als vraag waarom het weer opkomt, aangezien ik hierin een lijntje als relatie blijf leggen en behouden met de voorstelling/ervaring/gedachte. Dus: Ik adem in – ik stop participatie in gedachten, voorstelling en verlangen over een fysieke aanraking met een man en/of zoenen – ik adem uit – ik ga door waar ik fysiek mee bezig ben. Punt.

Ik stel mezelf ten doel afspraken in woorden dus in fysiek te maken met een man over hoe het aanraken te wandelen, en deze afspraken stap voor stap, aanraking voor aanraking, adem voor adem te wandelen.

Ik realiseer me dat ik in het verleden niet de tijd heb genomen aangezien ik in het startpunt leefde van ervaringen verzamelen, waarin ik nooit wist hoelang het zou duren en ik in/als bewustzijn dus pakte wat ik pakken kon als energetische ervaring, mezelf hierin volledig oplaadde tot aan overweldiging toe, to the max, zodat ik er weer een tijdje tegenaan kon in/als bewustzijn mocht de relatie stoppen; wat altijd gebeurde aangezien dit niet vol te houden is. Om dit een volgende keer te herhalen en zo van maximale ervaring naar maximale ervaring te leven. Oftewel in totale zelfinteresse van oplading van energie in/als bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel te leven in het startpunt van eenheid en gelijkheid als mezelf als leven als wat het beste is voor mezelf en de ander/de man en alle leven in/als het fysiek, ter ondersteuning en plezier van een leven van mezelf en de ander in/als het fysiek, en dit te gebruiken als startpunt van een fysieke aanraking. Als dit niet mijn startpunt is, start ik geen fysieke aanraking. Als ik zie dat dit niet het startpunt is van de man met wie mogelijk een fysieke aanraking plaatsvindt, start ik geen fysieke aanraking.

Ik stel mezelf ten doel het fysiek van mezelf en van de man, in fysieke aanraking, werkelijk fysiek te voelen en mezelf een en gelijk te maken met/als de fysieke aanraking en dus in de fysieke aanraking fysiek aanwezig te zijn. Zodra ik mezelf zie vertrekken/verdwijnen in angst en ongemak, stop ik, ik adem. Ik spreek een zelfvergeving uit op de angst en/of ongemak om mezelf terug hier te halen. Als ik achteraf zie dat ik momenten waarin ik verdwijn heb overgeslagen, doorloop ik alsnog de situatie en pas alsnog zelfvergevingen en zelfcorrecties toe, zodat ik mezelf de volgende keer in het fysiek kan corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel geduld te hebben en en niet te luisteren naar het geroep en getrek van mezelf in/als bewustzijn als aandachttrekker om maar zoveel mogelijk energie te genereren in energetische fysieke ervaringen welke zich uit in fysieke verlangens. Ik adem door de verlangens heen zonder erin te participeren dus ik stop participatie in de ervaring van verlangens; ik maak me gelijk aan de verlangens zodat ik erin op kan staan. Ik realiseer me dat ik tijd heb als ik deze ‘creeer’ in overeenstemming met een man om dit rustig en zorgvuldig door te wandelen en ieder klein obstakel in mezelf en in de man hierin serieus te nemen, zodat er een betrouwbaar fysiek platform wordt gevormd om fysiek in op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet meer sensueel mag/kan zijn als ik alle energetische ervaringen stop, in plaats van in te zien dat het fysiek in/als zichzelf sensueel als sensitief is en dat iedere fysieke aanraking zonder energetische lading in/als/van zichzelf sensitief is als het fysiek werkelijk fysiek gevoeld wordt.

Ik stel mezelf ten doel de energetische sensualiteit als aanhechting aan/vervorming van de fysieke aanraking te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren zodat ik sensitief kan worden in/als het fysiek en mezelf en de ander sensitief aan kan raken en omhelzen. Ik realiseer me dat ik er iets energetisch van gemaakt heb uit angst voor verlies, welke zich heeft opgestapeld door de jaren heen als ervaring van verlies van deze illusies, welke ik juist ben gaan vasthouden ter compensatie/opvulling van het verlies van mezelf, waarin ik energetische reacties heb gecreeerd die omhoog komen in een fysieke aanraking, terwijl ik tegelijkertijd in mezelf zie dat ik heel goed weet hoe ik fysiek kan aanraken. Dus ik stel mezelf ten doel mijn energetische reacties voortkomend uit angst voor verlies, welke getriggerd worden in een fysieke aanraking, te stoppen in mezelf, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat ik fysiek kan leven wat ik altijd al geweten heb en hierin mezelf van Kennis naar Leven te wandelen.

Relationship-success-support-introduction-introduction

———————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 63 – De impact van verhuizen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de inpact van de verhuizing op de konijntjes onderschat te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard me af te vragen wat het woord impact betekent maar geen rust/tijd/mogelijkheid te hebben het op te zoeken aangezien ik nog geen internet heb en tussendoor op werk een blog schrijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten of ik moet lachen of huilen nu ik gisteren verhuisd ben, waarin de neiging tot huilen eigenlijk voornamelijk komt doordat ik zie dat de konijntjes bang zijn, zich niet van hun plek bewegen en het niet naar hun zin hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik de konijntjes uit hun veilige, rustige, groene plek met ruimte heb weggehaald naar een plek waar het minder groen, rustig, veilig en ruim is, waardoor ze erop achteruit zijn gegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het veranderen van plek als achteruitgang te zien voor de konijntjes, waarin duidelijk naar voren komt dat ik de oude en de nieuwe plek met elkaar vergelijk, wat me een schuldgevoel geeft wat me ineffectief maakt in het gelijk gaan staan aan de nieuwe situatie en deze zo leefbaar mogelijk te maken voor de konijntjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het leefbaar moet maken voor de konijntjes, in plaats van in te zien dat ze zelf een en gelijk zijn als leven en ik ze de ruimte kan geven om in/als leven te wennen aan hun nieuwe situatie, waarin ik het zo comfortabel als mogelijk kan maken voor ze.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zelf aan de ene kant spannend te vinden om al het groen om me heen als rustige veilige plek te moeten ‘missen’ en aan de andere kant juist fijn en overzichtelijk om alleen een lekker warm terras te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te delen in de ene en de andere kant.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vorige week een boompje te snel in te graven uit angst voor uitdroging van de wortels, zonder te kunnen zien hoe alles in elkaar past in het kleine terras, waardoor ik nu het boompje nogmaals moet verplaatsen omdat ik de ruimte en de woning van de konijntjes verkeerd als gekeerd in de mind heb ingeschat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik alles in het hoofd dus in de mind goed kan inschatten, wat ik als richtlijn gebruik voor plaatsbepaling, zonder het praktisch op z’n plaats te passen en zien en dan te beslissen in de praktijk wat de beste plek is voor boom, plant en dier om te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles van tevoren in het hoofd in te willen schatten zodat ik maar 1x hulp hoef te vragen en alles meteen op z’n plek kan zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de inrichting het liefst alleen zelf te willen doen en gefrustreerd te raken als bepaalde klussen te zwaar zijn of te onhandig zijn om alleen te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te beperken door dingen alleen te wilen doen die niet alleen mogelijk zijn, in plaats van in te zien dat er genoeg te doen is alleen, en dat ik datgene samen kan doen op het moment dat er mogelijkheid toe is doordat ik iemand gevraagd heb of doordat het toevallig ter sprake komt en er iemand in de buurt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn in mijn lichaam te hebben en overweldigd te worden door de enorme bende in huis door de verhuizing waarin zoveel klussen te doen zijn dat ik stil val en blijf nadenken over welke te starten, en tevens geen tijd/rust wil nemen om te eten, wat beide – overweldigd worden en geen rust nemen om te eten –  duidelijke kenmerken zijn van overname door/in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten overnemen door de mind nu de verhuizing achter de rug is en ik ervaar dat dit mijn beslissing is geweest en ik hierin echt alleen sta in het nieuwe huis, met verantwoordelijkheid voor de konijntjes en de caviaatjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er nu al over in te zitten dat ik over 3 maanden een maand naar afrika ga en nog geen oplossing heb voor de diertjes doordat ik verhuisd ben en de buurvrouw in het oude huis niet meer voor de diertjes kan zorgen in hun vertrouwde omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik over 3 maanden weer een grote verandering teweeg breng voor de diertjes, wat veel te snel na elkaar is, in plaats van eerst in deze situatie te doen wat het beste is en over 3 maanden opnieuw in te zien wat het beste is en niet mee te gaan in de snelheid van de mind die vooruit wil lopen en ondertussen oordeelt als te snel.

Ik realiseer me dat hoelanger ik nadenk over wat te doen, hoe minder ik werkelijk in de praktijk doe en hoe meer de mind geactiveerd wordt. In de fysieke bezigheid kan ik mezelf corrigeren zodra nodig.

Datgene wat ik niet alleen kan laat ik liggen totdat er iemand is met wie ik het samen kan doen; ondertussen pak ik de klussen op die ik alleen kan doen.

Ik verbind mezelf met mezelf door klus voor klus, adem voor adem, op te pakken.

Ik verbind mezelf met mezelf door te stoppen met vergelijken van de leefsituatie van de konijntjes voor en na en zie in deze situatie hoe ik het zo comfortabel mogelijk voor ze kan maken in dit moment, en over 3 maanden zie ik opnieuw wat de beste oplossing is als leefplek voor de konijntjes.

www.eqafe.com/free

www.desteniiprocess.com

www.equalmoney.org

www.desteni.net