Dag 744 – 23. Abusive relationships and dependency

This blog is related to record 23: Abusive relationships and dependency

For context and playlist see: Dag 710 – Reflection on the years of fertility

The self-forgiveness are written as if it is happening in current time, however it are self-forgiveness on a pattern that I am reflecting back on and now taking responsibility for.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to make myself dependent on another being that comes through me and/or that I come through and from here, creating consequences for myself as well as for possible others to come.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to within dependency, create a consequence for my ability of decision making, that I can not make a decision in common sense anymore but only following up on a consequence in/as the mind.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to separate myself from this state of dependency by thinking, speaking and acting as if I am ‘independent’ which is actually a form of revenge within and as myself for not finding what I am looking for within my dependency in/as the mind on another being.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I am independent and making decisions, while I am actually depending on thoughts, emotions and feelings and following up on this within my decisions, thinking and believing that I make ‘my own decisions’ and not seeing that I am actually following a program in/as the mind consciousness system integrated within and as my physical body and my being following up on this.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to ‘be proud of my independency’ instead of seeing, realizing and understanding that it is more an isolation within and as my own mind.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel dependent on another for my own well being in/as the mind, while my physical well being is even being compromised by my own behaviour and inner experiences to try to ‘not loose’ the one I feel dependent on.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to first stand by and with myself and then if I feel my reactions coming up in/as the mind, starting to doubt myself in what I at first decided.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to start doubting myself in what I decided instead of taking responsibility for the reactions coming up within and as myself and stand equal to and with this and from here, see if I need anything to align as a dimension to consider as well.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that my reactions determine how things will move forward, which they do if I do not take responsibility for it within and as myself so that I can move myself forward towards oneness and equality as what is best for myself as life as all life.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think that I will loose something or someone instead of seeing, realizing and understanding that I can only loose that what I have make myself dependent on in/as the mind as an inner relationship that is not best for myself as life.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear that another will not take care of the inner relationship which creates consequences that are determining the outcome in a negative way up until ‘loosing each other’ and so, I rather tend to stay in a dependent relationship, trying to fill the gaps that I think and believe that another may not be willing to stand in and as.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to here not see how I loose myself within a dependency in/as the mind, projected on another being within a relationship by trying to fill in the gabs and so, the further I loose myself within ‘filling the gabs’ as what I perceive as ‘gabs’ within my own thinking, the further I loose the possibility to clearly communicate with another.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to try and find solutions for another, instead of asking another what he/she sees as a possible solution and find solutions for myself in my own experience in/as the mind in a moment of trying to fill a gab as finding a solution for another.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to within a relationship with another, tend to ‘step in’ or ‘step out’ when I see that another is not taking responsibility within a specific point and so, creating a dependency within and as myself that I then later on want to ‘break up’ and step back.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to hardly be able to breathe within dependency on another or within dependency from another to me and at the same time, being busy creating this dependency myself and so, sufficating myself in and as the mind.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to here become very tired and almost dizzy and fuzzy and clowdy and almost blank in what to forgive in this.

When and as I see myself going into trying to find a solution for another, I stop and breathe.

I realize that I better ask what the other sees for him/herself as solution for that moment and then perhaps add a suggestion or not.

I commit myself to find a solution for myself in stopping and directing myself in a moment of reaction of trying to find a solution for another, by supporting myself to breathe, to step back within and as myself and to first define what I experience and forgive the experience as well.

When and as I see myself participating in an experience of panic when and as I see that another is not taking responsibility in a specific point, I stop and breathe.

I realize that I do not need – or will not be able to take responsibility for another but rather, take responsibility for my own experience as being first and foremost a living example of standing with and as myself.

I commit myself to breathe, step back and ‘catch myself’ so to speak in an experience of panic coming up where I then can and will further define where the panic comes from and why it comes up in this moment, to embrace myself and stand with and as myself within this moment that I may not know what to do or where to go and this is then fine.

When and as I see myself stepping back too far, as a reaction of fear towards what I see as a missing of responsibility in a specific point in another, I stop and breathe.

I realize that I have made myself dependent on the other that I react to in fear and then fear loosing the other when he/she is not taking responsibility within and as self, where I then fear to loose myself or that part of myself that I have made myself dependent in, onto another being.

I realize that I can only react ‘in fear towards what I see as the missing of responsibility in another’ if and when I did not take responsibility for myself in a specific point and so, I react because I am falling within this ‘missing’ of a part of myself.

I commit myself to keep standing within a reaction of fear, to not step forward or to not step back too far  but only stepping back within and as myself and from here, stand a moment within this position of not knowing what to do or where to go.

I commit myself to take on the challenge of stepping into the unknown of myself, while stopping to make myself dependent on another for my emotional well-being and at the same time, being aware and taking care of the inter-dependency that exist within relationships, as making sure that each participant is or will be considered equally in what each may need in that moment, which I can only clearly see when and as I stop reacting to a  fear of loosing something or someone, within and as myself and find that piece within and as myself that I missed and from here, bring it back to myself, in and as self-responsibility.

A process to be continued

20160820_205609.jpg

Previous blog: 22. Looking back without considering the mind

Next blog: 24. Expecting another chance


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Advertenties

Dag 619 – Het gevolg van een compromis in relaties

relatie-handen

Tijdens het luisteren naar het interview “Change for the Best”  kom ik tot een (in eerste instantie pijnlijke) realisatie over mezelf. Het interview gaat over hoe een bepaalde eigenschap – bijvoorbeeld weerstand – en het toestaan hiervan in onszelf, kan leiden tot het bevorderen van weerstand in een partner binnen een agreement. Dit hoeft niet op hetzelfde gebied te zijn en met elkaar te maken te hebben. Ter aanvulling, het is niet zo dat het toestaan van weerstand binnenin mezelf de oorzaak is van de weerstand in een partner. Het punt dat wordt besproken is hoe het toestaan van de weerstand in de één, van invloed kan zijn op de ander en vice versa, en dus ook hoe het stoppen hiervan van invloed kan zijn, waar het weer niet zo is dat ‘als ik stop de partner ook automatisch stopt’.

Opeens wordt me duidelijk wat mijn invloed was in de situatie waar het compromitterende gedrag van mijn partner niet stopte na een terugval toen hij bij mij woonde en uiteindelijk – vanuit deze terugval zelfs erger werd. Ik zelf begon de relatie met een compromis in mezelf waarin ik iets toestond waar ik niet geheel in overeenstemming mee was in en als mezelf, echter ik ben er zo ingestapt vanuit een ervaring van angst dat de gehele relatie anders niet eens zou voortzetten vanuit een pril begin en tevens omdat ik een mogelijkheid zag die ook daadwerkelijk aanwezig was om het te corrigeren gedurende het wandelen met elkaar.

Gedurende de tijd samen ben ik bij een aantal momenten gekomen waarin ik eerder, direct zou stoppen. Echter het was me niet duidelijk of dit niet een voorprogrammering betrof en in dat moment zag ik het als het beste om door te zetten en hierover afspraken te maken en zo ben ik zelf door heel wat weerstanden heen gewandeld wat ook een stabiliserend effect op de relatie als geheel had aangezien ik steeds zelf verantwoordelijkheid nam voor mijn deelname in en als patronen, in en als de geest.

Op het einde, na de laatste terugval werd het echter van kwaad tot erger en heb ik de relatie gestopt als enige oplossing om mezelf stabiel te houden en na deze terugval bemerkte ik ook in mezelf dat dit voor mij eigenlijk ‘de grens’ was waar ik in eerste instantie nog even doorging, waarin ik in deze ‘grens’ bemerkte dat ik niet langer in staat, bereid en ter wille was om door te gaan binnen de huidige omstandigheden aangezien het mijzelf en mijn werk- en leefomgeving teveel ging beïnvloeden.

Na het stoppen van de relatie bleef ik met een onbegrip zitten over waarom dit gedrag bij hem erger werd op het einde terwijl hij bij mij was en terwijl ik juist het tegenovergestelde wilde en vroeg en hij eigenlijk ook. Ook bleven de woorden van Sunette hangen die noemde dat als ik de relatie had voortgezet, hij doorgegaan zou zijn met zichzelf en mij compromitteren en dat deze move hem eventueel wakker zou kunnen maken in wat hij hierin toestaat voor zichzelf (echter die beslissing is aan hem). NB Deze woorden van Sunette zijn alleen bedoeld voor deze specifieke situatie in dit specifieke moment waarin ik me bevond / bevind – dus niet de woorden uit de context halen en op een andere relationele situatie plakken ;-).

In overweging genomen – zoals ook in genoemd interview besproken – dat in een relatie-agreement de mind/de geest prominent naar voren komt in beiden en dat het aan onszelf is om hier richting in te geven waarin dit elkaar ondersteunt.

Dit toestaan en compromitteren binnenin mezelf en niet staan voor wat ik eigenlijk zie als wat het beste is en wat ik ‘verdien’ in een relatie/agreement, dit is een patroon wat ik mijn gehele leven zo heb toegestaan binnen zogenaamde liefdes- of intieme relaties. Ofwel vanuit een ervaring van liefde en/ofwel vanuit een angst dat er niemand zou zijn die werkelijk net zo in een relatie wilde/wil staan als ik en dus…probeerde ik steeds een compromis. Waarna ikzelf of de ander dit weer vrij snel beëindigde want ik kon het nooit volhouden en voortzetten of de ander weerspiegelde het weggaan van mezelf hierin door fysiek weg te gaan.

Tevens zag ik hierin dat ik nooit geprobeerd had om juist binnen de relatie door te zetten en de compromis te stoppen door me veelvuldig uit te spreken en zo in en als de relatie te bewegen zonder de relatie direct te verbreken. Dus dat is wat ik afgelopen zes maanden ben aangegaan. Hierin heb ik juist op een patroon gelet waarin ik mezelf voorheen compromitteerde en dit nu in en als het fysiek gecorrigeerd. Dit was heel bekrachtigend voor mezelf en op een gegeven moment kon ik niets meer toevoegen en dan is het alleen nog aan de ander om op te staan in een bepaald patroon.

Dus, deze keer leek het ‘goed’ te gaan en eigenlijk ging ik hier vanuit en zo dacht ik tijdens het samen leven dat ik duidelijk kon maken en dat duidelijk zou worden wat ik bedoel als hoe ik wil samenleven met iemand in en als zelfondersteuning en dat ik zo de compromis kon stoppen terwijl we samen waren.

Dit bleek tegenovergesteld uit te pakken. Met natuurlijk een heleboel onderliggende saboterende patronen waarin iemand echt de beslissing moet nemen om richting te gaan geven, anders zijn op een gegeven moment de kansen en mogelijkheden voorbij. Tevens zijn er voor mezelf dimensies aan de oppervlakte gekomen om opnieuw te onderzoeken op wat ik werkelijk wil.

Mijn aandeel hierin en in alle voorgaande relaties wordt nu zichtbaar voor me: het compromis in en als mezelf waarin ik steeds niet geheel voor mezelf ga staan als wat ik eigenlijk en werkelijk wil binnen een relatie/agreement en/als wat het beste is voor mijzelf, de ander en/als al het leven in en als zelfondersteuning – dit vanuit een angstervaring om alleen te zijn en blijven, om de fysieke intimiteit niet te kunnen beoefenen met een ander en om door de dagen heen fysiek zoveel alleen te zijn. En als ik de angstervaring niet stop en mezelf geheel vergeef en bevrijd hiervan zal het een rol gaan spelen en zich manifesteren in mijn wereld zodat ik in de fysieke manifestatie op kan staan in en als mezelf.

Wordt vervolgd met zelfvergevingen en zelfcorrigerende uitspraken waarbij ik meer compromitterende punten zie waarin we elkaar wellicht versterkt hebben. Zodat ik mezelf uiteindelijk in staat stel om te voorkomen dat ik situaties betreed/naar me toe haal waarin ik mezelf compromitteer.

schrijven omarmingDesteni I Process – courses

Gerelateerd artikel over de invloed van twee mensen op elkaar in het proces van gewaarwording en zelfrealisatie binnen een relatie/agreement:

Jezus – Richtlijnen voor vergeving

Gerelateerd interview met richtlijnen in verschillende situaties binnen de relatie/agreement:

Be a Living Example in Your Relationship – Reptilians – Part 390

Iedere situatie is anders en dient benaderd te worden binnen de context en mogelijkheden van de huidige relatie/agreement en van de partners zelf!

“Iedereen zal het redden. Degenen die niet deelnemen in zelf-purificatie: er zijn er die staan in jouw plaats, die ten behoeve van jou wandelen. En zij die gaan in jouw plaats; zij zullen de kracht zijn die jou Hier brengen. Ieder zal òf gedwongen worden tot Gelijkheid of zichzelf dwingen. Beiden zijn dezelfde sturende-kracht en de Wil van het Leven. Dit is het Proces waardoorheen Leven Geboren zal worden in en vanuit het Fysieke.” (…)

Lees verder in:

De Kronieken van Jezus

(…) Naarmate onze technologische-verslaving zijn Hoogtepunt bereikt, zal technologie tekortschieten, zal wetenschap tekortschieten en immens lijden zal het Resultaat zijn. Dit is noodzakelijk opdat allen hun persona’s samen zullen kruisigen: Dat is de wil van Leven.
Observeer hierin dat wat door Jezus als levende-realiteit is geplaatst: Ieder zal gewaar worden van de verschillende punten, groepen vormen rondom de punten en uiteindelijk bedrogen worden door diegenen die het meest vertrouwd worden.  Dan zal ieder beschuldigd worden door het Systeem als bedriegers en overtreders van de Wet van God en dus gekruisigd worden totdat ze helemaal alleen zijn.

Hier wordt het punt tamelijk interessant, omdat men ofwel fysiek zal sterven – doordat de persona reeds fysiek is geworden OF men zal de persona beëindigen/uitroeien door Zelfvergeving in correct begrip van wat het inhoudt om alle vormen van Persona/ Intelligentie-gebaseerde afgescheiden entiteiten te stoppen, ontworpen als gelimiteerde overleven-constructies – voor altijd.
Dit zal een doorwerking hebben die het eerste gezien zal worden in de drastische-veranderingen in de evolutionaire-ontwikkeling – van het kleinste tot het grootste: daar ieder deel van bestaan hun pad van kruisiging en vergeving bewandelt. (…)

Leeuw

The Consciousness of the Lion

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive