Dag 397 – De Mens is niet Aard-ig

De grond voorbereiden

Ik begin langzaam in te zien dat de mens niet ‘aard-ig’ is. Dit betreft natuurlijk inclusief mezelf, wat ik mezelf regelmatig kwalijk heb genomen in en als een ervaring van mezelf niet aard-ig vinden (doen). Hierin denkende en gelovende dat andere mensen wel aardig zijn. Dit is een realisatie voor me die ontnuchterend is. Want….zo kan ik alleen nog op mezelf vertrouwen, en dien ik natuurlijk mezelf te veranderen in een aard-ig menselijk wezen om werkelijk te vertrouwen te zijn/worden, voor/als mezelf en hierin voor een ander. Aard-ig als geaard, fysiek aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat andere mensen aardig zijn en ik niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat ik niet aardig ben en dat andere mensen niet aardig zijn.

Waarom ervaar ik verdriet? Omdat ik vertrouwd heb op andere mensen en goede bedoelingen, en hierin op bedoelingen in en als de geest, welke niet werkelijk aard-ig als geaard zijn en niet alles en iedereen in overweging nemen. Door mijn vertrouwen buiten mezelf te plaatsen en zo relaties te ontwikkelen als ‘vertrouwensbanden’. Welke niet werkelijk te vertrouwen zijn maar slechts voorwaarden stellen. Waarin ik niet werkelijk te vertrouwen ben, doordat ik vertrouw op en hang aan deze ontwikkelde, gecreeerde, ‘ingewikkelde’, relaties, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op ontwikkelde, ingewikkelde vertrouwensbanden als relaties in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aardig te doen in en als deze vertrouwensbanden, om deze banden als relaties in de geest, in stand te houden, in plaats van aard-ig te zijn in en als mezelf, aanwezig in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een aardig personage te creeren, waarachter ik verberg dat ik niet aard-ig, dus niet geaard ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet geaard te zijn, en dus een aardig personage nodig denk te hebben om mezelf staande te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gedesillusioneerd te zijn door de ontdekking dat mensen niet aardig zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te vragen wat ik hier doe, in deze onaardige wereld, vol onaardige mensen, zelf bestaande als een ontaard wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds opnieuw te schrikken als er iets onaardigs, iets ontaardends, plaatsvindt, in plaats van in te zien dat ik schrik van mezelf in hoe ik mijn vertrouwen buiten mezelf geplaatst heb, en/om hierin geen zelfverantwoordelijkheid te nemen/hoeven nemen, waarin ik zelf ontaard, onaardig en ontaardend ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf ontaard, onaardig en ontaardend te zijn door geen zelfverantwoordelijkheid te nemen, en mijn vertrouwen, dus verantwoordelijkheid, bij/in een ander buiten mij te plaatsen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik aardig moet zijn, in plaats van mezelf te aarden, door gelijk aan en een als mijn fysiek te zijn/wo(o)rden door mijn reacties in en als de geest te stoppen, zelf te vergeven, zelf te corrigeren, waarin ik mezelf Hier breng en verantwoordelijkheid neem voor en als mezelf in wie ik ben (geworden).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het nodig te denken te hebben om aardig gevonden te worden, welke komt doordat ik zelf niet leef, gelijk aan en een als de aarde, in en als het fysiek, als wat het beste is voor leven.

De grond voorbereiden

Als en wanneer ik mezelf zie schrikken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mijn vertrouwen, dus mijn verantwoordelijkheid bij een ander heb gelegd, wat een afschuiven is van mijn zelfverantwoordelijkheid in ieder moment, gerelateerd aan het punt en/of de situatie waardoor/waarin ik schrik.

Ik stel mezelf ten doel het punt waarin ik mijn zelfverantwoordelijkheid heb afgeschoven terug naar zelf te halen voor nader onderzoek in schrijven en toepassing in zelfvergeving en zelfcorrectie, zodat en waarin ik op sta in en als zelfverantwoordelijkheid in desbetreffend punt.

Als en wanneer ik iemand zie die ik aardig vind/aardig vind doen, dan stop ik, ik adem.

Ik zie in mezelf wat ik aardig vind in een ander en wat mijn reactie hierop is, in en als afscheiding van mezelf. Ik onderzoek in mezelf of het werkelijk aard-ig als aardend is, of dat ik in en als een persoonlijkheid van ‘aard-ig vinden en gevonden worden’, dit wel aardig vind.

Ik stel mezelf ten doel, hetgeen ik zie bij/in een ander wat ik aardig vind, te onderzoeken in mezelf, en te zien hoe ik mezelf heb afgescheiden van dit punt in en als mezelf, en pas hier zelfvergeving op toe en zelfcorrecties ter voorbereiding van het leven van de fysieke correctie in werkelijkheid, zodat ik, indien dit een werkelijk aardende eigenschap is als wat het beste is voor leven in en als het fysiek, ik zelf dit aard-ig/aardende punt leef in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel tevens te onderzoeken of en hoe de persoonlijkheid van aardig vinden en gevonden worden hier een rol speelt welke ik juist dien te stoppen als wat het beste is voor leven in en als het fysiek, zodat en waarin ik mezelf werkelijk aard/grond als hier breng, op aarde, met beide benen op de grond.

Ik stel mezelf ten doel, en sta mezelf toe hierin, mezelf te vergeven en mezelf hierin te bevrijden van mijn ontaarde, onaardige aard en tegelijkertijd, van mijn ‘aardig vinden en aardig gevonden worden’ persoonlijkheid, zodat en waarin ik gelijk sta/ga staan, adem voor adem, als mezelf als ontaarding en gecreeerde, bedekkende, aardige persoonlijkheid, waarin ik de mogelijkheid voor mezelf creeer mezelf te veranderen/corrigeren hierin, tot een geaard menselijk wezen, gelijk aan en een als Aarde, in en als het fysiek, gegrond aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf toe te staan mezelf te vergeven, doordat ik het toestaan in en als mezelf misbruikt heb voor en door het toestaan te leven ten behoeve van verrijking van mezelf in en als de geest als energetische ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf onder ogen te zien als onaardig/ontaard wezen, waar zolang ik dit niet werkelijk zie, ik niet in staat ben tot zelfvergeving en zelfverandering, en waarin ik zo een ervaring van ‘ik kan het niet‘ manifesteer en in stand houd.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van ‘ik kan het niet’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan een ervaring, waarin/waaronder ik iets verstop in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik verstop in mezelf, zodat ik mezelf hierin kan bevrijden door toepassing van zelfvergeving, mezelf voorbereid op verandering door toepassing van zelfcorrigerende uitspraken, waarin/waardoor ik mezelf in staat stel de corrigerende toepassing als zelfverandering, werkelijk te leven in en als het fysiek.

grond

Writing and Speaking Support

DESTENI-I-PROCESS-Lite

—————————————————————————————————————————————————————-
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 368 – Relateren aan iets of iemand

Ik zie meer helder hoe ik mezelf definieer door me te relateren aan een andere persoon(lijkheid). Oftewel door ‘relaties’, welke in feite alle verbindingen zijn die we leggen met iets of iemand buiten onszelf, welke verbonden zit met een relatie in en als persoonlijkheid binnenin onszelf.

Dit relateren doe ik automatisch, voordat ik zelf spreek, heb ik in een aantal (onbewuste/onderbewuste) zaken al afgetast wat de situatie is en wie er voor me staat, wat de (on)mogelijkheden zijn in gesprek. Ik ervaar dat ik niet vrij ben maar me anders voordoe bij iedere persoon, in en als een persoonlijkheid. Ik ervaar al heel lang dat ik me aanpas maar ik zie niet DIRECT hoe ik me relateer. Het is meer een ervaren als het al gebeurd is.

Hier is vertraging nodig, en schrijven, en vertraging, en schrijven. En tijd om dit te zien ontvouwen en onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf compleet en bij voorbaat te relateren aan iets of iemand buiten mezelf, zodat en waardoor ik niet toekom aan mezelf in zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel om, wanneer en als ik mezelf mezelf compleet en bij voorbaat zie relateren aan iets of iemand buiten mezelf, zodat en waardoor ik niet toekom aan mezelf in zelfexpressie, te stoppen, te ademen, waarin ik me realiseer dat ik conflict in mezelf creeer door mijn zelfexpressie te onderdrukken in en als aanpassing aan iets of iemand buiten mij, waardoor ik vervolgens dit conflict ga projecteren op iets of iemand buiten mij in en als manifestatie als backchat en energetische reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb al in ‘afwachting van’ ga inperken, in en als bescherming in en als de geest, over hoe ik de ander zal benaderen.

Als ik mezelf mezelf zie inperken in ‘afwachting van’ iets of iemand buiten mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf bescherm in en als de geest, en dus stel ik mezelf ten doel te onderzoeken in mezelf wat ik aan het beschermen ben en waarom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen in en als zelfexpressie tot wat ik denk dat het beste is in contact met een ander.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie vervormen in en als zelfexpressie tot wat ik denk dat het beste is in contact met een ander, te stoppen, te ademen, en in het moment te realiseren dat ik in en als gedachte beweeg, wat niet het beste is, ook als denk ik dat dit het beste is in en als de geest. Ik stop een moment, ik adem, en zie wat zich voordoet in mij en buiten mij, kortom ik vertraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te gedragen als wat ik denk dat het beste is, waarin ik ‘als wat het beste is’ voornamelijk heb gedefinieerd als ‘geen conflict veroorzakend’.

Als ik mezelf zie participeren als wat ik denk dat het beste is in en als definitite van ‘geen conflict veroorzakend’, dan stop ik, ik adem, waarin ik me realiseer dat ik zo wellicht conflict in mezelf veroorzaak. Ik stop, ik adem, ik onderzoek in mezelf welk conflict ik wil vermijden en waarom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘als wat het beste is’ te definieren als ‘geen conflict veroorzakend’.

Ik stel mezelf ten doel om te onderzoeken hoe en wanneer ik probeer te vermijden conflicten te veroorzaken met iets of iemand buiten mij en hierin opnieuw te onderzoeken wat werkelijk het beste is, voor mij en de gehele situatie en de betrokkenen hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn gedrag en mijn woorden aan te passen op wat ik zie als de ander buiten mij – welke ook weer een reflectie is van mijn interpretatie van die ander – en hierin conflict in mezelf te veroorzaken welke start in de interpretatie als aanname.

Als en wanneer ik mezelf mijn gedrag en woorden zie aanpassen op wat ik zie als de ander buiten mij, dan stop ik, ik adem. ik onderzoek in mezelf of het aanpassen praktisch effectief is zodat een ander mij bijvoorbeeld kan horen, of dat ik iets probeer te vermijden in en als angst. ik stel mezelf ten doel de interpretaties als aanname in en als mezelf van wat ik zie, binnen en buiten mijzelf, te stoppen, zelfvergeven en eventueel nader te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conflict in mezelf te veroorzaken in een poging conflict met een ander te vermijden, en op deze manier mezelf te relateren aan alles en iedereen buiten mij, dus in en als relatie in de geest, in een poging om mezelf zo onopvallend mogelijk te bewegen in de mensenwereld.

Als en wanneer ik conflict in mijzelf ervaar doordat ik conflict probeer te vermijden met iets of iemand buiten mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik automatisch mezelf in zelfexpressie inperk, onderdruk, welke conflict in mij veroorzaakt, in en als angst om conflict buiten mij te veroorzaken, welke dan gerelateerd moet zijn aan oordelen of iets of iemand, in mijzelf zowel als buiten mij. En dus stel ik mezelf ten doel de oordelen als conflict in mij te onderzoeken, zelfvergeven en mezelf zo te corrigeren tot eenheid en gelijkheid, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving, correctie voor correctie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een poging te doen om mezelf zo onopvallend mogelijk te bewegen.

Als ik mezelf mezelf zie participeren in een poging om mezelf zo onopvallend mogelijk te bewegen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik niet gezien wil worden en dat daar dus een reden voor is, een reden in en als de geest welke gebaseerd is op het verleden. En dus stel ik mezelf ten doel de redeneringen in en als de geest te onderzoeken welke ik gebruik om mezelf onzichtbaar te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten wie ik werkelijk ben.

Als ik mezelf zie participeren in een gedachte van niet-weten, niet weten wie ik ben en/of een niet weten in het algemeen, dan stop ik, ik adem. ik adem, ik beweeg, en realiseer me dat ik niet hoef te weten wie ik ben in en als de geest, maar slechts dit niet-weten kan stoppen in en als een gedachte en gekoppelde ervaring in mezelf, en dus verbind ik mezelf door de ervaringen en gedachten van niet-weten in en als mezelf te stoppen en eventueel te onderzoeken wanneer deze opkomen, zodat ik kan zien of hier een patroon in zit en hoe ik mezelf hierin praktisch en effectief kan ondersteunen.

Onderzoek de relaties binnenin en buiten jezelf:

Agreement course

Desteni-I-Process-lite

Full joao jesus only i can change myself

Joao Jesus – Only I can Change Myself

Free Music Download!

————————————————————————————————————————————————————
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/