Dag 472 – Wie of wat vergeef ik in de spiegel?

picasso_spiegelEen stukje verder in de uitwerking van ‘de spiegel’ als het reageren op iets wat ik buiten mijzelf in iets of iemand zie. Wat is dan hetgeen dat ik in de zelfvergeving ga zetten? Misschien zie ik in iets of iemand buiten mij een punt waarvan ik mezelf heb afgescheiden binnenin mijzelf en dus, reageer ik hierop met afwijzing of afkeuring van iets of iemand buiten mij. Echter, dit is niet altijd direct zichtbaar en dan ga ik heel hard proberen om hetgeen ik zie ‘in die ander’, te vergeven binnenin mezelf en/of zoeken in mezelf ‘waar of wat dit dan is binnenin mij’. Hierin vorm ik dan over het algemeen een zelfoordeel over dit afwijzen en dit gedrag van mezelf, of een soort van stoppen van zelf uit ‘moraliteit’ want ‘ik zou zo toch niet moeten reageren want dat betekent dat ik me in afscheiding bevind’ wat nog steeds en opnieuw een afwijzing/afscheiding inhoudt van mezelf in dat moment en op deze manier nog steeds een (indirecte) focus inhoudt op de ander in/als de geest. Tot ik bemerk; ik heb me afgescheiden van mijn eigen gedrag en reacties die opkomen in reactie op wat ik zie buiten mij. En zolang ik geen verantwoordelijkheid neem voor mijn eigen gedrag en reacties – welke betekent werkelijke zelfvergeving als zelfbegrip, zal een soortgelijk scenario zich keer op keer voordoen, net zolang totdat ik mezelf zie en vergeef. Een en gelijk worden met en als mezelf en niet ‘met die ander’. En hierin sta ik op, met en als mezelf, alleen met mezelf. Als ik dit niet eerst doe, blijf ik druk met de afwijzing binnenin mezelf van mezelf in reactie op iets of iemand buiten mij en zal ik niet zien of horen. Het lijkt dan of ik het punt afwijs wat iets of iemand buiten mij laat zien maar feitelijk ben ik bezig met de afwijzing van mezelf in reactie op dat specifieke punt – wat dus een andere persoonlijkheid is om in zelfvergeving te zetten dan hetgeen die ander laat zien – en hierin vindt de afscheiding plaats. Zou ik bezig gaan met de persoonlijkheid die de ander laat zien dan ben ik dus bezig met die ander en zie en/of hoor ik mezelf niet en dus, kan ik mezelf niet vergeven en neem ik geen verantwoordelijkheid voor en als mezelf. Vervolgens kan ik van hieruit gaan zien waar en hoe het punt dat de ander laat zien, zich bevindt in mij. Obvious; overduidelijk en begrijpbaar en een toch zo gemakkelijk te missen punt in de praktijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden in moraliteit in wat ik denk te moeten zijn en/of worden in eenheid en gelijkheid met iets of iemand buiten mij en hierin druk te zijn met aanpassing aan wat ik denk dat ik moet zijn (dus met aanpassing aan mijn eigen gedachten in en als de geest) in plaats van mezelf te zien in wie ik ben in dit moment en hierin en hiervoor zelfverantwoordelijkheid te nemen in en als zelfvergeving en zelfbegrip.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit zo geleerd te hebben, bestaande in en als een angst om alleen te zijn want, zo heb ik geleerd, als ik alleen kom te staan, heb ik geen eten en geen huis en dus, moet ik me aanpassen aan wat ik denk dat van mij verwacht wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘alleen zijn’ onbewust/onderbewust te koppelen aan ‘geen eten en geen huis’ en dus pas ik me liever aan iets of iemand buiten mij aan, geheel automatisch als overlevingsmechanisme dan dat ik zelf verantwoordelijkheid neem voor wie ik ben in en als mezelf en hierin al(l)een ben en sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van het al(l)een zijn in en als een geloof als programmering dat ik al(l)een niet genoeg ben, niet voldoende ben (energie in en als het geestbewustzijnssysteem) en niet voldoende heb /zal hebben (geld in en als het wereldsysteem) en dus, splits ik mezelf op in persoonlijkheden in verschillende delen van aanpassing aan iets of iemand buiten mij om mezelf te vermeerderen ter overleving van mezelf in een kritieke toestand van leven in een wereld in ongelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf van binnen aan te passen in en als opsplitsing in ongelijkheid in aangepaste persoonlijkheidssystemen, als hoe het systeem buiten mij bestaan in en als opsplitsing in ongelijkheid zodat ik ten alle tijden een opsplitsing als aangepast persoonlijkheid kan oproepen ter aanpassing aan de opsplitsing/ongelijkheid buiten mij, ter overleving van mezelf (voedsel, huisvesting, water – basisbenodigdheden) zonder te merken dat ik dit doe maar te denken, dit ben ik en zelfs te verdedigen, dit ben ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te wijzen in wie ik ben geworden in opsplitsing in persoonlijkheden binnenin mij ter aanpassing aan de opsplitsing als ongelijkheid buiten mij in en als een overlevingsmechanisme.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te wijzen als wie ik ben geworden, als wat er in mij bovenkomt ten gevolge van mijn aanpassing ter overleving in een wereld in ongelijkheid.

Een uitgebreid artikel in het Engels over wat er gebeurt in onszelf in het proces van de spiegel:

Psychic attacks and Witchcraft

jip_en_janneke-jip-en-janneke-spiegel———————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Advertenties

Dag 233 – Expressie en de Darm – Patroon Verwachting Geloof

Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Ik zit totaal vast in een ervaring van verstopping welke zich fysiek gemanifesteerd heeft. En ik snap het niet! Ik snap er geen zak van, ik weet niet waar ik moet beginnen, ik weet niet wat er gebeurt in mij, ik snap de uitleg van Bernard niet. Ik voel me alleen maar ellendig gevangen in deze vervelende fysieke toestand welke nooit meer lijkt te veranderen en welke ik als afschuwelijk ervaar, wat komt doordat ik bang ben dat het altijd zo blijft. Dat is de afschuw, de angst. Fysiek is het vervelend, de gedachte dat het altijd zal duren, nooit zal veranderen, en als het verandert, toch weer terug komt, is de afschuw als vermomde angst die ik ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te snappen wat er gebeurt in mij en hoe ik dit op kan lossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te zitten in dit niet begrijpen wat er gebeurt en hierdoor niet weten hoe dit op te lossen, terwijl Bernard steeds zegt dat ik het op kan lossen en dat ik beslis hierin, maar ik begrijp niet hoe, en ik beslis toch dat ik het op ga lossen maar als ik het niet begrijp, hoe kan ik het dan oplossen? Dus beslis ik het blijkbaar niet want ik weet niet hoe dus ga ik er al vanuit dat het me toch niet gaat lukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er vanuit te gaan dat het me toch niet gaat lukken om deze fysieke gemanifesteerde toestand op te lossen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten lijden/leiden door een niet weten en hierop mijn beslissingen te baseren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niets meer te willen in deze toestand, niet eten, niet drinken, alleen maar poepen en dat kan niet, waarin ik door dit willen poepen nog meer druk zet op polariteit in mijn lichaam, aangezien ik hierin de tegendruk versterk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de tegendruk in mezelf te versterken en dit zoveel gedaan te hebben dat het een patroon is geworden in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel spijt te ervaren dat ik dit tot patroon heb gemaakt in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo stom te vinden dat ik dit tot patroon heb gemaakt in mijn fysiek.

Patroon:

Woordenboekdefinitie:

1. beschermer van een ontslagen krankzinnige, voorwaardelijk veroordeelde

2. oudejaarsstudent, door een eerstejaars tot beschermer gekozen

3. beschermheer van een stichting etc.

4. hij die aan het hoofd van de zaak staat

5. metalen papieren kokertje met buskruitlading

6. model, vorm, voorbeeld

7. decoratieve tekening

8. wijze waarop iemand, een groep, een land enz. werkt, geld besteedt, consumeert enz.

Opvallend hierin:

Bescherming, voorbeeld en wijze waarop ik functioneer als geest bewustzijn systeem.

Dit heb ik gemanifesteerd in de wijze waarop ik mezelf fysiek ontlast, waarin het ontlastingspatroon wederom een bescherming, voorbeeld en wijze waarop ik functioneer als geest bewustzijn systeem is geworden.

Lading: negatief

Klank: pat – ‘levenspad’ dus voorprogrammering; troon, oon, hoon, honen, gehoond worden, uitgejouwd worden, weggehoond worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ontlastingspatroon als bescherming te manifesteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ontlastingspatroon als een voorbeeld te zien van wie ik ben, welke ik in eerste instantie heb gemanifesteerd door een voorbeeld te leven van de ouders en voorouders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het voorbeeld van de ouders en voorouders te manifesteren in mijn fysiek waarmee ik bevestig dat ik dit voorbeeld heb aangenomen als zijnde ‘dit ben ik’, zodat ik niet iets of iemand anders hoef te zijn (mezelf bijvoorbeeld?) en hoef te zien in dit niet weten van wie ik ben als ik niet dit voorbeeld ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb totale paniek te ervaren in dit niet weten wie ik ben, waarin ik niet weet of het paniek is wat ik ervaar of iets anders, aangezien ik eerder een ervaring vertaalde als paniek wat ‘lust’ blijkt te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van lust en paniek door elkaar te halen/als gelijk te zien, waardoor ik niet in de lust ga zien aangezien ik die als paniek vertaal en hiervan weg blijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan het voorbeeld wat ik ben geworden als opgevolgd patroon als consument, waarin ik als consument energie consumeer ten koste van mezelf als fysiek aangezien de substantie als fysiek gebruikt wordt voor omzetting in energie, zodat ik kan voortbestaan als energie-consument als geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als wie ik ben te definieren als energie-consument als geest bewustzijn systeem en hierin mezelf als substantie en de aarde als substantie consumeer ten behoeve van mezelf als energie in/als de geest/het bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit ontlastingspatroon, welke ik als voorbeeld heb overgenomen ter bescherming van mezelf in niet-weten wie ik ben, wederom als bescherming gebruik om mezelf in stand te houden in dit niet-weten wie ik ben en in plaats hiervan een geest bewustzijn systeem ben geworden welke ik in leven moet houden waarvoor ik energie nodig heb, en welk patroon ik dus moet beschermen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf als volslagen krankzinnige moet beschermen, in plaats van in te zien dat deze bescherming op zich als geest bewustzijn systeem volslagen krankzinnig is, waarin alle voorbeelden als geest bewustzijn systeem volslagen krankzinnig zijn waartegen ik me moet beschermen, en dus creeer ik een gelijkend patroon om me te beschermen, als enige oplossing die ik als bescherming gezien heb tegen deze volslagen krankzinnige leefomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een patroon in/als geest bewustzijn systeem als energie-consument me beschermt tegen de geest bewustzijn systemen als energie-consumenten in mijn leefomgeving, in plaats van in te zien dat ik hierin mezelf onderhevig gemaakt heb aan mezelf als geest bewustzijn systeem als energie-consument, waarin ik me nu tegen mezelf moet beschermen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te onder te gaan aan mijn eigen verdedigingsmechanisme, welke in mijzelf in mijn fysiek volledige vastzetting creeert van twee tegenwerkende krachten welke zich vertaald hebben in chemische delen die het fysiek besturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een chemische oorlog in mijzelf als fysiek gecreeerd te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het ontlastingspatroon en het patroon van mezelf als geest bewustzijn systeem als negatief te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het patroon wat ik gekopieerd en gemanifesteerd heb als levenspad te zien, waarin ik niet leef maar een voorprogrammering als pad wandel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me veilig en beschermd te voelen in dit voorgeprogrammeerde pad waarin ik niet leef maar een voorprogrammering volg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me veilig en beschermd te voelen in een voorprogrammering aangezien ik dit ken, waarin ik hetgeen ik niet ken als leven ervaar als onbekend als onveilig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te houden aan de bekende weg in/als zogenaamde veiligheid/onder bescherming van God de Geest, waarin ik mijn hele leven al ervaar dat dit alles behalve veilig is aangezien ik hierin mezelf aanval, waarin ik me nu tegen mezelf ben gaan beschermen maar waarin ik toch blijf geloven als veiligheid aangezien het het enige is wat ik ken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een niet-weten te staren en dus niet te weten wat te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te honen in dit patroon wat ik fysiek gemanifesteerd heb, welke ik bv in fysieke werkelijkheid ervaar als ik verhuisd ben en weggehoond wordt door iemand uit de buurt als ik opkom voor een expressie van leven maar nog spreek in angst, waarin ik mijn eigen angst en pijn ervaar die dus getriggerd worden in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ontzettende angst te ervaren als ik word weggehoond door iemand en langzaam begin te zien dat ik ontzettende angst ervaar voor mezelf in/als angst als geest bewustzijn systeem waarin ik mezelf als expressie van leven weg hoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als geest bewustzijn systeem op de troon heb gezet in een fysiek gemanifesteerd patroon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren en hierin te geloven dat dit altijd zo blijft en als het verandert, dat het toch weer terug komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin dus een verwachtingspatroon te creeren, wederom als negatief geladen, als bescherming, voorbeeld en wijze waarop ik functioneer als geest bewustzijn systeem waarin ik mezelf als geest bewustzijn systeem op de troon zet en mezelf als expressie van leven weg hoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als expressie van leven weg te honen en mezelf hierin als volslagen krankzinnige, voorwaardelijk veroordeelde te zien, waarin ik mezelf vastzet in een voorwaardelijk oordeel.

Hoe kan ik Patroon gebruiken:

Hetgeen ik leef/geleefd heb als geest bewustzijn systeem en welke ik fysiek gemanifesteerd heb, welke ik kan gebruiken om te zien wie ik geworden ben in reacties, gedachten, gevoelens, emoties en fysieke disbalans, waarin ik het gereedschap toepas van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie om mezelf vrij te maken van deze patronen waarin het vrij maken van deze patronen mijzelf als expressie laat zien en ik als expressie tot leven kom.

Verwachting:

Woordenboekdefinitie:

1. het verwachten; hoop: op verwachting leven

Opvallend hierin:

Ik leef dus op hoop en verwachting in plaats van zelf als expressie van leven; ik wacht dus als het ware op wat gaat gebeuren als patroon in/als verwachtingspatroon, dus wat gaat gebeuren in mezelf als geest bewustzijn systeem, waarin ik geen richting geef maar wacht op ‘wat komen gaat’ waarin ik ‘hoop’ dat het is wat ik hoop, in plaats van de hoop in de wc te leggen.

Lading: positief

Klank: wachten, achten, ing. Wachten op ing, achting, ach, ach en wee, ver, er, er was eens. Een verhaaltje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven op hoop en verwachting in plaats van zelf als expressie van leven te leven/zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te wachten op wat gaat gebeuren als patroon in/als verwachtingspatroon in mezelf als geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf geen richting te geven maar te wachten op wat komen gaat waarin ik hoop dat het is wat ik hoop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb de hoop in de wc te leggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik de hoop in de wc kan leggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de hoop op iets te hebben gevestigd buiten mij, en als er geen hoop meer is op iets buiten mij, het op te geven/me over te geven aan mijn geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me over te geven aan mijn geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hoop als verwachting als positief te ervaren en hierin een ervaring van hoop op betere tijden te creeren, waarin mijn hart een sprongetje maakt bij de gedachte aan iets wat komen gaat, al weet ik niet wat, en als dit dan niet komen gaat, het op te geven en niet meer te weten wat ik moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet meer te weten wat ik moet doen als hetgeen ik hoop niet komen gaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hopen dat dit patroon zich vanzelf oplost als ik er maar niet teveel aandacht aan besteed.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te houden aan het laatste beetje hoop aangezien ik niet in de ervaring van wanhoop van niet meer weten wat ik moet doen wil vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van wanhoop zelf te creeren door te hopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ’s ochtends te hopen dat ik een hoop kan leggen in het toilet en als dit niet lukt, wanhoop te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen aandacht te willen besteden aan mijn hoop en wanhoop uit angst dat het dan nog sterker wordt, waarin ik het niet oppak maar wel met grote oplettendheid elke ochtend mezelf in de gaten houd of ik wel of niet de hoop kwijt kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan stoppen met hopen dat ik naar het toilet kan, aangezien de fysieke manifestatie hiervan zo aanwezig is dat ik het niet kan negeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de fysieke manifestatie van hoop-wanhoop moet negeren om de hoop kwijt te kunnen, in plaats van de fysieke manifestatie van hoop-wanhoop in te zien, uit te schrijven en zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als fysiek te negeren aangezien ik mezelf in deze fysieke manifestatie maar lastig vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf maar lastig te vinden in deze fysieke manifestatie en hierin mezelf als last te ervaren welke ik probeer te negeren, alsof het er dan niet zou zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de pijn die ik ervaar in de fysieke manifestatie van hoop-wanhoop, en hierin met name de wanhoop, niet te willen dragen zo vervelend wanhopig ervaar ik mezelf hierin dat ik niet meer weet wat ik moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn te worden verzwolgen door de wanhoop, waardoor ik deze wegdruk en hoop op morgen als een dag waarop het misschien beter gaat.

Ik stel mezelf ten doel ’s ochtends direct op te staan en tijd te nemen om in dit patroon te zien en te schrijven voordat ik naar werk ga. Ik realiseer me dat ik door langer blijven liggen, mezelf als geest bewustzijn systeem versterk, waardoor ik niet in zelf kan zien en tevens geen tijd heb om in zelf te zien. Ik realiseer me dat het zwaar is om in de ochtend op te staan als ik fysiek mezelf zwaar heb gemaakt door overvloedig afval als hoop en wanhoop in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zwaar te maken met overvloedig afval van hoop en wanhoop. Ik stop met mezelf veroordelen voor de zwaarte in de ochtend aangezien dit niets oplost en het werkelijk zwaar is. Ik realiseer me dat ik dit zelf zo gecreeerd heb maar dat ik mezelf hier niet voor hoef aan te vallen.

Ik stel mezelf ten doel mijn aanvallen op mezelf te stoppen zodat de fysiek gemanifesteerde chemische delen, gerelateerd aan de aanvallen, ook kunnen stoppen, al weet ik nog niet hoe dit exact in zijn werk gaat.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysiek te blijven ondersteunen in het aanreiken van de juiste chemische stoffen die een balans die leven ondersteunt, bevorderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen vertrouwen op mijn fysiek als leidraad, maar dat kan niet, en hierdoor niet meer te weten waarop ik kan vertrouwen als leidraad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen leidraad te ervaren als geest en fysiek beiden niet als leidraad genomen kunnen worden.

Ik stel mezelf ten doel geest en fysiek als leidraad te zien van wat ik dien te stoppen, in plaats van wat ik dien te volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets of iemand te willen volgen, en als ik niets of niemand om te volgen heb, paniek en wanhoop te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb paniek en wanhoop te ervaren als ik niets of niemand heb om te volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geest en fysiek als leidraad van wat ik dien te stopen, niet leuk te vinden waardoor ik ga zoeken naar iets leuks om te volgen buiten mezelf en ondertussen boosheid te ervaren dat ik niets leuks heb om te volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren dat ik niets leuks heb om te volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets te willen volgen, een soort draad, in plaats van hier te zijn in deze fysieke vervelende toestand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vertrouwd te hebben op een leidraad en me hierin trots en blij te voelen als ik deze kon vinden en volgen, waarin ik niet zag dat dit mijn eigen voorprogrammering was als geest bewustzijn systeem, waarin ik wel ervoer dat ik hierin nog steeds dezelfde vervelende fysieke klachten had maar niet zag dat deze door het volgen van de draad in stand gehouden worden en zelfs versterkt worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als geest bewustzijn systeem te versterken in het zoeken naar en volgen van een leidraad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog steeds niet te kunnen geloven dat deze leidraad echt niet is waar ik wezen moet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven te hebben gebouwd op het trainen van het volgen van deze leidraad waarin ik geloofde dat ik mezelf hierin richting gaf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf richting geef in het volgen van de leidraad als levenspad van het geest bewustzijn systeem als voorprogrammering in/als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hebben geloofd dat pure zuivere energie het hoogst haalbare is wat een mens kan bereiken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de hoogte in te gaan in het behalen van het hoogst haalbare, in plaats van mezelf te vestigen in/als aardse substantie in/als het fysiek.

Hoe kan ik Verwachting gebruiken:

Hetgeen ik op zie komen in de geest bestaat allemaal uit verwachting als zijnde wat ik altijd geleefd heb, welke ik kan stoppen, in kan zien, uitschrijven, zelfvergeven en corrigeren waarin ik in het schrijven onverwacht mezelf als expressie kan zien.

Geloof:

Woordenboekdefinitie:

1. het vertrouwen in de waarheid van iets

2. een vast en innig vertrouwen op God en Gods woord zoals dit gepredikt wordt in de godsdienst die men belijdt

3. godsdienst, geloofsleer

“twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen”

Opvallend hierin:

Vertrouwen in de waarheid van iets; wat als dit geen waarheid is?

“twee geloven op een kussen, daar slaapt de duivel tussen”; wat als je in een geloof hierin geboren wordt?

Lading: voorzichtig positief

Klank: ooooh, zit dat zoooo

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vertrouwen op een waarheid van iets wat geen waarheid is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen wat er gebeurt als je tussen twee geloven in geboren wordt, in/als de duivel dus in/als persoonlijkheden in plaats van als menselijk wezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven en ervaren dat ik als de duivel in/als persoonlijkheden geboren ben, waardoor ik niet weet waarop te vertrouwen aangezien ik geen enkel referentiekader heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat anderen wel een referentiekader hebben, in plaats van in te zien dat dit het probleem is van alle mensen, dat we geen referentiekader hebben maar alleen maar persoonlijkheden waarop we voortleven in/als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geloof als voorzichtig positief te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ooooh zit dat zoooo te missen als aha-moment van het geest bewustzijn systeem als ik hierin iets geloof te ontdekken wat gewoon een informatieve ervaring is uit het geest bewustzijn systeem waar ik toegang tot heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben vastgezet in een Fysieke Manifestatie van een Geloof en Verwachting van een Patroon waarin ik een Moeizame Ontlasting van Hoop/Afval gecreeerd heb en dit Patroon vervolgens zo ervaar, er opnieuw in Geloof en dit Verwacht als erop Wacht en zo in stand houd.

Hoe kan ik Geloof gebruiken:

Als ik mezelf zie zoeken naar een ooooh zit dat zoooo moment, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een geloof zoek om me aan vast te houden. Ik stop, en zie in mezelf waarom ik in dit moment me ergens aan vast wil houden. ik zie in mijn woorden wanneer ik geloof gebruik, zodat ik zie waar ik allemaal in geloof of juist niet in geloof als houvast. Ik schrijf het uit, ik vergeef mezelf, ik corrigeer mezelf waarin ik mezelf vrij maak van de beperking van de Hoop van Geloof in en Verwachting van een Patroon welke ik geworden ben.

Ik stel mezelf ten doel discipline te leven ter ondersteuning van mezelf door in de ochtend op te staan, in zelf te zien, de patronen als angst uit te schrijven en hierin mezelf als expressie te zien en te bewegen in dit schrijven van wie ik ben geworden, waarin de expressie die niet tot uiting is gekomen en hierdoor vast zit in het lichaam – eruit geduwd wordt en hierin wordt tegen gehouden dus frictie creeert – tot expressie kan komen waarin ik mijn fysiek kan ontlasten van de Hoop van Geloof in en Verwachting van een Patroon in/als Geest Bewustzijn Systeem en van alle energetische ervaringen en reacties die ik hierin gecreeerd en hieraan gerelateerd heb.

2 Blogs over Asthma:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/01/day-286-care-for-asthmatic-and.html

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/01/day-287-asthma-how-i-prevented-it-in-my.html

Human Reasoning

http://marlenlife.tumblr.com/post/20389372691/humanreasoning

———————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 214 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-5 op ‘Motie van Wantrouwen’

Dag 207 – Motie van wantrouwen – Angst als E-Motie als Rechtvaardiging van Manipulatie

Dag 208 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-1 op ‘Motie van Wantrouwen’

Dag 210 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-2 op ‘Motie van Wantrouwen’

Dag 211 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-3 op ‘Motie van Wantrouwen’

Dag 213 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-4 op ‘Motie van Wantrouwen’

Consequenties (tweede helft):

Schuld geven aan de ander

Schuldgevoel (emotie)

Ik word deze persoonlijkheid/heden als Bescherming, dus feitelijk wordt angst mijn bescherming en zal ik dus mijn angst beschermen als rechtvaardiging van wie ik ben geworden

Angst voor verlies van wie ik ben geworden (emotie)

Dood-ervaring; Afsluiting van uitwisseling tussen binnen- en buitenwereld

Weigering/koppigheid (emotie)

Angst voor mensen (emotie)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de schuld te geven aan een ander als ik angst ervaar om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon. Ik realiseer me dat ik in/als bewustzijn bezig blijf met redenen en rechtvaardiging zoeken waarom ik bang zal zijn/blijven om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon. Zolang ik een reden blijf bedenken en/of vast blijf houden aan een reden om bang te zijn om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon, leg ik mijn kracht als zelfverantwoordelijkheid bij de ander en zal het me niet lukken de angst in mezelf te stoppen, aangezien ik de ander(=de mind) groter/sterker maak dan ikzelf.

Ik sta mezelf niet toe de ander=de mind groter/sterker te maken dan ikzelf door vast te blijven houden aan redenen en rechtvaardiging om angst te ervaren om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon. In plaats hiervan, stop ik met redenen bedenken/vasthouden aan redenen en rechtvaardiging. Ik stop, ik adem. Ik zie in mezelf of de angst verdwijnt in/als de adem, of dat het iets is wat terug blijft komen en ik dus nader dien te onderzoeken in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een schuldgevoel te creeren door de ander te beschuldigen van een ervaring van angst in mijzelf om iets te zeggen tegen/vragen aan die ander terwijl ik diep in mij weet dat ik hierin ongelijk ga staan aan mezelf en dus aan de ander als mezelf, waarin ik de ander domineer in gedachten, voortkomend uit gevoelens van onmacht in realiteit waarin ik me gedomineerd voel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me in realiteit gedomineerd te voelen welke ik ga omdraaien in backchat en ga domineren in backchat om hieraan gelijk te proberen te gaan staan, uit angst dat ik er anders ‘niet tegenop kan’, in plaats van in te zien dat ik niet tegen een ander op hoef te kunnen maar dat ik alleen maar gelijk hoef/dien te staan in/als mezelf in/als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander de schuld te geven van mijn gevoel als emotie van gedomineerd worden in realiteit, in plaats van in te zien dat het mijn emotie is die ik ervaar, waar een ander in feite niets mee te maken heeft maar dat ik op die ander reageer. Ik geef hiermee de mogelijkheid weg om mezelf te veranderen door mezelf in een geloof in/als angst voor een ogenschijnlijke dominantie vast te houden, waarin ik mezelf dus domineer in/als de mind/de geest/het bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn geweest voor geesten en dat dus feitelijk nog steeds ben, voor de geest van mezelf en de ander, waarin ik alleen in staat ben en hoef te zijn om mijn eigen geest te stoppen in dominantie over mezelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb persoonlijkheden als Bescherming te zijn geworden waarin angst mijn bescherming is geworden waarin ik mijn angst ga beschermen als rechtvaardiging van wie ik geworden ben in/als persoonlijkheden/

Ik stel mezelf ten doel de persoonlijkheden die ik ben geworden in/als Bescherming van mezelf zoals ik mezelf ken en staande heb gehouden, een voor een te onderzoeken en in te zien hoe ik ze gecreeerd heb, waarin ik mezelf in/als persoonlijkheid als Bescherming zelf vergeef en zelf corrigeer, zodat ik de Persoonlijkheid als Angst als Bescherming als Rechtvaardiging wan wie ik ben geworden kan stoppen waarin ik Zelf als Leven op sta in Gelijkheid als mezelf in/als persoonlijkheden, waarin geen ruimte is voor dominantie maar voor Samenwerking in Gelijkheid in mezelf met mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor verlies van wie ik ben geworden, aangezien dit het enige is wat en wie ik ken als/van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een dood-ervaring te creeren door de uitwisseling tussen binnen- en buitenwereld af te sluiten/mezelf op te sluiten in/als de mind/het bewustzijn als bescherming van wie ik ben geworden in/als persoonlijkheden in/als angst, uit angst voor verlies van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in angst met angst te beschermen en mezelf hierin dood te maken/af te sluiten/op te sluiten in angst in/als bewustzijn zonder uitwisseling tussen binnen- en buitenwereld. Ik realiseer me dat ik deze angst heb opgestapeld in ervaringen in herinneringen, en dat ik die niet in 1x gestopt heb, dan had ik dat allang gedaan. Dus ik ondersteun mezelf in het inzien van mezelf in deze opgebouwde angststructuren/lagen in/als bewustzijn in/als ervaringen/herinneringen door uit te schrijven wie ik geworden ben in de (zoveel als mogelijk) dagelijkse blogs en in de mindstructuren in de dip-pro lessen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een weigering gecreeerd te hebben om uit te wisselen tussen binnen- en buitenwereld, waarin ik ooit deze beslissing zo heb genomen in/als bescherming van/in/als zelfinteresse en welke ik nu door moet wandelen om mezelf weer te openen door middel van zelf-onderzoek in zelf-eerlijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb koppigheid te ervaren in/als mezelf welke me niet dient maar welke ik toch niet zomaar stop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te pushen/te hebben gepushed in/als bewustzijn om deze weigering en koppigheid te stoppen omdat ik weet en ervaar dat ik mezelf hierin vastzet, terwijl ik mezelf hierin alleen maar meer vastzet door te pushen met/als kennis en informatie, welke geen werkelijke ondersteuning is, maar slechts weerstand oproept.

Ik stel mezelf ten doel mezelf en een ander niet te pushen met kennis en informatie, aangezien ik hierin juist het tegenovergestelde creeer van wat ik wil bereiken, door alleen al iets te willen bereiken. Ik stop, ik adem. Ik zie in mezelf wat er omhoog komt en pas zelfvergeving toe, terwijl ik mezelf in/als de adem heel langzaam voortbeweeg door de angst heen in het proces.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst voor mensen te ervaren. Ik realiseer me dat ik mezelf in/als angst ervaar in/als bescherming, welke ik projecteer op de mensen om me heen. Hoe werkelijk het ook lijkt dat ik bang ben voor de ander, ik beweeg me feitelijk alleen maar in/als bewustzijn in mijn eigen angst waardoor ik niets anders en geen ander en tevens mezelf niet werkelijk zie, vrij van angst.  Zo heb ik een veilige binnenwereld van angst als persoonlijkheden om me heen gecreeerd waardoor ik iedereen en alles filter, en aangezien ik filter in/als bewustzijn als angst, zie ik mijn eigen angst op de mensen en de wereld om me heen geprojecteerd. Zolang ik in deze angst beweeg kan ik een ander niet werkelijk volledig zien en dus ook niet volledig ondersteunen, dus hetgeen ik doe is mezelf ondersteunen: ik stop mijn eigen angst als persoonlijkheden door te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren in het fysiek. Hierin ben ik eventueel een voorbeeld voor een ander, wat ook ondersteuning is.

Wordt vervolgd

2013-the-future-of-consciousness-introduction

——————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 208 – Zelfvergevingen/Zelfcorrecties-1 op ‘Motie van Wantrouwen’

Vervolg op Dag 207 – Motie van Wantrouwen – Angst als E-Motie als Rechtvaardiging van Manipulatie

Start Zelfvergevingen en Zelfcorrecties:

Gedachte:

Ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de gedachte al te denken ‘ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon’, waarin ik het als gedachte aanneem en hierin mijn angst rechtvaardig als iets wat zo is als statement waar niets meer aan te veranderen is, zonder in te zien dat alleen de participatie in de gedachte ook al een vorm van controle dus angst is.

Als de gedachte ‘ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon’ voorbij komt, dan stop ik, ik adem. In de adem breng ik mezelf hier in plaats van in de gedachte te stappen en deze te volgen. Ik zie in mezelf wat het is dat maakt dat ik in participatie in deze gedachte wil stappen.

Ik stel mezelf ten doel in mezelf te zien wanneer ik het woord ‘bang’ in mijn vocabulaire heb en/of  wanneer dit opkomt in gedachten, zodat ik mezelf kan stoppen met opnieuw programmeren in/als angst.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb exact een kopie van mijn moeder hierin te zijn geworden die letterlijk tegen mij heeft gezegd dat ze me niets durft te zeggen en/of te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me met een schokje te realiseren dat ik exact hetzelfde doe als mijn moeder en dat ik dit niet leuk vind aan haar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als kopie van mijn moeder hierin, niet leuk te vinden, aangezien het een motie van wantrouwen is in/als zelf waarin geen zelfverantwoordelijkheid genomen wordt maar in plaats hiervan zelf afhankelijk van de andere persoon/persona gemaakt wordt met instemming van zelf in/als manipulatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf in te stemmen in/als manipulatie in/als bewustzijn, in plaats van overeen te stemmen met/als mezelf in/als Leven in Zelfverantwoordelijkheid in het stoppen van participatie in angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf wantrouwig te maken tegenover mezelf en tevens geprojecteerd op de andere persoon door mezelf in de steek te laten voor een ervaring van angst in/als bewustzijn, en hierin mijn Zelftrouw weg te leggen en mezelf in/als Zelfvertrouwen monddood te maken door een geloof in angst in/als Bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb macht te ervaren tegenover mijn moeder in het feit dat ze niets durft te zeggen en/of vragen, aangezien ik eigenlijk ook helemaal niet wil dat ze iets zegt en/of vraagt aan me, maar ondertussen net doe alsof ik er niets aan kan doen dat zij dit zo ervaart, en doordat ik dit zo heb ervaren als macht in mezelf, ga ik er vanuit dat de persoon, waar tegenover ik ervaar dat ik niets durf te zeggen tegen/vragen aan die persoon, tegenover mij dezelfde macht ervaart en dit gebruikt als manipulatie, in plaats van in te zien dat ik participeer in mijn eigen ervaring in/als herinnering, waarin ik gemanipuleerd heb en waarin ik mezelf nu weer manipuleer in participatie in herinnering in/als angst, welke ik projecteer op de andere persoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring als reactie op wat ik zelf toepas in herhaling van wat ik zelf heb meegemaakt, te projecteren op de andere persoon door hetzelfde scenario uit te spelen als welke ik zelf ervaren en nooit gecorrigeerd heb in/als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring geprojecteerd op de ander werkelijk te geloven als zijnde iets van de ander, en hierin angst te ontwikkelen ‘voor de andere persoon’ en angst voor mensen in het algemeen, niet ziende dat ik participeer in een herinnering waarin ik mezelf manipuleer in/als Bewustzijn en hierin angst ervaar voor mezelf in/als Bewustzijn in relatie tot de andere persoon/andere mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een geloof te creeren dat ik bang ben voor de andere persoon/andere mensen, waarin ik mijn persona op de anderen projecteer en deze dus niet meer zie als mensen maar als persoonlijkheden in/als projectie van mezelf in/als persoonlijkheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nooit te hebben begrepen hoe mensen niet bang kunnen zijn voor elkaar aangezien dit alles is wat ik gekend heb als mezelf in participatie in/als Angst in/als Bewustzijn, en als oplossing hiervoor een overeenkomst in wederzijds begrip op te stellen zodat er ten minste een soort basis van vertrouwen ontstaat tegenover deze motie van wantrouwen in/als mezelf, waarin ik mezelf afhankelijk maak van die ene of paar personen waarmee dit tot stand komt, waardoor de hele constructie alsnog ineen stort, wel ziende dat het zo niet kan maar niet exact ziende hoe dan wel wat me nog banger maakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf bang te maken met mijn eigen angst en onbegrip en hierin dus onvermogen tot zelfvergeving, waarin ik een ‘verdoemd tot in de eeuwigheid’  creeer in participatie in Bewustzijn in/als Angst.

Ik stel mezelf ten doel mijn ongelijkheid ten aanzien van mezelf als mijn moeder te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mijn projecties op de andere persoon te stoppen en terug naar zelf te halen zodat ik kan inzien waarin ik mezelf heb afgescheiden van mezelf in/als angst en mezelf en de anderen kan gaan zien als mensen die participeren in persoonlijkheden als reactie op elkaar, maar deze niet werkelijk zijn als Leven.

Afbeelding:

Ik zie mezelf ineenkrimpen, monddood, verbijsterd, verslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zien in een afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd, verslagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen, te geloven en voor waar aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ineen te krimpen, monddood, verbijsterd en verslagen ten gevolge van een vroegere ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de afbeelding waarin ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen, te gebruiken als rechtvaardiging voor het geloven en volgen van mijn angst en hierin een slachtofferrol aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een slachtofferrol aan te nemen ten opzichte van de angst die ik ervaar door ineen te krimpen, monddood, verslagen en verbijsterd.

Als ik mezelf in een afbeelding ineen zie krimpen, monddood, verbijsterd en verslagen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een afbeelding in/als mezelf heb opgeslagen als herinnering van een gebeurtenis in het verleden, waarin ik mezelf ineen heb gekrompen, monddood, verbijsterd en verslagen, gelovende dat ik niet bij machte was/ben om in/als zelf op te staan en te spreken, in plaats van in te zien dat ik mezelf monddood, verbijsterd en verslagen ineen heb doen krimpen door te geloven dat de ervaring van ‘niet bij machte zijn om in/als zelf op te staan en te spreken’ echt is in het moment, dat de angst die ik hierin ervaar echt is en komt door de andere persoon, in plaats van in te zien dat ik angst ervaar voor mijn eigen Macht in/als Bewustzijn als Angst, waarin ik mezelf monddood maak en vervolgens verslagen en verbijsterd ineen krimp.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mijn angst te projecteren op de andere persoon en deze angst terug naar zelf te halen als angst voor een persona in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de persona in mezelf waarvoor ik angst ervaar te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel de herinnering uit te schrijven waarin ik nog bewust weet dat ik ineenkrimp, monddood, verbijsterd en verslagen waarin ik de aanwezige personen de schuld hiervan ben gaan geven, wetende dat dit niet klopt, maar niet opgestaan in/als mezelf om dit werkelijk te stoppen en zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in/als angst en dus de situatie herhalend als consequentie van het niet stoppen van mezelf in/als angst.

Ik realiseer me dat alleen als ik volledig zelfverantwoordelijkheid neem, de angst zal stoppen/verdwijnen aangezien de angst in eerste instantie voortkomt uit het wegleggen van mijn zelfverantwoordelijkheid waarin ik mezelf afhankelijk maak van de andere persoon en/of een persona in/als mezelf.

Wordt vervolgd

www.eqafe.com

——————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 146 – Afgeleid door Ogen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mensen of heel rechtstreeks aan te kijken of niet te durven kijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mensen aan te kijken als ik voorbij loop zonder een verwachting of iets te zeggen, gewoon aankijken als he, ik zie je, net als de honden doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat als ik iemand aankijk, ik ook iets moet zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat de ander verwacht dat ik iets van diegene wil als ik diegene aankijk,en dus kijk ik maar niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb net te doen alsof ik diegene niet zie als ik voorbij loop en heel ontspannen in mezelf ben, terwijl ik me hierin juist heel bewust ben van die ander en mezelf en daarom die ander niet aan durf te kijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik heel arrogant/onverschillig over kom als ik niet kijk/net doe alsof ik diegene niet zie uit onzekerheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te worden afgeleid als ik ogen van de ander op me gericht voel, maar tegelijkertijd niet durf te kijken uit angst dat ik iets moet als ik kijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik degene die spreekt de hele tijd aan moet kijken en dat als ik het niet doe, ik ongeinteresseerd over kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb degene die spreekt aan te blijven kijken ook al wil ik niet meer kijken, waarin ik vaak de aandacht vasthoud met mijn ogen en die ander maar blijft praten en ik maar blijf luisteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik moet blijven luisteren totdat de ander aangeeft uitgesproken te zijn, in plaats van in te zien dat ik hierin zelf richting kan geven als ik ervaar dat het genoeg is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in ogen te verdwijnen of het gevoel te hebben dat iemand in me wil kruipen als ik iemand rechtstreeks aankijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb afgeleid te worden van mezelf door de ogen van een ander als ik iemand rechtstreeks aankijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren dat ik ‘niet bij mezelf kan blijven’ als ik iemand rechtstreeks aankijk.

Als ik ogen op mij gericht voel dan stop ik, ik adem. In de adem zie ik of ik op wil kijken of juist niet. Ik realiseer me dat als ik opkijk, ik kan zien/onderzoeken of en wie er kijkt en of diegene iets wil zeggen of dat diegene gewoon even kijkt.

Ik stel mezelf ten doel te oefenen met om me heen kijken en mensen aan te kijken en hierin te zien of er iets gesproken wordt, of er iets gedeeld wordt of dat we elkaar alleen even zien.

Ik stel mezelf ten doel mijn reacties in mezelf op het kijken-niet kijken te onderzoeken in het moment, zodat ik deze eventueel uit kan schrijven en zien welke persoonlijkheid eraan gekoppeld is.

Ik stel mezelf ten doel gewaar te zijn/worden van mij/als mezelf en hierin van mijn omgeving, zodat ik in/als mezelf om me heen kijk zonder verwachting of boodschap.

Als ik een ervaring heb van in iemand verdwijnen of iemand die in mij verdwijnt via de ogen, dan stop ik, ik adem. In de adem breng ik mezelf in mezelf. Ik sta mezelf toe me los te maken van de ogen van een ander als ik dat prettig vind. Ik kan later opnieuw kijken.

Ik stel mezelf ten doel te oefenen in het kijken en tegelijkertijd in de adem aanwezig te zijn zodat ik niet verdwijn ion de ogen van een ander of die ander laat verdwijnen in de ogen van mezelf als verdwijnen in het bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in de ander te zien, zodat ik niet verdwijn in de ander in afscheiding van mezelf. In de gelijkenis zie ik mezelf en mijn reacties op wat ik zie schrijf ik uit en pas ik zelfvergevingen toe, waarin ik de afscheiding van mezelf in de reactie in/als de mind/het bewustzijn stop. Ik realiseer me dat ik, zolang ik hier ben en niet durf te kijken/zien in aanwezigheid/gewaarzijn, ik niet fysiek aanwezig ben. ik realiseer me dat via de ogen de opgeslagen plaatjes als herinneringen geactiveerd worden welke ik gebruik om mezelf te zien. Het is niet persoonlijk, het herinneringen die ik persoonlijk gemaakt heb  en waarin ik dus persoonlijkheden gecreeerd heb om het persoonlijke als wat ik ken als mezelf in stand te houden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in de persoonlijkheden die ik geworden ben/toegestaan heb in mezelf aanwezig te zijn, te onderzoeken, uit te schrijven en zelf te vergeven totdat ik aanwezig ben hier als zelf in/als de adem in gewaarzijn.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe persoonlijkheden zijn opgebouwd, zodat ik ze kan herkennen, uitschrijven en zelfvergeven waarin ik mezelf, adem voor adem, los maak van het persoonlijke als persoonlijkheden.

———————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life