Dag 647 – Het middelpunt van belangstelling verplaatsen

middelpunt

Voor context zie Dag 646

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb veelvuldig in verhaallijnen deel te nemen in gedachten, als projectie in en over de toekomst, in en als de geest waarin ik denk en geloof dat dit dan ook zo zal plaatsvinden zonder me gewaar te zijn van de gevolgen van deze deelname in de fysieke werkelijkheid; gevolgen voor mijn eigen lichaam door in gedachten ‘energie’ te genereren en gevolgen voor hetgeen ik over fantaseer en verbeeld, door van tevoren vast te leggen hoe iets zou moeten zijn waarin ik mezelf afhankelijk maak van mijn eigen gedachten en verbeeldingen die ik vervolgens projecteer op anderen buiten mij en dus, maak ik mezelf afhankelijk van anderen buiten mij door mijn gedrag aan te passen aan wat ik verwacht van en/of denk over die ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat ik hiermee mijn toekomst vastleg als hoe ik zou moeten zijn in een bepaald moment en hierin mijzelf in en als expressie, limiteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervaringen van teleurstelling te creëren in mezelf door van tevoren in gedachten en verbeeldingen dingen vast te leggen als hoe iets moet zijn of zou moeten lopen waarin ik mezelf in het middelpunt van belangstelling plaats.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb teleurstelling te ervaren als in het huidige moment, blijkt dat ik niet het middelpunt van belangstelling ben zoals ik me had voorgesteld in afbeeldingen en gedachten in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik in het middelpunt van de belangstelling zou moeten staan en vervolgens af te wachten totdat dit plaatsvindt, zonder door te hebben dat ik mijn expressie al gelimiteerd heb van tevoren door deelname in de gedachten, afbeeldingen en gecreëerde verwachtingen waar ik an op aan het wachten ben en in en als dit wachten, dus niet deelneem in en als mezelf, in en als mijn fysiek en de fysieke werkelijkheid om mezelf fysiek uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet fysiek uit te drukken uit angst de belangstelling – die ik van tevoren bedenk in en als de geest – te verliezen of niet te ontvangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst voor verlies te ervaren van iets wat ik van tevoren in en als mijn eigen geest, in gedachten en afbeeldingen als verwachting gecreëerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in een staat van ontevredenheid te brengen en houden door te proberen aan mijn eigen gecreëerde verwachtingen in gedachten en verbeeldingen te voldoen en op deze manier mezelf en hoe ik mij ervaar, afhankelijk te maken van omstandigheden en omstanders.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in gedachten en afbeeldingen over hoe iets zou moeten verlopen in de toekomst, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me dat ik hierin voedingsbodem maak voor een ervaring van teleurstelling voor mezelf als deze verwachting zogenaamd ‘niet uitkomt’ en zich niet afspeelt zoals voorgesteld en tevens dat ik hierin van anderen iets verwacht en dus een voedingsbodem creëer voor reacties in mezelf op anderen als zij niet doen zoals in mijn plaatje past en hiermee mijn afgebeelde verwachting niet dreigt uit te komen, waarin ik mezelf constant in het middelpunt van belangstelling plaats door mijn ervaringen te valideren alsof het zo zou moeten zijn, zonder de bron van mijn ervaringen op werkelijkheid te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf constant in het middelpunt van belangstelling te plaatsen in en als mijn eigen geest en vervolgens te reageren als ik dit in werkelijkheid niet blijk te staan, waarin ik in en als deze reactie opnieuw de aandacht naar me toe probeer te trekken en vast te houden, in en als een energetische ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aandacht naar me toe proberen te trekken door deelname en creatie van energetische ervaringen, in en als gedachten en opvolgende gevoelens en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen emotionele ervaringen te creëren door mezelf toe te staan en te aanvaarden om deel te nemen in aangeleerde en geprogrammeerde gedachten en verwachtingen alsof ik het middelpunt van belangstelling zou moeten zijn, in plaats van de verwachtingen en gerelateerde ervaringen te onderzoeken op realiteit en oorspronkelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik verbeeld in en als de geest, steeds opnieuw te onderzoeken op praktische, fysieke mogelijkheid in grote lijnen, te zien of dit het beste is voor mezelf en/als andere betrokkenen in en als leven (en hiermee het beste voor leven algemeen), vervolgens te zien hoe ik stap voor stap de fysieke, praktische mogelijkheid in werkelijkheid kan brengen zonder vast te houden aan details en open te staan voor bijsturen wanneer nodig, waarin ik me realiseer dat ik mezelf kan sturen in wat het beste is en dit wandelen iedere dag opnieuw, echter wat een ander doet heb ik uiteindelijk niet in de hand behalve dat ik er alles aan kan doen om te leven als voorbeeld van wat ik zou willen bereiken als wat het beste is.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen als en wanneer ik bemerk dat ik in een reactie van ontevredenheid/teleurstelling ga en te zien wat maakt dat ik reageer en welke verwachting hier een rol speelt die zogezegd niet wordt ‘vervuld’ als ervaring binnenin mij, om vervolgens mezelf te vergeven voor de energetische ervaringen die opkomen gerelateerd aan de verwachting en te zien zien hoe ik mezelf uit kan drukken in en als een levende vertaling/herdefinitie van hetgeen ik in eerste instantie verwachtte van een ander, zodat ik leer geven wat ik zou willen ontvangen in plaats van te willen ontvangen om mezelf te vervullen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf het middelpunt van belangstelling te maken door te stoppen met deelname in gedachten en/als afbeeldingen en opvolgende emoties en gevoelens, door het toepassen van zelfvergevingen waarin ik verantwoordelijkheid neem voor de deelname in gedachten, gevoelens en emoties en door uiteindelijk, mezelf te corrigeren en trainen tot in fysieke deelname en expressie in eenheid en gelijkheid in de actuele werkelijkheid en zo steeds opnieuw te zien hoe mezelf te sturen en deel te nemen in samenwerking en uitwisseling tot dat dit een natuurlijke uitdrukking wordt van wie ik ben.

Ik stel mezelf ten doel de frictie (die voortkomt uit ongelijkheid) binnenin mezelf steeds kleiner te maken door mezelf te realiseren dat dit een proces is waarin ik vergissingen zal maken en waarin ik mezelf vergeef en corrigeer waar nodig.

Ik stel mezelf ten doel ‘dat wat het beste is voor al het leven’ het middelpunt van belangstelling te maken in en als mezelf, in en als de dagelijkse toepassing van zelfvergeving, zelfcorrectie en het leven hiervan in de fysieke werkelijkheid, in en als de realisatie dat als iets het beste is voor al het leven, ikzelf in en als leven hier ook onderdeel van ben en dus in deelneem, als enige werkelijke en blijvende oplossing voor een leven in vrede op aarde.

Ik stel mezelf ten doel me gewaar te zijn van de neiging tot moraliteit ‘als wat het beste is/zou zijn’ en dit niet te verwarren met zelfexpressie in eenheid en gelijkheid.

set lofe free--

Interessting Read: Morality Character

—————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 365 – Relatievorming

Ik begin een beetje zicht te krijgen op hoe relaties geconstrueerd worden en hoe ik mezelf heb gevormd in een poging hierin te passen. We wachten in principe totdat we geraakt worden door iets in een ander, en dit geraakt worden doet ons bewegen, naar die ander toe. Zolang we niet geraakt worden, geen beweging, maar een ‘wachten’. Want, zelfbeweging kennen we nog niet.

Als ik terugzie in mijn leven, zie ik hoe ik ‘vond’ dat ik te weinig had meegemaakt in mijn leven, ik ben fysiek vrij stabiel opgegroeid, maar wel binnen een geprojecteerde relatie. Dus wil ik me hieruit ‘weg’ bewegen en is dit ‘weg bewegen’ dus mijn startpunt van beweging, op zoek naar mezelf (in plaats van dat ik mezelf binnen die geprojecteerde relatie verander; hier had ik het gereedschap niet voor). Hierin vond ik mezelf op een gegeven moment niet zo interessant en ervoer ik wel een vastzitten in projectie. Ik wil mezelf interessanter maken. Om ook iets meegemaakt te hebben. En ik wil mezelf bevrijden uit de ervaring van vastzitten. Dit heb ik voornamelijk gedaan in intieme relaties; hierin zit ik immers vast in een projectie.

Ik ga relaties starten met mensen die zich tot me aangetrokken voelen of tot wie ik me aangetrokken voel, waar vervolgens 1 van de 2 weer vertrekt. Dit blijft rondcirkelen. Om en om, hij gaat weg, ik ga weg, hij gaat weg, ik ga weg. We worden niet (meer) voldoende geraakt door de ander, er moet meer zijn, En we gaan weer. Feitelijk op zoek naar het perfect passende plaatje in en als de geest. Met eigenlijk maar 1 doel: onszelf onder ogen zien. We missen onszelf en in al die gevormde relaties zijn we steeds verder van onszelf afgedwaald, in en als afscheiding in de geest.

Als iemand wegging, dacht ik altijd dat ik iets mis gedaan had of juist iets niet gedaan had. Dat het aan mij lag, ik had dit moeten doen, of dat. Ik had ook dingen anders kunnen doen, namelijk in en als mezelf aanwezig blijven, en me niet vormen in wat ik geloof als wat het plaatje van een ander is van mij, om te proberen die ander te raken en dus te binden aan mij.

Ik leer eindelijk bij mezelf te blijven. En wat er dan ook gebeurt, dan blijft het stil. Want ik ben bij mezelf gebleven. Totdat ik er zelf klaar voor ben om me te delen. Als het niet stil blijft weet ik, he ik ben ergens weg gegaan, waar is dit, wanneer is dit, wat heb ik geforceerd. Hier moet ik mezelf onder ogen zien. Als ik het zie en zelfvergeef, wordt het stil. Het ligt niet aan mij wat een ander beweegt. Ik kan de ander niet bewegen. Ik kan mezelf bewegen, en bezig zijn met het bevrijden van hetgeen me belemmert mezelf te bewegen in en als zelfbeweging.

Risico hierin is het ‘alleen staan’. Want iedereen is op zoek naar een relatie om elkander te bewegen en bewogen te worden. En onszelf onder ogen zien, dat is niet waar we om staan te springen.

Wat zelfvergevingen op hoe ik me door de jaren heen gedragen heb op relatiegebied.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen naar wat ik vorm als wat ik denk wat voor een beeld een ander van mij zal hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen in een poging om ook een relatie te vormen, zoals iedereen in de wereld, als iets wat ik nooit begrepen heb maar toch wel wil, om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren in een poging in een relatie te passen, dus in wat ik denk dat het plaatje is wat een ander heeft en waar ik een en ander van moet hebben om die ander aan me te binden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren in een poging een ander aan me te binden om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geslachtsgemeenschap te gebruiken om een ander aan me binden, en hierna zelf een binding te creeren met die ander, in en als bewustzijn, waarvan ik in het moment ‘ervaar’, dit is okay, maar waarin ik niet zie dat het bewustzijn een ‘okay’ ervaring geeft omdat die het okay vindt om lijntjes te leggen om hierin energie te kunnen blijven genereren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb direct ‘all the way’ te gaan en hierin 10 ongemakkelijke stappen over te slaan, waarna achteraf het ongemak naar mij terug slaat in en als mijn fysiek, waarin ik wederom energie genereer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me direct geheel open te stellen en me vervolgens geheel af te sluiten door en voor alle systemen die aanslaan, waardoor ik onaardig en afwerend word, en er geen rustig delen meer mogelijk is en ik mezelf niet meer laat zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren ten behoeve van energiewinning in en als het het geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen in het hele relatieproces – met name oordelen over het weggaan bij mezelf, welke weerspiegeld wordt in het weggaan uit partnerrelaties – waarin ik wederom energie genereer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb in een partnerrelatie te blijven en hierin het onderwerp projectie volledig te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘weg te bewegen’ uit een relatie, op zoek naar mezelf, in plaats van in en als de relatie mezelf te zien, realiseren, begrijpen, zelfvergeven en zelfcorrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik het onderwerp projectie onderzocht heb in diverse verschillende relaties in plaats van in 1 stabiele relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als een ander zeer te doen door zelfonoprecht te starten waardoor ik zelf wegga of waardoor een ander weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds weg te gaan als ik zelfonoprecht een relatie start, in plaats van het startpunt in en als mezelf en hierin in en als de relatie te veranderen van zelfonoprecht naar zelfoprecht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren omdat relaties zo vaak gestopt zijn voordat twee mensen elkaar gezien hebben en zichzelf hebben laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren dat ik in het verleden een ander de kans niet heb gegeven zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren omdat ik dus mezelf de kans niet heb gegeven mezelf te laten zien door een ander de kans te geven zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen enkel mens werkelijk toe te laten omdat ik altijd projecties en interpretaties een rol laat spelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen dieren werkelijk toe te willen laten omdat ik zeker weet dat daar geen projecties spelen en ik hierin zeker weet dat ik zelf ook niet projecteer en oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog een diep verdriet te ervaren in mezelf over het overlijden van Bernard, omdat hij de enige man is die ik heb gekend en ervaren die werkelijk in mij en met mij ziet zonder interpretatie en projectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te interpreteren en projecteren op anderen, waardoor ik mezelf niet compleet als werkelijk zie, maar steeds in deeltjes, in verschillende mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om werkelijk alleen te staan en mijn stem te laten horen als ik zie en bemerk dat er geprojecteerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf altijd op te hebben willen vullen met een ervaring in een relatie om iets te herkennen in mezelf en hierin te willen ontvangen voordat ik geef, en dit dus ook zo terug te ontvangen, in plaats van te geven zoals ik zou willen ontvangen.

*

Als ik mezelf zie participeren in een wens om te ontvangen en mezelf op te vullen in en als herkenning, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets zie wat ik mis in mezelf, en waar ik me dus van heb afgescheiden, in en als oordeel.

Ik verbind mezelf door hetgeen ik mis in mezelf te onderzoeken en in zelfvergeving te brengen, zodat ik er een en gelijk aan ben.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik terughoud in het geven zoals ik zou willen ontvangen, zodat ik dit eerst en alleen aan mezelf kan geven alvorens ik denk iets te moeten delen.

Als ik mezelf zie en ervaar in en als een bewustzijnservaring van ‘het is okay’, gerelateerd aan seks/geslachtsgemeenschap, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als bewustzijn een sein van okay geef, aangezien ik in en als bewustzijn verbinding als connectie als energie, als ‘okay’ ervaar, als ‘leven’.

Ik realiseer me dat ik dit als leven ervaar in en als bewustzijn, in en als overleving, ‘overlevering’ van energie.

Ik realiseer me dat ik in en als bewustzijn, een ervaring van ‘dood’ heb als ik niet toegeef aan deze overlevering van energie, en dus zal ik weerstand ervaren om mezelf te stoppen in en als overlev(er)ing van energie, in en als geslachtsgemeenschap.

Ik realiseer me dat ik een ervaring van verlies zal hebben als ik mezelf hierin stop, aangezien ik een relatie als connectie verlies en hierin alleen sta, in en als deze beslissing.

Ik realiseer me dat als ik toegeef aan de overlevering van energie, ik mezelf verlies, en ik hiervan de consequenties zal doorlopen.

Ik verbind mezelf door mezelf te stoppen in de overlevering van energie in en als een bewustzijnservaring van okay, gerelateerd aan seks/geslachtsgemeenschap. *

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat een eventuele ervaring van verlies inhoudt en dus waar ik me van heb afgescheiden.

Als ik mezelf zie terughouden in spreken als er sprake is van projectie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik twijfel, en dat dit komt doordat ik reageer op projectie, en hierin oordeel en zelf projecteer.

Ik realiseer me dat ik hierin een weerstand ervaar en dus niet ‘clear’ ben in en als mezelf, en niet zie wie er nu projecteert en interpreteert, ikzelf, de ander of hoogstwaarschijnlijk allebei.

Ik stel mezelf ten doel mijn oordelen op wat ik zie in en als projectie allereerst te stoppen in mezelf en te onderzoeken met behulp van schrijven en zelfvergeving en terug te brengen naar zelf, om te zien wat en hoe ik mezelf oordeel hierin.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verdriet over Bernard die niet projecteert, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat Bernard stond en staat als en voor het Levende Principe van Eenheid en Gelijkheid.

Ik verbind mezelf door ‘Bernard’ te zien als ‘Leven’ en niet als man, en in en als Leven in en als mezelf te zien en de ongelijkheid als afscheiding die ik tegenkom, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, adem voor adem, dag voor dag.

*

*aanvullende zelfvergevingen geslachtsgemeenschap:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te binden aan een ander in en als geslachtsgemeenschap, niet ziende, realiserende, begrijpende dat deze binding bestaat uit het overdragen van systemen, voordat ik 100 % getest heb of we werkelijk samen zullen blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen twijfel, hoe klein ook, over het begin of voortbestaan van een partnerschap, in de wind te slaan in en als een ervaring van ‘het is okay’ en ‘we komen er wel uit’ en ‘ik kan het wel aan’ en dus hierin toe te geven aan een energetische ervaring in en als geslachtsgemeenschap als eindpunt, en hierin stappen over te slaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de daad van geslachtsgemeenschap als shortcut te rechtvaardigen met redenen als ‘het is okay’ en ‘we komen er wel uit’ en ‘ik kan het wel aan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf zoals ik was als niet voldoende te ervaren, en dus allerlei lijntjes ben gaan leggen in en als connectie, in en als geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb misselijk te zijn van mezelf in en als deze hoedanigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds alleen werkelijk de fysieke seksualiteit te willen ontdekken en beoefenen, welke onderdrukt is en welke ik niet werkelijk ken, en waar ik steeds te vroeg aan begin in een shortcut en dus de weg ernaar toe verlang, langer maak, en hierin een verlangen creeer, als een omweg om mezelf heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een omweg te willen maken om mezelf heen, bestaande in en als ongemak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over de hoeveelheid geslachtsgemeenschap die ik gehad heb, de partnerwisselingen hierin en redenen hiertoe, waarin ik dit als ‘normaal’ heb ervaren en als ‘leuk en enerverend’, maar waarin ik ondertussen een accumulatie creeer van systemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet meer te weten of ik nu moet lachen of huilen om deze bizarre constructie die ik niet werkelijk gezien en begrepen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren om het feit dat ik wel ervoer dat het niet in orde was wat ik deed, maar dat ik geen werkelijk inzicht en werkelijke educatie had over seksualiteit, en dus alles in het fysiek heb onderzocht en ervaren om inzicht te krijgen in mijn handelingen, waarbij de ene handeling naar de volgende leidt, als een schakel in een keten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben lopen keten, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mezelf hierin en hiermee vast kit in en als de keten.

*

Als ik mezelf zie participeren in en als de wens als gedachte als verlangen als verlenging van mezelf, om steeds alleen werkelijk de fysieke seksualiteit te willen onderzoeken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik alleen werkelijk de fysieke seksualiteit kan ontdekken en beoefenen met een ander als een mannelijk wezen, als ik bereid ben om werkelijk te delen in en als mezelf en de verlangens als verlengingen in en als de geest stop.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke seksualiteit in en als mezelf verder te onderzoeken in en als masturbatie en fysieke aanwezigheid in het dagelijks leven in en als aanraking met hetgeen om me heen is, en pas hieraan met een mannelijk wezen te beginnen als ik zelf werkelijk bereid ben om te delen in en als mezelf en zo ook de man.

Ik verbind mezelf door de keten te stoppen, te stoppen met keten, en de schakels te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en mezelf hier te brengen, in en als de adem, in en als het fysiek, in en als mezelf, op aarde.

Full what is sex part 10

What is Sex? – Introduction – Part 1-6

What is Sex – Part 7

What is Sex – Part 8

What is Sex – Part 9

What is Sex- Part 10

—————————————————————————————————————————————————–
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 347 – Aantrekking en (niet) aantrekkelijk willen zijn

Zoals gezegd in Dag 346 ga ik verder met het punt aantrekking. Wat wil ik erover schrijven? Tot aan mijn 14e jaar heb ik me nooit gerealiseerd wat de effecten kunnen zijn van mijn uiterlijk. Ik vond het leuk om leuke kleren uit te zoeken – dit vind ik al leuk sinds klein meisje, waar mijn moeder allerlei kleren maakte, in felle kleuren of met een leuke opdruk in een trui gebreid. Hetgeen aantrekken wat ik leuk vind. (lol, dit is ook een aantrekken, het aandoen van kleren). Op mijn 14e hoorde ik via een vriendin dat haar oudere zus en diens vriend, mij ‘knap’ vonden. Huh? Ik? Knap?

Dat was iets waar ik nooit bij stil had gestaan ten aanzien van mezelf. Sindsdien is dit echter wel een rol gaan spelen, en ben ik me meer bewust van mijn uiterlijk geworden. Op mijn 16e ben ik gaan lijnen, zoals ik wel eerder heb beschreven, eigenlijk alleen omdat ik een plattere buik wilde hebben. In dit lijnen heb ik mijn lichaam behoorlijk kwaad toegedaan, als te weinig eten geven en uitputten, maar ook en vooral door veel kritiek en oordelen op te slaan in mezelf over 2 kilootjes aan teveel vet rondom mijn buik. Waar hebben we het over, het is waanzin waarmee ik een groot deel van mijn leven heb verziekt, met name omdat deze kritiek en controle zich is gaan opslaan in het darmgebied en darmproblemen is gaan geven (waarin de dikke darm al aanwezig was in de genen/familielijn als een aangedaan gebied).

Waar ik in dit blog in wil gaan zien, is de rol van seks en aantrekking hierin. Want is het niet zo dat al dit aantrekkelijk wezen en een dunnere buik willen hebben, voortkomt uit 1 zaak: het aantrekken van het andere geslacht zodat ik seks kan hebben. Hier start dus het zelfmisbruik, en misbruik ik mijn eigen lichaam ten behoeve van seks, en dat terwijl ik in die tijd liever geen seks wilde dan wel, ik was een laatbloeier zeg maar.

En, is het niet zo dat ik mijn eigen sabotage systeem heb opgezet, aangezien ik seks feitelijk helemaal niet begreep, en er bang voor was, en het dus niet echt wilde. Dus ben ik rondom de seksuele bloei, deze fysieke bloei gaan inperken, controleren, bekritiseren. Om in de geest aan een aantrekkelijk plaatje te voldoen en zo toch het andere geslacht aan te trekken. Allemaal vrij onbewust overigens, niet geheel begrepen maar wel opzettelijk toegepast.

Mijn uiterlijk heb ik sindsdien vele keren gebruikt als aantrekking. Niet extreem, ik ben altijd met gezond verstand naar kleding blijven kijken, wat is praktisch, wat zit comfortabel, wat vind ik echt leuk, maar ook, wat staat me goed, wat past bij me. Het extreme heb ik verborgen in de geest, ver weggestopt als kritiek op mezelf, welke zich heeft opgeslagen in het (darm)spierweefsel.

Ik heb het gebruikt om seks te hebben, om aandacht van een man te ontvangen, om een man in bed te krijgen, om een man aan me te binden. Wat geeft het me dan als iemand me aantrekkelijk vindt? Energie. Ik laad me op hiermee, voel me beter hierdoor. Hierin draag ik net zo goed bij aan de hele waanzin rondom seks. Want het draait allemaal om 1 ding: Iemand van het andere geslacht, die je aantrekkelijk vindt, zo snel mogelijk het bed in krijgen door zelf aantrekkelijk te zijn voor die ander. En iedereen heeft hier zijn trucjes voor, dit hoeven niet alleen uiterlijke symptomen te zijn, het kan ook een ‘gevoel voor humor’  zijn, of ‘charmant’ zijn.

Hierin heb ik keer op keer mijn neus gestoten als ik merkte dat de jongen/man die mij wel aantrekkelijk vindt en het bed met me wil delen, uiteindelijk niet bereid is tot een werkelijke commitment. Of vice versa, dat ik niet bereid blijk te zijn tot een werkelijke commitment. Hierin gebeurt iets vreemds, een soort contradictie. ik stel mijn lichaam open, en ik ga er eigenlijk vanuit dat we samen blijven en deel ik intimiteit. In de geest dek ik me in, en leer ik langzamerhand dat dit intieme fysieke delen, helemaal niet inhoudt dat we ook een leven zullen delen. Dit geeft een behoorlijke frictie en onduidelijkheid waar ik nu nog mee bezig ben om los van te komen. Dus, ik weet dat een fysiek intiem samenzijn (blijkbaar) niet inhoudt dat we samen blijven, maar ik stel me wel zo open dat er verbindingen gelegd worden, en eigenlijk begrijp ik helemaal niet hoe we niet samen zouden kunnen blijven na zo’n intiem delen, en begrijp ik ook helemaal niet waarom ik toch mijn lichaam deel als ik zelf niet samen wil blijven. In dit punt heb ik mezelf enorm verloochend, welke meer en meer is gaan uitbreiden in de leeftijd 20-35 jaar. Steeds naar op zoek. en waar was ik naar op zoek? Ik was gewoon op zoek naar de ultieme sekspartner waarvan ik me in de loop der jaren toch stiekem een beeld ben gaan vormen. Wat zie ik als een ultieme sekspartner? Een jongeman waarbij ik geen weerstand voel (welke ik als liefde ervaar), waarbij ik zijn gehele lichaam direct accepteer, en die me tijdens de seks stevig vastpakt en aanraakt – stevig en toch teder –  en die tevens lang genoeg een orgasme kan uitstellen en erectie kan vasthouden om mij eerst of tegelijkertijd de mogelijkheid te geven tot een orgasme. Dus: geen fysieke weerstanden, voldoende lange erectie, stevig en teder.

Waarom schrijven we dit eigenlijk niet in een contactadvertentie? Want hier zijn we toch allemaal mee bezig, met het vinden van de ultieme sekspartner, ook al noemen we het niet zo?

Ik had deze man gevonden. Hij heeft me in het intieme fysieke samenzijn veel gegeven, vooral het vertrouwen door tijdens de seks, te zien en luisteren naar wat ik wilde en mij de mogelijkheid te geven tot het hebben van een orgasme zonder dat ik me over de tijdsduur druk maakte, waardoor ik me kon ontspannen tijdens de seks, en niet bezig was met ‘wat als hij te snel klaarkomt’. En hij deed dit zonder de aandacht op mij te vestigen, hij gaf me alleen de mogelijkheid om mezelf uit te drukken, en ging niet allerlei trucjes uit de kast halen om dit voor elkaar te krijgen. Voor mij was hij de ideale minnaar. Ik voor hem ook, zo heb ik van hem begrepen. Ook hadden we soortgelijke ‘gevoelens’ voor elkaar en waren we graag in elkaars aanwezigheid. En toch zijn we niet samen gebleven.

Hiermee vallen dus in 1x alle illusies in het water: liefde is niet de oplossing en seks is niet de oplossing en zelfs de combinatie is niet de oplossing als voldoende om een partnerschap op voort te zetten. Het zegt dus niets over een commitment die je maakt voor het leven, aangezien deze commitment erom gaat, dat de partner er voornamelijk is ter ondersteuning om onszelf te zien, en als beiden hier niet toe bereid zijn – bereid om in zelf te zien – zijn de ideale combinatie in bed en gevoelens van liefde geen maatstaf om een relatie/agreement op voort te zetten.

De aantrekking heeft me tot deze jongen gebracht. Waarvan ik nu weet, het is voorgeprogrammeerd, deze aantrekking. Ik ben er gewoon ingetuind ( in de illusie van het witte licht) en het is aan mezelf om hier voorbij te zien. Hiermee bedoel ik niet dat het niet okay was, ons samenzijn. Het fysieke samenzijn was heel okay. Het is meer dat deze aantrekking het werkelijke proces versluiert en onopmerkzaam maakt, en beslissingen doet nemen en woorden doet spreken, gebaseerd op seks en seksuele aantrekking en gevoelens, die vervolgens niet geleefd worden door de tijd heen, en dus frictie creeren, loze verwachtingen geven en pijn veroorzaken en hierin de geest zo uitvoerig bezighoudt dat er niets van de grond komt wat werkelijk verandering tot stand kan brengen in de wereld.

Waarom schrijf ik zo uitvoerig over de ideale sekspartner en aantrekking? Omdat het tijd is voor mij om mezelf hiervan te bevrijden. Om werkelijk met iemand te gaan wandelen als hier de mogelijkheid toe is en beiden hiertoe bereid zijn. Om de seksuele aantrekking en perfectie hierin een stapje terug te laten doen en niet langer als leidraad in te zetten. Om me niet langer te laten verleiden door de truukendoos in de geest die zich gemanifesteerd/geprojecteerd heeft in het bekken en het bekken heeft omgetoverd tot een truukendoos. Om zelf in mijn bekken te gaan staan en deze plaats niet langer af te staan aan de geest, zodat ik ‘schoon schip’ kan maken hier en mezelf kan bewegen in en als het fysiek. Als ik dit niet doe compromitteer ik mezelf en eventueel een ander en zal ik nooit de mogelijkheden ontdekken die er verscholen liggen voorbij de  weerstanden die fysiek ervaren worden en andere ongemakken die op kunnen komen in partnerschap; en zal ik nooit mezelf leren kennen wie ik werkelijk ben en zijn kan, staande in en als mijn fysiek in partnerschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aantrekking en een aantrekkelijk uiterlijk, te gebruiken als middel om een man in bed te krijgen, aandacht te krijgen van een man of een man aan me te binden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam te verzieken en verkrampen en vervormen ten behoeve van de aantrekking van iemand van het andere geslacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het extreme in mijn fysiek te verbergen en zo verkramping te manifesteren die ondraaglijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en mijn fysiek te veroordelen en bekritiseren ten behoeve van aantrekking van het andere geslacht ten behoeven van het genereren van energie als een goed gevoel/me beter voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de wil tot een relatie als commitment te baseren op een ervaring van perfect passende seks en gevoelens van liefde, wederzijds aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn seksuele expressie te laten leiden door de duur van de erectie van de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam en werkelijke fysieke expressie in te perken en te controleren door en in een poging om aantrekkelijk te zijn voor het andere geslacht en tegelijkertijd door en in een poging om niet aantrekkelijk en minder zichtbaar te zijn voor het andere geslacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voorkeur te ontwikkelen en naar gelang mijn voorkeur, wel of niet mijn aantrekking in te zetten en hierin dus controle uit te oefenen en mezelf te vervormen in aanpassing aan de aanwezigheid van welke man er voor me staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tweestrijd te ervaren in seksualiteit en hierin mijn fysiek te saboteren en controleren, doordat ik nooit geleerd heb wat het is om comfortabel aanwezig te zijn in fysieke seksualiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb energie te genereren door aantrekking in te zetten of terug te trekken, en hierin de algehele energie in en als het onbewuste in het geestbewustzijnsysteem te voeden en hierin de seks-industrie en porno-industrie te voeden en in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te laten leiden door de illusies en/als voorkeur in seks en liefde in en als de geest, en hierin ineffectief te zijn in mijn staan voor werkelijke verandering in de wereld en in mezelf als wat het beste is voor iedereen in en als het fysiek.

*

Als ik mezelf af zie dwalen in de geest in herinneringen aan voorbije relaties waarin ik liefde en seks heb ervaren zoals ik graag wilde, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat, zodra ik toegeef aan een gedachte of plaatje die gelinked is aan een relatie in het verleden, ik verloren ben en het hele rad gaat draaien, en als ik dit niet effectief stop, ik opnieuw meega in dit rad van avontuur, in en als de geest.

Ik realiseer me dat als ik me in het rad van avontuur in de geest bevind, ik het heden ga vergelijken met de ervaringen in de geest, en hierin mezelf terughoudt van het werkelijk fysiek aanwezig zijn in de mogelijkheden van het heden in en als realiteit, en er dus niets plaats kan vinden in de fysieke realiteit.

Ik stel mezelf ten doel de mogelijkheden in de fysieke realiteit werkelijk te onderzoeken en aanwezig te zijn hierin zonder vergelijking met herinneringen aan het verleden.

Als ik mezelf aanwezig zie in een mezelf aantrekkelijk maken en/of ervaren en/of willen zijn en/of tegenovergesteld, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mijn fysieke aanwezigheid opgeef ten behoeve van een verwachting in de geest, waarin ik mezelf als oncomfortabel laat ervaren en mijn fysieke expressie automatisch ga inhouden.

Ik realiseer me dat ik energie genereer die niet het beste is voor al het fysieke leven en dus ook niet voor mijn het leven van en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik in aantrekking verval of juist verzet hiertegen, dit te stoppen, en indien nodig en herhaaldelijk aanwezig, te onderzoeken waar dit mee te maken heeft, wat ik hier aan illusie heb laten bestaan en niet (effectief) heb zelfvergeven.

Ik stel mezelf ten doel mijn expressie adem voor adem terug te halen naar zelf en vrij te maken van de verbindingen en relaties met de omgeving, als wat het beste is voor het fysiek.

Als ik mezelf aanwezig zie in een ervaring van fysieke weerstand, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een herinnering zit, fysiek opgeslagen, die ik niet als zodanig herken en dus projecteer op het fysiek van een ander buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel de fysiek ervaren weerstanden te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en hierin eventueel ondersteuning bij te vragen in een chat.

Als ik mezelf zie verkeren in een angst voor een ‘te vroeg’ klaarkomen van de man in fysieke intimiteit, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in de geest bevind in angstigheid, gebonden aan ervaringen in het verleden.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe ik mezelf hierin comfortabel kan bewegen en fysiek uit kan drukken en de energetische lading die ik eraan verbonden heb in te zien, in me op te nemen en zelf te vergeven.

Als ik mezelf bezig zie met drukte over mijn uiterlijk op het moment dat ik verkramping en ongemak ervaar in mijn buik, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierdoor het mezelf lastig maak en mezelf opnieuw klem en verkramp.

ik realiseer me dat ik het extreme aan het verbergen en/of onderdrukken ben en iets niet wil zien in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de ervaring van ongemak, pijn, verzieking en verkramping van mijn lichaam.

ik stel mezelf ten doel het extreme uit te schrijven op papier en het zo zichtbaar te maken voor mezelf.

Ik verbind mezelf met mezelf door oplettend in mezelf te zijn en mezelf te stoppen in de verborgen en onderdrukte kritiek en oordelen naar mezelf toe en mezelf hierin te vergeven.

Als ik mezelf zie verkeren in angst voor seksualiteit, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf wat de angst is, wat deze inhoudt, waar ik bang voor ben, wat het ergste is wat me kan overkomen en pas hier zelfvergevingen op toe.

ik verbind mezelf met mezelf door me niet langer te verzetten tegen de angst, maar deze toe te laten zodat ik mezelf kan vergeven en ondersteunen hierin.

Ik stel mezelf ten doel te schrijven ten behoeve van zelfverandering en niet alleen ten behoeve van een vrijgeven van de structuren in de geest, en deze zo op te stellen dat ik het werkelijk kan leven in realiteit.

Klik op de afbeeldingen voor de gratis interviews

Full what is sex part 9

Full relationship success support intimacy personality

———————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

PENTAX Image

Verbeeldingsdimensie:

Dat een groep kinderen/jongeren niet oplet, duwend en trekkend door de straten loopt, tegen mijn schutting bonkt, de schutting breekt en de planten en dieren worden geschaad.

Dat er een grote zware voetbal over de schutting heen komt en bovenop een plant of een konijn belandt, waardoor de plant/het konijn ‘kapot’ gaat, dood is of erg veel pijn lijdt en dood zal gaan.

Mezelf getreiterd en gepest, niet in staat om dier en plant te beschermen, in een ervaring van ‘er niet tegenop kunnen’.

Pas maatregelen die genomen worden als het al te laat is en er schade is aangericht, aangezien pas als er fysieke schade is, er gezien wordt wat er gedaan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een verbeelding in de geest van een groep kinderen/jongeren die niet oplet, duwend en trekkend door de straten loopt, tegen mijn schutting bonkt, de schutting breekt en de planten en dieren worden geschaad, welke geactiveerd wordt in mij door harde stemmen, geschreeuw, lawaai en gebonk in en rondom het speeltuintje naast het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een verbeelding in de geest van een grote zware voetbal die over de schutting heen komt en bovenop een plant of een konijn belandt, waardoor de plant/het konijn ‘kapot’ gaat, dood is of erg veel pijn lijdt en dood zal gaan, welke getriggerd wordt door het geluid van een voetbal vlak naast het huis en in en rondom het speeltuintje en door harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het geluid van een voetbal op de straat vlak naast het huis als trigger-punt te laten bestaan in mij van een afbeelding in mij in/als de geest van een grote zware voetbal die over de schutting heen komt en bovenop een plant of een konijn belandt, waardoor de plant/het konijn ‘kapot’ gaat, dood is of erg veel pijn lijdt en dood zal gaan, welke angst activeert voor hetgeen gebeurt in deze verbeelding.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te activeren in mij door participatie in verbeelding in de geest van schade aan plant en dier in mijn tuintje, getriggerd door geluid van een voetbal en/of harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai vlak naast de deur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een verbeelding in de geest van mezelf getreiterd en gepest, niet in staat om plant en dier te beschermen, in een ervaring van ‘er niet tegenop kunnen’, welke geactiveerd wordt door harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ergens tegenop moet kunnen, in plaats van in te zien dat ik alleen gelijk kan staan/gaan staan aan mezelf in en als de ervaring van ‘er niet tegenop kunnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet in staat ben om plant en dier te beschermen, welke komt door een ervaring van participatie in de geest in en als angst, waarin ik mezelf onmachtig maak ten opzichte van de ervaring van angst, en dus niet tegen mezelf in en als ervaring van angst op kan door te geloven dat deze ervaring werkelijk is wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een ervaring ben in en als angst in de geest, waarin ik me in het geloof in gedachten welke angst activeren, ondergeschikt maak aan de gedachten en activatie van een ervaring van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf ondergeschikt te maken aan gedachten als activatie van een ervaring van angst, en dus geloof ik ‘er niet tegenop te kunnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een verbeelding van een situatie waar er pas maatregelen worden genomen als het te laat is en er schade is aangericht, aangezien pas als er fysieke schade is, er gezien wordt wat er gedaan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er pas als er fysieke schade is, er gezien wordt wat er gedaan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ‘waarschuwen’ geen zin heeft aangezien er toch niet geluisterd wordt en/of dat waarschuwen het effect juist versterkt, in plaats van in te zien dat waarschuwen – het schuwen van de waarheid – gepaard gaat met angst, en als er in en als angst gesproken wordt als waarschuwing, dus in schuwing van de waarheid over zelf, de gesproken woorden (in en als angst), angst voortbrengen en dus een tegenovergesteld effect creeren.

*

Als ik mezelf zie participeren in verbeeldingen in de geest van schade aan schutting, tuin, plant en dier, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan breng ik mezelf hier in het fysiek door me te richten op een fysieke handeling in huis of tuin.

Als ik mezelf zie participeren in verbeeldingen waarin ik getreiterd en gepest wordt, in en als een ervaring van ‘er niet tegenop kunnen’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf ondergeschikt maak aan de geest als angst, waarin ik een ervaring creeer van er niet tegenop kunnen.

Ik stel mezelf ten doel ervaringen van angst als er niet tegenop kunnen te onderzoeken in mezelf en te zien waaraan ze gerelateerd zijn als gedachten als afbeelding in mij, opgeslagen als herinnering.

Als ik mezelf zie participeren in een geloof in een gedachte dat ‘waarschuwen geen zin heeft‘, bevestigd in mezelf in en als een afbeelding als herinnering, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me ik me begeef in een ervaring van angst in de geest, gerelateerd aan een herinnering waarin ik mijn zelfbeweging heb weggegeven, welke angst in mij creeert; angst voor mezelf die mezelf ondergeschikt maakt, weggeeft, aan de geest in mezelf – de geest geven – in plaats van mezelf te vergeven en hierin mezelf aan zelf terug te geven.

Ik stel mezelf ten doel de ervaringen te onderzoeken in mij door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie, waarin ik mezelf heb weggegeven, opgegeven ten behoeve van de geest en dus ten behoeve van relaties in en als de geest, bestaande in en als angst om alleen te staan.

Ik stel mezelf ten doel alert te zijn ten aanzien van mezelf in situaties waarin ik mezelf opgeef ten behoeve van relaties in en als de geest, ingegeven door een ervaring van angst in mij, gekoppeld aan een ervaring van angst om alleen te staan, en te onderzoeken wat het is dat ik bang voor ben om te verliezen in het specifieke moment, wat er triggert, wat voor gedachten en plaatjes er in mij opkomen, wat ik ervaar, hoe ik fysiek verander, welke consequenties ik creeer, zodat ik deze gehele ervaring als herinnering kan stoppen en zelfvergeven, zodat ik mezelf in staat stel mezelf stap voor stap, adem voor adem, te corrigeren tot een wezen in eenheid en gelijk in/als zelfvertrouwen.

Ik stel mezelf ten doel, in gezond verstand, als niet participerend in en als angst, op te komen in en als spreken voor plant en dier als wezens die niet kunnen spreken in een taal die wij als mensen verstaan, en gerelateerde angsten hieraan te onderzoeken in zelf door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie, totdat en zodat het stil wordt in mij en ik werkelijk kan staan in en als gelijkheid als zelf als leven als plant en dier, in samenwerking  met en ondersteuning van elkaar.

Image © Shutterstock

The Consciousness of the Bees – Part 1

The Consciousness of the Bees – Part 2

————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 287 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Onverschillig-1

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Onverschillig – meteen in reactie ja zeggen op wat ik vertel, bijna voordat ik uitgesproken ben, en als ik iets doorpraat en/of vraag zie ik dat het helemaal niet gehoord wordt maar dat er ja wordt gezegd.

Gedachtendimensie:

Je doet alsof

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Je doet alsof’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te doen alsof ik aanwezig ben maar ondertussen in een gedachte te participeren.

Verbeeldingsdimensie:

Mezelf met een droevig gezicht, lippen op elkaar, voor me uitkijkend; mijn moeder met droevige ogen, lippen op elkaar, voor zich uitkijken of in een boek kijkend.

Droevige Ogen Royalty-vrije Stock Foto's - Beeld: 12407048

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een plaatje in de verbeelding waarin ik mezelf zie met een droevig gezicht, lippen op elkaar, voor me uitkijkend, en waarin ik mijn moeder zie met droevige ogen, lippen op elkaar, voor zich uitkijken of in een boek kijkend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb beklemming te ervaren die met dit plaatje samenhangt, waarin moeder en ik niet communiceren, maar voor ons uit kijken of in een boek kijken, lippen op elkaar, met een droevig gezicht/droevige ogen.

Backchatdimensie:

Krijg nou wat

Je hoort helemaal niet wat ik zeg

Hallo!

Wat ben je aan het doen?

Praat ik tegen een muur ofzo?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘krijg nou wat’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat ‘je hoort helemaal niet wat ik zeg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat ‘Hallo!’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat ‘wat ben je aan het doen?’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat ‘praat ik tegen een muur ofzo?’.

Reactiedimensie:

Verongelijking, boosheid, verontwaardiging, verdriet, verbazing, minderwaardigheid, ongeloof

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat ik denk dat een ander niet luistert te gebruiken als reden om boos te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat, omdat ik duidelijk zie dat een ander niet luistert, welke ook zo is als ik dit navraag, dit een reden en rechtvaardiging is om boos te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik boos moet worden om mezelf te baren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken omdat een ander niet luistert, in plaats van in te zien dat dit niet luisteren iets zegt over de ander en niet over mij, maar zodra ik mezelf verongelijk, doe ik hetzelfde als de ander, namelijk afwezig raken en mezelf afscheiden van mezelf in aanwezigheid door te participeren in de gedachte dat een ander niet luistert, wat de werkelijke oorzaak is van mijn ervaringen van boosheid, verdriet en verongelijking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander na te doen/op te volgen, en hierin mezelf te definieren in relatie tot wat die ander doet/hoe die ander is, en mezelf hierin gelijk te maken aan hoe die ander is, en dus mezelf definieer als hoe die ander is in het moment, in plaats van hier te blijven in eenheid en gelijkheid met mezelf, in de adem aanwezig, ziende dat de ander afwezig is en dus niet luistert.

Reactiedimensie wordt vervolgd

Life Review – Abdicating my Voice – Abdicating my Life

Angstdimensie:

Dat ik niet gehoord word

Dat het oninteressant is wat ik zeg

Dat ik te lang en teveel praat

Dat ik teveel aandacht vraag

Fysieke Gedragsdimensie:

Pijn in mijn maagstreek, ineenkrimpen, afkeren, op verontwaardigde toon gaan praten

Beklemming op de borst, droevige ogen

Consequentiedimensie:

Stoppen met delen en stoppen met luisteren naar wat de ander wil delen

Wordt vervolgd

Journeys into the Afterlife – Anu’s Women – Part 14

Equal Life Foundation

Life Review – When Breath is not your Own

*

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 283 – Trigger Characters – Afwachtend-1

Dag 284 – Trigger Characters – Afwachtend – Reactiedimensie

Dag 285 – Trigger Characters – Afwachtend – Angstdimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 286 – Trigger Characters – Afwachtend – Consequentiedimensie

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 271 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-3

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 268 – Verlangen – dimensies – zelfvergevingen

Dag 269 – Verlangen – zelfcorrecties-1

Dag 270 – Verlangen – zelfcorrecties-2

Fysieke Gedragsdimensie:

Als ik mezelf ervaar als warmer met/door een betere doorbloeding en hogere hartslag, dan stop ik, ik adem. Ik adem in de warmte, en voel of dit werkelijk fysiek is of dat er energie als verlangen door mijn lichaam suist waardoor mijn bloed sneller gaat stromen en mijn hart sneller gaat slaan en ik dus warm word. Ik ben wellicht niet direct in staat om dit fysiek te veranderen, maar ik kan wel zien dat ik er geen relaties mee leg, en dat ik de relaties die ik ermee leg – zoals het me beter voelen en als zodanig definieren – stop en zelfvergeef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het fysiek beter voelen en als zodanig te benoemen, een polariteit te creeren in zelf ten opzichte van mezelf in een fysieke staat zonder verlangen, en hierin dus tevens ten opzichte van anderen in een fysieke staat zonder verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me in een fysieke staat van verlangen als beter te ervaren en hierin me ongelijk op te stellen in polariteit.

Ik realiseer me dat alles wat ik in de geest manifesteer als polariteit, in een beter voelen en niet beter voelen, zich uitspeelt in mijn fysiek. Dus, hetgeen het beste is voor iedereen is het beste voor mijn fysiek, en hetgeen het beste is voor mijn fysiek – werkelijk – is het beste voor alle leven in het fysiek. Hierin is mijn fysiek een referentie punt en tevens een ondersteuning om niet te vervallen in overheersing en dus stagnatie in de geest.

Als ik mezelf mezelf zie laten vallen na ovulatie waarin ik me fysiek kouder voel en de energiestroom stagneert, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat als ik mezelf laat vallen, ik niet effectief ben geweest in de periode voor de ovulatie, en ik nog heb deelgenomen aan een energie van verlangen waarin ik teveel fysiek gestimuleerd heb in eigenbelang om me beter te voelen in de geest, en niet als wat het beste is voor mijn fysiek – waarna ik terecht kom in de val van de geest in koude en stagnatie.

Ik ondersteun mezelf in de periode van eventueel gemanifesteerde koude en stagnatie door mezelf te vergeven van wat ik zie dat ik gemanifesteerd heb, en niet mezelf opnieuw te beschuldigen/veroordelen hiervoor. Ik realiseer me dat ik eerst nog creeer om in te zien en zelf te vergeven wat ik creeer, zodat de verbindingen als energetische relaties met de creatie losser worden/losgemaakt worden, voordat ik in staat ben het patroon terug te lopen en de creatie te voorkomen.

Als ik de verkramping in mijn darmen ervaar ten gevolge van de hoeveelheid energetische energie als verlangen die door mijn lichaam stroomt, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik al in een gedachte en/of plaatje heb gemanifesteerd en dus al energie heb gecreeerd welke zich fysiek manifesteert. Ik zorg ervoor niet opnieuw in een plaatje en/of gedachte in de geest te gaan. Ik focus op de ademhaling. Eventueel ga ik fysiek bewegen, bijvoorbeeld wandelen of fietsen, om meer in de fysieke adem te komen. Ik realiseer me dat de darmkrampen getriggerd worden, en tevens altijd op de achtergrond aanwezig zijn, welke aangeven hoeveel ik mezelf misbruikt heb gedurende mijn leven door reacties in de geest op wat zich buiten mij en in mij afspeelt. Ik kan hier dus niet in 1x een stop in maken die alles oplost. Ik kan er wel voor zorgen dat ik allert ben op verergeringen door triggerpunten, en deze triggerpunten gebruiken om in de creatie van de fysieke darmkrampen te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb volledig buiten mezelf te gaan in een ervaring van verlangen in de geest in afscheiding van mezelf en hierin mezelf te misbruiken in een geloof dat ik iets buiten mezelf nodig heb om mezelf mee op te vullen/om mijn verlangen te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik iets nodig heb buiten mezelf om mijn verlangen mee te stoppen en mezelf hierin niet in staat ervaar mezelf te stoppen in participatie in verlangen in de geest, en dus mezelf afhankelijk/onderdanig te maken van/aan de geest.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een fysieke ervaring van verlangen die zo echt is, dat ik geloof iets buiten mezelf nodig te hebben om dit te stoppen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik al vergevorderd een plaatje en/of/als Gedachte aan het volgen ben, en dus doorga in het vervolmaken van dit plaatje in de geest in verlangen om de voorstelling/het plaatje te vervolmaken. Ik realiseer me dat dit leidt tot misbruik, van mezelf in/als fysiek en eventueel zelfs van een ander in/als fysiek. Ik stop, ik adem. Ik sta mezelf niet langer toe mezelf fysiek en eventueel een ander fysiek te misbruiken/gebruiken ter vervolmaking van mezelf in/als afbeelding in de geest.

The Metaphysical Secrets of Imagination – Introduction

Als ik mezelf zie verkeren in een ervaring van innerlijke onrust, dan stop ik, ik adem. Ik verzet me niet tegen de onrust en probeer zoveel mogelijk in de adem aanwezig te zijn. Ik zie of en hoe ik me fysiek rustig kan bewegen, zodat ik in de rustige fysieke beweging mezelf terug kan brengen in het fysiek. Ik beweeg mezelf tot wat er gedaan moet worden, en gebruik deze periode om op te pakken wat ik moet doen en hierin de energie die ik ervaar te gebruiken tot wat het beste is. Ik focus hierin op wat ik aan het doen ben, en stop eventuele neiging tot participatie in gedachten en plaatjes in de geest die de ervaring van innerlijke onrust stimuleren.

Als ik mezelf zie verkeren in fysieke uitputting, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik teveel energetisch bewogen heb welke mijn fysiek uitput en verkrampt door de substantie om te zetten tot energie in de geest. Ik pas zelfvergevingen toe op deervaring van de  marathon die ik heb gelopen binnenin mij en zie erop toe in mezelf dat ik mezelf niet opnieuw veroordeel hierin en hiervoor, maar omarm mezelf in deze huidige toestand van zelfmisbruik als wat ik toesta in mezelf.

Als ik me verdoofd voel, door het bloed welke ik voel suizen in mijn oren, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in angst verkeer in een staat van verdoving, van aloof, van being a fool, gelovende niet tegen mijn eigen geestesmisbruik op te kunnen en hiervoor als verdoofd achterover te leunen.

Ik realiseer me dat ik als verdoofd zijnde, mezelf al heb opgesteld als fool, en dus bevind ik me in een consequentie. Ik realiseer me tevens dat deze verdoving als fool, plaatsvindt op onbewust niveau, waarin de hele wereld geleerd is om een fool te spelen en zich doof en stom te houden ten aanzien van het systeem. Ik pas zelfvergevingen toe op wat ik ervaar als verdoofd in mezelf en op wat ik zie waarvoor ik bang ben.

Wordt vervolgd.

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 258 – Expressie en de Darm – Zelfvergevingen Verbeeldingsdimensie van Opgeven

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232 (inclusief Disclaimer)

Dag 254 met Probleem, Oplossing en Beloning 

Dag 255 welke is onderverdeeld in de verschillende Dimensies

Dag 256 Zelfvergevingen Angstdimensie

Dag 257 – Zelfvergevingen Gedachtendimensie

Verbeeldingsdimensie:

Ik ga allerlei verbeeldingen creeren door bijvoorbeeld het lezen van verhalen van mensen die in de natuur leven; ik vlucht in verbeeldingen in de natuur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb allerlei verbeeldingen te creeren door verhalen te lezen van mensen die in de natuur leven en hierin te vluchten in verbeeldingen in de natuur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vluchten in verbeeldingen van leven in de natuur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vluchten in de natuur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vluchten in mijn eigen natuur dus hoe ik besta als geprogrammeerd wezen, welke ik als natuurlijk ervaar, dus als herkenbaar dus veilig dus ogenschijnlijk vrij van angst, zodat ik de angst voor het onbekende en hierin de angst voor falen niet hoef te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van angst voor falen niet te willen ervaren, en mezelf hiermee bestaande in/als angst gevangen te houden, want als ik leef in/als angst, ervaar ik de angst niet als zodanig aangezien ik hierin beweeg zonder te zien dat het ook anders kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen zien dat het ook anders kan, want dan daag ik mezelf uit het anders te doen, en dit jaagt me angst aan; angst dat het niet lukt het anders te doen en angst voor mijn ervaring van falen hierin waarin ik mezelf aanval omdat ik ervaar dat ik faal, en hierin opnieuw angst ervaar voor mijn ervaring van mezelf aanvallen, dus feitelijk angst voor mijn ervaring in het algemeen als zijnde bepalend wie ik ben.

Als ik mezelf zie vluchten in een verbeelding van mezelf in de natuur, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf waar ik van weg wil vluchten, wat zich aandient waardoor ik liever in de natuur en/of mijn eigen natuur wil zijn. Ik pas zelfvergevingen toe op hetgeen ik zie en ervaar en omarm mezelf hierin. Ik realiseer me dat ik mijn eigen stem kan gebruiken om mezelf ‘gerust’ te stellen als stabiel te maken/houden. Ik zie tevens dat ik weerstand ervaar tegen het gebruiken van mijn stem en liever stil wil zijn. Ik onderzoek in het moment wanneer en waarom ik liever stil wil zijn. Als ik echt liever stil wil zijn en geen woorden wil vormen, pas ik alleen de ademhaling toe. Ik adem in, houd even vast, adem uit, houd even vast. In de adem houd ik mezelf vast zonder mezelf te forceren tot het spreken van woorden.

Ik stel mezelf te doel de vlucht in de natuur verder uit te schrijven zoals ik aan het doen ben in het mindconstruct in de SRA-2.

Als ik mezelf ervaar in angst voor falen, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf wat het is dat ik bang voor ben in dit moment, en onderzoek of ik bang ben in het moment of dat ik angst ervaar voor een hele toekomstprojectie welke ik denk en geloof in dit moment op me te moeten nemen en het dus op te moeten nemen tegen mijn toekomstprojectie, wat me natuurlijk nooit gaat lukken, nooit lukt en nooit is gelukt. Ik realiseer me dat ik mezelf hierin altijd tekort doe aangezien ik mezelf in de toekomst projecteer als een held in de geest zoals ik niet ben in realiteit, en waarin ik mezelf dus telkens teleurstel en hierin vasthoud in angst voor de ervaring van teleurstelling, welke dan een excuus is en wordt om de angst voor falen niet werkelijk door te hoeven wandelen in realiteit.

Als ik mezelf ervaar in angst voor mezelf aanvallen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik vaak nog niet eens door heb dat ik mezelf aanval, behalve dat ik in een vervelende ervaring aanwezig ben. Ik onderzoek in mezelf de vervelende ervaring en zie welke woorden ik naar mezelf toe gebruik waarin ik me vervelend voel, welke ik tevens kan onderzoeken in de woorden die ik gebruik naar anderen, al dan niet in mijn geest.

Ik stel mijzelf ten doel mijn woorden naar anderen in de geest die ik nog toesta, in eerste instantie te stoppen, en vervolgens te onderzoeken wat dit betekent naar mezelf toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven voor een verbeelding van mezelf in de natuur/in mijn eigen natuur.

The-metaphysical-secrets-of-imagination-introduction

Free

————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/