Dag 769 – Structuur – structure

structuur blad

Structuur – Structure

Structure (of organism); texture (of skin, rock, a literary work) (Kramers Engels)

NL woordenboek Koenen 27e druk:

Innerlijke bouw, wijze waarop een samengesteld geheel is opgebouwd

Structuren zijn geen realiteit, maar constructies van de menselijke geest waardoor deze de werkelijkheid beter vermag te ordenen en te begrijpen

Door een uitdaging op facebook die gaande is, voor het maken van een zwart-wit foto van iets in mijn dagelijks leven zonder uitleg en waarop geen mens of dier aanwezig is, kwam ik op het in beeld brengen van ‘structuur‘ in mijn omgeving. Op deze manier geef ik meerwaarde aan het project waarin ik in eerste instantie geen ‘doel’ zag of waarvan ik het oorspronkelijke uitgangspunt waaruit deze ‘uitdaging’ ontstaan is, gemist of niet begrepen heb.

Dat vond ik dan interessant om het woord structuur nader te bekijken en wat het betekent voor me en in mijn leven.

Ik merk dat ik ‘van structuur houd’. Ik heb graag structuur in mijn dag en week zodat ik een soort van houvast of richtlijn heb om de dingen te doen die ik als mijn verantwoordelijkheid zie. Tevens houd ik graag wat tijd en ruimte over om hieromheen of tussendoor, ongestructureerd in te vullen met ontspannende bezigheden. Wat dit dan zijn, mmm, eigenlijk is dit meer een ‘niets doen’ of een kopje koffie drinken (alleen of samen) of een boek lezen of met de katjes rondhangen. Dus als ik dit lees, is structuur voor en in mij, vooral gerelateerd aan ‘taken verwezenlijken. En dit geeft gelijk de structuur om hier tussenin, de structuur los te laten.

Positieve ervaring: orde, duidelijkheid, schepping, vrijheid, ruimte, houvast, richtlijn, ritme, overzicht.

Negatieve ervaring: eigenlijk alleen als het ‘teveel’ is, dus een dagplanning met alle bezigheden te dicht op elkaar en achter elkaar zonder tussendoor tijd en ruimte om ‘even niets te doen’. Wat ik me nu afvraag, is of ik dit niets doen gebruik om nog ‘weg te dromen’ dus om mijn focus of aandacht te laten gaan. Als ‘even geen verantwoordelijkheid’ ervaren voor zaken die ik ‘moeilijk’ vind of spannend of uitdagend. Waarin ik onzekerheid of angst ervaar vanuit een ‘niet weten’. Dus vanuit een ‘geen programma hebben klaarliggen’ van hoe iets aan te pakken.

Dus, structuur geeft me focus en ervaar ik als zinvol, aangezien ik binnen die structuur, de dingen aanpak die ik lastig vind. De structuur ondersteunt me dan om taken of uitdagingen op te pakken of aan te gaan.

Tot zover een wat luchtiger en weer Nederlandstalig blogje tussendoor 🙂

Wordt vervolgd

Ik ga op zoek naar een eerste afbeelding in de natuur waarin ik structuur zie:

De Hedera Helix of Klimop! Fantastisch voorbeeld van een plant met structuur, in het blad zelf en ook vooral in de groeiwijze.

 Structuur nodig om de werkelijkheid – binnenin en buiten onszelf – beter te begrijpen?

Klik op onderstaande afbeelding:dip_lite_logo_on_white


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Advertenties

Dag 407 – Het Angorakonijn en onwetendheid

Torturing animals to make an angora scarf

Een schokkend filmpje (klik op bovenstaande link) over hoe de Angorawol letterlijk van het levende konijn geplukt wordt. Het filmpje op zichzelf zegt genoeg, een konijn wat schreeuwt, daar moet iets heel erg mis mee zijn, want een konijn maakt gewoonlijk geen geluid. Het is ondraaglijk om naar te kijken, en toch staan we dit toe in de wereld. Wat is de onwetendheid hierin? Het dragen van Angorawol. Ik heb me nooit gerealiseerd hoe dit ‘gewonnen’ werd en heb het onder de noemer van schapenwol gebracht, en verder ervaren als ‘lekker zacht’.  Lekker zacht is het zeker, we weten allemaal hoe zacht de vacht van een konijn is, en die van het Angorakonijn is nog zachter. Waar we het recht vandaan halen om deze vacht van het konijn te plukken op zo’n afschuwelijke manier, dat is onvoorstelbaar. En toch doen we het, staan we het toe, elke 3 maanden bij een konijn, en dragen we ‘de vacht van een ander levend wezen’ die zonder vachtje, koud en verlamd van pijn, in een ijzeren kooitje zit, zich ondanks alles probeert te wassen, wachtend totdat het vachtje is aangegroeid en het afschuwelijke ritueel zich herhaalt. Hoe kan het zijn dat we als mensheid, dit niet weten en/of zelfs ‘normaal’ vinden en/of in ieder geval toestaan zonder er iets tegen te doen?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet te realiseren hoe de angorawol gewonnen wordt van het levende konijn, die zonder vacht achterblijft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen maar te willen huilen als ik dit zie en me realiseer, terwijl ik me er van bewust ben dat ik het liefst mijn eigen weerstanden als afscheiding van andere levende wezens op en als deze aarde, bestaande uit dezelfde substantie, niet doorwandel en blijf bestaan in mijn eigen veilige wereld in de geest, en dus onwetend en blind ten aanzien van de gruwelen die plaatsvinden op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb graag producten te hebben gekocht met angorawol zonder verder te zien wat dit inhoudt voor het dier waartoe de wol behoort.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met de vacht van een angorakonijn te lopen om mezelf warm te houden, terwijl het konijn alleen, koud en verlamd van pijn achter blijft in een ijzeren kooitje, wachtend tot de vacht is aangegroeid voor een volgende plukactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de toestand van de konijnen in stand te houden door angorawol te dragen en in het algemeen door in mijn eigen geest te verkeren, blind voor wat er in het fysiek plaatsvindt.

Ik stel mezelf ten doel geen producten met angorawol te kopen aangezien en zolang ik niet precies en zeker weet waar de wol vandaan komt, waarbij ik me realiseer dat dit geen werkelijke totaal-oplossing is en dat er in vrijwel ieder kledingstuk binnen mijn budget een vorm van misdaad aanwezig is.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen te kopen wat ik nodig heb aan kleding en niet 3x zoveel.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen door mijn eigen weerstanden, adem voor adem, dag voor dag, zelfvergeving voor zelfvergeving en zo de afscheiding in en als mezelf te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel mijzelf als leven in te zetten voor een bestaan op aarde voor alle levende wezens in waardigheid, veiligheid en werkelijke zorg en hierin mezelf te pushen en zelfvergeven en zelfcorrigeren om degenen die willen zien en horen wakker te schudden tot zelfverandering en wereldverandering, waarin ik me geen illusies maak over de enorme taak hierin welke niet gemakkelijk zal zijn voor mezelf en/als de ander.

Desteni-I-Process-Lite

Gratis online cursus als start om te leren hoe de afscheiding in onszelf te stoppen en te leren zien, realiseren en begrijpen dat werkelijke verandering plaats zal moeten vinden in ieder mens van binnen.

Living Income Guaranteed

Levend Inkomen Gegarandeerd

Voorstel tot inbreng van een Leefbaar Inkomen voor alle mensen op aarde; want alleen als alle mensen op aarde een basisbestaan gegarandeerd hebben en in staat zijn voor elkaar te zorgen, zullen we als mensheid in staat zijn om voor alle fysieke leven te zorgen inclusief dier-plant-aarde, in gelijke waardering van en met elkaar, op weg naar werkelijke eenheid en gelijkheid.

PS als je op de afbeelding klikt kom je een website tegen van een Nederlandse angorafokker die zo te zien wel ‘diervriendelijk’ fokt en knipt, waarbij het fokken en tentoonstellingen op zichzelf natuurlijk nieuwe vraagstukken met zich meebrengt om in te zien.

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 345 – Waar begint Politiek?

Politiek heeft nooit mijn volle aandacht gehad, al vond ik gaan stemmen wel altijd belangrijk en dat heb ik dus ook altijd gedaan, en doordat ik me er niet voldoende in verdiept heb, heb ik het niet volledig begrepen. Ik vond voornamelijk dat er erg veel en erg lang gepraat werd en dat er agressief werd aangevallen en verdedigd ten aanzien van standpunten van een politieke partij. En ik merkte dat als ik het wel echt zou gaan volgen, het interessant werd. Sinds mijn participatie in Desteni is politiek iets wat erbij hoort, waar de mogelijkheid en noodzaak ligt tot verandering. Ik vind het nog steeds lastig te volgen als we praten over de problemen op wereldniveau, hoe deze aan te pakken en op te lossen aangezien er zoveel mensen en zoveel geld bij betrokken zijn; ik heb hier nog geen overzicht in. Wat ik echter wel direct begrijp, is hoe de politiek begint bij en in de mens zelf, bij de ‘gewone’ mens zoals jij en ik, hier op straat. Dus laten we het eens dicht bij huis halen en zien hoe we ieder kunnen starten om een levende samenleving te vormen.

Want is het niet zo dat politiek start hier op straat? In de buurt waar we wonen, met de buurman en de buurvrouw? Rondom ons is een directe afspiegeling van wat er op wereldniveau, of in ieder geval op landniveau, afspeelt. Alleen in het klein. Laat ik mezelf de vraag stellen: durf ik hier de straat op om iets te vragen aan de buurman waarvan ik zie dat het niet het beste is voor al het leven, zoals in het voorbeeld met de stationair draaiende auto’s? Nee, ik durf het niet. Ik ervaar angst voor een reactie in boosheid van de buren aan wie ik het vraag, en uiteindelijk angst dat het juist erger wordt gemaakt, dat ik een doelwit word in de buurt. Ik realiseer me dat dit gebeurde met het voorval met de kinderen en de voetbal hier in de buurt, en dus zal dit gestoeld zijn op een herinnering uit kindertijd, welke niet direct naar mij toe heeft plaats gevonden, maar welke ik wel gezien heb naar anderen toe, en deze ook volledig toegestaan heb naar anderen toe. Zo zijn we allemaal opgegroeid, en dus hebben we geleerd groepjes te vormen en mensen buiten te sluiten.

Terug naar politiek in de buurt. Zou het niet zo moeten zijn dat er in de buurt een gezamenlijk startpunt is waarin je als buur naar buiten kunt stappen en een vraag kunt stellen aan de ander om iets in overweging te nemen en in te zien als eventuele mogelijkheid als wat het beste is, zonder dat hier direct een aanval in wordt geopend? Zonder dat er onverschillig, schamper of agressief gereageerd wordt? Waarin we aan elkaar geven zoals we zouden willen ontvangen? Zou jij uitgejouwd willen worden? Agressief of onverschillig benaderd willen worden als je iets vraagt om in overweging te nemen, waarvan je ziet dat de buur dit niet doet en er dus een correctie nodig is? Waardoor de situatie ontstaat die het beste is voor al het leven, dus alle mensen en kinderen, maar ook zeker inclusief plant en dier in gelijkheid?

Hoe anders zou het dagelijks leven eruit zien als dit aan de orde van de dag is, als we in vertrouwen hierin rond kunnen lopen en een gesprek kunnen voeren met elkaar. Er wordt gezegd in de buurt, we helpen elkaar, en als iemand bijvoorbeeld te hard rijdt, wordt diegene hierop aangesproken. Echter, dit aanspreken gebeurt in dreiging en boosheid; er wordt bijvoorbeeld gezegd: ‘ik zou het maar corrigeren, want als die en die erachter komt dat je dat niet doet, dan pakken ze je’, en ja hoor, het gedrag wordt gestopt. Maar het wordt gestopt in een startpunt van angst; angst voor reprimande, angst voor afrekening, en niet in en als het startpunt van wat het beste is, bezien in gezond verstand, in samenspraak met elkaar en ondersteuning van elkaar. En zo is hetgeen gecorrigeerd wordt, dus afhankelijk van de sterkste. Wat mist hier is het verplaatsen in de schoenen van een ander, zowel van de hardrijder als van degene die agressief een reprimande uitspreekt.

Dit is waar politiek begint, in de buurt waarin we wonen. In samenspraak in gezond verstand, waarin alles en iedereen in overweging wordt genomen als leven, en niet in eigenbelang, waarin een ‘motor laten brullen’ getolereerd wordt omdat iemand dit ‘leuk’ vindt, of waarin een auto stationair kan staan draaien omdat ‘iemand haast heeft en zo weg moet en dit gemakkelijker is’. Het wordt ook niet geleid door voorkeur of je nu wel of niet van planten houdt, en als je niet van planten houdt hoef je er dus niet voor te zorgen en kun je de auto dus laten gassen bovenop de planten en degene die ervoor opkomt, afdoen als iemand die moeilijk doet; nee, het wordt gezien in en als het startpunt van gelijkheid in leven; in plant, mens en dier, en dus wordt de plant en het dier in gelijkheid in overweging genomen, met gezond verstand, en dus wordt hier voor gezorgd, of je dit nu leuk vindt of niet. Wat betreft het hard rijden en laten brullen van een motor, hier kan eens nader ingezien worden wat er nu zo leuk in is, wat de ervaring geeft hierin die behaald moet worden. Vaak heeft dit te maken met een ontlading van onvrede als energie, welke onverschillig maakt naar het leven om ons heen, en welke is ontstaan doordat wijzelf onverschillig benaderd zijn, door anderen en door onszelf. Doordat we niet gehoord zijn en dus maar gaan brullen in de vorm van een brullende motor. En is er de mogelijkheid om te zien of er ergens op een geschikte plaats een vorm van hardrijden kan plaatsvinden die geen schade aanricht.

Hoe kunnen we een regering vormen in samenspraak, in overeenstemming in gezond verstand, waarin alles en iedereen – als Leven – in overweging wordt genomen als wat het beste is als we in een eenvoudige woonwijk niet eens het respect kunnen opbrengen voor elkaar om naar elkaar te luisteren, werkelijk te luisteren en te horen wat er gezegd wordt? Hoe ver zijn we afgedwaald als mens van een werkelijk zorgzame samenleving? En waarom loopt dit steeds verder uit de hand en is niemand in staat hier werkelijk verandering in te brengen, terwijl 99% van de mensen over het algemeen hetzelfde wil hierin: in overweging genomen worden als levend wezen. Wat zegt dit over wie we zijn als mens? Als we hiertoe niet in staat zijn en steeds meer in eigenbelang handelen en/of handelen in eigenbelang toestaan in zelf en in de ander?

Politiek begint in onszelf. Het startpunt in onszelf dient te veranderen. Waarmee ik bedoel, verplaatsen van de geest in afscheiding, in eigenbelang – welke onverschilligheid en vernietiging met zich meebrengt – naar het fysiek in gelijkheid. waarin leven als wat het beste is in overweging wordt genomen. Het eigenbelang moet echt een stapje terug doen, in ieder opzicht, in ieder-een.

Aan mijzelf hierin de taak om de angst volledig te onderzoeken en stoppen in mijzelf ten aanzien van de onverschilligheid in de wereld, welke verbonden is aan onverschilligheid in mezelf en waarin ik veroordeel, anders zou ik niet in angst verkeren. Een startpunt in en als angst maakt me ineffectief en zal angst en/als oordeel in stand houden en voortbrengen. De angst vindt plaats in en als eigenbelang. Het betreft eigenbelang in dit specifieke onderwerp en/of eigenbelang in het algemeen, als het willen vasthouden aan het eigenbelang, de zelfzucht, in en als een aspect in de geest, in en als voorprogrammering als een vorm van controle.  Als ik namelijk werkelijk het eigenbelang opgeef, dien ik ook mijn ‘voordeel’ van mijn positie in deze voorprogrammering – mijn ‘voordeelpositie’ – op te geven. Voordeel in en als oordeel, welke mij een ervaring van controle geeft en waarin ik dus niet gelijk sta. Pas als ik vrij ben van oordeel ben ik in staat effectief richting te geven aan mezelf in situaties van onverschilligheid en ben ik in staat om een ander hierin te ondersteunen. Zolang als ik spreek en beweeg in een ervaring van angst en/als oordeel, wek ik reactie op, in mezelf en in de ander. Welke niet effectief is en niet werkelijk zorgzaam, ook al kom ik met de boodschap als wat het beste is voor al het leven. Als mijn startpunt niet gelijk is en ik me niet werkelijk verplaats in de schoenen van een ander, breng ik geen gelijkheid voort en dus niet wat het beste is voor al het leven.

Hieraan werk ik in het schrijven in de blogs, de Reis naar Leven, waarin dit ‘opgeven’ plaatsvindt in zelfvergeving, en het opgeven van het eigenbelang een terug geven wordt aan zelf van leven. Want voordeel als oordeel in eigenbelang is niet het beste voor ieder-een, en dus ook niet voor mijzelf, al ‘lijkt’ dit soms wel zo. Niets is wat het lijkt. Onderzoek het ‘lijk’ in jezelf in de Reis naar Leven.

Bedenk hierin dat hoe meer mensen hierin opstaan, hoe sneller de angst in onszelf zal afnemen aangezien er dan een samenwerking kan plaatsvinden in vertrouwen. Echter, het werkelijke vertrouwen start in en als onszelf als Zelfvertrouwen, onafhankelijk van wie er wel of niet opstaat buiten onszelf. De beslissing is aan ieder zelf.

Geef zoals je zou willen ontvangen

Full the crucifixion of jesus part 3Full the crucifixion of jesus part 5

The Crucifixion of Jesus – Part 3

The Crucifixion of Jesus – Part 5

Degenen die een huis, geld om te eten en beschikking tot internet hebben, zijn degenen die hierin op zullen moeten (gaan) staan om verandering wereldwijd plaats te laten vinden, zodat ook een ieder die nu de dag moet doorkomen met een kopje witte rijst, een startpunt in gelijkheid heeft die hem of haar toekomt: Leven als Geboorterecht met recht op voedsel, water, huisvesting, onderwijs en gezondheidszorg, onvoorwaardelijk, net als ieder ander, net als jij en ik zouden willen ontvangen.

Hoe anders zou de wereld eruit zien als dit plaatsvindt.

Start de Zelfverandering, stop de onverschilligheid in jezelf ten aanzien van de medemens en al het leven op aarde – en met medemens bedoel ik niet alleen je naaste ‘geliefden’ maar ieder mens op aarde: het oorlogskind aan de andere kant van de wereld en de buurman waar je zo’n hekel aan hebt – en wees deel van de Oplossing.

De informatie/educatie hoe hiermee te starten wordt gratis aangeboden via internet als online-cursus met begeleiding van een buddy (nu alleen nog in het engels):

Desteni I Process – Lite

——————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 334 – Wie ben ik en Wie is Desteni?

Ingrid’s Desteni Witness Blog

Mijn naam is Ingrid Schaefer. Ik ben geboren in Nederland op 16 februari 1973 – en nu dus 40 jaar. Ik heb na het volgen van de middelbare school en 2 jaar kunstacademie – richting fotografie gekozen voor de opleiding aan de Academie voor Natuurgeneeskunde in (destijds) Hilversum, waar ik in het jaar 2000 ben afgestudeerd. Ik werk in de Vitaminstore, een winkelketen in Nederland en ook uitbreidend naar buiten, waarin ik advies geef en producten verkoop op het gebied van voedingssupplementen (vitamines, mineralen, kruiden), natuurlijke lichaamsverzorging en sport.

Sinds september 2011 participeer ik in de groep Desteni en ben ik gestart met de opleiding SRA-1, welke valt onder de Desteni-Pro cursus. Op het moment ben ik bezig met het 2e jaar, SRA-2, en werkzaam als buddy in de Dip-Lite en Dip-Pro cursus ter ondersteuning van elkaar in het proces van zelfverandering.

In oktober 2012 ben ik een maand op de Desteni-farm geweest in Zuid-Afrika, waar ik met de groep die daar woont, heb samengeleefd. Op de farm wonen en werken rond de 15 mensen die zich dag en nacht inzetten voor en als het proces van wereldverandering en zelfverandering, welke gestart is door Bernard Poolman, Sunette en Esteni.

Wie en wat is Desteni?

Desteni is een naam van een groep mensen, verspreid over de wereld en gestart in Zuid-Afrika, die samenwerken – voornamelijk online, afhankelijk van woonplaats – om verandering in de ongelijkheid in de wereld tot stand te brengen. Wat een ieder zich hierin realiseert, is dat wereldverandering alleen mogelijk is als we onszelf veranderen, aangezien wij de wereld tot stand, of liever gezegd, ten val hebben gebracht. Als we als mens niet opstaan en onszelf veranderen tot een menselijk wezen dat te vertrouwen is, dan hoe is het mogelijk om de wereld te veranderen tot een plek waarin ieder mens – en hieruit volgend ieder dier, iedere plant en al het leven wat aanwezig is op Aarde – recht heeft op een veilig en ondersteund leven, waarin we geven zoals we zouden willen ontvangen. En hoe kunnen we geven zoals we zouden willen ontvangen als we bezig zijn met het uitstippelen en uitvoeren van een overlevingsstrategie om voldoende geld bij elkaar te krijgen om te eten en om een dak boven ons hoofd te hebben, krijgen of behouden.

Langzaam aan wordt steeds meer duidelijk dat de wereld geen prettige en eenvoudige plek is om te verblijven, en dat wij als mens geen prettig en eenvoudig wezen zijn om mee samen te leven. Hier moet dus iets veranderen, voordat het te laat is en we met z’n allen de aarde tot een onomkeerbare hel hebben gemaakt, iets wat het voor vele wezens al is.

Desteni biedt praktische oplossingen die veelvuldig en door iedere deelnemer onderzocht en bevestigd zijn door toepassing van de oplossingen in het eigen proces in het eigen leven, gewoon op de plek waar een ieder op het moment woont.

Alle persoonlijke processen en veranderingen zijn te volgen in de blogs in de Reis naar Leven, waarin we 2555 dagen schrijven ter zelfonderzoek en zelfbevrijding van de structuren van de geest waarin we verstrikt zijn geraakt en welke vernietigend werken op het fysieke leven, van onszelf en van al het leven op de gehele aarde.

Het gereedschap, de tools, zijn eenvoudig en effectief, en bestaan uit zelfoprechtheid ten aanzien van wie we zijn, welke zichtbaar wordt in het uitschrijven van de structuren van de geest, en hierop toegepast zelfvergeving en zelfcorrectie, waarin we onszelf vergeven wie we zijn, en onszelf zo vrijmaken zodat we onszelf daadwerkelijk veranderen in het fysieke leven. Het fysiek is het referentiepunt, de adem is een tool om onszelf hier aanwezig te houden en niet weg te dwalen in al deze structuren in de geest.

De tools zijn eenvoudig; het proces zelf is een ander verhaal en duurt minimaal 7 jaar, 2555 dagen van schrijven, aangezien we vele weerstanden hebben opgebouwd in onszelf in ons bestaan in eigenbelang/zelfzucht, en de geest en hierin het ego zal deze positie in eigenbelang niet zomaar opgeven, zo ondervind ik dagelijks. Ook dit geeft aan waardoor het zo erbarmelijk gesteld is in de wereld en we maar door en door gaan zonder een keer op te staan en de vernietiging in onszelf en in de wereld een halt toe te roepen.

Tevens werkt Desteni aan een oplossing voor wereldverandering, waarin de mensenrechten herzien zijn in een document, en waarin er een fatsoenlijk bestaan dient te worden geboden aan ieder wezen. Aangezien we beheerd worden door geld, zal de verandering zich voltrekken via geld, te beginnen bij een Gegarandeerd Basisinkomen voor ieder mens vanaf de geboorte tot aan de dood op aarde.

In dit blog zal ik de veranderingen beschrijven die ik zelf wandel in het proces als Getuige van Zelfverandering met toepassing van de tools die gedeeld worden door de mensen in de groep onder de naam Desteni, waaraan ik vanaf nu kort refereer als Desteni. Het gaat veelal om hele kleine veranderingen, zeker in het begin, welke zich steeds meer en meer uitbreiden. Mijn proces van het uitschrijven, zichtbaar maken en vrijmaken van de structuren in de geest als Reis naar Leven in 2555 dagen is te volgen in het blog ‘Reis van Ziel naar Leven’, waar ik ook deze blogs zal plaatsen als dag van schrijven.

Wandel mee en zie voor en in jezelf wat er werkelijk gezegd wordt door Desteni, door deelnemers van Desteni als mensen die wandelen als getuige van zelfverandering. Onderzoek de hoeveelheid informatie die beschikbaar is en zie wie je zelf bent hierin, wat je eigen reacties zijn en waarom – waar ben je bang voor om te verliezen.

Stel jezelf de vraag hierin: Hoe kan een groep die wandelt als getuige van zelfverandering en samenwerkt aan en voor een oplossing voor wereldverandering, als een wereld waar een ieder een rechtvaardig bestaan heeft met gedegen voedsel, water, onderdak, educatie en gezondheidszorg, afgedaan worden door een lezer als een scam, een leugen? Wie is hier de leugenaar? Heeft de lezer werkelijk gelezen en onderzocht in zichzelf wat er staat? Of reageert de lezer in eigenbelang, in angst voor verlies van persoonlijk bezit?

En wat zegt dit over wie wij zijn en zijn geworden als mens, als we niet meer kunnen herkennen wat het beste is voor al het leven, en waarin we vergeten dat ‘al het leven’ in gelijke mate inhoudt ‘inclusief onszelf’? Betekent dit dat we niet weten wat ‘leven in gelijkheid’ is, dat we niet fysiek aanwezig zijn en eigenlijk nooit geweten hebben wat Fysiek Leven is en niet kunnen bevatten wat Gelijkheid werkelijk inhoudt en betekent, laat staan leven in en als dit principe?

Een zorgwekkende situatie, zichtbaar in de zorgwekkende toestand waarin het leven op aarde verkeert.

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

PENTAX Image

Verbeeldingsdimensie:

Dat een groep kinderen/jongeren niet oplet, duwend en trekkend door de straten loopt, tegen mijn schutting bonkt, de schutting breekt en de planten en dieren worden geschaad.

Dat er een grote zware voetbal over de schutting heen komt en bovenop een plant of een konijn belandt, waardoor de plant/het konijn ‘kapot’ gaat, dood is of erg veel pijn lijdt en dood zal gaan.

Mezelf getreiterd en gepest, niet in staat om dier en plant te beschermen, in een ervaring van ‘er niet tegenop kunnen’.

Pas maatregelen die genomen worden als het al te laat is en er schade is aangericht, aangezien pas als er fysieke schade is, er gezien wordt wat er gedaan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een verbeelding in de geest van een groep kinderen/jongeren die niet oplet, duwend en trekkend door de straten loopt, tegen mijn schutting bonkt, de schutting breekt en de planten en dieren worden geschaad, welke geactiveerd wordt in mij door harde stemmen, geschreeuw, lawaai en gebonk in en rondom het speeltuintje naast het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een verbeelding in de geest van een grote zware voetbal die over de schutting heen komt en bovenop een plant of een konijn belandt, waardoor de plant/het konijn ‘kapot’ gaat, dood is of erg veel pijn lijdt en dood zal gaan, welke getriggerd wordt door het geluid van een voetbal vlak naast het huis en in en rondom het speeltuintje en door harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het geluid van een voetbal op de straat vlak naast het huis als trigger-punt te laten bestaan in mij van een afbeelding in mij in/als de geest van een grote zware voetbal die over de schutting heen komt en bovenop een plant of een konijn belandt, waardoor de plant/het konijn ‘kapot’ gaat, dood is of erg veel pijn lijdt en dood zal gaan, welke angst activeert voor hetgeen gebeurt in deze verbeelding.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te activeren in mij door participatie in verbeelding in de geest van schade aan plant en dier in mijn tuintje, getriggerd door geluid van een voetbal en/of harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai vlak naast de deur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een verbeelding in de geest van mezelf getreiterd en gepest, niet in staat om plant en dier te beschermen, in een ervaring van ‘er niet tegenop kunnen’, welke geactiveerd wordt door harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ergens tegenop moet kunnen, in plaats van in te zien dat ik alleen gelijk kan staan/gaan staan aan mezelf in en als de ervaring van ‘er niet tegenop kunnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet in staat ben om plant en dier te beschermen, welke komt door een ervaring van participatie in de geest in en als angst, waarin ik mezelf onmachtig maak ten opzichte van de ervaring van angst, en dus niet tegen mezelf in en als ervaring van angst op kan door te geloven dat deze ervaring werkelijk is wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een ervaring ben in en als angst in de geest, waarin ik me in het geloof in gedachten welke angst activeren, ondergeschikt maak aan de gedachten en activatie van een ervaring van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf ondergeschikt te maken aan gedachten als activatie van een ervaring van angst, en dus geloof ik ‘er niet tegenop te kunnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een verbeelding van een situatie waar er pas maatregelen worden genomen als het te laat is en er schade is aangericht, aangezien pas als er fysieke schade is, er gezien wordt wat er gedaan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er pas als er fysieke schade is, er gezien wordt wat er gedaan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ‘waarschuwen’ geen zin heeft aangezien er toch niet geluisterd wordt en/of dat waarschuwen het effect juist versterkt, in plaats van in te zien dat waarschuwen – het schuwen van de waarheid – gepaard gaat met angst, en als er in en als angst gesproken wordt als waarschuwing, dus in schuwing van de waarheid over zelf, de gesproken woorden (in en als angst), angst voortbrengen en dus een tegenovergesteld effect creeren.

*

Als ik mezelf zie participeren in verbeeldingen in de geest van schade aan schutting, tuin, plant en dier, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan breng ik mezelf hier in het fysiek door me te richten op een fysieke handeling in huis of tuin.

Als ik mezelf zie participeren in verbeeldingen waarin ik getreiterd en gepest wordt, in en als een ervaring van ‘er niet tegenop kunnen’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf ondergeschikt maak aan de geest als angst, waarin ik een ervaring creeer van er niet tegenop kunnen.

Ik stel mezelf ten doel ervaringen van angst als er niet tegenop kunnen te onderzoeken in mezelf en te zien waaraan ze gerelateerd zijn als gedachten als afbeelding in mij, opgeslagen als herinnering.

Als ik mezelf zie participeren in een geloof in een gedachte dat ‘waarschuwen geen zin heeft‘, bevestigd in mezelf in en als een afbeelding als herinnering, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me ik me begeef in een ervaring van angst in de geest, gerelateerd aan een herinnering waarin ik mijn zelfbeweging heb weggegeven, welke angst in mij creeert; angst voor mezelf die mezelf ondergeschikt maakt, weggeeft, aan de geest in mezelf – de geest geven – in plaats van mezelf te vergeven en hierin mezelf aan zelf terug te geven.

Ik stel mezelf ten doel de ervaringen te onderzoeken in mij door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie, waarin ik mezelf heb weggegeven, opgegeven ten behoeve van de geest en dus ten behoeve van relaties in en als de geest, bestaande in en als angst om alleen te staan.

Ik stel mezelf ten doel alert te zijn ten aanzien van mezelf in situaties waarin ik mezelf opgeef ten behoeve van relaties in en als de geest, ingegeven door een ervaring van angst in mij, gekoppeld aan een ervaring van angst om alleen te staan, en te onderzoeken wat het is dat ik bang voor ben om te verliezen in het specifieke moment, wat er triggert, wat voor gedachten en plaatjes er in mij opkomen, wat ik ervaar, hoe ik fysiek verander, welke consequenties ik creeer, zodat ik deze gehele ervaring als herinnering kan stoppen en zelfvergeven, zodat ik mezelf in staat stel mezelf stap voor stap, adem voor adem, te corrigeren tot een wezen in eenheid en gelijk in/als zelfvertrouwen.

Ik stel mezelf ten doel, in gezond verstand, als niet participerend in en als angst, op te komen in en als spreken voor plant en dier als wezens die niet kunnen spreken in een taal die wij als mensen verstaan, en gerelateerde angsten hieraan te onderzoeken in zelf door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie, totdat en zodat het stil wordt in mij en ik werkelijk kan staan in en als gelijkheid als zelf als leven als plant en dier, in samenwerking  met en ondersteuning van elkaar.

Image © Shutterstock

The Consciousness of the Bees – Part 1

The Consciousness of the Bees – Part 2

————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Trigger-punt:

Harde stemmen, geschreeuw, gebonk, lawaai

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai als trigger-punt te laten bestaan in mij tot het reageren in en als angst voor het kapot maken van schutting, tuin, planten en dieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai te koppelen aan kapot maken van schutting, tuin, planten en dieren.

Angstdimensie:

Dat ze niet opletten en de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Dat ze niet luisteren als ik er wat van zeg

Dat ze wraak nemen op mij als ik er wat van zeg, en ze alsnog de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de kinderen niet opletten en de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de kinderen niet luisteren als ik er wat van zeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de kinderen wraak nemen op mij als ik er wat van zeg, en ze alsnog de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de kinderen de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken omdat ze harde stemmen gebruiken, schreeuwen, bonken en lawaai maken, in plaats van in te zien dat ze harde stemmen gebruiken, schreeuwen, bonken en lawaai maken in het speeltuintje een paar meter verderop, maar Niet bezig zijn met het kapot maken van de schutting, tuin, planten en dieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst te bestaan voor wat eventueel kan gebeuren in de toekomst als het kapot maken van schutting, tuin, planten en dieren bij het horen van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai een paar meter verderop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst voor wat eventueel kan gebeuren in de toekomst als het kapot maken van schutting, tuin, planten en dieren te hebben gesproken in het verleden tegen de kinderen, waarin ik in en als angst de focus op mijzelf bestaande in en als angst heb gelegd, waarin ik de kans heb vergroot hetgeen te creeren waar ik bang voor ben, namelijk dat ze wraak nemen op mij en schutting, tuin, planten en dieren kapot maken, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst mijn eigen angst te creeren en dus angst te ervaren voor mijn eigen angst in en als creatie van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor hetgeen ik creeer bestaande in en als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de kinderen niet naar me luisteren als ik er iets van zeg, in plaats van in te zien dat er nog niet zoveel te zeggen valt aangezien ze harde stemmen gebruiken, schreeuwen, bonken en lawaai maken maar niets kapot maken als schutting, tuin, plant en dier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai te associeren met kapot maken, wat ook zo is, aangezien de harde stemmen, het geschreeuw, gebonk en lawaai, participerend in de geest, het fysiek kapot maken en er geen aandacht is voor het leven in en als het fysiek, welke het risico vergroot op het kapot maken van schutting, tuin, plant en dier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als fysiek kapot te maken door te participeren in en als angst als reactie in en als de geest op harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in mezelf hard te praten, te schreeuwen, te bonken en lawaai te maken ten aanzien van mezelf bestaande in en als angst, waarin ik mezelf angst aanjaag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf angst aan te jagen in en als mezelf in en als de geest in en als het gebruik van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb 10 stappen over te slaan en de kinderen te willen vragen voorzichtiger te zijn zodat een eventueel kapot maken wordt voorkomen, zonder dat ik de kinderen ken en zie waar ze vandaan komen, en zonder eerst naast de kinderen te gaan staan en met hen te communiceren en hen mijzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de kinderen niet mijzelf te willen laten zien als wie ik ben, maar wel te willen dat ze direct naar me luisteren als ik iets vraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, vinden en geloven dat het voldoende moet zijn als ik iets vraag omdat ik het vraag en omdat het gaat om preventie als bescherming van schutting, tuin, dier en plant – welke begon met het spelen met de voetbal – in plaats van in te zien dat zij slechts spelen met de voetbal en willen spelen met de voetbal, en een vraag ter preventie als bescherming hierin absoluut niet duidelijk is voor hen, en dus is alleen deze vraag onvoldoende en bereik ik hiermee juist het tegenovergestelde effect.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ze het op mij gemumd hebben als ik harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai hoor, welke komt doordat ik eerst de aandacht op mij gevestigd heb door te spreken bestaande in en als angst in het incident met de voetbal, en de enige die zich werkelijk op mij mumt en richt, ben ik zelf in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het incident van de voetbal te koppelen aan de harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

*

Als ik mezelf zie en voel reageren in en als angst op harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er een mechanisme aangaat welke gerelateerd is aan een incident in het verleden.

Ik realiseer me tevens dat er een ervaring van angst in mij getriggerd wordt, uberhaupt door harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik realiseer me en heb gezien dat deze kinderen wel luisteren en zien als ze werkelijk iets kapot maken en dus is het mogelijk hierover te spreken indien nodig.

Ik realiseer me dat een aantal mensen in de buurt, die de kinderen al langer kennen, hebben aangeboden te ondersteunen in de situatie als ik er zelf niet uitkom met de kinderen en dat ik dus eventueel hun ondersteuning kan vragen indien nodig.

Ik realiseer me dat er een angst voor de toekomst in het algemeen wordt getriggerd waarin situaties op straat volledig uit de hand lopen.

Ik stel mezelf ten doel, in een moment waarin ik harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai hoor en/of als er gespeeld wordt met de voetbal,  in gezond verstand de situatie te bezien en te zien of er werkelijk aanwijsbare mogelijkheid is tot een eventueel kapot maken van schutting, tuin, plant en dier.

Ik stop de reacties in mezelf, focus op mijn ademhaling – houd mezelf vast in en als de adem – en maak mezelf stabiel hierin. Ik ga door met waar ik fysiek mee bezig ben of ga eventueel wat bewegen in huis.

Als ik mezelf werkelijk angstig ervaar en/of als er een voetbal in de buurt aanwezig is, beweeg ik de konijntjes richting hun overdekte verblijf en doe dit dicht, zodat ze zeker veilig zijn.

Ik onderzoek  de relatie tot harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai, in mij en buiten mij, welke ergens gekoppeld is aan herinneringen als kind door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stop mijn participatie in en als angst voor de toekomst en een eventueel uit de hand lopen van situaties op straat, aangezien participeren in en als angst geen enkele praktische bijdrage levert ten behoeve van een verandering in samenleven in de wereld en mij ineffectief maakt.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar voor een richting geven van mezelf in de toekomst, waarin ik eventueel eerder/verder  zie dan een ander en dus richting zal moeten geven; en dus saboteer ik mezelf alvast van tevoren zodat ik deze angst tot richting geven niet onder ogen hoef te zien, zonder me te realiseren dat als ik niet participeer in en als een angstervaring, richting geven als mezelf mogelijk is welke dan niet langer beangstigend is.

Ik realiseer me dat ik een patroon kopieer van geen richting geven, welke ik vertaal als geen richting ‘kunnen’ geven, waarin ik mezelf gevangen houd in en als angst in en als een ervaring van ‘niet kunnen’, ‘niet in staat zijn’ en dus ‘niet te staan’.

Ik stel mezelf ten doel angsten ten aanzien van richting geven in en als mezelf, nader te onderzoeken in schrijven met toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel de relatie met mezelf te verbeteren, vergroten, verstevigen, bevestigen, adem voor adem, dag voor dag, in een proces van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie waarin ik zelfvertrouwen ontwikkel in en als mezelf en hier adem voor adem, dag voor dag, in op sta.

Wordt vervolgd

Aan de Almachtige

Het ontwerp van Wreedheid jegens Dieren

In Stilte Lijden we

————————————————————————————————————————-
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 323 – Gedachten en Zelfmoord

Disclaimer:

Voor wie rondloopt met terugkerende gedachten over zelfmoord die neigen naar een werkelijk beroven van het fysieke leven, zoek professionele hulp ter ondersteuning van jezelf via een specialist om te voorkomen dat je jezelf en/of een ander schade toebrengt. Realiseer je, zelfmoord is Nooit een werkelijke oplossing voor hetgeen je ervaart in jezelf. Eenmaal stabiel in jezelf als voldoende in staat om jezelf te ondersteunen, kun je het proces van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrigerende uitspraken en doelstellingen wandelen, om werkelijk in jezelf te gaan zien hoe het patroon als gedachten tot zelfmoord zich gemanifesteerd heeft kunnen hebben in jezelf.

Equalitylife11-50%

Velen onder ons lopen met gedachten over zelfmoord rond, en velen van ons hebben dit soms of meerdere ‘malen’ overwogen om ook daadwerkelijk uit te voeren. En vrijwel iedereen onder ons staat passieve zelfmoord toe in zichzelf door zelf te bombarderen met gedachten, en hieruit volgend gevoelens en emoties, waarin we laten bepalen door de geest als gedachten, gevoelens en emoties wie we zijn, hoe we bewegen, welke woorden we spreken en welk gedrag we vertonen, waarin we ons fysiek langzaam opbranden en ons Zelf als Levend Wezen onderdrukken, wegdrukken, dood drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter af ben als ik mezelf van mijn fysieke leven beroof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het in ‘de Hemel’ beter is dan hier op aarde, dat ik in de hemel veilig ben voor mijn gedachten, gevoelens en emoties, en dat de pijn die ik ervaar afkomstig is van mijn fysiek, niet ziende realiserende en begrijpende dat de pijn die ik ervaar, afkomstig is van de gedachten die gevoelens en emoties produceren welke ik fysiek opsla en waarin ik mijn vlees misbruik ten behoeve van het creeren van deze gedachten, gevoelens en emoties, waardoor mijn fysiek de pijn vertoont die ik in eerste instantie in en als de geest manifesteer en toesta in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de gedachten als dat het me beter lijkt dat ik doodga, te moeten volgen in en als mijn fysiek en hierin overweeg om mijn fysiek te doden, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik als ik mijn fysiek dood, ik hetgeen ik vermijd onder ogen te zien op aarde, alsnog onder ogen zal krijgen ‘in de hemel’, in de dimensies, en dan zonder de ondersteuning van mijn fysiek en van mijn fysieke medemens hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zelfverantwoordelijkheid te willen nemen voor hetgeen ik fysiek op aarde heb toegestaan en gemanifesteerd heb – binnenin mezelf en buiten mezelf – waarin ik als enige ‘optie’ zie om dan maar mijn fysieke leven weg te halen, denkende en gelovende dat ik op deze manier onder de pijn en zelfverantwoordelijkheid uitkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de pijn verdwijnt als mijn fysiek verdwijnt, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik op deze manier mijn eigen ondersteuning weghaal, namelijk mijn eigen fysiek als punt van referentie in en als fysieke stabiliteit, zodat ik  het proces kan wandelen van zien  wie ik ben geworden in en als de geest in en als ongelijkheid, bestaande in polariteit en dus instabiel, waarin ik de mogelijkheid heb om mezelf te vergeven en mezelf te corrigeren, in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter af ben zonder fysiek, aangezien ik in en als mijn fysiek pijn ervaar, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mijn fysiek zelf pijn heb gedaan in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe mijzelf werkelijk te ondersteunen in en als het fysieke bestaan aangezien ik dit van niemand geleerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een leven op aarde toe te staan, in mezelf en buiten mezelf, welke zo ongelijk verdeeld is en in fysiek erbarmelijke staat, waarin vele mensen geen andere uitweg zien dan zichzelf van het fysieke leven beroven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat gedachten over zelfmoord in de kern in verband staan met geld en de ongelijke verdeling hiervan, bestaande in en als angst om tekort te komen, het niet te redden, oneerlijk bedeeld te zijn, buitengesloten te worden etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ondanks het feit dat ik fysiek niet in erbarmelijke staat verkeer, toch te overwegen om mezelf van het leven te beroven zolang ik niet bereid ben om volledig zelfverantwoordelijkheid te nemen voor wie ik ben geworden in en als de geest en voor beslissingen die ik heb genomen en/of heb toegestaan, bestaande in (een geloof in) participatie in gedachten, gevoelens en emoties in afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat zelfmoord en/of gedachten over zelfmoord, in de kern niet voortkomen uit zelfhaat maar uit haat als wraak naar een ander toe, ergens in het leven ooit zo toegepast in de geest en voortlevend op, in en als deze herinnering zolang deze niet gecorrigeerd wordt door mijzelf, waarin ik mijzelf compromitteer en dus haat in zelf als zelfhaat creeer als gevolg van een ervaring van wrok waarin ik niet bereid ben deze ervaring op te geven en mezelf en eventueel de ander te vergeven voor iets wat ooit gebeurd is, waarvan ik me afhankelijk heb gemaakt en waarvan ik dacht dat ik er recht op had, en als dit niet zo blijkt te zijn, houd ik mijn expressie in, maak ik mezelf expressieloos, waarin ik feitelijk mezelf dood.

Desteni-I-Process Lite and Pro

Als ik mezelf zie participeren in een talmen en dralen om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor de gedachten, gevoelens en emoties die bestaan in mij en voor de beslissingen die ik hieruit volgend genomen heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er geen excuus is om te talmen en dralen in het nemen van zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf zie talmen en dralen tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid voor gedachten, gevoelens en emoties die bestaan in mij en voor beslissingen die ik hieruit volgend genomen heb, te stoppen met talmen, mezelf het talmen te vergeven, en nader te onderzoeken in mezelf waarom ik draal in het nemen van zelfverantwoordelijkheid, wat de angst is die hierin verborgen ligt, door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in te zetten ten behoeve van eenheid en gelijkheid voor mens, dier, plant, aarde  – als ‘Alle Leven‘ in deze wereld – welke begint bij gelijke financiele basismogelijkheden voor ieder mens als in een Basisinkomen waarin voor ieder mens gelijke mogelijkheden gecreeerd worden tot Zelf Educatie welke leidt tot Werkelijke Zorg voor een ieder – mens, dier, plant, aarde –  in en als Leven als wat het Beste is voor Ieder-Een.

*

Gedetaileerde beschrijvingen over Zelfmoord en Paranoia (Engelstalig):

Suicide Paranoia – 1: What is Paranoia?

Suicide Paranoia – 2: How/Why Thought is (and creates) Paranoia

Suicide Paranoia – 3: The Creation Process of Suicide Paranoia – Energy Dimensin (Part One)

Suicide Paranoia – 4: The Creation Process of Suicide Paranoia – Energy Dimension (Part Two)

Suicide Paranoia – 5: How Consciousness disconnects from Reality in State of Paranoia

Suicide Paranoia – 6: The Creation Process of Suicide Paranoia (Thought Dimension)

Suicide Paranoia – 7: The Creation Process of Suicide Paranoia (Thought Dimension Part Two)

Suicide Paranoia – 8: Giving-up on Self and Giving-in to Paranoia

Suicide Paranoia – 9: Understanding, Stopping and Changing Paranoia

Suicide Paranoia – 10: Understanding, Stopping and Changing Paranoia (Part Two)

Suicide Paranoia – 11: Understanding, Stopping and Changing Paranoia (Part Three)

Suicide Paranoia – 12: Self Forgiveness and Self Commitments

Suicide Paranoia – 13: Self Forgiveness and Self Commitments (Part Two)

Suicide Paranoia – 14: Suicide and Blame

Suicide Paranoia – 15: Suicide and Blame (Part 2)

Suicide Paranoia – 16: Suicide and Blame (Part 3)

Suicide Paranoia – 17: Suicide and Blame (Part 4)

—————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/