Dag 236 – Expressie en de Darm – De buik en taille in de media

Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Dag 233 – Expressie en de Darm – Patroon Verwachting Geloof

Dag 234 – Expressie en de Darm – Eten Klaarmaken

Gisteren werd me iets duidelijk. Wat me al duidelijk was, is dat ik mijn buik vaak niet zo mooi vind, met name als mijn buik wat opgeblazen of vol is, wat vaak het geval is. Dit vind ik al sinds…in ieder geval sinds ik 16 ben. Vroeger als kind bedekte ik mijn buik graag, zo sta ik ook op foto’s, naast mijn broer in zijn zwembroekje. Ook hier zet ik mijn buik iets vooruit en die ‘holle rug’ heb ik nog steeds een beetje. Dus op mijn 16e besloot ik dat ik mijn buik niet mooi vind als er veel eten in zit, dan wordt de buik bol en verdwijnt de taille. Uberhaupt heb ik niet zo’n uitgesproken taille, ik heb geen vrouwenlichaam met weelderige brede heupen en een smalle wespentaille lol. Wat me hierin gisteren opeens opviel, is dat ik een smalle taille en bredere heupen heb aangenomen als een voorbeeld welke ‘waar’ en ‘goed’ is, en dus behaald moet worden want zo ‘hoort een vrouwenlichaam te zijn’. En hier ben ik al die jaren vanuit gegaan, dat een vrouwenlichaam zo hoort te zijn.

Had ik een vreselijk slanke moeder? Nee. wel met taille trouwens. Een slanke oma? Nee een dikke oma! Zonder taille. Heb ik mijn oma’s lichaam ooit als niet mooi beschouwd? Nee. Zo heb ik haar altijd gekend, ze was altijd verzorgd gekleed en het ‘paste bij haar’ in mijn ogen. Het was een mooi, stijlvol vrouwtje (klein en dik) om te zien.  Mijn moeder heeft weleens gezegd dat ik ‘oma’s lichaam’ heb en dat oma na de bevalling dik is geworden. Nu ben ik nooit bevallen, en al helemaal niet dik geworden, en als ik nu zie wat ik vroeger allemaal snoepte en toch niet dik werd, alleen een beetje mollig, is dik worden ook helemaal niet direct een aanleg.

Dus het gaat om de buik en de vorm die mijn lichaam heeft. De vorm heb ik in de afgelopen jaren geaccepteerd en vind ik mooi zoals het is, ik heb alleen wel deze obsessie fysiek gemanifesteerd waarin ik fysiek in stand houd waar ik juist ‘vanaf’ wilde. Ergens vanaf willen is afscheiding en ik heb de afscheiding gemanifesteerd in een vorm waarin het fysieke functioneren van de darm belast en belemmerd wordt, en hierop heb ik weer allerlei lagen gecreeerd welke voortkomen uit patronen hoe ik mezelf in de eerste 7 jaar geleerd heb te manifesteren. Voeg dit samen met een erfelijke ‘belasting’ op darmgebied, en voila, er is een ziekte gecreeerd die het hele fysieke functioneren ruineert.

Hierin zag ik gisteren opeens een link naar een automatische gedachte in mij dat het ‘anders hoort te zijn’. Wat ik blijkbaar zo heb meegenomen uit de media. Het accepteren van mijn lichaam zoals het is en het veranderen wat mogelijk is ter ondersteuning van mijn fysiek is prima, zover was ik al een behoorlijke tijd geleden gekomen. Ik had me alleen niet gerealiseerd in al die jaren dat hetgeen ik na ben gaan streven, een plaatje is wat ik ergens heb opgedaan waarvan ik altijd dacht dat ‘het niet voor mij was weggelegd, dat ik nu eenmaal zo’n lichaam niet heb’, zonder me ooit af te vragen wie dit beeld dan eigenlijk gemaakt heeft en hoe ik erbij kom dat een vrouwenlichaam zo hoort te zijn.

Tijd om deze onzin te stoppen. Ik ben (bijna) 40 en dus 24 jaar druk geweest met het perfectioneren van mijn taille en buik naar een voorbeeld uit de media, waarin ik mezelf om de oren sla met slanke taille’s en mezelf blijf vergelijken met vrouwen die een slanke taille en platte buik hebben. Het is toch lang en breed tijd om deze onzin te stoppen in mezelf en mezelf als mens te perfectioneren en gelijk te gaan staan als mezelf in plaats van mijn fysieke uiterlijk te proberen perfectioneren naar een plaatje in de media.

Hierin vond ik een blog van Leila heel treffend (welke als serie besproken wordt via een vlog van Sylvia), waarin ergens naar voren kwam dat als je een plaatje creeert van jezelf, dit ook het plaatje wordt zoals mensen je zien en verwachten dat je bent, waarin ik mezelf dus vast zet in een streven naar dit plaatje welke voldoet aan die verwachting van mezelf en de ander. Een punt wat ik al die jaren ervaren heb sinds ik iets slanker werd op mijn 16e, en tevens een punt waar ik geen inzicht in kreeg.

Een Hoop punten voor zelfvergeving en zelfcorrectie. Er zullen verschillende blogs volgen waarin ik de punten ga doorlopen.

http://andrewgablehere.files.wordpress.com/2012/01/white-light.jpg?w=500

Illustration by Andrew Gable

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org

Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships

Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com

Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net

Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 219 – Het Sexy personage

Een start.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een sexy personage te creeren, waarin ik mezelf verberg in/als angst om iets gedaan te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een platte buik sexy te vinden, en dus een platte buik wil, zodat ik als sexy personage door het leven kan en seks kan hebben wanneer ik wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen voldoen aan mijn eigen afbeelding van een sexy personage en hierin frustratie, verdriet en teleurstelling te creeren in mezelf door een afbeelding te creeren en na te jagen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een afbeelding als ideaal na te jagen, welke verbonden is aan een plaatje en waarin ik mezelf forceer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb allang dit plaatje niet meer na te willen jagen maar gewoon een goed functionerend fysiek en darmstelsel te willen, wat opnieuw een plaatje najagen is/word door het te willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gefrustreerd te zijn dat ik geen seks kan hebben wanneer ik wil doordat ik last heb van mijn darmen, welke opblazen door het verbergen van de leugens in mezelf/tegen mezelf, welke in eerste instantie onder andere zijn ontstaan door het geloof een platte buik te moeten hebben en hiervoor minder te gaan eten, wat ik blijkbaar een schoonheidsideaal vond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gefrustreerd te zijn door de last in mijn darmen, seks of geen seks, waardoor ik niet lekker in mijn eigen fysiek aanwezig kan zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in een schoonheidsideaal welke ik wil bereiken om mooi gevonden te worden, waarin ik in eerste instantie helemaal geen sekswens zie maar meer een wens voor aandacht en waardering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven een platte buik te moeten hebben voor het ontvangen van aandacht en waardering, welke mijn eigen aandacht en waardering zijn, waarin ik mezelf onderwerp aan een waardeoordeel, en mezelf alleen goedkeur als ik een platte buik heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te vergelijken met ieder plaatje van een vrouw met een platte buik, waarin ik geobsedeerd ben geraakt door een platte buik en hierin mezelf heb uitgehongerd om maar een platte buik te krijgen, niet ziende dat ik verder vermager maar alleen maar ziende dat mijn buik opzet als ik eet/gegeten heb, waarin ik uiteindelijk vast ben komen te zitten en allang niet meer dun te willen zijn, maar een construct in mezelf te hebben gecreeerd waarin ik mezelf saboteer met pijn en stoelgang problemen, waarin ik zie dat ik dus nog steeds leef in het plaatje van de vrouw met de platte buik als sexy personage die iets gedaan wil krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en mijn fysiek te missen hoe ik was, welke ik toen juist niet goed genoeg vond, voordat ik het sexy personage ben gaan naleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als sexy personage een relatie te willen om seks te hebben, en zolang ik leef als sexy personage, ik dus een relatie wil om seks te kunnen hebben, en gefrustreerd raak als ik dit niet kan hebben/denk te kunnen hebben in de toekomst door darmklachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een relatie te willen om seks te kunnen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als sexy personage een man te gebruiken om seks te hebben/kunnen hebben, en als we geen seks hebben/kunnen hebben, eigenlijk niet zo goed weet wat we samen moeten en/of kunnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te pushen in het sexy personage terwijl ik er helemaal niet aan kan voldoen, en hierin mezelf vastzet in mijn eigen leugens en verlangens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb misselijk te zijn van mijn eigen leugens en verlangens en gepush in mezelf om seks te kunnen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb helemaal niet te willen pushen, maar getriggerd te worden in verlangens naar een man en hierin het sexy personage te triggeren die gaat pushen om seks te kunnen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verward te raken door seksuele verlangens die getriggerd worden en die ik dus gelijk weer moet stoppen maar welke ik zodra ik ze gevoeld heb in mijn leven, juist gestimuleerd/gekoesterd heb aangezien ik geloofde dat dit het was, dat dit echt was en dat ik hierin kon leven en hierin nog steeds neig deze ervaring te geloven en dus te leven, in/als het sexy personage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben in de seksuele gevoelens te leven en te blijven staan, terwijl ik ondertussen steeds merkte dat ik in de knoop kwam in mijn darmen dus in mezelf, en hierin het ‘ik kan niet poepen’ personage tegenkom of zelfs gecreeerd heb, als fysieke bescherming van mezelf waar ik mezelf in/als sexy personage niet stop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te blijven geloven dat ik altijd een ‘ik kan niet poepen’ personage nodig heb om mezelf te stoppen in het sexy personage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me sterk te voelen in het sexy personage en me zwak te voelen in het ‘ik kan niet poepen’ personage, welke ik nu ga veranderen in het ‘ik kan het niet’ personage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb volledig gefucked te zijn door het sexy personage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan genieten van seks zonder het sexy personage te triggeren.

Ik stel mezelf ten doel seksuele verlangens en gekoppelde gedachten en plaatjes direct te stoppen zodra ze opkomen.

Ik stel mezelf ten doel mijn startpunt te onderzoeken in de omgang en gesprekken met een man, en als er seksuele verlangens spelen, deze te stoppen en zelf te vergeven, zodat ik zonder deze verlangens als geheime agenda kan spreken met de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de seksuele verlangens lekker te vinden voelen en me hierin te voelen alsof ik de hele wereld aankan, oftewel alsof ik niet bang ben, in plaats van in te zien dat de verlangens voortkomen/gecreeerd zijn in/als angst om alleen te zijn/alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hebben genoten van het gevoel van seksuele verlangens die beantwoord/bevredigd worden maar gefrustreerd te worden van seksuele verlangens die niet beantwoord/bevredigd worden, en dus mezelf hierin, in seksuele verlangens als het sexy personage, afhankelijk te maken van degene die me beantwoord en/of bevredigd en hierin mezelf te beperken in de woorden die ik spreek, aangezien ik met mijn woorden de ander met wie ik seks wil hebben, niet wil wegjagen.

Ik stel mezelf ten doel mijn manipulatie om seks te hebben te stoppen en te zien waar de triggerpunten liggen, in welke context, in welk moment, hoe ik mezelf ervaar in dat moment, om te zien waardoor ik het sexy personage nodig denk te hebben.

Als ik seksuele verlangens op voel komen, dan stop ik, ik adem. Ik adem in, ik zie wat er speelt, ik adem uit, ik laat los, totdat de gevoelens van seksuele verlangens wegebben en stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet in het leven zonder het sexy personage, in plaats van in te zien dat het sexy personage maar een personage is, ter vervanging van mijn gebrek aan leven welke een gevoel van leven geeft, maar waarin ik mezelf fysiek manipuleer, frustreer, verkramp en vastzet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in het sexy personage fysiek te manipuleren, frustreren, verkrampen en vast te zetten en toch te willen vast blijven houden aan het lekkere gevoel van het sexy personage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven angst te ervaren voor seks, in plaats van in te zien dat ik angst ervaar voor mijzelf als sexy personage waarin ik geen rekening houd met mezelf in/als fysiek zolang ik me beweeg in/als een personage dus in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds te laat te zien hoe ik mezelf fysiek manipuleer in het sexy personage en dus telkens consequenties creeer en wandel, waarin ik ook nog eens boos en gefrustreerd word dat mijn fysiek me beperkt te leven in/als sexy personage, terwijl ik eigenlijk boos ben dat ik er weer ben ingetuind, in mijn eigen manipulaties die me fysiek vervormen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te vervormen met personages, en dit zolang gedaan te hebben en tevens te hebben overgenomen van vorige generaties waardoor ik niet weet hoe dit te voorkomen en corrigeren, aangezien het zich al in mijn fysiek bevindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet in de pijn in mijn fysiek te willen zien in het moment aangezien het zo’n pijn doet, terwijl dit juist het moment om in te zien; als het geen pijn doet is niet te zien wat er pijn doet.

Ik stel mezelf ten doel zoveel als mogelijk te ademen in de pijn in mijn fysiek, en hier te blijven en te zien wat ik gecreeerd heb en toegestaan, net zolang totdat ik in staat en ter wille ben het te voorkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet volledig ter wille te zijn om fysieke consequenties te voorkomen in weerstand om mijn fysiek gecreeerde consequenties onder ogen te zien, waarin ik juist nog meer consequenties creeer in mijn fysiek waarmee ik het erger maak en welke me dwingen ter wille te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van doodgaan te hebben als ik mijn fysiek gecreeerde consequenties onder ogen zie en ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te gebruiken en misbruiken om mezelf ter wille te maken tot wat het beste is voor mezelf als leven in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand/weigering te ervaren om mezelf te vergeven wat ik heb toegestaan in/als mezelf en dus in anderen en hierin te verharden.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te veroordelen en schamen voor wie ik geworden ben en hierin controle uit te oefenen over mezelf over wat wel en niet gezien mag worden door me te realiseren dat ik een programma geleefd heb/leef als wie ik geen leven ben maar persona’s, zodat ik direct in zelf kan zien in de persona’s/karakters die ik geworden ben en geleefd heb en hierin mezelf kan vergeven en corrigeren.

Relationship Succes Support – Introduction Free

What is Sex – Overview Free

What is Sex? – Fulfilment as Sex

Mind Sex vs Physical Sex

———————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 178 – Zelfvergevingen op relaties – 11 – 23 jaar zelfoordeel

Dag 168 – Zelfvergevingen op relaties – 1 – relatiecheck

Dag 169 – Zelfvergevingen op relaties – 2 – alleen bij jou zijn

Dag 170 – Zelfvergevingen op relaties – 3 – iemand leuk vinden

Dag 171 – Zelfvergevingen op relaties – 4 – ik ben niet goed genoeg

Dag 172 – Zelfvergevingen op relaties – 5 – tijd

Dag 173 – Zelfvergevingen op relaties – 6 – voorbereiding nodig

Dag 174 – Zelfcorrecties op relaties – 7 – voorbereiding nodig

Dag 175 – Zelfvergevingen op relaties – 8- grapjes over man en vrouw

Dag 176 – Zelfvergevingen op relaties – 9 – ik kan het niet

Dag 177 – Zelfvergevingen op relaties – 10 – fysiek ongemak als sabotage

Wat is er 23 jaar geleden gebeurd.

Ik besloot dat ik mezelf te dik vond, dat ik mijn buik te dik vond. Was ik dik? Nee totaal niet. Ik heb altijd een beetje een bolle buik gehad aan het einde van de dag. De volgende ochtend was dit verdwenen. Als kind weet ik dat ik mijn buik altijd wilde bedekken; mijn broer stond in een zwembroekje, ik met een hemdje bij het zwembroekje. 16 jaar. Ik vond mijn buik te dik. Via een zus van een vriendin hoorde ik van de citroensapkuur, waarbij je 10 dagen niet eet en alleen water met citroensap, ahornsiroop en cayennepeper drinkt. Het is een reinigingskuur maar wordt natuurlijk misbruikt als afslankkuur. Dit wilde ik ook gaan doen. Mijn ouders vonden het niet zo’n heel geweldig plan maar verboden het niet. Dus dat ben ik gaan doen. Ik sportte destijds veel, en ben zelfs ’s avonds gaan trainen op een dag zonder eten. Ik hield het niet-eten niet lang vol.Na 3 dagen ben ik ermee gestopt. Los van dat het een heel slecht plan is voor een meisje van 16 jaar om zonder eten te gaan leven, was er met die 3 dagen niet zo heel veel aan de hand. Ik ben alleen na die 3 dagen heel licht blijven eten om toch een soort van programma (!) voort te zetten, waarin ik mijn fysiek langzaam aan het afbreken was. Uiteindelijk viel ik teveel af hierin, heel langzaam, werd moe, naar de dokter, die deze facade gestopt heeft.

Terug naar het moment van het besluit van afslanken in relatie tot mijn darmen. Het was niet met de kuur, maar ergens waarin ik besloot te gaan ‘lijnen’, en dus alleen de 3 maaltijden te eten. Ik weet nog dat ik zei tegen mijn ouders, nou, nu eet ik minder en kan ik niet meer naar het toilet, ik krijg juist een opgezette buik. Ja zeiden ze, als je je eetpatroon verandert en minder eet kan ook je ontlasting veranderen. Een antwoord met gezond verstand.

Wat is er gebeurd? Hetgeen ik wilde verminderen heeft zich vermeerderd. Ik wilde een minder opgezette buik, deze werd meer opgezet. En dat is exact het patroon wat zich nog steeds afspeelt. En in die mate dat ik door dit krampen en opzetten in mijn darmen/buik, ik met moeite voldoende kan eten, dus afval, en blijf zitten met een opgezette buik. 23 jaar gemanifesteerd in het fysiek. Had ik daarvoor last van mijn darmen? Ik weet het niet, ik had soms buikpijn. Maar ik kan me niet herinneren dat ik zo druk was met de stoelgang, ik heb geen idee wanneer ik naar het toilet ging om te ontlasten en ik maakte me niet druk om wat ik at, ik was dol op snoep.

Het verminderen van het snoep op zich is geen probleem en wel verstandig. Echt goed voor mijn tanden was het bijvoorbeeld niet. Het punt is het uiterlijk fenomeen waarin ik op een dag besloot dat dit anders moest. En nog steeds ben ik druk met het uiterlijk ervan, in schaamte over mezelf, mager, met regelmatig een opgezette buik. En nu denk, ik, ik was liever iets steviger, iets molliger, met een opgezette buik, zoals ik vroeger was. Ik was perfect, en met zoveel meer kracht die ik in dit hele proces ondermijnt heb, letterlijk afgebroken, opgegeten, geconsumeerd heb. Ja vind je het gek, ik had berehonger maar ik stond mezelf niet toe voldoende te eten. En deze ‘grens’ van net aan overleven in redelijke staat, heb ik gemanifesteerd in mijn darmen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf toe te staan net aan in ‘redelijke’ staat te overleven, welke in de staat van de rede is en niet staand in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf staande in het fysiek te ondermijnen door in/als rede te besluiten dat ik er anders uit moest zien, terwijl ik een volledig gezond fysiek had en er nog ‘leuk’ uitzag ook.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al die jaren niet aan mezelf toe te geven dat ik mezelf hierin ondermijnd heb, aangezien ik hier eenmaal mee gestart was en ik hierin ook wilde bewijzen dat ik het tot een goed einde kan brengen, in plaats van in te zien dat door het streven naar een goed einde, ik steeds naar een positief plaatje in/als de mind streef waarvoor ik het fysieke afbreek en het negatieve als polariteit in het fysiek manifesteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op mijn 16e te besluiten dat mijn buik te bol is ten opzichte van de rest van mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit ergens te moeten hebben opgepakt uit de media, gerelateerd aan relaties en seks.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een platte buik te relateren met seks/sexy zijn, en een bolle buik met afstotelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een bolle buik als afstotelijk te zien, in plaats van in te zien dat ik mezelf afstoot in het overnemen van een beeld van een platte buik als sexy en mezelf te zien als met bolle buik als niet-sexy.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf met bolle buik nog steeds verre van sexy te vinden en hierin een situatie gecreeerd te hebben waarin ik geen seks kan/hoef te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een situatie te creeren waarin ik geen seks kan/geloof te kunnen hebben zodat ik geen seks hoef te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als tiener zoveel angst te ervaren voor seks, dat ik een situatie gecreeerd heb waarin ik de angst niet hoef te ervaren, ik vervolgens de seks ben gaan beoefenen en mezelf hierin steviger heb gemaakt, waarin ik mezelf alsnog saboteer met een mijn eigen gecreeerde verdedigingsmechanisme die tegen me werkt welke ik fysiek moet doorwandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb de angst onder ogen te zien en hier adem voor adem doorheen te wandelen, maar in plaats hiervan mezelf te forceren tot een uiterlijk vertoon waarin ik pas in een ideaal plaatje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te forceren tot een ideaal plaatje uit angst niet goed-mooi genoeg te zijn, welke ik nu nog steeds wandel in een geloof niet goed-mooi genoeg te zijn met een bolle buik als ik last heb van mijn darmen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik perfect moet zijn zodat niemand mij kan pakken/afwijzen op eventuele zwakheden, in plaats van in te zien dat de enige die mezelf gepakt/afgewezen heeft op eventuele zwakheden, ik zelf ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te pakken/af te wijzen op een zogenaamde zwakheid als niet voldoen aan het perfecte sexy plaatje, en hierin mezelf in/als het fysiek af te breken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb voldoende te eten om mijn fysiek te ondersteunen in alle activiteiten die ik ondernam/onderneem maar te eten volgens hetgeen ik denk dat voldoende is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet meer te weten wat voldoende eten voor mijn fysiek is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op mijn 16e van heel veel snoepen naar te weinig eten geswitched te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik in dit zelfoordeel zoveel ellende gecreeerd heb maar in plaats hiervan te geloven dat er wel meer aan de hand moet zijn, waarin ik deze ellende van de afgelopen 23 jaar een reden probeer te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien hoeveel ellende een uiterlijk perfect plaatje, met een geloof hierin en een streven hiernaar, kan aanrichten, welke exact hetzelfde is als er in de wereld op grote/wereldschaal gebeurt, het streven naar een perfect positief plaatje, voorgeschoteld in/als de mind, vliegende schotels op en top, waarin niet gezien wordt hoe in dit streven naar het positieve perfectionisme, de hele fysieke wereld verkrampt, spastisch wordt, afbreekt en ten onder gaat.

*

Ik stel mezelf ten doel een positieve uitkomst als streven in/als de mind naar een perfect uiterlijk, welke gerelateerd is aan het vinden van meer geluk als meer seks als meer waardering als relatie in/als de mind, te stoppen. Ik sta mezelf niet toe mezelf langer te misbruiken voor een hallucinatie als luchtkasteel in/als de mind/het bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel hier in het moment te wandelen en mezelf fysiek te ondersteunen in de pijn en ongemak die ik ervaar. Ik zie welke angsten en paniek, gedachten, gevoelens en emoties er opkomen gerelateerd aan het ongemak/de verkramping/spasticiteit die ik ervaar in mijn darmen en pas hier zelfvergevingen op toe.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven zoveel ongemak te veroorzaken in mijn fysieke wereld door een geloof dat er iets niet goed aan mij is, en hierin te streven naar een relatie met iets buiten mij waarvoor ik geloof mijzelf te moeten vervormen/hervormen.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen in een geloof en streven naar een relatie met iets buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen in een geloof in de relatie met mezelf in/als bewustzijn, waarin ik geloof zelf niet voldoende te zijn, maar iets diepers of interessanters te moeten ontwikkelen, terwijl ik maar een heel eenvoudig meisje ben, opgegroeid in een heel eenvoudig leven in een heel eenvoudig gezin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat hetgeen ik in opgegroeid ben in/als het fysiek niet voldoende is, om vervolgens in deze bewustzijnsontwikkeling te gaan streven naar de eenvoud in/als het fysiek, waarin ik opnieuw de eenvoud in/als het fysiek mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben vastgedraaid in/als de belangrijkheid van/in het belang van het bewustzijn waarin ik streef naar meer in/als relaties in/als de mind/het bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren op deze hele facade en op het feit dat ik nu de fysieke consequenties moet wandelen terwijl ik het toch zo goed bedoelde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het zo goed bedoelde, in plaats van in te zien dat ik in zelfinteresse mezelf ben gaan vervormen om te krijgen wat ik wil, namelijk aandacht als seks van een ander, welke ik vervolgens ben gaan gieten in een jasje van bewustzijnsontwikkeling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb werkelijk niet te zien dat het startpunt puur zelfinteresse is geweest, aangezien ik in deze ontwikkeling ben gaan veranderen in een nobeler streven, zonder te zien dat als het startpunt zelfinteresse is, dit streven uitloopt op destructie van de fysieke gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vergeten/niet te geloven dat een startpunt in ongelijkheid zoveel schade aan kan richten, en als ik begrijp dat dit een ongelijk startpunt is, ik dit direct kan veranderen waarin alle fysieke ongemakken in 1x verdwijnen, in plaats van in te zien dat ik deze verandering fysiek moet wandelen en de fysieke gecreeerde consequenties dien te doorlopen en zelfvergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien dat ik de consequenties specifiek dien te vergeven, en niet alles in 1 draai kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gefrustreerd te zijn en me verongelijkt te voelen dat ik nog steeds fysieke consequenties loop, terwijl ik al zoveel ellende heb doorlopen hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het me niet lukt te specificeren aangezien ik dit nog nooit gedaan heb, en het daarom maar of in 1x wil veranderen, of in 1x wil opgeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb of in 1x te willen veranderen of in 1x te willen opgeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat ik in 1x kan veranderen, en het dus maar in 1x opgeef/wil geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat ik nog fysieke consequenties wandel, te gebruiken als bevestiging van het geloof dat ik niet kan veranderen en hierin te gebruiken als excuus om het in 1x op te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel paniek en onmacht te ervaren in mijn fysieke manifestatie in mijn darm, dat ik niet geloof dit te kunnen veranderen en het hierin in 1x op wil geven, in plaats van in te zien dat hetgeen ik ervaar in het het moment, exact de ervaring is waarom ik deze fysieke consequentie zo gemanifesteerd heb, in geloof in deze ervaringen van paniek en onmacht als emoties als sterker dan ik zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn emoties van paniek en onmacht nog steeds te geloven als zijnde waar en sterker dan ikzelf in staat tot richting geven hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat wat zich fysiek gemanifesteerd heeft, ook echt is want het heeft zich fysiek gemanifesteerd, niet ziende dat ik dit zelf zo gemanifesteerd heb in een geloof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien hoe sterk een geloof is, zo sterk dat het zich fysiek manifesteert in totale destructie en ongelijkheid in (mijn fysiek als) de fysieke wereld.

Zie hier de hervorming/gereformeerd zijn als stroming in het christelijk geloof, in een ‘niet-christelijke’ opvoeding.

———————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life