Dag 488 – Mijn omgang met de Poolse mensen

huisjeEen paar jaar geleden ben ik twee jaar veel omgegaan met een aantal Poolse mensen. Zij woonden in een huis achter mij in wisselende samenstelling en met 2 Poolse jongens ben ik intensief opgetrokken. Ik vond het erg prettig om bij hen te zijn vanwege de manier waarop ze gewend waren in ‘gemeenschap’ te leven zeg maar in een huis. Je kon daar binnenlopen en erbij gaan zitten, een kopje koffie drinken en wat praten zonder dat er gevraagd werd wat bijvoorbeeld je werk was. Je was er en het was prima dat je er was. Er was tevens altijd erg veel onrust vanwege de leef- en werkomstandigheden en de drank die in het weekend op tafel kwam. Iedere vrijdagmiddag was er vaak spanning over het geld dat wel of niet uitbetaald was door het uitzendbureau wat vaak tot een mind-possession leidde, een bezetenheid in en als de geest. Er was niemand die met gezond verstand de zaken benaderde maar allen die elkaar meer en meer opjutte in alle ontevredenheid die er op dat moment uit kwam. Ik heb hierin tevens gemerkt dat met iemand apart van hen, de onrust met gezond verstand aardig in banen te leiden was door heel simpel de feiten op een rijtje te zetten. Echter, die iemand was er meestal niet.

Ik heb deze mensen gezien als heel reëel, bereid tot delen en fysiek harde werkers. Over het algemeen werkten ze ook graag alleen de voorwaarden, controle en manipulatie die erom heen hing maakte natuurlijk dat er weerstand aanwezig was. En dit zie ik tevens als deel van de oorzaak dat er totaal geen verantwoordelijkheid werd genomen voor bijvoorbeeld de leefomgeving aangezien ze hier ieder moment ‘uitgegooid’ konden worden. Ieder had zo zijn eigen afweermechanismen hierin opgebouwd waardoor velen de situaties zo creëerden dat ze er zeker van konden zijn, vroeg of laat eruit gegooid te worden. Op naar een volgende baan, een volgend huis, een volgend uitzendbureau, afgewisseld met periodes in Polen en ondertussen meer en meer ontevredenheid opbouwend met een beschuldigende vinger wijzend naar de instanties die woon en werk aanbieden.

In deze leefsituatie worden ze al snel veroordeeld als onverantwoordelijke mensen die alleen maar rotzooi trappen en veel drinken in het weekend. Zo gedroegen velen zich ook en naar wat ik begreep, was dat in Polen zelf niet persé zo, het was meer dat het hier in Nederland werd ‘uitgeleefd’ aangezien er geen sociale controle meer was (familie bijvoorbeeld) en weinig tot geen zorg en integriteit naar hen toe.

Hieraan ten grondslag ligt natuurlijk de armoede in Polen zelf naar wat ik begrijp uit verhalen, een prachtig land is maar waar weinig geld te verdienen is. De meesten willen helemaal niet weg uit Polen maar zien hun kans schoon om in en ander land geld te verdienen. En naar wat ik begrijp is bijvoorbeeld ook de politie ‘corrupt’ (meer dan we hier gewend zijn) en hierdoor onberekenbaar.

Het raakt mij diep om mensen (in dit geval waren het meestal de mannen die ik ontmoet heb en die zich voornamelijk in het geldsysteem bewegen in Nederland en hierin het meeste beïnvloed zijn) met zoveel potentieel, zo ondermijnd te zien worden en zichzelf te ondermijnen door allerlei overlevingsmechanismen en natuurlijk gestoeld op culturele overdragingen zoals in iedere cultuur. Ik heb ook iemand in een jaar zien veranderen van een emotioneel instabiel persoon met alcohol problemen naar een rustige jongen die graag werkt en liefst gewoon een huis wil, eten, gezelschap en wat vrije tijd en tevens in staat is om het alcoholgebruik te stoppen, dit alles door een huis waar rust is, werk, voedsel van prima kwaliteit en iemand die met woorden van gezond verstand de boel in banen leidt.

Dit is dus de basis voor ieder mens om in tot rust te komen. Dit betekent niet dat we er dan al zijn. Zodra er rust is komen er andere afweermechanismen en/of afleidingsmanouvres omhoog die verhinderen om werkelijk onszelf onder ogen te gaan zien, helemaal als we het daarvoor aardig ‘bont’ gemaakt hebben. Hierin dient in ieder geval één iemand te blijven staan en zich niet te laten uitdagen door allerlei manouvres van de geest en als dit wel gebeurt, wordt ook de rustige situatie in huis alsnog steeds onrustiger en grimmiger door de geestbewustzijnsstructuren die opkomen en elkaar gaan activeren.

Ik was destijds in staat om de praktische zaken in en om het huis in banen te leiden. Zo ben ik opgegroeid en dit heb ik zelf zo geleefd dus dat is een kwestie van dit leven als voorbeeld en geen grappen en grollen hierin accepteren. Dit werkte dus ook en binnen een jaar was er een huishouden op orde. Echter de volgende stap, het geestbewustzijnssysteem en de voorprogrammering hierin, daar was en ben ik zelf nog niet voldoende stabiel in en dus, dit werd een rommeltje, de sfeer werd steeds grimmiger. Ik had alleen de theorie om te delen – ik was zelf tijdens datzelfde jaar begonnen met het Desteni I Process – en dat met een woordenboek ernaast voor de vertalingen naar het Pools maar onderwijl leefde ik niet wat ik vertaalde en opschreef. Dat ging dus helemaal de mist in. Ik durfde het huishouden niet voort te zetten op deze basis met onvoldoende zelfvertrouwen en zelfinzicht en heb de beslissing genomen te verhuizen en weer alleen te gaan wonen.

Die basis rondom werk en wonen heb ik natuurlijk zelf voortgezet en in het werk dient zich uitbreiding aan. Ik ben sinds langere tijd stabiel in mijn communicatie op werk, ik heb er plezier in en hierdoor durf ik deze uitbreiding aan.

Het punt van de voorprogrammering en zelfprogrammering met betrekking tot relaties is een ander verhaal. Ik ben hierin nog snel geactiveerd tot tijdelijke bezetenheid in en als de geest en ben onduidelijk in, als en naar mezelf hierover. Ik ben niet in staat en ter wille een beslissing te nemen en die te leven. Ik ben niet tevreden over mezelf in mijn communicatie en niet stabiel in mijn ervaringen hierin. Kortom, ik sta mezelf hierin afleiding toe en compromitteer mijn fysieke gesteldheid door activatie van het geestbewustzijnssysteem.

Stabiel in de laag van het bewustzijn (woon-werkomgeving) en klaar voor uitbreiding hierin.

Instabiel in de laag van het onderbewuste (relationele verhoudingen) en dus is er meer zelfonderzoek en zelftoepassing nodig.

(De laag van het onbewuste heb ik over het algemeen nog geen direct zicht op en is voor later).

***

In dit voorbeeld is duidelijk zichtbaar hoe voor ieder mens, de basis begint in een stabiele woon- en eventueel werkomgeving. Als deze niet aanwezig is blijven we geactiveerd in de overlevingsmechanismen en zijn hierdoor niet in staat om werkelijk in zelf te gaan zien en verantwoordelijkheid voor en als onszelf te nemen voor wie we zijn in deze overlevingsmechanismen. Voedsel, huis, overleving staat op nummer 1.

Er is een voorstel aanwezig die oplossingen biedt hiervoor en uitnodigt tot verdere verdieping en uitbreiding van een ieder die hiertoe bereid is en zichzelf in een stabiele woon-leefsituatie begeeft. Dit kan minimaal zijn aangezien het voor de meeste mensen de eindjes aan elkaar knopen is, echter als het maar enigszins stabiel is en voorziet in de basis zoals huisvesting,  voedsel, water, gezondheidszorg en mogelijkheden tot communicatie zoals internet en telefoon en wat reismogelijkheden is het vaak mogelijk en ook juist ondersteunend en motiverend voor onszelf om hierin iets bij te dragen.

Degenen die stabiel zijn hierin zullen het gaan doen voor al diegenen die weinig tot niets hebben en druk zijn met overleving in verschillende gradaties, van erbarmelijke, onleefbare situaties van armoede tot aan een onrustige woon- en werkomgeving die onzeker is en voortdurend onder grote spanning staat en hierin geen ruimte geeft voor enige andere bijdrage aan en als zichzelf.

Onderzoek het voorstel:

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

LIG

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd – YouTube

Hierop aanvullend is het nodig werkelijk verantwoordelijkheid te gaan nemen voor en als onszelf in wie we zijn geworden in een bestaan in en als het geestbewustzijnssysteem. Dit systeem is direct gerelateerd aan geld en als we onszelf niet vergeven, corrigeren en uiteindelijk de verandering leven, zal er niets blijvend en werkelijk veranderen in hoe we met z’n allen bestaan in deze wereld. Ook dit is zoals ik aangeef in bovenstaand voorbeeld – de basis kan gelegd zijn maar er is werkelijk zelfinzicht nodig om tot leven en samenleven te komen en als we hierin niet aanwezig zijn en/of toe bereid zijn, halen we de hele boel weer onderuit. Voor onderwijs in hoe te beginnen met het nemen van zelfverantwoordelijkheid is er een online cursus aanwezig – het is gratis met vrijblijvende begeleiding van een (mogelijk Nederlandstalige) buddy en ook met Nederlandse vertaling erbij:

Desteni I Process Lite

DIP+Lite+Banner-01

Het is een enorme taak waar we voor staan en toch moet het gedaan worden. Het is de enige blijvende oplossing om tot een leefbare wereld en samenleving te komen. Stel je eens voor wat een plezier dat zal geven! Voor alle mensen in verschillende nationaliteiten, voor de dieren, de planten, als iedereen samenleeft en elkaar ondersteunt. Dag voor dag onder ogen zien en aanpakken wat er zichtbaar wordt, een verandering inzetten en het vanaf hier de volgende dag verder oppakken. Zoals het konijn aangeeft, Leven is in de hele kleine dingen aanwezig, in iedere ademhaling binnenin zelf en vindt niet plaats ‘daar buiten ons’ zoals we allemaal denken en najagen. De werkelijke zelfverandering begint in deze kleine dingen. De dieren zijn een voorbeeld en ondersteuning hierin.

Bedankt.

————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Advertenties

Dag 344 – Een ervaring van ‘alles komt goed’

(klik op de afbeeldingen voor de gratis interviews)

Full the secret history of the universe the discovery of light part 1 2

Er stonden vandaag 2 jongemannen tegenover de winkel die klassieke muziek speelden. Mooi en technisch, zo te horen van het conservatorium. Met name 1 van hen heeft een uiterlijk die erg op Z. lijkt, een Poolse ex-vriend. Zo te zien en te horen aan de taal zijn zij ook Pools. Opvallend is mijn reactie op 1 van de jongens; ik vind hem onmiddellijk ‘leuk’, ik ben ‘geraakt’ door de manier waarop hij de muziek speelt (viool) welke ik omschrijf als ‘gevoelig’ en ‘intens’. Maar met name mijn ervaring is er een van rust, alsof alles ‘goed’ is en komt, ik word zelf rustiger, tevreden, ik hoef nergens heen, ik voel me gedragen, verwarmd, niet zo alleen, en ook jaloers op wat ik zie/interpreteer als dat deze jongen tevreden is met zichzelf en met wat hij doet, en niemand nodig heeft om iets op te vullen. De lichtblauwe ogen met wat ik omschrijf als ‘open’ vind ik prettig om aan te kijken, of is het in te kijken.

Het is exact hoe ik me bij Z. ervoer, en het zijn nogal wat sluimerende gevoelens om zelf te vergeven. ook en vooral omdat ik altijd geloofd heb dat ik deze gevoelens gemist heb en mis, dat ik hiernaar op zoek moest maar wat me nooit lang lukte om ‘vast’ te houden. Feitelijk mis ik het nog steeds in mezelf, het tevreden zijn met mezelf, het voldoende zijn in en als mezelf, het alleen staan en verwarmend zijn voor en als mezelf.

Algemeen voelde ik me bij de Poolse mensen prettig. Rustig, ontspannen, alsof mijn aanwezigheid werd gewaardeerd zonder dat ik iets speciaal had in te brengen, en tegelijkertijd was het ‘speciaal’ dat ik er was; algemeen gewaardeerd, opgenomen in de groep, niet meer zo alleen als hoe ik me destijds voelde.

Ik had het er met Sylvie over of ik me in het verleden ‘goed’ voelde, waarop ik opmerkte dat ik me zelden goed heb gevoeld. ik bedenk me vandaag dat er jaren als tiener zijn waarin ik me goed voelde, met een vriendengroep en een ‘goede’ vriendin, en op de korfbalclub waar ik jarenlang gespeeld heb, daar voelde ik me thuis, gewaardeerd, op mijn gemak, en in samenwerking aan een gezamenlijk doel als het spelen van de wedstrijden. Zo zijn er meer momenten en periodes, altijd gebonden aan een samenzijn in een groep. En zo ook voelde ik me goed bij de Poolse mensen en helemaal bij Z. In aanwezigheid van hem was alles goed, het was alsof alles wegviel, op z’n plek viel, er niet meer toe deed, het moment is goed. Ik realiseer me dat laatste een ervaring is van het geestbewustzijnsysteem waarin alles op z’n plek valt en ‘klopt’;  waarvan ik nu weet dat het doel in de voorprogrammering wordt behaald. Het zogeheten veelgeprezen ‘NU’ is alles wat er toe doet in zo’n moment, waarin we dus niet werkelijk Hier aanwezig zijn, in de fysieke realiteit waarin alles in overweging wordt genomen. De ervaring in de geest overheerst, in het ‘nu-moment’. Hierdoor werd er ook niet werkelijk iets besproken, aangezien we er simpel niet toe kwamen, alles leek al goed te zijn en goed te komen. Als we ieder weer alleen waren, bleek na een paar dagen dat we dus inderdaad geen afspraken hadden gemaakt, niet overeen hadden gestemd over hoe en wat, en er kwam dus helemaal niets goed, als zijnde dat er gewoon geen vervolg kwam. En bleven we afgescheiden achter met en in een ervaring in de geest. Als ik dit nu zo omschrijf is dit een typische omschrijving van een licht en liefde ervaring waarin alles samen lijkt te vallen, maar waar in werkelijkheid helemaal niets wordt opgelost en voortgezet.

Het tevreden zijn met wat ik doe is aanwezig en het alleen voelen is voor een groot deel gestopt sinds de participatie in Desteni, waarin ik het proces van zelfrealisatie wandel, mezelf hierin deel en tegelijkertijd samenwerk in een groep aan een gezamenlijk, alles omvattend doel. De ervaringen ten aanzien van jongemannen met lichte ogen die ik zie als tevreden met zichzelf, daar is nog een en ander in zelf te vergeven en veranderen in mezelf, en zo ervaar ik ook nog een behoorlijk gemis aan tevredenheid in en met mezelf, in mijn eigen fysiek.

Zelfvergevingen volgen.

(klik op de afbeeldingen voor de gratis interviews)

Full the secret history of the universe the creation of energy part 4————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 212 – De Intimiteit-Personaliteit

Relationship-success-support-intimacy-personality

In Relationship Support Succes-Intimicy Personality wordt de Intimiteit-Personaliteit besproken.

Tijdens het luisteren komen nog wat punten van gemis omhoog gekoppeld aan ervaringen die ik heb ‘opgedaan’ met een Poolse jongen een aantal jaar terug, die ik destijds als ‘the one’ heb bestempeld en al regelmatig over geschreven heb tot aan een jaar geleden als over pool nr1. Zijn naam is Zbigniew.

De eerste keer dat we seks met elkaar hadden was dit niet op elkaar afgestemd, maar dit hadden we na een paar keer gecorrigeerd zonder hier beiden onzeker of ongemakkelijk van te worden, zonder weg te lopen hierin, waarin een soort basis gelegd was waarop de volgende keren de fysieke intimiteit gedeeld kon worden, en ook als dit een keer niet liep was het geen probleem en pakten we het de volgende keer weer op. Ik ervoer een vertrouwen hierin welke ik als vertrouwen in hem heb benoemd/ervaren maar wat me tegelijkertijd een basis van vertrouwen in mezelf in het delen van fysieke intimiteit heeft gegeven die blijvend is. Toch ervaar ik een gemis hierin, dus er liggen nog lijntjes naar hem toe en/of naar het delen van fysieke intimiteit met een ander op zich.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog steeds een ervaring van gemis te hebben als ik denk aan het samenzijn met Zbigniew, welke met name gekoppeld is aan het fysiek samenzijn met elkaar en waarin ik en hij een gevoelswaarde gekoppeld hebben aan het fysiek samen zijn met elkaar en hierin aan elkaars naam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gemak te missen waarmee we fysieke intimiteit deelden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gevoel van vertrouwen te missen die ik ervaren heb in het delen van fysieke intimiteit met Zbigniew.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb destijds te denken/geloven dat hij de ene is en hierin dus te denken/geloven dat hij ook de enige is waarmee ik nog seks/fysieke intimiteit deel, en hierin een ervaring van gemis te creeren van het missen van mijn doel als zijn met de ene ware, aangezien is gebleken dat we niet praktisch fysiek samen leven en zullen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze ervaring niet los te willen laten, in plaats van in te zien dat door het ontmoeten van elkaar en het delen van fysieke intimiteit met elkaar, het doel in/als bewustzijn sowieso bereikt is, waardoor ik gemakkelijker in staat ben geweest de illusie van zo’n doel in/als bewustzijn en/of in ziels-construct vrij te geven en in te zien dat dit doel aan een programmering gekoppeld is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb destijds een bereid zijn in mezelf te zien, om mezelf volledig op te geven voor dit doel van fysiek samen zijn,  als had gebleken dat hij hiertoe in staat was, in plaats van in te zien dat ik hier zelf helemaal niet toe in staat ben en ook niet wil zijn, dat ik mezelf in/als expressie in woorden niet op wil geven voor een sporadische expressie in/als fysiek in een fysiek samenzijn, waarin ik mezelf afhankelijk maak van zijn fysieke aanwezigheid en hierin van zijn gemoedstoestand waardoor hij sporadisch fysiek aanwezig is/kan/wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf sporadisch werkelijk fysiek aanwezig te zijn en te expressen wie en wat ik ben in woorden in/als het fysiek, maar hiertoe mezelf alleen in staat achtte in zijn fysieke aanwezigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van de penetratie te missen met Zbigniew en het volledige vertrouwen en hierdoor gemak wat ik hierin voelde als zijnde dat hij mij hierin ondersteunde in plaats van een alleen-spel hierin te spelen en me de ruimte gaf om mezelf te expressen zoals ik in dat moment was in seksualiteit zonder iets van me te willen, in plaats van in te zien dat deze ondersteuning en expressie  nog wel bij beiden plaats vond gekoppeld aan een ervaring van gevoelens, dat ik iets van hem wilde en hij juist wegliep en in praktische werkelijkheid niet in zelf wil zien en hierin open wil communiceren waardoor we geen mogelijkheid hadden om door de gevoelens en angsten heen te wandelen en dus de fysieke communicatie over bleef als enige opening tot communicatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfvertrouwen in fysieke intimiteit te koppelen aan een ervaring in fysieke intimiteit met Zbigniew, in plaats van zelfvertrouwen te creeren in relatie tot mezelf in/als fysiek in ieder moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als fysiek in zelfvertrouwen te missen in ieder moment, aangezien ik mezelf nog verlaat door participatie in/als de mind/het bewustzijn, en hierin fysieke klachten manifesteer/in stand houd/heb gemanifesteerd waardoor ik een wantrouwen naar mezelf in mijn eigen fysiek ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van fysieke intimiteit met Zbigniew als ‘compleet’  en ‘altijd goed’  te hebben benoemd en ervaren, waarin we de praktische realiteit niet onder ogen hebben gezien en niet samen hebben doorlopen, en het dus een ‘altijd goed’ ervaring was van het moment in/als bewustzijn als NU-GOD-MIND, welke niet blijvend is want niet gestabiliseerd in realiteit, en dus slechts een positieve ervaring is gebleven met hierin de polariteit van de werkelijkheid als onmogelijkheid om met elkaar te communiceren in woorden als negatieve ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik bereid was/ben om de negatieve ervaring in realiteit erbij te nemen/voor lief te nemen, ten behoeve van een sporadische positieve ervaring, welke ik dan kon voortzettten in/als de mind/het bewustzijn om mezelf op door te laten leven in/als illusie, terwijl ik in mezelf zag en ervoer/zie en ervaar, dat ik dit helemaal niet wil, dat ik in realiteit in/als fysiek aanwezig wil zijn en in zelf wil zien en dit wil delen met een man die in zelf wil zien, waarin een fysieke intimiteit ontstaat in/als/met zelf in zelf-gewaar-zijn, waarna het pas werkelijk mogelijk word om fysieke intimiteit te delen met een ander, waarin ook de ongemakkelijkheden doorlopen zullen worden en het dus niet per defenitie gemakkelijk als ‘zonder moeite’  zal gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat hetgeen zonder moeite gaat, hetgeen is wat zo moet zijn/bij me past, in plaats van in te zien dat hetgeen zonder moeite gaat en hetgeen bij me past, mijn voorprogrammering is welke gevolgd wordt en dus gemakkelijk lijkt maar welke niet blijvend en reeel is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat iets niet gemakkelijk dus moeilijk zal/moet gaan als iets blijvend is, in plaats van in te zien dat ik zelf bepaal of iets moeilijk of makkelijk is door er waarde aan te geven in/als de mind/het bewustzijn, in plaats van op te pakken, in te zien en te wandelen wat hier is en mezelf hierin richting te geven door ervaringen van gemak en ongemak heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te hebben afgescheiden van het gemak van het delen van fysieke intimiteit in/als mezelf, en in plaats hiervan een moeilijkheid/moeilijkheden/strubbelingen in mezelf in/als fysiek te hebben gecreeerd door geloof en participatie in de illusionaire realiteit in/als bewustzijn, waardoor ik mezelf in/als fysiek als ongemakkelijk en onbetrouwbaar ervaar welke ik tracht te compenseren door een fysiek samenzijn met een ander waar alles gemakkelijk lijkt te gaan in 1 moment en me vervolgens hieraan te hechten als zijnde ‘het ene’ , waarin ik mezelf in eenheid en gelijkheid in/als fysiek volledig mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren als iemand die haar doel bereikt heeft in/als bewustzijn, me ondertussen afvragend hoe dit proces te wandelen als je niet je doel bereikt heb in/als bewustzijn, waarin ik mezelf limiteer tot een definitie van een helft in/als bewustzijn, wat een ziels-difenitie is naar een idee van Plato als zijnde dat iedereen bestaat uit 2 helften, en dat we dus altijd op zoek zijn naar de andere helft om vervuld te geraken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat als ik werkelijk alleen ga staan, ik ook altijd alleen zal blijven, wat feitelijk ook zo is, ik zal altijd alleen als Al-(l)Een zijn en blijven als ik werkelijk alleen sta, wat niet betekent dat ik dan ook alleen zal leven op aarde, maar juist het tegenover gestelde; pas als ik werkelijk alleen sta zal ik werkelijk in/als mezelf kunnen delen met een ander in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring als illusie als veilige haven van bereikt doel in/als bewustzijn niet te willen/durven loslaten/vrij geven uit angst voor een ervaring van alleen zijn in/als eenzaamheid, in plaats van in te zien dat een werkelijk alleen zijn geen ervaringen toestaat aangezien daarin geen afscheiding bestaat en dus geen ruimte voor ervaringen in/als bewustzijn en dus ook niet voor een ervaring van eenzaamheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te schermen en af te scheiden in mijn illusie van samen zijn in het verleden.

Ik realiseer me dat ik nog steeds vasthoud aan een ervaring in het verleden. Ik stel mezelf ten doel gelijk te staan aan deze ervaring in/als mezelf in het verleden door te stoppen met participatie in gedachten, gevoelens en emoties in herinnering.  Deze ervaring is een ervaring in mij, welke dus bij mij hoort en niet bij een samen zijn met Zbigniew. In dit gelijk staan in/als mijn ervaring (door te stoppen met participatie in gedachten, gevoelens en emoties in herinnering aan deze ervaring met Zbigniew) stopt de afscheiding van de ervaring van intimiteit in vertrouwen in fysiek samenzijn en stopt dus hierin een deeltje van de afscheiding in mezelf van mezelf die ik zelf gecreeerd heb door te geloven in ervaringen.

Als ik mezelf zie participeren in herinnering in gedachten, gevoelens en/of emoties gekoppeld aan een ervaring van fysiek samenzijn met Zbigniew, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf (be)vestig in/als bewustzijn als veilige haven. Ik stop, ik adem, ik ben hier.

Ik stel mezelf ten doel mezelf los te koppelen van de ervaring van samenzijn in/als bewustzijn met Zbigniew door de triggerpunten te onderzoeken en de punten die ik gecreeerd heb, zoals een relatie met zijn naam, vrij te maken door zelfvergevingen en zelfcorrecties, totdat ik er geen reactie meer op heb in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel een woordweb te maken van de naam Zbigniew en hierin de relatie die ik gecreeerd heb tussen ons, in samenwerking met/bevestiging van Zbigniew in overeenstemming dat we beiden hetzelfde doen in relatie tot elkaars naam, te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysieke ongemakken te onderzoeken, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, met behulp van fysiek ondersteunende behandelingen en met behulp van mijn eigen fysieke aanrakingen en masturbatie, en hoe langzaam het ook gaat, hier adem voor adem doorheen te bewegen, waarin ik intimiteit in/als/met mezelf vestig in/als/met mijn eigen fysiek.

Ik stel mezelf ten doel alleen te gaan staan en de lijnen die ik heb opgebouwd in/als relatie in/als bewustzijn 1 voor 1 te verbreken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en hierin mezelf te geven aan mezelf.

Ik stel mezelf ten doel in dankbaarheid te leven voor wat ik gedeeld heb met Zbigniew zonder er meer van te maken in/als bewustzijn dan wat het is in fysieke werkelijkheid, en hetgeen waarin het me ondersteund heeft te integreren in/als mezelf en dit te leven ten behoeve van wat het beste is voor Zelf als voor Alle Leven.

Relationship-success-support-intimacy-personality-part-2

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life