Dag 488 – Mijn omgang met de Poolse mensen

huisjeEen paar jaar geleden ben ik twee jaar veel omgegaan met een aantal Poolse mensen. Zij woonden in een huis achter mij in wisselende samenstelling en met 2 Poolse jongens ben ik intensief opgetrokken. Ik vond het erg prettig om bij hen te zijn vanwege de manier waarop ze gewend waren in ‘gemeenschap’ te leven zeg maar in een huis. Je kon daar binnenlopen en erbij gaan zitten, een kopje koffie drinken en wat praten zonder dat er gevraagd werd wat bijvoorbeeld je werk was. Je was er en het was prima dat je er was. Er was tevens altijd erg veel onrust vanwege de leef- en werkomstandigheden en de drank die in het weekend op tafel kwam. Iedere vrijdagmiddag was er vaak spanning over het geld dat wel of niet uitbetaald was door het uitzendbureau wat vaak tot een mind-possession leidde, een bezetenheid in en als de geest. Er was niemand die met gezond verstand de zaken benaderde maar allen die elkaar meer en meer opjutte in alle ontevredenheid die er op dat moment uit kwam. Ik heb hierin tevens gemerkt dat met iemand apart van hen, de onrust met gezond verstand aardig in banen te leiden was door heel simpel de feiten op een rijtje te zetten. Echter, die iemand was er meestal niet.

Ik heb deze mensen gezien als heel reëel, bereid tot delen en fysiek harde werkers. Over het algemeen werkten ze ook graag alleen de voorwaarden, controle en manipulatie die erom heen hing maakte natuurlijk dat er weerstand aanwezig was. En dit zie ik tevens als deel van de oorzaak dat er totaal geen verantwoordelijkheid werd genomen voor bijvoorbeeld de leefomgeving aangezien ze hier ieder moment ‘uitgegooid’ konden worden. Ieder had zo zijn eigen afweermechanismen hierin opgebouwd waardoor velen de situaties zo creëerden dat ze er zeker van konden zijn, vroeg of laat eruit gegooid te worden. Op naar een volgende baan, een volgend huis, een volgend uitzendbureau, afgewisseld met periodes in Polen en ondertussen meer en meer ontevredenheid opbouwend met een beschuldigende vinger wijzend naar de instanties die woon en werk aanbieden.

In deze leefsituatie worden ze al snel veroordeeld als onverantwoordelijke mensen die alleen maar rotzooi trappen en veel drinken in het weekend. Zo gedroegen velen zich ook en naar wat ik begreep, was dat in Polen zelf niet persé zo, het was meer dat het hier in Nederland werd ‘uitgeleefd’ aangezien er geen sociale controle meer was (familie bijvoorbeeld) en weinig tot geen zorg en integriteit naar hen toe.

Hieraan ten grondslag ligt natuurlijk de armoede in Polen zelf naar wat ik begrijp uit verhalen, een prachtig land is maar waar weinig geld te verdienen is. De meesten willen helemaal niet weg uit Polen maar zien hun kans schoon om in en ander land geld te verdienen. En naar wat ik begrijp is bijvoorbeeld ook de politie ‘corrupt’ (meer dan we hier gewend zijn) en hierdoor onberekenbaar.

Het raakt mij diep om mensen (in dit geval waren het meestal de mannen die ik ontmoet heb en die zich voornamelijk in het geldsysteem bewegen in Nederland en hierin het meeste beïnvloed zijn) met zoveel potentieel, zo ondermijnd te zien worden en zichzelf te ondermijnen door allerlei overlevingsmechanismen en natuurlijk gestoeld op culturele overdragingen zoals in iedere cultuur. Ik heb ook iemand in een jaar zien veranderen van een emotioneel instabiel persoon met alcohol problemen naar een rustige jongen die graag werkt en liefst gewoon een huis wil, eten, gezelschap en wat vrije tijd en tevens in staat is om het alcoholgebruik te stoppen, dit alles door een huis waar rust is, werk, voedsel van prima kwaliteit en iemand die met woorden van gezond verstand de boel in banen leidt.

Dit is dus de basis voor ieder mens om in tot rust te komen. Dit betekent niet dat we er dan al zijn. Zodra er rust is komen er andere afweermechanismen en/of afleidingsmanouvres omhoog die verhinderen om werkelijk onszelf onder ogen te gaan zien, helemaal als we het daarvoor aardig ‘bont’ gemaakt hebben. Hierin dient in ieder geval één iemand te blijven staan en zich niet te laten uitdagen door allerlei manouvres van de geest en als dit wel gebeurt, wordt ook de rustige situatie in huis alsnog steeds onrustiger en grimmiger door de geestbewustzijnsstructuren die opkomen en elkaar gaan activeren.

Ik was destijds in staat om de praktische zaken in en om het huis in banen te leiden. Zo ben ik opgegroeid en dit heb ik zelf zo geleefd dus dat is een kwestie van dit leven als voorbeeld en geen grappen en grollen hierin accepteren. Dit werkte dus ook en binnen een jaar was er een huishouden op orde. Echter de volgende stap, het geestbewustzijnssysteem en de voorprogrammering hierin, daar was en ben ik zelf nog niet voldoende stabiel in en dus, dit werd een rommeltje, de sfeer werd steeds grimmiger. Ik had alleen de theorie om te delen – ik was zelf tijdens datzelfde jaar begonnen met het Desteni I Process – en dat met een woordenboek ernaast voor de vertalingen naar het Pools maar onderwijl leefde ik niet wat ik vertaalde en opschreef. Dat ging dus helemaal de mist in. Ik durfde het huishouden niet voort te zetten op deze basis met onvoldoende zelfvertrouwen en zelfinzicht en heb de beslissing genomen te verhuizen en weer alleen te gaan wonen.

Die basis rondom werk en wonen heb ik natuurlijk zelf voortgezet en in het werk dient zich uitbreiding aan. Ik ben sinds langere tijd stabiel in mijn communicatie op werk, ik heb er plezier in en hierdoor durf ik deze uitbreiding aan.

Het punt van de voorprogrammering en zelfprogrammering met betrekking tot relaties is een ander verhaal. Ik ben hierin nog snel geactiveerd tot tijdelijke bezetenheid in en als de geest en ben onduidelijk in, als en naar mezelf hierover. Ik ben niet in staat en ter wille een beslissing te nemen en die te leven. Ik ben niet tevreden over mezelf in mijn communicatie en niet stabiel in mijn ervaringen hierin. Kortom, ik sta mezelf hierin afleiding toe en compromitteer mijn fysieke gesteldheid door activatie van het geestbewustzijnssysteem.

Stabiel in de laag van het bewustzijn (woon-werkomgeving) en klaar voor uitbreiding hierin.

Instabiel in de laag van het onderbewuste (relationele verhoudingen) en dus is er meer zelfonderzoek en zelftoepassing nodig.

(De laag van het onbewuste heb ik over het algemeen nog geen direct zicht op en is voor later).

***

In dit voorbeeld is duidelijk zichtbaar hoe voor ieder mens, de basis begint in een stabiele woon- en eventueel werkomgeving. Als deze niet aanwezig is blijven we geactiveerd in de overlevingsmechanismen en zijn hierdoor niet in staat om werkelijk in zelf te gaan zien en verantwoordelijkheid voor en als onszelf te nemen voor wie we zijn in deze overlevingsmechanismen. Voedsel, huis, overleving staat op nummer 1.

Er is een voorstel aanwezig die oplossingen biedt hiervoor en uitnodigt tot verdere verdieping en uitbreiding van een ieder die hiertoe bereid is en zichzelf in een stabiele woon-leefsituatie begeeft. Dit kan minimaal zijn aangezien het voor de meeste mensen de eindjes aan elkaar knopen is, echter als het maar enigszins stabiel is en voorziet in de basis zoals huisvesting,  voedsel, water, gezondheidszorg en mogelijkheden tot communicatie zoals internet en telefoon en wat reismogelijkheden is het vaak mogelijk en ook juist ondersteunend en motiverend voor onszelf om hierin iets bij te dragen.

Degenen die stabiel zijn hierin zullen het gaan doen voor al diegenen die weinig tot niets hebben en druk zijn met overleving in verschillende gradaties, van erbarmelijke, onleefbare situaties van armoede tot aan een onrustige woon- en werkomgeving die onzeker is en voortdurend onder grote spanning staat en hierin geen ruimte geeft voor enige andere bijdrage aan en als zichzelf.

Onderzoek het voorstel:

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

LIG

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd – YouTube

Hierop aanvullend is het nodig werkelijk verantwoordelijkheid te gaan nemen voor en als onszelf in wie we zijn geworden in een bestaan in en als het geestbewustzijnssysteem. Dit systeem is direct gerelateerd aan geld en als we onszelf niet vergeven, corrigeren en uiteindelijk de verandering leven, zal er niets blijvend en werkelijk veranderen in hoe we met z’n allen bestaan in deze wereld. Ook dit is zoals ik aangeef in bovenstaand voorbeeld – de basis kan gelegd zijn maar er is werkelijk zelfinzicht nodig om tot leven en samenleven te komen en als we hierin niet aanwezig zijn en/of toe bereid zijn, halen we de hele boel weer onderuit. Voor onderwijs in hoe te beginnen met het nemen van zelfverantwoordelijkheid is er een online cursus aanwezig – het is gratis met vrijblijvende begeleiding van een (mogelijk Nederlandstalige) buddy en ook met Nederlandse vertaling erbij:

Desteni I Process Lite

DIP+Lite+Banner-01

Het is een enorme taak waar we voor staan en toch moet het gedaan worden. Het is de enige blijvende oplossing om tot een leefbare wereld en samenleving te komen. Stel je eens voor wat een plezier dat zal geven! Voor alle mensen in verschillende nationaliteiten, voor de dieren, de planten, als iedereen samenleeft en elkaar ondersteunt. Dag voor dag onder ogen zien en aanpakken wat er zichtbaar wordt, een verandering inzetten en het vanaf hier de volgende dag verder oppakken. Zoals het konijn aangeeft, Leven is in de hele kleine dingen aanwezig, in iedere ademhaling binnenin zelf en vindt niet plaats ‘daar buiten ons’ zoals we allemaal denken en najagen. De werkelijke zelfverandering begint in deze kleine dingen. De dieren zijn een voorbeeld en ondersteuning hierin.

Bedankt.

————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Dag 70 – Missen van de poolse mensen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een emotie van missen van de omgang met de poolse mensen de afgelopen 2 jaar in/rondom het oude huis te ervaren in mezelf bij het zien van een poolse man die me voor liet gaan in de supermarkt in de nieuwe woonplaats.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zien van een poolse man in de supermarkt in de nieuwe woonplaats als triggerpunt te ervaren, welke een emotie van missen van de omgang met de poolse mensen triggert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van mezelf in omgang met de poolse mensen, waardoor ik mezelf mis hoe ik mezelf ervaar in omgang met de poolse mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet alleen te voelen als de poolse mensen in de buurt zijn, al is het maar tegenover me in een ander huis, waaruit voortvloeit dat ik mezelf alleen voel als de poolse mensen niet in de buurt zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onderscheid te maken tussen een ervaring van poolse mensen en van nederlandse mensen om me heen, waarbij ik bij de nederlandse mensen mijn eigen ‘nederlandse’ cultuurstructuren ervaar en in omgang met de poolse mensen veel minder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de poolse mensen nodig heb om me vrij te voelen van mijn nederlandse structuren, in plaats van in te zien dat ik mezelf vrij kan maken in ieder moment, los van waar en met wie ik ben, door te schrijven, zelfvergevingen en zelfcorrecties toe te passen, en zolang ik poolse mensen nodig denk te hebben om me beter te voelen, vrij van de nederlandse cultuurstructuren, ben ik niet vrij in/als mezelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn bewustzijn als nederlandse cultuurstructuren aan te trekken met veel nederlandse mensen om me heen, waarin ik mezelf nog als slachtoffer gedraag van de ander=de mind.

Als ik mezelf zie gedragen als slachtoffer in gedachtes en emoties van de ander=de mind als nederlandse cultuurstructuur, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik niet gelijk als mezelf sta waardoor en doordat ik me als slachtoffer blijf gedragen van mijn nederlandse programmering. Ik realiseer me dat ik me in deze programmering als niet gewaardeerd ervaar, alsof ik altijd iets moet doen of presteren om gewaardeerd te worden, wat ik in geen enkel moment heb ervaren in omgang met de verschillende poolse mensen. Ik realiseer me dat ik mezelf niet waardeer en iets buiten mezelf nodig heb om me gewaardeerd te voelen. Ik realiseer me dat waarderen het woord waarde in zich heeft, wat waarde als geld in/als de mind weergeeft. Poolse mensen zijn niet beter of slechter dan nederlandse mensen, het is mijn eigen waardesysteem wat gaat resoneren. Bij de poolse mensen hoef ik hier niet aan te voldoen, maar hoef ik tevens niet op te staan in mijn eigen bewustzijn, waardoor ik neig te gaan liggen alsof alles wel ok is, iets wat ik gereflecteerd zie in de poolse mensen om me heen en waar ik op reageer, oftewel ik zie mezelf want ik ga liggen in hun nabijheid; of zij gaan liggen weet ik niets van aangezien zij hun eigen proces wandelen.  Het zijn 2 uitersten van een polariteit: veel doen om gewaardeerd te worden of niets hoeven doen want het is al ok. In deze polariteit mis ik mezelf als Leven, en dus ervaar ik mezelf als alleen als eenzaam in plaats van Al(l)Een.

Ik stop mezelf als polariteit als veel doen en niets doen. Ik verbind mezelf met mezelf door in de adem aanwezig te zijn met een ieder die om me heen is, pools, nederlands of anders. Ik hoef me niet te bewijzen en ik hoef ook niet te gaan liggen. Ik adem, ik ben hier. In de adem zie ik wat nodig is om te staan in/als mezelf als aanwezigheid in aanwezigheid van een ieder. In de adem ben ik Al(l)Een; is er geen reden of ruimte tot eenzaamheid als toestand in/als de mind als afscheiding van mezelf.

www.desteniiprocess.com

www.equalmoney.org

www.eqafe.com/free

www.desteni.net