Dag 732 – 16. Shame and compromising

This blog is related to record 16: Shame and compromising

For context and playlist see: Dag 710 – Reflection on the years of fertility

The self-forgiveness are written as if it is happening in current time, however it are self-forgiveness on a pattern that I am reflecting back on and now taking responsibility for.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to experience shame for the steps I have taken and compromised myself – as well as others – within where in I in that time, have used it as a justification that it is ‘normal’ to have this biological clock ticking and so, I allowed myself to continue following my thoughts, feelings and emotions.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel ashamed about asking someone that I know from the past to donate, where in I am coming from an unclear starting-point and mixed up with self-interest to ‘have something from that someone’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to want to hide my face in my hands because of shame, where in at the same time I can also laugh about it within seeing how far I can go beyond my real self-respect, in trying to fulfill my own purpose without checking all dimensions within myself and then turning this ‘shamelessness’ into some kind of ‘strength’ as in ‘not being afraid to ask for what I would like’, where in I see a dimension of wanting the attention.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to go far for attention and when not doing so, feeling like something dies within me or even as if I die by experiencing myself as not being seen.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to experience myself as not been seen and for this, asking for attention in different kind of ways beyond my real self-respect and integrity and so within this, compromising myself and my integrity within, as and by myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to have manifested a physical experience as consequence of forwardly ‘fold myself in two’ within and as my own body, within compromising myself and going beyond my real self-respect and integrity, all for attention that feels so real in that period of time and from here, compromising my own stand within and as my physical body, in and as myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to create my own experience of real shame by compromising my own stand, my own real self-respect and integrity, by following my thoughts, feelings and emotions as a (biological integrated) program within and as myself and my physical body, instead of stepping back and really looking at all dimensions within and as myself that I do notice but not really want to listen to.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to – as shown in the above self-forgiveness statements – deliberately ignore my own integrety and self-respect within trying to fulfill a preferenced picture within me, instead of firstly investigating all dimensions and from here, seeing how I can work with all domensions that I see within myself, making peace with it and seeing how to create the best possible situation for myself and others as well.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to play out this ‘trying to fulfill a goal’ so that I at least could say to myself, ‘hey I have tried and I am not to blame if it does not work out’ where in I was playing it out with ‘hesitation’ and so what eventually manifested, was this hesitation within and as myself as the outcome.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to from here see how I was playing it out only for the experience and to keep myself busy with it, as I did not know another effective way of ‘dealing’ with it and I was so distracted by it that I could not focus for a longer time on other dimensions, as somehow it felt like ‘I have to fulfill this goal first’ before I am able to focus on other dimensions within my life, as this felt as if I would ‘loose’ this one goal if and when I would ‘let it go’ as in focussing on other area’s, where in at that time, I was not aware of the application of self-forgiveness as the tool to really’ let go’ of something as in making peace with it through understanding the whole mechanism within and as myself as the mind playing out in and as this phytsical reality.

When and as I see myself participating in an experience of shame, I stop and breathe.

I realize that I face something within myself where in I have compromised myself that I did not yet take responsibility for, so this is the moment to do so. I also realize that here, I can immediately take responsibility for the experience of shame as well within the self-support of self-forgiveness and that I do not need to stay in it, only as long as I need to forgive myself and understand myself in this specific compromising behaviour so that from here, I change myself and prevent myself from going into the compromising behaviour again.

I commit myself to face myself within a compromising pattern or behaviour and I commit myself to be self-honest and take responsibility for my part of self-interest that I participate in and have lived out and from here, move myself out of the real shame for compromising myself and/as others as well within the specific point that I face and from here I commit myself to prefent myself from going into this pattern again and instead, consider all dimensions that I see within myself and clearing my starting-point before taking action or living out a certain (biological/physical integrated) behaviour and clearing my starting-point.

When and as I see myself going into a state of ‘recklessness’ of ‘not being ashamed of what I say or do’, I stop and breathe.

I realize that here, I create an opposite experience within my mind as an excuse or justification to walk a certain compromising pattern or behaviour as a way to try to fulfill a specific goal, without firstly investigating all dimensions within me.

I commit myself to be careful with myself and others and firstly investigate my starting-point when and as I see something that I would like to fulfill and from here, move myself breath by breath and investigate what is coming up within me and what is living within others that are involved and what the practical possibilities are as well.

I commit myself to let go of certain goals to fulfil and instead, live my utmost potential as my purpose within my daily life and so step by step, breath by breaht, see what I can create, coming from a starting-point of self-respect and integrity and considering life as a whole, as what is best for all, in short-term and/or long-term, depending on the possibilities and context.

When and as I see myself experiencing a fear of loss, I stop and breathe.

I realize that I fear to loose some attention as idea to create energy that I hold within me. I also realize that the experience of fear of loss is very much layered and so I need to walk through this layer by layer through time, forgiving myself for all the specific experiences that are connected and related.

I commit myself to within the moment of fear of loss, see what I practically can walk, if I need to do some steps in this physical reality to walk through and if this is possible in that moment and situation, where in I consider others that are involved and check if the ‘walking through’ will support them as well, or that I need to go to writing and bring it back to myself in this way and only for myself so that I can live the correction after this.

I commit myself to layer by layer, walk through the physical manifestation of the experience of fear of loss and within this, stand up for and as myself, in self-respect and integrity and as well as support for others in self-respect and integrity, when and as possible.

The Secret to Self-Realization:

(…) You will do Self Forgiveness and Write Every day, but without SHAME – you will Not Change, and it will All be in VAIN. Even PAIN will not Change Humanity. It will Only Be SHAME. SHAME will be the First REAL Physical Feeling, and Once You Change – You Rebirth as Life, you will Learn to FEEL for Real and be Really Alive.
Those that are of the Illusion as CONsciousness, can Feel No Shame! The Only Shame they Know is the Shame the System use to Keep one Enslaved. Real Shame is a Physical Realisation that Will Remain WITH You, As You, ‘TILL YOU CHANGE!

The NICE thing about SHAME, is that it is a Real Time Indicator as to Where you Are in Your Process. NO Shame yet, NO Change yet.
But, do Not Stop Self Forgiveness. Realise, that initially – Self-Forgiveness is Removing the Layers of Self Deception and suddenly, Shame will be HERE – then the Journey to Change Start. Then the Outcome is Certain. You WILL be Reborn as Life. (…)

16388608_1022606627843975_891665115_o

Previous blog: 15. The insemination

Next blog: 17. A relationship ending (in the past)


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 583 – The mind-body relationship – Introduction

Desteni I Process Lite

Here I will start writing more in detail about the relationship between the mind and body as how I have walked this thus far and as a support for myself to start walking this more in detail. I have walked quite an extensive path with regards to physical conditions, especially located within the intestines and diagnosed as spastic colon. Within this I have supported myself with several specialised treatments and diagnoses, from alternative diagnoses to the regular investigations as for example an endosopie in the hospital. There were no remarkable signs in the endoscopie, except the cramping of the intestine as how is well-known as the condition of a spastic colon. I have done all these investigations to make sure there was nothing more serious going on that I would need to change my approach on, as for example alarming changes within the mucous membrane of the intestine that I could not support myself in. This was not so in fact, however I had already walked a path with an orthomoleculair therapist to strengthen the mucous membrane of the large intestine that was quite needed. Within walking this path with the support of several alternative medical treatments and diagnoses, as well as the regular medical check-ups, I have developped an awareness of my body within knowing when I have to ask for support and when I am able to support myself. This with the side-note that I have studied natural medicine for 6 years and from here, working in the area of the natural medicine/food-supplements for more then 10 years where in I have everything ‘by hand’ so to speak to support myself as much as I can.

I have come now to the point of needing to look more in detail how I created and how I create the internal irritations and how I disturb my own physical body within the relationship of myself, the mind and the body as how I have created this relationship in a way that is not best for myself and the body (and so not best for all), but more based on survival technics in/as the mind. In the mean time I always keep an eye on myself and my body and use the support of some natural treatments and diagnose-methods to keep on supporting myself to walk this path more in detail and to get these patterns out of my body, more to the surface so that I can face myself within and from here, support myself with the tools of writing and sounding of self-forgiveness and self-corrective application.

The writings will be in English, the vlogs I will continue doing in Dutch as how I started on the new YouTube-channel ‘mijn Lijf mijn Leven’ where until now, I mostly described some alternative treatments that are available in The Netherlands that I have experience with and I will expand on this in allignment with the blogs that I will write here more in detail about the mind-body relationship. I will keep on doing these vlogs in Dutch as I am well-known with what is available in The Netherlands and less with what is available in other countries. However the mind-body-relationship is not bound to the availability of the treatments and it is applyable for everyone who is willing to see into self and to support self and the body in relation to the mind. The treatments can be additional investigated within the allignment of what is available in the country that one lives in.

It will be a discovery or ‘uncovery’ for myself as well to walk the detail of the mind-body relationship within and as myself and also I do not know who I will be without being restricted in this limited relationship that I have created for and as myself. I will start and continue walking and my purpose is to take responsibility for and as myself in whatever I uncover within the mind-body relationship within and as myself, within the application of self-forgiveness and self-corrections, as this is the most humble and at the same time, the most powerfull application that I have seen and applied that is lasting and stable. To embrace myself in who I have become, to the betterment of the relationship with and as myself, my body and mind and from here, with others and the world around me, so that I can be and become a humble and considering human being who cares for and as life.

My deep appreciation for being here, for reading, sharing and walking together alone.

The mind-body relationship – Timeline

pointing-back-at-me_thumb

From Responding / Reacting to the Mind – to Response-ability / Direction in Reality: DAY 477

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 582 – Waarom ervaar ik me diep van binnen doelloos?

Tomorrow

Ik luisterde naar een interview van Anu over ‘life without purpose’. Hierin werd omschreven hoe we in vroeger tijden, voordat we als wezens in het aardse fysiek leefden, ons algemeen gewaar waren van een doel in ons leven, hoe we een plek hadden die van belang was voor onszelf, voor de mensen om ons heen, voor de samenleving en voor het leven als geheel. En hoe hij dit doel, zorgvuldig bij ieder mens verwijderd heeft zodat we ‘zonder doel’ geboren worden.

Het werd me duidelijk dat dit een ervaring is waar ik in terecht ben gekomen zo rond mijn zestiende jaar, in de leegte van een ervaring van ‘geen doel’ hebben. Tot aan mijn participatie in Desteni ben ik hiermee blijven rommelen. Ik heb het op verschillende manieren weten te ‘stillen’ of vullen voor een tijdje, met name door middel van de studie natuurgeneeskunde die ik in mijn twintiger jaren gevolgd heb en alle werkzaamheden en bezigheden hier omheen en opvolgend hieraan. Echter het bleef ‘de kop opsteken’ van tijd tot tijd. Het was niet geheel, niet volledig, niet ‘kloppend’.

Nu is het niet zo dat ‘Desteni’ dit doel voor me opvult. Het is zo dat binnen samenwerking met de mensen in de groep en met de informatie die voor handen is, ik in en als mezelf een doel ‘hervorm’ die het beste is voor mezelf, voor de mensen om me heen en voor al het leven op aarde. Zolang een doel ergens ‘leven uitsluit’ is het doel geen volledig doel waar ik in op kan staan, er blijft een missing link aanwezig. Dat is het leven zelf. En leven zelf staat als al het leven zelf en is dus een doel in en als zichzelf. Echter wij als mens hebben hierin een volledige deprogrammering en heropvoeding nodig, aangezien we onszelf hebben toegestaan ons zover af te scheiden van ‘leven in/als zelf’ door deelname en geloof in gedachten, gevoelens en emoties, in en als de geest.

Hierbinnen moet het doel dan nog praktisch gemaakt worden zodat het uiteindelijk ook een effect voortbrengt die het beste is voor al het leven. En zo kunnen we een doel maken voor onszelf. Ik heb echter gemerkt dat dit doel, werkelijk en volledig moet zijn anders kan ik er niet in opstaan. Anders valt het doel steeds in het water, komt het niet tot stand omdat ik steeds zie, dit is niet volledig, er klopt iets niet, er mist iets. Dit werd steeds duidelijk in de ondersteuning van mijn fysiek. Hoeveel ik mezelf ook met behulp van de methoden in en rondom de natuurgeneeskunde heb ondersteund, het is niet volledig, er is een factor aanwezig die maakt dat ik mijn lichaam niet volledig kan ondersteunen en dit is zichtbaar in terugkerende klachten. Deze factor ben ik zelf, in wie ik ben geworden in gedachten, gevoelens en emoties, in en als de geest. Als ik mezelf hierin niet begrijp en van hieruit kan veranderen, dan kan ik nog zo gezond eten, nog zoveel fantastisch ondersteunende producten inzetten maar een product van buitenaf kan mij niet blijvend veranderen en dus, blijft het patroon in en als mezelf waarin ik de fysieke disbalans gemanifesteerd heb, een rol spelen en dit blijft tonen in mijn lichaam.

Dit is het punt waar ik steeds tegenaan liep. Ook hier ben ik met de natuurgeneeskunde (met name met behulp van de Nederlandse Bloesemremedies)  een stukje verder in gekomen, echter het was nog steeds niet volledig.

Omdat het mezelf niet als geheel in overweging neemt. Het geheel als mezelf als Leven. En dit komt doordat we niet doorhebben wie we zijn geworden in ons geestbewustzijnssysteem en doordat we niet exact begrijpen hoe we dit hebben toegestaan. En als we het niet volledig zien, begrijpen, realiseren, kunnen we het niet veranderen binnenin onszelf. En kunnen we geen definitie maken van wat ‘Leven’ inhoudt aangezien deze definitie dan onvolledig is en dus onvolledigheid – als verdeeldheid – voortbrengt.

Als we dit eenmaal zien kunnen we zelf een doel verwoorden en dit vervolgens gaan leven, in en als het uitgangspunt van wat het beste is voor al het leven. Als we in dit uitgangspunt staan van wat het beste is voor al het leven, zal hetgeen we voortbrengen dit zo inhouden en het beste zijn voor al het leven.

Dus om onszelf een doel te geven, is het nodig dat we onszelf volledig hervormen in en als het uitgangspunt binnenin onszelf, in wie we zijn geworden. En van hieruit ‘kiezen’ we een doel dat passend is bij onze bekwaamheden die ieder mens individueel heeft en/of heeft verworven en van hieruit kunnen we de bekwaamheden uitbreiden.

Ik voelde hoe ik stabiliseerde binnenin mezelf, na al die jaren, op de plek in mijn fysiek waar ik altijd de paniek ervoer, in en als de realisatie dat ik zelf het doel creëer. En dan niet vanuit spiritueel oogpunt maar in en als het fysiek, praktisch, een Levend doel in overweging van en als het leven binnenin mezelf en dus, in overweging van en als het leven buiten mezelf. Ik dacht destijds dat iedereen een doel had en ik niet. Zo lijkt het tenslotte, iedereen die maar druk bezig is met ‘zijn doelen te verwezenlijken’ in de westerse maatschappij. Dit streven wordt steeds armer en armer omdat we het gemeenschappelijke doel voorbij schieten. We zorgen niet voor elkaar als onszelf, we geven niet zoals we zouden willen ontvangen. Tot ik hoor van Anu: ik heb bij ieder mens het doel geheel verwijderd. Dus ‘het klopt’ waar ik in terecht ben gekomen, in die zin dat binnen de programmering in en als de geest, er geen doel aanwezig is. Vandaar dat ik het niet kon vinden, niet begreep. Ik kon mezelf niet meer vinden naarmate de jaren vorderde en de programmering in en als de geest/mind, zich meer en meer fysiek manifesteert.

Als we geen doel hebben raken we veel sneller bezeten in en als de geest, in gedachte, gevoelens en emoties. Dat is ook zichtbaar in de wereld in het westen, in hoe we leven. Er zijn steeds meer prikkels nodig om onszelf ‘tevreden’ te stellen en hierin raken we steeds verder van onszelf verwijderd. Doordat we het begrip missen van wat er gebeurt binnenin onszelf, in hoe we bestaan en zijn opgebouwd. Er is een volledige hereducatie nodig. Er is een gemeenschappelijk doel nodig waarin we onszelf richting kunnen geven, in en als het besef van de gemeenschap waarin we bestaan, de gemeenschap van en als Leven, binnenin en als onszelf. Net zoals Ieder Ander Levend Wezen.

Als ik dit zie, hoef ik niet langer bang te zijn dat ik geen doel heb en zou verdwijnen in en als de geest, in gedachten, gevoelens en emoties. Het is feitelijk een angst voor ‘bezetenheid’ waar ik zolang mee heb rond gewaard. Doet verdacht veel aan demonisering denken is het niet? Dat is het ook. Een demon houdt niet meer in dan dat we verdwijnen in de gedachten en ervaringen in en als de geest en dit is ook waar de demonen destijds in verdwenen zijn. Doordat het doel binnenin onszelf was weggehaald, was er natuurlijk een nieuw doel nodig: God. There He Is. Zo focussen we ons op God en zijn we tot alles bereid ‘voor hem’. Waarom heb ik me dan niet tot God gekeerd? Omdat ik in en als de geest, verkeerde in de familiestructuren van de ‘banvloek’. En dan heb je toegestaan in en als jezelf dat je ‘van God bent afgekeerd’ en dus is het ‘doel God’ ook verdwenen. Het zwarte gat waarin ik heb rondgedoold.

Dit zwarte gat (de gevangenis in en als de geest in afscheiding van mezelf als Leven) is tegelijkertijd de opening geweest waardoor ik enigszins ben blijven zien. Ik heb natuurlijk zo vaak geprobeerd om ‘bij het Licht’ te komen en dit zogenaamde geloof in ‘God’ verbogen naar een geloof in en streven naar een ‘liefdesrelatie’ maar dit lukte niet werkelijk, er klopte iets niet, mijn lichaam gaf aan dat het niet volledig was. Dus ik werd gedwongen verder te zien, verder te zoeken, niet op te geven.

God is niet de oplossing. God is geen doel op zich. Het is eventueel een Verbeelding die kan fungeren als een tijdelijk hulpmiddel als substituut voor het gebrek aan inzicht en vertrouwen in onszelf als leven. Het is echter de grootste afleiding ooit geworden, een verblindend licht dat we najagen en dat we niet meer herkennen als zodanig als God (geld, liefde, seks, positiviteit, vrede, soulmates en ga zo maar door) en doordat we het niet herkennen, kunnen we het niet definiëren en dus ook niet herdefiniëren en zo blijven we een verbeelding manifesteren in de wereld.

Terug naar het doel. Ik kan een doel maken voor mezelf in en als het uitgangspunt van wat het beste is voor al het leven. Hierin veranker ik mezelf als Leven. Dit begrip van hoe we zijn opgebouwd, dit maakt dat ik mezelf niet langer op de kop hoef te zitten voor het ‘missen van een doel’. Het is niet mijn schuld. Het is wel mijn verantwoordelijkheid.

Het is mijn verantwoordelijkheid om mezelf te leren kennen, vergeven, veranderen en bij te dragen aan een gemeenschappelijk doel, in en als leven. Er is namelijk uiteindelijk maar één doel. Dat is het leven zelf. En leven zelf staat geen afscheiding toe en zal dus pas Geheel tot Leven komen als ieder onderdeel, dus ieder Levend Wezen, hierin deelneemt en zichzelf realiseert. Zie je de enorme taak waar we voor staan als mensheid? We dienen elkaar te ondersteunen om ons dit één voor één te realiseren. En zo breiden we uit in en als gewaarzijn, in ondersteuning van onszelf en elkaar als leven in en als het fysiek. En hoe we dit doen, dat is wat we kiezen in overweging van onze mogelijkheden, positie en bekwaamheden, vanuit het gemeenschappelijke uitgangspunt als wat het beste is voor alles en iedereen. Hierin ligt ons doel en hierbinnen, heeft iedereen een doel dat ondersteunend is voor al het leven, inclusief onszelf als leven.

Desteni I Process Lite

Dirt Road(Courses)

—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/