Dag 322 – Rechtvaardiging en de Rechten van de Mens

Equal Life Foundation

Als we het proces van zelfvergeving starten, beginnen we over het algemeen met het vergeven van de punten in onszelf die we allang gezien hebben als zijnde niet okay, waarvan we wisten en weten dat we het verkeerd deden/doen. Dit zijn duidelijke punten die we op een gegeven moment graag in zelfvergeving zetten.

In de loop van het proces wordt het begrip zelfvergeving duidelijker, we schrijven het, we spreken het  en langzaam aan gaan we het leven. En hierin komen langzaamaan de punten omhoog waarvan we niet eens wisten/weten dat we ze verkeerd deden/doen en/of waarvan we geloofden/geloven dat we er niets aan hadden kunnen doen; omdat we het niet wisten konden we het ook niet veranderen, en dus hoeven we het ook niet zelf te vergeven, want we hebben een goede ‘reden’ waarom we niet hebben toegepast wat het beste was.

Is dit werkelijk? Hadden we werkelijk niet kunnen weten wat het beste is in het moment zelf? Er zijn allerlei logische verklaringen voor waarom we niet hebben toegepast wat het beste is; logische verklaringen die we als reden en rechtvaardiging gebruiken waarom we niet hebben gedaan wat het beste is, niet ziende dat redenen en rechtvaardigingen excuses zijn van de geest waarom we gehandeld hebben in zelfzucht, in eigenbelang.

Pas als we werkelijk gaan zien dat alles wat we tot nu toe gedaan hebben, plaatsvond in en als rechtvaardiging en redenering in geest – al dan niet gebaseerd op een gevoel, emotie, intuitie – begint de sluier van de geest te wijken. beginnen we te zien hoe we ook in het moment in het verleden, een moment van keuze gehad hebben tussen zelfzucht en gelijkheid, waarin we kozen voor zelfzucht, welke we gerechtvaardigd hebben met een heleboel aannemelijke redenen als beredeneringen in de geest, waarin we de reden in de geest hebben aangenomen als reden van bestaan.

Als we niet zien dat we dit in het verleden in zelfzucht hebben toegepast, zullen we niet zien hoe we in het heden nog steeds beslissingen baseren op en als zelfzucht, met gelijke redeneringen als die we destijds gebruikt hebben.

Als we niet zien dat we in het verleden een moment van beslissing gehad hebben waarin we kozen voor de beslissing in/als eigenbelang, zullen we nooit in staat zijn om werkelijke macht in en als onszelf te bereiken, aangezien we de macht nog steeds wegleggen aan een factor buiten onszelf in en als rechtvaardiging in de geest.

En over het algemeen is de allerlaatste rechtvaardiging: God. In vele gedaanten en bewoordingen als Het Heelal, Het Niets, Het Alles, Eenheid, Jezus, Allah, De Voorziening, Licht, Liefde, en ja, Anu.

Hierin missen we het punt dat De Geest, De Mind binnenin onszelf, Gelijk staat aan God buiten onszelf. En deze Geest bevindt zich in en als onszelf. En deze Geest hebben we toegestaan de Macht over ons te nemen, waarin we de Zelfverantwoordelijkheid hebben afgegeven aan de Geest als God. Welke Ten Alle Tijden als Rechtvaardiging tevoorschijn gehaald kan worden op het moment dat we het niet meer weten, dat we teveel Angst ervaren, in de vorm van Controle als Redenering als Rechtvaardiging, gebonden aan/geleid door een vorm van Zelfzucht.

En zo blijven we cirkelen in de Eeuwigheid van de Geest en en als Controle, gebonden aan Eigenbelang, in Afwezigheid van de Macht in en als onsZelf in Eenheid en Gelijkheid als Leven als wat het beste is voor Alle Leven.

Dus wat houdt Zelfvergeving in?

Zelfvergeving houdt in dat we onsZelf Vergeven wat we hebben Toegestaan en Aanvaard hebben in en als onsZelf als Redenering, Rechtvaardiging, Geloof, Controle en Angst ter Vergoelijking van de Beslissing in Zelfzucht, welke altijd ten koste gaat van iets of iemand buiten onszelf en hierin tegelijkertijd van hetzelfde principe binnenin onszelf, waarin en waarvan we Afscheiding creeren/hebben gecreeerd om een Beslissing als Vrije Keuze in en als Zelfzucht Toe te Staan in onszelf in en als Rechtvaardiging in de Geest.

Rechtvaardiging in de Geest betekent Afscheiding van een Principe van Eenheid en Gelijkheid als wat het Beste is voor Alle Leven. Altijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb druk te zijn in de Geest met het Afwegen van Rechtvaardigingen in en als de Geest, om er zelf zo Go(e)d mogelijk vanaf te komen en toch te doen lijken alsof ik het Beste met Iedereen voor heb, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat zolang ik druk ben met Rechtvaardiging als Redenering in en als de Geest, ik per definitie bezig ben met een Afweging in en als Zelfzucht, in en als Eigenbelang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik Recht heb op Rechtvaardiging in de Geest, in plaats van in te zien dat Rechtvaardiging in de Geest niets te maken heeft met een Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, maar alles met het Recht in en als mijzelf, bestaande in en als Zelfzucht in en als Energie, in en als de Geest, niet ziende, realiserende en begrijpende dat bestaande in en als Energie, ik besta in en als Polariteit, waarin er altijd winner en verliezer is – een plus en een min – waarin ik beslis in het moment in Zelfzucht welke Pool mij het meeste energie oplevert, dus waarin ik het meeste win in en als Energetische Verrijking, welke altijd ten koste gaat van iets of iemand buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat ik ben Opgegroeid en Onderwezen in Ongelijkheid in de Kennis en Informatie van de Geest, te gebruiken als Rechtvaardiging om te Denken en Geloven dat ik het Recht heb om mezelf, bestaande in Ongelijkheid in Zelfzucht, te Rechtvaardigen voor mijn Woorden en Daden welke ik heb Toegepast in Ongelijkheid ten Koste van het Principe van Leven in Eenheid en Gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo af te scheiden in en als de Geest in en als Zelfzucht, dat ik deze Afscheiding in en als Zichzelf als Wie Ik Ben Geworden, Gebruik als Rechtvaardiging als Reden om mezelf en een ander te Doen Geloven dat een Leven in Eenheid en Gelijkheid, met Gelijke Rechten voor de Mens en hieruit volgend voor Alle Leven, niet mogelijk is, aangezien ik mezelf als Onmachtig Ervaar ten opzichte van mezelf bestaande in en als de Geest in Zelfzucht, in Afscheiding van mezelf als Leven, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat ik deze Afscheiding in en als mezelf in eerste instantie heb Toegestaan in mezelf in Momenten van Beslissing, waarin ik de Macht Zelf heb Afgegeven in een Geloof in het Bestaan in en als mezelf in Zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een Vrije Keuze heb in en als de Geest, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat ik Keuzes in de Geest baseer op Redenering en Rechtvaardiging in Zelfzucht, plus en min tegen elkaar afwegend, waarin mijn Vrije Keuze dus altijd zal leiden tot een Winnaar en Verliezer, bestaande in en als Energie ter Verrijking van God de Geest, Binnenin en Buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf NIET heb toegestaan en aanvaard heb te Zien, Realiseren en Begrijpen dat ik slechts in Ieder moment Beslis Wie Ik Ben – Bestaande in en als Zelfzucht in en als de Geest ter Verrijking van mezelf in en als de Geest of Bestaande in en als het Principe van Eenheid en Gelijkheid van Leven als wat het Beste is voor Alle Leven in en als het Fysiek – welke de enige ‘Keuze’ is die Werkelijk is – welke niet Vrij is maar een Beslissing van Wie ik Ben, Hoe Ik be-Sta, in Ieder Moment.

Als ik mezelf zie participeren in Rechtvaardiging in en als Redenering als Angst als Controle in de Geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me beweeg in en als Afscheiding van iets of iemand binnen en buiten mezelf waarin ik Angst ervaar om iets of iemand te Verliezen, gerelateerd aan Waarde in en als Energie, welke Onderzoek nodig heeft in Schrijven, Zelfvergeving en Zelfcorrectie.

Ik realiseer me dat ik mezelf in Zelfzucht, in Eigenbelang bescherm tegen de Pijn van de Schaamte en Spijt die ik ervaar bij het zien en Ervaren van de Afscheiding in en als mezelf, voortkomend uit de Dagelijkse Beslissing tot een Leven in Zelfzucht welke mij is Voorgedaan en welke ik heb Nagedaan en dus Toegestaan in en als mezelf.

Ik realiseer me dat het niet eenvoudig is en zal zijn, want Mijn Bestaan in Rechtvaardiging in en als Zelfzucht is alles wat ik ken en ben geworden in en als Mijn Reden van Bestaan.

Ik stel mezelf ten doel Geduld te hebben met mezelf en in plaats van zelf te forceren, zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te Omarmen en vervolgens Vergeven in de Ervaring van Schaamte en Spijt.

Ik stel mezelf ten doel de gebieden van afscheiding in en als mezelf, bestaande als Rechtvaardiging als Reden in en als de Geest, te Onderzoeken, Zelfvergeven en Zelfcorrigeren, waarin ik mezelf in Staat Stel de Macht in en als Zelf terug te halen naar Zelf, stap voor stap, adem voor adem, dag voor dag, zodat en totdat ik me Beweeg in Ieder moment in en als Beslissing als wat het Beste is, bestaande in en als Zelfverantwoordelijkheid in Overweging van Alle leven.

Universele Verklaring van de Rechten van de Mens – Equal Life Foundation (ELF)

——————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 18 – Hij is weg (mijn reden van bestaan)

Weg weg weg. Ik ben bang dat hij weg gaat, dat hij niet meer terug komt. Dat hij niet weg gaat, mijn reden van bestaan is weg. de weg die we lopen, weg lopen, terugkomen. Weg sturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander (= de mind) tot reden van mijn bestaan te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander weg te sturen en weer terug te laten komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander weg te sturen als het me niet zint hoe hij zich gedraagt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik de ander weg stuur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn dat de ander weg is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen mind niet te kunnen stoppen en daarvoor moet de ander weg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet zonder de ander kan leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen te zijn zonder de ander, en met de ander dus blijkbaar niet, waardoor de ander steeds weg moet omdat ik niet alleen kan zijn als de ander er is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat er iets leuks aan mijn mind is, en nu dat niet zo blijkt te zijn, ervaar ik verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren omdat er niets leuks aan mijn mind is en ik de ander dus voor niets heb weg gestuurd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen mind te geloven dat het nodig is om de ander weg te sturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te kunnen vergeven dat ik de ander weg stuur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven en het gevoel te hebben dat ik alles kwijt raak wat me lief is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat wat me lief is echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat het te laat is, dat ik het verpest heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik de ander de afgrond in dus omdat ik niet een en gelijk als zelf kan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eerst een soort van vertrouwen te scheppen bij de ander om de ander vervolgens weg te sturen omdat ik het toch niet aan kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen over het feit dat ik het toch niet aan kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te overschatten door de situatie in te schatten vanuit de mind, en vanuit de mind een toekomst projectie te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander leuk te vinden maar toch moet hij weg want als hij zo doet kan ik niet met hem leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een voorwaardelijkheid te creeren voor het wel of niet hier mogen zijn van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de weg kwijt te raken in de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds een positiviteit te creeren waarna een negativiteit volgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander weg te sturen en vervolgens hoop dat de ander terug komt zodat ik me niet schuldig hoef te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf onaanvaardbaar gedrag te vinden vertonen, en ondertussen ben ik steeds bezig in de mind met het zoeken van redenen en rechtvaardigingen voor mijn gedrag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als te beoordelen op mijn gedrag en ondertussen te doen alsof ik van de ander alles goed vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles goed te vinden van de ander omdat ik bang ben dat hij weggaat, wat resulteert in een constant wegjagen van de ander omdat ik lieg tegen mezelf als de ander hier is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen stoppen met liegen als de ander hier is, in plaats van zelf hier te zijn een en gelijk als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet hier te kunnen zijn als de ander hier is aangezien deze plek al bezet is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat er maar 1 plek hier beschikbaar is doordat er constant oorlog is over de energieverdeling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb oorlog te maken over de energieverdeling en vervolgens te geloven dat deze echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn in mijn hart te hebben dat ik de ander heb weggestuurd terwijl het regent en hij in de war is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te schrikken van het gedrag van de ander (= de mind).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te schrikken van het gedrag van mezelf als mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander zo graag hier te willen laten zijn maar dat het telkens mislukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb telkens te laten mislukken wat ik wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat dat wat ik wil toch niet lukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een verlangen te willen vervullen gecreeerd uit wat ik wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet hier te willen zijn als dit niet is opgelost, in plaats van in te zien dat ik het alleen kan oplossen als ik hier ben, en op deze manier los ik dus niets op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets op moet lossen, in plaats van in te zien dat ik hier kan zijn en zelf de oplossing ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien hoe ik de oplossing ben.

Als ik mezelf zie participeren in paniek voortkomend uit de vraag of ik het wel of niet goed heb gedaan, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik nog geloof in een goed en fout, en hieruit voortkomend nog zoek naar een goed of fout in/als de mind, en hiermee dus een deel van de mind wil behouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een deel van de mind te willen behouden als zijnde ik heb het goed (God) gedaan.

Ik sta mezelf niet toe deel te nemen aan een gesprek in de mind over goed en fout; in plaats hiervan stop ik met participatie in dit gesprek, ik stop het gesprek in mijn hoofd. Ik adem in en voel mijn voeten op de grond. Dit gesprek leidt tot niets dan verwarring, en verwarring zal zich weerspiegelen om mij heen en mij beinvloeden zolang ik participeer in deze verwarring.

De hele mind is backchat; hierin zag/zie ik (tijdens een gesprek met Sylvie) dat positiviteit in/als de mind niet werkelijk bestaat. Hiermee kan ik de mind stoppen, zie ik de reden om de mind te stoppen. Ik creeer niets dan verwarring in/als de mind, in mijzelf en in de ander.

Ik verbind mijzelf met mezelf door de backchat als de mind te stoppen in zijn totaliteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik hier moet doen als ik de backchat in zijn totaliteit stop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb druk te zijn met mijn backchat waardoor ik geen tijd heb om hier aanwezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om hier aanwezig te zijn zonder mind/backchat; zonder de ander(=de mind) om me mee bezig te houden, dan wel met de mind van de ander, dan wel met het richten van mijn backchat op de ander, dan wel met het stoppen van mijn backchat die ik heb als reactie op de aanwezigheid van de ander.

De ander is weg betekent de ander is in de mind, weg van hier, en om bij de ander te zijn wil ik ook in de mind blijven toeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de mind te willen blijven toeven om bij de ander te kunnen zijn.

Als ik mezelf zie participeren in schuldgevoel, verdriet, herinneringen, validaties, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat het allemaal bestaansredenen zijn in/als de mind, waarmee ik mezelf als mind in leven wil houden. Het volgen van welke weg dan ook in/als de mind als het volgen van een gedachte, gevoel, emotie of herinnering leidt tot verwarring en verstrikking in de mind. Ik stop; ik adem; ik schrijf.

Als ik mezelf zorgen zie maken over de ander of me voor probeer te stellen hoe het met de ander gaat, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik de ander met rust moet laten, dat de ander er niets aan heeft als ik me met hem bezig houd in/als de mind. Ik creeer hoogstens nieuwe verwarring. Alhoewel ik het niet begrijp hoe deze situatie kan verbeteren, zie ik dat participatie in/als de mind in deze situatie niets oplost. Dit is wat ik kan doen om meer helderheid te krijgen: stoppen met nadenken over de ander en de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat en te proberen om de situatie te verbeteren, welke de situatie alleen maar ‘verslechtert’ door de verwarring die ik creeer in mezelf, in de ander, in de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat we het niet redden samen. Als ik participeer in de angstgedachte dat we het niet redden samen dan stop ik, ik adem. Ik en de mind gaan het niet redden samen, dat staat vast. Ik stop de emoties die ik gecreeerd heb voortkomend uit het vestigen van hoop op iets buiten mij. Ik pas zelfvergeving toe op de emoties die opkomen en realiseer me dat die niet in 1 moment ‘weg’ zijn aangezien ik ze lange tijd heb gecreeerd; ik laat mezelf niet in de steek door ervan weg te lopen. Ik blijf bij mezelf in ieder moment, en als ik weg ben kom ik direct weer terug naar Hier.

Ik verbind mezelf met mezelf door direct weer terug te komen naar mezelf Hier als ik merk dat ik weg ben van mezelf als de ander in/als de mind.