Dag 269 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen – Zelfcorrecties-1

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Zelfcorrecties volgend op de Zelfvergevingen in Dag 268:

Gedachtendimensie:

Als ik mezelf de Gedachte ‘Ik wou dat hij hier was’ zie binnen gaan, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik met het binnen gaan van deze Gedachte, het hele patroon in werking zet en Verlangen creeer. Vervolgens ervaar ik dan tegen mijzelf in te gaan als ik niet probeer om samen met de man te zijn zoals in de Gedachte. Waarin de ervaring van het tegen mezelf ingaan, een ervaring is van tegen het plaatje gekoppeld aan de Gedachte in mijn hoofd ingaan, waarin ik, in de geest, een mogelijkheid creeer tot samenzijn, En in deze mogelijkheid geef ik het Verlangen vrij spel, en geef ik als het ware een Startsein aan Verlangen om mij over te nemen en steeds verder de ervaring van Verlangen in te gaan. Die ik vervolgens denk te moeten creeren. Dus ik stop, ik adem. Ik stop de Gedachte in mijn hoofd, en ik ga verder waar ik fysiek mee bezig ben.

Ik stel mezelf ten doel in gezond verstand in het moment te onderzoeken of ik wel of niet kan en wil samenzijn met de man als wat het beste is en niet geregeerd door gedachten als plaatjes in mijn hoofd.

Verbeeldingsdimensie:

Als ik mezelf zie participeren in een Afbeelding van mezelf naakt liggend tegen de man aan, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik door participatie in de afbeelding mijn Verlangen als energie opwek, en als deze eenmaal is opgewekt, is het lastiger Verlangen te stoppen. Echter, het participeren in een afbeelding leidt tot niets behalve een obsessie in de geest en onrust in het fysiek door de opgewekte energie. Dus ik stop, ik adem. In de inademing stop ik participatie, op het stiltepunt koppel ik mezelf los van participatie en stabiliseer ik mezelf in mijn fysiek en houdt eventueel mijn 2 handen vast om mezelf hier te halen, ik adem uit en laat de afbeelding gaan door er niet opnieuw in te zien maar in en als de uitademing aanwezig te zijn, op het stiltepunt zie ik wat te doen, hier in het fysiek.  Eventueel herhaal ik dit een aantal keren.

Angstdimensie:

Als ik mezelf in angst zie participeren om niet op het juiste moment samen te zijn met een man, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik ten eerste niets kan veranderen aan een situatie die er wel of niet is, en dat ik ten tweede niet zelf verander als ik in/als angst blijf bestaan. Hetgeen ik kan doen, is de angst stoppen in mezelf en zien wat de angst is, voor wat ik angst ervaar om te verliezen. Ik adem in de ervaring van angst en omarm mezelf hierin. Ik zie welke reacties en gedachten omhoog komen, en pas hier zelfvergevingen op toe.

Als ik mezelf zie participeren in de angst voor teleurstelling van niet op het juiste moment samen zijn, dan stop ik, ik adem. Ik adem in de ervaring van (angst voor) teleurstelling, en zie hierin waarom ik teleurstelling ervaar, waarin ik mezelf teleurstel door in een verwachting van mezelf te gaan in de geest.

Als ik mezelf angst zie ervaren voor het ‘over de kop gaan’ en hierna belanden in de negatieve pool, dan stop ik, ik adem. Zolang ik beweeg in positieve en negatieve polen, beweeg ik me op golven van energie, en dus in de geest. Ik realiseer me dat er niet werkelijk een negatieve pool bestaat, maar dat deze alleen een ervaring is van verlies van energie als negatief na een ervaring van positieve energie. Energie is energie, positief of negatief. Ik hecht nog waarde aan de plus en minpool hierin, en deze waarde vertaalt zich in mijn fysieke ervaring als manifestatie, en dus ervaar ik deze als echt, met name doordat ik er fysieke veranderingen in onderga, waarin ik van de vertraagde darmwerking het meeste last ondervind.

Ik stel mezelf ten doel de last die ik ervaar van een vertraagde darmwerking na de ovulatie, in mezelf nader te onderzoeken in relatie tot de ovulatie en verlangen. De relaties die ik hierin tegenkom zet ik in zelfvergevingen, zodat ik de verbindingen van mezelf aan de vertraagde darmwerking, losser maak, en ik er dus minder persoonlijke waarde aan hecht. Het feit is dat de darmwerking na ovulatie 2-3x langzamer gaat, gerelateerd aan de hormoonwisseling, zoals het voortplantingssysteem geprogrammeerd is, en dit fysieke feit kan ik niet veranderen. Wel kan ik de waarde die ik hieraan hecht, inzien en stoppen in mezelf, waarin ik mezelf bevrijd van hechting aan de hormonale wisselingen – gerelateerd aan seksuele mogelijkheden en voortplanting – en mezelf kan bewegen in iedere fysieke hormonale situatie waarin ik me bevind.

Backchatdimensie:

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘dit gaat me nooit lukken‘, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik met iets lukken bedoel, een perfect moment samenstellen, welke een NU moment is in de geest. Vervolgens ga ik zo’n moment najagen en en hierin tegelijkertijd een polariteit als ‘niet-lukken’ dus als falen creeren. Waarin ik faal in het behalen van een ultiem moment in de geest, alsof er maar 1 moment bestaat waarin ik wel of niet slaag hierin aanwezig te zijn. Waarin ik de totale fysieke werkelijkheid mis, welke hier in IEDER moment aanwezig is, waarin ik niet kan slagen of falen, ik kan het alleen missen door in de geest te participeren en een NU na te jagen. Een gedachte over lukken houdt al in dat ik een niet-lukken als mogelijkheid creeer. Ik creeer dus mijn eigen falen, en hierin leef ik voort in angst voor falen, in ieder moment, dus leef ik in de geest, in ieder moment, in angst voor mijn eigen creatie als falen, en alleen in het ene NU moment zou ik even niet in Angst bestaan, en dus streef ik dit na in de geest, en ja, dan word ik bang, want het is maar 1 moment tussen alle ‘iedere momenten’ die ik in angst besta, dus het is een erg kleine kans tot slagen, lol. Geen wonder dat ik bang ben in de geest.

Ik stop, ik adem. Ik haal mezelf hier in het fysiek, en stel mezelf ten doel te streven naar aanwezig zijn in de adem in ieder moment, waarin geen falen en slagen bestaat. Ik realiseer me dat dit een proces is waarin ik alle relaties in de geest moet loskoppelen die ik gehecht heb aan de ervaring van slagen en falen en streven hiernaar en angst hiervoor, welke als draden door me heen lopen en me vast houden in de status quo van de geest in angst. Dus, veel werk te doen met veel geduld.

Wordt vervolgd met zelfcorrecties op de laatste 3 dimensies.

Een serie blogs over angst voor falen en verlangen naar succes start hier:

The Fear of Failure and Desire for Success: DAY 322

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Advertenties

Dag 268 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen

Verlangen – Desire  (link Eqafe-interview)

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Probleem:

Een patroon welke ik vaak doorlopen heb in relatie met een man, is het verlangen naar fysiek intiem samenzijn  met de man, welke een hele sliert aan gevolgen heeft in mezelf. Het is niet prettig dit verlangen want niet werkelijk als substantieel. De energie die erin een rol speelt kan eerst omschreven worden als ‘positief’ – waarin ik positief niet als prettig ervaar doordat ik fysiek voel dat het verkrampt – welke op een gegeven moment ‘over de top gaat’ en kantelt naar negatief. Deze loopt gelijk op met de maancyclus/menstruatiecyclus, waarin de ovulatie het ‘hoogtepunt’ is, waar vlak voor en/of tijdens de energie over de kop gaat, en na de ovulatie kantelt naar negatief.

Oplossing:

De oplossing wordt het doorlopen van de 7 verschillende dimensie in zelfvergevingen en zelfcorrecties waarin het verlangen naar fysiek intiem samenzijn met de man als startpunt wordt gebruikt, zodat ik meer inzicht krijg in dit schrijven waar ik mijn zelfverantwoordelijkheid die ik heb weggelegd – en ik dus ‘over de kop’ ga – terugneem door middel van toepassing van zelfvergevingen en zelfcorrecties.

Beloning:

Fysiek intiem samenzijn met mezelf in/als mijn eigen fysiek, en van hieruit eventueel fysiek intiem samen zijn met een man zonder hiernaar te verlangen als opvulling van mezelf.

Gedachtendimensie:

Ik wou dat hij hier was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Ik wou dat hij hier was’.

Verbeeldingsdimensie:

Mezelf naakt liggend tegen de man aan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf naakt liggend tegen de man aan voor te stellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een voorstelling van mezelf naakt liggend tegen de man aan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf energetisch te voeden met een voorstelling van mezelf naakt liggend tegen de man aan.

Angstdimensie:

Dat ik niet op het juiste moment samen ben met de man, waarin het juiste moment het moment is waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, welke voor en tijdens de ovulatie is.

Voor de ervaring van teleurstelling als het niet lukt op het juiste moment samen te zijn

Voor het over de kop gaan en het ervaren van de fysieke gevolgen van de ‘negatieve’ pool

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren niet op het juiste moment samen te zijn met de man, waarin het juiste moment het moment is waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, welke voor en tijdens de ovulatie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het moment voor en tijdens de ovulatie, waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, te zien als het juiste moment om ook daadwerkelijk fysiek intiem samen te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de ervaring van teleurstelling welke opkomt als het niet lukt op het juiste moment samen te zijn met de man, waarin het juiste moment dus is het moment waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, welke voor en tijdens de ovulatie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als ervaring te ervaren voor een ervaring als teleurstelling, welke teleurstelling ik creeer door in ervaringen te participeren als verlangen en angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het over de kop gaan en het ervaren van de fysieke gevolgen van de negatieve pool.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de fysieke gedragsdimensie als gevolgen van mijn participatie in ervaringen in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de fysieke ervaring als verlangen als werkelijk te zien en ervaren, aangezien deze fysiek gerelateerd is aan hormonen.

Backchatdimensie:

Dit gaat nooit lukken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘dit gaat nooit lukken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat dit nooit gaat lukken, waarin ‘dit’ de ultieme ervaring op het juiste moment is, welke een ervaring is in het NU in de geest oftewel een ultieme geestesgemeenschap oftewel orgasme in geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te streven naar een ultiem geestesgemeenschap als een ultiem orgasme in geslachtsgemeenschap als ultieme ervaring in/als de geest, en hiernaar mijn hele fysieke welzijn te construeren.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Haast/ongeduld, schaamte, verlangen, verongelijking, opgeven, verwachting

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb haast en ongeduld te ervaren in de periode voor en tijdens de ovulatie in een verlangen naar fysiek geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over wie ik ben in dit ultieme verlangen naar fysieke geslachtsgemeenschap, welke plaatsvind in zelfinteresse naar een ultieme ervaring in de geest, fysiek gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromiseren  ten behoeve van het navolgen van het verlangen naar een ultieme ervaring in/als de geest, fysiek gemanifesteerd in fysieke geslachtsgemeenschap, en hiervoor schaamte te ervaren in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verlangen te ervaren naar een ultieme ervaring in de geest, fysiek gemanifesteerd in/als fysieke geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verongelijking te ervaren ten gevolge van het verschil in het fysiek in man en vrouw, waarin een man altijd een ultieme ervaring in de geest in fysieke geslachtsgemeenschap kan ervaren en ik als vrouw hierin afhankelijk ben van de hormonale fase waarin ik me bevind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongelijkheid te ervaren in het vermogen tot het ervaren van bevrediging in/tijdens fysiek geslachtsgemeenschap tussen man en vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien hoe dit niet ongelijk is binnen man en vrouw, aangezien man en vrouw fysiek hormonaal verschillend geregeerd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten regeren door mijn vrouwelijke hormonale stelsel en me hierin ongelijk te voelen en zien als de man, in plaats van in te zien dat ik niet gelijk dien te worden aan de man, maar aan mezelf, waarin in dit gelijk worden/zijn als mezelf, de ultieme eenwording ligt, in/als/met mezelf in/als het fysiek, welke ik kan wandelen door alle reacties in mezelf terug naar zelf te halen en zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf in/als reacties in/als emoties, welke gekoppeld zijn aan hormonen, en aangezien de hormonen fysieke stoffen zijn, geloof ik dat ik deze hormonen, gekoppeld aan reacties – generatie op generatie doorgegeven in de voortplanting – moet volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven ten behoeve van verlangen, gekoppeld aan het hormonale systeem in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in verwachting te zijn van een eventueel fysiek intiem samenzijn voor en tijdens de ovulatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in verwachting heb willen zijn door me te laten regeren door de hormonale signalen, gericht op de voortplanting, zonder in gezond verstand te hebben gezien of ik werkelijk in verwachting wil zijn en een kind op de wereld wil zetten.

Fysieke Gedragsdimensie:

Warmte/betere doorbloeding/hogere hartslag

Verkramping darm spieren

Open ogen, blosjes, diepere ademhaling,

Fysieke uitputting

Innerlijke onrust

‘Verdoofd’ voelen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hogere hartslag, betere doorbloeding en warmte te ervaren voor en tijdens de ovulatie in een verlangen/gekoppeld aan een verlangen naar fysiek intiem samenzijn, en me hierin fysiek beter te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me fysiek beter te voelen in/als verlangen naar een fysiek intiem samenzijn, in plaats van in te zien dat ik me fysiek beter voel door de hormonale werking die fysiek ander gedrag veroorzaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me de week  na de ovulatie fysiek niet goed te voelen en me hierin niet in staat te voelen tot fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap, en hierdoor alles eruit te willen halen op het moment dat ik me wel goed in staat voel tot een fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap, welke met name voor en tijdens de ovulatie is, en hierin ongeduld en haast en onrust te ervaren in de angst dat ‘het niet lukt’ in deze periode.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap als ultieme ervaring als leidraad te gebruiken voor mijn gedrag en deze fysiek te manifesteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe om te gaan met de koude en stagnatie die ik ervaar de week na de ovulatie, welke fysiek echt heel vervelend is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de koude en stagnatie die ik fysiek ervaar in de week na de ovulatie, als echt heel  vervelend te ervaren en me hierdoor hierin niet te kunnen bewegen doordat ik er nog eens een oordeel bovenop leg, waarin ik mezelf alleen maar meer verkil en stagneer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verkramping van de darm spieren te ervaren in/als verlangen naar fysiek intiem samenzijn, welke start in de linker bovenhoek in de dikke darm, welke gerelateerd is aan het hart, waarin het kloppen van het hart in verlangen in en naar een fysiek samenzijn een rol speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb open ogen, blosjes en een diepere ademhaling te hebben in participatie in/als verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf aantrekkelijker te vinden als ik participeer in/als verlangen, welke geregeerd wordt door hormonen en hun fysieke werking, waarin het hormonale systeem puur gericht is op voortplanting en dus op het zoeken en vinden van een geschikte partner om mee voort te planten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een diepere ademhaling te ervaren voor en tijdens de ovulatie, welke komt doordat ik dan geen oordelen ervaar in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na de ovulatie mezelf te laten vallen in oordeel, waarin ik alleen in staat ben tot een oppervlakkige ademhaling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de diepere ademhaling die ik ervaar voor en tijdens ovulatie werkelijk dieper als meer aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek uit te putten in de verhoogde hartslag en de innerlijke onrust die ik ervaar, waarin ik wegloop in onrust in de geest in angst voor een ervaring van teleurstelling en niet behalen wat ik wil in/als ervaring van vervulling van mezelf in fysieke geslachtsgemeenschap op het ultieme moment in/als mijn programma in/als voortplanting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb innerlijke onrust te ervaren, fysiek gemanifesteerd, in de race tegen de hormonale klok in het behalen van een ultieme ervaring in geslachtsgemeenschap, al dan niet gekoppeld aan een wens tot voortplanting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me als ‘verdoofd’ te voelen door participatie in/als energie, waarin het suizen van mijn bloed in mijn oren me verdooft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat ik ‘tegen mijn fysiek opkan’, waarin ik de fysieke mind (geest bewustzijn systeem gemanifesteerd in het fysiek) voor waar als blijvend aanneem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat op deze manier het geloofsysteem werkt, waarin we massaal, en masse, het geloof in de Geest fysiek (be)vestigen door het toestaan van de Geest als iets Heiligs in onszelf als fysiek, en dus door het toestaan van de Geest als iets Heiligs in in de fysieke wereld zonder nog te zien en willen zien wat de Geest en de Heilige Geest werkelijk, dus in werkelijkheid, inhoudt en in werkelijkheid, Fysiek, aanricht.

Consequentiedimensie:

Verkrampte omgang ten aanzien van het fysiek intiem samenzijn

Het creeren van polariteit waarin een wel en een geen fysiek intiem samenzijn mogelijk is

Mezelf voorbij lopen

Mezelf afhankelijk maken van (fysiek intiem samenzijn met) de man

Mezelf (fysiek) op willen vullen met de man in plaats van mezelf te delen in fysieke expressie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar een samensmelten met een ander in een fysieke intieme ervaring in geslachtsgemeenschap in een ultieme ervaring in/als de geest, in plaats van een te willen worden in/als met mezelf in/als mijn eigen fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen verlangen naar fysiek intiem samenzijn – seks – te veroordelen doordat ik zie dat deze plaatsvindt in zelfinteresse in een willen opvullen van mezelf met een ander, van hetgeen ik in en als zelf niet voor elkaar krijg, namelijk het een en gelijk staan als mezelf in/als opvulling van mezelf in mijn fysiek – welke niet lukt doordat en zolang ik in angst besta in/als de geest – en dus zoek ik een ervaring die dit benadert met behulp van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te willen opvullen met een ander ter compensatie van het bestaan in angst in de geest in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gaten in mezelf te willen opvullen met een ander, welke gaten ontstaan in mezelf door mijn participatie in angst in/als de geest, in afscheiding van mezelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van (een fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap met) de man in een verlangen mezelf op te vullen met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een ander nodig heb om mezelf op te vullen, en de hormonale signalen tot voortplanting, die mijn fysiek afgeeft, hiervan als bewijs te zien en gebruiken om deze toestand van verlangen na te leven en voort te zetten, dus voort te planten, en er zo naar neig mezelf voort te planten zonder verder te zien dan mijn neus lang is, en als ik hierin blijf liegen tegen mezelf, dus blijf liggen in overgave aan mijn eigen hormonale systeem, wachtend op de ander/de man die me komt opvullen, wordt mijn neus langer en langer, en wordt het steeds moeilijker om verder dan mijn eigen neus te zien, voorbij de limiet als balans in polariteit gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf voorbij te lopen in een verlangen mezelf fysiek op te vullen, waarin ik mijn fysieke opgewondenheid in verhoogde hartslag in/als energie, met alle gevolgen van dien, toesta mezelf in/als fysieke substantie op te branden/uit te putten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek uit te putten ten behoeve van een verlangen tot opvulling van mezelf met een ander in de ultieme ervaring tot eenwording in/als de geest in fysieke geslachtsgemeenschap, waarin ik mezelf de mogelijkheid ontneem om een en gelijk in/als zelf in mijn eigen fysiek te worden door het verlangen als energetische drijfveer te stoppen in zelf, en zo de (biologische) klok/tijd stil te zetten als zijnde niet geregerend over wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een polariteit te creeren in mogelijkheid tot wel of niet fysiek intiem samenzijn, waarin ik de ultieme ervaring van samensmelting in fysieke geslachtsgemeenschap in/als orgasme als uitgangspunt neem, welke zich fysiek manifesteert in verkramping in darm en indien ultiem gemanifesteerd, in vagina, en hierin onmogelijkheid creeert tot een fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap, waarin ik dus mijn eigen onmogelijkheid creeer in/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard mezelf in deze toestand van afhankelijkheid van opvulling met een ander te behouden door te bestaan in/als verlangen naar een ultieme ervaring van samenzijn in fysieke gesclachtsgemeenschap in/als orgasme, aangezien ik mezelf hierin in/als angst laat bestaan, en de mogelijkheid na de ovulatie, om in zelf te zien en alle ervaringen in oordelen in afscheiding van mezelf, in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren, eventueel in een fysiek intiem samenzijn met de man, welke niet prettig is als ultieme ervaring in/als orgasme, maar welke wel substantieel dus blijvend is en welke me terug brengt in mezelf, in een proces naar onafhankelijk zijn van de opvulling van de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een verkrampte omgang te creeren ten aanzien van het fysiek intiem samenzijn en deze verkramping fysiek te manifesteren in de dikke darm, waarin juist het fysiek intiem samenzijn bemoeilijkt wordt, en ik dus de onprettige ervaring ontloop in een excuus van fysiek ongemak, waarin ik mezelf in ongemak niet onder ogen hoef te zien en niet hoef te delen met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb over de kop te gaan door kopje onder te gaan in de Geest in Verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfverantwoordelijkheid weg te leggen/af te schuiven op het Hormonale Systeem als zijnde de Regering, welke de fysieke koppeling is van de Regering in/als de Geest in/als Zelfinteresse.

Zelfcorrecties volgen

Lees ook:

de-vagina-de-bron-van-al-het-kwaad-vrouwelijke-bewustwording-deel-1

de-vagina-de-bron-van-al-het-kwaad-vrouwelijke-bewustwording-deel-2

Voor onderzoek aangaande de invloed van de hormonen op ons fysieke welzijn:

Circadian – Natuurritme en Gezondheid

————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 207 – Motie van Wantrouwen – Angst als E-Motie als Rechtvaardiging van Manipulatie

Ik doe iets vreemds in angst. Als ik angst voor een persoon (lees persoonlijkheid) ervaar, denk ik deze angst te moeten benoemen tegenover die persoon om in deze angst op te staan. Waarin ik natuurlijk enorme angst ervaar om dit te benoemen, en dus spreek in angst, en hierin vraag ik tevens de persoon om iets met mijn angst te doen. Waarom doe ik dit zo? Feitelijk projecteer ik angst in/als mezelf voor een bepaalde persoonlijkheid in/als mezelf op de andere persoon die deze persoonlijkheid reflecteert waar ik in mezelf angst voor ervaar.

Op de een of andere manier heb ik altijd geloofd dat ik hierin ‘kleur’ moet bekennen tegenover die andere persoon, dat ik de goedkeuring van die ander nodig heb om de angst te stoppen in mezelf. Zolang die andere persoon het niet weet, en dus geen goedkeuring kan geven, kan ik de angst in mezelf niet stoppen, dat ervaar ik dan als niet eerlijk, want ik heb daarvoor toch zolang in angst verkeerd tegenover deze persoon en hierin backchat gecreeerd, dus ik moet dit toch delen, anders ben ik hypocriet.

Dit herken ik als een kerkelijk construct, waar je moet gaan biechten/boete doen, om vrij te komen van de zonden in jezelf, en dit kan alleen via een persoon die hiertoe de machte heeft, de machte om met God te spreken, oftewel een persoon die ik mijn macht geef tot Vergeving. Feitelijk leg ik hierin mijn zelfverantwoordelijkheid bij de andere persoon.

Nu is het zo dat als een andere persoon hier met begrip naar luistert, dit snel wordt opgelost. Er is begrip, wat gelijk is aan vergeving, ik ben vergeven door de andere persoon, mijn angst verdwijnt, en ik kan communiceren zonder angst.

Maar wat als de andere persoon geen begrip toont en/of hiermee niet akkoord gaat? Dan zou er geen mogelijkheid zijn om vrij te komen van mijn angst, om vergeven te worden. Dit is compleet het Godsconstruct, waarin vergeving via een andere persoon via ‘God’ loopt. Bij de Gratie van God.

En dit is feitelijk waarin ik mijn hele leven ‘verkeerd’ heb. Ik werd niet begrepen, dat werd letterlijk zo gezegd. En dus heb ik hierin mezelf niet begrepen en vergeven door te blijven wachten op het begrip als vergeving van de andere persoon, waarin ik zelf een persoonlijkheid in/als angst gecreeerd heb. Waarin ik een ervaring gecreeerd heb dat ik alleen in gelijkheid kan communiceren met iemand die me begrijpt/vergeeft. Zoniet, dan doe ik het ‘verkeerd’ in mijn ervaring. Wat niet in gelijkheid is als mezelf in zelfoprechtheid maar in gelijkheid onderling in relatie tot elkaar, afhankelijk van elkaars begrip. Wat pas werkelijk/in werkelijkheid verkeerd als gekeerd is in/als de mind/het bewustzijn.

Hierin heb ik mezelf geforceerd door mezelf steeds door een angst heen te duwen om zo de angst ‘te overwinnen’. Op een gegeven moment ben ik hiermee gestopt, aangezien het me niet meer lukte, ik was fysiek uitgeput, en ik ben in de angst gaan zitten. In angst heb ik veel geaccepteerd en toegestaan, in mezelf en in de ander, waarin ik een reactie bij de ander  in eerste instantie ook nog eens zelf trigger/uitlok door in angst te bestaan en te spreken.

Waarom vind ik van alles goed/God? Uit angst dat ik anders niet Goed ben/ bij God kom. In een geloof dat ik een ander ‘nodig heb’ voor goedkeuring dus om bij god te komen. In een geloof dat ik het zelf niet kan, dus voortkomend uit Zelftwijfel. En in een basis van zelftwijfel, twijfel aan zelf, komt er een geloof in/afhankelijkheid van iets of iemand buiten zelf, waarin ik natuurlijk angst ervaar/creeer tegenover die persoon om uit de Gratie Gods te vallen, en tegelijkertijd boos word omdat ik juist mezelf vrij wil maken wat me niet lukt, want ik ben aan het wachten op die andere persoon, dat die iets doet wat onze ‘relatie verbreekt’, en dus ga ik met angst naar die andere persoon toe in de hoop dat die andere persoon iets doet en wil ik de verantwoordelijkheid dus bij de andere persoon leggen – in plaats van zelfverantwoordelijkheid te nemen voor mijn angsten en de relatie met/als angst met/als mezelf in mezelf te verbreken – want ik geloof onbewust en/of onderbewust dat dat niet zomaar mag, dat ik toestemming nodig heb, en dus handel ik bewust, automatisch naar mijn onderbewuste/onbewuste programma, niet ziende dat ik manipuleer, aangezien ik zelf gemanipuleerd word/mezelf manipuleer in/als Bewustzijn.

Ik manipuleer dus met angst om mezelf vrij te krijgen van deze angst, en deze angst gebruik ik als rechtvaardiging van mijn daden. Angst, als E-motie als rechtvaardiging van de manipulatie in angst. Waaruit de Motie van Wantrouwen voortkomt; de Macht wordt aan de Persoon/de Persoonlijkheid/het Bestuur/de Regering gegeven en ondertussen bestaat er een volledig wantrouwen naar die persoon/persoonlijkheid/regering/bestuur toe, aangezien het uitgangspunt angst is – een uitgang/backdoor weg van zelfverantwoordelijkheid – dus manipulatie, dus niet zelfoprecht, en hierin altijd vatbaar voor/afhankelijk van manipulatie door de persoon/persoonlijkheid/regering/bestuur. De Motie van Wantrouwen wordt het Motief als grond waarop we iets gaan verdedigen. De angst wordt de reden/het uitgangspunt van leven welke we gaan verdedigen als rechtvaardiging van ons gedrag in/als angst.

De basis is Wantrouw in plaats van Zelftrouw, welke we projecteren op iets of iemand buiten ons als zijnde niet te vertrouwen. Motie van Wantrouwen.

Zie hier de samenleving waarin we leven. Diep weggestopt en verdraaid dus ‘onzichtbaar’ in onszelf en tegelijkertijd zichtbaar in alles wat we creeren in deze wereld op het moment. Zelfs tijdens het schrijven draait het weg/draai ik weg.

Een hele lijst om zelfvergevingen op toe te passen.

Gedachte:

Ik ben bang om iets te zeggen tegen/vragen aan die persoon.

Afbeelding:

Ik zie mezelf ineenkrimpen, monddood, verbijsterd, verslagen.

Emotie:

Angst dat die persoon boos wordt

Angst dat die persoon me niet begrijpt

Angst dat die persoon me belachelijk maakt

Angst dat ik het fout/verkeerd doe

Gevoel:

Me beter voelen dan de ander

Backchat:

Ik kan niet op tegen die persoon

Die persoon weet het toch altijd beter

Wat ik ook zeg, het is toch niet goed

Laat maar, ik doe het wel alleen

Ik heb er geen zin meer in

Consequentie:

Afsluiting, stoppen met delen van wat er in me omgaat, verbergen

Me afkeren van die persoon

Boosheid (emotie)

Arrogantie (emotie)

Radeloosheid (emotie)

Dominantie in backchat

Schuld geven aan de ander

Schuldgevoel (emotie)

Ik word deze persoonlijkheid/heden als Bescherming, dus feitelijk wordt angst mijn bescherming en zal ik dus mijn angst beschermen als rechtvaardiging van wie ik ben geworden

Angst voor verlies van wie ik ben geworden (emotie)

Dood-ervaring; Afsluiting van uitwisseling tussen binnen- en buitenwereld

Weigering/koppigheid (emotie)

Angst voor mensen (emotie)

Fysieke consequentie:

Ineenkrimpen, me kleiner maken

Verkramping in borst-buikgebied

Verkramping van dikke darm als afsluiting van uitwisseling tussen binnen- en buitenwereld

Uitdrukkingsloos gezicht; starende ogen in het niets

Zelfvergevingen en Zelfcorrecties volgen.

Zelfeducatie free: www.eqafe.com/free

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life