Dag 783 – Wie ben ik in aanraking?

Als ik iemand aanraak, wie ben ik dan hierin? Geef ik mezelf, dus raak ik de ander aan in en als mezelf, of raak ik de ander aan om ‘iets te halen’ bij die ander? Hiermee bedoel ik dan, om mezelf beter te laten voelen door de ander en door hetgeen een aanraking van die ander, in mij teweeg brengt als innerlijke, energetische reactie. Dus vanuit het startpunt om ‘een gevoel op te wekken’ in mezelf als ik de ander aanraak. Als ik dat aan het doen ben, ben ik mezelf namelijk niet aan het geven, maar kom ik meer vanuit een (subtiele/verborgen) verwachting naar de ander toe, echter ik doe alsof ik iets geef (namelijk een aanraking).

Dit lijkt een klein, onbelangrijk, onwaarneembaar verschil, echter ik zie dit als het grote probleem achter aanraking en allerlei situaties waarom aanrakingen, knuffels en eventueel fysieke intimiteit (zoals binnen een partnerschap), niet lekker loopt. Want we nemen het wel waar op fysiek niveau en binnenin onszelf en vroeg of laat zullen we hiervan weg bewegen als we zo worden aangeraakt, ook al is het onszelf misschien niet duidelijk waarom we weg bewegen. En, als ik vanuit dit beginpunt van (onbewuste) verwachting iemand aanraak en die ander beweegt hiervan weg, zal ik me afgewezen voelen. En dit geeft een kettingreactie binnen de fysieke aanraking en intimiteit.

Zover ik hierin kan zien, wordt dit al opgebouwd vanaf de geboorte waarin het aanraken en vastpakken van het kindje, niet onvoorwaardelijk en vanuit een beginpunt van zelfgewaarzijn, plaatsvindt. Aangezien we dit zelf ook niet geleerd hebben. Dit bedoel ik niet om onszelf alleen maar vervelend en schuldig om te voelen, maar meer om ons hiervan gewaar te worden. Zodat we die focus op die ander en ‘op de aanraking’, kunnen terugbrengen naar onszelf en naar wat er gebeurt binnenin zelf, als we die ander aanraken. Dit is een wereld van verschil in beleving en zal een verdieping van intimiteit gaan geven als het wordt toegepast; aangezien we hierin kunnen oefenen om intiem met onszelf te zijn/worden; met wat er binnenin onszelf gebeurt op emotioneel- / gevoelsniveau bijvoorbeeld.

Het is geen eenvoudig onderwerp om te openen, aangezien de ervaring van afwijzing, verwarring en wellicht zelfs misbruik (hoeft niet werkelijk fysiek te zijn maar kan subtiel en verborgen ervaren worden op emotioneel/energetisch niveau), hierin nauw verweven is en dus, zullen we door ervaringen van afwijzing en misbruik heen bewegen (energetisch maar in het fysieke geheugen opgeslagen), alvorens we in staat en ter wille zijn om meer direct in onszelf te zien, in ‘wie we zijn’ in de aanraking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, me terug te trekken als ik het idee heb dat iemand iets van me wil in een aanraking wat onuitgesproken en dus, onduidelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verward te voelen als in ‘gebruikt’ als ik wordt aangeraakt waarin ik het beginpunt niet duidelijk heb en in plaats van dan in mezelf te zien wat er in mij gebeurt en mezelf hierin te verwoorden, trek ik me terug, verstijf ik, keer ik me af, wil ik niet meer aankijken en ‘ga ik weg’ in mezelf en vertrek ik uit mijn lichaam, de geest in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb terughoudend te kunnen zijn een ander aan te raken aangezien ik niet wil dat ik ‘de ander belaag’ en dat een ander zich belaagd voelt door mij en hierin misschien denkt dat een ander mij ook kan belagen, als een spel van geven en terugverwachten’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet te durven verwoorden vanuit een angst dat een ander zich hierin afgewezen ervaart, zonder dat ik werkelijk kan verwoorden waar het om gaat, aangezien het plaatsvindt op zo subtiel niveau en vrijwel ‘onzichtbaar’ voor het fysieke oog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken en het op te geven, in plaats van op te staan en door het risico van een kleine ‘chaos’ – wat een verschuiving van evenwicht met zich meebrengt als ik mezelf verwoord – heen te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te beschuldigen in mezelf als ik wordt aangeraakt vanuit een intentie die voor mij onduidelijk is, in plaats van deze beschuldiging terug naar mezelf te halen, de angst eruit te halen en mezelf te gaan verwoorden, vanuit een beginpunt van eenheid en gelijkheid met/als wat het beste is voor mezelf en dus uiteindelijk ook voor een ander en zelfs voor ieder ander, aangezien dit punt dan wordt gewandeld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet zomaar iedereen te willen aanraken omdat ik mijn eigen reacties (dus afscheiding hiervan in mezelf, wat een afgescheiden standpunt ten opzichte van een ander geeft) niet wil ‘her’-ervaren en zo dus niet onder ogen kan zien in en als mezelf en dus, ga ik op zoek naar een partner die ik graag wil aanraken en waardoor ik graag wordt aangeraakt, in de hoop om dit punt zo te omzeilen in en als mezelf en vanuit de verwachting dat ik hier dan niet mee in aanraking kom – met die ervaringen die ik juist wil omzeilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de lieve vrede te willen bewaren en te verkiezen boven het verwoorden en uitdrukking geven aan en als mezelf en zo mezelf ‘vaag’ te maken, waarin ik eveneens onduidelijk in mijn intenties en beginpunt ben en dus feitelijk, hetzelfde doe als hetgeen ik veroordeel in een ander, waarin de angst dus feitelijk bestaat uit een verdraaide zelfbeschuldiging en waarin ik hetgeen ik beschuldig, zelf in stand houd door hetzelfde te doen, te accepteren en toe te staan in en als mezelf.

Dit alles (en nog veel meer) komt naar voren in de aanraking – de aanraking zal stil en volledig zijn, ik bedoel, het zal stil zijn in mij tijdens een aanraking als ik hierin opsta en de zelfbeschuldiging stop en mezelf voorzichtig ga uitdrukken en niet langer vanuit een beginpunt van angst(beschuldiging) iets probeer duidelijk te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen om met en vanuit angst, iets duidelijk te maken, vanuit de verwachting dat een ander dit wel oppakt – ik bedoel, als ik mijn angst toon, dan is toch duidelijk dat er iets niet goed gaat, dat ik ergens bang voor ben wat ik dan wil dat die ander gaat veranderen?? – in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat mijn angst, tevens angst oproept en dat ik verwacht dat een ander naar voren stapt waar ik dat niet doe en dat ik dus verwacht dat een ander ‘voor mij’ doet waar ik zelf bang voor ben.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf te omarmen en mezelf ‘aan te raken’ in die innerlijke delen waarin ik ervaringen probeer te omzeilen en zo stil te worden in mezelf, zodat ik mezelf kan verwoorden vanuit een beginpunt van stilte in en als zelfgewaarzijn, in plaats van vanuit een beginpunt van reactie in en als angst, met als doel om tegelijkertijd, al(l)één en/of met elkaar, door de resonanties heen, naar de stilte toe te bewegen en zo de mogelijk tot zelfgewaarzijn te openen.

Ik stel mezelf ten doel zelf helder te zijn in mijn intenties in mijn aanraking en aanwezig binnenin mezelf, waarin ik ‘bij mezelf blijf’ en zo ruimte te creëren voor een werkelijke, fysieke aanraking vanuit stilte in en als mezelf.

Cats and Self-Discovery – Part 4


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 779 – Weerstand in relatie tot schoonmaken

We zaten wat te praten met onder andere Sylvie en mijn moeder en op een gegeven moment bracht Sylvie het onderwerp schoonmaken naar voren en hoe het aan te pakken als men hier weerstand op ervaart terwijl de schoonmaakbezigheden wel moeten worden opgepakt. Zo kwamen we erop dat ikzelf ook ‘niet graag schoonmaak’ en mijn moeder ook niet. Ik was in het huis op weg naar boven en ik hoorde mijn moeder iets zeggen als ‘ik haat het schoonmaken’. Ik haastte me de trap weer af en vroeg haar te herhalen wat ze zei, aangezien het exact had geklonken zoals ik het ook vaak in mijzelf op zie komen. Het bleek inderdaad exact hetzelfde te zijn zoals het in haar bestaat en in mij. Hierin zie ik dat ik het onbewust gekopieerd heb; ik kon ook al niet terughalen waar de weerstand nou vandaan komt. Het is iets als, ‘ik heb er een hekel aan maar ik wil het wel graag schoon en netjes hebben dus ik doe het wel’.

Echter mijn moeder kon het voor haarzelf niet herleiden aangezien haar moeder, mijn oma, juist ‘erg schoon en precies’ was in huis. We weten dan natuurlijk niet wat hierbij in oma omging, misschien had ze er eigenlijk wel een hekel aan of misschien heeft mijn moeder een weerstand gecreëerd of vergroot als reactie van onbegrip op oma’s preciesheid en serieuze benadering van het schoonmaken.

Terug naar mezelf. Hoe hier nu mee om te gaan? Zou het niet prettiger zijn voor mezelf als ik zonder innerlijke weerstand de schoonmaakbezigheden uit ga voeren?

Sylvie bracht nog een mogelijkheid naar voren om te onderzoeken, van een ‘intiem met je lichaam en/of jezelf zijn’ en de relatie tot schoonmaken.

Hier is een (vertaald) artikel over weerstand en hoe dit een mogelijkheid biedt om voorbjj de comfortzone in de geest te bewegen en zo tot het potentieel voor zelfverandering te komen. Weerstand kunnen we zo gebruiken als een een handvat om niet toe te geven aan de weerstand maar juist door te bewegen, hier naartoe te bewegen en er niet van ‘weg te schrikken’: “Weerstand is je gids, omdat het je laat zien waar de comfortzone van je geest eindigt en je potentieel voor zelfverandering begint.”

(Klik hier voor origineel artikel en website Quantum Change Kinesiology).

Hier vanuit bekeken houdt het schoonmaken en de ervaringen van weerstand, dus een mogelijkheid in voor me om tot mijn potentieel voor zelfverandering te komen. Kijk, dat geeft al een andere benadering van het schoonmaken; hierin vind ik direct een voor mij ‘zinvolle’ aanvulling op – of zelfs invulling van het schoonmaken op zich – één van de gedachten / ervaringen die namelijk in mij opkomt is dat ik het schoonmaken ‘zo zinloos vind aangezien het steeds maar terug blijft komen en het weer vies wordt zodra het schoon is’.  In het volgende blog begin ik met zelfvergevingen op de ervaring die opkomt bij het schoonmaken en wat zich eventueel opent hierin.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 706 – Wat roep ik in het leven?

full_consciousness-awareness-back-to-basics

Toen ik begon nu bijna 5 jaar geleden, met het wandelen van deze reis van bewustzijn naar gewaarzijn, probeerde ik weleens voor een moment om alleen ‘in en als mijn ademhaling aanwezig te zijn’. Dat lukte niet, er ontstond direct een ervaring van ‘gejaagdheid’ en paniek in mezelf, ik kon niet goed ademhalen en kon me in geen velden of wegen voorstellen (ikzelf was dus in geen velden of wegen te bekennen lol zoals het gezegde eigenlijk gaat) hoe het zou zijn om alleen, in gewaarzijn, in en als mijn ademhaling aanwezig te zijn.

Dat heb ik toen maar gelaten voor een langere periode en zo ben ik eerst begonnen met hetgeen wel lukte, namelijk het schrijven van blogs en het uitgebreid toepassen van zelfvergevingen. zowel in schrijven als hardop of zachtjes sprekend in mezelf.

Nu, een week of twee geleden, realiseerde ik me dat ik me nog steeds niet inzet om me op mijn ademhaling te focussen, waardoor ik in mijn dagelijkse bezigheden, veel afdwaal in gedachten. Ik probeerde het opnieuw, het focussen op mijn ademhaling terwijl ik bezig ben, als ik bijvoorbeeld mijn tanden poets, als ik me aankleed, mijn spullen pak, enzovoort. En nu lukte het wel. Ik raak niet langer in paniek en ik word er rustiger van.

Ik kwam hiertoe, omdat ik me realiseerde dat ik nog steeds niet zie wat ik allemaal in mijn geest (in gedachten en hieruit voortvloeiend, in gevoelens en emoties) creëer en hoe dit specifiek van invloed is op mijn lichaam. Ik merk alleen dat mijn lichaam verkrampt is en ‘denk dan automatisch’ dat ik niet weet hoe ik hier iets aan kan doen. En zo kwam ik tot de conclusie/realisatie dat – als ik mezelf wil ondersteunen, als ik prettiger in mijn fysiek aanwezig wil zijn en mezelf werkelijk richting wil gaan geven binnenin (en in gelijkheid met) mijn eigen lichaam, en dat wil ik – ik dus zal moeten vertragen om te zien wat er nu eigenlijk exact gebeurt in mijn geest en waarin ik deelneem en ‘volgzaam’ ben, hoe ik mijn gedachten achterna ga en hupsakee, beland in een (emotionele of gevoels-) ervaring die ik fysiek manifesteer en/of in stand houd en waarin ik mezelf gevangen houd in een soort van fysiek gemanifesteerde ‘wurggreep’, waarin ik me vervolgens machteloos ervaar doordat ik denk dit niet te kunnen veranderen in en als mezelf.

Zo nam ik hier de beslissing om te vertragen en te stoppen met de deelname in gedachten en in plaats hiervan, te zien wat er plaatsvindt in mijn geest, zodat ik mezelf hierin richting kan gaan geven. Ik raakte bekend en begreep de theorie toen ik begon 5 jaar geleden, echter ik kon het niet direct in het moment uitvoeren, ik had eerst tijd nodig om de hoeveelheid energie af te voeren. Hiermee bedoel ik de energie die ik door mijn leven heen heb opgebouwd door allerlei gedachten te geloven en aan te nemen en waarin ik mezelf steeds emotioneler maakte en zo energie opstapelde en vastzette in mijn lichaam. Hierin waren voornamelijk de emoties zichtbaar en ook fysiek voelbaar en ik heb de tijd nodig gehad om bewustzijnslagen door te wandelen. Wat ik gedaan heb met behulp van het schrijven, het zelfvergeven, de DIP lessen, de ondersteuning van elkaar in dit proces, ter voorbereiding op het werkelijk kunnen gaan toepassen en verantwoordelijkheid nemen voor wie ik ben en wat ik creëer.

Nu dan aangekomen bij (de beslissing tot en uitvoering van) het werkelijk vertragen en gaan zien wat ik aan gedachten aanmaak en hoe ik mezelf (en indirect anderen) hiermee beïnvloed.

Het eerste dat ik zie in mezelf, is hoe ik een verhaal aanmaak over een ander en vervolgens, ga ik die ander veroordelen voor dat wat ‘die ander doet’, in mijn zelf aangemaakte verhaal. Betekent dit dan dat die ander dit ook werkelijk doet? Nee! Het betekent dat ik denk dat die ander dit doet, in mijn eigen gedachten, in mijn eigen verhaal creëer ik dit en hierop reageer ik dan in mezelf door dit/die ander, te veroordelen. Dus ik veroordeel een ander voor wat ik denk over een ander. En zo zie ik langzaam en steeds duidelijker (dit zie ik in en als mezelf, wat iets anders is dan ‘de theorie kennen’) hoe ik mijn eigen reacties (vanuit gedachten als oordelen) feitelijk in werking stel, hoe ik ze ‘in het leven roep’. En aangezien het allemaal in mijn hoofd plaatsvindt, gaat het allemaal over mezelf en hoe ik besta in zelfoordeel.

En is dit niet hoe we de wereld hebben gecreëerd met z’n allen? Hoe we deze wereld, zoals we nu bestaan in relatie tot en met elkaar, ‘in het leven hebben geroepen’?

Dit is werkelijk nodig om onder ogen te gaan zien binnenin onszelf, hoe we zelf, ieder voor zich en in relatie met en tot elkaar,  deze hele ellende creëeren en gecreëerd hebben, in het leven hebben geroepen. We hebben onze innerlijke gedachtenspinsels, werkelijkheid gemaakt en vervolgens projecteren we onze gedachten (als oordeel, als interpretatie) – en hiermee onze zelfverantwoordelijkheid – op ‘iets of iemand’ buiten onszelf; op ‘de wereld’. En juist hierin maken we onszelf ‘onmachtig’ en van hieruit ervaren we machteloosheid ten aanzien van hoe de wereld ‘in elkaar zit’. Dit in elkaar zitten’, dit is hoe we bestaan in relaties, binnenin onszelf, met onszelf en van hieruit, met elkaar. Van hieruit hebben we de wereld opgebouwd.

Ik ga verder met mijn innerlijke proces van vertragen en onderzoeken hoe ik mijn eigen ervaringen en zo, mijn eigen ‘werkelijkheid’ creëer.

Wordt vervolgd

(klik op de links voor ondersteunende artikelen en gratis interviews)

schakels

I forgive myself that I have accepted and allowed myself  to not realize that the way of the world is the result of the nature of the accepted relationships that exist between person and person.

Uit: Day 10 – Relationship Dynamics


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 687 – Het leven van woorden: vriendschap (2)

hokje

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verwachtingen te hebben in een vriendschap ten aanzien van mogelijkheden en potentieel en hierin mijn expressie en die van een ander, in een schap, een hokje te duwen en zo mezelf en/als een ander in expressie te beperken.

Wordt vervolgd met het derde en laatste deel met zelfcorrigerende uitspraken en een herdefinitie van vriendschap die ik kan gaan leven.

Uit: Dag 686 – Het leven van woorden: vriendschap (1)

Begin: Dag 685 – Het leven van woorden: vriendschap

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie reageren op iets wat iemand anders doet/zegt of juist niet doet/zegt, te stoppen, te ademen en te zien wat het is dat ik verwacht dat een ander juist wel of niet doet/zegt en ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven voor hetgeen ik verwacht en vervolgens te zien hoe ik datgene wat ik verwacht van een ander, zelf in expressie kan brengen.

Ik stel mezelf ten doel om, vrij van energetische aanhechtingen als verwachtingen ten aanzien van wat iemand doet/zegt of niet doet/zegt, te zien of, wat en hoe het praktisch mogelijk is om met die ander te communiceren, delen en/of samenwerken en hier vandaan te beslissen welke ‘vorm van vriendschap’ als gelijkheidsrelatie het beste is voor mezelf en zo ook voor een ander.

Vriendschap:

Een fysieke aanwezigheid of communicatie tussen twee of meer levende wezens en hierin het ondersteunen van elkaar in het wandelen door de sluier van gedachten, gevoelens en emoties als de ‘illusies van de geest’ heen, afgestemd op waar een ieder is in zijn of haar proces en wat kan plaatsvinden in vele vormen, zoals bijvoorbeeld samen sporten, praktisch en fysiek samenwerken, het delen van innerlijke uitdagingen via media op afstand en vele andere invullingen, dit alles vanuit het principe van het implementeren en uitbreiden van eenheid en gelijkheid van al het leven op aarde; in het klein en in het groot.

leven-matt-haigDesteni I Process

————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 679 – Een oneindige ervaring

verdriet

Ik merk dat ik verdriet als oneindig ervaar. Totdat ik een punt in expressie heb gebracht en de ervaring stopt. Dus is het niet oneindig en kan ik concluderen dat (ikzelf in) de geest er een oneindige ervaring van maak, Waardoor het me zinloos lijkt om er iets mee te doen.

Voor degene die dit leest en hierin eventueel gedachten heeft bijvoorbeeld ‘over mij’ of als er ervaringen opkomen in relatie tot verdriet; dit geeft een mooie gelegenheid aan voor ieder om zelf te onderzoeken, hoe je eigenlijk zelf in relatie staat tot verdriet en hiermee omgaat! Het schrijven van een blog met zelfvergevingen is een voorbeeld van een manier om onszelf te ondersteunen en verantwoordelijkheid te nemen voor (onderdrukte) ervaringen en gedachten. Om de ingewikkelde patronen binnenin onszelf beetje voor beetje te openen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn ervaring van verdriet oneindig is omdat ik het zo ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring te geloven en aan te nemen voor waarheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van verdriet te onderdrukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van verdriet als ‘mijn’ te benoemen en dus alsof het van mij is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik het heb eigen gemaakt maar dat het geen deel uitmaakt van wie ik werkelijk ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb loslaten te koppelen aan verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan loslaten maar gek genoeg niet aan verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te houden van verdriet en hierin vast te houden aan verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘geen kwaad’ te zien in verdriet, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het een emotie is die me niet dient aangezien het een emotie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat verdriet nodig is als ik loslaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verwilderd om me heen te zoeken als ik loslaat en geen verdriet ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor verdriet, wat dan de polariteit inhoudt van de liefde als in ‘ik houd van verdriet’ en door de angst, het verdriet te onderdrukken en vast te zetten, op te slaan in mijn lichaam als oneindig reservoir waardoor het oneindig lijkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als mezelf, een oneindig reservoir van verdriet te hebben opgebouwd en opgeslagen in mijn lichaam zonder me gewaar te zijn hoe precies en dus zonder er werkelijk bij te kunnen om het los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te koppelen aan liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat liefde bij verdriet hoort en verdriet bij liefde en zo steeds een bron van verdriet aan te leggen en boren in een zogenaamde liefdesrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liefde niet te hebben vrij gemaakt van verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik iemand kan missen zonder verdriet te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me kwetsbaar te ervaren in de liefde door de ervaring van verdriet die op de loer ligt, in en als de koppeling aan het woord liefde in liefdesrelatie en hierin dan zo gekozen dat ik of de ander verdriet zal creëren en dus ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er verdriet hoort bij een relatie, wat ook zo is aangezien ik een relatie niet geleefd heb als gelijkheidsrelatie maar in ongelijkheid van mezelf, in een uitgangspunt van ‘mezelf als leven compromitteren’ en dus leven algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als leven te compromitteren in een relatie en zo een voedingsbodem te leggen voor de ervaring van verdriet, in en als de afscheiding van mezelf in het gebied waarin ik mezelf heb gecompromitteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb eerst los te laten en vervolgens weer vast te willen grijpen als ik in de ervaring van verdriet kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in de ervaring van verdriet te gaan in plaats van de ervaring van verdriet hier halen en los te laten door zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen een ervaring te ervaren zonder die te kunnen koppelen aan iets en zo de ervaring vast te voelen zitten in mijn lichaam zonder dat ik er bij kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben opgesplitst in een ervaring en in een zienswijze ergens over om niet in de ervaring te vervallen, en zo in en als afsplitsing van mezelf, de ervaring te onderdrukken in mijn fysiek en deze vervolgens niet naar boven te kunnen halen aangezien ik mezelf ervan heb afgescheiden op het moment dat het plaatsvond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in een zogenaamde liefdesrelatie mijn ervaringen te herleven en naar boven te halen in plaats van werkelijk iets substantieels op te bouwen, door mezelf te compromitteren voor het aangaan van een liefdesrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven, angst te ervaren dat ik niet bij de fysieke pijn kan als ik de ervaringen niet herleef en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het herleven van ervaringen als consequenties te veroordelen, terwijl het feitelijk een ondersteuning is om zichtbaar te maken wat er in me huist.

Wordt vervolgd

the eye of the needle

Eqafe Store – Free

———————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Dag 677 – Keuze of Beslissing?

Free-to-choose

Het is me duidelijk dat als ik de beslissing neem om voor een principe te staan en dit te leven, als richtlijn als wat het beste is voor al het leven en hierin de beslissing voor mijzelf om dit te leven, er geen zogenaamde ‘keuze’ overblijft. Ik beslis op een gegeven moment om een bepaald principe als grondbeginsel te willen leven als ik bemerk dat het tijd is hiervoor, dat ik mezelf (en hierin gelijk een ander) anders zou compromitteren.

Hier vandaan volgt dan de vraag wat een ander beslist in dit punt. Als een ander tot wie ik in relatie sta, voor dezelfde principes wil staan, dus beslist om ook te staan als een principe in overweging van onszelf en/als een ander als leven, dan is er een stap gemaakt richting agreement, richting een overeenstemming in dit punt.

Beslist de ander hier niet toe – om allerlei redenen kan dit zo zijn, van er simpelweg niet klaar voor zijn en te druk bezig met overleven, tot een bewust ‘kiezen’ voor een aspect in eigenbelang en vele gradaties hier tussenin – en dus als de ander hier niet toe beslist, houdt de relatie op te bestaan en gaat deze niet over tot een agreement/overeenkomst, want er is geen overeenstemming in dit punt. En zo kunnen we punt voor punt doorwandelen en zien, besta ik in relatie – wat ergens een afhankelijkheid inhoudt binnenin mezelf in gedachten, gevoelens en emoties, of stem ik overeen met mezelf in hoe ik wil bestaan in eenheid en gelijkheid met en als leven?

Het nemen van zo’n beslissing houdt een risico in dat de ander tot wie ik in bepaalde aspecten in relatie sta in mijn gedachten, gevoelens of emoties, niet deze beslissing neemt en dan houdt de relatie op te bestaan – in ieder geval in dit bepaalde aspect – of de relatie begint niet eens. En toch is het uiteindelijk het beste voor alles en iedereen als ik leef wat tot mijn mogelijkheden behoort in overweging van al het leven.

Als ik eenmaal een beslissing genomen heb, is het nodig dat ik de beslissing keer op keer leef en steeds meer integreer in mijn leven, dat ik de ervaring en aspecten van de angst voor verlies doorwandel totdat het staan in overweging van al het leven (in de eenvoudige, kleine aspecten binnen mijn bereik) een natuurlijke expressie is van wie ik ben.

Er zijn zoveel aspecten om in overweging te nemen, om niet zwart-wit, in polariteiten te vervallen en van hieruit zogenaamd een beslissing te nemen wat eigenlijk een verborgen keuze inhoudt. Want dan zou ik de beslissing gebruiken als manipulatie-methode om een relatie-aspect te behouden.

Er is een wezenlijk verschil tussen het ‘nemen van een beslissing’, gebaseerd op principes die leven in overweging nemen als wat het beste is voor mijzelf (en hier vandaan voor andere betrokkenen) – en het ‘maken van een keuze’, gebaseerd op ideeën en voorkeuren in gedachten, gevoelens en emoties als ‘wat ik het liefste zou willen‘.

Vrije keuze? We denken dat we hier blij van worden en hiertoe het recht hebben. Het tegendeel is waar. En dit houdt een uitgebreid proces in want het is nodig dat we eerst een heleboel ‘afleren’ (vrije keuze, gebaseerd op ‘mijn’ voorkeur) en dan opnieuw ‘aanleren’ (beslissingen, gebaseerd op principes die al het leven in overweging nemen, die het beste zijn voor alles en iedereen). Want niemand is vrij (en dus blijvend blij!) totdat iedereen vrij (en blijvend blij) is.

Dit houdt een nieuwe definitie van Vrijheid in. Vrijheid zonder Verantwoordelijkheid bestaat niet. En dit houdt weer een nieuwe definitie van verantwoordelijkheid in. Waarin we leren wat het betekent om in en als verantwoordelijkheid te staan voor onszelf in wie we zijn in gedachten, gevoelens en emoties. En hiervoor is discipline nodig, zelfdiscipline.

Hoe meer mensen dit willen leren en toepassen, hoe meer vrijheid er zal komen; vrijheid van expressie en vele mogelijkheden tot samenwerking waarin ruimte is voor alles en iedereen, zonder een ander als leven te schaden.

Desteni I Process geeft handvatten voor het individuele proces van relatie tot overeenstemming en leert wat zelfverantwoordelijkheid inhoudt. Het is het meest bevrijdende proces dat we onszelf en ieder ander, al het leven kunnen schenken.

quote-64-geen-definitieve-beslissingen

What do the beings in the afterlife want to do with/for humanity?

In what different ways can you walk your process from Consciousness to Awareness?

What does this being have to share about the inevitability of change in existence?

The Process of Self & the Portal – Life Review

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 671 – What or who am I looking for in a relationship?

plantje groeit

I have often experienced fear of loss when I am in a relationship, when I am not in a relationship, when a relationship is about to begin or when it is about to end, so actually this means that in any time I have experienced this fear of loss lol.

I was retrospecting within myself, also after having received a private interview with my physical body that in time to come, I will more expand on, and I saw that I am actually able to emotionally be alone and still standing. I have had a period in my life where I have lived alone in an area that was outlaying where I had mostly relied on myself where in this being alone there, I enjoyed something very much as being comfortable in it, more than while being ‘out there’ in society. So I was looking what it was/is that I am standing with and feeling comfortable within and always had seen it as ‘nature’ as the animals and the plants that I felt comfortable with. And to not make myself ‘dependent on nature’, also letting it go again and moving to another place.

Where I now see, it is something within nature, plants, animals that I am comfortable in and that I am looking for and that I can and want to relate with and as, and it is……..Life.

I was worrying about how this would be when I die, because then there will not be nature for example. Looking into what Bernard have walked and his death and what he was and is standing in and as: Life. Also when I die, I do not need to be ‘lost’ but I have the ability to make the decision to stand in and as Life and so stand together, yet alone. As something that I can already walk while being here on earth.

Here I come to a ‘redefinition’ for myself of the word relationship and what I am looking for in this, which is Life. Which is not something that I can ‘loose’ but which is something that I can realize, and from here, live, apply, stand by and as. Life.

B mentioned in the past that our relationship will unfortunately be/become with Desteni, where in it is not about Desteni as something separated but actually what Desteni is standing for and as and bringing practical solutions to live and apply, to bring ourselves to what we are all looking for but never before have had access to or understood: Life.

To come to this realization I have actively walked now about 4 years of Desteni I Process and blogging and participating in a group of people who walk the same and before this I walked quite a path already within self- and body investigation and I find it definitely a process to even come to an understanding of what it means to live and from here, it will be a path to apply and really live it. Where the process itself already entails the application and living of it, it is not separated because life is already within us, the awareness is here but we have to actively open it up, apply and live. And for this we need information and instruments, we need the tools to do so as it will not magically come by itself.

This realization gives me a stable foundation to walk on from and to realize myself everytime that I tend to go into an experience of fear of loss for example. It is actually a decision to stand by and within this relationship with and as life, within and without, which entails the self-commitment. To walk with and as myself into oneness and equality, with and as life. As something that connects everything and everyone because the spark of life existst in everything and everyone. But we do have to make and live the decision by ourselves, to stand with and as this spark and from here, let it grow. And I have found it already quite a path to stand in this integrity, which shows me that we are all pretty lost as humanity as a whole. Where in we actually fear loosing that what we are used to get lost in: our own mind. How contradictionary.

So the solution is to get to know ourselves in that what we are lost in, our own mind. To learn how to understand it and from here, stand up and change it/ourselves within and without, bit by bit. Where to understand everything, is to forgive everything.

Desteni I Process – courses

Uil forgive

Winged – Exploring Self Intimacy

—————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 668 – Hoe communiceer ik eigenlijk? – zelfcorrigerende uitspraken

schoolbord-schrijven-zw

Voor context zie Dag 667 – Hoe communiceer ik eigenlijk?

Als en wanneer ik een belerende toon waarneem in mezelf als ik spreek of schrijf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik aan het proberen ben iets te leren ‘aan een ander’ wat nog vanuit kennis en informatie in en als de geest gebeurt, in plaats van mezelf uit te drukken in waar ik sta en hoe ik het toepas.

Ik stel mezelf ten doel te zien wat ik uit zou willen drukken, te veranderen in mijn benadering en (indien mogelijk) mezelf uit te drukken in waar ik sta en hoe ik iets toepas en een flagpoint te maken van de gedachte en/of ervaring die opkomt in mezelf en als ik mezelf niet weet uit te drukken, te ademen en een moment stil te zijn.

Ik stel mezelf ten doel op een later tijdstip de ervaringen en gedachten die opkomen binnenin mezelf, te onderzoeken en zelfvergeving toe te passen op wat ik tegen kom als ervaringen en/of gedachten die me beletten om mezelf rechtstreeks uit te drukken.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een belerende toon in gedachten in mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me ergens verongelijkt over ervaar doordat ik me heb afgescheiden (dus ongelijk gemaakt) ten aanzien van mezelf in een moment door in het verleden, een expressie in te houden of te verdraaien, wat zich later vertaalt in innerlijke gesprekken (backchat) en emotionele ervaringen.

Ik stel mezelf ten doel direct te stoppen met deelname in het innerlijke gesprek en te zien welke emotionele ervaring er in me waart en deze te benoemen en zelf te vergeven. Ik stel mezelf ten doel te zien hoe ik mezelf zou kunnen uitdrukken een volgende keer op een wijze die in overeenstemming is met mezelf en tevens in overweging van de omgeving en andere deelnemers.

Als en wanneer ik een soort ruis en ‘stress’ ervaar binnenin me als ik waarneem dat iemand in ongelijkheid tegen me spreekt en hierin ‘gemeen’ wordt in woorden, enigszins bedekt of rechtstreeks, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er een emotie/gedachte/persoonlijkheid in mij geactiveerd woord door de woorden, houding of tonaliteit van een ander en/of wie iemand is in de woorden.

Ik realiseer me dat ik ergens wellicht zelf in afscheiding van mezelf heb gesproken dat een reactie in een ander geactiveerd heeft en ik realiseer me tevens dat het ook kan zijn dat er een reactie geactiveerd wordt door een punt wat ik benoemd heb als principe waarin de reactie naar buiten toe geprojecteerd wordt als hoe de menselijke geest geprogrammeerd is, waarin ik me realiseer dat ik mezelf kan trainen om beter af kan stemmen qua timing voor het delen van een principe.

Ik realiseer me dat dit niet persoonlijk is, niet naar mij toe en niet voor een ander en dat het een ‘persona’ als programma betreft die geactiveerd wordt en in uitdrukking wordt gebracht en niet een geheel levend wezen reflecteert in alle aspecten.

Ik realiseer me dat het geen zin heeft om in zo’n moment een ongelijkheid/’gemeenheid’ in de woorden die geschreven of gesproken worden aan te duiden aangezien de energie het op dat moment al heeft overgenomen en het dan tot een strijd komt van wie er ‘gelijk heeft’, waarin het risico aanwezig is dat ik zelf in energie bevangen raak en zo ook ongelijk en hierin ‘gemeen’ ga worden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stabiliseren door op mijn ademhaling te focussen en indien mogelijk, voor mezelf te zien en benoemen welke emotie in mij geactiveerd wordt en dit even opzij te plaatsen voor een nader zelfonderzoek op een later tijdstip.

Ik stel mezelf ten doel om in de adempauze en indien mogelijk, direct mijn uitdrukking te veranderen en hierin ruimte te scheppen om de energie te gronden, in eerste instantie voor mezelf wat ook ruimte geeft voor een ander of, indien ikzelf of een ander teveel ‘bezet(en)’ is door de energetische ervaringen, te stoppen met het gesprek en dit op een later tijdstip voort te zetten.

Ik sta mezelf niet toe mezelf in de strijd te begeven en zelf ‘gemeen’ en (ver)ongelijk(t) te worden in mijn woorden in afscheiding van mezelf en in plaats hiervan, me te focussen op het stoppen van mezelf en mezelf hier te brengen in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel nader te onderzoeken hoe en wanneer een principe te benoemen op een passend moment in de tijd en dit toe te passen vanuit het principe van zelfverantwoordelijkheid door te onderzoeken of en waar ik via een resonantie vanuit de geest, een resonantie in een ander geactiveerd heb door in afscheiding van mezelf te spreken en vervolgens mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Als en wanneer ik een twijfel ervaar over waar een ander staat binnen een ongelijkheid die ik naar voren zie komen in woorden en hierin niet specifiek mijn woorden weet te plaatsen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik geen specifieke ondersteuning kan geven en alleen algemene informatie, welke wellicht als ‘belerend’ overkomt.

Ik stel mezelf ten doel te benoemen dat ik geen specifieke ondersteuning kan geven omdat ik op dat moment te weinig informatie heb maar dat hetgeen ik benoem als algemene informatie, een opening is waar verdere ondersteuning te vinden is en ik stel mezelf ten doel het hierin verder kort te houden.

Als en wanneer ik iets zou willen delen maar hierover gedachten heb in mezelf als dat dit ‘vreemd’ is of ‘niet kan’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er meerdere dimensies kunnen spelen, dat er een eigenbelang in verweven zit die me ervan weerhoudt te willen spreken en ook dat er gedachten en aannames in me aanwezig kunnen zijn die ik zo aangeleerd heb en gebruik als excuus om mezelf niet uit te drukken.

Ik stel mezelf ten doel emotionele ervaringen te benoemen voor mezelf die aanwezig zijn in mezelf en hierin het eigenbelang te zien en vergeven en van hieruit te bekijken wat ik alsnog zou willen delen of openen om tot helderheid te komen of dat dit niet langer nodig is en ik stel mezelf ten doel, gedachtes en aannames die ik voorbij zie komen als dat iets vreemd is of niet kan, zelf te vergeven en te onderzoeken waarvoor ik angst ervaar dat er zou kunnen gebeuren als ik me uitspreek.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen en/of geloven in een gedachte dat het eenvoudiger zou zijn als een ander/anderen/iedereen zelfvergeving zou toepassen in schrijven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de communicatie en het samenleven inderdaad eenvoudiger zou zijn/worden als een ander/anderen/iedereen zelfvergeving zou toepassen in schrijven, echter dat dit op het moment niet zo is en dat ik hierin een verwachting creëer in mezelf en zo eigenlijk ‘wacht’ totdat een ander/anderen/iedereen begint met het toepassen van zelfvergeving in schrijven waarin ik mijn mogelijkheid tot zelfsturing wegleg en buiten mij plaats bij een ander/anderen en het dan hierin ‘nodig acht’ een ander/anderen te moeten aansturen in plaats van mezelf te sturen in expressie, dit te zien en eigenlijk niet te willen en zo een conflict te creëren in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te zien in welke emotie ik deelneem op het moment dat ik zou willen dat een ander/anderen/iedereen zelfvergeving toepast in schrijven, deze emotie te benoemen en zelf te vergeven voor mezelf en zo de energetische lading weg te halen als een toepassing om mezelf te sturen in zelfexpressie in en als zelfvergeving en van hieruit te zien, wat ik al dan niet zou willen en kunnen delen of benoemen in communicatie met een ander/anderen/iedereen.

Als en wanneer ik denk en geloof dat ik ‘in relatie’ moet blijven en/of komen met een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat dit een gegeven is in en als de geest die relaties als lijntjes aangaat en/of aanhoudt om energetische ervaringen levend te houden.

Ik stel mezelf ten doel om de relatie met mezelf te behouden, versterken en in overeenstemming te brengen met wie ik wil zijn in overeenstemming met wat het beste is in wezen als leven en hierin mezelf te ondersteunen, trainen en uitbreiden met behulp van de toepassing van het schrijven van zelfvergevingen en het corrigeren, herdefiniëren en tot uitdrukking brengen van woorden zonder te resoneren in energetische aanhechtingen.

herdefinitieDesteni I Process

—————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 631 – Zelfvergevingen op relationele/emotionele afhankelijkheden

krant koffie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren in een positieve energetische ervaring ten opzichte van de man als partner (x) die vroeg naar werk gaat, waarbij alles ‘in orde’ is en ik vervolgens de dag alleen heb, waarna de man weer thuis komt en alles nog steeds ‘in orde’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me volledig in paniek te ervaren als de man z’n baan verliest en dus niet meer vroeg naar werk gaat, alles niet ‘in orde’ is en de man tevens de hele dag thuis is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te definiëren in een positieve energetische ervaring ten opzichte van mijn vader die altijd ‘vroeg naar werk ging’ vroeger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te definiëren in een negatieve energetische ervaring ten opzichte van mijn moeder die later opstond als iedereen (bijna) weg was en die niet ‘vroeg naar werk ging’ maar thuis bleef en de hele dag in huis was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te ergeren als mijn moeder opstond vlak voordat ik weg was op weg naar school, alsof ze het ‘onderonsje’ in de ochtend verstoorde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn moeder buiten te sluiten in de ochtend door me af te sluiten voor iedere communicatie en interactie en zo snel mogelijk het huis uit te gaan.

Ik realiseer me dat mijn moeder gehumeurd was als ze opstond en hierin vrij ‘zwaar door het huis bewoog’  – iets wat ik bij mijn vader nooit gezien heb – en hierin vraag ik me af of ik dit zo gekopieerd heb van mijn moeder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gehumeurd gedrag te vertonen als ik opsta, echter de bijna geruisloosheid van beweging van mijn vader te zien in mezelf en zo lijkt het, een combinatie te hebben gemaakt van beide gedragingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gehumeurd zijn als ‘slecht’ te definiëren en de geruisloosheid als ‘goed’ en zo, de personen bij wie ik dit waarneem, evenzo te definiëren als ‘goed/prettig’ (vader) en ‘slecht/onprettig’ (moeder).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus delen van/als mezelf als gekopieerd gedrag als goed/prettig en slecht/onprettig te definiëren en mezelf zo op te splitsen in goed en slecht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te houden van de dynamiek van vroeg naar werk gaan en weer thuis komen later op de dag/in de avond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vroeg naar werk gaan en weer thuis komen als dynamiek te zien/ervaren, dus als beweging en de hele dag in huis blijven niet als beweging te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voor altijd bij mijn vader te willen zijn want die zorgt voor me.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me veilig te hebben gevoeld als x vroeg naar werk ging, alsof hij voor me zou zorgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ‘zorgen voor’ vooral te ervaren als een eventualiteit als het mis mocht gaan in de toekomst, want dan ‘zou hij wel voor me zorgen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit ‘zorgen voor’ als liefde te definiëren en boosheid, paniek en verdriet te ervaren als deze ‘liefde’ niet aanwezig is en/of ik er niet langer in betrokken word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb uit te halen naar de ander als die niet voor me zorgt/niet vroeg naar werk gaat en/of wel vroeg naar werk gaat maar niet langer in relatie tot mij staat en die ander van me weg te duwen en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat als hij wel vroeg naar werk gaat, die ander naar me toe te halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben van ‘moedeloos alleen zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘alleen zijn’ gelijk te stellen aan ‘moedeloos’ en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik alleen ben zonder partner, mezelf als ‘moedeloos’ te ervaren.

Moedeloos:

Door teleurstelling het vertrouwen in het welslagen van iets verlorende hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb teleurstelling te ervaren door en in het vertrouwen verloren te hebben in het welslagen van de relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te hebben gehad in het welslagen van de relatie en als dit niet ‘welslaagt’, teleurstelling te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik volledige invloed heb op dit welslagen en als het niet slaagt, te ervaren dat ik faal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren dat ik vaal en dit vervolgens te projecteren op de situatie en de richting die ik hierin gegeven heb, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik er achteraf in ‘faal’ als het me ogenschijnlijk niet lukt om te stoppen met deelname in emotionele ervaringen die voortkomen uit emotionele hechtingen en behoeften buiten mij, gerelateerd aan de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn vertrouwen in iets buiten mij te plaatsen in een relatie met x en hieraan gerelateerd mijn welbevinden te definiëren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb controle te hebben behouden over de relatie door volledige verantwoordelijkheid te nemen voor x, in en als de angst dat als ik dit niet doe, hij dit ook niet zelf doet en we dus niet samen kunnen/zullen zijn en ik mijn behoefte niet kan vervullen in en als met hem samen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op x dat hij geen verantwoordelijkheid nam voor zichzelf hier in huis, terwijl ik die in handen had genomen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik boos ben omdat ik niet effectief ben in het richting geven van mezelf binnen de emotionele ervaringen die opkomen gerelateerd aan de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tegelijkertijd los te willen laten en vast te willen houden aan een mogelijkheid tot een nog samenkomen en mezelf zo in een polariteit vast te zetten in plaats van me zelf voort te bewegen door de polariteit van mogelijkheden te stoppen in mij en me te focussen op het benoemen en vergeven van de emotionele ervaringen, hechtingen en behoeften die opkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb jaloezie te ervaren op het voortbewegen van x die dit in mijn ogen zo gemakkelijk lijkt te doen in een nieuwe situatie zoals hij zegt, “hoofd op, vooruit kijken, niet achteruit”.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb enorme onmacht te ervaren in dit ‘hoofd op, vooruit kijken en niet achteruit’ en me hierin te hebben vastgehouden aan x die me in het verleden hielp vooruit te bewegen vanuit een situatie waarin ik vasthield/achteruit keek in een destijds verbroken relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vooruit te laten bewegen in en als de geest in een zelfdefinitie van in een relatie zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me weg te voelen zinken zonder partnerrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘hoe heeft het toch zo mis kunnen gaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het mis is gegaan in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er consequenties gewandeld worden in en als de mist, in en als de geest en dat het verloop niet zo zeer ‘mis’ gaat maar dat de relationele/emotionele afhankelijkheden verbroken worden wat voelt als een ‘mis gaan’ en als een ‘missen van’ en wat er ‘mis’ gaat is het feit dat ik mezelf nog niet effectief richting geef binnen de situatie nadat een relatie gestopt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren weg te zakken zonder partnerrelatie en zo voornamelijk weg te zakken in de ervaring van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weg te zakken in de ervaring van angst voor het wegzakken zonder partnerrelatie en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weg te zakken in mijn ervaring van angst in en als de geest en niet zozeer in de fysieke situatie zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog werkelijk te geloven dat ik weg zak zonder partnerrelatie, wat komt door geleefde ervaringen van mezelf in en als een wegzakken zonder partnerrelatie/na het beëindigen van een partnerrelatie.

Als en wanneer ik ervaar weg te zakken zonder partnerrelatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik relationele verbindingen zoek in en als de geest en dat ik paniek ervaar vanuit herinneringen aan tijden dat ik wegzakte als een relatie stopte en dat ik dit punt niet effectief heb doorgewandeld en vergeven in en als mezelf.

Ik realiseer me dat ik boosheid naar mezelf ervaar doordat ik me heb laten afleiden van mijn zelfzekerheid in de stappen die ik in eerste instantie neem in zelfzekerheid, dit door angsten, emotionele ervaringen en gevoelsverleidingen in en als de geest.

Ik realiseer me – na het luisteren van een interview – dat het proces wandelen niet zozeer maakt dat ‘mijn leven anders zal zijn’ maar dat wat blijft, hetgeen/diegene is die ik ben in en als principe, in en als het leven dat ik wandel.

Ik realiseer me – met het lezen van een blog – dat mijn lichaam in een zombie-achtige staat is door de parasitaire persoonlijkheden in/als de geest die het lichaam pijnigen in onderwerping door emoties en gevoelens.

The Only Real Character on Earth is the Physical Body which is in a Zombie-Like State due to the Parasitic Mind Characters that Torture the Body INTO Submission through Emotion and Feelings. (Bernard Poolman)

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het losmaken van de emotionele en gevoelsaanhechtingen en behoeften in relatie tot x en ideeën over partnerrelaties, het samenleven en toekomstplannen en me hierin voort te bewegen in en als het spreken en leven van zelfvergeving en ik stel mezelf ten doel hier de tijd voor te nemen en van hieruit te zien wat het is dat ik werkelijk wil en wat de mogelijkheden zijn.

Ik stel mezelf ten doel te blijven staan in zelfzekerheid en de afleidingen, angsten en onzekerheden te benoemen en vergeven in en als mezelf en zo te zien of er een fysiek/praktisch aspect is dat ik over het hoofd zie vanwaar ik mezelf eventueel bijstuur in richting.

Ik stel mezelf ten doel zorg te dragen voor mezelf in dit patroon van wegzinken en mezelf hierin te ondersteunen in overweging van mijn geestbewustzijnssysteem zodat ik zowel mezelf hierin kan vergeven en langzaam aan bevrijden van de beklemmende ervaringen, zowel als een voortbewegen in de praktische dagelijkse bezigheden.

Ik stel mezelf ten doel een voorbeeld te nemen aan x en mijn hoofd op te houden en vooruit te kijken als ‘boven water’ oftewel, niet weg te zakken in emotionele ervaringen in en als de geest en hetgeen ik aan vasthoud in en als de geest, hier te halen in plaats van ‘achteruit te kijken en in de emotionele ervaringen te verdwijnen’ en de ervaringen zelf te vergeven en corrigeren vanwaar ik mezelf richting geef in en als het fysiek, in en als de realisatie dat ik nu geen dingen ‘zeker hoef te weten’ maar dat ik stap voor stap kan wandelen in zelfzekerheid in het moment en van hieruit richting geef aan/als mezelf en dat er van hieruit mogelijkheden openen of juist niet.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op wie ik ben in en als leven in ieder moment en niet vast te houden aan ideeën over de vorm van mijn leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf er alles aan te doen om mezelf financieel stabiel te houden en van hieruit de leefmogelijkheden te blijven onderzoeken binnen mijn eigen draagkracht en verantwoordelijkheden.

Ik stel mezelf ten doel mijn ‘humeur als ik opsta’ nader te onderzoeken in relatie tot gekopieerd gedrag.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met oordelen en definiëren van mezelf en/als een ander als humeurig als ‘slecht/onprettig’ en van geruisloos als ‘goed/prettig’ en in plaats hiervan te zien voor wat het is waar het vandaan komt, de energetische ervaringen te benoemen en vergeven en van hieruit te zien wat de correctie en oplossing is en hierin mezelf te ondersteunen en bij te stellen zodat en totdat ik de correctie als oplossing kan leven in en als het fysiek en het zo prettiger voor mezelf te maken in en als mijn fysieke aanwezigheid en van hieruit, prettiger voor een ander te zijn in mijn fysieke aanwezigheid.

haan

——————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 629 – Manipulatie

manipulatie

In een buddy-chat werd de volgende suggestie gedaan:

“That is also a cool step in one’s process in general, to ‘dare’ to be open to manipulation for example, see what comes up and then stand through it”

Dit was direct ondersteunend voor me; ik probeerde zelf al vrij lang om te blijven staan als er manipulatie plaatsvond in woorden – laten we zeggen direct zichtbare/merkbare manipulatie aangezien we ons allemaal nog bewegen in een gemanipuleerde toestand zolang we ons bewegen vanuit gedachten, gevoelens en emoties en zo onszelf feitelijk manipuleren – echter ik bleef in reactie gaan en deed het meer vanuit een punt van ‘ik moet hierin kunnen blijven staan, het is manipulatie, het is niet persoonlijk’ alsof ik hier ‘sterk’ in moest zijn., vanuit een ‘ik moet dit toch kunnen’ vanuit beredenering / kennis en informatie.

Ik ben nu in de positie waarin ik mezelf niet meer ‘groot en sterk’ hoef te houden (waarin ik mezelf feitelijk al manipuleerde hiertoe) om te blijven staan in een bepaalde situatie en zo kan ik vanuit deze meer stabiele grond in en als mezelf, “durven open te zijn voor manipulatie, te zien wat er op komt en dan hierin blijven staan.”

Woordenboek:

Manipulatie: 1. bewerking (met de vingers), handgreep, hantering; 2. bedrieglijke methoden (vaak in meervoud gebruikt op de effectenbeurs als werkzaamheden om kunstmatige prijsbewegingen te veroorzaken; 3. beïnvloeding; stuwing in een bepaalde richting.

Manipulatie (figuurlijk): slim te werk gaan om zijn doel te bereiken; handig werken, goochelen met minder gepaste middelen; (handig, slim) bewerken, hanteren; door overreding een bepaalde voorstelling van zaken sturen in een richting.

manipulatie genetisch

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren door te geloven in een concept van liefde vanuit gedachten, gevoelens en emoties en vanuit opslag hiervan in en als de zielsconstructie en zo mezelf van ‘herkenning naar herkenning’ in gedachten, gevoelens en emoties voort te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door te geloven in woorden van liefde, vanuit de wens om hetzelfde doel te bereiken als dat deze woorden doen voorhouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als een ander te manipuleren door een doel te willen bereiken en zo niet geheel hier aanwezig te zijn en dag voor dag te bewegen in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door in toekomstprojecties van het te bereiken doel te gaan waarin ik een risico creëer voor mezelf dat deze doelen niet verwezenlijkt worden zolang betrokkenen niet aanwezig zijn in en als zelfverantwoordelijkheid en er dus geen levend wezen en geen wezenlijke sturing aanwezig is in en als onszelf en zo, in en als de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien, gerealiseerd en begrepen dat zolang iemand volledig aanwezig is in en als de geest, de manipulatie vanuit de geest in gedachten, gevoelens en emoties plaatsvindt en zich dus manifesteert in deze fysieke realiteit, in en als een zogenaamde ‘consequentie’ en hoe ‘goed’ de intentie ook mag zijn, hetgeen men in participeert in gedachten, gevoelens en emoties zonder gewaarzijn en zelfsturing, zal zich manifesteren (al dan niet in polariteit) in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren tegenover manipulatie van een ander in woord en daad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf hier nog een doel te willen bereiken wat niet mogelijk is zolang de ander niet wil zien in zichzelf in woord en daad, waarin de ander deze woorden en daden zal manifesteren en ik me gewaar ben dat ik hierin niet mee zal gaan en dus, mijn doel niet bereikt zal worden en zo ervaar ik me machteloos in emotionele hechting aan een ander waarin de beslissing tot zelfoprechtheid uiteindelijk bij de ander zelf ligt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren in emotionele ervaringen van ‘behoefte’ vanuit een gedachte ‘dat ik die ander nodig heb’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen in en als en met een gedachte dat ik die ander nodig heb als blijkt dat die ander niet hier is/niet hier wil/kan blijven en van hieruit ‘pijn’ te ervaren als de ander manipuleert met woorden die niet geleefd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘groot en sterk’ te houden om te kunnen blijven staan in een zelf toegestane en aanvaarde, gemanipuleerde situatie (wat feitelijk de wereld inhoudt waarin we momenteel bestaan).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren vanuit een angst voor verlies van hetgeen ik in eerste instantie vanuit manipulatie in en als de geest, fysiek gemanifesteerd heb als consequentie om door te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat iemand de beslissing zal nemen tot zelfverandering, in en als het besef dat als dit niet gedaan wordt, alles verloren zal worden en vanuit deze verwachting de beslissing te nemen te staan als support in en als leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de uitkomst niet hoeft te zijn zoals ik ‘verwacht’ en dat de uitkomst zal inhouden wat het beste is in en als leven wat niet overeen hoeft te stemmen met ‘wat ik wil’ en als ik iets ‘verwacht’ zit er een aspect aan in en als de geest wat ik nog niet heb losgelaten/vergeven in en als mezelf en is mijn ‘wil’ nog niet geheel en onvoorwaardelijk in overeenstemming met mezelf in en als leven maar gekleurd door emotionele behoefte.

Als en wanneer ik mezelf pijn zie ervaren door woorden van een ander in en als manipulatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf pijn doe vanuit een gedachte dat ik die ander of iets in die ander of iets of iemand buiten mij, nodig heb in en als de geest en van hieruit sta ik manipulatie toe terwijl ik het hier niet mee eens ben in en als mezelf. Ik realiseer me dat ik mezelf dus pijn doe door het niet eens te zijn met en als mezelf en zo niet in eenheid en gelijkheid met en als mezelf te bewegen maar mezelf in afgescheidenheid bewaar, in en als ge geest in gedachten, gevoelens en emoties, in dit geval gerelateerd aan dat ik (iets van) die ander nodig heb.

Ik realiseer me dat we tevens in een wereld leven waarin we elkaar fysiek nodig hebben maar waarin we absoluut onbetrouwbaar zijn voor en als onszelf en dus, voor elkaar wat leidt tot een voortbewegen vanuit manipulatie in bedrieglijke methoden om ons doel te bereiken en om onszelf in en als de geest, te hanteren.

Ik realiseer me dat we niet bewegen in eenheid en gelijkheid met en als onszelf als leven, in overweging van wat het beste is voor al het leven en zo ervaren we een constante angst voor ‘de dood’ als angst voor verlies van de illusie van onszelf in en als de geest en zolang we dit doen, is er manipulatie.

Ik stel mezelf ten doel de emotionele behoefte die ik ervaar specifiek te benoemen, mezelf te vergeven en te zien met welke gedachte ik mezelf pijn doe in afscheiding van mezelf en als ik die zie, mezelf (deelname in) deze gedachte te vergeven en een eventuele oorsprong te vinden in herinnering, echter als ik die niet direct zie, te werken met wat hier is.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met onderwijzen voor wie wil horen en zien, hoe we bestaan in een toegestane en aanvaarde wereld van manipulatie zoals we bestaan in en als onszelf van waaruit we allen bewegen om onszelf te hanteren in en als de geest en om ons doel te bereiken met bedrieglijke methoden, vaak zonder dat we het bewust door hebben echter ergens in en als een gewaarzijn van dat het ‘niet klopt’ wat we accepteren/toestaan/aanvaarden in en als onszelf en in en als de wereld.

Ik stel mezelf ten doel mijn uitgangspunt zo volledig mogelijk te onderzoeken alvorens ik beslissingen neem die van invloed zijn op mijn leven en die van anderen en daar waar ik consequenties creëer – wat nog onvermijdelijk is in dit stadium – mezelf te vergeven, corrigeren en veranderen in en als het fysiek en zo dag tot dag te wandelen, steeds meer in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel de toekomstprojectie waarin ik heb deelgenomen te onderzoeken en mezelf de emotionele hechtingen te vergeven en vervolgens hetgeen te leven dat wat voor mij het beste en nog steeds van toepassing en eventueel/uiteindelijk mogelijk is en hierin mezelf dag voor dag te bewegen en bij te stellen waar nodig, waar nodig in communicatie met anderen.

Ik stel mezelf ten doel te durven open te zijn voor manipulatie, te zien wat er op komt en dan hierin blijven staan.

Ik stel mezelf ten doel te leren onderscheiden tussen emotionele behoefte en fysieke behoefte en me te bewegen tot het vragen om fysieke/praktische ondersteuning waar nodig zodat en waarin ik de emotionele behoefte los kan laten en vice versa, de emotionele behoefte te vergeven en hierin los te laten zodat ik me kan bewegen tot het vragen om fysieke/praktische ondersteuning waar nodig.

verantwoordelijkheidDesteni I Process

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive