Dag 786 – Een voorbeeld van wat ik overbreng in resonantie

Vervolg op Dag 785 – Wie ben ik in de woorden die ik spreek?

“In het volgende blog zal ik een voorbeeld beschrijven van een situatie waar ik energetische aanhechtingen mee stuur in mijn woorden en hoe ik waarneem dat dit gebeurt en hoe ik hier vervolgens mee omga binnenin mezelf. Alles natuurlijk beschreven van waaruit ik nu ben in dit proces en van wat ik waarneem in mezelf, als mezelf.”

Jaren geleden, toen ik begon met het Desteni I Process, was ik erg bezig met me wat meer uitdrukken in waar ik voor sta. Zo kwam er eens een bekende binnen op werk en deze ging iemand nadoen tegenover ons (een collega en ik) op een manier die ik veroordelend vond. Dus zei, ik “nee, zo gaan we dit niet doen, we gaan niet hier anderen achter hun rug lopen nadoen” en vervolgens liep ik weg.

Dit betekende direct het einde van het contact met deze bekende. Diegene voelde zich erg beoordeeld en de uitdrukking op mijn gezicht, deed diegene denken aan hoe een ouder zich vroeger tegenover diegene gedroeg. Oftewel, ik had een herinnering getriggerd bij de ander.

Wat ik bemerkte in mezelf is dat ik mijn woorden uitsprak in een ervaring van angst – angst voor de reactie van de bekende. En dit bestond weer uit een oordeel over hoe de bekende binnenkwam en iemand na ging doen. Tenminste, als ik er nu verder in zie, is het een oordeel op mezelf over dat ik in angst besta om te benoemen wat ik zie gebeuren. En dit zelfoordeel waarin ik in en als angst besta, is hetgeen wat ik mee stuur in mijn woorden, terwijl de woorden op zichzelf, woorden zijn van eenheid en gelijkheid, namelijk, niet praten/roddelen over een ander achter iemands rug om en hier grapjes om maken (zonder dat het een doel heeft tot zelfinzicht; we kunnen wel een situatie bespreken en de rol en gedrag van een ander hierin benoemen, echter dan om tot zelfbegrip te komen, dus waarin we onze eigen reacties, gedrag, motivatie enzovoort, bekijken en terughalen naar onszelf).

Dus, de de angstenergie en het geprojecteerde oordeel hierin, was hetgeen dat mee resoneerde in mijn woorden en wellicht zelfs het enige wat werd opgepakt. Met alle gevolgen van dien, namelijk dat het hele contact ophield te bestaan.

En was dat niet tevens wat ik eigenlijk overbracht, als gekoppelde boodschap zonder woorden? Namelijk dat die bekende zich of moest corrigeren, of beter weg kon gaan. Diegene ‘moest maar weg’. Dus ik stond niet in begrip in de schoenen van een ander, maar was vanuit mijn schoenen bezig om ‘zo snel mogelijk’ deze situatie op te lossen: ik zag dat het niet oké was om zo over anderen te spreken achter de rug om (het was al vaker gebeurd in andere situaties door deze bekende en ik had al vaker geprobeerd dit indirect te benoemen en te bekijken op een manier waarin we onszelf/onze eigen reacties ‘onder de loep’ nemen in plaats van de ander), echter ik ervoer veel angst om dit te benoemen maar ik kon het ook niet langer verzwijgen, vanuit kennis en informatie gezien en zo probeerde ik het zo snel mogelijk over te brengen ‘om er vanaf te zijn’ en niet zozeer om werkelijk de bekende te ondersteunen om dit praten over anderen te stoppen.

Hoe neem ik waar dat ik vanuit een beginpunt van angst spreek?

Ten eerste was de reactie van de bekende opvallend en op zichzelf al een reden om in mezelf, te onderzoeken wat ik heb uitgesproken en hoe ik dit gedaan heb, wie ik was in die woorden. Ten tweede merkte ik het al aan de manier waarop ik wegliep; dat ik wegliep eigenlijk, was op zich al een teken dat ik niet in mijn woorden stond en tevens ervoer ik in mezelf een soort van boosheid, bedruktheid, verbolgenheid over hoe de bekende binnenkwam en een ander na ging doen (waarin ik later vernam dat het uitgangspunt van de bekende om dit te doen, niet hatelijk of vervelend was; dus werkelijk, misschien lag het hele punt grotendeels bij mij en het projecteren van mijn kennis en informatie over ‘wat hoort en wat niet hoort’, van principes, zonder zelf in en als dit principe van eenheid en gelijkheid aanwezig te zijn).

Hoe ga ik hier vervolgens mee om?

Het is eerst de energie van mijn reactie laten zakken, zodat ik niet mezelf ga verdedigen tegenover mezelf en probeer te valideren wat ik gedaan heb door hetgeen wat de bekende deed, te gebruiken en bestempelen als ‘niet goed’. Zolang ik probeer ‘gelijk te krijgen’ binnenin mezelf in waarom ik iets doe/deed, kom ik niet tot eenheid en gelijkheid van de onderliggende ‘agenda’ of energetische aanhechtingen. Hoelang dit duurt, zal afhankelijk zijn van waar het om gaat en waar ik ben in mijn proces van zelfeerlijkheid.

Als ik in staat ben om te stoppen met ‘het bekijken en beoordelen wat de ander doet’ en puur in mezelf zie wat ik in dat moment zou kunnen veranderen en wie ik ben in dat moment, los van wat de ander ook doet dat wel of niet ‘oké’ is, geef ik mezelf de kans om in een ervaring van schaamte over te komen mezelf, van echte schaamte real shame – over wie ik ben in dat moment en in de woorden die ik uitspreek. Dit is het keerpunt; hier blijf ik even met mezelf aanwezig, meestal alleen met mezelf, dan lukt me dit het beste.

Op een gegeven moment zal deze ervaring afnemen, variërend van enkele minuten tot drie dagen zoals ik weleens heb meegemaakt. Dit ervaar ik als een kwetsbare periode en hierin trek ik me het liefst terug; echter naarmate ik er meer comfortabel mee word, kan ik het ook delen met iemand die dicht bij me staat en tevens op dezelfde manier naar zichzelf kijkt/wil kijken en kunnen we er zelfs om lachen. Echter vaak gebeurt dit achteraf, dit lachen erom en dan is het geen weglachen maar meer een lachen om de absurditeit waarin ik dan besta of bestaan heb.

Tijdens deze periode pas ik zelfvergeving toe op de ervaring en op hetgeen ik ‘gedaan’ heb, op wie ik was in dat moment en op wat ik ermee wilde bereiken, mijn ‘geheime agenda’ hierin die ik onbewust had uitgespeeld. Als alles uiteindelijk rustig is in mij, is het zien hoe dit op te pakken. Vaak opent de situatie zich vanzelf weer doordat ik verantwoordelijkheid heb genomen voor mezelf en die onderliggende, energetische aanhechtingen, die er nu af zijn en ik dit dus niet meer mee stuur in mijn woorden; ik resoneer niet meer op deze energie en breng dit dus ook niet meer over. Soms is het nodig een excuus in woorden uit te drukken, echter dit hangt van de situatie af. Het grootste excuus is de zelfvergeving met hierna de zelfcorrectie.

Deze zelfcorrectie bestaat er dan uit dat ik een volgend moment dat eenzelfde ervaring in mij opkomt waarin ik wil gaan spreken, ik dit bij mezelf houd en eerst de energetische aanhechtingen vergeef in mezelf. Doe ik precies hetzelfde als voorheen, dan heb ik nog werk te doen met een onderliggende programmering en/of voorprogrammering die ik niet effectief vergeven/begrepen heb. Is het nog aanwezig maar minder sterk, dan zit ik op de juiste weg en is het ook een oefenen en toepassen in het dagelijks leven om meer zekerheid te krijgen in mijn zelfuitdrukking.

In een volgend blog zal ik zelfvergevingen uitschrijven op bovenstaande situatie.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Advertenties

Dag 785 – Wie ben ik in de woorden die ik spreek?

Het uitspreken van woorden is één van de aspecten waarin we onszelf uitdrukken als fysiek wezen, in deze fysieke wereld. Dit is iets wat de meesten van ons heel normaal vinden, echter we hebben nog niet, nog nooit eigenlijk, werkelijk geleerd hoe ontzettend uitgebreid dit gebied is en hoe we hierin feitelijk de gehele wereld ‘creëren’.

Het is meer een gebied waarin we vaak automatisch ‘aangaan’ en er woorden uit onze mond rollen in reactie of anticipatie op iets wat zich binnen of buiten ons afspeelt, in verleden, heden of toekomst. We kunnen er ook heel ‘bewust’ voor kiezen om onszelf in woorden uit te drukken en kiezen dan bijvoorbeeld ‘positieve’ bewoordingen om een goed gevoel over te brengen, in de hoop en verwachting dat deze ‘intentie’ dit positieve ook werkelijk voortbrengt.

Er zitten zoveel lagen in onszelf die we niet onderzocht hebben en die ‘mee resoneren’ in de woorden die we (automatisch of bewust) uitspreken. En dit is een dimensie die we over het algemeen over het hoofd zien, aangezien we dit niet waarnemen. Het komt echter wel ‘naar ons terug’; vaak in ‘reactie’ van een ander en vervolgens, begrijpen we niet waar die ‘reactie’ vandaan komt.

Ik heb vaak in mezelf gezien dat als er een reactie komt van een ander die ik niet begrijp en waar ik dan vervolgens weer op reageer (in mezelf of in woorden/gedrag naar de buitenwereld), dat er dan dimensies, aspecten in mezelf zijn waar ik me niet gewaar van was, dus die ik niet eerder heb waargenomen binnenin en als mezelf. Deze aspecten/dimensies, resoneren door in mijn woorden als een ‘energetisch aanhangsel’ zou je kunnen zeggen. Dit energetische aanhangsel is wat als eerste wordt opgepakt door een ander, als en wanneer een ander evenzo niet werkelijk waarneemt wat er gebeurt – wat meestal zo is, aangezien we nog erg veel aanwezig zijn in onze geest, in gedachten, ideëen, oordelen, aannames, verwachtingen, gevoelens, emoties enzovoort en we dus door een soort van filter ‘horen’ en interpreteren, in plaats van dat we werkelijk lichamelijk/fysiek aanwezig zijn en waarnemen wat echt en reëel is en welke woorden er gesproken (of geschreven) worden.

Wat er dan gebeurt, is dat de ander ‘reageert’ op mijn woorden zonder werkelijk de woorden te horen die ik uitspreek. Eigenlijk vangt een ander de resonantie op die ik ‘mee stuur’ in mijn woorden; resonantie als dit energetisch aanhangsel dat ‘meetrilt’ in hetgeen ik wil uitdrukken en waarbij ik nog gevoelens en emoties ervaar of waarin ik nog ideeën, oordelen, verwachtingen, opinies enzovoort heb aangehecht in/als mezelf.

Wat bedoel ik hier met ‘in/als mezelf’? Hiermee bedoel ik dat, als ik iets uitdruk in woorden waaraan ik in mezelf, nog allerlei onopgeloste en/of ongeziene herinneringen heb gekoppeld; dat ik ‘als mezelf’, deze herinneringen mee stuur in mijn uitgesproken woorden. Dus ik sta niet gelijk aan de woorden die ik spreek, in en als mezelf, maar ik ben nog een soort van ‘ongezien’ aanwezig in een gekoppelde herinnering, in de vorm van een emotie, gevoel, idee, oordeel, verwachting  enzovoort. Dus ik ‘hou vast’ aan iets wat ik niet zie in mezelf en dit resoneert mee in de woorden die ik uitspreek en die ik een soort van ‘geladen’ heb met deze herinnering. Vaak op onbewust niveau, dus ik heb niet direct door dat ik dit doe.

Waar ik uiteindelijk heen wil, is dat ik gelijk sta in/als mezelf, in en als gewaarzijn van mezelf. Waarin ik verantwoordelijkheid heb genomen (of ga nemen zodra ik het waarneem) voor wie ik ben in de woorden die ik uitspreek en voor alles wat er eventueel meereist in mijn woorden, om vervolgens te kunnen richting geven aan mezelf in wie ik wil zijn in de woorden die ik uitspreek (dank Sylvie voor deze aanvulling).

Dit is een heel proces zoals nu wel duidelijk wordt in bovenstaande omschrijving en over het algemeen, neigen we naar een opgeven voordat we begonnen zijn hierin, aangezien het onbegonnen werk lijkt en het tevens onbekend gebied is. En toch is dit wat er gewandeld moet worden en waartoe ik in mezelf een verbintenis gemaakt heb om stapje voor stapje te wandelen, door alle fasen van opgeven heen, hoe langzaam ook.

In het volgende blog zal ik een voorbeeld beschrijven van een situatie waar ik energetische aanhechtingen mee stuur in mijn woorden en hoe ik waarneem dat dit gebeurt en hoe ik hier vervolgens mee omga binnenin mezelf. Alles natuurlijk beschreven van waaruit ik nu ben in dit proces en van wat ik waarneem in mezelf, als mezelf.

(Klik op de links hierboven voor meer artikelen)


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 697 – Het leven van woorden: transparant (2)

back-chat1

Vervolg op: Dag 696 – het leven van woorden: transparant (1)

Als en wanneer ik bemerk dat ik niet helder ben in mijn uitgangspunt en nog tweestrijd in mezelf ervaar tussen het uitreiken naar een ervaring als ‘wat ik zou willen’ en het staan in en als een principe als hetgeen ik zie dat uiteindelijk het beste is voor mijzelf en een ander/andere betrokkenen, dan stop ik, ik adem en vestig eerst de aandacht op mezelf en op wat er in mij speelt.

Ik realiseer me dat ik hier niet helder een principe kan uitspreken en dus niet transparant zal zijn in mijn woorden, aangezien er nog een bepaald verlangen in doorschemert waarin ik een ‘dubbele boodschap’ meegeef en waarin voornamelijk dit verlangen resoneert als energie, ook al kies ik mijn woorden nog zo zorgvuldig vanuit een principe.

Ik realiseer me dat ik in mijn woorden kan reflecteren op mezelf en kan verwoorden wat er in mij speelt, aangezien dit dan is waar ik op het moment gelijk aan sta en zo, ben ik toch helder in mijn bewoording, ook al geef ik nog geen eenduidige richting aan met mijn woorden vanuit en als een principe.

Ik stel mezelf ten doel om te reflecteren op mezelf en indien ik hiertoe in staat ben en zie dat het gepast is, dit te benoemen als zelfreflectie waarin ik me realiseer dat dit een opening kan zijn om in een gesprek meer duidelijkheid, meer transparantie te verkrijgen.

Ik stel mezelf ten doel om principes te leven in en als mezelf en zolang ik nog niet in staat ben het te leven, het eventueel als ‘principe’ te verwoorden als wat ik zie dat een richtlijn is, echter niet alsof ik al één en gelijk ben aan een principe zolang dit nog niet zo is en hierin stel ik mezelf ten doel mezelf steeds opnieuw gewaar te zijn van wanneer ik een ander probeer te ‘sturen’ door middel van principes die ik zelf nog niet geheel leef (wat feitelijk dan een manipuleren is met kennis en informatie, dus vanuit – of deels vanuit – de geest) en mezelf dan te stoppen hierin en het principe, terug te brengen naar mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik een angst voor verlies in mezelf zie terwijl ik tegelijkertijd een principe wil verwoorden, te stoppen, te ademen en eerst te onderzoeken wat maakt dat ik angst voor verlies ervaar en wat mijn verlangen hierin is.

Ik stel mezelf ten doel om het verlangen te verwoorden voor mezelf en te zien op welke manier ik dit in en als mezelf kan brengen als vervulling en/of, door simpelweg vrede te maken met een afwezigheid van wat ik verlang.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke ‘zelfpraat’ (backchat) ik ten grondslag heb gelegd in mezelf – dus met welke woorden en zinnen ik mezelf herhaaldelijk en vrijwel automatisch en onbewust, programmeer – en zo een ‘geloofsysteem’ manifesteer in mezelf, waarin ik dan een verlangen creëer in wat ik geloof dat ik bijvoorbeeld nodig heb en waarin ik gemis ervaar (en creëer) als ik niet datgene heb, waarvan ik geloof dat ik het nodig heb, in en als de realisatie dat zolang ik deelneem in dit geloofsysteem/de zelfpraat binnenin mezelf, ik mezelf feitelijk ‘mis’ door dat ik me heb afgescheiden van mezelf als levend wezen, door steeds verder weg te verdwijnen in het geloof in deze zelfpraat en door mezelf te projecteren in het verlangen dat ik hierin creëer.

Ik stel mezelf ten doel me gewaar te worden van mijn zelfpraat en dit specifiek te herkennen, vervolgens te stoppen, vergeven en corrigeren in mezelf en van hieruit, te zien met welk levend woord ik mezelf richting wil geven.

Wordt vervolgd

keep-calm-and-don-t-backchat

“I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not realize that Backchat exists as Thoughts, Feelings, Emotions, Memory, Justification, Behaviour, Desires, Fears, Likes, Dislikes, Love and Time – as ALL the Dimensions of the Self as Personal Consciousness that Accept the World Consciousness as it Exists Today.”

 Uit: Dag 70 : Backchat (Creation’s Journey to Live)

Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 694 – Het leven van woorden: transparant

translucent-61321_960_720

In de kinesiologiechat met Kim kwam het woord ‘transparant’ naar voren.

***

transparent would be about not hiding yourself from other people within that experience that they will ‘hurt’ you
but being more open, present and ‘here’ with people as your equals
so not going into that ‘protection’ mode

it’s actually more that the perception that the world is ‘hard’, is because you choose not to understand/relate to it because the innocence/superficiality creates a positive experience so the idea that it’s a ‘protection’ would be more like a justification for the fact that you’re actually creating the experience/perception of the world being ‘hard’ yourself

***

Ik wil hier het woord transparant gaan onderzoeken en hierna lijkt het me zinvol om ook het woord protection, bescherming te gaan bekijken.

Transparant. Voor mij betekent dit doorzichtig, helder. Geheel zichtbaar. Dus zonder bijbedoelingen. Als ik zonder bijbedoelingen ben, heb ik niets te verbergen en dus ook niets te beschermen. Kan iets of iemand me dan nog pijn doen? Ja, ik kan zeker fysiek pijn gedaan worden, dat is de kwetsbaarheid van het fysieke leven. Maar emotioneel/gevoelsmatig gezien kan ik niet meer ‘gekwetst’ worden als ik mijn woorden plaats zonder bijbedoelingen (ten behoeve om ergens zelf beter van te worden) zonder de ander en het geheel in overweging te nemen, aangezien ik dan niet langer iets ‘terug verwacht’ dat mij (met gevoelens en/of emoties) zou moeten voeden.

Transparant ben of word ik natuurlijk niet zomaar, ik heb de geestbewustzijnsstructuren door de jaren heen opgebouwd en deze reizen mee als ‘bijbedoelingen‘ op veel woorden die ik uitspreek. Het woord ‘transparant’ is een richtlijn om te realiseren, om te her-inneren als ik ervaar alsof de wereld ‘hard’ is of als ik ervaar alsof ‘iets me wordt aangedaan’. Hier ervaar ik dan eigenlijk mijn eigen ‘verharding’ van binnen, van de afscheidingen die ik gecreëerd heb in gedachten, gevoelens en emoties en die vervolgens gaan resoneren als bijbedoelingen in mijn expressie. Als iets in de communicatie gaat resoneren – in mezelf of in een ander – dan is dit waar ik voor mezelf in kan zien: waren er bijbedoelingen in mijn woorden die ik schreef of sprak? Hierin ondersteun ik dan eerst mezelf om deze bijbedoelingen te vergeven en zo, mijn expressie helder en transparant te maken en me te uiten vanuit een benadering van vertrouwen in/als mezelf, in plaats van de buitenwereld en anderen vanuit mijn eigen verhardingen (gedachten, gevoelens en emoties) te benaderen, dus met vooropgestelde aannames.

Ik kan hierin niet controleren wat een ander doet, maar ik kan er wel voor zorgen dat mijn expressie helder en transparant wordt, stap voor stap, woord voor woord zodat ik niet langer en onnodig resonanties uitlok bij een ander als reactie op mijn eigen resonantie/bijbedoelingen.

Woordenboekdefinitie: Transparant – doorschijnend (Wolters)

Klank: ans, ant, para, trans, pa, part, parel.

Aangehechte waarde: positief

Wordt vervolgd met zelfvergevingen op alle energetische aanhechtingen die (in mij) bij het woord transparant naar voren komen en uiteindelijk de zelfcorrigerende uitspraken en herdefinitie.

Woordenlijst (blogs)

helder

Redefining Words Into Practical Living (youtube)


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive