Dag 164 – Me beter willen voelen dan een ander

In een interview vandaag kwam naar voren dat de beings in heaven existence meer interesse hadden in de relatie met zichzelf als energie dan in eenheid en gelijkheid als beste voor iedereen. Dit is een gegeven wat ik in mezelf zie, het willen vasthouden aan een relatie met mijn eigen mind, waarin ik me beter wil voelen dan een ander om zo positieve energie te creeren. Deze ervaring komt automatisch opzetten, en door dit automatisme heb ik heel lang niet gezien dat dit werkelijk evil, duivels is. Automatisch als zijnde wie ik ben van nature, evil. Zolang ik naar dit automatisme luister en handel zal ik niet veranderen, zullen de relaties met andere mensen niet veranderen en zal de wereld niet veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me beter te willen voelen dan een ander om zo positieve energie te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat dit beter willen voelen dan de ander evil is, aangezien het automatisch opkomt en ik geloof dat wat automatisch opkomt waar is aangezien het automatisch opkomt; hoe kan het anders automatisch opkomen als het niet waar is?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als automaat te geloven en er vanuit te gaan dat dit waar is, waarin ik niet heb gezien dat dit waar zijn met geld te maken heeft – ‘waar’, ik moet waar, mezelf als waar verkopen – wat dus werkelijkheid is geworden in de wereld waarin we leven maar wat niet het beste is voor alle leven in eenheid en gelijkheid en dus ook niet het beste  voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen gelijkheidsrelaties te willen bouwen doordat ik vast wil houden aan deze automatische energie-generatie van me beter voelen, zonder werkelijk te zien dat ik hiermee zelf ‘me slechter voelen’ creeer, welke ik automatisch niet prettig vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan het me beter willen voelen dan een ander om positieve energie te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te willen houden aan de evil die ik van nature ben en die automatisch opkomt zonder te zien dat het evil is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb doodmoe te worden van het beter willen voelen en slechter voelen dan een ander en er toch mee door te gaan als zijnde niet te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te stoppen in het beter voelen/willen voelen dan een ander en in plaats hiervan er gewoon naar te zitten kijken en zelfs te wachten/hopen op een gebeurtenis waardoor ik me beter kan voelen dan een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te wachten op een falen van een ander zodat ik me beter kan voelen/voel dan die ander in plaats van me bezig te houden met mijn angst voor mijn eigen falen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik er iets mee win als ik me beter voel dan een ander door te geloven dat ik dan ook werkelijk beter ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat andere mensen me leuker vinden als ik me beter voel, en dus geloof dat ik beter ben, dan een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor het feit dat ik me beter wil voelen dan een ander en hierop zit te wachten/hopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat niet iedereen dit heeft, dit beter willen voelen dan een ander, en daarom durf ik het niet onder ogen te zien aangezien het persoonlijk neem in het ‘enige zijn’ hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het persoonlijk te nemen dat ik in een automatisme me beter wil voelen dan een ander en hierin geloof dat ik zo slecht ben dat ik dit moet verbergen en dus diep heb weggestopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een constante angst te ervaren dat mensen zien wie ik werkelijk ben, dat ik betrapt word, dat ik me beter wil voelen dan een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik anderen alles moet vertellen wat als backchat in me opkomt, dat dat ‘eerlijk zijn’is, in plaats van in te zien dat eerlijk zijn niet gelijk aan zelf-eerlijk is en dat ik in zelf-eerlijkheid mijn eigen backchat onder ogen kan zien en kan zelfvergeven, kan onderzoeken naar de oorzaak als herinnering en mezelf zo kan corrigeren in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit beter willen voelen dan een ander niet serieus te nemen, als ‘niet zo erg’ te bestempelen maar gewoon als iets wat in mij bestaat, zonder in te zien dat hierop de wereld gebaseerd is zoals die nu bestaat, in totale ongelijkheid, afscheiding van een leven in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de kracht ligt in deze relatie met mezelf als energie, in het beter willen voelen dan een ander, in plaats van in te zien dat het wel een ‘bepaalde’(geprogrammeerde) kracht als macht als controle geeft maar dat het niet de werkelijke kracht is in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien dat de werkelijke kracht ligt in het fysiek en de fysieke werkelijkheid, maar dat ik ben gaan geloven dat de controle als macht in de relatie met mezelf als energie de werkelijke kracht is, waarin ik deze energetische gebaseerde relaties ben ben gaan verdedigen om geen ‘kracht’ te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik kracht kan verliezen en hiermee energetische relaties in/als de mind/het bewustzijn moet gaan verdedigen, in plaats van in te zien dat ik in het stoppen van de energetische relaties in/als de mind een en gelijk kan worden als de kracht van de substantie/het fysiek.

wordt vervolgd met zelfcorrecties

————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Advertenties

Dag 151 – Ervaring van ongemak in gezelschap

Ik begin meer en meer te zien wat ik eigenlijk altijd al ervaren heb; mijn ervaring van ongemak in het bijzijn van andere mensen, bij de een wat meer dan de ander, die zich uit in een constante stroom van oordelen over mezelf die in me opkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf me zo ongemakkelijk te voelen in het bijzijn van andere mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik me zo ongemakkelijk voel in het bijzijn van andere mensen, wat op zichzelf voortkomt uit het oordelen van mezelf als hoe ik ben in het bijzijn van andere mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat anderen in mijn buurt zich ongemakkelijk gaan voelen doordat ik me zo ongemakkelijk voel en me hierdoor gespannen gedraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me gespannen te gedragen in het bijzijn van andere mensen doordat ik het zo spannend vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet zeggen in het bijzijn van andere mensen en dus ben ik in mijn hoofd gaan praten als backchat als oordelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb het gepraat in mijn hoofd als backchat te stoppen en werkelijk stil te zijn, en in plaats hiervan het gepraat in mijn hoofd als backchat te zijn gaan geloven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gepraat in mijn hoofd als backchat te geloven, waarin ik het zo vervelend vind wat ik allemaal zeg dat ik ongemak ga ervaren, en om dit ongemak te vermijden ben ik gaan geloven dat ik ‘liever alleen ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik liever alleen ben, waarin ik mezelf isoleer in/als de mind als veilige haven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor wie ik geworden ben als persoonlijkheid in ongemak in het bijzijn van andere mensen en voor hoe ongemakkelijk/gespannen ik me gedraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik me ongemakkelijk/gespannen gedraag in het geloof dat ik iedereen om me heen beinvloed hiermee, in plaats van in te zien dat een ander in mijn buurt de eventuele eigen reacties op mij kan inzien en zelfvergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet leuk te vinden als/dat andere mensen om me heen wellicht reageren/last hebben van mijn gedrag/aanwezigheid in ongemak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te realiseren en in te zien hoe ik mezelf constant aanval in/als het bewustzijn in backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als leidraad te gebruiken in plaats van in te zien dat het participeren in gedachten in/als bewustzijn de angst geeft, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gedachten als het bewustzijn als leidraad te gebruiken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf buiten spel te zetten en mezelf vervolgens niet te kunnen vergeven dat ik mezelf buiten spel zet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te kunnen vergeven maar mezelf constant te veroordelen voor de dingen die ik verkeerd doe/heb gedaan, en hierin in het verleden in herinneringen te blijven participeren door in veroordeling naar mezelf te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard mezelf vast te houden in her-inner-ing, in plaats van mezelf in her-inner-ing hier te brengen en in te zien zonder oordeel wat ik geloof te zijn in herinnering, mezelf te vergeven en zelf te veranderen in de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zo bewust van mezelf te zijn geworden dat ik mezelf vast heb gezet in/als bewustzijn, welke ik als nogal ongemakkelijk ervaar aangezien ik in/als bewustzijn focus op goed en fout en mezelf hierin oordeel.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het oordelen van mezelf in/als backchat. Ik realiseer me dat ik mezelf vasthoud in herinnering door in oordelen als gedachten te participeren. In plaats hiervan focus ik op de adem, op mijn tong die ik tegen het boven-gehemelte leg, op aanwezig zijn in mijn ogen zonder te verdwijnen in de plaatjes om me heen. Ik sta mezelf niet toe de gedachten als oordelen die ik aan de oppervlakte breng te geloven.

Ik stel mezelf ten doel comfortabel te worden met mezelf in deze zeer oncomfortabele ervaring van onzekerheid in de aanwezigheid van andere mensen door er doorheen te ademen zonder er in te gaan en me terug te trekken in de gedachten. Specifieke punten die opkomen schrijf ik uit en pas ik zelfvergevingen op toe.

Ik stel mezelf ten doel om gelijk te staan aan mijn oordelen in/van onzekerheid van mezelf door deze direct te stoppen zodra ik ze op zie komen. Ik sta mezelf niet toe me nog langer te laten leiden door gedachten in/als angst. Ik adem door en focus me op de ademhaling, zolang ik niet een en gelijk ben als de adem, totdat het rustiger wordt in mijn hoofd.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met me schuldig voelen over wat de ander eventueel van mij zal denken en hoe de ander eventueel op mij reageert. Ik realiseer me dat het schuldig voelen hierover de ervaring van ongemak geeft, voor mijzelf en hierin voor de ander. Als ik me niet schuldig zou voelen zou er niet zoveel aan de hand zijn. Dan zou ik gewoon hier zijn in een ervaring van ongemak die voorbij gaat als ik er doorheen adem.

Ik stel mezelf ten doel mezelf ‘de tijd te geven’ om meer ontspannen te zijn in gezelschap van mensen die ik niet lang ken zonder allerlei oordelen die opkomen/getriggerd worden te gaan geloven, waarmee ik juist mijn ervaring van ongemak creeer/versterk/in stand houd.

Ik stel mezelf ten doel geduld te hebben met mezelf in het lopen van de verandering van mezelf in aanwezigheid van andere mensen. Ik realiseer me dat het tijd in beslag neemt om te veranderen aangezien ik mezelf als een programma moet stoppe, zelfvergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mijn programmering niet persoonlijk te nemen zodat ik er in kan zien zonder mezelf te oordelen, waarin ik mezelf aan mezelf teruggeef door steeds opnieuw te kiezen voor zelfvergeving in plaats van zelfveroordeling.

———————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life