Dag 783 – Wie ben ik in aanraking?

Als ik iemand aanraak, wie ben ik dan hierin? Geef ik mezelf, dus raak ik de ander aan in en als mezelf, of raak ik de ander aan om ‘iets te halen’ bij die ander? Hiermee bedoel ik dan, om mezelf beter te laten voelen door de ander en door hetgeen een aanraking van die ander, in mij teweeg brengt als innerlijke, energetische reactie. Dus vanuit het startpunt om ‘een gevoel op te wekken’ in mezelf als ik de ander aanraak. Als ik dat aan het doen ben, ben ik mezelf namelijk niet aan het geven, maar kom ik meer vanuit een (subtiele/verborgen) verwachting naar de ander toe, echter ik doe alsof ik iets geef (namelijk een aanraking).

Dit lijkt een klein, onbelangrijk, onwaarneembaar verschil, echter ik zie dit als het grote probleem achter aanraking en allerlei situaties waarom aanrakingen, knuffels en eventueel fysieke intimiteit (zoals binnen een partnerschap), niet lekker loopt. Want we nemen het wel waar op fysiek niveau en binnenin onszelf en vroeg of laat zullen we hiervan weg bewegen als we zo worden aangeraakt, ook al is het onszelf misschien niet duidelijk waarom we weg bewegen. En, als ik vanuit dit beginpunt van (onbewuste) verwachting iemand aanraak en die ander beweegt hiervan weg, zal ik me afgewezen voelen. En dit geeft een kettingreactie binnen de fysieke aanraking en intimiteit.

Zover ik hierin kan zien, wordt dit al opgebouwd vanaf de geboorte waarin het aanraken en vastpakken van het kindje, niet onvoorwaardelijk en vanuit een beginpunt van zelfgewaarzijn, plaatsvindt. Aangezien we dit zelf ook niet geleerd hebben. Dit bedoel ik niet om onszelf alleen maar vervelend en schuldig om te voelen, maar meer om ons hiervan gewaar te worden. Zodat we die focus op die ander en ‘op de aanraking’, kunnen terugbrengen naar onszelf en naar wat er gebeurt binnenin zelf, als we die ander aanraken. Dit is een wereld van verschil in beleving en zal een verdieping van intimiteit gaan geven als het wordt toegepast; aangezien we hierin kunnen oefenen om intiem met onszelf te zijn/worden; met wat er binnenin onszelf gebeurt op emotioneel- / gevoelsniveau bijvoorbeeld.

Het is geen eenvoudig onderwerp om te openen, aangezien de ervaring van afwijzing, verwarring en wellicht zelfs misbruik (hoeft niet werkelijk fysiek te zijn maar kan subtiel en verborgen ervaren worden op emotioneel/energetisch niveau), hierin nauw verweven is en dus, zullen we door ervaringen van afwijzing en misbruik heen bewegen (energetisch maar in het fysieke geheugen opgeslagen), alvorens we in staat en ter wille zijn om meer direct in onszelf te zien, in ‘wie we zijn’ in de aanraking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, me terug te trekken als ik het idee heb dat iemand iets van me wil in een aanraking wat onuitgesproken en dus, onduidelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verward te voelen als in ‘gebruikt’ als ik wordt aangeraakt waarin ik het beginpunt niet duidelijk heb en in plaats van dan in mezelf te zien wat er in mij gebeurt en mezelf hierin te verwoorden, trek ik me terug, verstijf ik, keer ik me af, wil ik niet meer aankijken en ‘ga ik weg’ in mezelf en vertrek ik uit mijn lichaam, de geest in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb terughoudend te kunnen zijn een ander aan te raken aangezien ik niet wil dat ik ‘de ander belaag’ en dat een ander zich belaagd voelt door mij en hierin misschien denkt dat een ander mij ook kan belagen, als een spel van geven en terugverwachten’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet te durven verwoorden vanuit een angst dat een ander zich hierin afgewezen ervaart, zonder dat ik werkelijk kan verwoorden waar het om gaat, aangezien het plaatsvindt op zo subtiel niveau en vrijwel ‘onzichtbaar’ voor het fysieke oog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken en het op te geven, in plaats van op te staan en door het risico van een kleine ‘chaos’ – wat een verschuiving van evenwicht met zich meebrengt als ik mezelf verwoord – heen te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te beschuldigen in mezelf als ik wordt aangeraakt vanuit een intentie die voor mij onduidelijk is, in plaats van deze beschuldiging terug naar mezelf te halen, de angst eruit te halen en mezelf te gaan verwoorden, vanuit een beginpunt van eenheid en gelijkheid met/als wat het beste is voor mezelf en dus uiteindelijk ook voor een ander en zelfs voor ieder ander, aangezien dit punt dan wordt gewandeld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet zomaar iedereen te willen aanraken omdat ik mijn eigen reacties (dus afscheiding hiervan in mezelf, wat een afgescheiden standpunt ten opzichte van een ander geeft) niet wil ‘her’-ervaren en zo dus niet onder ogen kan zien in en als mezelf en dus, ga ik op zoek naar een partner die ik graag wil aanraken en waardoor ik graag wordt aangeraakt, in de hoop om dit punt zo te omzeilen in en als mezelf en vanuit de verwachting dat ik hier dan niet mee in aanraking kom – met die ervaringen die ik juist wil omzeilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de lieve vrede te willen bewaren en te verkiezen boven het verwoorden en uitdrukking geven aan en als mezelf en zo mezelf ‘vaag’ te maken, waarin ik eveneens onduidelijk in mijn intenties en beginpunt ben en dus feitelijk, hetzelfde doe als hetgeen ik veroordeel in een ander, waarin de angst dus feitelijk bestaat uit een verdraaide zelfbeschuldiging en waarin ik hetgeen ik beschuldig, zelf in stand houd door hetzelfde te doen, te accepteren en toe te staan in en als mezelf.

Dit alles (en nog veel meer) komt naar voren in de aanraking – de aanraking zal stil en volledig zijn, ik bedoel, het zal stil zijn in mij tijdens een aanraking als ik hierin opsta en de zelfbeschuldiging stop en mezelf voorzichtig ga uitdrukken en niet langer vanuit een beginpunt van angst(beschuldiging) iets probeer duidelijk te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen om met en vanuit angst, iets duidelijk te maken, vanuit de verwachting dat een ander dit wel oppakt – ik bedoel, als ik mijn angst toon, dan is toch duidelijk dat er iets niet goed gaat, dat ik ergens bang voor ben wat ik dan wil dat die ander gaat veranderen?? – in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat mijn angst, tevens angst oproept en dat ik verwacht dat een ander naar voren stapt waar ik dat niet doe en dat ik dus verwacht dat een ander ‘voor mij’ doet waar ik zelf bang voor ben.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf te omarmen en mezelf ‘aan te raken’ in die innerlijke delen waarin ik ervaringen probeer te omzeilen en zo stil te worden in mezelf, zodat ik mezelf kan verwoorden vanuit een beginpunt van stilte in en als zelfgewaarzijn, in plaats van vanuit een beginpunt van reactie in en als angst, met als doel om tegelijkertijd, al(l)één en/of met elkaar, door de resonanties heen, naar de stilte toe te bewegen en zo de mogelijk tot zelfgewaarzijn te openen.

Ik stel mezelf ten doel zelf helder te zijn in mijn intenties in mijn aanraking en aanwezig binnenin mezelf, waarin ik ‘bij mezelf blijf’ en zo ruimte te creëren voor een werkelijke, fysieke aanraking vanuit stilte in en als mezelf.

Cats and Self-Discovery – Part 4


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 527 – Opgeven – een systeem

HoleinthewallIk heb opgegeven. In 1 moment ervoer ik hoe ik opgaf en alle motivatie om ook nog maar iets te doen, uit me wegtrok. Ik wist direct dat dit effect op mijn lichaam zou hebben en voelde dit ook fysiek, waarin ik me letterlijk en figuurlijk heb lamgelegd. Alsof al het bloed uit me wegtrok en alles zinloos werd. Ik zie alleen niet precies wat ik gedaan heb, hoe het verbonden zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof me niet meer te kunnen bewegen en dit fysiek te hebben gemanifesteerd waarin mijn darmen evenzo niet meer bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat nog het ergste te vinden, dat mijn darmen niet meer bewegen waardoor het me niet lukt mezelf er doorheen te bewegen in en als de angst dat als ik dit wel doe, ik het verlies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor verlies als ik mezelf ergens doorheen beweeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren dat ik de last niet meer kan dragen, ik weet alleen niet exact welke last.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in 1 punt niet volledig open te staan om te doen wat het beste is en zo indirect in ieder ander punt mezelf onderuit te halen en in de geest te vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat mensen weten wat er in me omgaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als een enorme opgave te zien om me uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet eens te overwegen iets uit te drukken in en als een overtuiging dat allang bekend is waar ik voor sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat allang bekend is waar ik voor sta en niet eens te overwegen dat dit niet zo is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven ergens voor te staan en dat ik me dan niet meer hoef uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hetgeen ik voor sta te gebruiken als excuus om me niet te hoeven uitdrukken.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat er precies gebeurde toen ik opgaf en hier ondersteuning bij te vragen, waarin ik me realiseer dat ik aardig op weg was en ben om dit systeem van opgeven te onderzoeken de afgelopen weken en dat in een moment van activatie in en als de geest, ik viel in het zwarte gat – wat tevens een aanwijzing is dat ik op het punt sta van de mogelijkheid om het te transcenderen voor, in en als mezelf.

zwart gatGiving Up: Introduction – Atlanteans – Part 162

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 386 – De adem als ondersteuning

Gedurende een klein jaar was Gian mijn buddy in de Dip-pro cursus, en het onderwerp adem kwam vaak aan bod.

Onderstaande woorden heeft hij me een tijd terug gegeven:

Learn to focus on your breathing, you must trust the breathing and not the feelings/emotions, you must let the breathing take you over.

You have to let yourself know, it is okay to trust the breathing and that it will be okay to let go of the experiences and let the breathing take over as you breathing.

Leer om op je adem te focussen, je moet de adem vertrouwen en niet de gevoelens/emoties, je moet je laten overnemen door de adem.

Je moet jezelf laten weten dat het okay is om de adem te vertrouwen en dat het okay zal zijn om de ervaringen te laten gaan en de adem je over te laten nemen als jij die ademt.

*

Gisteren was ik in gesprek met mijn dikke darm, en die liet me weten dat deze te weinig ondersteuning had. Ik ging zoeken in mezelf hoe; het ligt niet aan de voeding. Dus hoe? Met de adem, kwam in me op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mijn dikke darm als mijzelf te ondersteuning in en met de adem, in en als mezelf die ademt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb de adem als mijzelf die ademt, te vertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn emoties en gevoelens boven de adem te plaatsen en verkiezen en hierin mijzelf in en als de adem, als ik die ademt, teniet te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als ik die ademt teniet te doen, en hierin mijn fysieke organen teniet te doen, tekort te doen, geen bewegingsruimte te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mijn fysieke organen en specifiek mijn dikke darm, bewegingsruimte te geven in en als aanwezigheid als mezelf die ademt, maar in plaats hiervan weg te gaan, de geest in, in en als de energetische beklemming, benauwdheid van de ervaring van emoties en gevoelens welke ik fysiek manifesteer als controle als fysieke beklemming, benauwdheid op de spieren van de dikke darm.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn emoties en gevoelens te vertrouwen in plaats van mezelf te vertrouwen als ik die ademt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het mezelf benauwd te maken door mijn  vertrouwen weg te geven aan de energetische ervaring van gevoelens en emoties in en als de geest, en hierin mijzelf als mijn dikke darm te beklemmen, klem te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek klem te zetten in en als vertrouwen op de energetische ervaring van gevoelens en emoties in en als de geest.

Als ik mezelf zie neigen tot of simpelweg zie verdwijnen in een energetische ervaring als gevoelens en/of emoties in en als de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de emoties en gevoelens mij over willen nemen, en dat dit ‘normaal’ voelt aangezien dit is wat ik jarenlang, levenslang gedaan heb/heb toegestaan in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mijn participatie in emoties en gevoelens te stoppen met ondersteuning van de adem, waarin ik de adem de mogelijkheid en ruimte geef om mij te ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb de ademhaling te vertrouwen als mezelf, mezelf te vertrouwen in en als aanwezigheid in en als de adem.

Ik verbind mezelf tot een samenwerking met de adem als ik die ademt, in en als startpunt van acceptatie en vertrouwen.

Desteni Artists

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 275 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Aandacht-1

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Aandacht (controle/attentie):

Gedachtendimensie:

Ik wil hier niet zo zijn

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Ik wil hier niet zo zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven in de Gedachte ‘Ik wil hier niet zo zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te proberen iemand weg te jagen, weg uit mijn gezichtsveld, omdat ik niet zo hier wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te proberen te komen, uit iemands gezichtsveld, omdat ik niet zo hier wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen reageren op de ander waarin ik me in het gezichtsveld ervaar, en dus wil ik weg, uit het gezichtsveld, want ik wil dit niet, ik wil hier niet zo zijn, ik wil niet vast komen te zitten in mijn reacties op de eventuele aandacht in het gezichtsveld van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben afgescheiden van mijn reacties op een ander waarin ik me in die anders gezichtsveld ervaar, welke ik als vervelend ervaar, de reacties, en deze geprojecteerd op de ander, en dus ervaar ik de ander als vervelend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander als vervelend te ervaren doordat ik mijn reacties op die ander als vervelend ervaar, en deze projecteer op de aanwezigheid van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verstrikt te raken in mijn reacties op wat de ander doet in zichzelf, waarin ik zie dat de ander ook iets doet met aandacht richten, en waarin ik ga geloven dat ik verstrikt raak in wat de ander doet, en dus MOET die ander stoppen hiermee, in plaats van in te zien dat ik verstrikt raak in mijn eigen reacties op hetgeen de ander al dan niet doet maar waarvan ik geloof dat de ander het doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in reactie precies hetgeen te gaan doen wat ik zo vervelend vind, namelijk het aandacht richten op een ander, al dan niet zichtbaar, en dus kom ik verstrikt in een aandacht in de geest, waarin ik mezelf in aandacht gevangen houd.

Als ik mezelf mezelf zie vervelen in reactie op een ander en ga doen wat ik juist zo vervelend vind in een ander, namelijk aandacht richten op de ander – al dan niet zichtbaar – dan stop ik, ik adem.

Ik focus op mijn adem in/als zelf. Ik adem in, over de keel – wel met de mond dicht – ik houd de adem vast – ik adem uit, over de keel- wel met de mond dicht – en laat hierbij de energie gaan – ik ben even in rust. Ik voel fysiek de connectie tussen stuitje en keel in/als de ademhaling, en breng mezelf via deze connectie in mijn fysiek. Ik adem de energie in, maak mezelf er gelijk aan, en laat het los via de adem in connectie met keel en stuitje, en ben even stil. Dit is alles waarop ik focus.

Definitie ‘zo’ in ‘Ik wil hier niet zo zijn:

In een ervaring van mezelf, verstikt, gevangen, dichte keel, niet in staat tot bewegen, gelovende dat ik hierin moet blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in de situatie moet blijven en dus mezelf niet te kunnen bewegen, verstikt en gevangen in mezelf met dichte keel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te verstoppen in mezelf omdat ik niet wil dat de ander me ziet en ik geloof hier te moeten blijven bij de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te willen laten kennen en dus net doe of ik hier kan zijn met de ander, terwijl ik in alles in mezelf ervaar dat ik niet zo hier wil zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat mijn niet zo hier willen zijn iets te maken heeft met de ander en dus stop ik het weg en verstop ik mezelf, zodat ik toch niet hier hoef te zijn terwijl ik ogenschijnlijk hier ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander de schuld te geven van hoe ik hier ben, en hierin te geloven dat hoe ik hier ben, iets te maken heeft met de aanwezigheid van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat hoe ik hier ben verbonden is met de aanwezigheid van een ander in de ruimte, in plaats van in te zien dat hoe ik hier ben, verbonden is met de aanwezigheid van de ander=de mindin mezelf, welke ik relateer in de mind/geest aan de ander doordat ik een relatie heb gelegd in de geest met de ander, en hierin projecteer ik hoe ik hier ben, op de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schuld te ervaren door de ander de schuld te geven in/als projectie van de ander=de mind – dus mijn eigen geest – op de ander buiten mij.

Dus:

Ik wil hier niet zijn in een relatie in de geest met een ander, in relatie tot en als mijn eigen geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hier te zijn in een relatie in de geest met een ander, in relatie tot en als mijn eigen geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen in hier zijn in geloof in relaties in de geest, en me hierin verstikt, gevangen, met dichte keel en niet in staat tot bewegen te ervaren, gelovende dat ik hierin moet blijven, waar ‘hierin’ in de geest betreft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik hier in de geest moet blijven, hierdoor niet werkelijk hier in het fysiek aanwezig ben en kan zijn.

Als ik mezelf gevangen zie geraken in een geloof in relaties in de geest en in een hier moeten blijven in relaties in de geest, dan stop ik, ik adem. Ik maak mezelf vrij van de geest in de adem door heel diep in te ademen en even vast te houden, ik adem uit, en laat los. Indien gewenst sta ik op, en ik beweeg. Indien nodig voor mezelf beweeg ik me naar een andere ruimte.

Ik realiseer me dat ik mezelf definieer in en als deze relaties, en zodra ik relaties leg in de geest, verdwijn ik in de geest in deze gelegde relatie, waarin ik me onmachtig voel me te bewegen en te expressen, en in de ervaring van onmacht leg ik de verantwoordelijkheid bij de ander in projectie, in plaats van zelf verantwoordelijkheid te nemen voor mijn ervaring van onmacht ion de gelegde relaties in de geest. Ik wil dit niet, ik wil niet zo hier zijn.

Ik realiseer me dat het enorm verwikkeld zit in de geest, opgebouwd in lagen en lijnen, en dus geef ik mezelf de tijd en ruimte om mezelf hier in te zien en uit vrij te maken, zodra ik zie wat er gebeurt. Tussendoor neem ik voldoende tijd om dit zelf uit te schrijven en om tevens te ontspannen  in een andere setting.

Ik ondersteun mezelf en geef mezelf de tijd tot het stoppen van reacties en uitwerken van patronen in mezelf in hoe ik besta en hoe ik geworden ben, totdat en zodat ik het stiller wordt in mij en ik werkelijk zie hoe ik mijn ervaringen creeer.

Verbeeldingsdimensie:

Moeder die op een vaste plek de bank zit in de kamer, ogenschijnlijk ‘onschuldig’ maar ondertussen alles ziend wat er in de kamer gebeurt, zich hier al dan niet mee bemoeiend

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een afbeelding van moeder die op een vaste plek op de bank zit, ogenschijnlijk ‘onschuldig’ maar ondertussen alles ziend wat er in de kamer gebeurt, zich hier al dan niet mee bemoeiend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf iemand te zijn geworden die ogenschijnlijk ‘onschuldig’ op een bank of plek kan zitten en ondertussen alles zie wat er in de kamer gebeurt, me inhoudend om me hier niet mee te bemoeien omdat ik weet hoe vervelend dit is en/of kan zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als vervelend te ervaren als iemand alles ziet wat er in de kamer gebeurt en zich hiermee bemoeit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vervelend te vinden als ik alles zie wat er in de kamer gebeurt en me hiermee bemoei.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te vervelen in mezelf, en daarom alles in de kamer om me heen te zien, alles wat een ander doet en hoe een ander beweegt, om mezelf mee op te vullen, en om een aanleiding te vinden om iets over te zeggen, zodat ik iets te bespreken heb, aangezien ik zelf niet zoveel te zeggen heb vanuit mezelf in zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de expressie als reactie op wat ik zie om me heen, ook weer in te houden, aangezien ik ervaar dat dit geen zelfexpressie is maar een reactie op de omgeving, welke ik als vervelend ervaar in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn omgeving in controle te willen houden, aangezien ik enorm reageer in mezelf op mijn omgeving, en mijn omgeving dus liefst zo moet zijn zoals ik het minste reactie heb in mezelf en/of zodat ik reageer in ‘goedkeuring’ en dus een prettig gevoel heb van binnen als reactie op mijn omgeving.

Backchatdimensie:

Kijk eens ergens anders heen

Laat me met rust; ga weg

Bemoei je met jezelf

Ik wil dit niet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de zin ‘kijk eens ergens anders heen’ in me op te laten komen en in me te laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de zin ‘laat me met rust, ga weg’ in me op te laten komen en in me te laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de zin ‘bemoei je met jezelf, in me op te laten komen en in me te laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de zin ‘ik wil dit niet’ in me op te laten komen en in me te laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb buiten zinnen te geraken van alle zinnen die ik in mijn hoofd laat opkomen en vervolgens in me laat bestaan, laat wonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen ruimte in mezelf te hebben door alle zinnen die ik in me laat wonen, en hierdoor de ander, in de ruimte om me heen, niet te kunnen laten bestaan en/of wonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een grote ruimte te willen wonen als er een ander aanwezig is, zodat er ten minste nog ruimte buiten mij is waar ik heen kan gaan als de ruimte binnenin mij bezet is en ik bezeten ben door de geest buiten zinnen, in het toestaan en laten bestaan en wonen van zinnen binnenin mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb werkelijk te geloven dat ‘ik dit niet wil’, en hierdoor werkelijk de zin als backchat te gaan leven, waaraan ik zin geef aan de backchat, en zelf in zinloosheid verval.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn reactie in/als backchat te geloven en me hierdoor te laten leiden in dit ene punt, welke ik mijn hele levensloop laat bepalen, in plaats van zelf te lopen, de backchat te stoppen in mezelf en te onderzoeken hoe het komt dat ik zo volledig buiten zinnen geraak van een aanwezigheid van een ander om me heen die al dan niet de aandacht op mij richt en/of op de omgeving richt, verwikkeld in een eigen spel van zingeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me gebruikt te voelen door de ander die op de een of andere manier zin geeft met mij in het scenario, in plaats van in te zien dat ik mezelf misbruik in de geest in mijn reactie op de aanwezigheid van een ander, gebaseerd op situaties in het verleden die ik niet gecorrigeerd heb in zelf.

Ik stel mezelf ten doel backchat niet langer in mezelf op te laten komen en/of in mezelf te laten bestaan, en in plaats hiervan, als er toch een zin vormt in mijn hoofd, de zin van deze zin te onderzoeken en te zien waarom ik zinnen creeer in mijn hoofd.

(Herinnering: ik aan de telefoon in de huiskamer, moeder die zich hier vanaf de bank mee bemoeit en meepraat en alles hoort).

Ik stel mezelf ten doel de herinnering uit te schrijven, in te zien en zelf te vergeven, zodat ik de relaties met de herinnering, bestaande in en als mezelf, losser kan maken.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

boosheid, irritatie, ongeduld, afwijzing, arrogantie, angst, verdriet, schaamte, schuld

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren in mezelf als reactie op aandacht van een ander die op de bank zit en al dan niet de omgeving in de gaten houdt zonder zelf te bewegen en/of fysiek te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren in mezelf als reactie op mezelf in reactie op iemand buiten mijzelf, waardoor ik me niet meer zelf kan en wil bewegen in/als het fysiek, aangezien ik bang ben dat de aandacht dan nog meer op mij gevestigd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in gedachten en aannames in de geest, geprojecteerd in de toekomst als eventualiteiten, waarin ik opnieuw reacties in mezelf eventueel ervaar, en dus blijf ik liever heel stil zitten, zodat ik zo min mogelijk aandacht op mezelf vestig en dus zo min mogelijk reactie in mezelf opwek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me misselijk en draaierig te ervaren in het vastzetten van mezelf in reactie in een aanname dat de ander aandacht op mij vestigt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het geloof en de gedachte aan te nemen dat de ander aandacht op op mij vestigt, waardoor en waarin ik gevangen als gevallen ben in de geest in aandacht in/als mezelf, door dit – de geest – aan te nemen als mezelf als zijnde waar wat ik denk en ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb irritatie te ervaren in mezelf als ik met een ander in een ruimte ben waarvan ik denk en geloof dat die aandacht op mij vestigt, en waarin ik in ieder geval zeker weet dat ik aandacht op die ander vestig om ‘in de gaten’ te houden of die ander naar me kijkt en mij ‘in de gaten’ houdt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ander mij in de gaten kan houden door mij te definieren door de bril waardoor die ander ziet en kijkt, in plaats van in te zien dat een ander mij niet kan definieren, dat ik alleen mezelf kan definieren door hetgeen de ander vindt van mij aan te nemen en door in mezelf aan te nemen hetgeen ikzelf vind en denk van de ander, en hierin de geest als waarheid aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te irriteren door de waarheid van de geest in en als mezelf aan te nemen, en hierin volledig verstrikt te geraken door aanname van mijn eigen projecties naar buiten toe en door aanname van projecties op mij gericht en/of door aanname van mijn reacties op deze projecties op mij gericht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verstrikt te geraken in mijn reacties op projecties, van mezelf en/of van een ander, en deze reacties voor waar aan te nemen, en dus de geest als God voor waar aan te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb God de Geest voor waar aan te nemen in en als mezelf, en hierin mezelf af te leggen en dus op te geven, ten behoeve van de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven ten behoeve van de waarheid/het geloof in de waarheid van de Geest, en hierin een commitment te creeren waar ik in iedere gelijke situatie tegenaan loop, waarin het lijkt of ik mezelf opgeef als ik mijn reacties stop in zelf – aangezien ik mezelf als Waar heb aangenomen in en als deze reacties – zonder te zien dat ik mezelf allang opgegeven heb en dat ik daardoor gevangen ben in en als reactie in mezelf, en dus in een omgekeerde wereld verkeer, en niet langer in de wereld sta en beweeg als zelf, maar van de wereld in/als de Geest, in/als Reactie, geworden ben, en mijn zelfbeweging en dus mezelf, kwijt ben en in plaats hiervan de wereld probeer te bewegen, wat niet lukt, en dus geef ik het op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten verleiden door de geest, en hierin te geloven in de man als de geest, om er keer op keer achter te komen dat ik hierin mezelf opnieuw opgeef in een hoop dat het deze keer beter is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de hoop op iets of iemand buiten mij te richten in de geest, en hierin te neigen naar opnieuw een commitment in de geest met een andere geest, als oplossing voor het helen van mezelf in afscheiding van mezelf, in plaats van hier fysiek te zien hoe de situatie ervoor staat, waarin ik fysiek ervaar dat ik niet gelijk sta in en als een commitment met een andere geest, en dus deze niet maak, maar in mijn eigen fysiek ga bewegen en alleen een commitment in en als mezelf maak voor het stoppen van mijn eigen reacties in mezelf, en zo de ooit gemaakte commitment van mezelf afgeven aan mijn eigen geest, te ontmaskeren en ontkrachten in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben ontkracht in het toegeven van een commitment aan de geest en in het willen toegeven van mezelf aan een commitment met een andere geest, welke geen werkelijke zelfwil is maar een wil van de geest in verlangen naar snelle bevrediging als solution om zelf in/als geest in stand te kunnen houden.

Ik stel mezelf ten doel alles naar zelf terug te halen en mijn reacties op de ander in te zien en te onderzoeken in zelf, en hierin een commitment als agreement met en als mezelf aan te gaan als enige agreement die werkelijk bestand is en staat in/als zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb misselijk te worden van mezelf die mezelf steeds weggeeft in een commitment in de geest met de geest van een ander, en hierin vervolgens zelf verliest en dus de ander moet gaan sturen als controle van de wereld/de leefomgeving, waarin ik opnieuw reactie creeer in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor mezelf die zichzelf weggeeft in de geest in commitment aan een andere geest zonder hier werkelijk fysiek in en als gelijk te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vervolgens te schamen voor mijn  gedrag welke ik vertoon als reactie op en in de situatie waarin ik mezelf aan de geest gegeven heb, en om deze schaamte te verbergen, kan ik alleen maar doorgaan met reageren op iets buiten mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mijn schaamte in en over mezelf te ervaren en zelfvergeven, en deze te gebruiken om mezelf werkelijk te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn aandacht te verleggen op de ander=de mind/de ander=de geest in het weggeven van mezelf aan de geest en/of in het weggeven van mezelf in de geest in een commitment aan een andere geest, welke fysiek bevestigd wordt in seksuele gemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor mijn bevestiging van het weggeven van mezelf als geest aan een andere geest in seksuele gemeenschap als oplossing als snelle bevrediging voor hetgeen ik ervaar in mezelf als afscheiding en weerstand.

Ik stel mezelf ten doel mijn reacties in en als weerstand dus afscheiding van mezelf in reactie op een ander, te stoppen en te onderzoeken en zelfvergeven in zelf, als enige werkelijk blijvende oplossing voor het stoppen van de afscheiding in mezelf in reactie op een ander, en als als ik vrij ben in en als reactie, kan ik zien wat ik wil in en als zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de afwijzing van mezelf in reactie, de ander af te wijzen op wie ik mijn reacties projecteer.

Ik stel mezelf ten doel mijn reacties in mezelf naar zelf terug te halen, in te zien, te onderzoeken en zelfvergeven, en dan te zien wat ik wil in zelfbeweging en met wie in welk moment, en niet lukraak de ander af te wijzen gebaseerd op reacties als teken van afscheiding in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb arrogant gedrag te vertonen als ik me in reactie in afwijzing ervaar, welke arrogant als uit de hoogte is in/als de geest in reactie, in een poging de macht te behouden in/als de geest, want zodra ik de reactie stop en inzie, verliest de geest aan kracht en macht, en dus controle.

Als ik mezelf in arrogantie zie vervallen/verkeren in de geest in reactie op iets of iemand buiten mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik niet gelijk sta, niet aan mezelf in het fysiek in wat hier is, en dus dien ik te onderzoeken waarop en waarom ik reageer en waarom ik controle uit wil voeren. Ik stop, ik adem. ik stop met spreken in reactie en start onderzoek in zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren in aanwezigheid van een ander, welke angst is verstrikt te geraken in mijn eigen reacties op hetgeen ik zie gebeuren in mijn eigen geest, waardoor ik denk en geloof dat die ander dezelfde controle uitvoert.

Ik realiseer me dat ik nog niet geheel helder zie hoe alles naar zelf terughalen werkelijk de oplossing is om in zelf op te staan, vrij van hetgeen een ander ten toon spreid, en dus ervaar ik nog angst in mezelf aangezien ik me nog afhankelijk ervaar van hetgeen een ander doet en toepast.

Ik stel mezelf ten doel toch mijn reacties in zelf te stoppen en mijn controle op de ander hierin te stoppen, aangezien alleen het stoppen van mijn eigen reacties een opening geeft om werkelijk te zien wat er gaande is, in zelf in de fysieke realiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren van het weggeven van mezelf aan de geest en in de geest aan een andere geest, en hierin een ervaring van afhankelijkheid te creeren, zonder fysiek werkelijk gelijk te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat ik fysiek niet werkelijk gelijk sta in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel verdriet in en als mezelf te stoppen, aangezien het niet langer nodig is mezelf te belonen met een energetische ervaring van verdriet als ervaring van beweging als uitweg in een uitzichtloze situatie. Ik stop mezelf in reactie, ik onderzoek mezelf in reactie en ik vergeef mezelf in reactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om alles naar zelf te halen en hierin de controle te verliezen door van alles en iedereen de schuld te krijgen, in plaats van in te zien dat ik in/als controle in/als schuld blijf bestaan in/als angst, als ik niet alles naar zelf haal, en alleen ik dus de beslissing kan nemen in schuld, angst en controle te bestaan of hierin op te staan en dit te stoppen in zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb anderen de schuld te geven om controle te behouden in een angst om zelf de schuld te krijgen, in plaats van in te zien dat anderen de schuld geven, het afgeven van zelfcontrole is door participatie in de geest in een concept van schuld en ik mezelf tevens ‘schuldig’ maak door het afschuiven van schulden in/als de geest, en dus mezelf vasthoud in de geest in een concept van schuld.

Ik stop het concept van schuld in mezelf door al mijn reacties in/als de geest terug naar zelf te halen.

*

Ondersteunend interview waarin wordt uitgelegd hoe we constant hetzelfde reageren in/als personaliteit op een soortgelijk karakter tegenover ons als waarop we 1x in/als angst gereageerd hebben in controle, en dit blijven doen:

Quantum Mind Self Awareness – STEP 3

*

Fysieke Gedragsdimensie en Consequentiedimensie werk ik later uit.

Ik zie dat ik de Angstdimensie vergeten ben, een essentiele dimensie.

Ik werk deze uit in het vervolgblog.

*

Fysieke Gedragsdimensie:

verkramping als niet meer kunnen bewegen, bevriezen en dus op 1 plek blijven zitten

weg willen lopen uit het gezichtsveld en/of aandachtsveld van diegene op de bank

spanning nek-schouderspieren

wegkijken/diegene niet aan willen kijken

boos gezicht opzetten

verkramping darmspieren/niet of lastig kunnen poepen

expressie volledig inhouden

stoppen met communiceren

fysieke uitputting van de spanning binnenin mijn fysiek

kriebeling en/of spanning/pijn in het stuitje, niet in het stuitje willen zijn maar weg willen, weg bewegen

Consequentiedimensie:

Stoppen van iedere interactie, me terugtrekken in mezelf, kortaf antwoorden, de ander volledig links laten liggen, afscheiding in en van mezelf en projectie op een ander en hierin bestaan in zelfinteresse.

Angstdimensie:

Angst om mezelf op te branden in aanwezigheid van een ander

Full_viktor-persson-looking-for-more

Free Eqafe Interviews

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 273 – Expressie en de Darm – Ruimte – Het huis in Zegveld

Ik las in een chat een zin over de belangrijkheid van Ruimte voor ieder mens. Het is een begrip wat ik hier en daar wat vervormd heb, als zijnde ruimte als groot huis durf ik niet in te nemen, ruimte voor mezelf om niet zoveel ‘rekening te houden’ met andere mensen om me heen heb ik ook niet zoveel durven innemen – waarin ik met rekening houden bedoel aanpassen in gedrag aan het gedrag van anderen in mijn omgeving en hierin mijn aandacht op een ander te vestigen, dus in het bewustzijn aanwezig te zijn, en zo zelf geen ruimte over te houden – en ruimte in mezelf gevend/willend aan kleine excuses en vrijheden om iets ‘op mijn eigen manier’ te doen.

PENTAX Image

Probleem:

Ik begin bij het huis in Zegveld. De realisatie van het nemen van een beslissing op basis van een gedachte dat het huis te groot is voor mij alleen en dat het oneerlijk als niet reeel is om daar alleen te wonen, sloeg me in het gezicht toen ik de woorden las over de belangrijkheid van ruimte. Ik kan kort zijn: ik mis de ruimte, in het huis en om het huis. Met name als je af en toe met 2 mensen in een huis rond hobbelt, is een ruimte zoals het huis in Zegveld heeft, echt heel prettig.

Oplossing:

Onderzoek van het begrip ruimte in mezelf, alleen en in aanwezigheid van een ander.

Uitschrijven van de redenen welke hebben meegespeeld tot het nemen van de beslissing van verhuizing (waar met name mijn eerste mindconstruct in SRA2 over gaat, welke ellenlang is, dus het uitschrijven vind grotendeels hierin plaats).

Beloning:

Balans vinden in ruimte in binnen- en buiten wereld.

Stoppen van de ervaring van gemis van ruimte buiten mij.

Gedachtendimensie:

Ik mag niet alleen in dit grote huis wonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet alleen in dit grote huis mag wonen.

Afbeeldingsdimensie:

Mijzelf in een groot huis, alleen, met een wezenloos gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijzelf af te beelden alleen in een groot huis met een wezenloos gezicht.

Backchatdimensie:

Ik ben alles kwijt wat me lief is

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik alles kwijt ben wat me lief is.

Ik offer mezelf op

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mezelf opoffer door weg te gaan uit het huis, in plaats van in te zien dat ik juist voor mezelf heb gekozen door vanaf de basis in communicatie een eventuele relatie op te bouwen, en als dit niet lukt, mezelf uit de relatie te halen, aangezien het destructief is voor mezelf en voor de ander om hierin te blijven in ongelijkheid in een situatie waarin ik weet dat ik de communicatie niet voor elkaar ga krijgen en de relatie hierdoor niet voor elkaar ga krijgen, aangezien ik hier niet in wil staan als de communicatie niet als basis werkt, en deze blijft niet werken als ik niet meewerk doordat ik dit niet wil.

Life Review – Real Communication

Ik krijg het financieel niet voor elkaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het financieel niet voor elkaar krijg in dit huis, wat ik al 7 jaar probeer, en waarin ik wel steeds rondkwam maar tegelijkertijd steeds de gaten aan het vullen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gaten te vullen in mijn bankrekening, welke feitelijk gaten vullen zijn van de blanco-gebieden in mezelf die ik niet in wilde zien, en waar ik ook geen tijd voor heb om in te zien zolang ik bezig blijf met gaten vullen in mijn bankaccount.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een tevreden gevoel te hebben bij het voor elkaar krijgen van de gaten vullen in mijn bankrekening, en tegelijkertijd steeds meer te zien dat ik het hier in dit huis niet voor elkaar zou krijgen om de blanco gaten in mezelf te vullen, aangezien ik bezig ben en moet zijn met het gaten vullen in de bankrekening om te kunnen blijven wonen waar ik woon.

Ik krijg het alleen niet voor elkaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het alleen niet voor elkaar krijg, het onderhoud en de financien voor het huis, en dus een deur openlaat voor een ander in het huis, welke angst geeft dat ik iemand in huis toelaat wat ik eigenlijk niet wil als oplossing om in het huis te blijven wonen.

Ik blijf alleen achter in dit huis

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik alleen achter blijf in dit huis en hier geen relatie kan opbouwen (?) aangezien het huis vrij afgelegen ligt en ik niet gemakkelijk heen een weer kan reizen en/of te bereiken ben.

Reactiedimensie (gevoelens/emoties):

Verlies, verdriet, schuld, opoffering, veroordeling, eenzaamheid, angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat m en ik niet door het punt van communicatie heen zijn gekomen terwijl we de rest van de praktische basis op hadden gebouwd, en dit ene punt van communicatie als niet communicatie haalde alles onderuit, waarop ik mijn beslissing heb gebaseerd de relatie te stoppen, maar waarmee ik ook alles wat we wel hadden opgebouwd, moest achterlaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verlies te ervaren bij het achterlaten van het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schuld te ervaren bij het alleen wonen in het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb opoffering te gebruiken als reden om het huis te verlaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen om het huis te verlaten terwijl nog niet geheel helder was wat de beweegredenen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eenzaamheid te ervaren alleen in het huis nadat m weg was, en hier niet opnieuw ‘alleen achter te willen blijven’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik in de eenzaamheid een beslissing zou nemen om m weer toe te laten in het huis – aangezien ik geen logische reden zag om hem niet toe te laten in zo’n groot huis – welke in werkelijkheid gebaseerd zou zijn op angst om alleen achter te blijven in een ervaring van eenzaamheid en angst dat ik het financieel niet zou redden en/of niet genoeg zou overhouden om alsnog te verhuizen, en dus iemand toe zou laten ter samenleving als overleving terwijl ik dit niet zo werkelijk wilde.

Fysieke Gedragsdimensie:

Fysiek niet ‘op kracht’ komen door te lange reisafstanden zonder comfortabel vervoer en door teveel praktische werkzaamheden in- en rondom het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek niet op kracht te komen in lange reisafstanden zonder comfortabel vervoer en teveel praktische werkzaamheden in- en rondom het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek onvoldoende tot trainen van mijn spieren te komen op en manier die ik leuk  vind in groepsverband op muziek, aangezien er daar weinig beschikbaar is in een klein dorp.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek achter de feiten aan te hobbelen en niet op kracht te komen en dit te compenseren met de mooie woonomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de wandelingen in Zegveld wel te missen als beweging waar ik het gemakkelijker en prettiger vond om te gaan wandelen doordat ik daar direct in de weilanden liep.

Consequentiedimensie:

Verhuizing waarin de verschillende beweeg-redenen van tevoren niet geheel onderzocht zijn door een ervaring van haast en angst hierin verweven, welke twijfel en splitsing en een ervaring van missen in mij achteraf geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verhuizen voordat de verschillende beweegredenen van tevoren geheel onderzocht zijn door een ervaring van haast en angst hierin verweven, welke twijfel en splitsing en een ervaring van missen in mij achteraf geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van twijfel, splitsing en missen in mijzelf te creeren door te verhuizen voordat ik de verschillende beweegredenen van tevoren geheel onderzocht heb door een ervaring van haast en angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van haast en angst mijn beslissingen te laten beinvloeden, waardoor ik beland in zelftwijfel en hierin mezelf mis in zekerheid in zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst en haast – gelinked aan financien – te laten bepalen om te verhuizen zonder volledig onderzoek van tevoren, waarin ik moest kiezen of dit huisje dat werd aangeboden te aanvaarden waarin ik mezelf financieel stabiel maak, en achteraf de punten door te lopen in zelf, of het huisje af te slaan, de punten in zelf eerst door te lopen, welke mezelf (langer) in financiele onzekerheid zou houden, waarin ik de onduidelijke schommelingen in de economie te riskant vond om langer uit te stellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een beslissing welke in gezond verstand is gemaakt – en tevens een consequentie – te laten beinvloeden door zelftwijfel welke ontstaat door de ervaringen die omhoog komen als consequentie van deze beslissing.

Zelfcorrecties:

Ik stel mezelf ten doel de redenen die opkomen in en als gemis van iets in mezelf, gekoppeld aan het huis in Zegveld, alsnog te onderzoeken in mezelf – deels in het mindconstruct – en hierin in vrede in en met mezelf te komen en zijn.

Als ik mezelf zie neigen tot het nemen van een beslissing in haast en angst, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in ‘in haast en angst genomen beslissingen’ twijfel en splitsing in mezelf creeer door te handelen in angst en haast, welke een handeling is in de geest, afgesplitst van mezelf in gezond verstand, aanwezig in de adem Ik zie in mezelf of het mogelijk is langer de tijd te nemen voor het nemen van een beslissing en wat de consequenties zijn van wel of niet een beslissing nemen. Ik zie in mezelf wie ik ben in het moment van haast en angst en waar ik bang voor ben, wat de angst voor verlies inhoudt, en pas hier zelfvergevingen op toe.

Ik stel mezelf ten doel mezelf gelijk te stellen aan al hetgeen ik hier lastig vind te ervaren in het nieuwe huis, waarin ik me dus heb afgesplitst van deze ervaring in mezelf, waarin ik opnieuw in de ervaring van twijfel en gemis en splitsing ga gerelateerd aan de verhuizing, aangezien hetgeen ik hier lastig vind, in het huis in Zegveld niet aanwezig was, en dus denk ik dat het daar ‘beter’ was in het moment van afscheiding van een lastige ervaring in het nieuwe huis.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven voor het doorwandelen van dit proces en dit mindconstruct, en tegelijkertijd mezelf te pushen de punten in te zien en op te pakken en de ervaringen van afscheiding die ik steeds tegenkom, in zelf te vergeven, zodat ik mezelf vrij maak om te corrigeren in het fysiek.

PENTAX Image

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/